برچسب: کتاب

  • بازخوانی راز «دریاچه متروک» برای فارسی‌زبانان

    بازخوانی راز «دریاچه متروک» برای فارسی‌زبانان

    به گزارش خبرنگار مهر، رمان «دریاچه متروک» اثر ریچل کین که نخستین مجلد از یک تریلر معمایی است با ترجمه حسین مسعودی آشتیانی روانه بازار کتاب شد.

    داستان این رمان با کشف یک جنایت آغاز می‌شود. زنی خانه‌دار که یک روز عادی در زندگی‌ را سپری می‌کند برای بازگرداندن فرزندانش از مدرسه به خارج از خانه می‌رود وپس از بازگشت متوجه می‌شود که پلیس در خانه وی  یک جنازه مثله شده کشف کرده است. او در حیرت تمام باید درباره آنچه در پیرامونش در حال اتفاق است پاسخگو باشد به ویژه درباره جنایتی که گویا در خانه او بدون اینکه بداند در حال اتفاق افتادن بوده است.

    ریچپل کین نویسنده آمریکایی و در زمره خالقان اثر در ژانر فانتزی و وحشت به شمار می‌رود. او خالق رمان‌های سریالی بسیار پرطرفداری در آمریکا است که از جمله مهمترین آنها می‌توان به «خون‌آشامان مورگان ویل»، «کتابخانه بزرگ» و «هوآبان» اشاره کرد. رمان «دریاجه متروک» که با عنوان اصلی «دریاچه استیل هوس» منتشر شده است او را به دنیا معرفی کرد و به عنوان یک جنایی‌نویس تثبیت کرد. این رمان پیش از این و در سال ۲۰۱۷ نیز به فهرست نهایی داوران جایزه بین‌المللی نویسندگان رمان‌های هیجان‌انگیز (ITWA) راه پیدا کرده است.

    حسین مسعودی آشتیانی روزنامه‌نگار، مترجم و فعال فرهنگی است که این رمان نخستین ترجمه از وی به شمار می‌رود.

    کتاب کوچه این ترجمه را در ۳۹۸ صفحه با قیمت ۴۶ هزار تومان منتشر کرده است.

  • همه صداها در شعر باید شنیده شود/ شاعران شهرستانی دیده نمی‌شوند

    همه صداها در شعر باید شنیده شود/ شاعران شهرستانی دیده نمی‌شوند

    به گزارش خبرگزاری مهر، محمود معتقدی با اشاره به مشکلات ناشران شهرستانی گفت: این که کتاب‌های شعر ناشری در اهواز یا هر شهرستان‌ دور و نزدیک دیگر فرصت پیدا می­کنند تا با شرکت در جوایز ادبی از جمله جایزه شعر شاملو بیشتر دیده شوند، بسیار باعث خوشحالی است. اما این‌ها حرکت‌های محدودی است و متأسفانه اغلب این ناشران وضعیت چندان خوبی ندارند که این موضوع عرصه را برای شاعران دور از پایتخت تنگ‌ می‌کند.

    معتقدی افزود: هر حرکتی که به سود شعر و ادبیات باشد، فرصت خوبی برای ایجاد نشاط فرهنگی است و جایزه شعر شاملو هم تاکنون در این مسیر بی‌تاثیر نبوده است.

    این منتقد ادبی با اشاره به حضور خود در چهارمین دوره‌ جایزه شعر شاملو به عنوان داور مرحله اول گفت: در آن دوره بیش از ۲۰۰ کتاب شعر برای دبیرخانه ارسال شد که نشان‌دهنده استقبال عمومی از این جایزه است. گویی جوان‌ها تمایل دارند خودشان را در این فضا بیازمایند. به همین خاطر شاید بشود جایزه شعر شاملو را مهم­ترین جایزه شعر در تاریخ ادبی ایران دانست.

    او افزود: البته هر حرکتی همواره با حاشیه‌های اجتناب‌ناپذیری نیز همراه است و آن که دست به عمل می‌زند خواه و ناخواه خود را در معرض قضاوت قرار می‌دهد. اما به نظر می‌رسد که به رغم تمامی حواشی اجتاب‌ناپذیر، آنچه عمر این جوایز را کوتاه و پرملال می‌کند اغلب مشکلات اقتصادی است.

    معتقدی با بیان این که ناشران و نهادهای فرهنگی باید از نظر مالی به این جوایز کمک کنند، گفت: اغلب به مرور زمان شرایط اقتصادی جوایز خصوصی بدتر می‌شود و به تدریج سرنوشتی جز تعطیلی ندارند، اتفاقی که در مورد جایزه گلشیری شاهد آن بودیم، به رغم استقبال زیادی که در سال‌های نخست از این جایزه شده بود.

    این شاعر با اشاره به این که اغلب یکی از مهم­ترین مشکلات جوایز خصوصی و مستقل کمبود امکانات مالی و نداشتن مکان برای برگزاری مراسم است، افزود: معمولاً دشواری مواجهه با مشکلات افراد را به گوشه‌نشینی و فرار از هر حرکت و هر کنشی ترغیب می‌کند. اگرچه خوشبختانه هنوز هستند کسانی که با وجود همه‌ این سختی‌ها پایداری می‌کنند و انگیزه‌هایشان را به سادگی از دست نمی‌دهند، از جمله برگزارکنندگان جایزه مهرگان و جایزه شعر شاملو.

    او حمایت از همه جوایز در سیاست‌های کلان فرهنگی را یکی از مهم‌ترین راهکارها در این زمینه عنوان کرد و گفت: باید به همه صداها فرصت حضور داده شود، در حالی که امروز تنها جوایز دولتی هستند که پربار برگزار می‌شوند.

    معتقدی افزود: باید از مرزبندی‌های خودی و ناخودی عبور کنیم و امکاناتی مساوی برای همه کسانی قائل باشیم که در راه اعتلای فرهنگ این جامعه می‌کوشند. در غیر این صورت آن‌ها نیز دیر یا زود خسته خواهند شد و گوشه عزلت خواهند گزید.

    این شاعر همچنین به برخی مشکلات در حوزه داوری شعر اشاره کرد و گفت: ما هنوز در حوزه نقد و بررسی شعر به تکامل نرسیده‌ایم و مراکز فرهنگی و دانشگاهی ما هم منتقد پرورش نمی‌دهند.

    این شاعر درخصوص معیارهای داوری شعر افزود: در جایزه شاملو با معیارهای مشخصی روبرو هستیم که براساس اندیشه‌ها و ایده‌های شاملو در مورد شعر نو شکل گرفته است. البته خود این موضوع هم ممکن است محل بحث و نظر قرار گیرد و شاید در برخی موارد جای بازنگری‌ داشته باشد.

    معتقدی معاصر بودن، داشتن پشتوانه فرهنگی غنی، دوری گزیدن از کلیشه‌­ها، قوت و پختگی زبان و در کنار آن اهمیت محتوا و آشنا بودن شاعر به ادبیات و تسلط او به زبان فارسی را، که از معیارهای جایزه شاملو نیز هست، از اصلی‌ترین معیارهای داوری شعر دانست و گفت: از سوی دیگر باید مد نظر داشت که اگر برای داوری معیارهای مشخصی در نظر گرفته نشده باشد این امکان وجود دارد که داوران بر اساس سلیقه و نظر شخصی متن یا شعری را داوری کنند.

    او درباره ضرورت داوری کردن کتاب‌های منتشرنشده نیز افزود: اصل داوری باید بر اساس کتاب‌هایی صورت بگیرد که منتشر شده است. داوری کردن کتابی که خوانده نشده، چرا که به دست جامعه نرسیده، ضرورتی ندارد. اما می‌شود بخشی جداگانه برای بررسی تک شعرهای منتشرنشده اختصاص داد.

    معتقدی در پایان صحبت‌های خود با تاکید بر این که جایزه شاملو نیز مثل هر جایزه دیگری برای بهبود هر چه بیشتر شیوه‌هایش با گذر زمان نیاز به بازبینی و بازاندیشی در شیوه‌های داوری و برگزاری خود دارد، پیشنهاد داد که دراین جایزه بخشی هم به تجلیل از شاعران پیش‌کسوت اختصاص داده شود و جوایزی نیز به آنها تعلق بگیرد.

     دفتر شعر برگزیده سال ۱۳۹۷ در مراسم اختتامیه پنجمین دوره جایزه شعر شاملو در روز ۲۱ آذر و در مراسم نود و چهارمین سالروز تولد احمد شاملو اعلام خواهد شد.

  • «کافه خیابان گوته» به عربی ترجمه و در مصر منتشر شد

    «کافه خیابان گوته» به عربی ترجمه و در مصر منتشر شد

    به گزارش خبرنگار مهر، رمان «کافه خیابان گوته» اثر حمیدرضا شاه‌آبادی به زبان عربی ترجمه و در کشور مصر منتشر شد.

    این کتاب بنا بر اعلام شاه‌آبادی با ترجمه خانم امانی حسن استاد دانشگاه عین‌الشمس قاهره به زبان عربی ترجمه شده و توسط نشر الثقافی در این کشور منتشر شده است.

    در داستان این رمان، سه دانشجو یک گروه مبارزه چپ را تشکیل می دهند که در ابتدا دیدی انقلابی ندارند اما  یکی از اعضا به گروه خیانت می کند و گروه از هم می پاشد و به همین دلیل کیانوش به زندان می‌افتد. کیانوش بعد از آزادی از زندان، راهی آلمان میشود و فرد خیانتکار را در آلمان غربی پیدا میکند، اما زمانی به آن مرد می رسد که او آلزایمر گرفته و خود را یک کودک هفت ساله می‌پندارد. در چنین شرایطی دیگر انتقام معنایی ندارد، به همین دلیل کیانوش با همکاری یک نویسنده داستان‌های کودک که روای این رمان است، تلاش می کند با روش های مختلف و در واقع با مرور خاطرات مشترک، حافظه مرد را به او برگرداند تا مزه انتقام خود را به او بچشاند.

    این رمان پس از انتشار در ایران نیز با استقبال قابل توجهی روبرو شد و منتقدان نگاه مثبتی به آن داشتند.

    نکته قابل توجه درباره این رمان شخصت اول آن با عنوان کیانوش مستوفی است که نوه میرزا یوسف شخصیت اصلی رمان دیلماج، دیگر اثر این نویسنده است.