برچسب: وبلاگ>رضایی، مرتضی

ترس ما دقیقا همین بود؛یعنی کنسل شدن مسابقات قهرمانی آسیا.سوال خیلی ها شاید این باشد که حالا چه اتفاقی می افتد؟سهراب مرادی که در مسابقات غرب آسیا وزنه زد و داشت تلاشش را می کرد تا خودش را به مسابقات قهرمانی آسیا برساند حالا باید چه کار کند؟می توان این شانس را البته برای کیانوش هم قائل شد اما خب تعارف که نداریم اگر این مسابقات برگزار نشود نه سهراب و نه کیانوش شاید شانس زیادی برای المپیکی شدن نداشته باشند! شخصا پیگیر مرحله آماده سازی سهراب مرادی،نحوه تمرین کردن و مراقبت هایی که از خودش می کرد تا با آمادگی لازم در مسابقات شرکت کند بوده ام.از راه دور هم درباره کیانوش آمار زیادی به گوشم خورده است اما آنها روی مسابقات قهرمانی آسیا حساب ویژه ای باز کرده بودند،به خصوص سهراب که مسابقات زیادی را به دلیل مصدومیت از دست داده بود و همه حواس‌اش را معطوف به این مسابقات کرده بود.حالا کرونا،این ویروس لعنتی که جهان را فلج کرده است یکی یکی دارد همه رویدادهای مختلف را لغو می کند.از رویدادی های سیاسی و اقتصادی گرفته تا خیلی از مسابقات ورزشی.چاره ای هم نیست.این یک مشکل بزرگ جهانی است و همه کشورها برای مقابله با کرونا هر اقدامی که لازم باشد را انجام می دهند،حتی اگر آن اقدام لغو مسابقات المپیک باشد(با همه این شرایط مسئولان برگزار کننده مسابقات المپیک اطمینان خاطر داده اند که این مسابقات برگزار می شود و شاید در نهایت تماشاگران نتوانند این بازی های را از نزدیک تماشا کنند.)حالا که انتخابی آن خودش جای سوال دارد!

این یک پیشنهاد برای مسئولان فدراسیون وزنه برداری ایران است.هر اتفاقی ممکن است بیفتد،مثل اینکه فدراسیون جهانی وزنه برداری بی خیال بقیه مسابقات انتخابی شود و پرونده را به دلیل حاد بودن موضوع همین جا ببیند.یعنی با همین نفراتی که جزو هشت نفر برتر یا بهترین قاره خودشان هستند المپیک را پشت سر بگذارد که با این شرایط دودش به چشم وزنه برداران ایرانی خواهد رفت.حدس و گمان،اما و اگر یا هر چیزی که بشود اسمش را گذاشت زیاد است.اما نکته ای که مطرح شد بدترین حالت ممکن است که شاید اصلا اتفاق نیفتد!

فدراسیون جهانی ۱۰ روز دیگر در بخارست نشست ویژه ای را برگزار خواهد کرد تا در این باره تصمیمات لازم را بگیرد.از فدراسیون جهانی خبر رسیده که آنها اعلام کرده اند درهای تمامی رقابت ها برای ورزشکارانی که هنوز کسب سهمیه نکرده اند باز است و مثلا سهراب مرادی می تواند در مسابقات دومینیکن که پس از مسابقات کلمبیا است(اواخر فروردین ماه)شرکت کند.حالا پیشنهاد این است که فدراسیون ایران هرچه سریعتر اقدامات لازم برای حضور هر کدام از ورزشکاران که می خواهند در مسابقات سایر قاره ها شرکت کنند را فراهم کند.مطمئن هستیم تجربه تلخ اتفاقی که برای سعید علی حسینی افتاد دیگر تکرار نخواهد شد!

قهرمانی آسیا لغو شده است،فدراسیون جهانی راهکاری اینچنینی را پیشنهاد داده و در آخر هم باید گفت که اصلا مشخص نیست در جلسه ۱۰ روز آینده چه اتفاقی خواهد افتاد؟

۲۵۱ ۲۵۱

انتخاب سعید علی حسینی به عنوان مربی تیم های ملی نوجوانان و جوانان.از یک زاویه که نگاه کنیم اتفاق خوبی است، یعنی به کار گیری قهرمانان در پست هایی که کسی غیر از آنها شایسته اش نیست.اما از دیشب که این خبر رسانه ای شده چند سوال ذهنم را به شدت درگیر کرده است.
سعید علی حسینی برای همه ما قابل احترام است. وزنه برداری بدون حاشیه که همیشه سعی کرده کسی از او نرنجد. با این حال سوالم از مسئولان فدراسیون این است که بر اساس چه متر و معیاری به گزینه سعید علی حسینی رسیدید؟ او که تا همین سه ماه پیش خودش مدعی حضور در المپیک بود بر اساس کدام تجربه مربیگری به عنوان مربی تیم ملی نوجوانان و جوانان انتخاب شده است؟ یک جای کار می لنگد. برای سعید هم خوشحالم و هم ناراحت. او از دوستان خوبم است و خوشحالم به دلیل اینکه شاید مربیگری در حرفه ای که سال ها برایش تلاش کرده کمترین حق‌اش باشد و ناراحتم از اینکه ممکن است بازیچه شود. بازیچه شود و خودش را همین ابتدای راه بسوزاند. مگر کم ضربه خورده بود از آن همه ماجرایی که برایش درست کردند؟
سعید مربی تیمی شده که سرمربی ندارد! مروری بر اتفاقات اخیر نشان می دهد هر کجا که پستی خالی مانده و نفری برای آن پست نبوده محسن بیرانوند با حفظ سمت عهده دار آن شده است. شکی وجود ندارد که این بار هم در راس بیرانوند یا کاظمی نژاد قرار دارند و سعید علی حسینی در پس همه تصمیماتی که می گیرد باید در نهایت با یکی از این دو نفر مشورت کند.
برای سعید نگرانم،چرا که بلایی که سر وحید ربیعی آمد را احتمالا ندیده است. نگرانم به این دلیل که اگر در این آزمون شکست بخورد ممکن است تا سال ها سال بعد دیگر سراغ مربیگری نیاید. داشتن اعتماد به مجموعه ای که با آن کار می کنی یکی از اولین شروط است. سعید جان از خودت می پرسم تا چه اندازه تضمین می کنی که برند “سعید علی حسینی”تخریب نشود  و کفه ترازوی این انتخاب به نفع فدراسیون  و یک سری از افراد، سنگینی نکند؟
شخصا چندان به این انتخاب خوشبین نیستم و معتقدم به زودی پایان همکاری سعید علی حسینی و فدراسیون اعلام می شود.آن هم بدون هیچ دلیل روشنی!
راستی یک سوال از فدراسیون وزنه برداری. چرا اخیرا تصمیماتی که گرفته می شود در خفا است و سعی بر این است تا پنهان کاری های زیادی انجام شود؟ اتفاقی افتاده که کسی از آن بی خبر است؟ البته این حق طبیعی شماست که برای فرار از حاشیه ها خیلی از مسائل را پنهان نگه دارید اما دست گذاشتن روی ستاره ها و به بازی گرفتن آنها از نظر من سناریویی است که نمی شود پنهانش کرد. در بالا نوشتم،سعید علی حسینی به زودی با فدراسیون قطع همکاری می کند و نوبت یک ستاره دیگر می شود تا خودش را بسوزاند. امیدوارم که من اشتباه کرده باشم و سعید در پستی که گرفته با تجربه شود، همکاری اش با فدراسیون ادامه داشته باشد و وزنه برداری ایران همیشه موفق باشد.

۲۵۱ ۲۵۱

این یک پیشنهاد است و تقریبا در ورزش روز جهان جا افتاده است؛استخدام یک مشاور و روانشناس برای ورزشکاری که ذهن‌اش پریشان است.شاید استرس دارد و شاید از چیزی نگران.کیانوش رستمی یکی از کسانی است که حتما فدراسیون باید برایش روانشناس استخدام کند.فرصت ها دارند یکی پس از دیگری از بین می روند و در این میان فقط آمار پر تعداد«اوت کردن»هاست که توی چشم می زند.این روزها مشکلی با کیانوش رستمی ندارم،یعنی قبلا هم نداشتم،مطالب موجود است و اگر انتقادی هم بوده در راستای تلنگری برای بهتر شدنش بوده و بس.بماند که بعضی ها که در کنارش بودند گاردها را می بستند و مشاوره های غلطی به او می دادند.حالا همه آن روزها تمام شده است.

چند وقت قبل که با او خیلی کوتاه حرف زدم سوال کرد«دوست نداری در المپیک مدال بگیرم؟»گفتم چرا،تو مدال بگیری،سهراب مدال بگیرد اصلا همه مدال بگیرند.پرچم ایران در وزنه برداری بالا برود بقیه اهمیتی ندارد.امروز بعد از چند ماه دوباره دارم برای کیانوش رستمی می نویسم.وزنه زدن‌هایش را دیدم.سه خطا در حرکت یک ضرب و تمام.باور داشتم که می تواند وزنه ها را مهار کند.روحیه اش هم خوب بود اما باز نشد.حذف از جام بین المللی فجر و فرصت سوزی دیگر.شاید فردا به او زنگ بزنم و از خودش بپرسم که چرا با وزنه کمتری شروع نکرد تا در جدول بماند؟سوال دوم هم این است که چرا ذهن‌اش این همه آشفته است؟چرا می خواهد زود به پایان قصه برسد و چرا از فدراسیون درخواست نمی کند تا برایش یک مشاور و یک روانشناس استخدام کنند؟

این اصلا اتفاق بدی نیست.کیانوش؛از من سوال کردی دوست ندارم مدال بگیری که جوابم روشن بود.این مسابقه هم از دست رفت،اما باز هم فرصت باقی مانده.می شود دوباره بلند شد و می شود دوباره وزنه ها را بالای سر برد،فقط خودت را پیدا کن.اینجا کسی دشمن نیست،اینجا همه روی یک کشتی سواریم و اینجا همه دوست داریم تو،سهراب و همه ورزشکاران در المپیک برای مان مدال بگیرید و پرچم را بالا ببرید.

۲۵۱ ۲۵۱

شوک بزرگی بود،درگذشت آرش رضایانی عزیز.شاید فقط یکی دو بار همدیگر را دیده بودیم اما مشخص بود پهلوان است.شاید هر روز نه،اما هفته ای یکی دو بار پیام هایی بین مان ردوبدل می شد،این آخری ها البته کمتر.خوب یادم هست که بر سر یک جریانی در خانواده وزنه برداری و اختلاف نظری که بین ما و چند نفر از دل این خانواده به وجود آمده بود طرف کسی را نگرفت.نمی خواست قضاوت کند و دوست داشت کدخدامنشانه طوری ماجرا را حل  فصل کند که دل کسی نشکند.

پس از آن در مجمع انتخاباتی فدراسیون وزنه برداری بود که دیدمش.گفتم:«آقا آرش یک سری چیزها سوءتفاهم بود.اگر احساس می کنی بی ادبی از سمت ما بوده ببخش و حلال کن.»زد روی شانه هایم و گفت:«حلاله،شما که کاری نکردید،نظرت بود و حل شد.موفق باشی پهلوان.»اما در واقع خودش پهلوان بود.

دیشب وقتی بابک پورعالی زنگ زد و با بغض گفت که آرش رضایانی فوت کرده است برای چند ثانیه یک شوک عجیبی به من وارد شد.مگر می شود؟آنفلوانزا؟شوخی شوخی جدی شد و یکی از خوب ها در دنیای وزنه برداری را از ما گرفت؟باور کردنی نبود تا اینکه نزدیکان آرش تایید کردند که او فوت کرده است.و چه غم انگیز است اینکه کسی را بیش از چند بار ندیده باشی اما احساس کنی سال ها بوده که او را می شناسی.پیام هایی که بین ما ردوبدل شده تا قیام قیامت به امانت باقی می ماند.فقط این را بگویم که آرش رضایانی هر چه بود،صلاح وزنه برداری را می خواست و در زمانه خودش و در جایگاه یک رییس هیات “پهلوان”بود.

۲۵۱ ۲۵۱

این یک کار منطقی بود که سهراب مرادی انجام داد. هر چند که پزشکان معالج او نگرانی بیش از اندازه داشتند اما مرادی این پروسه سخت را به پایان رساند و حالا سه – چهار ماهی زمان دارد برای اینکه خودش را برای مسابقات جام فجر که به میزبانی تهران یا رشت برگزار می شود آماده کند. حالا با مهار وزنه ۲۲۰ کیلوگرمی در مجموع سهراب می تواند امیدوار به آینده باشد و نوری که از سرزمین تابان، میزبان رقابت های ۲۰۲۰ المپیک می تابد را با چشم ببیند.
اما کیانوش رستمی. هر طور که شده خودش را به سوئیس رساند. به او گفته بودند که می تواند وزنه بزند اما هرگز امتیازی برایش حساب نخواهد شد. کیانوش یک فرصت می خواست برای اثبات. برای اینکه به همه بفهماند در وزن جدیدش هم می تواند مدعی باشد و می تواند دوباره مدال بگیرد اما چند وقتی است که بخت و اقبال پشتش را به رستم ایران کرده است. او وزنه های به مراتب سنگین تر ۱۶۵ کیلوگرم را در تمرینات جابجا کرده است اما اصلا مشخص نیست که روی تخته چه اتفاقی می افتد که رستمی وزنه ها را می اندازد. خودش پس از رقابت های سوئیس مصاحبه کرد و گفت که نیازمند حمایت مردم است و اگر حمایت ها و دعاهای آنها نباشد او همچنان استرس دارد! شاید استرس همان نکته کلیدی ماجرا باشد که خودش هم می گوید. پس از سه بار اوت کردن در رقابت های مهم احتمالا همان استرس است که بلای جان رستمی شده است. او حالا در سوئیس وزنه زده و فقط باید منتظر یک اتفاق باشد. اتفاقی از جنس معجزه. آیان و سایر مسئولان فدراسیون جهانی مخالف هر گونه تغییر در روند تصمیمی که گرفته اند هستند اما خود کیانوش این را باور دارد که شاید این اتفاق افتاد و شاید رستم وزنه برداری ایران به مرادش رسید!

۲۵۱ ۲۵۱