سپهر حیدرینژاد نویسنده و کارگردان نمایش «سفر خسرو به مسکو» که این روزها در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: ما یک گروه مستقل با رویکرد دانشجویی هستیم که از روی اجبار، اجرا در یک تماشاخانه خصوصی را انتخاب کردیم چون به تمام سالنهای دولتی سرزدیم اما یا جزو اولیتهایشان قرار نداشتیم یا به نوعی ما را دست به سر کردند از همین رو مجبور شدیم در یک تماشاخانه خصوصی روی صحنه برویم.
وی درباره تاثیر ناآرامیهای اخیر و بهخصوص اختلال در روند فروش بلیت اینترنتی در روزهای اخیر بر روی اجرای این نمایش هم بیان کرد: نمایش ما اثر کم هزینهای است و بیشتر از هزینه نمایش ما باید پول سالن را پرداخت کنیم اما با وجودی که تا امروز بازخوردهای خوبی از مخاطبان گرفتهایم اختلال در اینترنت به شدت به اجرای ما آسیب زده است چون مخاطبان نمیتوانند بلیت رزرو کنند و در صورت علاقه به دیدن نمایش، باید به گیشه مراجعه کنند که آن هم مشکلات خودش را دارد و ما نیز اصلا قادر به اطلاع رسانی و یا تبلیغ برای کارمان در فضای مجازی نیستیم. بهتر بود در چنین وضعیتی اجراهای تئاتر را هم تعطیل میکردند تا گروهها کمتر ضربه بخورند. امیدوارم این مشکل زودتر برطرف شود چون هر روز قطع بودن اینترنت ما را بیشتر متضرر میکنند به شکلی که حتی قادر به تسویه سالن نیستیم.
حیدرینژاد درباره ویژگیهای نمایش توضیح داد: این نمایش ترکیبی از درونمایههای ابزورد و رئالیستی دارد. ابتدای نمایش با فضایی غیرواقعی و ابزورد روبرو هستیم و بعد وارد فضای یک مهمانی میشویم که به مناسبی رفتن خسرو به شهر مسکو گرفته شده است. در واقع خسرو با گرفتن این مهمانی خداحافظی قصد دارد گروهی از دوستانش را که سالها از هم بیخبر بودهاند و از یکدیگر دلگیری نیز دارند دور هم جمع کند اما در مهمانی اتفاقاتی غیرمنتظره در انتظار آنهاست.
وی ادامه داد: در این نمایش خسرو یک گروه از هم پاشیده را دور هم جمع کرده است اما ماجراهای دیگری هم در راه است. در «سفر خسرو به مسکو» با زمان بازی میکنیم و اتمسفر لحظههایی که توسط بازیگران خلق میشود از اهمیت زیادی برخوردار است و در این میان دکور و نورپردازی نیز به این مساله کمک میکند. این نمایش از فرم پیچیدهای برخوردار است که کاملا ساده روایت میشود.
این کارگردان جوان در پایان درباره دلایل پرداختن به چنین سوژهای توضیح داد: از زمانی که شروع به نوشتن نمایشنامه کرده ام مساله اصلی در آثارم ارتباط بین آدمها بوده است که قبل از شکل گیری کنشهای اجتماعی و سیاسی شکل میگیرد و همین مساله ارتباط نیز در این نمایش پایه اصلی داستان بود. نکته دیگر درباره انتخاب این موضوع این است که من میتوانستم خسرو باشم اما چون علاقهای به مهاجرت ندارم پس تصمیم گرفتم کاری را که در زندگی واقعی انجام نمیدهم، وارد قصه ام کنم. یک روز داشتم به این فکر میکردم که اگر بخواهم از ایران بروم و مهمانی خداحافظی بگیرم چه اتفاقی میافتد و همین مساله باعث شد که این نمایشنامه را که نشانههایی از خودم و دوستانم در آن وجود دارد، بنویسم.
محمدحسین اثنیعشری، مهدی حسینی، سپهر حیدرینژاد، زهرا خانمحمدی، بابک خدایی، بهار رضیزاده، احسان طیب و مهشید محمدی (به ترتیب حروف الفبا) بازیگران این اثر نمایشی هستند که تا ۱۰ آذرماه ساعت ۱۹:۳۰ در سالن شماره ۲ عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه میرود.
