برچسب: میراث فرهنگی

  • کارخانه دخانیات در خیابان قزوین ثبت ملی شد

    کارخانه دخانیات در خیابان قزوین ثبت ملی شد

    به گزارش خبرگزاری مهر،  سه پرونده میراث معاصر صنعتی شامل کارخانه دخانیات در خیابان قزوین ، کارخانه مارگارین در شهرری و کارخانه زمزم در خیابان آزادی تهران پس از طرح در همایش ملی ثبت میراث صنعتی که در تاریخ ۱۶ و ۱۸ آذر ماه در بندر ماهشهر برگزار شد واجد شرایط ثبت در فهرست آثار ملی شناخته شد تا پس از انجام مراحل قانونی و صدور لوح ثبت آثار یاد شده ، مراتب از طریق وزارت میراث فرهنگی به مراجع مربوطه ابلاغ شود.

    پرهام جانفشان مدیرکل میراث فرهنگی استان تهران با اعلام اینکه « شهری مانند  تهران که توسعه آن با دوران صنعتی شدن ایران پیوند مشترک و عمیقی دارد باید در حفظ تاریخ صنعتی خود بیشتر از گذشته فعال باشد.»

    جانفشان گفت : « کارخانه ای که با تولید محصولات در چرخه اقتصادی کشور نقش دارد می تواند در کنار فعالیت خود با داشتن یک کاربری فرهنگی مکمل نیز  به همان اندازه در اقتصاد ملی سهیم باشد.»

    جانفشان با اعلام اینکه ؛ «میراث صنعتی تهران امروز در اختیار نهاد های دولتی و خصوصی است خاطر نشان کرد: برای حفظ میراث صنعتی نیازمند یک مشارکت و هم دلی عمومی برای حفظ این داشته های فرهنگی تاریخی هستیم»

  • سرنوشت اموال شرکت ایرانگردی/ تهاتر زمینهای کاخ مروارید

    سرنوشت اموال شرکت ایرانگردی/ تهاتر زمینهای کاخ مروارید

    محمد ثابت اقلیدی به خبرنگار مهر گفت: یک شرکت قبل از انقلاب برنامه جامع و اجرایی گردشگری را نوشت که در آن آمایش سرزمین انجام شده بود و براساس ظرفیت هر منطقه ای شناسایی کرده بودند که کجاها هتل ساخته شود و یا کجا چه مرکز اقامتی با چه ستاره ای ساخته شود و یا اینکه کجا امکان احداث مهمانسرا دارد. برخی از مناطق هم بر حسب نیاز لازم بوده تا محدثاتی ایجاد شود به همین دلیل زمین برای آن تملک شده تا در سالهای آینده در آنها سرمایه گذاری انجام شود. مانند چمخاله که ۱۲۰ هکتار زمین مشرف به دریا و کوه است و برای  ساخت تاسیسات گردشگری پیش بینی شده بود.

    وی افزود: پس از اینکه سازمان ایرانگردی از وزارت ارشاد جدا شد و زیر نظر معاونت ریاست جمهوری به عنوان سازمان مستقل رفت در تبصره ۲ ماده یک قانون تشکیل سازمان اعلام شد که اموال و دارایی ها و منابع انسانی و وظایف اجرایی و امور تصدی گری در قالب شرکتی واگذار  و در آنجا به این امور رسیدگی شود. منتها تشکیل این شرکت سه سال طول کشید و این خلا زمانی باعث شد بسیاری از اموال به تاراج برود.

    معاون سرمایه گذاری شرکت مادرتخصصی ایرانگردی و جهانگردی افزود: نمی دانیم برخی از این اموال و زمین ها در اختیار چه ارگانی است. ممکن است از این جیب دولت به آن جیب حاکمیت برود اما به هر حال بخشی از این ها بیت المال هستند و بخشی هم تضییع شده است. روی هر کدام که دست می گذارید می بینید برخی از آنها مبالغ کلانی را در برمی گیرد مانند چمخاله. به دنبال این هستیم تا بخشی از این اموال را برگردانیم. مانند اقدامی که درباره کاخ مروارید انجام خواهد شد.

    ثابت اقلیدی بیان کرد: زمین های کنار کاخ مروارید مهرشهر کرج در اختیار نهادهای نظامی است  می خواهیم مذاکره کنیم تا بخشی از اموالی که ما داریم را با زمین های حاشیه کاخ تهاتر کنیم تا آن کاخ هم احیا شود. در حال مذاکره هستیم این موضوع پیچیدگی های زیادی دارد.  حتی کارشناس و سرمایه گذار آورده ایم که میخواست ۱۲۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری کند  اما به چنین معضلی برخورد کرد. کاخ مروارید به همراه ۲۳ هکتار زمین در اختیار اداره کل هست ولی سند به نامش نیست.

  • پارازیت روی شبکه شهرهای خلاق فرهنگ و هنر

    پارازیت روی شبکه شهرهای خلاق فرهنگ و هنر

    خبرگزاری مهر-گروه فرهنگی: به دنبال طرح و در دست اجرا قرار گرفتن ایجاد شبکه‌شهرهای خلاق فرهنگ و هنر از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که این روزها در مراحل پایانی خود به سر می‌برد، نیایش سرامی ناشر و نویسنده و پژوهشگر اجتماعی در یادداشتی درباره این اتفاق فرهنگی به ذکر نکاتی پرداخته است. این یادداشت را در ادامه می‌خوانیم:

    در میان خبرهای ماه پیش خواندیم که دو شهر بندرعباس و سنندج به جمع شهرهای خلاق جهان پیوستند. برنامه‌ شبکه‌ شهرهای خلاق جهان توسط سازمان یونسکو – سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد ـ در سال ۲۰۰۴ برای ارتقای سطح فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهرهای جهان آغاز به کار کرد. یونسکو در جهت حفظ تنوع فرهنگی و با توجه به روند جهانی شدن و سیطره‌ فرهنگی واحد بر جهان و تضعیف فرهنگ‌های بومی ملل، سعی در شناسایی این شهرها دارد. شهرهایی که به این شبکه می‌پیوندند، متعهد می‌شوند فعالیت‌های مثبت‌شان را با هم به اشتراک بگذارند و در بخش‌های مختلف جامعه‌ی شهری همکاری همگانی را ترویج کنند.

    تا به امروز ۲۴۶ شهر جهان به این شبکه پیوسته‌اند و پیش از این در سال ۱۳۹۴ رشت در رشته‌ی خوراک و غذا و اصفهان در رشته‌ی صنایع دستی به عضویت این شبکه درآمده‌اند. شبکه شهرهای خلاق یونسکو، هفت حوزه‌ی صنایع دستی، هنرهای بومی، هنرهای چندرسانه‌ای، فیلم، طراحی، خوراک‌شناسی، ادبیات و موسیقی را پوشش می‌دهد.

    یونسکو هر دو سال یک بار در ماه فوریه (بهمن / اسفند) به کشورها اعلام می‌کند که شهرهای خود را برای عضویت در این شبکه بررسی کنند، پس از آن کشورها باید تا آوریل (فروردین/  اردیبهشت)، پرونده‌ تهیه شده خود را به یونسکو ارسال کنند و پس از انجام همه بررسی‌ها پاسخ نهایی در ماه دسامبر (آذر/ دی) اعلام می‌شود.

     شهر خلاق رویکردی فرهنگی به توسعه‌ی شهری است. در این رویکرد شهر محیطی جذاب برای جذب و پرورش افراد خلاق و مبتکر همچنین استفاده از استعدادها، نوآوری‌ها و ایده‌های شهروندان در جهت حل مسائل اساسی شهر است.

    در سال جاری نیز نسخه‌ ایرانی این برنامه توسط معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجرایی شده است. قرار است در این طرح با مشارکت دستگاه‌ها و نهادهای دولتی و غیردولتی، داشته‌ها، ظرفیت‌های انسانی، فرهنگی، هنری و طبیعی مناطق مختلف کشور شناسایی ‌شوند. گفته شده که اعضای شبکه‌ شهرهای خلاق فرهنگ و هنر در اولویت دریافت مجموعه‌ای از خدمات، تسهیلات، اعتبارات و منابع قرار می‌گیرند تا زیرساخت‌های لازم را توسعه داده و برنامه‌های معرفی‌شده را اجرا کنند.  

    در این برنامه ده رشته‌ی کلی شامل: هنرهای تجسمی، هنرهای نمایشی، موسیقی، مد و لباس، هنرهای دستی، ادبیات، رسانه، بازی‌های رایانه‌ای، سینما و چاپ و بسته‌بندی انتخاب شده است و هر شهر می‌تواند در حداکثر سه رشته شرکت جوید.

    هدف برگزارکنندگان طرح به‌طور کلی تغییر به نگاه مشارکتی به جای تجویزی و نگاه از پایین به بالا در برنامه‌ریزی و سیاستگذاری فرهنگی است. همچنانکه تمرکززدایی در امور فرهنگی و هنری و تقویت ظرفیت‌های مردمی در فرهنگ، تبادل تجربه‌ها و دانش بومی در میان شهرهای مختلف عضو و توسعه‌ی اقتصاد فرهنگ و هنر و کمک به بهبود کسب و کارهای فرهنگی – هنری و صنایع خلاق از اهداف برنامه‌ برشمرده شده است.  

    در آبان ماهی که گذشت کارگاه‌هایی توجیهی در جهت پیوستن به این شبکه برگزار شد تا نمایندگان شهرها شامل ادارات کل فرهنگ و هنر شهرستان‌ها، انجمن‌های فرهنگی و هنری شهرها و شهرداری‌ها نسبت به تدوین برنامه‌ای چهارساله برای شهرشان آماده شوند. این برنامه‌ها باید تا ۲۰ آذر به دبیرخانه‌ی طرح ارائه شود.

    در این موقعیت چند نکته پیرامون برنامه‌ریزی برای ایجاد  و معرفی شهرهای خلاق فرهنگ و هنر به نظر می‌رسد.

    نخست اینکه در تدوین طرح شهر خلاق باید به میان‌رشته‌ای عمل کردن و یاری گرفتن از هنرها جهت تقویت و بسط یکدیگر توجه شود.  

    دومین نکته در این است که در دنیای نو برای بهبود اقتصاد فرهنگ، باید هم به نوآوری در طراحی و تولید محصولات فکر کرد و هم به نوآوری در فرآیندها. نوآوری در محصول فرهنگی – هنری هم با درهم‌آمیختن ویژگی‌های یک کالای سنتی با تکنولوژی‌های نوین پدید می‌آید و هم با تغییر در فرآیندهایی که مرتبط با تولید و توزیع محصول فرهنگی است.  

    به همین خاطر به نظر می‌رسد پتانسیل‌های نوپدید که در اثر تغییر سبک زندگی یا تغییرات تکنولوژیک ظهور یافته‌اند را باید در نظر داشته باشیم. مثلاً بوم‌گردی می‌تواند به کمک شهر خلاق بیاید یا شبکه‌های اجتماعی برای معرفی برنامه‌ها و اقدامات و اطلاع‌رسانی رویدادها. دیجیتال مارکتینگ و ابزارهایش نیز در این راه نباید فراموش شود.

    از سوی دیگر در تدوین طرح شهر خلاق باید به هنر کاربردی‌شده توجه داشت. اینجا مفهوم هنر چیزی ورای هنر برای هنر است. در شهر خلاق باید هنر از پستوی کارگاه یا خانه‌ی هنرمند بیرون بیاید تا جهان به تماشای شی‌اش جان گیرد. قرار است با ایجاد شبکه‌ی شهرهای خلاق، ارزش‌های پیشنهادی روزآمد و بیشتری در حوزه‌ی فرهنگ و هنر به جامعه ارائه شود. باید ببینیم که چگونه می‌توانیم هنر را در مقیاس بزرگ به جامعه عرضه کنیم. منظور تولید انبوه هنر است.

    در تدوین برنامه‌های شهر خلاق تکیه و تمرکز بر بدنه‌ی اجتماعی حوزه‌ی فرهنگ و هنر است و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از هر چیزی نقش تسهیلگر دارد.   بر این مبنا تکیه کردن به دولت و توقع آنکه او در این اوضاع اقتصادی به شکل مالی یاری‌گر طرح باشد، فروکاهیدن پروژه است. فراموش نکنیم که قرار است در این طرح‌ها خلاقیت و در پی آن نوآوری همچنین مشارکت اجتماعی سبب رونق اقتصادی شهرها شود.

    به نظر می‌رسد با توجه به شرایط خطیری که کشور در آن است همچنین کم‌توانی دولت در هزینه‌ کردن برای حوزه‌ی فرهنگ و هنر، تجربه‌های نه‌چندان موفق پیشین شامل برنامه‌ی گذر فرهنگی و گرفتاری‌ها و خستگی جمعی آحاد جامعه، راه سختی پیش روی این طرح است، هر چند که امید، شاه‌کلید قفل همه‌ی درها می‌تواند باشد.

  • موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است!

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است!

    دبی به‌ عنوان شهر ساختمان‌های بلند شناخته می‌شود. ساختمان موزه آینده (Museum of the Future) حتی در این شهر نیز به‌عنوان یکی از چالشی‌ترین پروژه‌های ساختمانی به‌حساب می‌آید. این پروژه که توجه همگان را به خود جلب کرده است از ۲۴۰۰ قطعه فولادی با تقاطع‌هایی مورب تشکیل‌ شده است. موزه آینده قرار است تا سال آینده مورد بهره‌برداری قرار گیرد و به‌عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری منحصربه‌فرد دبی در صنعت گردشگری این شهر خودنمایی کند. اگر علاقه‌مندید بیشتر با این موزه خاص آشنا شوید با ما در لست سکند همراه باشید.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    فقط عجیب‌وغریب بودن طراحی موزه آینده، ساختمان موزه را از سایر ساختمان‌های دبی متمایز نمی‌کند، بلکه در طراحی نمای بیرونی این موزه ۷۸ متری نیز خطوط و نوشته‌هایی عربی به چشم می‌خورد که حس کنجکاوی هر بیننده‌ای را برمی‌انگیزد. جالب اینجاست که هنوز مفهوم این کلمات ناشناخته باقی‌ مانده است و معنی آن را فاش نکرده‌اند. فضای بیرونی این ساختمان در شب به‌وسیله چراغ‌های اِل‌ای‌دی (LED) به طول ۱۴ کیلومتر جلوه‌نمایی می‌کند.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    مجموعه‌ای پیچیده

    به دلیل هم‌زمانی شکل نامتعارف و طراحی بیرونی که توسط خوشنویسی صورت گرفته است، این پروژه یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های ساختمانی محسوب می‌شود که تاکنون ساخته‌ شده است. برای ساخت چنین مجموعه‌ای از طراحی پارامتریک استفاده‌ نشده است و از مدل (BIM) یا همان استفاده از مدل‌سازی اطلاعات ساختمان استفاده‌ شده است.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    این فناوری مبتنی بر مدل سه‌ بعدی است. در نهایت با تجهیزاتی میلی‌متری طراحی صورت گرفت و توانست نقاط اتصال، قطر لوله‌های فولادی و حتی وزن کل فولاد مورد استفاده را به‌ صورت بهینه برآورد کند. همچنین در زمان ساخت از اسکن لیزری برای مقایسه سازه‌ی ساخته‌ شده با طراحی سه‌بعدی قبل از ساخت استفاده‌ شده است.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    آینده سبز‌تر

    از همان ابتدا مشخص بود که موزه آینده قصد دارد جایگاهی قابل‌ قبول را در سیستم رتبه‌بندی ساختمان‌های سبز (LEED) کسب کند. این ساختمان، مجهز به سیستم‌های پیشرفته کنترل ساختمان و سیستم بازیافت آب شیرین است و نیاز انرژی خود را از طریق پنل های خورشیدی که در بیرون ساختمان تعبیه‌شده است تأمین می‌کند. بازدیدکنندگان موزه می‌توانند حین بازدید از موزه، وسایل نقلیه برقی خود را نیز شارژ کنند. در کل طراحی به صورتی بوده است که بر پایداری تأکید داشته باشد.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    در این موزه قرار است به‌جای وسایل، بر روی داستانِ انسان آینده تمرکز شود و چالش‌های بزرگی که در آینده بشریت با آن‌ها روبه‌رو خواهد شد را بررسی کند و به نمایش بگذارد. طیف گسترده‌ای از فناوری‌ها مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده برای ایجاد تجربه‌ای واقعی‌تر در نظر گرفته‌ شده است.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    درواقع در این موزه بازدیدکننده کاملاً درگیر می‌شود و بدین‌صورت که نظاره‌گر اشیاء یا کارهای شخصی دیگران باشد، نیست. موضوعاتی مانند کمک فناوری به تغذیه، تأمین آب و حمل‌ونقل پایدار نیز جز مسائل مورد توجه موزه آینده است.

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده امیدوار است بتواند سالانه بیش از یک‌میلیون بازدیدکننده را به خود جذب کند. شما علاقمند به بازدید از آن هستید؟

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    موزه آینده؛ ساختمانی که توسط الگوریتم طراحی شده است

    منبع: bbc.com

  • جت‌ های لوکس؛ قصرهای پرنده‌ ای که به مسافران مخصوص تعلق دارند!

    جت‌ های لوکس؛ قصرهای پرنده‌ ای که به مسافران مخصوص تعلق دارند!

    یک اتاق‌خواب مدرن با ظرافت و طراحی کلاسیک به همراه تخت خواب دو نفره بزرگ و اثاثیه مجلل آماده و نماهای ۳۶۰ درجه خیره‌ کننده! شاید فکر کنید این‌ها ویژگی‌های یک سوئیت در هتلی پنج ستاره باشند، اما در واقع کابین یک هواپیمای جت مدل اِیرباس Airbus A330 VIP را توصیف کردیم: یک قصر پرنده‌ی حداقل ۲۰۰ میلیون دلاری! این هواپیما با طراحی شرکت سوئیسی کاملاکس Comlux که در طراحی، تجهیز و بهره‌برداری از جت‌های بزرگ برای سازمان‌ها مهارت دارد، در طراحی کابین‌های لوکس هواپیما بسیار هنرمند و سرآمد است.

    طی چند دهه اخیر تعداد میلیاردرهای سرتاسر جهان رشد چشمگیری داشته و سبب شده است که در جهان تقاضای بیشتری برای لوکس‌سازی هر چه متنوع‌تر جت‌ها پدید آید. جت‌های خصوصی می‌توانند هر شکل و اندازه‌ای داشته باشند، اما هواپیماهای مسافربری VIP بین آن‌ها از تنوع بیشتری برخوردار هستند. در این مطلب قصد داریم به این سیستم حمل و نقل لوکس بپردازیم!

    یک بازار خیلی خاص

    تولیدکنندگان عمده تجهیزات هوایی به توسعه نسخه‌هایی سازمانی و شرکتی از پرفروش‌ترین هواپیماهای مسافربری‌شان پرداخته‌اند تا بتوانند در برابر مطالبات این بازار خاص پاسخگو باشند. شرکت بوئینگ مجموعه بوئینگ بیزینِس جِت (BBJ) و رقیب اروپایی‌اش مجموعه اِیرباس کورپورِت جِت (ACJ) را دارند. گستره‌ی تولیدات این شرکت‌ها انواع مختلف Airbus A320 و Boeing 737 با طراحی‌های اختصاصی را شامل می‌شود، اما مشتری‌های توانمندتر آن‌ها می‌توانند مدل‌های بزرگ‌تری را نیز برای خود تهیه کنند.

    شرکت‌های یادشده دپارتمان‌هایی را مختص پاسخگویی به مطالبات این مشتری‌های خاص افتتاح کرده‌اند. آقای ریچارد گائونا یکی از کارآزمودگان صنعت هواپیما که پس از سال‌ها کار اکنون مدیریت کل شرکت کاملاکس را بر عهده گرفته است، می‌گوید: «منطقی است که شرکت‌هایی مانند اِیرباس Airbus و بوئینگ Boeing دپارتمان جداگانه‌ای را برای پاسخگویی به نیازهای مشتریان VIP تشکیل دهند؛ چراکه فضای این بازار احساسی است. بعید نیست مشتری‌تان نیمه‌شب به شما زنگ بزند و درباره فلان جزئیات دکور هواپیمایش چیزی بپرسد!»

    اکنون حدود ۳۰۰ هواپیمای مسافربری وی‌آی‌پی VIP در جهان هست که تعدادی از آن‌ها را دولت‌ها برای جابجایی سران کشورشان استفاده می‌کنند. از دیگر بازارهای وی آی پی هدف می‌توان به سازمان‌های بزرگ و اشخاص فوق ثروتمند اشاره کرد.

    اجاره لوکس

    صاحبان این هواپیماهای لوکس معمولاً کارهایی چون تأمین خدمه، نگهداری و کارهای اداری هواپیماهایشان را با اطمینان خاطر به شرکت‌هایی مانند کاملاکس می‌سپارند، اما گاه بدشان هم نمی‌آید با کمک این شرکت‌ها در صورت وجود مشتری، قصر پرنده‌شان را اجاره بدهند زیرا می‌تواند منبع درآمدی برای آن‌ها باشد.

    آقای گائونا می‌گوید: «ما از یکی از نقاط جهان درخواستی دریافت می‌کنیم و سپس آن را جهت تأیید با صاحب هواپیما در میان می‌گذاریم. برخی در مورد حریم خصوصی هواپیمایشان بسیار حساس هستند و آن را خانه خود می‌دانند، اما هستند کسانی که ترجیح می‌دهند از دارایی‌شان کمی عایدی به دست آورند.»

    استفاده از جت‌های خصوصی با هر هزینه‌ای

    گرچه بدنه جت‌های خصوصی بسیار بزرگ با مسافربری‌های تجاری یکسان است، اما ملاحظات مربوط به بازار آن‌ها تفاوت‌های عمده‌ای دارد. شرکت‌های هواپیمایی ابتدا به مسائل اقتصادی هواپیما و بازدهی عملکرد آن توجه می‌کنند، اما مشتریان خصوصی بیشتر به عملکرد خام اهمیت می‌دهند. دیوید ویلوپیلای رئیس بخش بازاریابی شرکت ایرباس کورپورت جتز ACJ می‌گوید: «مشتریان ما به بازه مسافت و ظرفیت عملکردی اهمیت می‌دهند؛ مثلاً برایشان مهم است که بتوانند بدون توقف به کشورهای دوردست پرواز کنند.»

    دولت‌هایی که ناوگان مخصوصی برای جابجایی هیئت دولت نخریده‌اند، اغلب به اجاره کردن روی می‌آورند تا سفر مسئولانشان به دورترین نقاط جهان را تسهیل کنند. آقای گائونا می‌گوید: «هنگام برگزاری نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برخی دولت‌ها برای پرواز به‌سوی نیویورک به ما مراجعه می‌کنند. شاید فکر کنید این کار پرخرج است، اما وقتی به دیگر گزینه‌ها نگاه کنیم و صرفه‌جویی در وقت با پرواز مستقیم و ملاحظات امنیتی را در نظر بگیریم، آنگاه گزینه باارزشی به نظر خواهد رسید؛ ضمن این‌که ارزان‌تر از دیگر راه‌هاست و مردم هم در مقایسه با خرید هواپیمای خصوصی و خرج گزاف دولت بهتر آن را می‌پذیرند.»

    البته نباید فراموش کرد که تنها دولت‌ها نیستند که هواپیما اجاره و تهیه می‌کنند، بلکه گروه‌های موسیقی، دست‌اندرکاران صنعت فیلم و تیم‌های ورزشی و… نیز گاه به ناچار باید از این هواپیماها استفاده کنند.

    طراحی داخلی قصر گونه

    مطمئناً عملکرد فنی هواپیماهای وی‌آی‌پی شگفت‌انگیز است، اما مؤلفه‌ای که بیشتر مردم اهمیت ویژه‌ای برایش قائل هستند، طراحی داخلی کابین‌های هواپیماست. گرچه تولیدکنندگان روی طرح‌های استانداردشان تعدادی گزینه‌ی اضافی در نظر می‌گیرند، اما کسی که می‌تواند حدود ۹۰ میلیون دلار پول یک هواپیما را بدهد، معمولاً حاضر است دو برابر آن را بدهد تا طراحی داخلی آن را به سبک شخصی خودش دربیاورد (که این کار را هم می‌کنند).

    طراحی داخلی شخصی کابین‌ها کار بسیار پیچیده‌ای است و تنها تعداد انگشت‌شماری شرکت در جهان این تخصص را عرضه می‌کنند. نتیجه نهایی کار آن‌ها نه‌تنها باید چشم‌نواز بوده و با مطالبات سنگین مشتری‌های زیاده‌خواهشان هماهنگی داشته باشد، بلکه باید با مقررات امنیتی و ملزومات ساختاری و عملیاتی هواپیما کاملاً سازگار باشد.

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    سالن پذیرایی یک ACJ 380 شخصی‌سازی شده

    و اما مسئله‌ی سلیقه!

    آیا به نظرتان مشتریان جت‌های خصوصی به دنبال سبک خاصی هستند؟

    دیوید ویلوپیلای بیان می‌کند که بیشتر صاحبان هواپیماهای خصوصی برخلاف ثروتمند بودنشان به دنبال دکورهای ساده هستند: «آن‌ها افراد پرمشغله‌ای هستند و بیشتر مایل‌اند سبک زندگی‌شان را در آسمان نیز به همراه بیاورند. بیشتر هواپیماهای ما یک کاربرد دوگانه خانه/دفتری دارند.»

    اثاثیه و تزئینات این نوع هواپیماها نیز معمولاً آن چیزی که به نظر می‌رسد نیستند. مثلاً آنچه را که به شکل چوب می‌بینید درواقع از مواد سبک‌تری با رویه نازک چوبی ساخته شده است. البته باید بگوییم که زرق‌وبرق داخل جت‌ها کاملاً واقعی است: در تزئینات و دکوراسیون برخی هواپیماهای خصوصی چیزی بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم طلا به کار برده می‌شود.

    البته از آنجایی‌ که مشتری‌های این بازار معمولاً سر کیسه را به‌راحتی شل می‌کنند، شرکت‌ها می‌توانند امکانات دیگری مانند سیستم‌های پخش رسانه و اینترنت پرسرعت، و همچنین موارد جالب‌تری مانند سیستم تنظیم رطوبت را در این قصرهای پرنده نصب کنند.

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    ACJ 300، نسخه‌ای دیگر از Airbus 330 با بدنه‌ای کوچک‌تر

    پادشاه جت‌های خصوصی

    البته یک مدل هواپیما هست که گویا تقریبا نایاب است: نسخه وی آی پی VIP  هواپیمای عظیم‌الجثه اِیرباس Airbus A380 (که لقب قصر پرنده A380 را به آن داده‌اند) که انتظار می‌رفت گل سرسبد پروازهای لوکس باشد.

    شاهزاده الولید ابن طلال در سال ۲۰۰۷ این مدل را سفارش داد، اما پیش از شروع کار طراحی آن را کنسل کرد و معلوم نیست زین پس نسخه دیگری از این مدل تولید شود.

    متخصصان شرکت مدیریت پرواز کِسترِل Kestrel انتظار دارند که BBJ 787 و A350 ACJ تحولاتی عظیم در صنعت پرواز ایجاد کنند، زیرا آن‌طور که گفته می‌شود این دو مدل فضایی بسیار بزرگ خواهند داشت و مهم‌تر از آن با مسافت پرواز طولانی‌شان هیچ نقطه‌ای از کره زمین از دسترس آن‌ها خارج نخواهد بود.

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    یک بوئینگ بیزینِس جِت ۷۸۷ که شرکت مدیریت پرواز کسترِل Kestrel آن را طراحی کرده است

    باید بیفزاییم که تحریک افکار عمومی، افزایش نگرانی‌ها در مورد نشر گاز کربن و همچنین پیامدهای بحران مالی از عواملی هستند که سبب می‌شوند کشورهای اروپا و آمریکای شمالی خیلی طرفدار این جت‌ها نبوده و بازارهای هدف نسبتاً غیر جذابی باشند.

    گائونا بیان می‌کند که «احتمالاً ما بیشترین رشد اقتصادی‌مان را از آسیا، آفریقا و خاورمیانه کسب کنیم» به‌احتمال‌زیاد نسل بعدی قصرهای پرنده برجسته را مشتریان این مناطق به بار خواهند آورد.

    در ادامه، تصاویری از این قصرهای پرنده را باهم مرور می‌کنیم.

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    جت‌های لوکس: قصرهای پرنده‌ای که مسافران وی‌آی‌پی VIPرا در یک چشم به هم زدن به مقصد می‌رسانند

    منبع: CNN

  • دهکده‌ عجیبی که با دیوار به دو نیم تقسیمش کرده‌اند! +تصاویر

    دهکده‌ عجیبی که با دیوار به دو نیم تقسیمش کرده‌اند! +تصاویر

    رودخانه کوچکی در دهکده مودلاروت وجود دارد که نقش‌های مهمی در طول تاریخ داشته است: از حائلی برای جنگ سرد گرفته تا برقراری یک مرز مدرن! جامعه کشاورزی کوچک مودلاروت که درست بین دو شهر برلین و مونیخ و در مناطق روستایی کشور آلمان قرار گرفته است، سکونتگاه ۵۰ نفر است و تنها یک رستوران دارد. اما هرساله ده‌ها هزار بازدیدکننده را به‌سوی خود می‌کشاند.

    البته دلیلش مشخص است. در میان ۱۸ خانه و مزرعه این روستا یک دیوار سفید بتنی ۱۰۰ متری کشیده شده است که زمانی بخشی از مرز بین آلمان شرقی و غربی به شمار می‌رفت.

    German-village.jpg

    مرز داخلی آلمان که از نظر فیزیکی جدای از دیوار مشهور برلین قرار گرفته است حدود ۱۴۰۰ کیلومتر طول داشت و از سال ۱۹۴۹ که اهالی شوروی، آلمان شرقی را پایه‌گذاری کردند، آلمان شرقی و غربی را از یکدیگر جدا می‌کرد و البته تا سال ۱۹۸۹ که سنگربندی‌های مرزی به‌تدریج برداشته شدند، پابرجا بود. مودلاروت دقیقاً روی این مرزبندی قرار داشت و  در آن دوره بخشی از این دهکده آرام در شرق سوسیالیست و بخش دیگر آن در غرب کاپیتالیست قرار گرفته بود.

    این شکاف بتنی اکنون بخشی از موزه مودلاروت است و مواردی مانند یک برج دیدبانی، حصار فلزی، بازسازی یک مانع بسیار تقویت‌ شده و دیگر آثار نیز کنار آن در موزه قرار گرفته‌اند. رستورانی که از آن یاد کردیم در سال ۲۰۰۲ بازگشایی شده است و نام آن «زوم گرنزگِنگِر» به معنای «عابر مرزی» است. همچنین این دهکده را هنوز به نام «برلین کوچک» می‌شناسند.

    امروزه به‌جای نگهبانان مسلح، گردشگران مسلح به دوربین در سرتاسر دهکده قدم می‌زنند و با اینکه بازدیدکنندگان و اهالی به‌آسانی و بدون اعتنا به تابلوهای هشدار قدیمی می‌توانند از یک طرف دهکده به طرف دیگر آن بروند؛ اما بازهم دارند از یک مرز امروزی عبور می‌کنند: مرز بین دو ایالت فدرال بایرن و تورینگن.

    German-village2.jpg

    تصمیم دولت‌ها مبنی بر نگه‌داشتن ۱۰۰ متر دیوار در دهکده تا مدت‌ها پس از پایان جنگ سرد ادامه یافت. البته به‌جز بقایای یک گذشته‌ی از هم‌ گسیخته و انبوه گردشگرانی که برای دیدن آن‌ها و دیوار معروف می‌آیند، زندگی روزمره در مودلاروت به حالت عادی بازگشته است.

    درحالی‌که مسافران یک‌روزه پیدا کردن مکان دقیق این مرز را دشوار می‌یابند، مرز در عین کوچک بودن تفاوت‌های چشمگیری بین دو طرف دهکده پدیدار کرده است. برای نمونه کد پستی‌ها، اسناد خودرو و کد تلفن آن‌ها متفاوت است. دو شهردار مجزا دارند. برخی اعیاد و تعطیلات عمومی متفاوت هستند. ضمن این‌که کودکان هر یک از قسمت‌های دهکده به مدارس متفاوتی می‌روند.

    اگر بخواهید تفاوت بین دو قسمت دهکده را بهتر متوجه شوید، یک راهش این است که به خوشامدگویی‌های مردم خوب گوش کنید. تورینگنی ها که در آلمان شرقی زندگی می‌کردند عادت دارند بگویند «گوتِن تَگ» (روزبه‌خیر) که یک خوشامدگویی استاندارد آلمانی است؛ درحالی‌که بایرنی‌ها می‌گویند «گُروس گوت» (که معنای اصلی‌اش «رحمت خدا بر تو باد» است)، عبارتی که بیشتر در آلمان جنوبی (و اتریش) می‌شنوید. همچنین لهجه دو طرف دهکده کمی متفاوت است. این اختلاف‌های گویشی و لهجه‌ای هنوز در مودلاروت باقی مانده‌اند؛ البته از آنجایی که دهکده در هم ادغام شده است، کمی با هم ترکیب و یکپارچه‌تر شده‌اند. مثلاً اکنون تمام اهالی دهکده یک درخت کریسمس و یک آبشار مشترک دارند. همچنین سی‌امین سالگرد از بین رفتن مرز و از کار افتادگی دیوار را امسال در کنار هم جشن خواهند گرفت.

    دهکده‌ای در آلمان که با دیواری از میان به دو قسمت تقسیم شده است

    در هفته‌ی پیش از ۹ نوامبر ۲۰۱۹، دهکده مودلاروت نیز به جشن‌های ملی که در سی‌امین سال فروپاشی دیوار برلین و مرز داخلی آلمان برگزار می‌شوند خواهد پیوست. در این مراسم دیوار مودلاروت چراغانی خواهد شد و کاروانی از اتومبیل‌های کلاسیک آلمان شرقی در دهکده به راه خواهند افتاد. نهم دسامبر نیز مراسم دیگری در دهکده به‌ منظور گرامیداشت نخستین روز بازگشایی رسمی دیوار برگزار خواهد شد و رود تانباخ هم در این شلوغی‌ها همچنان آرام و شفاف جریان می‌یابد.

    دهکده‌ای در آلمان که با دیواری از میان به دو قسمت تقسیم شده است

    دهکده‌ای در آلمان که با دیواری از میان به دو قسمت تقسیم شده است

    دهکده‌ای در آلمان که با دیواری از میان به دو قسمت تقسیم شده است

    منبع: bbc.com

  • دوتار ایرانی در آستانه ثبت به عنوان میراث جهانی

    دوتار ایرانی در آستانه ثبت به عنوان میراث جهانی

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی وزارت میراث فرهنگی، محمدحسن طالبیان گفت: «امیدواریم این اثر میراث‌فرهنگی ناملموس به آثار ثبت‌شده کشور در فهرست میراث جهانی ناملموس افزوده شود.»

    او افزود: «مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار در زمره قدیمی‌ترین، رایج‌ترین و محبوب‌ترین ابزار موسیقی کشور است که به‌شکل گسترده رواج دارد.»

    طالبیان تصریح کرد: «دوتار یکی از مهم‌ترین سازهای زهی-زخمه‌ای فولکلوریک جوامع محلی روستایی و شهری ایران است و به‌شکل یک کاسه از جنس چوب توت و دسته‌ای بلند از جنس چوب زردآلو یا گردو ساخته می‌شود.»

    معاون میراث فرهنگی کشور گفت: «جمهوری اسلامی ایران با ۱۳ اثر ثبت‌شده در فهرست میراث ناملموس جهانی در جایگاه هفتم جهان و چهارم آسیا قرار دارد. با ثبت پرونده مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار، تعداد آثار ثبت شده کشور به ۱۴ اثر در فهرست میراث جهانی می‌رسد.»

  • تاملی بر افزایش عوارض ۴۴هزار تومانی سفر/ سهم گردشگری چه می‌شود؟

    تاملی بر افزایش عوارض ۴۴هزار تومانی سفر/ سهم گردشگری چه می‌شود؟

    به گزارش خبرنگار مهر، آذر ماه سال ۹۶ وقتی که لایحه بودجه سال ۹۷ توسط دولت تقدیم مجلس شورای اسلامی شد، عوارض خروج از کشور که تا آن زمان برای سفرهای خروجی هوایی  ۷۵ هزار تومان بود، به ۲۲۰ هزار تومان افزایش پیدا کرد.

    این رقم طبق لایحه پیشنهادی باید برای سفر اول غیر زیارتی به خارج از کشور، ۲۲۰ هزار تومان، برای سفر دوم ۳۳۰ هزار تومان و برای سفر سوم و بیشتر ۴۴۰ هزار تومان در نظر گرفته می شد.

    همان ایام علی‌اصغر مونسان در یک نشست خبری گفت:‌ آنچه رییس‌جمهور تاکید داشتند، به موضوع رونق گردشگری و ارتقا این صنعت و افزایش تورهای ورودی مربوط است. به همین خاطر در زمان تدوین لایحه بودجه، دولت برای عوارض خروج از کشور تصمیمی گرفت که بر این اساس بخشی از اعتبار به این سازمان تعلق می‌گیرد و سازمان برنامه و بودجه این اعتبار را در بودجه سازمان برای سال ۹۷ در نظر گرفته است.

    او در پاسخ به اینکه آیا سازمان میراث فرهنگی برای افزایش عوارض نظر مشورتی داشته است گفت:‌ «حتما در تدوین بودجه دستگاه‌ها نظر دارند و همه بخش‌ها موظف به همکاری هستند و برای ما مهم، افزایش منطقی است و اگر قرار است درآمدی به دست آید، باید صرف حمایت‌ از تورهای ورودی شود.» البته او بعدها گلایه کرد که باید نظر این سازمان هم گرفته می شد!

    مونسان گفت: این موضوع باید در بودجه سال ۹۷ پس از تصویب مجلس نهایی شود، اما در گذشته ۱۰ هزار تومان از عوارض خروج از کشورِ هر شخص به سازمان می‌رسید که اکنون به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته و در کل ۱۶۰ میلیارد تومان اعتبارات عوارض به  این سازمان تعلق خواهد گرفت. در واقع مونسان متصور شده بود که سهم گردشگری از عوارض ۱۶۰ میلیارد تومان خواهد شد.

    اما با افزایش عوارض خروج از کشور افراد مختلف نسبت به این موضوع واکنش نشان می دادند برخی با طعنه و برخی با انتقاد . برخی از افراد نیز کاریکاتورهایی کشیده و این اقدام را «پول شیرینی سفر» خواندند برخی دیگر نیز تکه‌هایی از یک سریال را برداشت کرده و عوارض خروج از کشور را «پول زور» دانستند.

    اما درست یکی دو روز بعد ، در زمانی که فضاهای مجازی و فعالان گردشگری از افزایش سه برابری عوارض انتقاد کردند رئیس سازمان میراث فرهنگی در توئیتی نوشت: با این رویکرد که سفر ارزان باید در سبد زندگی همه ایرانیان فراهم شود، معتقدم اجرای هر تصمیمی باید متناسب با وضعیت اقتصادی مردم باشد؛ ای کاش تصمیم‌گیران افزایش عوارض خروج از کشور، نظرات کارشناسی سازمان میراث فرهنگی، فعالان و متولیان گردشگری را جویا می‌شدند. برای تعدیل موضوع، هنوز هم دیر نشده و نهایت تلاش خود را برای اصلاح ارقام به کار خواهیم بست.    

    افرادی که به خارج می روند به فکر گردشگری ایران هم باشند   

    وقتی همه داشتند از این موضوع انتقاد می کردند، نوبخت سخنگوی دولت و رئیس سازمان برنامه و بودجه در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری سیما، در این باره گفت: افرادی که به کشورهای خارجی می روند یک مقدار هم به گردشگری کشور خودشان کمک کنند، ما از آنها سپاسگزاریم و این را یک مشارکت عمومی در توسعه زیرساخت های گردشگری کشور تلقی می کنیم، به همین خاطر هم در بودجه سال ۹۷ برای گردشگری منابع ویژه ای درنظر گرفته‌ایم. زمینه توسعه برای گردشگری در داخل کشور فراهم شده است، با این حال همه گلایه دارند چرا به موزه‌ها و آثار باستانی رسیدگی نمی‌شود، سازمان میراث فرهنگی نیز انتظار دارد برای جذب گردشگر فرصتی را ایجاد کنیم، اما همه باید در این مورد مشارکت داشته باشیم، همانطور که به کشورهای دیگر می‌رویم، به کشور خودمان هم بپردازیم و زیرساخت‌های گردشگری را فراهم کنیم.

    درست در زمانی که نوبخت از دارندگی و برازندگی ناشی از سفرهای خارجی صحبت می کرد، رئیس انجمن دفاتر مسافرتی می گفت که چرا فکر می کنند همه فقط به خارج از کشور برای سفر و تفریح می روند؟ چر متصور نمی شوند ۹ میلیون نفری که از ایران خارج شده اند برای تعاملات تجاری رفته اند و یا حداقل ۲و نیم میلیون نفر آنها در زمان اربعین سفر کرده اند.

    ابراهیم پورفرج رئیس جامعه تورگردانان ایران هم با بیان اینکه مردم را برای سفرهای خارجی شان تنبیه نکنیم گفته بود: زمانی که عوارض خروج از کشور ۷۵ هزار تومان بود، ما گفتیم که ۳۰ درصد از آن به بخش خصوصی تعلق بگیرد و یا صرف تبلیغات و ایجاد زیر ساخت شود که البته هیچ گاه تعلق نگرفت. با این وجود  آن زمان این رقم یک منطقی داشت اما اکنون علت این روند افزایش را متوجه نمی‌شویم.

    پیشنهاد عوارض ۸۵ هزار تومانی آقای رئیس

    علی اصغر مونسان رئیس  سازمان میراث فرهنگی وقت که متوجه شد فعالان گردشگری چه واکنشی به این موضوع داشته اند ، در نامه ای به معاون اول رئیس جمهور پیشنهاد کرد: « نرخ پایه عوارض خروج از کشور از ۷۵ هزار تومان به ۸۵ هزار تومان تعیین شود.» پیشنهادی که اصلا هیچ وقت بحثی هم درباره آن نشد انگار که اصلا چنین نامه ای نوشته نشده است!

     او یک بار دیگر هم  در اظهار نظری گفته بود: آن طور که ما شنیدیم این رشد تصاعدی حذف خواهد شد و فقط یک عدد برای عوارض خروج فیکس شده است.

    در نهایت بدون اینکه نظر رئیس سازمان میراث فرهنگی در این باره اعمال شود، این عوارض تصویب و از اول فروردین سال ۹۷ اجرایی شد در بودجه سال ۹۸ نیز این رقم همان اعلام شد. علی اصغر مونسان ـ رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این بار امیدوار بود سهم ۴۰ هزار تومانی از عوارض خروج از کشور به گردشگری تعلق گیرد. اما وی مهر ماه سال ۹۷ درباره سهم گردشگری از عوارض خروج گفت:  سهم گردشگری به ازای هر نفر «مبلغ ناچیز» ۱۷ هزار تومان است، یعنی از هر سه مبلغ عوارض خروج از کشور  ۲۲۰ هزار تومان، ۳۳۰ هزار تومان و ۴۴۰ هزار تومان، ۱۷ هزار تومان سهم گردشگری است.

    حالا که سازمان میراث فرهنگی به وزارتخانه تبدیل شده است، در لایحه بودجه پیشنهادی ۹۹ دولت که روز گذشته به مجلس تقدیم شده بود، در جدول مربوط به عوارض خروج از کشور تعرفه ۲۲۰ هزار تومانی برای سفر اول به ۲۶۴ هزار تومان افزایش پیدا کرده است. سفرهای دوم نیز با ۵۰ درصد و سفرهای سفر با ۱۰۰ درصد افزایش همراه خواهد بود.

    امسال هم برای ترویج صنایع دستی و توسعه گردشگری مبلغی در نظر گرفته شد که البته به نظر می رسد یک اشتباه در نوشتار آن رخ داده است چون به حروف نوشته شده مبلغ چهارصد هزار ولی داخل پرانتر  ۸۰۰۰۰۰ ریال نوشته شده که از این عوارض برای توسعه زیرساختها و تأسیسات گردشگری و حمایت از بخش میراث فرهنگی و صنایع دستی اختصاص می یابد.

    هر چند باز هم معلوم نیست که این سهم از عوارض برای گردشگری چقدر خواهد بود ولی تجربه سالهای گذشته و اعتراف وزیر میراث فرهنگی نشان می دهد که نباید چشم امید به برگشت این هزینه به صنعت گردشگری داشت. از طرفی حتی اگر وزیر هم به افزایش تعرفه عوارض بازهم واکنشی نشان دهد در دولت پذیرفته نخواهد شد مانند سالهای گذشته!

  • ۳ اثر از استان سمنان ثبت میراث صنعتی ملی شدند

    ۳ اثر از استان سمنان ثبت میراث صنعتی ملی شدند

    به گزارش خبرنگار مهر، مهدی جمال ظهر یکشنبه در جمع خبرنگاران به میزبانی میراث فرهنگی سمنان بابیان اینکه سه اثر از استان ثبت میراث صنعتی ملی شدند، تأکید کرد: «تأسیسات خوریان سمنان»، «پل راه‌آهن بنه کوه» و «پل راه‌آهن کوچک بنه کوه گرمسار» در زمره این سه آثار هستند.

    وی بابیان اینکه ثبت این آثار از مصوبات نشست شورای ثبت میراث صنعتی کشور است، تأکید کرد: تمامی آثار ثبت‌شده متعلق به دوره پهلوی اول هستند که قدمت نسبتاً زیادی هم دارند.

    مدیرکل میراث فرهنگی سمنان بابیان اینکه نخستین بار است که شورای ثبت میراث صنعتی کشور برگزار می‌شود، گفت: این‌یک افتخار و دستاورد خوب است که توانسته‌ایم سه اثر از استان را در این نشست به ثبت ملی برسانیم چراکه سازوکارهای ثبت میراث در قبال این آثار ازاین‌پس رعایت خواهد شد و این تأثیر بسزایی در حفظ و حراست از آن‌ها دارد.

  • چنار سوخته شاهرود ثبت ملی شد

    چنار سوخته شاهرود ثبت ملی شد

    به گزارش خبرنگار مهر، چنار سوخته یکی از نمادهای شهر شاهرود شامل میدان قیام و چنار کهن‌سال آن به ثبت میراث ملی رسید.

    فرماندار شاهرود در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن تائید این خبر، گفت: چنار سوخته با قدمت ۳۰۰ الی ۳۵۰ سال که در روزهای پایانی سال ۹۷ به ثبت ملی رسیده بود، ابلاغ شد.

    نادر فخری بیان کرد: این چنار که یک‌بار دچار حریق شده و به همین دلیل چنار سوخته نامیده می‌شود، به شماره ۵۴۴در فهرست میراث طبیعی ملی ثبت‌شده است.

    به گزارش خبرنگار مهر، چنار سوخته شاهرود ۱۳ متر و ارتفاع آن ۹ متر و طول و عرض تاج خشک آن ۱۴ در ۱۲ متر و سطح تاج پوشش آن ۱۳۳ متر مربع است.