علیرضا ایزدی امروز دوشنبه ۲۸ بهمن ماه در کارگروه ستاد خدمات سفر استان با اشاره به اینکه اقدامات مقدماتی برای استقبال و پذیرایی از میهمانان انجام شده است، بیان کرد: در نوروز ۹۸ با ارزیابی انجام شده کیفیت خدمات به نسبت سالهای گذشته ارتقا یافت و امید است که ارائه خدمات نوروزی متفاوت را در بهار ۹۹ داشته باشیم.
وی با بیان اینکه به مانند سنوات گذشته، امسال نیز برنامه استقبال از مسافران نوروزی در ورودی شهرها را خواهیم داشت و ۲۵ اسفندماه نیز با همکاری نیروی انتظامی مانور نوروزی برگزار میشود، افزود: به منظور تبلیغ ظرفیتهای استان بروشور و کتابچههایی تهیه شده، در فرودگاهها و ایستگاههای قطار معرفی استان صورت گرفته است، همچنین رنگآمیزی عمارت وکیل در حال انجام است و موزهها جهت میزبانی از گردشگران و مسافران آماده هستند. سفرههای هفتسین در نقاط پرتردد و پرترافیک گردشگری شهرها با همکاری شهرداریها تعبیه خواهد شد.
ایزدی تصریح کرد: اکیپهای نظارتی با هماهنگی نیروی انتظامی و اماکن تشکیل شده است و از ۱۵ اسفندماه نظارتها روزانه انجام میشود تا خدمات کیفی ارائه شود. با همکاری راهداری و شهرداری آئینهای بومی و محلی در ورودی شهر اراک از سمت تهران به مانند نوروز ۹۸ همزمان با آغاز بهار ۹۹ برگزار میشود.
وی گفت: به فراخور ایام قبل از نوروز و طول تعطیلات عید جشنوارهها و آیینهای مختلف بومی و محلی استان به منظور نشاط اجتماعی اجرایی میشود و تلاش میشود پایگاههای تاریخی همچون پایگاه های مسجد جامع ساوه، نراق و ابراهیمآباد اراک میزبانی خوبی از گردشگران داشته باشند.
ایزدی با اشاره به استقرار تیمهای آماری جهت پایش آماری میزان رضایتمندی گردشگران ورودی به استان و قیاس این آمار با عملکرد نوروز ۹۸، افزود: کمیتههای ۱۰ گانه ذیل ستاد اجرایی خدمات سفر استان همچون کمیته خدمات حمل و نقل جادهای، خدمات امداد و نجات، کمیته خدمات انتظامی، امنیتی و ترافیکی کمیته هماهنگی حقوق شهرداریها و دهیاریها، کمیته تنظیم بازار، کمیته خدماتی بهداشتی، کمیته اطلاعرسانی و تبلیغات، کمیته اسکان، نظارت و آمار و کمیته ارزیابی فعالیت خود را در بخشهای مختلف دنبال خواهند کرد.
امروزه پیشرفت تکنولوژی و توسعه شهرنشینی در کنار تمام مزایا و راحتیهایی که برای مردم و جوامع داشته، معایب فراوانی را هم به ویژه برای شهرنشینها مانند آلودگیهای شهری و محیطهای پراسترس شهری را به همراه داشته است و همین باعث شده تا مردم شهرها به هر بهانهای در روزهای تعطیل و غیرتعطیلی برای فرار از روزمرگی و اندک ساعاتی آرامش به دور از فضای شهر به روستاها و ییلاقات پناه ببرند به ویژه این که همین سفرهای کوتاه، کم خرج و به صرفهای گاهاً با برگزاری آیینها و سنتهای زیبا و دیدنی روستاها همزمان میشود.
این آیینها و سنتها که ریشه در فرهنگ و تاریخ و تمدن مردم محلی دارند در سالهای اخیر بیشتر مورد توجه گردشگران داخلی و حتی خارجی قرار گرفته و آنها را به شدت متمایل به تماشا و دیدن آنها کرده و ظرفیتهای این بخش با اهتمام به گردشگری روستا به عنوان محور شعار جدید سازمان جهانی گردشگری بیش از پیش قوت گرفته است.
البته در همین سالهای اخیر نیز به دنبال رشد استقبال مردم و گردشگران از روستاها و گردشگری این بخش، روستاها به جاذبههای پولسازی تبدیل شدهاند و بعضاً در اقتصاد روستاها و حتی شهرهای خود تاثیرگذار بودهاند.
اسفندانه جشنی باستانی در روستای چاهوک
چاهوک یکی از روستاهای یزد در فاصله ۹۰ کیلومتری جنوب مرکز استان و از توابع شهرستان ییلاقی تفت به شمار میرود که از قدیمالایام، مردمانش بر طبق تقویم جلالی که در آن پنج روز آخر اسفند را «پنجه نوروز» میگفتند، با لحاظ ۳۰ روزه بودن ماههای ایرانیان باستان، روز ۲۵ بهمن ماه هر سال را روز اسفند مینامند و آن روز را گرامی میدارند.
در این روز تمام مردم از کوچک و بزرگ، زن و مرد، خرد و کلان برای ادای احترام به اموات و گذشتگانشان به مزار روستا رفته و با خواندن فاتحه، اهدای خیرات و مبرات و روضهخوانی، برای اموات طلب آمرزش میکردند و این مراسم را در این روز گرامی میداشتند و حتی روز قبل از آن را صرف پخت آش گندم میکردند.
البته این مراسمها در برخی روستاهای دیگر نیز به سبک و سیاق دیگر اما با جاذبه خاصی برگزار میشود ولی در رابطه با آیین سنتی اسفندانه که در روستاهای چاهوک و پندر برگزار میشود، «احمد فاضلی هامانه» مسئول بخش اقتصادی و توانمندسازی جوامع محلی کمیته گردشگری پایدار استان یزد، نقش مشارکت و تعاون اهالی روستاها را یادآور میشود و میگوید: این مراسم که با همکاری مسئولان روستا و مشارکت مردم محلی برگزار میشود، در سال گذشته توانست در فهرست آثار ملی کشور به ثبت برسد.
وی با بیان این که ثبت ملی یک مراسم یا اثر از مهمترین الزامات ایجاد حق مالکیت به منظور حفظ و بر برجسته شدن آن در بعد ملی و بینالمللی است، اظهار میکند: امروزه جشنوارهها و رویدادهای خاص از رو به رشدترین بخشهای صنعت گردشگری هستند و از منظر توسعه پایدار میتوانند نقش برجستهای در ترویج برنامههای فرهنگی و طبیعتگردی و همچنین در حفاظت از جنبههای فرهنگی و زیستمحیطی مقاصد گردشگری نقش قابل توجهی داشته باشند.
مسئول بخش اقتصادی و توانمندسازی جوامع محلی کمیته گردشگری پایدار استان یزد اضافه میکند: تقویت اقتصاد محلی، اشتغالزایی، توسعه مقاصد گردشگری، ارتقای فرهنگ و تاریخ بومی و فراهم کردن فرصتهای تفریحی، فرهنگی و آموزشی برای ساکنان از دیگر تاثیرات این رویدادهاست.
وی شعار سال آینده سازمان جهانی گردشگری را با محوریت گردشگری روستایی میخواند و میگوید: روستای چاهوک دارای پتانسیل مطلوبی در انواع گردشگری از قبیل طبیعتگردی، کوهنوردی، گردشگری کشاورزی، سوارکاری و اقامت در خانههای محلی، تولید صنایع دستی و تولید گیاهان دارویی و بستهبندی و عرضه آن، موقعیت بسیار خوبی جهت توسعه صنعت گردشگری است که میتوان به پشتوانه این شعار جهانی از آن بهرهبرداری بیشتری داشت.
فاضلی مستندات و داستانرواییها و توجه به داستانهای تاریخی و افسانهها را نیز از دیگر ظرفیتهای غنی یزد به ویژه در روستاهایش برمیشمارد که علاوه بر معرفی روستا و جذب گردشگران میتوانند اقتصاد روستا را تحت تاثیر قرار دهد.
مراسم چهارشنبه سوری و نورزو باستان
البته یزد یکی از استانهای نمونه کشور در زمینه برگزاری رویدادهای متعدد گردشگری است که تاکنون رویدادهای متعددی را با محوریت روستاها مانند جشنواره انار، زعفران و بز ندوشن برگزار کرده و از طرفی با توجه به فرهنگ و تاریخ غنی و همچنین زندگی مسالمت آمیز ادیان هرساله میزبان برگزاری جشنهای ایرانباستان مانند سده، چهارشنبه سوری و نوروز با فراگیری بینالمللی است.
استان یزد با گذشت بهمن ماه و فرارسیدن اسفندماه با رویدادها و جشنهای متعددی تا نوروز، میزبان مردم و گردشگران خواهد بود و همین جاذبههای ارزشمند در تقویت شادی و نشاط جامعه و توسعه گردشگری این خطه موثر خواهند بود.
امروزه پیشرفت تکنولوژی و توسعه شهرنشینی در کنار تمام مزایا و راحتیهایی که برای مردم و جوامع داشته، معایب فراوانی را هم به ویژه برای شهرنشینها مانند آلودگیهای شهری و محیطهای پراسترس شهری را به همراه داشته است و همین باعث شده تا مردم شهرها به هر بهانهای در روزهای تعطیل و غیرتعطیلی برای فرار از روزمرگی و اندک ساعاتی آرامش به دور از فضای شهر به روستاها و ییلاقات پناه ببرند به ویژه این که همین سفرهای کوتاه، کم خرج و به صرفهای گاهاً با برگزاری آیینها و سنتهای زیبا و دیدنی روستاها همزمان میشود.
این آیینها و سنتها که ریشه در فرهنگ و تاریخ و تمدن مردم محلی دارند در سالهای اخیر بیشتر مورد توجه گردشگران داخلی و حتی خارجی قرار گرفته و آنها را به شدت متمایل به تماشا و دیدن آنها کرده و ظرفیتهای این بخش با اهتمام به گردشگری روستا به عنوان محور شعار جدید سازمان جهانی گردشگری بیش از پیش قوت گرفته است.
البته در همین سالهای اخیر نیز به دنبال رشد استقبال مردم و گردشگران از روستاها و گردشگری این بخش، روستاها به جاذبههای پولسازی تبدیل شدهاند و بعضاً در اقتصاد روستاها و حتی شهرهای خود تاثیرگذار بودهاند.
اسفندانه جشنی باستانی در روستای چاهوک
چاهوک یکی از روستاهای یزد در فاصله ۹۰ کیلومتری جنوب مرکز استان و از توابع شهرستان ییلاقی تفت به شمار میرود که از قدیمالایام، مردمانش بر طبق تقویم جلالی که در آن پنج روز آخر اسفند را «پنجه نوروز» میگفتند، با لحاظ ۳۰ روزه بودن ماههای ایرانیان باستان، روز ۲۵ بهمن ماه هر سال را روز اسفند مینامند و آن روز را گرامی میدارند.
در این روز تمام مردم از کوچک و بزرگ، زن و مرد، خرد و کلان برای ادای احترام به اموات و گذشتگانشان به مزار روستا رفته و با خواندن فاتحه، اهدای خیرات و مبرات و روضهخوانی، برای اموات طلب آمرزش میکردند و این مراسم را در این روز گرامی میداشتند و حتی روز قبل از آن را صرف پخت آش گندم میکردند.
البته این مراسمها در برخی روستاهای دیگر نیز به سبک و سیاق دیگر اما با جاذبه خاصی برگزار میشود ولی در رابطه با آیین سنتی اسفندانه که در روستاهای چاهوک و پندر برگزار میشود، «احمد فاضلی هامانه» مسئول بخش اقتصادی و توانمندسازی جوامع محلی کمیته گردشگری پایدار استان یزد، نقش مشارکت و تعاون اهالی روستاها را یادآور میشود و میگوید: این مراسم که با همکاری مسئولان روستا و مشارکت مردم محلی برگزار میشود، در سال گذشته توانست در فهرست آثار ملی کشور به ثبت برسد.
وی با بیان این که ثبت ملی یک مراسم یا اثر از مهمترین الزامات ایجاد حق مالکیت به منظور حفظ و بر برجسته شدن آن در بعد ملی و بینالمللی است، اظهار میکند: امروزه جشنوارهها و رویدادهای خاص از رو به رشدترین بخشهای صنعت گردشگری هستند و از منظر توسعه پایدار میتوانند نقش برجستهای در ترویج برنامههای فرهنگی و طبیعتگردی و همچنین در حفاظت از جنبههای فرهنگی و زیستمحیطی مقاصد گردشگری نقش قابل توجهی داشته باشند.
مسئول بخش اقتصادی و توانمندسازی جوامع محلی کمیته گردشگری پایدار استان یزد اضافه میکند: تقویت اقتصاد محلی، اشتغالزایی، توسعه مقاصد گردشگری، ارتقای فرهنگ و تاریخ بومی و فراهم کردن فرصتهای تفریحی، فرهنگی و آموزشی برای ساکنان از دیگر تاثیرات این رویدادهاست.
وی شعار سال آینده سازمان جهانی گردشگری را با محوریت گردشگری روستایی میخواند و میگوید: روستای چاهوک دارای پتانسیل مطلوبی در انواع گردشگری از قبیل طبیعتگردی، کوهنوردی، گردشگری کشاورزی، سوارکاری و اقامت در خانههای محلی، تولید صنایع دستی و تولید گیاهان دارویی و بستهبندی و عرضه آن، موقعیت بسیار خوبی جهت توسعه صنعت گردشگری است که میتوان به پشتوانه این شعار جهانی از آن بهرهبرداری بیشتری داشت.
فاضلی مستندات و داستانرواییها و توجه به داستانهای تاریخی و افسانهها را نیز از دیگر ظرفیتهای غنی یزد به ویژه در روستاهایش برمیشمارد که علاوه بر معرفی روستا و جذب گردشگران میتوانند اقتصاد روستا را تحت تاثیر قرار دهد.
مراسم چهارشنبه سوری و نورزو باستان
البته یزد یکی از استانهای نمونه کشور در زمینه برگزاری رویدادهای متعدد گردشگری است که تاکنون رویدادهای متعددی را با محوریت روستاها مانند جشنواره انار، زعفران و بز ندوشن برگزار کرده و از طرفی با توجه به فرهنگ و تاریخ غنی و همچنین زندگی مسالمت آمیز ادیان هرساله میزبان برگزاری جشنهای ایرانباستان مانند سده، چهارشنبه سوری و نوروز با فراگیری بینالمللی است.
استان یزد با گذشت بهمن ماه و فرارسیدن اسفندماه با رویدادها و جشنهای متعددی تا نوروز، میزبان مردم و گردشگران خواهد بود و همین جاذبههای ارزشمند در تقویت شادی و نشاط جامعه و توسعه گردشگری این خطه موثر خواهند بود.
سید علی آقازاده امروز دوشنبه ۲۸ بهمن ماه در کارگروه ستاد خدمات سفر استان با بیان اینکه یکی از دلایل برگزاری ستاد خدمات سفر نوروز ایجاد هماهنگی بین دستگاههای مرتبط است، افزود: آنچه نباید مورد غفلت قرار گیرد تبدیل شدن استان مرکزی از یک استان عبوری به مقصد سفر است. در این جلسات و برنامهریزیهای سالانه باید به گونه ای برنامه ریزی شود که استان مرکزی به جای محل عبور، مقصد سفر باشد.
وی با اشاره به راهاندازی فضاهای اقامتی مناسب در استان طی یک سال اخیر، گفت: دهها خانه بومگردی و ارگ میشیجان در خمین پس از چند سال افتتاح شد، ارگ دودهک تا پایان سال افتتاح میشود، غارچال نخجیر دلیجان نیز ساماندهی شده است. با همه این ظرفیتها رویکرد استان باید مقصد شدن این استان در سفرها باشد و اگر این امر محقق شود میتوان روی درآمد، فرصتهای شغلی و خلق ثروت حساب کرد.
آقازاده تصریح کرد: فرمانداران از امکانات در اختیار، امکانات ایجاد شده و حمایت بخش خصوصی باید نهایت استفاده را ببرند تا جایگاه مطلوب گردشگری استان بواسطه جاذبههای تاریخی و طبیعی اش محقق شود.
وی با بیان اینکه امسال مقرر بود که پای تورهای گردشگری کشور به استان باز شود و باید در این خصوص کار شود تا در سال ۹۹ شاهد تحقق این هدف باشیم، گفت: سرمایهگذاریهای خوبی در استان صورت گرفته است و باید از این ظرفیت بهینه استفاد شود، همچنین ارتقای وضعیت هتلها، راهاندازی اماکن بومگردی و بازسازی ارگهای گردشگری انجام شده است.
استاندار مرکزی با تاکید بر اینکه همه دستگاهها همچون پلیس راه، نیروی انتظامی و راهداری و دستگاههای خدماترسان مستقیم و غیرمستقیم جادهای مانند هلال احمر و اورژانس و… باید به مانند گذشته آمادگی لازم را برای سفرهای نوروزی داشته باشند، بیان کرد: خوشبختانه بسیاری از نقاط کور جادههای استان با دستور وزیر ارتباطات اصلاح شد و برای نوروز امسال شبکه ارتباطات در استان توسعه یافته است.
وی افزود: فرمانداران درخصوص پاکیزگی و رنگآمیزی تاسیسات شهری نظارت داشته باشند، سرویسهای بهداشتی بینراهی و داخل شهرها باید آماده باشند. تنظیم بازار برای تمام طول سال مهم است، اما در آستانه نوروز و شب عید اهمیت بیشتری دارد و باید در کنار فرمانداریها، تعزیزات و سازمان صمت و اصناف تلاش کنند که نظارتها تشدید شود تا قیمتها مناسب و کالا به وفور به دست مردم برسد.
آقازاده تصریح کرد: زمزمههایی در خصوص سهمیه بنزین نوروزی از سمت دولت شنیده میشود و اگر به تایید هیات وزیران برسد، اطلاعرسانی خواهد شد تا مردم از این سهمیه استفاده کنند. هرچند که اختصاص این سهمیه نوروزی سه هزار میلیارد تومان درآمد و یارانه بنزین را کسر خواهد کرد، اما تصمیمگیری در این خصوص با دولت است.
به گزارش ایسنا، بانکها امروز (دوشنبه) هر دلار آمریکا را ۱۳ هزار و ۴۷۴ تومان و هر یورو را ۱۴ هزار و ۷۸۸ تومان میخرند.
همچنین قیمت ارز مسافرتی در شعب بانکهای عامل با احتساب کارمزد بانک مرکزی و بانک عامل به حدود ۱۵ هزار و ۶۰۰ تومان میرسد.
این در حالی است که صرافیهای مجاز بانک مرکزی امروز هر دلار آمریکا را به قیمت ۱۳ هزار و ۶۵۰ تومان میخرند و با ارزش ۱۳ هزار و ۹۵۰ تومان میفروشند. این صرافیها همچنین برای خرید هر یورو ۱۴ هزار و ۹۰۰ تومان و برای فروش آن ۱۵ هزار و ۲۰۰ تومان قیمت تعیین کردهاند.
به این ترتیب قیمت ارز مسافرتی در شعب بانکی کماکان از قیمت یورو در بازار آزاد بالاتر است.
به گزارش ایسنا، اشتفان شولتز سفیر اتریش در ایران در صفحه اینستاگرام خود نوشت: اتریش پس از ارزیابی مجدد و اساسی شرایط امنیتی، تذکرهای سفر به ایران را کاهش داده و هشدارهای عمومی برای اجتناب از سفرهای کم اهمیت به ایران را لغو کرده است.
وی ادامه داد: ما اعتقاد داریم ریسک برای اتباع اتریشی به استثنای برخی مناطق مرزی خاص تغییر کرده است. این تصمیم همچنین در راستای ارتباطات و تجارت بین جامعه مدنی دو طرف موثر خواهد بود.
به گزارش ایسنا، بعد از آنکه تنش میان ایران و آمریکا در پی ترور شهید سپهبد سلیمانی افزایش یافت و به ویژه بعد از سرنگونی هواپیمای اوکراینی ۷۵۲ برخی کشورها و ایرلاینهای خارجی نسبت به سفر اتباعشان به ایران هشدار داده یا سفر به ایران را لغو کردند و اکنون بعد از حدود دو ماه آرام آرام هشدارها در اینباره لغو میشوند.
به گزارش ایسنا، علی صدرایی _ باستانشناس_ در صفحه شخصی خود در اینستاگرام با اعلام خبر درگذشت این باستانشناس گفت: “هنری دایسون” در فاصله سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۷ میلادی سرپرستی پروژه حسنلو در شمال غرب ایران را بر عهده داشت. پیش از آن نیز او در محوطههای “اریحا”، “نیپتون” در عراق ، شوش در ایران و جزیره بحرین در خلیج فارس به فعالیت پرداخته بود.
وی در فاصله سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ میلادی ریاست دانشکده هنرها و علوم دانشگاه پنسیلوانیا را عهدهدار بود. وی در سال ۱۹۸۲ میلادی به مدیریت موزه دانشگاه انتخاب شد او مقالات متعددی را در زمینه باستان شناسی ایران به ویژه محوطه تاریخی حسنلو منتشر کرده است.
بازیابی حسنلو یکی از این مقالات است که در آن دایسون به روند کشف و تفسیر مشکل نتیجه گیریهای اولیه در حفاریهای و حفاریهای تپه مرکزی حسنلو، چالشهای تفسیر ، تپه مذکور پرداخته است. “مری ویر جینیا هریس” لیسانسه دانشگاه واشنگتن و فوق لیسانس رشته تاریخ مشروطیت انگلیس از دانشگاه شیکاگو و “اسکار وایت ماسکارلا” از پژوهشگران ارشد بخش هنر خاور نزدیک باستان در موزه هنر مترو پولیتن که لیسانس خود را در رشته تاریخ از سیتی کالج نیویورک و دکتری خود را در رشته باستان شناسیکلاسیک از دانشگاه پنسیلوانیا گرفته است، در این پروژه به دایسون کمک کرده بودند.
به گزارش ایسنا، نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری از ۲۳ تا ۲۶ بهمنماه در تهران برگزار شد. صنایع دستی و گردشگری برای نخستین بار به شکلی گسترده در یک نمایشگاه ادغام شدند. معاون صنایع دستی در نشست خبری نمایشگاه گفت که به خواست وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی این اتفاق افتاده است اما درباره علت آن دیگر توضیحی داده نشد.
هرچند این ادغام به عقیده برخی مقامات این وزارتخانه، اتفاق مبارکی بود اما آشفتگی در غرفهآراییها، چینش استانها در هر سالن، پراکندگی و چندپاره شدن اجزای برخی استانها و سنخیت نداشتن برخی محصولات با موضوع نمایشگاه، باعث شد برخی از متخصصان گردشگری و صنایع دستی و حتی بازدیدکنندگان، فضای آن را گیجکننده، درهم، آشفته و چیزی شبیه چندشنبه بازار توصیف کنند؛ فضایی که حتی نتوانست طرفداران صنایع دستی و گردشگری را از تصمیم تازه برای ادغام، راضی کند.
تبلیغات و اطلاعرسانی درباره این نمایشگاه که حداقل در حوزه گردشگری مهمترین رویداد کشوری به حساب میآید، همانند دورههای گذشته در ضعیفترین حالت ممکن صورت گرفت. تا چند کیلومتر آنطرفتر از محل نمایشگاه بینالمللی تهران به سختی میشد یک بنر تبلیغاتی که سریع نظر مخاطب را جلب کند، پیدا کرد. خیابان جنوبی و جنوب غربی نمایشگاه بینالمللی کامل در قُرق تبلیغات تورهای خارجی یک آژانس مسافرتی بود. ترافیک در خیابانهای منتهی به نمایشگاه بینالمللی تهران در در روزهای پایان هفته، این امید را میداد که بیشتر این خودروها راهی نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری هستند اما ورودیهای خلوت، حدیث دیگری را نَقل میکرد.
بیشتر بازدیدکنندهها از آنچه قرار بود در این نمایشگاه عرضه شود، اطلاعی نداشتند. خیلیها از طریق شبکههای اجتماعی یا بخشهای خبری تلویزیون در جریان این نمایشگاه قرار گرفته بودند و از روی علاقه، خود را به آن رساندند، شاید برای همین نمایشگاه در آغاز و خاتمه، خلوتترین روزهای خود را سپری و تنها در تعطیلات پایان هفته ازدحامی از جمعیت را تجربه کرد.
برگزارکنندگان هم با علم به اینکه اجرای گروههای موسیقی هر سال با استقبال مواجه شده است، امسال هم از ریتم و نوای این گروهها، درحالی که برخلاف دروههای پیشین از همراهی زنان محلی محروم شده بودند، استفاده کرد؛ تا بازدیدکنندههای بیشتری را جذب کند، به طوری که برخی از غرفهداران میگفتند: نمایشگاه شاید شلوغ و پر بازدید بود اما کیفیت نداشت و بیشتر آنها آمده بودند تا اجرای گروههای اقوام و موسیقی محلی را تماشا کنند و یک کاسه آش و یک سیخ کباب هم بخورند. این شکایت از ناحیه فروشندگان صنایع دستی که برای نخستین بار ادغام در نمایشگاه گردشگری را تجربه میکردند، بیشتر مطرح شد.
یکی از غرفهداران صنایع دستی میگفت، تحت تاثیر تبلیغ و تعریف دیگر هنرمندان استان به نمایشگاه تهران آمده اما در چهار روز، فروش خوبی نداشته است. بقیه هنرمندان به همین اندازه از فروششان ناراضی بودند، درحالیکه همیشه از نمایشگاه صنایع دستی تهران تعریف میکردند.
او که برای اجاره غرفهاش در نمایشگاه بینالمللی تهران حدود یک و نیم میلیون تومان پرداخته بود، از برگزارکننده یا مجری نمایشگاه ناراضی بود و میگفت که حضور در تهران برای هنرمند صنایع دستی با این حجم فروش، گران تمام میشود. «مجری نمایشگاه، این یک و نیم میلیون تومان را برای اجاره غرفه، یک میز و صندلی گرفته و هیچ خدمات دیگری نداده است، به هر وسیله دیگری نیاز داشتیم حتی لامپ باید پول میدادیم و حتی روزهای نخست برای ورود به نمایشگاه باید بلیت میخریدیم».
غرفههایی هم بودند که در سالن جای مناسبی داشتند و قیمت اجارهشان به بیش از چهار میلیون تومان میرسید، اجارهکنندگان این غرفهها هم نسبت به سطح خدماتی که گرفته بودند، شکایت داشتند.
این نارضایتی از برگزارکننده و کیفیت بازدیدکنندگان وقتی بیشتر به چشم میآید که اغذیهفروشیها هم با آن صف طولانی و استقبالکننده به جرگه ناراضیان نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری بپیوندند. دختری که سوغات شیراز را میفروخت، میگفت، کارش شرکت در نمایشگاههای این چنینی است، هر جای تهران باشد شرکت میکند، اما نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری جزو گرانترهایشان بوده است. او برای غرفهای ۳۰ متری بیشتر از چهار و نیم میلیون تومان داده بود که با تعدادی سوغاتی فروش دیگر در آن حضور داشت، میگفت: درآمدی که بهدست آوردیم، سر به سر با هزینهای بود که پرداخت کردیم. مردم آمده بودند اما بیشتر گشت میزدند.
زنی میانسال از استان کرمانشاه هم ناراحت بود که بخش زیادی از روغنها، شیرههای خرما و سوغاتیهایی که به تهران آورده را باید به شهرش برگرداند. او فکر میکند اوضاع اقتصادی روی انگیزه و خرید مردم اثر گذاشته بود، میگفت: خیلیها با ذوق میآمدند قیمت میپرسیدند، بعد لبخند میزندند و میرفتند. مردم قدرت خرید ندارند. سالهای قبل اینطور نبود، امسال بیشتر این صحنهها را دیدم.
در این بین، غرفهدارانی هم بودند که با حمایت سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان در نمایشگاه شرکت کرده و در غرفهای رایگان حضور داشتند، آنها شاید راضیترین شرکتکنندگان این نمایشگاه به حساب میآمدند، چون پولی نداده بودند، خسارتی هم متحمل نشده بودند یا رویابافی از بابت حضور پر سود در تهران نداشتند.
کیفیت پایین محصولات صنایع دستی، قیمت بالا، عرضه محصولات غیرصنایع دستی در غرفهها یا آثار تلفیقی که صنایع دستی محسوب نمیشود، تفکیک نشدن غرفههای صنایع دستی از هتل، آژانس و ایجاد فضای تلفیقی و کمبود محصولات خلاق و متفاوت، از جمله انتقادهای وارده برخی کارشناسان صنایع دستی و بازدیدکنندگان بود. در چهار روز برپایی نمایشگاه، حضور ناظران، بازرسان و حتی متولیان صنایع دستی در نمایشگاه نیز کمرنگ بود. مشخص نبود معیار تعیین قیمت محصولات چه بود و چه کنترلی روی کیفیت محصولات صورت گرفته بود. از طرفی با وجود ادغام صنایع دستی در نمایشگاه گردشگری برخی از فعالان و کارشناسان این حوزه بر این عقیده بودند که صنایع دستی به حاشیه رانده شده و حتی کارگاههای آموزشی به آن اختصاص داده نشد.
یکی از کارشناسان صنایع دستی میگفت: خیلی خوب است که صنایع دستی و گردشگری کنار هم قرار گرفتهاند شاید این باعث شود مثلا هتلها و بومگردیها از صنایع دستی اصیل بیشتر استفاده کنند یا دستکم با آن آشنا شوند، تا محصولات اصل و تقلبی را از یکدیگر تمییز دهند؛ اما آشفتگی در غرفهها و سالنها باعث میشد مشخص نباشد این نمایشگاه، صنایع دستی است یا گردشگری، همه چیز درهم عرضه شد، فیروزهتراشی کنار تجهیزات هتلی قرار گرفت، حتی دقت و توجه نشد چه محصولی در کنار چه خدمات گردشگری قرار داده شود.
یک کارآفرین در زمینه توانمندسازی زنان روستایی از طریق صنایع دستی نیز نظرش بر این بود که اصالت و هویت صنایع دستی در این نمایشگاه حفظ نشده است. او بیان کرد: به نظر میرسد یکسری هنرمند را گردهم آورده بودند تا محصولاتشان را در آستانه عید بفروشند. تاسفآور است که در جریان این ادغام نمایشگاهی، اصالت صنایع دستی در کالاهای عرضه شده کمتر مورد توجه قرار گرفت. خیلیها متوجه این موضوع نمیشوند و کالایی را به اسم صنایع دستی میخرند. باید ناظر و بازرس در نمایشگاه میبود تا اجازه نمیداد محصولات بیکیفیت و بیهویت فروخته شود.
اما در بخش گردشگری، نظر متخصصان و فعالان گردشگری بر این بود که سطح نمایشگاه نسبت به دورههای پیشین تنزل پیدا کرده است، حضور آژانسهای مسافرتی و بازدیدکنندگان و هیاتهای خارجی به شکل محسوسی کمتر شده و نمایشگاه از حالت تخصصی خارج شده و از استانداردهای بینالمللی فاصله گرفته بود و رویکرد بینالمللی نداشت. اگرچه نمایندگانی از ترکیه، اسپانیا و سوئیس در جریان برگزاری نمایشگاه حضور داشتند اما کیفیت بهرهبرداری از آنها همانند دورههای پیشین نبود، آنچنان که برخی از آژانسداران میگفتند اصلا متوجه حضور این نمایندهها نشدند.
گردشگری به واسطه تعلیق و لغو سفر گردشگران خارجی به ایران پس از حوادث سیاسی اخیر و کاهش حجم سفرهای داخلی به دنبال سهمیهبندی بنزین، روزهای بحرانی را میگذارند، فعالان آن انتظار بیشتری برای به بلوغ رسیدن این نمایشگاه، پس از دوازده دوره برگزاری داشتند، اما حالا در مقام منتقد ظاهر شدهاند. در نظرسنجی که برخی اصناف گردشگری مثل هتلداران راه انداختهاند، نمایشگاه امسال امتیاز پایینی را گرفته است. نظر منتقدان نمایشگاه امسال بر این بود که گردشگری به حاشیه رانده شده و بیشتر از خدمات، لوازم و تجهیزات سفر، این صنایع دستی و غذا است که به چشم میآمد.
صاحب یکی از بومگردیها در استان آذربایجان غربی، غیبت جامعه مختصص را نقطه ضعف نمایشگاه گردشگری امسال دانست و آن را بیرمقتر از گذشته توصیف کرد.
یکی از فعالان گردشگری در بازار چین هم میگفت: محوطه نمایشگاه چهره نامناسبی را از گردشگری ایران معرفی میکرد. انبوهی از غرفه برپا شده بود که آجیل، خشکبار، نان روغنی، کباب، آش و ادویه و شیرینی محلی میفروخت، البته اینها هم بخشی از ظرفیت و جذابیت گردشگری است اما واقعی نیست، کار بیشتر آنها شرکت در نمایشگاههای این چنینی است. تعداد بومیها و محلیهایی که حرفهشان توریسم عشایر یا خوراک است و از استانها دعوت شده بودند تا مثلا خوراک محلیشان را معرفی کنند، به انگشتان دو دست هم نمیرسید. در واقع ما افرادی را با عنوان عشایر در این نمایشگاه معرفی کردیم که خیلی وقت است تغییر هویت دادهاند. بینظمی در معرفی چادرهای عشایری هم ملموس بود. این موضوع درباره غرفهها هم صدق میکرد. بازدیدکنندگان زیادی را سردرگم یافتم. خیلیها تا وارد سالن نمیشدند نمیدانستند قرار است چه چیزی را ببینند، اطلاعرسانی نمایشگاه تا این حد ضعیف بود.
محوطه نمایشگاه را تقریبا دود کباب و بوی روغن سوخته فرا گرفته بود، شلوغترین غرفههای نمایشگاه شاید غذافروشیها بودند، با این حال خیلی از بازدیدکنندگان از کیفیت خوراکی که خریده بودند، رضایت نداشتند. یکی از آنها به وضعیت بهداشت این غرفهها اشاره کرد و گفت که انگار نظارتی نیست، همه چیز آلوده است. ما فکر میکنیم غذای محلی میخوریم ولی در اصل نمیدانیم چه چیزی خریدیم.
تعداد غرفههای اغذیه فروشی بیشتر از دورههای قبل بود. یکی از مسؤولان گردشگری که خواست نامش منتشر نشود، گفت: ما در دورههای پیشین سعی کردیم تعداد این غرفهها را کم کنیم و به نمایشگاه گردشگری حالت تخصصی بدهیم، بنابراین بخش مجزایی را به سوغات و خوراک محلی اختصاص دادیم، اما مجری جدید چند پله پایینتر رفت، امسال تعداد غرفههای غذا و سوغات خیلی بیشتر شد، نمایشگاه گردشگری و صنایع دستی بوی کباب و ذغال گرفته بود، ظاهرا برای این غرفهها فراخوان داده بودند و کنترلی صورت نگرفته بود.
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پس از دوازده دوره، مسؤولیت سیزدهمین نمایشگاه گردشگری و سیوسومین نمایشگاه ملی صنایع دستی را به شرکت مادر تخصصی توسعه ایرانگردی و جهانگردی واگذار کرد که آن هم طی فراخوانی، شرکت خصوصی را به عنوان مجری نمایشگاهها در نظر گرفت. تجربه نخست این شرکت خصوصی در آخرین روز برپایی نمایشگاه در نشستی با برخی غرفهداران به چالش و اعتراض کشیده شد.
بعضی از شرکتکنندگان که فضای نمایشگاه امسال را غیرتخصصی و حضور فعالان گردشگری را در آن کمرنگ ارزیابی کردند، از ظهر روز شنبه (۲۶ بهمنماه) غرفههایشان را جمعآوری و خالی کردند. با آنکه ساعت نمایشگاه در آخرین روز یک ساعت بیشتر و تا ۱۸ عصر تمدید شد اما برخی غرفهها ساعت ۱۶:۳۰، تخلیه و تعطیل شده بودند و عملا آخرین روز نمایشگاه، نیمهتعطیل بود.
نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری به لحاظ حجم زباله تولیدی و هدر رفت کاغذ و نایلون نیز که با توسعه پایدار گردشگری در منافات است، انتقادهای زیادی را نیز از سوی برخی فعالان گردشگری به همراه داشت.
این نمایشگاهها با وجود ضعفها و انتقادها، برخی بازدیدکنندگان را به خاطر جزئیات استانها به وجود آورد، مثلا یک تاجر که برای خرید به این نمایشگاه آمده بود، میگفت: داد و ستد در این فضا جریان دارد، این واقعا جذاب است که همه چیز را از هر نقطه کشور یکجا میتوان دید، فقط باید به این نمایشگاه نظم و برنامه داده شود. و یا امید را در بعضی فعالان و سرمایهگذاران به خاطر متوقف نشدن جریان گردشگری با وجود تنشهای سیاسی زنده کرد. هرچند که کفه این خوشبینیها و مثبتاندیشیها در ترازوی نمایشگاه گردشگری و صنایع دستی، سبکتر بود و بیشتر از آنکه رنگ دفاع به این رویداد بدهد، خلاء جشنوارههای شاد و نیاز مردم به آن، کمبود محتوا و اطلاعات از جزئیات جاذبههای گردشگری و صنایع دستی استانها، نبود تعامل بین حوزهای، محرومیت از دیدگاههای کارشناسی در رویدادها و ناتوانی در شناسایی و جذب مخاطبان واقعی، را نشان میدهد.
غذا در داخل غرفهها سرو میشد و فضای بیشتر سالنها بوی غذا میداد
بیشتر عکسهای بیرون آمده از کره شمالی مرتبط با پایتخت این کشور و مقر فرماندهی پیونگ یانگ است. اکنون در ادامه نگاهی داریم به نقش زنان در کره شمالی:
مامور کنترل ترافیک
ماموران کنترل ترافیک زن در پیونگ یانگ نقشی پررنگ دارند. البته در کشور کره شمالی خبری از ماشینهای پرتعداد و ترافیک نیست، اما در کل کره شمالی حدود ۳۰۰ افسر پلیس راهنمایی و رانندگی زن وجود دارد که معمولاً به عنوان “بانوان راهنمایی و رانندگی” شناخته میشوند. بنا به گزارشها، زنان جوان به خاطر ظاهر جذاب خود انتخاب شده اند و در صورت ازدواج یا رسیدن به سن ۲۶ سالگی باید بازنشسته شوند.
ماموران مترو
متروهای کره شمالی بیش از حد عمیق هستند و در ۹۶ متری (۳۱۶ فوت) زیر زمین قرار دارند و هر ایستگاه به عنوان یک پناهگاه بمبی نیز شناخته میشود. تا همین اواخر، گردشگران کره شمالی فقط مجاز به مسافرت بین دو ایستگاه انتخاب شده بودند. در اینجا نیز زنان به عنوان ماموران مترو حضور دارند. در مترو کره شمالی سرودهای میهنی از طریق بلندگوها پخش میشوند.
بانوان دانشمند حوزه فناوری
در کرهشمالی دسترسی به اینترانت تحت کنترل دولت وجود دارد، اما دسترسی به اینترنت جهانی به دلیل محتوای “زرد” یا به قول دولتمردان کره شمالی محتوای “نامناسب و خرابکارانه” ممنوع است.
کار در کارخانه ابریشم
کارخانه ابریشم کیم جونگ سوک (نام مادربزرگ کیم جونگ اون)، تقریباً “۱۶۰۰ کارگر عمدتا زنان” دارد که کرمهای ابریشم را مرتب سازی و پردازش میکنند تا نخ ابریشم را تهیه کنند.
شرکت در کارناوالها
زنان نقشی پررنگ در زیبایی و رنگارنگ شدن رژه و کارناوالهای بزرگ دولتی ایفا میکنند برای مثال در مراسم بزرگداشت هفتادمین سالگرد تأسیس حزب حاکم کره زنان نمایشهایی اجرا کردند.
حضور در یک رژه نظامی
از سال ۲۰۱۵، زنان کره شمالی باید حداقل هفت سال در ارتش خدمت کنند و مردان باید حداقل ده سال خدمت کنند، این نرخ خدمت، درواقع طولانیترین خدمت اجباری در جهان محسوب میشود.
زن خوشامدگو
در نمایشگاهها، مراسم و حتی در ورودی اماکن مهم، زنان مختلف در نقش خوشامدگو حضور دارند و این نقشی بسیار مهم و حیاتی محسوب میشود.
کاخ سلیمانیه مربوط به دوره قاجار بوده و امروزه در محوطه دانشکده کشاورزی کرج واقع شده است.
کاخ سلیمانیه به فرمان فتحعلی شاه قاجار و به مناسبت ولادت فرزند سی و چهارم وی سلیمان میرزا، به وسیله محمدحسین خان نام الدوله ملقب به صدر اصفهانی و بعنوان کاخ ییلاقی و یا به گفته ی برخی منابع پایگاه حکومتی کرج در سال ۱۲۲۷ ه.ق مصادف با۱۸۱۱ م و۱۱۷۲ ه.ش در آبادی کرج ساخته شد.
بنا های متعددی با نام های پرطمطراقی مانند ساختمان های فراش آباد و کلاه فرنگی و عمارت های کلاه گلشن و در قرمز و باغ های فردوس و شاه و انگوری در اطراف و اکناف کاخ سلیمانیه ساخته شده بودند که امروزه متأسفانه اثری از آن ها یافت نمی شود.
کاخ سلیمانیه در تاریخ ۲ اسفند ماه ۱۳۲۷ با شمارهٔ ثبت ۳۷۰ بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در نزدیکی این کاخ برج چهار طبقه ای مربوط به زمان صفویه موجود بوده که اینک تنها طبقه همکف آن باقی مانده است.
معماری کاخ سلمانیه
ساختمان کاخ سلیمانیه بسیار متقارن و کشیده و از نظر معماری هم به نسبت ۵ به ۱ با سقف شیروانی و دارای تمامی ویژگی ها و مولفه های سبک معماری موجود در دوران قاجار است. تالارها، ارسی ها، نقاشی ها، آینه کاری ها، قوس های نیم دایره نما، سقف شیروانی، تناسبات نما و نقشه، طبقه ای بودن آنها تنها بعضی از ویژگی های بارز کاخ سلیمانیه هستند که در ترکیب نهایی و بسیار ساده ی خود و در کنار مجموعه ی ساختمانها و باغ پیرامونی خود منجر به بوجود آمدن این کاخ با شکوه و خاص شده است. باید بدانید که ساختمان کاخ سلیمانیه در کرج آجری است و نمای خارجی آن تزئینات ویژه ای ندارد.