برچسب: موزیک

به گزارش خبرگزاری مهر، هادی مظفری مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در صفحه شخصی خود، ویدئویی از یک بیمارستان که کادر پزشکی آن در حال روحیه دادن به بیماران مبتلا به کرونا هستند، گذاشت و نوشت:

از جان‌ات که عزیزتر نیست! جمله‌ای که بارها از زبان نزدیکان مان شنیدیم، هر بار که شرایط کاری سخت‌تر شد.

هر بار که با امید از خانه بیرون زدیم و با شانه‌های افتاده و دَمغ برگشتیم.

هر بار که سر سفره نشستیم و یکی به ما سُقلمه زد که چرا داری با قاشق و چنگال‌ات بازی می‌کنی و تازه فهمیدی ثانیه هاست چشمانت راه کشیده است وسط ِ گُلِ سفره. هر بار که به تعداد آدم‌های ندیده و با ایشان دست نداده، پشت سرت حرف زدند. هر بار که با چهار شانه رفتی و بی رمق با نصف آن برگشتی و سرت درد می‌کرد از حرف و دروغ و کنایه و نگاه‌های نامهربان.

معمولاً دور و بر مان کسی هست که حال مان را بفهمد و از کارمان سر دربیاورد و از گفته و نا گفته‌های مان بداند اوضاع کاری مان از چه قرار است!

خیلی که دوست مان داشته، این جمله را گفته است بارها؛ «از جان‌ات که مهمتر نیست! بیا بیرون! گور پدرشان! به درک!»

این روزها خیلی فکر می‌کنم به این جمله‌ها!

لابد دور و بر بهیار و نظافتچی و پرستار و پزشک و حسابدار و نگهبان‌های بخش عفونی بیمارستان‌های ایران و جهان خیلی‌ها هستند که وقتی شانه‌های خسته و دست‌های کبود و نفس‌های تنگ عزیزان شأن را ببینند، بگویند؛ بیا بیرون! وقتی ماسک ندارید، اتاق ایزوله ندارید، پرسنل کم دارید، حقوق کافی نمی‌دهند، از جان ات که عزیزتر نیست!

این روزها که ویدئوهای پرستاران را می‌بینم که وقت خوردن ِ یک لیوان چای در ایستگاه سرپرستاری، با گوشی‌هایشان آهنگ شیش و هشت پخش می‌کنند و می‌خندند و می‌رقصند و به خودشان و تمام بستری‌های بخش و یک شهر آدم‌های نگران، امید به زندگی می‌دهند، خیال می‌کنم بدهکاریم به آنها که در روزی که چیزی از جان شأن عزیزتر نبود، ماندند پای جان ِ بقیه مردم و نگفتند «از جانم که عزیزتر نیست».

به گزارش خبرگزاری مهر، شماره جدید نشریه «شیوه» شامل آثار و گفتاری از ابراهیم حقیقی، محمدرضا اصلانی، هوتن شکیبا، مهدی حسینی، ثمیلا امیرابراهیمی، لی جانگ دونگ و هاروکی موراکامی است.

همچنین در این شماره، به‌ مناسبت بیستمین سال تأسیس خانه هنرمندان ایران، یادداشت‌هایی از غلامحسین امیرخانی، ایرج راد، بهروز غریب‌پور، محمد سریر، محمدرضا اصلانی، محمدرضا عبدالملکیان، سیف‌الله صمدیان، سیدمحمد بهشتی، مجید جوزانی، معصومه مظفری و مجید رجبی‌معمار به چاپ رسیده است.

با توجه به شیوع ویروس کرونا و لزوم رعایت موازین بهداشتی و سلامت افراد، «شیوه» در بسته‌بندی‌های سلفونی، راهی کیوسک‌ها و کتاب‌فروشی‌ها شده است.

از مخاطبان خواسته شده بعد از خرید «شیوه» آن را از سلفون خارج کرده، سلفون را دور انداخته و دست‌های خود را ضدعفونی و سپس آن را مطالعه کنند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آتنا حسنی هنرمند و نوجوان ۱۳ ساله هنرهای تجسمی، با توجه به هنرنمایی ثبت آثار هنرمندان موسیقی بصورت سیاه قلم، برای حضور در نخستین جشنواره موسیقایی «عکاسان هنر اول» دعوت شد.

محمدرضا علیزاده دبیر اولین جشنواره ملی موسیقایی «عکاسان هنر اول» با اعلام این خبر گفت: آتنا حسنی متولد ۱۳۸۵ از سن کودکی به نقاشی علاقه‌مند بود و با کشف استعداد وی توسط خانواده به مراکز آموزشی هدایت شد، این نوجوان ۱۳ ساله هنرمند تجسمی با هنر آموزی دوره ایی نزد اساتید هنرستان کمال الملک در زمینه نقاشی و آموزش اختصاصی نزد محمد افشاری در زمینه سیاه قلم در طبقه هنرمندان پاساژ قائم و با کسب تجربه توانسته با ارسال آثاری از هنرمند محبوب و خواننده بنام کشور به دبیرخانه جشنواره، اجازه حضور در بخش جنبی این جشنواره را بگیرد،

وی در پایان خاطرنشان کرد: شورای سیاستگذاری جشنواره برای حمایت و تشویق این هنرمند نوجوان از آتنا حسنی برای خلق آثار بیشتر و نمایش آنها در بخش جنبی دعوت کرده است که امیدوارم مورد توجه مخاطبان نیز قرار گیرد.

به دلیل شیوع بیماری کرونا و لزوم رعایت بهداشت عمومی و حجم قابل توجه اجرای آثار صحنه ای در روزهای پایانی سال و بنا به درخواست متقاضیان حضور در جشنواره و کنسرت‌های پیش رو در اسفند، مهلت ارسال آثار تا پایان اسفندماه سال جاری تمدید شده است.

۲۴۱۲۴۱

ابوالحسن خوشرو بی‌تردید یکی از شاخص‌ترین خوانندگان موسیقی قومی ایران و البته سرآمد موسیقی آوازی مازندران  طی نیم قرن اخیر به‌شمار می‌آید. توانایی‌های بی‌بدیل او در آواز مرهون بیش از ۵۰ سال عشق و فعالیت حرفه‌ای او بوده است.

این هنرمند استاد، صاحب رپرتواری گسترده و توسعه‌یافته بود و این توسعه‌یافتگی نتیجه فراگیری تحقیقی لحن‌ها و تمرین و ممارست او در زمینه همه آوازهای سرورآمیز و سوگ‌آمیز قومی مازندران اعم از آوازهای پایه‌ای با ریتم‌های آزاد و فراخ، آوازهای آیینی و مذهبی به ویژه آوازهای حماسی، پهلوانی و مرکب‌خوانی بوده است.

این خنیاگر، فارغ از شم قُومی و ذوق و زیبا شناختی عمیقاً بومی و فولکلور، از دانش تکنیکی و علمی در موسیقی بهره‌مند بود. خوشرو در اعوان جوانی به‌خاطر عشق وافر به موسیقی از روستای خود ساروکلای قائمشهر، عازم تهران شد تا در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل بپردازد. آموزش موسیقی با شیوه‌های کلاسیک و مدرسه‌ای در این هنرستان نه تنها رنگ قومی و نوستالژیک صدای او را مخدوش نکرد، بلکه آواز او را با مهارت‌ها و دانشی همراه ساخت که در ارتقای آواز و هژمونی صدای او در قیاس با دیگر خوانندگان بومی تأثیرگذار بوده است.

تسلط استادانه به ریتم‌های ساده و ترکیبی در آواز و نواختن انواع سازهای کوبه‌ای و بومی و نیز نواختن سازهای بادی، به ویژه اشراف کامل او بر رپرتوار پر اهمیت زنده‌یاد استاد طیبی؛ یعنی گوشه‌ها و لحن‌های نی چوپانی بخش مهمی از عناصر تأثیرگذار در آوازخوانی و صدای نافذ او بود. علاوه بر عناصر فوق، آگاهی و اشراف کلی او به انواع موسیقی‌های سرحدی مازندران اعم از موسیقی گیلی(گیلانی) و کومشی(سمنانی) قابلیت‌های ممتازی به لحن و رپرتوار خوشرو بخشید.

همه این ظرفیت‌ها موجب شد تا این هنرمند در جایگاه استادی یگانه در بداهه‌پردازی آوازی و بداهه‌خوانی جای بگیرد. شوریده حالی او هنگام خواندن آواز حال و هوایی شاعرانه در او ایجاد می‌کرد. این هوای شاعرانه و بداهه‌پردازانه رپرتوار او را از لحن‌های جدی و اصیل تا مرز و فضاهای مردم‌پسند نوسان می‌داد. شاید همین سیالیت آوازی او را در جایگاه پر طرفدارترین خواننده مازندران جای داد و آواز او همواره از سوی روشنفکرترین اقشار تا مردم کوچه و بازار مورد استقبال قرار گرفت. با این حال به‌زعم بیشتر محققان موسیقی این هنرمند معتبرترین حافظ و منبع موسیقی قومی مناطق مرکزی و میانه مازندران به‌شمار می‌آید. در طول سه دهه گذشته تقریباً همه آهنگسازان و ناشران موسیقی مازندرانی صدای این هنرمند را در تولید و انتشار آلبوم‌های خود ترجیح دادند.

از ابوالحسن خوشرو آثار و آلبوم‌های پرشماری به یادگار مانده است که پر تیراژترین آنها آلبوم‌های «اساره سو» (نور ستاره) و «آفتاب ته» (تیغ آفتاب) است که توسط چهره جاودانه موسیقی مازندران استاد احمد محسن‌پور آهنگسازی شد. آلبوم «آفتاب ته» از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برترین آلبوم موسیقی قومی شناخته شد. خوشرو با اجرای ده‌ها کنسرت و خنیاگری‌های پرشمار در مجامع رسمی و غیر رسمی سهم و جایگاهی ممتاز و دست نیافتنی در اشاعه و معرفی موسیقی مازندران داشته است.

به گزارش خبرگزاری مهر، محمد اطیابی رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی هنرمندان موسیقی با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور که رونوشت آن به محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه، محمد شریعتمداری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و محمد سالاری مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی ارسال شده، از وی خواست تا دولت با توجه به شرایط موجود ناشی از شیوع بیماری کرونا از دریافت حق سهم بیمه کارگری از فعالان عرصه موسیقی خودداری کند.

در متن این نامه آمده است:

«جناب آقای دکتر حسن روحانی / رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران / با درود و احترام

هجوم ویروس ناشناخته کرونا، تمامی ما ایرانیان را در وضعیتی ناگوار و شکننده قرار داده است.

در تبعیت از دستورات پیش‌گیرانه بهداشتی، بسیاری از اماکن پرتردد چون، سینماها، تالارهای کنسرت موسیقی بسته شده‌اند، مدرسه‌ها و دانشگاه‌های دولتی و خصوصی تعطیل و آموزشگاه‌های آزاد نیز به ناچار و برای پیش‌گیری از آسیب‌های جدی دچار وقفه کاری شده‌اند.

صنف موسیقی نیز که از جمله استفاده‌کنندگان اصلی از چنین اماکنی است، بنابر تعهد خود نسبت به سلامت جامعه و در جهت گذر هرچه سریع‌تر از وضعیت تأسف‌بار کنونی فعالیت خود را متوقف کرده است.

تدریس در آموزشگاه‌های موسیقی که امروزه مهم‌ترین مراکز درآمدی اعضای صنف موسیقی است، تعطیل شده و لاجرم آسیبی جدی بر کسب و کارشان وارد شده، وضعیتی که زمان تداوم آن برای همگان نامشخص است.

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی نیز در تبعیت از چنین تصمیمی از اعضای خود خواسته که پذیرای چنین شرایطی باشند و توصیه‌های وزارت بهداشت و دستورات مرتبط را رعایت کنند.

بسیاری از اعضای صنف اما وضعیت اقتصادی مناسبی ندارند و بیکاری و توقف فعالیت‌های آنها بویژه در آستانه سال نو، آسیب‌های جدی بر معیشت‌شان وارد ساخته و می‌سازد. هنرمندانی که اکثریت ایشان در وضعیت‌های عادی نیز با توجه به محدودیت‌ها و بی‌مهری‌های معمول دشواری‌های فراوان معیشتی دارند و گاه حتی از توان پرداخت سهم حق بیمه خود نیز ناتوانند.

در چنین شرایطی بحرانی، انجمن صنفی هنرمندان موسیقی تقاضا دارد و پیشنهاد می‌کند، دولت محترم هرچه در توان دارد در تعدیل وضعیت موجود همه آحاد جامعه و بویژه اهالی محترم هنر و موسیقی به‌کار گیرد و به عنوان نمونه سهم بیمه کارگری این حوزه را برای مدتی که شرایط ویژه بر کشور حکمفرماست پرداخت کند تا هنرمندان موسیقی بتوانند با تبعات و زیان کمتری این دوران دشوار را پشت سر بگذارند.

علاوه‌بر آن گزارش‌هایی نیز از گوشه و کنار به دست انجمن صنفی رسیده که برخی نهادهای نظارتی تدریس از طرق آنلاین را نیز برنتابیده و محدودیت‌ها و فشارهایی را بر مدرسان در صنوف گوناگون وارد کرده‌اند. مستدعی است در این زمینه نیز مساعدت فرمائید تا از برخی سخت‌گیری‌های نابجا جلوگیری شود.

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی امیدوار است با همراهی هموطنان و نیز یاری دولت بتوان چنین شرایط دشواری را هرچه سریع‌تر پشت سر نهاد.»

محمد موسوی مدیر موسسه فرهنگی هنری «ماهور» در گفتگو با خبرنگار مهر در معرفی تازه‌ترین محصولات موسیقایی این مجموعه در حوزه‌های مختلف موسیقی ردیف دستگاهی، موسیقی کلاسیک و سایر گونه‌ها توضیح داد: طبق برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته از چندی پیش دو مجموعه «شوق بی‌پایان» و «سفری به دستگاه‌های ایرانی» به آهنگسازی محمد حقیقی و نوازندگی هنرمندان مطرحی چون ارسلان کامکار، همایون رحیمیان، خاچیک باباییان، ابراهیم لطفی، کریم قربانی، زنده‌یاد علیرضا خورشیدفر، مازیار ظهیرالدینی، ناصر رحیمی، بهزاد فراهانی، پدیده احرارنژاد، آزاد میرزاپور، شهرام غلامی، مجید اخشابی، شهرام منظمی، پویا سرایی، کامبیز گنجه‌ای، علی مسعودی، ارژنگ کامکار، محمود منتظم‌صدیقی، علیرضا شیبانی، اکبر محمدی، سینا جهان‌آبادی، اردشیر کامکار، پریچهر خواجه، حسن حبیبی و پاشاهنجنی پیش روی مخاطبان قرار گرفت.

وی افزود: این مجموعه حاصل تلاش برای ورود به تنظیم قطعات قدیمی موسیقی کلاسیک ایران از جمله پیش‌درآمد، ضربی و رنگ است که آهنگساز در آن کوشیده از طریق دستگاه ماهور سفری به مایه‌ها و دستگاه‌های دیگر موسیقی کلاسیک ایران داشته باشد. محمد حقیقی از جمله هنرمندانی است که پس از تحصیلات مقدماتی موسیقی نزد استادانی چون حسن صفری و حسین علیزاده، مرتضی حنانه و محمد تقی مسعودیه برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و در آنجا نزد استادانی چون یوتا روبن آکر، کوپ کوبیچ، و کورتز فلد به فراگیری موسیقی مشغول شد. این در حالی است که «درخت معرفت (موسیقی روی اشعار زنده‌یاد اخوان ثالث)»، «سخن اهل دل (به خوانندگی بیژن کامکار)»، «خرگوش‌ها و ستاره‌ها» از جمله آثاری هستند که وی تاکنون منتشر کرده هست. این هنرمند از سال ۱۳۷۰ برای خوانندگانی چون حسام‌الدین سراج، محمد اصفهانی و وحید تاج موسیقی نوشته است. به هر ترتیب می‌توان گفت دو اثر «شوق بی‌پایان» و «سفری به دستگاه‌های ایرانی » حاصل سی سال سکوت وی در ارتباط با دنیای موسیقی است.

این ناشر پیشکسوت که طی دهه‌های اخیر عمده تمرکزخود را روی انتشار آثاری در حوزه موسیقی جدی بنا نهاده به انتشار یک آلبوم ویژه موسیقی کودک و نوجوان به نام «ماه پیشونی» اشاره کرد و گفت: طبق توضیحاتی که درباره این آلبوم داده ایم «ماه‌پیشونی» مجموعه‌ای از آثار آوازی بر اساس جشن نوروز، و آثار سازی بر اساس بازدید از بناهای تاریخی و همچنین داستان ایرانی است. هر کدام از این آثار، قسمت‌ها و برش‌های مختلف این داستان هستند که جداگانه توسط آهنگسازانی نوجوان، و بر اساس تفکر، احساس و تخیل آن‌ها خلق شده‌اند. این ملودی‌ها و ریتم‌ها نشانگر قدرت آفرینندگی و تجسم خلاقی است که از درون داستان برآمده و با درک و شناختی که در گذر زمان و در طول دوره‌های آموزشیِ این آهنگسازان جوان پدید آمده، شکل گرفته‌اند.

«ماه‌پیشونی» مجموعه‌ای از آثار آوازی بر اساس جشن نوروز و آثار سازی بر اساس بازدید از بناهای تاریخی و همچنین داستان ایرانی است. هر کدام از این آثار، قسمت‌ها و برش‌های مختلف این داستان هستند که توسط آهنگسازانی نوجوان و بر اساس تفکر، احساس و تخیل آن‌ها خلق شده‌اندموسوی به انتشار یک آلبوم دیگر در حوزه موسیقی اصیل ایرانی اشاره کرد و گفت: آلبوم‌های جدید دیگری که منتشر کرده‌ایم، «گلعذار» و «پرند» نام دارد که با هنرمندی و تنظیم برای تریو زهی مانی فرضی در قالب اجرای آثاری از استادان موسیقی ایران از جمله استاد فرامرز پایور پیش روی مخاطبان قرار گرفته است. این مجموعه‌ها به گفته فرضی تلاشی در جهت خلق آثار موسیقی مجلسی ایرانی برای خانواده سازهای آرشه‌ای است. که کمبود رپرتوار موسیقی مجلسی ایرانی برای‌ خانواده‌ سازهای‌ زهی، انگیزه‌ اصلی نگارنده در خلق این مجموعه بوده است. چرا که خانواده‌ سازهای زهی، علاوه بر اینکه جایگاه ویژه و نقش اساسی در موسیقی مجلسی دارند، قادر به اجرای فواصل موسیقی ایرانی هستند و به خوبی می‌توانند ملودی‌ها، نغمه‌ها و حالت‌های موسیقی ایرانی را اجرا و بیان کنند.

وی درباره اثر جدید دیگری که در حوزه موسیقی کلاسیک منتشر شده نیز بیان کرد: آلبوم دیگری که به تازگی در دسترس مخاطبان قرار گرفته «اشتیاق» نام دارد. این آلبوم شامل آثار رضا والی با همراهی کوارتت زهی «کار پی دیم» متشکل از دیوید کُرِوار، داریوش ثقفی، چارلز وِدِربی است و به قول کریستین کرِیگ ‌اِسکات از کارشناسن بین‌المللی حوزه موسیقی، «درون‌مایه‌های عشق و طلب با ظرافت در تمام تار و پود پرده‌ی رنگارنگ فرم‌ها و عناصر زیبایی‌شناختی تنیده شده  و چارچوبِ شکل‌گیری‌شان کاوُشِ پیوسته و زاهدمنشانه‌ والی در دلِ سنت‌های میراث موسیقایی پارسی‌اش بوده است.»

مدیر موسسه «ماهور» در بخش پایانی صحبت‌های خود به انتشار یک کتاب پژوهشی به تالیف ارشد طهماسبی اشاره کرد و گفت: «سیرسیاره» با بررسی گوشه‌های سیار، فواصل ممنوع و بسترهای نو در موسیقی عنوان این اثر تازه ارشد طهماسبی است. در این کتاب تمرکز اصلی بر شناخت «گوشه‌های سیار» است که فصل مهم و گسترده‌ای از ردیف موسیقی را به خود اختصاص داده‌اند. در همین راستا، به چگونگی ساختار موسیقیِ دوره‌های قبل اشاره‌ای گذرا شده و در کنار آن اصطلاح‌ها و مفاهیم موسیقیِ امروزی مانند ردیف، روایت، دستگاه، آواز، مقام، گوشه، درآمد، نغمه، فرود و موارد دیگر شرح داده شده‌اند. بخش دوم کتاب هم با توجه به مهم‌ترین عنصر موسیقی، یعنی مقام، به بررسی بسترهای صوتی اختصاص یافته است. به طور کل می‌توان گفت آنچه در این کتاب آمده گزیده‌ای مختصر از مطالب مطرح‌شده در کارگاه‌های «تحلیل ردیفِ» نویسنده است.

علیرضا افتخاری خواننده پیشکسوت موسیقی ایرانی درباره اوضاع کنونی جامعه ایران و دغدغه‌های مردم برای مقابله با ویروس کرونا، صحبت‌های جذابی را مطرح کرد.

افتخاری صحبت‌هایش را با بیتی از مولانا آغاز کرد و گفت: «مرگ اگر مرد است گو نزد من آی / تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ. در این فضای وانفسا با این مهمان ناخوانده (ویروس کرونا) مقداری حواسمان به روحیه بچه‌ها و بزرگسالانمان باشد. توصیه‌های پزشکی را هم جدی بگیریم. سعی کنیم از تجمع‌های زیاد در فضاهای مختلف خودداری کنیم. به خصوص در جاهایی که صف می‌کشند برای خرید چیزی؛ فکر نکنیم این فضاها برایمان ضرر ندارد.

در خریدهایمان دقت کنیم که برخی از وسایل را زیادی نخریم. ممکن است همان وسیله‌ای که ما تعداد زیادی از آن را خریده‌ایم، شخص دیگری دُکان به دُکان دنبالش بگردد و ما تعداد زیادی از همان وسیله را در خانه جمع کرده باشیم. ممکن است خوشحال باشیم که ما تعداد زیادی مثلا اَلکل یا ماسک یا مواد ضدعفونی کننده در خانه داریم که شاید همه‌ی آنها هم به کارمان نیاید.

به کَسبه و بازاریانی که این روزها قیمت اجناسشان را بالا برده‌اند عرض می‌کنم؛ روزگاری می‌رسد که می‌خواهید رضایت کسانی را جلب کنید که به آنها گران‌فروشی کرده‌اید ولی آنها دیگر نیستند. بعد به درگاه خدا توبه می‌برید و شاید دیگر دیر شده باشد. امروز باید ایثار کنیم. این دردی که امروز در جامعه ایجاد شده، یک کنکور و امتحان شایستگی در درگاه خداوند متعال است؛ باید ببینیم که آیا راه باز می‌کنیم به دل‌های همدیگر؟ آیا می‌توانیم دردی از دردهای همدیگر را بکاهیم!

امروز که در صف دلار می‌ایستید و دلار می‌شمارید، همان دلار به شما آسیب می‌زند. از کجا معلوم که همین رگه‌های دلار به ما ایرانی‌ها آسیب نزده باشد. بیاییم دستمان، روحمان و روانمان را به حکم وجدان جلا دهیم و کمتر به دنبال بد شدن فضا باشیم. کمتر به دنبال این باشیم که فضا آسیب پذیرتر باشد و کمتر به دنبال این باشیم که با گران شدن دلار، دارایی‌هایمان افزایش یابد.

بیایید دست از این افکار بچه‌گانه برداریم و به دنبال این نباشیم که با گران شدن برخی چیزها(دلار و …)، دارایی و ثروت ما زیاد شود.

امیدوارم من به جای همه شما کرونا بگیرم چون روحیه‌ام بالاست و می‌توانم با این بیماری مبارزه کنم. البته که این بیماری به مرور زمان تمام می‌شود. بیایید کمی از مسائل دنیوی دور شویم تا روزگارمان بهتر شود. این نوید را می‌دهم که خیلی زود لبخند به لب تمام مردم ایران باز می‌گردد.»

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرنگار مهرّ پیکر استاد ابوالحسن خوشور پیشکسوت موسیقی مقامی مازندران که شامگاه شنبه دار فانی را وداع کرد، بعدازظهر یکشنبه با حضور دوستداران فرهنگ و هنر در قائمشهر تشییع شد.

پیکر این هنرمند نامدار در روستای ساروکلا زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد.

ابوالحسن خوشرو متولد ۱۳۲۵ روستای ساروکلای قائم شهر و فارغ التحصیل انستیتو امور هنری تهران است، او از دوران کودکی و نوجوانی تحت تشویق خانواده، شیفته موسیقی فولکلوریک مازندران شد و از همان سال‌ها به فراگیری و نواختن سازهای بادی و کوبه ای پرداخت.

خوشرو با الهام از شیوه استادان منطقه از جمله نظام شکارچیان و صفی الدین محمدی، زمزمه‌های کتولی، امیری، طالبا و… را تجربه کرد و به خواندن روی آورد. او یکی از برجسته‌ترین خوانندگان و نوازندگان استان بوده و شاگردان زیادی را آموزش داده و در بسیاری از آلبوم‌ها و کنسرت‌های موسیقی حضور داشته است.

وی چندی پیش موفق به دریافت نشان درجه یک هنری شده بود، وی آفرینشگر خوانش تازه‌ای از آواز تبری و احیاگر حماسه‌های پنهان سرزمین مادری است، بی‌شک صدای او صدای درختان هیرکانی است که پا در زمین و سر به خورشید دارند.

وی با تسلط در ردیف‌های آوازی و دقت در رفتار کلمه، اتفاقی فراهم کرد تا در کم کردن اندوه و فراوانی شادی‌های مردم نقشی غیر قابل انکار داشته باشد. از ویژگی‌های ممتاز استاد خوشرو تأثیر فزاینده بر جوانان در پیروی از لحنی است که پیوند سنت و مدرنیته است.