برچسب: موزیک

  • سرانجام «خراسانیات» محمدرضا شجریان و پرویز مشکاتیان منتشر شد

    سرانجام «خراسانیات» محمدرضا شجریان و پرویز مشکاتیان منتشر شد

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آلبوم «خراسانیات» اثر ناشنیده محمدرضا شجریان و زنده‌یاد پرویز مشکاتیان امروز سه‌شنبه ۲۰ اسفندماه منتشر شد.

    در این مجموعه موسیقایی که برگرفته از موسیقی مقامی خراسان است، از اشعار باباطاهر عریان و ملک‌الشعرای بهار بهره گرفته شده است. ضبط استودیویی این آلبوم مربوط به سال ۱۳۶۵ بوده، اما تا به حال منتشر نشده بود.

    اجرای موسیقی آلبوم «خراسانیات» را نیز گروه عارف برعهده داشته است. از نوازندگان این گروه می‌توان به پرویز مشکاتیان، منصور سینکی، جمشید عندلیبی، محمد فیروزی، اردشیر کامکار، بیژن کامکار و ارژنگ کامکار اشاره کرد.

    ۲۴۱۲۴۱

  • «خراسانیات» محمدرضا شجریان و پرویز مشکاتیان، سرانجام منتشر شد

    «خراسانیات» محمدرضا شجریان و پرویز مشکاتیان، سرانجام منتشر شد

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آلبوم «خراسانیات» اثر ناشنیده محمدرضا شجریان و زنده‌یاد پرویز مشکاتیان امروز سه‌شنبه ۲۰ اسفندماه منتشر شد.

    در این مجموعه موسیقایی که برگرفته از موسیقی مقامی خراسان است، از اشعار باباطاهر عریان و ملک‌الشعرای بهار بهره گرفته شده است. ضبط استودیویی این آلبوم مربوط به سال ۱۳۶۵ بوده، اما تا به حال منتشر نشده بود.

    اجرای موسیقی آلبوم «خراسانیات» را نیز گروه عارف برعهده داشته است. از نوازندگان این گروه می‌توان به پرویز مشکاتیان، منصور سینکی، جمشید عندلیبی، محمد فیروزی، اردشیر کامکار، بیژن کامکار و ارژنگ کامکار اشاره کرد.

    ۲۴۱۲۴۱

  • واکنش‌ فضای مجازی به کلیپ پربازدید رضا صادقی و خانواده‌اش

    واکنش‌ فضای مجازی به کلیپ پربازدید رضا صادقی و خانواده‌اش

    رضا صادقی خواننده پاپ به مناسبت سالگرد ازدواجش، ویدئوی کوتاهی را به همراه خانواده‌اش در خودروی شخصی‌اش ضبط کرد و آن را در صفحه اینستاگرامش به اشتراک گذاشت. آن‌ها، در این ویدئو بخش‌هایی از قطعه «یه چیزی میشه دیگه» را که مضمونی امیدوارانه داشت خواندند.

    البته حضور دو دختر خردسال این خواننده و شور و نشاط‌شان در ساخت حس خوب این ویدئو بی‌تاثیر نبوده است. برخی در واکنش به این ویدئو نوشتند:«حس آهنگ رو دوست داشتم کاش قرنطینه تموم شه با هم بخونیم این آهنگ رو»، «عشق کردم با این ویدئو، دمت گرم» یا «خدا رو چه دیدی حتما روزی می‌رسه که مثل این آهنگ بخونیم: یه چیزی میشه دیگه؛ غصه‌هاتو بس کن/ یه چیزی میشه دیگه؛ حالتو عوض کن/ به این روی سکه، چشمامونو ببندیم/ یه روزی می‌رسه که به این روزا می‌خندیم.»

    تنظیم و آهنگ سازی این قطعه را خود رضا صادقی انجام داده و شعر آن از رضا شاهین است. انفعال خواننده‌ها بعد از لغو کنسرت‌ها و روزهای اول قرنطینه، رفته‌رفته جای خود را به ابتکارهای حال خوب‌کن داده است. بعد از کنسرت بنیامین بهادری روی پشت‌بام خانه‌اش، کنسرت زنده حجت اشرف‌زاده در اینستاگرامش و وعده روزبه نعمت‌اللهی و گروه دال برای برگزاری کنسرت‌های این چنینی، خواننده‌های دیگر نیز، در تلاش‌ هستند با انتشار آهنگ‌های امیدوارکننده یاساخت موزیک ویدئوهای حال خوب‌کن برای چند ثانیه‌ای هم که شده، لبخند روی لب مردم بنشانند.

    ۲۴۱۲۴۱

  • سخنان شاگردان هوشنگ ظریف در مراسم خاکسپاری او

    سخنان شاگردان هوشنگ ظریف در مراسم خاکسپاری او

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مراسم تشییع پیکر هوشنگ ظریف، نوازنده تار و استاد پیشکسوت موسیقی ایرانی، صبح امروز (دوشنبه ۱۹ اسفندماه) در مراسمی خصوصی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) با حضور خانواده این هنرمند فقید و برخی از اهالی موسیقی که سابقه شاگردی او را داشته‌اند، برگزار شد.

    علی ثابت‌نیا (رئیس انجمن موسیقی)، محمد اله‌یاری (مدیرکل دفتر موسیقی)، حمیدرضا نوربخش ( مدیرعامل خانه موسیقی)، حسین علیزاده، فاضل جمشیدی، شهرام صارمی، جهانشاه صارمی، علی بوستان، سیاوش برهانی، فروغ بهمن‌پور، نادر فولادی‌نسب، کیوان ساکت، محمد دلنوازی، مینا افتاده، مهدی متین‌رضا و برخی از شاگردان و نزدیکان زنده‌یاد ظریف از دیگر حاضرین در این مراسم بودند.

    ابتدای این مراسم، فاضل جمشیدی، خواننده، گفت: «واژه استاد برای هوشنگ ظریف کوچک است، شریف‌ترین هنرمند ایران‌زمین از میان ما رفت. خانواده ایشان با آبرو زندگی و به تمام ایرانیان خدمت کردند. هوشنگ ظریف افتخار ماست و ما با غم زیبایش زندگی می‌کنیم و قرن‌ها فرزندان‌مان نغمه‌های تار او را خواهند شنید.»

    او یادآور شد: «تقریبا چهارده روز پیش با همسر استاد هماهنگ کردیم و به اتفاق استاد عبدالوهاب شهیدی، استاد حسن ناهید، کیوان ساکت، فرزندان آقای شهیدی و برخی از دوستان به دیدار استاد ظریف رفتیم. با وجود اینکه به استاد شهیدی گفته بودیم که آسانسور نیست، اما ایشان با هر سختی که بود به دیدار استاد ظریف رفتند. موقع خداحافظی ایشان گریه می‌کردند و می‌گفتند می‌خواهند پیش استاد ظریف بمانند.»

    حسین علیزاده، هنرمند نوازنده و از شاگردان زنده‌یاد ظریف نیز ضمن تسلیت به اهالی موسیقی و خانواده این هنرمند فقید در سخنانی گفت: «فرصت و شرایط سخنرانی نیست، اما روزی که مساعد و درخور باشد راجع به هوشنگ ظریف صحبت خواهم کرد. تمام عمری که او در هنر موسیقی ایران سپری کرد، قبل از اینکه خودِ موسیقی مطرح باشد الگوی بسیار عزیزی برای ما بچه‌های هنرستان بود و شاید به جرأت باید گفت که شیفتگی ما به موسیقی به‌خاطر وجود شخصیت ظریف بود و شاگردانی که ایشان تربیت کردند که جزو برجستگان موسیقی هستند.»

    علیزاده ادامه داد: «به خاطر همان شیفتگی و به خاطر شخصیت نجیب و هنری استاد ظریف بود که واقعاً عشق را از سن پایین از استاد ظریف تجربه کردیم. هیچ‌وقت برای ظریف عزاداری نخواهیم کرد، زیرا هر زمان که اسمش را بر زبان می‌آوریم روح‌مان جلا پیدا می‌کند و شاد می‌شویم. یادش بخیر!»

    کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده موسیقی نیز از دیگر سخنران این مراسم بود که یادآور شد: «تنها می‌توانم بگویم، بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران/ کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران. برای خانم ایشان، پروین خانم صالحی و همه خانواده استاد ظریف بزرگ و همچنین برای مردم فرهیخته و فرهنگی ایران آرزوی شکیبایی دارم.»

    همچنین محمد دلنوازی، نوازنده، گفت: «من هنوز مرگ ایشان را باور ندارم. استاد ظریف آنقدر برای ما بزرگ بودند که همان‌طور که استاد علیزاده فرمودند، عشق آقای ظریف ما را در این راه نگه داشت و اگر کسی شدیم و اگر کاری انجام دهیم فقط و فقط عشق به آقای ظریف بود  که سوای موسیقی راه و رسم زندگی را نیز به ما آموختند.»

    مینا افتاده، از همکاران استاد ظریف نیز ضمن تسلیت به اهالی موسیقی و همسر و خانواده ایشان گفت: «علاوه بر اینکه با آقای ظریف در گروه‌های موسیقی همکار بودم، در هنرستان موسیقی از ایشان چیزها آموختم. همیشه جای ایشان در هنرستان خالی است و امیدوارم شاگردان ایشان بتوانند جایگزین خوبی برای ایشان باشند.»

    هوشنگ ظریف، نوازنده پیشکسوت و مدرس تار شنبه ( ۱۷ اسفند ماه) به علت ایست قلبی در سن ۸۱ سالگی درگذشت.

    ۵۷۵۷

  • ما هیچ‌وقت برای ظریف عزاداری نمی‌کنیم/ خداحافظی در قطعه هنرمندان

    ما هیچ‌وقت برای ظریف عزاداری نمی‌کنیم/ خداحافظی در قطعه هنرمندان

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی خانه موسیقی، آئین خاکسپاری هوشنگ ظریف از استادان پیشکسوت موسیقی ایرانی روز دوشنبه نوزدهم اسفند با حضور تعدادی از هنرمندان و علاقه مندان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برگزار شد.

    این مراسم به دلیل شیوع بیماری کرونا و درخواست خانواده زنده یاد ظریف از مردم برای در خانه ماندن بسیار محدود برگزار شد و تنها تعدادی از نزدیکان، هنرمندان علاقمندان و مسئولان در مراسم حاضر شدند.

    حسین علیزاده در مراسم خاکسپاری پیکر هوشنگ ظریف با اشاره به این مطلب که باید در مراسمی درخور و شایسته درباره این استاد صحبت کرد، گفت: تمام عمری که هوشنگ ظریف در موسیقی ایران گذراند، قبل از اینکه خود موسیقی مطرح باشد، الگوی بسیار عزیزی برای ما بچه‌های هنرستان بود.

    وی افزود: شیفتگی ما به موسیقی به خاطر شخصیت ظریف بود که باعث شد ما به موسیقی علاقمند شویم و شاگردانی که او تربیت کرد که همه جزو برجستگان هنر ایران هستند، به خاطر شیفتگی به آن شخصیت نجیب و هنری او بود. عشق را از آن زمان با ظریف تجربه کردم.

    علیزاده تصریح کرد: ما هیچ وقت برای ظریف عزاداری نخواهیم کرد. چون هروقت که نام او را به زبان می‌آوریم، روحمان جلا پیدا می‌کند و شاد می‌شویم. یادشان بخیر.

    در این مراسم برخی از شاگردان و همکاران هوشنگ ظریف از جمله محمد دلنوازی، کیوان ساکت، مینا افتاده در سخنانی کوتاه به همسر این هنرمند (پروین صالح) و دیگر اعضای خانواده وی تسلیت گفتند. این در حالی است که حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی ایران، محمد الهیاری مدیرکل دفتر موسیقی و علی ثابت نیا مدیر انجمن موسیقی نیز در این مراسم حضور داشتند. ضمن اینکه در ادامه برنامه پیام‌های داود گنجه‌ای قائم مقام و عضو شورای عالی خانه موسیقی و عبدالوهاب شهیدی خواننده پیشکسوت نیز در این مراسم قرائت شد و علیرضا فریدون پور (خواننده) نیز چند بیتی در سوگ ظریف آواز خواند.

    پس از مراسم خاکسپاری اعلام شد که سال آینده و پس از گذر از شرایط شیوع بیماری کرونا مراسم درخور و شایسته ای برای زنده یاد هوشنگ ظریف برگزار می‌شود.

    عکس‌ها از عطا نویدی است.

  • بهداد بابایی برای هوشنگ ظریف نواخت/ قطعه‌ای به یاد استاد

    بهداد بابایی برای هوشنگ ظریف نواخت/ قطعه‌ای به یاد استاد

    به گزارش خبرنگار مهر، بهداد بابایی نوازنده و مدرس شناخته شده موسیقی ایرانی به مناسبت درگذشت هوشنگ ظریف هنرمند پیشکسوت موسیقی،‌ قطعه تصویری را در دسترس مخاطبان قرار داد.

    بهداد بابایی در متنی که همزمان با انتشار این قطعه تصویری منتشر کرده، توضیح داده است:«استاد بزرگوار و مهربانمان جناب استاد هوشنگ ظریف را نیز در این زمستانِ نامبارک و بدشگون از دست دادیم. کودک بودم که با اثر اصفهان/دشتی این بزرگمردِ ارجمند و اوجمندِ عرصه موسیقی، زنگی می‌کردم، آنچه  می‌بینید و می‌شنوید محصول واکاویِ حافظه‌ام هست برای به یاد آوردن دو قطعه اصفهان از استاد، از پس سال‌ها، که در حالتی مغموم از فقدانشان و بی‌حوصله و خسته از این فصلِ نحسِ سردِ سرانجام، در ساعات آغازین دوشنبه نوزدهم اسفند ماه نواخته شد… مرگ چنین خواجه نه کاریست خُرد.»
     

  • پرسر و صداترین آلبوم های ۹۸ / از آلبوم پرحاشیه «محسن چاوشی» تا آلبوم «حامد هاکان» از دیار باقی!

    پرسر و صداترین آلبوم های ۹۸ / از آلبوم پرحاشیه «محسن چاوشی» تا آلبوم «حامد هاکان» از دیار باقی!

    با توجه به این که بعید است در روزهای پایانی اسفند، آلبوم تازه‌ای منتشر شود، امروز مروری بر آلبوم‌های منتشر شده امسال داشتیم. هرچند ممکن است آلبوم‌های دیگری هم در دسته بندی ما قرار بگیرند اما سعی کردیم در این نوشتار به سراغ «ترین» ها برویم.

    پرحاشیه ترین
    «بی‌نام»؛ محسن چاوشی

    بعید است نام محسن چاوشی بیاید و خبری از حاشیه نباشد. اوایل امسال قرار بود دهمین آلبوم این خواننده، با نام «قمارباز» منتشر شود اما چنین نشد. نام آلبوم و همچنین برخی اشعار آن که برگرفته از آثار مولانا، سعدی، وحشی بافقی و فصیح‌الزمان شیرازی بود، برای مجوز به مشکل خورد و وعده چاوشی برای انتشار آلبوم در زمان مقرر، محقق نشد. تاریخ بعدی انتشار آلبوم هم به دلیل آماده نبودن نسخه‌های فیزیکی آن، به زمان دیگری موکول و سرانجام این آلبوم، دی ماه امسال منتشر شد. هرچند بعد از انتشار آن مشخص شد تغییرات زیادی در ابیات مورد استفاده اتفاق نیفتاده است. «قمارباز» که قبل از انتشار توسط چاوشی به «بی‌نام» تغییر نام داد، هم‌اکنون در رده پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال نیز قرار دارد.

    خاص‌ترین
    «افسانه چشم‌هایت»
    همایون شجریان و علیرضا قربانی

    از سال ۹۳ که خبر همکاری همایون شجریان و علیرضا قربانی در قالب یک آلبوم مشترک به آهنگ سازی مهیار علیزاده منتشر شد، خیلی‌ها چشم به راه این آلبوم بودند. بالاخره نوزدهم آبان امسال، این انتظار به سرآمد و آلبوم منتشر شد. واکنش‌ها به «افسانه چشم هایت» که اولین آلبوم مشترک بین دو خواننده کلاسیک، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی محسوب می شد، متفاوت بود اما آن چه از این واکنش‌ها برمی‌آمد، نشان می داد که توقع‌ها را برآورده نکرده است. البته قطعه «افسوس» که در مشخصات آلبوم، از هوشنگ ابتهاج به عنوان شاعر آن یاد شده بود نیز، حاشیه‌هایی به همراه داشت. بعد از انتشار آلبوم، یلدا ابتهاج در صفحه شخصی خود نوشت این شعر جعلی و بهتر است برای استفاده از اشعار ابتهاج، به سراغ کتاب‌های او رفت.

    لاکچری‌ترین
    «نام من عشق است»؛ فرهاد مدیری

    صدای مهران مدیری را روی بیشتر آثاری که خودش کارگردانی یا اجرا کرده است، شنیده‌ایم. پسر او، فرهاد مدیری نیز امسال با انتشار آلبوم «نام من عشق است»، به طور رسمی وارد مارکت موسیقی شد. او گفت می‌خواهد مستقل از اعتبار هنری پدرش باشد و نام «فرواگ» را برای فعالیت‌های موسیقی خود انتخاب کرد؛ اما کمتر هنرمندی در کشور ما توانسته از زیر سایه نام پدرش بیرون بیاید. به هر حال، این آلبوم از این جهت سوال‌برانگیز شد که با قیمت ۲۰ هزار تومان برای نسخه الکترونیکی و ۲۵ هزار تومان برای نسخه فیزیکی، در دسترس قرار گرفت و تنها شامل بازخوانی ۹ قطعه فولکلور بود! مراسم رونمایی این آلبوم نیز متفاوت از دیگر آلبوم‌ها در یک گالری با حضور ستاره‌های سینما و البته مهران مدیری برگزار شد.

    غیرمعمولی‌ترین
    «فرشته زمینی»؛ حامد هاکان

    هر خواننده‌ای آثار ناتمامی دارد که گاه در پستو می‌ماند و گاه بنا به صلاحدید خانواده‌اش منتشر می‌شوند. زنده‌یاد مرتضی پاشایی جزو خواننده‌هایی بود که چندین قطعه ناتمام او بعد از مرگ تکمیل و منتشر شد. انتشار آلبوم بعد از مرگ پدیده عجیبی‌ است که در سال جاری با آن مواجه بودیم. مرداد امسال آلبوم ۱۰ قطعه‌ای حامد ذاکری معروف به «حامد هاکان» به نام «فرشته زمینی» منتشر شد. این در حالی بود که این خواننده مهر ماه سال ۹۶ بر اثر ایست قلبی درگذشت و مجوز آلبوم او یک سال بعد از درگذشتش صادر شد که اتفاقی معمول در روند صدور مجوز نیست. وی سال‌های زیادی مشغول فعالیت در دنیای موسیقی بود اما در سال ۹۳ به صورت یک خواننده رسمی شناخته شد. هاکان طی سال‌های فعالیتش با محسن چاوشی و محسن یگانه همکاری داشت.

    ۲۳۲۳

  • علی رهبری: موسیقی ایران مرد بزرگی را از دست داد

    علی رهبری: موسیقی ایران مرد بزرگی را از دست داد

    هوشنگ ظریف شنبه (۱۷ اسفند ماه) پس از گذراندن دوره‌ای بیماری در سن ۸۱ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.

    علی رهبری ـ موسیقیدان و رهبر ارکستر ـ که چندین سال با هوشنگ ظریف دوست و همکار بوده است، درباره‌ی او چنین می‌گوید: «هر چند وقت یک بار یکی از اساتید موسیقی ما از دنیا می‌رود و تازه متوجه می‌شویم به این افراد در زمان حیاتشان توجه نشده است. هوشنگ ظریف نیز جزو همان هوشنگ استوارها و دهلوی‌ها بود که در این مملکت به آنها رسیدگی نشد.»

    هوشنگ ظریف رفتاری پدرانه با من داشت

    علی رهبری در ابتدا می‌گوید: خبر فوت آقای ظریف خیلی مرا ناراحت کرد؛ زیرا ایشان از اولین موسیقیدان‌هایی بود که در دوران نوجوانی با او آشنا شدم. من هم در هنرستان عالی موسیقی ملی با آقای ظریف همکاری داشتم و به‌هم نزدیک بودیم.

    او ادامه می‌دهد: اولین باری که با آقای ظریف آشنا شدم، در ارکستر آقای فرامرز پایور بود؛ زمانی که شاگرد استاد رحمت‌الله بدیعی بودم و حدود ۱۲ سال داشتم. در آن زمان آقای پایور به دنبال کسی بودند که نت‌های ارکستر را برایشان بنویسد و بتواند آن نت‌ها را برای ساز آلتو و کلارینت انتقال دهد؛ به همین دلیل با آقای دهلوی صحبت کردند که ایشان گفتند علی رهبری می‌تواند این کار را انجام دهد. البته به یاد دارم آقای فرامرز پایور (نوازنده سنتور) گفتند که من سن کمی دارم و کوچک هستم ولی آقای حبیب‌الله بدیعی (موسیقیدان و نوازنده ویولن) گفتند که من می‌توانم این کار را انجام دهم. به این ترتیب من هر هفته باید به ارکستر آقای پایور می‌رفتم؛ ارکستری که آقای حسین تهرانی در آن تنبک می‌زد، آقای رحمت‌الله بدیعی نوازنده ویولن بود و آقای ظریف هم نوازنده تار.

    رهبری در ادامه صحبت‌هایش درباره هوشنگ ظریف می‌گوید: آقای ظریف در آن زمان حدود ۲۴ سال سن داشت و خودشان نیز خیلی جوان بودند. او از همان ابتدا خیلی با محبت مانند یک پدر با من رفتار می‌کردند و یک صمیمیت بخصوصی به من نشان می‌دادند. من در آن زمان و در آن سن کم برای اینکه درآمدی هم داشته باشم باید در کنار درس و مدرسه، شب تا صبح آن نت‌ها را می‌نوشتم و به موقع به ارکستر آقای پایور می‌رساندم. به همین ترتیب رابطه من با آقای ظریف به گونه‌ای شد که حتی وقتی به هنرستان عالی موسیقی ملی می‌رفتم، یک نزدیکی بین ما وجود داشت، گرچه که حدود ۱۰ سال از من بزرگتر بودند؛ البته ایشان استاد بودند و من شاگرد.

    او تصریح می‌کند: زمانی هم که ۱۴ سال داشتم در ارکستر صبا که آقای دهلوی رهبر آن بود ویولن می‌نواختم. در آنجا نیز مدام با آقای ظریف ملاقات داشتم؛ چون ایشان در آن ارکستر تار می‌نواخت.

    ظریف یکی از ستون‌های هنرستان موسیقی بود

    این رهبر ارکستر سپس درباره ارتباط خود با ظریف در زمان مدیریتش در هنرستان عالی موسیقی ملی گفت: زمانی که در ۲۵ سالگی رییس هنرستان عالی موسیقی ملی شدم، ایشان یکی از ستون‌های قوی و مهم هنرستان با داشتن بهترین شاگردان بود. در آن زمان در هنرستان عالی ملی موسیقی اساتیدی همچون آقای پایور (که شاگردان بسیار زیادی در سنتور داشتند)، آقای ظریف (در تار) و آقای رحمت‌الله بدیعی (در ویولن) حضور داشتند و در آنجا تدریس می‌کردند. اینها افرادی بودند که بر موسیقی ایران و موسیقی سنتی تأثیر بالایی گذاشتند و خیلی از شاگردان آنها با کمک خیلی زیاد حسین دهلوی به جایگاه بالایی رسیدند. اینها ستون‌های اصلی هنرستان عالی موسیقی ملی بودند. البته افرادی همچون محمد حیدری و خانم ارفع اطرایی در آموزش سنتور از دیگر استادان بسیار خوب هنرستان بودند.

    او ادامه داد: زمانی که رییس هنرستان عالی موسیقی ملی شدم، دو تن از افرادی که خیلی از آمدن من استقبال کردند، گذشته از آقای دهلوی و مصطفی پورتراب که مرا برای این کار انتخاب کردند، آقای پایور و آقای ظریف بودند و از همان ابتدا صمیمیتی ایجاد شد. ما خیلی به هم نزدیک بودیم، هر سال امتحانات زیادی را در کنار هم برگزار و برنامه‌های مختلفی را برای سازها و رشته‌های مختلف تنظیم می‌کردیم. زمانی که آقای حسین علیزاده و داریوش طلایی (نوازندگان تار) از بچه‌های خیلی خوب هنرستان در آنجا بودند، حتی خودم تشویق شدم قطعاتی برای گروه تار بنویسم. سه سالی که در هنرستان عالی موسیقی ملی بودم از بهترین دوران عمر من بود و بیشترش در کنار آقای ظریف، پایور و بدیعی بود. با از دست دادن هوشنگ ظریف، یک مرد بزرگ از دست رفت. او تنها یک نوازنده‌ی تار یا بهترین معلم تار نبود، او از موسیقیدان‌ها و درخت‌های پر بار هنر ایران بود و به هیچ عنوان بخل نداشت و خواهان موفقیت دیگران بود. هر کس دیگری هم که او را می‌شناخت حتما همین را خواهد گفت.

    دیدار رهبری و ظریف در وین

    علی رهبری سپس به خاطرات خود با هوشنگ ظریف در دوران پس از انقلاب اسلامی ایران گذری می‌زند و اظهار می‌کند: من سه سال قبل از انقلاب اسلامی، ایران را ترک کردم و این دوستان را ندیدم. یک سال بعد از انقلاب در پاریس زندگی می‌کردم و به شهر وین دعوت شده بودم که ارکستر سمفونیک‌ تون کنستلر وین را برای فستیوال تابستانه کارن سیای اتریش آماده کنم. درست به یاد دارم که در حال رهبری یکی از قطعات استراوینسکی به نام پتروشکا در سالن طلایی وین بودم که دیدم چهره خیلی آشنایی در سالن نشسته است. وقتی که تمرین تا حدودی تمام شد و می‌خواستیم تنفس دهیم، به یک باره دیدم آقای ظریف جلو آمد. نمی‌دانید که چقدر خوشحال شدم، البته ایشان هم خیلی خوشحال بودند. آقای ظریف با خوشحالی جمله‌ای به من گفت که هیچ گاه فراموش نمی‌کنم، او گفت که «آقای رهبری فکر نمی‌کردم شما ارکسترهای بزرگ را هم به این صورت رهبری می‌کنید». آن زمان چند روزی در وین در خدمت ایشان بودم. بعد از آن حدود ۲۷ سال که به ایران نیامدم ایشان را ندیدم، تا اینکه سال ۱۳۹۴ در جشنواره موسیقی جوان کنار ایشان نشسته بودم و این آخرین باری بود که ایشان را ملاقات کردم و باز هم خیلی به من لطف داشتند. همان موقع احساس کردم متأسفانه از چیزی رنج می‌برند و پس از آن دیگر ایشان را ندیدم.

    عکس یادگاری در تخت جمشید

    علی رهبری درباره‌ی خانواده هوشنگ ظریف هم می‌گوید: خانواده آقای ظریف موسیقیدان‌های بسیار خوبی هستند. خاطرات خوبی از همکاری‌ام در دوران نوجوانی با برادرشان، همسر برادرشان و همسر خود آقای ظریف داشتم که در ارکسترهای مختلف مانند ارکستر گل‌های رادیو آقای معروفی همدیگر را می‌دیدیم. ۱۵ سال پیش هم که بعد از ۳۰ سال دوری به ایران آمدم، خانواده ظریف اولین افرادی بودند که به منزل استاد حسین دهلوی به دیدن من آمدند.

    او ادامه می‌دهد: حدود ۴۰ سال پیش با آقای ظریف، آقای دهلوی، آقای بدیعی و ارکستر صبا به شیراز رفتیم و در تخت جمشید نیز عکسی به یادگار گرفتیم و این آخرین خاطرات من با ایشان در قبل از انقلاب بود.

    من به همه تسلیت می‌گویم و موسیقی ایران مرد بزرگی را از داد.

    ۲۴۱۲۴۱