به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، لادج لی کارگردان فیلم پرفروش «بینوایان» فرانسه که به لیست کوتاه اسکار هم راه پیدا کرده طی چند روز گذشته به دردسر افتاده چون ۲ نشریه فرانسوی به دروغ گزارش دادند که او متهم به نقش داشتن در یک پرونده تلاش برای قتل بوده است.

لی که با ساختن نخستین فیلم خود توانست جایزه هیأت داوران فستیوال کن را از آن خود کند و در باکس آفیس فرانسه بسیار موفق بوده، حالا از مجله‌های Valeurs Actuelles و Causeur که هر ۲ دیدگاه‌های به شدت راست‌گرا دارند، شکایت کرده است. او گفته آن‌ها مرتکب «افترا» و «دروغ‌گویی نژادپرستانه» شده‌اند.

با این حال، در هفته‌ای که گذشت روزنامه چپ‌گرای فرانسوی لیبراسیون گزارش کرد که لی در حقیقت در سال ۲۰۰۹ به جرم دست داشتن در یک پرونده آدم‌ربایی محکوم شده و یک حکم زندان سه ساله دریافت کرده بود. لی در تلاش خود برای درخواست تجدیدنظر پرونده در سال ۲۰۱۲ ناموفق بود و ۲ سال به زندان افتاد.

مقاله لیبراسیون همچنین تأیید کرد که لادج لی در ارتباط با ۲ اتهام دیگر هم پیش‌تر محکوم شده بود.

اولی به سال ۲۰۱۱ بازمی‌گشت به خاطر ویدئویی از خشونت پلیس در مونفرمی – یکی از حومه‌های پاریس که داستان «بینوایان» هم در آن اتفاق می‌افتد – بود که لی به صورت آنلاین منتشر کرد و درباره‌اش حرف‌هایی زد. این کارگردان آن موقع یک حکم معلق شده شش ماه و یک جریمه ۴۰۰ یورویی دریافت کرد.

دومین مورد مربوط به سال ۲۰۱۲ بود که در آن لی به خاطر «حمله کلامی و خشونت علیه یک مسئول عمومی» محکوم شد. آن مسئول، شهردار مونفرمی یعنی زیویر لموان بود و بعد از رخ دادن حادثه‌ای که در آن یک نوزاد ۹ ماهه در آتش جان خود را از دست داد، لی و چند نفر دیگر به صورت کلامی به او حمله کردند.

فیلم «بینوایان» که داستانش در مونفرمی اتفاق می‌افتد و محله‌ای را نمایش می‌دهد که پر از جرم، خشونت پلیس و ناآرامی عمومی است، در نوامبر در فرانسه اکران شد و تا امروز توانسته با فروشی ۱۱ میلیون دلاری موفقیت چشمگیری داشته باشد. این فیلم نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شده و نماینده فرانسه برای بخش فیلم بین‌المللی جوایز اسکار ۲۰۲۰ است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گاردین، مارتین اسکورسیزی در حالی با گاردین به مصاحبه نشست که فیلمش «ایرلندی» از سوی منتقدان این نشریه به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب شد.

وی در این گفتگو درباره ارتباط عمیق فیلمش با مخاطبان، بیش از همه از نت‌فلیکس و حمایت مالی آن از فیلم تشکر کرد و گفت: شاید مردم فکر کنند که چند تا رفیق با هم جمع شده‌اند و کاری را که دوست داشته‌اند انجام داده‌اند، اما این‌طوری نیست.

وی عنوان کرد: همه ما در پایان زندگی‌مان هستیم و داریم بهترین کارهایمان را ارائه می‌کنیم و اگر مردم از آن خوششان بیاید عالی است.

این کارگردان به گذشته‌های دور هم گریزی زد و از زمانی گفت که بزرگ می‌شد و تنها یک سالن برای تماشای فیلم وجود داشت و بعد تلویزیون‌های کوچک ۱۲ یا ۱۶ اینچی سیاه و سفید از راه رسیدند و او آنجا توانست اولین فیلم‌های دیوید لین را ببیند و یا فیلم‌هایی مثل «مرد سوم» و «همشهری کین» را.

وی همچنین به ساخت فیلم «ایرلندی» در دوران ترامپ اشاره کرد و گفت که این نخستین باری نیست که فساد در دولت این مملکت دیده شده اما حالا بسیار شاخص شده و همین از عواملی بود تا او را به ساخت این فیلم ترغیب کرد تا نشان دهد سیاست گنگستری چگونه می‌تواند در دولت هم رسوخ کند.

اسکورسیزی همچنین دوباره درباره فیلم‌های ابرقهرمانی صحبت کرد و گفت از مارول و فیلم‌های ابرقهرمانی‌اش زیاد صحبت شده است. فیلم‌هایی که آدم‌ها در آن پروازمی کنند و مدام در حال زد و خورد هستند، اگر مایل باشید تماشایشان کنید، اشکالی ندارد اما جایی برای تماشای فیلم‌های دیگر باقی نمانده است.

وی افزود: نمی‌دانم چند فیلم دیگر بتوانم بسازم. شاید همین «ایرلندی» آخرین‌شان باشد. بنابراین دلم می‌خواست فیلمی بسازم تا یک روز در نیویورک یا در سینما تک پاریس نمایش داده شود.

وی یادآور شد: اگر ۱۲ سالن سینما داشته باشید ۱۱ تای آنها در تصرف فیلم‌های ابرقهرمانی است. آیا باید همه سالن‌ها در اختیار این فیلم‌ها باشد؟ این مسخره‌است که فیلم‌هایی مثل «لیدی برد» و «یادگار» جایی برای اکران نداشته باشند. آنها ممکن است از نظر تجاری خیلی بزرگ نباشند اما فیلم‌هایی هستند که می‌توانند مخاطب زیاد هم داشته باشند. اگر یک فیلم تجاری است دلیلی ندارد که نتواند هنری باشد. چیزی که خطر این روزها محسوب می‌شود، تولید یک نوع محصول است. محصولی یک بار مصرف که بعد دور انداخته می‌شود. اما فیلمی تجاری مثل «آواز زیر باران» را می‌شود بارها و بارها تماشا کرد بنابراین سوالی که مطرح می‌شود این است که چگونه می‌خواهیم از فرم هنری حافظت کنیم؟

وی تصریح کرد: امروز دیگر نمی‌شود «هوانورد» را ساخت. نمی‌شود «شاترآیلند» را ساخت. حتی وقتی من و لئو (دی‌کاپریو) داشتیم «رفتگان» را می‌ساختیم این قدرت بازیگر فیلم بود که ساخت آن را ممکن ساخت. ما همان موقع متوجه شدیم که درها دارند بسته می‌شوند. اگر نگاهی به سالن‌های سینما در یک خیابان بیندازید می‌بینید ۱۰ سالن دارند یک فیلم را نشان می‌دهند.

وی همچنین از این یاد کرد که فیلمی مثل «سلطان کمدی» تنها یک هفته در آمریکا اکران شد و ۱۰ سال سعی کردند نادیده‌اش بگیرند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، گی‌یرمو دل‌تورو کارگردان نام‌آشنای مکزیکی برنده جایزه اسکار یک نامه سرگشاده در تجلیل از مارتین اسکورسیزی کارگردان افسانه‌ای هالیوود نوشته و از جدیدترین اثر او یعنی «ایرلندی» هم تجلیل کرده است.

دل‌تورو می‌گوید این روزها در فیلمسازی نیاز به دانش و فراست شدیداً حس‌ می‌شود چون می‌توان با فیلم زیاد ساختن، انرژی و هیجان کسب کرد، اما دانش چیزی است که سخت‌تر می‌توان به آن دست یافت. و فیلمسازی نادر هست که با مهارت، تجربه و ارتباطش با روح زمانه، بتواند این دانش را به تصویر بکشد.

این فیلمساز می‌گوید با نگاه به گذشته می‌توان چنین دانشی را در آثار رنوار، برسون، برگمن، الیویرا یا کوروساوای فقید دید، اما با رسیدن به سینمای فعلی آمریکایی این لیست کوتاه و کوتاه‌تر می‌شود چون فرهنگ جوان‌محور آن، دارد دانش را به خاطر هیجان کنار می‌گذارد. اما به باور او، اسکورسیزی هر دو کیفیت را دارد.

دل‌تورو می‌نویسد: اسکورسیزی مدت‌هاست که نمایش‌دهنده اصلی خشونت و طمع در آمریکا بوده چون مشخصاً درک می‌کند که یکی از آن‌ها نمی‌تواند بدون دیگری وجود داشته باشد و هر دوی آن‌ها بنیان یک سبک زندگی و احتمالاً خود کشور هستند.

او به عنوان مثال به دیالوگی در فیلم «مرد ایرلندی» اشاره می‌کند که جیمی هافا از فرانک می‌پرسد «می‌خواهی بخشی از تاریخ باشی» و او می‌گوید «بله» اما هیچ یک از آن دو نمی‌توانند تصور کنند که چطور این تبدیل به واقعیت می‌شود.

دل‌تورو می‌نویسد: این فیلم زاهدانه است. خالص‌سازی چند دهه؛ نتیجه اکتشاف او در موضوعات زمینی و موضوعات عرفانی. ساختار فیلم او حالا به طور خارق‌العاده‌ای در عین عریان بودن، دقیق است.

این فیلمساز اضافه کرد: دوربین او با حرکات موشکافانه پیش می‌رود، موسیقی متن مختصر و دقیق است. این اثر یک استاد است که دوباره به تم‌های موضوعی خود بازگشته، نه که بخواهد تکرار یا ایده‌آل‌سازی کند، بلکه می‌خواهد آن‌ها را کامل کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از این دی وایر، امسال برای چهاردهمین بار منتقدان و نویسندگان سینمایی از سراسر دنیا در نظرسنجی «ایندی‌وایر» شرکت کردند و به برترین‌های سینمایی سال از «قد بلند» تا «پارازیت» رأی دادند.

در نظرسنجی امسال «انگل» یا «پارازیت» به کارگردانی بونگ جون‌هو از کره جنوبی موفق شد تا بیشترین آرا را از آن خودش کند و در عین حال به عنوان برنده بهترین فیلمنامه و بهترین کارگردان نام خودش را ثبت کند.

لوپیتا نیونگو بازیگر «ما» بهترین بازیگر زن شد و آدام درایور بازیگر «داستان ازدواج» به عنوان بهترین بازیگر مرد انتخاب شد.

جو پشی» بهترین بازیگر مرد نقش مکمل برای «ایرلندی»، و «لورا درن» بازیگر «داستان ازدواج» بهترین بازیگر زن نقش مکمل شد. «راجر دیکینز» نیز با فیلم جنگی «۱۹۱۷» بهترین فیلمبردار سال ۲۰۱۹ انتخاب شد و «آتلانتیک» به کارگردانی «ماتی دیوپ» بهترین فیلم اول یک کارگردان. «آپولو ۱۱» نیز عنوان بهترین مستند سال را دریافت کرد.

«انگل» در حالی عنوان بهترین فیلم را کسب کرد که نخستین بار در جشنواره فیلم کن امسال دیده شد و به عنوان اولین فیلم از کره جنوبی موفق شد تا جایزه معتبر نخل طلای کن را کسب کند. از آن زمان این فیلم در گیشه‌ها نیز موفق ظاهر شد و بیش از ۲۰ میلیون دلار در آمریکا و بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروخته است. این فیلم یکی از شانس‌های اسکار امسال برای کسب جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی است.

در مکان دوم انتخاب منتقدان فیلم «ایرلندی» مارتین اسکورسیزی جای گرفته که با بازی رابرت دنیرو و آل پاچینو تقریباً در رأس بیشترین فهرست‌های منتقدان سال جای گرفته است.

فهرست بهترین فیلم‌های سال چنین است:

۱. انگل / ۲. ایرلندی / ۳. داستان از دواج / ۴. روزی روزگاری در هالیوود / ۵. پرتره بانو در آتش / ۶. درد و افتخار/۷. الماس‌های تراش‌نخورده / ۸. یادگار / ۹. جوکر / ۱۰. زنان کوچک / ۱۱. وداع / ۱۲. چاقوها بیرون / ۱۳. ترانزیت / ۱۴. فانوس دریایی /۱۵. ما / ۱۶. زندگی پنهان / ۱۷. به سوی ستارگان / ۱۸. سفر دراز روز به شب / ۱۹. آتلانتیک / ۲۰. زندگی رفیع / ۲۱. ۱۹۱۷ /۲۲. آخرین سیاهپوست سان فرانسیسک و/۲۳. جوجو خرگوش / ۲۴. فیلی که هنوز نشسته / ۲۵. نیمه تابستان

در فهرست بهترین کارگردان‌ها این چهره‌ها جای گرفته‌اند:

۱. بونگ جون هو برای «پارازیت» / ۲. مارتین اسکورسیزی برای «ایرلندی» / ۳. کوئنتین تارانتینو برای «روزی روزگاری در هالیوود» / ۴. سلین سیاما برای «» / ۵. برادران سفدی برای «الماس‌های تراش نخورده» / ۶. نوآ بامباخ برای «داستان ازدواج» / ۷. پدرو آلمادوار برای «ددر و افتخار» / ۸. گرتا گرویگ برای «زنان کوچک» / ۹. جوانا هاگ برای «یادگار» / ۱۰. تاد فیلیپس برای «جوکر» / ۱۱. سم مندس برای «۱۹۱۷»/ ۱۲. رابرت اگرز برای «فانوس دریایی» / ۱۳. کریستین پتزولد برای «ترانزیت» / ۱۴. ماتی دیوپ برای «آتلانتیک» / ۱۵ .ترنس مالیک «برای یک زندگی پنهان» / ۱۶. جوردن پیل برای «ما» / ۱۷. لولو ونگ برای «وداع» / ۱۸. بی گان «سفر درزا روز به شب» / ۱۹. ماریل هلر برای «روز زیبا در محله» / ۲۰. کلر دنی برای «زندگی رفیع» / ۲۱. رایان جانسون برای «چاقوها بیرون» / ۲۲. آری استر برای «نیمهم تابستان» / ۲۳. تری شولتس برای «امواج» / ۲۴. تایکا وایتیتی برای «جوجو خرگوش» / ۲۵. نداو لاپید برای «مترادف‌ها»

بهترین فیلمنامه‌ها عبارت بودند از:

۱. انگل / ۲. داستان زناشویی / ۳. روزی روزگاری در هالیوود / ۴. ایرلندی / ۵. چاقوها بیرون / ۶. زنان کوچک / ۷. درد و افتخار / ۸. الماس‌های تراش‌نخورده / ۹. وداع / ۱۰. پرتره بانو در آتش / ۱۱. ما / ۱۲. یادگار / ۱۳. ترانزیت / ۱۴. فانوس دریایی / ۱۵. جوجو خرگوش / ۱۶. دو پاپ / ۱۷. دولمایت اسم من است / ۱۸. کتاب خوان / ۱۹. شیادان / ۲۰. جوکر / ۲۱. آخرین سیاهپوست سان فرانسیسکو / ۲۲. پسر عزیز / ۲۳. مترادف‌ها / ۲۴. زندگی پنهان / ۲۵. گل

بهترین بازیگران زن عبارتند از:

۱. لوپیتا نیونگو برای «ما» / ۲. اسکارلت جوهانسون برای «داستان ازدواج» / ۳. الیزابت ماس برای «بوی او» / ۴. رنه زلوگر برای «جودی» / ۵. آکوافینا برای «وداع» / ۶. فلورنس پیو برای «نیمه تابستان» / ۷. ماری کی پلیسباری «دایان» / ۸. ژائو تائو «خاکستری ناب‌ترین سفید است» / ۹. سِرشا رونان برای «زنان کوچک» / ۱۰. آدل هائنل «پرتره بانو در آتش» / ۱۱. آلفری وودارد برای «بخشش» / ۱۲. هانر سوئینتن بایرن «بخشش کامل» / ۱۳. نوئمی مرلان برای «پرتره بانودر آتش» / ۱۴. شارلیز ترون برای «بمب شل» / ۱۵. اشلینگ فرنچوسی برای «بلبل» / ۱۶. جسی باکلی برای «رز وحشی» / ۱۷. سیتیا ارویو برای «هریت» / ۱۸. جولین مور برای «گلوریا بل» / ۱۹. آنا دی آرماس برای «چاقوها بیرون» / ۲۰. ماما سین برای «آتلانتیک» / ۲۱. بینی فلدستین برای «کتاب‌خوان» / ۲۲. گابریلا کارتل برای «ندیمه» / ۲۳. کیت بلانشت «کجا رفته بودی برنادت؟» / ۲۴. مریل استریپ «لباسشویی»

بهترین بازیگر مرد شامل این چهره‌ها است:

۱. آدام درایور برای «داستان ازدواج» / ۲. آنتونیو باندراس برای «درد و افتخار» / ۳. آدام سندلر برای «الماس‌های تراش نخورده» / ۴. خواکین فینیکس برای «جوکر» / ۵. رابرت دنیرو برای «ایرلندی» / ۶. لئوناردو دی‌کاپریو برای «روزی روزگاری در هالیوود» / ۷. ادی مورفی برای «دولمایت اسم من است» / ۸. تارون اجرتون برای «راکت من» / ۹. سونگ کنگ هو برای «پارازیت» / ۱۰. برد پیت برای «به سوی ستارگان» / ۱۱. برد پیت برای «روزی روزگاری در هالیوود» / ۱۲. تام مرسیه برای «مترادف‌ها» / ۱۳. جاناتان پرایس برای «دو پا پ»/۱۴. رابرت پتینسون برای «فانوس دریایی» / ۱۵. کلوین هریسون جونیور برای «لوک» / ۱۶. ویلم دفو برای «فانوس دریایی» / ۱۷. فرانتس روگوفسکی برای «ترانزیت» / ۱۸. کریستین بیل برای «فورد در برابر فراری» / ۱۹. پل والتر هاوزر برای «ریچارد جول» / ۲۰. رابرت پتینسون برای «زندگی رفیع» / ۲۱. جیمی فیلز برای «آخرین سیاهپوست در سانفرانسیسکو» / ۲۲. آگوست دیل برای «زندگی پنهان» / ۲۳. آندره هالند «پرنده بلند پرواز» / ۲۴. متیو مک‌کانهی «بیچ بام» / ۲۵. مارک رافلو برای «آب های سیاه»