برچسب: فرهنگ گردشگری

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها- زهرا بهرامی: چهار ماه از ثبت جنگل‌های هیرکانی در فهرست جهانی یونسکو می‌گذرد و اما و اگرهای بسیاری در خصوص ثبت پرونده این اثر طبیعی در گلستان مطرح می‌شود اما جنس دغدغه مردم و مسئولان نه تنها هم‌راستا نیست بلکه در جهت خلاف یکدیگر در حرکت است.

پس از دو دهه تلاش ۱۴ تیرماه امسال جنگل‌های هیرکانی در نشست باکو ثبت جهانی شد اما در پرونده ثبتی آن جنگل‌های هیرکانی گلستان در محدوده شهرستان علی‌آبادکتول به نام استان سمنان و جنگل ابر ثبت شده است.

ثبت جنگل‌های هیرکانی گلستان به نام سمنان تنها اما و اگرهای موجود در خصوص این اثر بازمانده از عصر سوم زمین‌شناسی و دوره یخبندان نیست بلکه اصرار بر اجرای پروژه تله‌کابین در جنگل کبودوال شائبه تلاش مسئولان برای خروج جنگل‌های هیرکانی از لیست «یونسکو» برای اجرای یک پروژه استانی را رقم زده است.

یکی فعال اجتماعی در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی گلستان دراین‌باره به خبرنگار مهر اظهار کرد: درمورد کوتاهی مسئولان شهرستانی و استانی جای تردید وجود ندارد چراکه از حدود یکسال قبل به آن‌ها هشدار دادیم مرزهای شهرستان علی‌آبادکتول مشخص نیست و هر روز مورد تعدّی قرار می‌گیرد اما آن‌ها  کم‌توجهی کردند.

عیسی اسفندیاری افزود: جنگل‌های هیرکانی علی‌آبادکتول در قالب دو سایت ابر شرقی و ابرغربی در یونسکو به ثبت رسیده‌اند و بیش از ۶ هزار هکتار از محدوده هفت هزار هکتاری سایت «ابر شرقی» جنگل‌های هیرکانی از پشت شیرین‌آباد، سیاه‌رودبار، پونه‌آرام و ذخیرگاه سرخداری در مرزهای جغرافیایی استان گلستان و شهرستان علی‌آبادکتول قرار دارد.

وی ادامه داد: همچنین کل نزدیک به ۱۱ هزار از جنگل‌های هیرکانی که در یونسکو به نام سایت «ابر غربی» نام‌گذاری شده از منطقه سرخداری افراتخته در دهنه زرین‌گل آغاز و کل ارتفاعات چینو، ریگ‌چشمه تا پشت سد کبودوال (کاسه سد) در شهرستان علی‌آبادکتول را شامل می‌شود.

ثبت جنگل‌های هیرکانی علی‌آبادکتول به نام شاهرود

وی با اشاره به اینکه جنگل‌های هیرکانی گلستان و شهرستان علی‌آبادکتول به نام استان سمنان ثبت جهانی شده و این موضوع قابل پذیرش نیست، اضافه کرد: همچنین استاندار گلستان علیرغم وعده‌های شیرینی که چند هفته قبل در جمع فعالان محیط زیستی داده و گفته بود که هیچ پروژه‌ای را در استان بدون داشتن پیوست محیط زیستی اجرا نمی‌کنیم  در عمل اتفاقات دیگری در استان رقم می‌خورد.

مسئولان استان برای منافع یک شرکت در اجرای یک پروژه بی‌اهمیت مانند تله‌کابین می‌خواهند کشور را در سازمان‌های بین‌المللی معتبر بی‌اعتبار کننداین فعال اجتماعی بیان کرد: اخیراً نامه‌ای با امضاء سه مدیرکل منابع طبیعی، محیط زیست و میراث فرهنگی خطاب به استاندار گلستان در فضای مجازی منتشر شده است که قرار گرفتن ۹ پایه از ۲۴ پایه تله‌کابین علی‌آبادکتول در محدوده (زون اصلی) ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی مانع اجرای این طرح اعلام شده و نسبت به رفع آن اقدام شود.

وی تصریح کرد: هرچند به صراحت در این نامه اعلام نشده است که جنگل کبودوال از لیست ثبت جهانی خارج شود اما تنها راه حل اجرای تله‌کابین کبودوال لغو ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی در سایت ابر غربی (یکی از دو زون اصلی) است.

اسفندیاری با تأکید بر اینکه ما مخالف اجرای تله‌کابین در علی‌آباد نیستیم بلکه به ۱۱ دلیل فنی معتقدیم تله‌کابین در خروجی سد کبودوال باید اجرا شود نه در ورودی سد، خاطرنشان کرد: برخی از مسئولان شهرستانی و استانی در حالی به دنبال لغو ثبت جهانی جنگل کبودوال هستند که این ثبت جهانی هزار برابر ارزش و آورد اقتصادی بالاتری نسبت به اجرای یک پروژه استانی همچون تله‌کابین را داراست.

وی گفت: جنگل‌های هیرکانی هویت، شناسنامه و پیشینه تاریخی این منطقه هستند و داشتن نگاه اقتصادی به جنگل به این شکل و تلاش برای خارج کردن آن از ثبت جهانی و مانع دانستن آن برای توسعه و اجرای یک پروژه، نگاه کاملاً غلطی است که باید اصلاح شود.

تشکیل کمپین مخالفت با تله‌کابین در جنگل‌های هیرکانی

این پایان مخالفت مردمی با اجرای تله‌کابین در کبودوال نیست و  در هفته جاری «کمپین مخالفان تله‌کابین در جنگل‌های هیرکانی» در فضای مجازی تشکیل شد و در فاصله سه روز تعداد اعضای این کانال از هزار و ۳۰۰ عضو تجاوز کرد.

اما داور میراث طبیعی جهانی در اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی یونسکو (IUCN) که پرونده ثبتی جنگل‌های هیرکانی را هم داوری کرده هم نسبت به ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی گلستان به نام سمنان انتقاد دارد.

مزدک دربیکی به خبرنگار مهر اظهار کرد: بخش عمده جنگل ابر از نظر مرز اکولوژیکی و سیاسی مربوط به شهرستان علی‌آبادکتول در استان گلستان است؛ اتفاقی که افتاده این است که کسانی که دست‌اندرکار در تدوین گزارش ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی بودند بنا به دلایل خیلی غیرموجه و غیرکارشناسی این جنگل‌ها را وارد محدوده شاهرود و سمنان کردند و این مسئله مشکل ایجاد می‌کند.

وی با اشاره به اینکه این ایراد (ثبت جهانی جنگل‌های گلستان به نام سمنان) را در فرآیند داوری به دوستان در (IUCN) منتقل کردم در پاسخ به این سوال که برای اصلاح این ایرادات فنی چگونه باید پیگیری کرد، گفت: متولی ثبت و پیگیری سازمان میراث فرهنگی است و در سطح عالی و دبیرخانه‌ای آن‌ها باید پیگیری کنند. این موضوعات قابل اصلاح است و طبق فرآیندهای بین‌المللی اینگونه نیست که یک‌بار پرونده بسته شود و بگوییم نهایی شده و قابل اصلاح نیست.

این عضو هیئت علمی دانشگاه متذکر شد: این موارد قابل اصلاح است به شرط اینکه اراده قوی استانی وجود داشته باشد که این اتفاق را در سطوح بالاتر پیگیری کنند؛ ماجرا پیچیده نیست موضوع از طریق میراث فرهنگی به یونسکو ارجاع داده می‌شود که اصلاحات انجام شود آنچه هم‌اکنون کم داریم اراده استانی است که باید اتفاق بیفتد.

وی همچنین به موضوع قرار گرفتن ۹ پایه از پایه‌های تله‌کابین در محدوده جنگل‌های هیرکانی هم اشاره و بیان کرد: اساساً با فلسفه تله‌کابین در کبودوال مشکل دارم چراکه به هیچ عنوان بحث بارگذاری و جانمایی پروژه در بستر آمایش سرزمین در آن دیده نشده است و تأکید می‌کنم بر اساس مطالعات آمایش سرزمین کبودوال و ناهارخوران توان اجرای تله‌کابین ندارند.

 آبروی جهانی را قربانی اجرای پروژه بی‌اهمیت نکنیم

دربیکی ادامه داد: سوال من این است آیا مسئولان استان برای منافع یک شرکت در اجرای یک پروژه بی‌اهمیت مانند تله‌کابین علی‌آبادکتول می‌خواهند آبروی جهانی، ملی و بین‌المللی ایران را ببرند و کشور را در سازمان‌های بین‌المللی معتبری همچون یونسکو بی‌اعتبار کنند.

ما به دنبال اجرای پروژه‌ای نیستیم که بخواهد به جنگل‌های هیرکانی و ثبت آن صدمه بزند و تله‌کابین را هم بدون خدشه وارد کردن له جنگل‌های هیرکانی اجرا می‌کنیموی تصریح کرد: برخلاف آنچه اعلام می‌شود مسئولان استانی و شهرستانی تلاش دارند جنگل‌ کبودوال از لیست فهرست جهانی حذف شود و استاندار هم از این ماجرا مطلع است؛ من چنین باوری ندارم یا استاندار از این بحث آگاهی ندارد و اگر هم با آگاهی چنین دستوری داده که جنگل‌های کبودوال از لیست جهانی خارج شود؛ تخلف از دستورات ملی است و این جای بحث دارد؛ بعید است دستگاه‌های نظارتی هم مایل باشند آبروی کشور و چارچوب روابط خارجی و ملی کشور به‌خاطر اینکه عده‌ای اصرار دارند فلان پروژه در فلان‌جا اجرا شود به خطر بیفتد.

هرچند دربیکی در خصوص انتقاد به ثبت جنگل‌های هیرکانی گلستان به نام سمنان با اعضای کمپین مخالفت با اجرای تله‌کابین هم‌عقیده است اما اینکه مسئولان گلستان به دنبال خارج شدن جنگل کبودوال از فهرست جهانی باشند، را  دور از باور می‌داند. نکته‌ای که مدیرکل میراث فرهنگی گلستان آن‌را رد می‌کند.

ابراهیم کریمی دراین‌باره به خبرنگار مهر گفت: دوستان فراموش کردند که در سال‌های گذشته جنگل ابر به نام سمنان ثبت ملی شده بود و در سال ۱۳۹۵ با ما اعتراض کرده و اصلاحات انجام و جنگل ابر مشترکاً به نام سمنان و گلستان ثبت ملی شد.

وی با تأکید بر اینکه جنگل ابر هم‌اکنون تنها متعلق به استان سمنان نیست، افزود: در خصوص ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی گلستان به نام سمنان هم مکاتبات انجام شده و وزارت از ما مستندان خواسته است و ماهم پیگیری می‌کنیم.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گلستان با بیان اینکه مستندات در این خصوص وجود دارد و جای نگرانی نیست، ادامه داد: جنگل‌های هیرکانی خط قرمز ماست و ثبت ملی و جهانی آثار طبیعی و فرهنگی و … گلستان از اولویت‌های اصلی استان است.

وی اضافه کرد: در هیچ مکاتبه‌ای نخواسته‌ایم جنگل کبودوال از فهرست جهانی حذف شود نمی‌دانم چطور از مضمون مکاتبه انجام شده در خصوص رفع مشکل تله‌کابین عده‌ای استنباط کرده‌اند به خاطر اجرای تله‌کابین در کبودوال از فهرست جهانی خارج می‌شویم؛ ما خواستار رفع مشکل تداخل موجود هستیم و شاید برای رفع مشکل به‌وجود آمده لازم باشد مسیر تله‌کابین تغییر کند.

کریمی تأکید کرد: ما به دنبال اجرای پروژه‌ای نیستیم که بخواهد به جنگل‌های هیرکانی و ثبت آن صدمه بزند؛ مطمئناً جنگل‌های هیرکانی اولویت ماست و تله‌کابین را هم بدون خدشه وارد کردن به جنگل‌های هیرکانی اجرا می‌کنیم.

در حالی که مدیران «کمپین مخالفت با اجرای تله‌کابین در جنگل‌های هیرکانی» اصرار دارند برخی از مسئولان استانی و شهرستانی به دنبال اجرای تله‌کابین در کبودوال حتی به قیمت خارج شدن این جنگل از ثبت جهانی هستند و مدیرکل میراث فرهنگی گلستان به صراحت این موضوع را رد می‌کند باید منتظر گذشت زمان بود که تله‌کابین کبودوال با تغییر مسیر اجرا می‌شود یا قرار است آبرو و اعتبار کشور قربانی منافع عده‌ای خاص شود.

به گزارش خبرنگار مهر، مردم روستایی به نام قاسم آباد در نزدیکی شهر همدان مخالف مصوبه الحاق روستا به شهر هستند این مصوبه سال گذشته امضا شده و تیر ماه امسال ابلاغ شده است ولی مردم روستا هم استشهادی نوشته اند و در آن اعتراض شان را نسبت به این مصوبه اعلام کرده اند پیرو همین موضوع شورای و دهیار روستا هم با نظر مردم موافق هستند. حالا آنها متوسل به یک اثر تاریخی شده اند و می گویند اگر این مصوبه اجرایی شود، این اثر تاریخی دیگر ارزش جهانی نخواهد داشت.

ماجرا از این قرار است که یک قنات داخل روستا قرار گرفته که از نظر ابعاد بسیار وسیع است برعکس خیلی از قنات هایی که به سختی می توان داخل آن شد، در این قنات حتی می توان نمایشگاه گذاشت. قنات قاسم آباد به عنوان میراث فرهنگی روستایی در فهرست میراث ملی قرار گرفته است و اهالی روستا و مسئولان قاسم آباد در نظر دارند تا ویژگی های این قنات را در قالب یک پرونده تهیه کرده و با همکاری وزارت میراث فرهنگی آن را به پرونده جهانی ۱۱ قنات ایرانی الحاق کنند. 

برای نگه داشتن این میراث تاریخی، اقدامات زیادی توسط اهالی روستا شده است از تبدیل آن به اولین قنات موزه کشور و تلاش برای به نمایش گذاشتن آثار تاریخی مرتبط با کشاورزی، آیین های ناملموس مردم روستا که مرتبط با قنات است، لوازم و وسایلی که برای ساخت قنات لازم بوده و ساعت آفتابی روستا.

این اقدامات توسط یک فرد خوش ذوق به نام محمدهاشم پاکیزه انجام شده که اتفاقا هم در صنعت گردشگری فعال است و هم دهیاری روستا را بر عهده گرفته است.

ولی مردم اکنون یک مشکل دارند بزرگترین دغدغه آنها الحاق روستا به شهر شده اقدامی که اهالی و مسئولان راضی نیستند و تنها با فشار یک نماینده مجلس این مصوبه گرفته شده است. آنها یک دلیل هم برای مخالفت شان اعلام می کنند محمد هاشم پاکیزه به خبرنگار مهر می گوید: در واقع با این الحاق ، هویت میراث ناملموس این قنات از بین می رود چون ما میخواهیم روی میراث ناملموس آن مانور دهیم و با این میراث ، قنات را به یونسکو پیشنهاد کنیم. اگر این روستا به شهر تبدیل شود، دیگر قنات در داخل یک بافت شهری معنایی ندارد. از طرفی ثبت جهانی این قنات باعث می شود تا استان همدان دارای یک اثر ثبت جهانی شود ولی با از بین ر فتن این هویت، فرصت جهانی شدن یک پرونده از همدان گرفته می شود.

پاکیزه ادامه می دهد: اکنون کتابی در دست انتشار داریم که نظام تقسیم آب و ساعت آب رسانی به زمین های کشاورزی و بخشی از میراث ناملموس را معرفی می کند. این میراث زمانی قابل بیان است که این روستا همچنان روستا بماند. در همدان ۱۳ روستا به شهر الحاق شده اند که هیچ کدام از روستای ما جلوتر نیستند. حفظ بافت اجتماعی روستا دغدغه مردم شده است.

غیر از اینکه مردم روستا مخالف الحاق به شهر هستند، با وجود اینکه همگی دست به دست هم دادند تا قنات منحصر به فرد روستایشان ملی و محلی برای مراجعه گردشگران شود،  با پیگیری های دهیار روستا  ۵۰۰ میلیون تومان برای احداث اولین قنات موزه کشور مصوب شد اما با مصوبه الحاق، اختصاص این هزینه برای موزه لغو شد.

مزرعه عمودی

رویکرد مزرعه اِئروفارمز (AeroFarms) کنترل سبزیجات از بذر تا زمان بسته‌بندی است. همچنین عملکرد کشاورزی در محیط بسته بازدهی به‌مراتب بالاتری نسبت به فضای باز دارد. این مزرعه فضای زیر کشتی حدوداً ۲۱۰۰۰ مترمربعی دارد و ظاهراً بزرگ‌ترین مزرعه عمودی جهان است. مزرعه اِئروفارمز از سقفی به ارتفاع ۱۲ متر بهره می‌برد و در آن به‌جای استفاده از نور خورشید چراغ اِل ای دی (LED) جایگزین شده است. آبیاری این مزرعه نیز به‌گونه‌ای است که بازه زمانی برداشت محصول را به‌طور متوسط حدود یک‌سوم کاهش می‌دهد.

از مزرعه تا هواپیما

در حال حاضر گزینه غذای از مزرعه تا هواپیما فقط برای کلاس پروازی بیزینس فراهم‌ شده است و بلیط این پرواز حدود ۱۵۰۰ دلار (حدود ۱۷ میلیون تومان) قیمت دارد؛ بنابراین کسانی که بلیط بیزینس نیویورک به سنگاپور را رزرو می‌کنند، می‌توانند انتظار یک وعده غذایی معطر و خوش‌طعم را داشته باشند که محل رشد گیاهان آن تنها چند کیلومتر با فرودگاه نیویورک فاصله دارد.

انقلاب غذا در آسمان

این ایده علی‌رغم اینکه می‌تواند بسیار مورد توجه باشد ولی طبق برآوردها نمی‌تواند به فروش شرکت کمکی کند، زیرا بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی بخصوص شرکت‌های هواپیمایی آسیا و خاورمیانه در سال‌های اخیر تلاش زیادی را برای تقویت محصولات غذایی و آشامیدنی بخصوص برای کلاس پروازی فرست کلاس و بیزینس کلاس کرده‌اند.

البته این احتمال هم وجود دارد که شرکت هواپیمایی سنگاپور از طریق گسترش منوهای غذایی مزرعه تا هواپیما بتواند گروه خدمتی جدیدی را ایجاد کند. درنهایت شرکت هواپیمایی سنگاپور هدف خود را ارائه محصولاتی تازه به مسافران، همراه با محیط‌زیست پایدار اعلام کرده است.

منبع: لست سکند

۲۱۲۱

عوامل بسیاری برای تعیین ایمن‌ترین شهرهای جهان وجود دارد. شاخص امنیت شهرها در سال ۲۰۱۹، امن‌ترین شهرها را به ترتیب در لیستی قرار میدهد و همچنین اطلاعات استفاده شده برای رسیدن به این نتایج را تجزیه میکند. این ارزیابی یک فرایند دقیق و کامل است که به بسیاری از موارد می پردازد، در این رتبه بندی ۶۰ شهر مختلف دنیا براساس ۵۷ فاکتور مختلف نظیر زیرساخت، امنیت شخصی، دیجیتالی و سلامت مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. امسال واحد اطلاعات اکونومیست (EIU) در بررسی‌های خود گوشه چشمی هم به فاکتورهای زیست محیطی داشت و عاملی تحت عنوان «انعطاف پذیری شهری» را در نظر گرفت که در واقع توانایی یک شهر در بازگشت به شرایط عادی بعد از وضعیت اضطرار و شوک را تعیین می‌کند. در زیر لیستی از ۱۰ شهر امن جهان قرار دارد که رتبه اول به ترتیب بیشترین امنیت را دارا می‌باشد.

۱۰- ملبورن  MELBOURNE

 ملبورن، پایتخت ایالت ویکتوریا، دومین شهر از استرالیا میباشد که در این لیست قرار دارد. این شهر جمعیتی بالغ بر ۵ میلیون شهروند دارد، مملو از مؤسسات فرهنگی است و مرکزی برای موسیقی، تئاتر و هنر میباشد. در حالی که ملبورن سال گذشته در این لیست رتبه بالاتری را کسب کرده بود، اما هنوز هم تکمیل کننده ۱۰ مورد برتر است. حتی با اندکی افت رتبه از صدر لیست، باز هم بودن در این ۱۰ مورد برتر نشان دهنده تعهد شهر برای مشارکت در توسعه و آینده‌نگری بوده است.

۸و۹- کُپِنهاگ و سئول  COPENHAGEN/SEOUL

این دو شهر به ترتیب جایگاه هشتم لیست را دریافت کرده‌اند. کپنهاگ پایتخت دانمارک با جمعیت تقریبی کمی بیشتر از سه چهارم یک میلیون نفر است. کپنهاگ توسط وایکینگ‌ها به عنوان دهکده ماهیگیری تأسیس شد و طی قرن‌ها راهی طولانی را طی کرده است. کپنهاگ یک شهر پررونق و فرهنگی است، که از لحاظ امنیت شخصی جز ۵ شهر برتر قرار می‌گیرد. سئول در کره جنوبی شهری سرشار از تاریخ و میراث است و از کیفیت زندگی فوق‌العاده بالایی برخوردار است. به همین دلیل است که سئول در امنیت بهداشتی رتبه بسیار بالایی دارد.

۷- واشینگتن، دی.سی. WASHINGTON, DC

واشنگتن دی.سی. در گذشته به عنوان شهری ناامن برای بازدید مشهور بود، اما این موضوع مربوط به گذشته است. این شهر، پایتخت ایالات متحده آمریکا است که نزدیک به سه چهارم یک میلیون نفر جمعیت دارد که از نظر جمعیت، آن را جز ۲۰ شهر برتر آمریکا قرار می دهد. دی.سی. در امنیت دیجیتال در رتبه بالایی قرار دارد و همچنین در مورد آمادگی و انعطاف پذیری در ارتباط با فاجعه بسیار خوب عمل کرده است. خدمات اضطراری و امکانات حمل و نقل هوایی نیز به تقویت این شهر کمک کرده و آن را به تنها شهر ایالات متحده تبدیل کرده است که در بین ۱۰ شهر برتر جهان در شاخص امنیت قرار دارد.

۶- تورنتو TORONTO

تورنتو پایتخت انتاریو در کانادا است. این شهر جمعیتی نزدیک به ۳ میلیون نفر شهروند دارد. در حالی که بسیاری از مردم بیشتر تحت تأثیر رودخانه‌ها و جنگل‌های زیبای این شهر قرار میگیرند، این موضوع که تورنتو در لیست ۱۰ شهر امن جهان در جایگاه شماره ۶ قرار دارد نیز بسیار چشمگیر است. تورنتو یکی از تنها ۲ شهر آمریکای شمالی است که در این لیست وجود دارند و از نظر امنیت دیجیتال رتبه بالایی دارد. اگرچه تورنتو با داشتن ۴ ستون امنیتی، نتوانسته صریحا جایگاه پنجم لیست امن‌ترین شهرهای جهان را به خود اختصاص دهد، اما همچنان در این مقوله‌ها عملکرد خوبی دارد.

۵- سیدنی SYDNEY

سیدنی استرالیا در وسط لیست امن‌ترین شهرهای دنیا در سال ۲۰۱۹ قرار دارد. سیدنی فقط به دلیل عدم پیروزی بر آمستردام موقعیت چهارم از دست داد، اما رتبه آن برای امنیت دیجیتال، بهداشت و زیرساخت ها هنوز آن را با افتخار جز ده شهر برتر نگه داشته است. سیدنی با بیش از ۵ میلیون نفر جمعیت بیشترین جمعیت را در استرالیا دارد. این شهر نه تنها یکی از امن‌ترین شهرهای جهان است بلکه به عنوان یکی از پرطرفدارترین شهرها نیز در رده‌های بعدی قرار دارد و باعث می شود بازدیدکنندگان زیادی داشته باشد و در جایگاه ۵ لیست ایمن ترین شهرهای جهان قرار بگیرد.

۴- آمستردام AMSTERDAM

این شهر در لیست امنیت سلامت در رده های بالایی قرار دارد و همچنین به دلیل کار فعالانه روی یک استراتژی توسعه ملی برای برنامه ریزی شهری شناخته میشود. با استفاده از بخشنامه ها، سیاست‌ها و برنامه‌های توسعه شهری و همچنین در نظر گرفتن مواردی مانند ارزیابی ریسک در برابر بلایای طبیعی، در صدر لیست قرار گرفته است.

۳- اوساکا OSAKA

سومین شهر موجود در لیست، اوساکای ژاپن است. اوساکا یک مرکز تجاری پر جنب‌وجوش با بیش از ۹ میلیون نفر شهروند است. این شهر، که یک شهر شلوغ و پر از رستوران‌های جذاب، پارک‌های موضوعی و حتی یک قلعه است، در صدر لیست امنیت سلامت قرار دارد و در امنیت زیرساختی رتبه دوم را دارد. امنیت سلامت، همانطور که قبلاً نیز مورد بحث قرار گرفت، حول طرح‌هایی برای حفظ سلامت شهروندان می‌گردد، اما این اولین شهر در لیست است که در صدر فهرست زیرساخت‌ها قرار دارد. این بدان معناست که شهر دارای جاده‌هایی است که به وضوح برای ترافیک مشخص شده‌اند، آنها در حال یافتن راه‌هایی برای بهبود زیرساخت‌های خود از طریق فناوری نیز هستند.

۲- سنگاپور SINGAPORE

سنگاپور امسال به عنوان ایمن‌ترین شهر جهان بسیار به توکیو نزدیک بود. این شهر از نظر امنیت زیرساختی و امنیت شخصی در رده‌های بالاتری قرار دارد، به این معنی که تمام شهروندان در شهر ایمن هستند. واحد اطلاعات اکونومیست(EIU : یک کسب و کار در بریتانیا در گروه اکونومیست است که خدمات پیش بینی و مشاوره را از طریق تحقیق و تجزیه و تحلیل مانند گزارش‌های ماهانه کشور، پیش بینی‌های اقتصادی پنج ساله کشور، گزارش خدمات ریسک در کشور و گزارش‌های صنعتی ارائه می‌دهد.) به مواردی مانند نورپردازی خوب در اماکن عمومی، نظارت، و استفاده از برنامه‌ها (اپلیکیشن‌ها) برای هشدار دادن به مردم در مورد شرایط احتمالاً خطرناک میپردازد. سنگاپور نیز مانند توکیو در رده امنیت دیجیتال رتبه بالایی دارد.

۱- توکیو TOKYO

توکیو در سه سال گذشته به عنوان امن‌ترین شهر جهان در صدر رتبه‌بندی قرار دارد.گرچه یکی از پرجمعیت ترین شهرهای جهان است، اما میزان جرم و جنایت آن پایین است، خصوصاً در رابطه با جرایم خشونت آمیز. توکیو در صدر این موارد از نظر امنیت دیجیتال قرار گرفته است، این بدان معناست که شهری است که نسبت به اشتراک اطلاعات در مورد حملات سایبری شفاف است. همچنین به چیزی ساده مانند ایجاد فرهنگ مربوط می شود که در آن شهروندان به طور مرتب از رمزهای عبور امن استفاده می کنند. توکیو همچنین از نظر بهداشتی در رده بالایی قرار دارد، که دارای ابتکاراتی است که از شیوع بیماری به ویژه در مناطق فقیرنشین جامعه جلوگیری می کند. همچنین تمرکز بر آلودگی و نحوه جمع‌آوری پسماندهای شهری بسیار بادقت صورت می‌گیرد.

به نظر شما آیا روزی می‌رسد که شهری از ایران هم بتواند در این لیست ده تایی قرار بگیرد؟

منبع: thetravel.com

در نزدیکی شهر لالی در استان خوزستان دره ای عمیق و ترسناک قرار دارد که به یکی از جاذبه های این استان تبدیل شده است. دره ای عمیق که همواره نگاه به آن  همراه ترس و وحشت است. در بخش ایرانگردی امروز قصد داریم شما را به دوزویل ببریم!

این پل مخوف به اسم دوزویل معروف است! پیدایش این دره به دو میلیون سال پیش برمی‌گردد. برخی دانشمندان باتوجه به سنگهای آن، قدمتی بین دو تا شصت میلیون سال قبل نیز برای آن تخمین زده‌اند. دوزویل دارای صخره‌های بزرگ سنگی است و از سالیان دراز تا کنون مسیر عبور رودخانه‌ای است که در مواقع سیل و طغیان و بالا آمدن آب، منظره ای ترسناک تر از همیشه به خود می گیرد. در این دره، رودخانه سور و منطقه دیدنی چم سور جریان دارد.

این دره تنگ و تاریک که رودخانه آن نیز به سختی دیده می شود، محل عبور مردم و عشایر بختیاری بوده که قصد کوچ به ییلاق را داشته‌اند. عبور از پایین ترین نقاط این دره به دلیل تنگ و بسته بودن مسیر در برخی از نقاط مقدور نیست. به گزارش خبرگزای فارس در سال گذشته به خاطر بی احتیاطی، یک گردشگر که برای دیدن رودخانه به جلو خم شده بود با لغزیدن پای خود به درون دره سقوط کرده و جان خود را از دست می دهد، پس اگر قصد بازدید از این زیبایی خطرناک را دارید، حتما جانب احتیاط را رعایت کنید.

شاید شما نیز پیروان آیین هندو را دیده باشید که چگونه اجزای صورت خود را سوراخ می‌کنند، یا وسایلی را به‌وسیله قلاب‌هایی که به بدنشان وصل شده است می‌کشند؛ اما تایپوسام (Thaipusam) دقیقاً چیست؟ و چرا این پیروان آیین هندو بدن خود را سوراخ می‌کنند؟ تایپوسام جشنواره‌ای مهیج است که توسط تامیل‌های (Tamils) هندو برای احترام به خدای موروگان (خدای جنگ هندو)، فرزند شیوا (دیگر خدای هندو که نگهدارنده آسمان و زمین است) برگزار می‌شود.

طی تایپوسام خدای موروگان مورد عبادت قرار می‌گیرد و به‌وسیله هدیه بابت فداکارهای او از وی قدردانی می‌شود. همه افراد حاضر در جشن بدن خود را سوراخ نمی‌کنند و کارهای دردناک انجام نمی‌دهند. اکثراً افرادی که کارهای نمایشی انجام می‌دهند بدن خود را سوراخ می‌کنند. معمولاً نیز سوراخ کردن صورت و زبان رایج است. برخی عقیده دارند که تایپوسام درواقع جشن تولد موروگان است. شرکت‌کنندگان در آن فریاد می‌کشند: وِل، وِل، وِل!

تایپوسام چه زمانی برگزار می‌شود؟

تایپوسام زمانی است که قرص ماه در ماهِ تامیل (Tamil) تایلندی کامل شود. با توجه به اینکه این رویداد بر اساس محاسبات قمری (حرکت ماه در بازه زمانی خاص) است، سال‌ به‌ سال زمان آن تغییر می‌کند. ولی زمان برگزاری از ژانویه تا فوریه است. تایپوسام در سال ۲۰۱۹، در تاریخ ۲۱ ژانویه برگزار می‌شود و در سال ۲۰۲۰ نیز در تاریخ ۸ فوریه برگزار می‌گردد.

در تایپوسام چه اتفاقاتی می‌افتد؟

پیروان آیین هندو همراه با نواختن طبل و شعار دادن در راهپیمایی شرکت می‌کنند و فاصله بین معابد تا مناطق محل عبادت را طی می‌کنند. تگردشگران اجازه دارند در پیاده‌روی شرکت کنند و از مراسم عکس بگیرند. البته به‌عنوان گردشگر حواستان را جمع کنید که مزاحمتی برای افرادی که به‌عنوان عبادت‌کننده در آنجا حضور دارند ایجاد نکنید. ضمناً به یاد داشته باشید که شرکت‌کنندگان در تایپوسام ۲۴ ساعت روزه می‌گیرند.

کاوادی آتتام (Kavadi Attam)

بیشتر افراد مراسم تایپوسام را به دلیل معدود پیروانی که چهره و بدن خود را به‌وسیله کفگیر یا قلاب سوراخ می‌کنند به خاطر می‌آورند، حتی بعضی‌اوقات در این مراسم پیاده‌روی روی زغال نیز انجام می‌شود. اجسام هنری و مقدسی که به کاوادیس (kavadis) معروف هستند توسط افراد داوطلب حمل می‌شوند. این اجسام عجیب‌وغریب از تعداد زیادی اشیاء تیز تشکیل‌ شده‌اند.

 بزرگ‌ترین آن‌ها نیز به وِل کاوادی (vel kavadi) معروف است که برای حمل آن در بدن شخص حمل‌کننده حدوداً با ۱۰۸ نیزه کوچک سوراخ ایجاد می‌شود. این کاوادی‌ها از میانه جمعیت حمل می‌شوند تا درنهایت برای عبادت در مکانی مشخص قرار گیرند. سایر عبادت‌کنندگان نیز دیگ‌هایی از شیر را به‌عنوان هدیه برای موروگان حمل می‌کنند. خیلی از افرادی که زبان، گونه و یا صورت خود را سوراخ کرده‌اند ادعا می‌کنند که درد بسیار کمی را احساس می‌کنند و زخم‌ها بلافاصله بهبود پیدا می‌کند.

جشن تایپوسام در کجا برگزار می‌شود؟

این جشن در هند و معمولاً در جنوب آن برگزار می‌شود. همچنین در یکی از بزرگ‌ترین تایپوسام‌ها هرساله بیش از یک‌میلیون پیرو هندو نیز در نزدیکی کوالالامپور جمع می‌شوند. این جشن تایپوسام در نزدیکی مجسمه طلایی موروگان در کوالالامپور برگزار می‌شود که بیش از ۴۲ متر ارتفاع دارد و بزرگ‌ترین نوع از مجسمه‌های این خدای هندو است. معمولاً بزرگ‌ترین جشن‌های تایپوسام در مالزی و سنگاپور برگزار می‌شود. ازجمله دیگر مکان‌های برگزاری جشن می‌توان به؛ جزیره پِنانگ مالزی و منطقه مِدان در شمال سوماترای اندونزی اشاره کرد.

بازدید از تایپوسام

برای بازدید از جشن تایپوسام باید از قبل برنامه‌ریزی کنید، زیرا معمولاً حمل‌ونقل عمومی در زمان برگزاری این جشن بسیار شلوغ‌تر از حد طبیعی است و احتمال هرج‌ومرج وجود دارد. همچنین مراقب باشید برای گرفتن عکس‌های بهتر در روند برگزاری مراسم و همچنین برای عبادت‌کنندگان مزاحمتی ایجاد نکنید.

باوجود تمام رسوم عجیب‌وغریبی که احتمال دارد مشاهده کنید، به دلیل اینکه این جشن یک مراسم مذهبی است، احترام مراسم را حفظ کنید و با دست به افرادی که اقدام به سوراخ کردن بدن خود کرده‌اند اشاره نکنید. درنهایت با توجه به حجم بالای جمعیت همواره مراقب وسایل خود باشید.

منبع: tripsavvy.com

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران، این نمایشگاه شامل ۴۰ تابلوی نقاشی است که با تکنیک آبرنگ و اکریلیک روی بوم در سبک ناتورالیسم و تا حدی اکسپرسیونیسم خلق شده اند.

مریم حیدرزاده متولد ۲۹ آبان ۱۳۵۶ و فارغ التحصیل رشته حقوق قضایی از دانشگاه تهران است. او از هشت سالگی وارد عرصه شعر شد و تاکنون یازده کتاب از او منتشر شده است. حیدرزاده در سن سه و نیم سالگی، بر اثر بیماری آب مروارید بینایی خود را به طور کامل از دست داد اما علاقه اش به نقاشی هرگز رهایش نکرد و حالا ۱۰ سال است که به طور جدی نقاشی می کند.

ششمین نمایشگاه انفرادی مریم حیدرزاده با عنوان پس از آن همه حسرت تا روز جمعه ۱۵ آذر ماه در محل تالار آبی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران واقع در میدان شهید باهنر (نیاوران) دایر است و علاقه مندان می توانند از ساعت ۱۱ تا ۱۹ از این نمایشگاه بازدید کنند.

گردشگری به سفر و یا تفریح ها عمومی بیشتر گفته میشود.

گردشگری یا توریسم (به انگلیسی: tourism) به‌طور کلی به عنوان مسافرت تفریحی در نظر گرفته می‌شود. هر چند که در سال‌های اخیر شامل هرگونه مسافرتی می‌شود که شخص به واسطه آن از محیط کار یا زندگی خود خارج شود. به کسی که گردشگری می‌کند گردشگر یا توریست (tourist) گفته می‌شود. واژه گردشگر از زمانی پدید آمد که افراد طبقه متوسط اقدام به مسافرت کردن نمودند. از زمانی که مردم توانایی مالی بیشتری پیدا کردند و عمرشان طولانی‌تر شد، این امر ممکن شد. اغلب گردشگرها بیش از هر چیز به آب و هوا، فرهنگ یا طبیعت مقصد خود علاقه‌مند هستند. ثروتمندان همیشه به مناطق دوردست سفر کرده‌اند، البته نه به صورت اتفاقی، بلکه در نهایت به یک منظور خاص. به‌طور مثال برای دیدن ساختمان‌های معروف و آثار هنری، آموختن زبان‌های جدید و چشیدن غذاهای متفاوت. گردشگری سازمان‌یافته امروزه یک صنعت بسیار مهم در تمام جهان است.

واژه‌شناسی

لغت توریسم (Tourism) از کلمه تور (‏Tour) به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین Tourns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدأ و مقصد و چرخش دارد که از یونانی به اسپانیا، فرانسه و در نهایت به انگلیس راه یافته است. در گذشته به گردشگران سیاح نیز گفته می‌شد که در اصل واژه‌ای عربی برگرفته از فعل سیاحت بوده‌است.

تعریف گردشگری

سازمان جهانی گردشگری با توجه به تمامی تعاریف گردشگری که تا قبل از سال ۱۹۹۴ ارائه شده بودند در سال ۱۹۹۵ یک تعریف نهایی منتشر کرد:

«مجموعه فعالیت‌های فرد یا افرادی که به مکانی غیر از مکان عادی زندگی خود مسافرت و حداقل یک شب و حداکثر یک سال در آنجا اقامت می‌کنند و هدف از مسافرت آنان نیز گذراندن اوقات فراغت است. البته اهدافی نظیر اشتغال و کسب درآمد شامل آن نمی‌شود» بر این اساس کسانی که شامل این تعریف می‌شوند نیز گردشگر نامیده می‌شوند.

تاریخچه

گردشگری در جهان

واژه توریسم از کلمه تور (tour) به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین turns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدأ و مقصد و چرخش دارد که از طریق زبان‌های فرانسه و انگلیسی به فارسی راه یافته‌است. معادل فارسی آن گردشگری است.

افراد ثروتمند معمولاً به اقصی نقاط جهان سفر می‌کنند تا شاهکارهای هنری را ببینند، زبان‌های جدید بیاموزند، با فرهنگ‌های جدید آشنا شوند یا با غذاهای دیگر کشورها آشنا شوند.

اصطلاحات «توریسم» و «توریست» اولین بار در سال ۱۹۳۷ توسط جامعه ملل مورد استفاده قرار گرفتند. گردشگری به سفر به خارج از کشور و با مدت زمان بیش از ۲۴ ساعت اطلاق می‌شود.

درسال ۱۹۵۰ جهان تنها حدود ۲۵ میلیون توریست را به خود دیده بود اما در سال ۲۰۰۷ این آمار به ۸۲۵ میلیون نفر در سال رسید و در سال ۲۰۱۷ در مجموع ۱ میلیارد ۳۲۳ میلیون نفر توریست‌ برای بازدید از مقاصد تاریخی، طبیعی و گردشی سایر کشورها خاک کشور خود را ترک کردند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ جهان بیش از ۱.۸ میلیارد گردشگر داشته باشد که این نشان از چشم انداز بسیار روشن این صنعت در جهان دارد. صنعت گردشگری در چهارپنجم کشورهای جهان، یعنی در بیش از ۱۵۰ کشور، یکی از ۵ منبع اصلی کسب ارز خارجی است و در بیش از ۸۰ کشور، رتبه­ اول را به ‌خود اختصاص می­دهد. در این میان کشورهای در حال توسعه نیز از مزایای این صنعت بی‌نصیب نمانده ­اند، چنان­که در اکثریت قاطع کشورهای در حال توسعه به جز برخی کشورها همچون ایران، گردشگری یکی از منابع اصلی درآمد و در یک­سوم کشورهای فقیر عمده­ ترین منبع درآمد بوده است . توسعه‌ صنعت گردشگری برای کشورهای درحال توسعه که با معضلاتی چون نرخ بالای بیکاری، چهره بین المللی مخدوش، محدودیت منابع ارزی و اقتصاد تک محصولی عمدتا نفتی مواجهند، از اهمیت فراوانی برخوردار است.

گردشگری در ایران

با دقت در سفرنامه‌هایی که به جای مانده به این نتیجه می‌رسیم که آنچه از قرن نهم تا قرن چهاردهم میلادی وجود دارد، گردشگری توسط مردمانی است که از منطقهٔ جغرافیایی ایران پیش از دورهٔ اسلامی است به کشورهای خاورمیانه و خاور دور، مانند: ژاپن و اروپا سفر می‌کردند. این گردشگران گزارش سفر خویش را در کتاب‌های جغرافیائی یا در پژوهش‌های تاریخی و عقیدتی ارائه داده‌اند؛ و در این دوران خبری از رفت و آمد گردشگران اروپایی و مردمان غربی نیست؛ و گویا آنان هیچ گونه علاقه‌ای به گردشگری نداشته‌اند. گاهی به یک جهانگرد و تاجر یهودی غربی در بلاد شرق برمی‌خوریم. از قرن پانزدهم به بعد، به ویژه در قرن هفدهم می‌بینیم که جریان گردشگری به‌طور دقیق به عکس جریان یافته‌است. جهانگردان مهم را غربیان تشکیل می‌دهند که به سرزمین‌های شرق روی آورده و گزارش‌های گوناگونی از آداب، میراث فرهنگی، شیوه‌های حکومتی، اجناس و محصولات شهرهای اسلامی داده‌اند و خبری از جهانگردان مسلمان نیست یا اگر رحله هائی وجود دارد، در محدوده سفر حج و از منطقه‌ای اسلامی به منطقه‌ای دیگر است

گردشگران ایرانی

ایرانی‌ها پس از آلمانی‌ها و گرجی‌ها، سومین کشور «صادرکننده گردشگر» به آسیای صغیر شمرده می‌شوند. پس از ترکیه، کشورهای حاشیه خلیج فارس قرار دارند که به دلیل نزدیکی و ارزان بودن مسافرت، مورد توجه گردشگران ایرانی قرار می‌گیرند. این کشورهای کم وسعت توانسته‌اند به حدی در صنعت گردشگری موفق شوند که رقم حضور ایرانیان در این کشورها، سالانه بیش از ۷۰۰ هزار نفر، برآورد می‌شود.

یوسف داداش زاده به خبرنگار مهر گفت: ما طرح جامع گردشگری را داریم که به عنوان سند ، بخشی از آن مربوط به گردشگری است که کاملا با نگاه کاربردی تهیه شده است. ما سعی کرده ایم که در کشور هر کسی این تجربه را دارد در این منطقه آن سند را بنویسد بنابراین با افراد متخصص حوزه گردشگری این سند نوشته شد.

وی در ادامه بیان کرد: معتقدیم که متخصص گردشگری نیستیم پس باید تیم اجرا با تیم مشاور متفاوت باشد همچنین ورود به صنعتی که بیشترین ارزش آفرینی را دارد، راحت نیست. بنابراین باید حواسمان باشد که در گردشگری دچار ساده انگاری نشویم. خروجی کار در گردشگری این است که مستقیم خدمتی که به مشتری عرضه می شود با میزان رضایت او در ارتباط است تا بتواند مشتری بعدی را جذب کند.

وی با بیان اینکه از گردشگری ماجراجویانه فاصله داریم گفت: ما همه انواع گردشگری را نمی توانیم بالفعل کنیم. بنابراین از مشاوران خواستیم آنچه که در حوزوه حاکمیتی هست را به ما اعلام کنند بنابراین موضوع سرویس های بهداشتی، نمازخانه ها، پارک هایی مانند پارک کوهستان و درنا و … به عهده ما گذاشته شد.

وی در ادامه بیان کرد: آموزش جامعه محلی را در نظر گرفتیم چون کمترین اهمیت در کشور به بخش آموزش داده می شود و فعالان گردشگری هم علاقه ای به دوره های آموزشی ندارند بنابراین در دوره لوسیزن که مسافر کمتر است، دوره های آموزشی رایگان را در هتلها برگزار کردیم.

تکمیل برندینگ ارس

وی با تاکید بر اینکه گردشگری ایرانی ترین کالای ایرانی است گفت: باید از این صنعت حمایت زیادی کرد. نباید اجازه داد که کسی درباره آن هر اظهار نظری کند. گردشگری کاملا پیچیده است نباید هر برنامه ای را در آن اجرا کرد. این زنجیره ارزش در گردشگری باید به خوبی تکمیل شود. اماکن تاریخی ما تکمیل شده اند و ما خود را تحت فشار فضاهای احساسی قرار نمی دهیم.

داداش زاده تصریح کرد: امسال روی طرح برندینگ ارس کار کردیم که مهمترین آن گردشگری ارس است و تا یک ماه دیگر نیز کامل می شود.

داداش زاده بیان کرد: عضو شبکه های جهانی مختلف از جمله سازمان جهانی گردشگری و شبکه شهرهای سالم شده ایم  که این اتفاقات نیز در پی برنامه ریزی های آن سند بود تا بتوانیم با محوریت جذب گردشگر خارجی از این منطقه پر پتانسیل استفاده کنیم.

معاون فرهنگی اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس گفت:  در هفت ماهه امسال ۱۸۷ هزار ایرانی به ارمنستان سفر کرده اند و ۲۱۰ هزار ارمنی نیز به ایران آمده اند. آمدن ارمنی ها به ایران یک بحث و میزان ماندگاری آنها نیز بحث دیگری است. ما چند ماه قبل به ارمنستان رفتیم و متوجه شدیم که آنها هیچ شناختی از ایران ندارند به همین دلیل در چند روز گذشته ۲۱ نفر از افرادی که نفوذ زیادی در گردشگری ارمنستان دارند را به ایران دعوت کردیم تا با جاذبه های گردشگری این منطقه آشنا شوند. ما معتقدیم اگر بخش خصوصی گردشگری ایران با بخش خصوصی کشورهای هدف وارد مذاکره و عقد تفاهمنامه شوند، به هدفمان که جذب گردشگر خارجی است می رسیم. البته باید میزان ماندگاری آنها را در این منطقه بیشتر کنیم.

داداش زاده گفت: ما با دو کشور ارمنستان و آذربایجان هم مرز هستیم ولی آنها بیشتر برای رفع نیازهای روزانه به ایران تردد می کنند ما به این تعداد ، بازدید روزانه می گوییم ولی می خواهیم که آنها را به گردشگرانی که در ارس یک یا دو شب اقامت می کنند تبدیل کنیم. چون آثار تاریخی ما این پتانسیل را دارد که گردشگر وقتی وارد ایران می شود، یکی دو روزی را اقامت کند.

بسته مشترک  ایران با نخجوان و ارمنستان

وی افزود: بسته های مشترک گردشگری با نخجوان و ارمنستان تهیه کنیم. ارمنستان یکی از مقاصد گردشگری کشورهای حوزه خلیج فارس شده است اما ایرادش این است که گردشگری در آنجا حلال نیست. به همین منظور کریدور گردشگری ارس تا ایروان را با محوریت گردشگری حلال راه می اندازیم تا سهم مان را از گردشگری ارس بگیریم.

وی از تهیه بسته مشترک گردشگری بین نخجوان و ماکو و ارس خبر داد و گفت: بسته گردشگری ماکو و ارس آماده شده است. شاید تا سالها قبل این پتانسیل در گردشگری ارس کمتر بود و آثار تاریخی مان مرمت نشده بود اما اکنون با وجود این که این کارها انجام شده ولی بزرگترین  مشکل گردشگری ما عدم معرفی جاذبه هایمان در مجامع بین المللی است. به همین دلیل خواستیم تا در شبکه جهانی گردشگری عضو شویم. اگر این معرفی انجام شود قابلیت جذب گردشگر خارجی را داریم.

داداش زاده گفت: کلیسای سنت استپانوس یکی از پر بازدیدترین جاذبه های گردشگری ارس است در کنارش جنگل های ارسباران با کمک محیط زیست و وزارت میراث فرهنگی در حال جهانی شدن است همچنین عضو شبکه جوامع ایمن شدیم و… اینها نشان می دهد که پتانسیل بین المللی شدن را داریم. جنگل های ارسباران اگرچه در محدوده منطقه آزاد نیست ولی نگاه ما به مسیر گردشگری است و هر اتفاقی که در این مسیر بیفتد به عهده ماست. در کنار دوستان هستیم به خصوص در حوزه حفاظت از آن. به هر حال جزو مقاصد گردشگری ماست. کردشت و دوزال و یا روستای اشتبین هم در حوزه ما نیست ولی برای گردشگری ما جزو مناطق مهم هستند و ما هم به آنها اهمیت می دهیم.

قول دیگر برای راه اندازی قطار مشهد نخجوان

وی افزود: در آخرین جلسه با سفیر آذربایجان قرار شد تا قطار مشهد _ نخجوان را راه اندازی کنیم. ایستگاه جلفا از قدیم زیرساخت ریلی خوبی برای این منظور دارد. تا یک ماه آینده تفاهمنامه ای منعقد می شود و کار پیش خواهد رفت. سرکنسول ایران در نخجوان هم پیگیر این قضیه هست.

داداش زاده همچنین درباره علت تغییر مدیر ژئوپارک ارس در زمانی که مدت زیادی تا جهانی شدن آن باقی نمانده توضیح داد: قطعا تغییرات باعث نخواهد شد تا در روند کار خللی وارد شود. ما فرد محور نیستیم و کارمان یک کار تیمی است و محوریت کارمان روی شخص و فرد خاصی نیست. این تغییر نیز یک روند کاملا عادی است و افرادی که جابه جا شدند تنها نقششان عوض شده ولی از پتانسیل آنها استفاده خواهیم کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان، هفته گذشته اعلام کرد که کمیته بودجه پارلمان آلمان برای ایجاد موزه مهاجرت، ۲۲ میلیون یورو تعیین کرده است.علاوه بر این، مسئولان دولت نوردراین-وستفالن نیز وعده داده‌اند که در ساخت موزه کمک خواند کرد.

رولف مونتسه‌نیش، رئیس فراکسیون حزب سوسیال دموکرات در پارلمان آلمان و از حامیان اصلی ایجاد این موزه، گفت:« هدف ما از ایجاد این موزه، فراهم‌کردن مکانی برای یادآوری تاریخ مهاجرت است.»

مونتسه‌نیش تاکید کرد:«کلن نزدیک به دو هزار سال، مقصد مهاجران از کشورهای مختلف بوده است، شهری چندفرهنگی به‌شمار می‌رود و به همین دلیل برای ایجاد این موزه محل کاملا مناسبی است.» به گفته این سیاستمدار در کلن شهروندانی از ۱۸۰ ملیت زندگی می‌کنند و پیروان ۱۵۰ دین و مذهب ساکن این شهر هستند.

آنطور که شبکه رادیویی غرب آلمان اعلام کرده، برای ایجاد موزه کلن، یک محوطه صنعتی متروکه در داخل شهر کلن در نظر گرفته شده است. مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان در چند دهه گذشته هزاران وسیله مربوط به مهاجران را جمع‌آوری کرده است که در موزه کلن به نمایش گذشته می‌شود.

از این وسایل می‌توان به دفاتر خاطرات، گذرنامه‌ها و کارت شناسایی‌های مهاجران و پناهندگان، چمدان‌ها و کتاب‌های آشپزی اشاره کرد. در میان وسایلی که در موزه در معرض دید عمومی قرار می‌گیرند، کلاه یک پرستار کره‌ای وجود دارد که در دهه ۱۹۶۰ به عنوان “کارگر مهمان” به آلمان مهاجرت کرده است. اما جالب‌ترین وسیله‌ای که در میان اشیا این موزه به نمایش گذاشته خواهد شد؛ دفترچه‌ای راهنما است که در سال ۱۹۶۶ به کارگران ترک مهاجر به آلمان اهدا شده است. در این دفترچه نوشته شده است:«آلمانی‌ها تنها به خارجی‌هایی که کوشا باشند، احترام می‌گذارند.»

این گزارش توسط رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آلمان تهیه شده و در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده شده است.