برچسب: فرهنگی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بفتای ۲۰۲۰ جای درخشش فیلم جنگی «۱۹۱۷» به کارگردانی سم مندس بود. این فیلم هفت جایزه از جمله جایزه بهترین فیلم و بهترین فیلم سینمای انگلستان را از آن خود کرد.

جایزه بهترین کارگردانی برای سم مندس، بهترین فیلمبرداری برای راجر دیکینز و بهترین طراحی صحنه از دیگر جوایز اهدا شده به «۱۹۱۷» بود.

فیلم «جوکر» هم سه جایزه از جمله جایزه بهترین بازیگر مرد را به دست آورد. «انگل» هم جوایز بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان را از آن خود کرد.

کنایه‌های برد پیت

فیلم تحسین‌شده تارانتینو در این مراسم به جایزه بهترین بازیگر مرد نقش‌مکمل برای برد پیت قناعت کرد. برد پیت که خودش در مراسم حضور نداشت به شوخی به ماجرای خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا پرداخت و آن را با طلاق خودش از آنجلینا جولی مقایسه کرد و خطاب به بریتانیا گفت: «به کلوب مجردها خوش آمدی».

مارگو رابی که به جای برد پیت برای دریافت جایزه روی صحنه حاضر شده بود، پیام برد پیت را خواند که البته بخشی از آن هم کنایه‌ای به خروج شاهزاده هری از خانواده سلطنتی انگلستان بود که در میان مردم انگلیس به مگزیت مشهور شده است. او گفت که این جایزه را هری می‌نامد چون خیلی مشتاق است که زودتر آن را با خودش به آمریکا برگرداند!

تا اینجای فصل جوایز سینمایی «۱۹۱۷» مهم‌ترین جوایز سال از جمله گلدن گلوب و بفتا را دریافت کرده است و به نظر نمی‌رسد که در اسکار هم شاید رویدادی غیر از این باشیم. بفتا یکی از معتبرترین جوایز سینمایی جهان است که با فاصله اندکی پیش از اسکار به برترین‌های سینما در سال گذشته اهدا می‌شود.

جایزه‌ بفتا برای یک ایرانی

در این دوره از جوایز بفتا یک ایرانی هم در میان برندگان دیده می‌شد. مریم مهاجر برای انیمیشن کوتاه «پدربزرگ عاشق‌پیشه» جایزه گرفت.

فهرست برندگان بفتا

بهترین فیلم: «۱۹۱۷»

بهترین کارگردان: سم مندس برای «۱۹۱۷»

بهترین فیلمنامه اقتباسی: تایکا وایتیتی برای «جوجو ربیت»

بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: بونگ‌جون‌هو همراه با هان جین وون برای «انگل»

بهترین فیلمبرداری: راجر دیکینز برای «۱۹۱۷»

بهترین بازیگر مرد: واکین فینیکس برای «جوکر»

بهترین بازیگر زن: رنه‌ زلوگر برای «جودی»

بهترین بازیگر مرد نقش‌مکمل: برد پیت برای «روزی روزگاری در هالیوود»

بهترین بازیگر زن نقش مکمل: لارا درن برای «داستان ازدواج»

بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان: «انگل» از کره‌جنوبی به کارگردانی بونگ‌ جون هو

بهترین فیلم سینمای بریتانیا: «۱۹۱۷»

بهترین انیمیشن: «کلاوس»

بهترین مستند: «برای سماء»

بهترین موسیقی متن: هیلدور گودنادوتیر برای «جوکر»

بهترین انیمیشن کوتاه: مریم مهاجر برای «پدربزرگ عاشق‌پیشه»

۲۴۱۲۴۱

حضور اعضای دولت و مدیران ارشد قوه قضاییه در حرم امام خمینی،تازه ترین خبرها از بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات مجلس و… از تیترهای مطبوعات امروز است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دیشب (یک‌شنبه ۱۳ آبان)، نمایش سه فیلم جشنواره فیلم فجر به سانس فوق‌العاده رسید.

محمدرضا فرجی، مدیر امور سینماهای جشنواره فیلم فجر، درباره سانس‌های فوق‌العاده روز دوم جشنواره سی و هشتم گفت: «دیروز، فیلم‌های «درخت گردو» (محمدحسین مهدویان) در سینماهای آزادی (سالن شهر هفتم) و سینما ماندانا، «خروج» (ابراهیم حاتمی‌کیا) در سینماهای آزادی و گالریا و «شنای پروانه» (محمد کارت) در سینماهای باغ کتاب و گالریا به سانس فوق‌العاده رسیدند.

فیلم «شنای پروانه» در روز اول جشنواره نیز در ایران‌مال به سانس‌فوق‌العاده رسیده بود.

۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم «بی‌صدا حلزون» با کارگردانی بهرنگ دزفولی‌زاده که در دومین روز از سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، بازی هانیه توسلی، محسن کیایی و علیرضا جلالی‌تبار در سینما رسانه به نمایش درآمد، به موضوع زندگی ناشنوایان، دغدغه‌ها و مشکلات آن‌ها می‌پردازد.

علیرصا جلالی‌تبار که یکی از بازیگران این فیلم است، در گفت‌وگو با خبرآنلاین، درباره چالش‌ها و جسارت‌هایش برای بازی در این فیلم گفت: «نقش من در این فیلم، کوتاه بود و به نظر من باید درست بازی می‌شد. در بازی این نقش، نیاز به یک مقدار جسارت بود که آدم بتواند در آن شرایط به اندازه بازی کند و خدا رو شکر این اتفاق افتاد و نقش در اندازه خودش است؛ نه کمتر و نه بیشتر.»

او با رد اهمیت کوتاه یا بلند بودن نقش گفت: «من در فیلم کوتاه و فیلمی که نقشم کوتاه باشد، بازی نمی‌کنم اما در این فیلم به دلیل وجود برخی از دوستان بازی کردم و دلیلش هم این بود که به نظرم یک کار فرهنگی بود و در آن حضور یافتم. مسلما اگر کار تجاری بود به گونه‌ای دیگر رفتار می‌کردم.»

این بازیگر در توضیح فرهنگی بودن یک کار سینمایی توضیح داد: «منظور من این است که فیلم در جهت فرهنگ‌سازی گام برداشته است. فرهنگ‌سازی برای ناشنوایان و زندگی آنها که خیلی مسئله مهم، جدی و جذابی بود.»

جلالی‌تبار درباره اهمیت و نقش صدا در این فیلم ویژه ناشنوایان گفت: «بحث بازیگری در این فیلم به کنار اما «بی‌صدا حلزون»، اثری است که یک عکاس آن را ساخته و علاوه برآن‌که وجه فیلمبرداری و وجه تصویری آن قوی است، به موضوع صدا می‌پردازد که به آن‌هم قوی پرداخته شده است. بیشتر فیلم‌ها را باید با چشم دید، اما در این فیلم، حس شنوایی و گوش اهمیت دارد، چون بحث اصلی صداست و در این زمینه کامل است.»

او در واکنش به این پرسش که به نظرش چقدر پرداختن به این موضوع، مسئله جامعه امروز بوده است، پاسخ داد: «من دوستانی دارم که ناشنوا و یا کم شنوا هستند و فکر می‌کنند توسط جامعه شناخته نمی‌شوند، چون ما به لحاظ مهندسی شهری و حتی فیزیکی و صدایی، کم‌ترین توجه را به این دسته از افراد کرده‌ایم. به لحاظ فرهنگی احتیاج داریم که بدانیم این افراد کی هستند و به لحاظ حقوق شهروندی، کجای این جامعه قرار دارند؟

جلالی‌تبار در این رابطه ادامه داد: «در چند جای فیلم، به ترحم نابجای برخی به این افراد پرداخته می‌شود، در حالی که بسیاری از آنان، بسیار باهوش، حساس و احساساتی هستند. ناشنوایان، شهروندان این مملکت هستند و حق دارند که درباره‌شان فیلم ساخته شود و به دغدغه‌ها و نیازهای‌شان توجه شود.»

۵۷۲۴۵

۲۵۶ ۲۵۶

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در نشستی با اجرای منصور ضابطیان و حضور رضا صائمی در جایگاه منتقد، عوامل فیلم «شنای پروانه» با اصحاب رسانه به گفتگو درباره حاصل کارشان نشستند.

«شنای پروانه» فیلمی به کارگردانی محمد کارت است که چندی پیش کلیپی از آن با عنوان «گنده لات «شنای پروانه»» دست به دست می‌شد. در آن کلیپ مشخص بود که نقش اصلی متفاوت فیلم را امیر آقایی بازی می‌کند. طناز طباطبایی، پانته‌آ بهرام، طناز طباطبایی، مه‌لقا باقری و جواد عزتی دیگر بازیگران این اثر سینمایی هستند.

امیر آقایی گنده‌لات «شنای پروانه»

شاید بسیاری از هواداران امیر آقایی با تصویری که از این بازیگر در ذهن داشتند، متعجب شدند که چرا کارگردان این نقش را برای او در نظر گرفته است. این سوال برای خود آقایی هم پیش آمده بود، اما نکته‌ای جالب‌تر از آن هم وجود دارد که این بازیگر در نشست خبری «شنای پروانه» برای نخستین بار از آن پرده برداشت.

امیر آقایی در نشست خبری فیلم «شنای پروانه» گفت: «روزی که  محمد کارت به من زنگ زد من خندیدم. چون فکر کنم اساسا تعریفی از من در سینما وجود دارد که فرد شق و رقی و روشنفکری هستم. به او گفتم من زیاد به تحقیقات میدانی نیازی ندارم من فقط قدری گذشته‌ام را به یاد بیاورم همینم.»

او در ادامه گفت: «من هم مثل محمد کارت از طبقه‌ای آمده‌ام که نیمی از بچه محل‌هایم زیرخاکند، نیمی زیر حکم. خیلی شناختنش عجیب نبود، فقط روی این خاطرات قدری خاک پاشیده بودیم که آن‌ها را جارو کردیم و بار دیگر بیرون کشیدیمشان.بعد از خواندن فیلمنامه این حق را به خودم دادم که یکبار در سینما رگ گردنم بیرون بزند.»

چرا طناز طباطبایی راضی به بازی نقشی کوتاه شد

طناز طباطبایی که در این فیلم نقش کوتاهی دارد هم درباره پذیرفتن نقش گفت: « وقتی فیلمنامه را خواندم فکر کردم چرا این نقش را به من پیشنهاد داده‌اند. چند مسئله وجود داشت که من نقش را انتخاب کنم. من حرف فیلم را دوست داشتم و یک فیلم دغدغه‌مند بود. من تنها این شخصیت فیلم را دوست داشتم و دلم نمی‌خواست در نقش دیگری حضور داشته باشم. محمد کارت درباره نقش پروانه توضیحاتی به من داد و از من خواهش کرد که ریسک کنم و نتیجه را به آینده بسپاریم. این نقش به اندازه یک نقش بلند برای من کار کرده است.»

پانته‌آ بهرام هم در پاسخ به این سوال گفت: «من با محمد کارت همبازی بودم و می‌دانستم بازیگری را می‌شناسد وقتی به من پیشنهاد داد می‌دانست که من ریسک پذیرم و برای از ته زدن مو مخالفتی نمی‌کنم.»

او با توضیح اینکه این فیلم بر خلاف ظاهر مردانه‌اش به شدت فمینیستی است و زن‌های فیلم قربانی هستند، افزود: «نقشی که من در فیلم داشتم از چهره و زنانه‌گی‌اش برای اینکه شرایط دیگری برایش تعریف نشده، می‌گذرد. هر چه زن در فیلم می‌بینیم قربانی شرایطی هستند که ساخته مردها است.»

جواد عزتی هم درباره نقش خودش گفت: «خیلی خوش گذشت و این گروه درجه یک بود. تک تک بازیگران در فیلم نقش درستی داشتند و هیچ کدام شو آف و عکس کار نبودند بلکه عاشق سینما بودند و این  لذت بخش بود.»

او در توضیح این سوال که سینما چه میزان در بیان معضلات حاشیه‌نشینی و جنوب شهر موفق عمل کرده است گفت: «این فیلم درباره جنوب شهر تهران نیست بلکه درباره جنوب کل شهرها است. درام این فیلم بر اساس انتقام نیست بلکه مسیری است که قهرمان طی می‌کند. شخصیت انتقام شخصی نمی‌گیرد بلکه تصمیم هوشمندانه‌ای می‌گیرد که به نفع جمع است.»

نظر منتقد جلسه درباره فیلم چه بود؟

رضا صائمی که اعتقاد به نقد فیلم بلافاصله پس از نمایش فیلم ندارد، درباره «شنای پروانه» گفت: «این فیلم تداوم فیلمسازی کارت در ساخت فیلم‌های مستند و کوتاهش و تجربه فضای زیستی اوست. موضوع ملتهب اجتماعی نقطه قوتی بود که برای من جذاب بود. آن چیزی که این فیلم را از فیلم‌های این چنینی جدا می‌کند نگاه مستقل فیلمساز به موضوع و شخصیت‌هایش است. خشونتی که در فیلم می‌بینیم علیه خشونت است و در انتها مخاطب از چنین شخصیت‌هایی حس تنفر پیدا می‌کند. این فیلم محصول زیسته خود کارگردان است. اگر «خون مردگی» را دیده باشید با این فضا آشنا هستید و این تداوم همین مسیر است. وقتی نخستین فیلم فیلمساز وارد بخش سودای سیمرغ می‌شود تجربه این کارگردان را نشان می‌دهد و اینکه او بازیگر خوبی هم هست.»

محمد کارت از پروسه پیچیده ساخت فیلم می‌گوید

محمد کارت گفت: «پروسه ساخت این فیلم به شدت پیچیده بود و شرایط آن سخت بود. ما هشت ماه منسجم روی فیلمنامه کار کردیم و با شخصیت‌ها زندگی کردیم.  ما روایت‌های مختلف را تجربه و سکانس‌ها را بازنویسی کردیم. من با این فضا غریبه نیستم و در شهرهای مختلف و جنوب شهر فیلم ساختم و می‌توانم بگویم که تجربه سی و اندی سال پشت ساخت این فیلم بود. تک تک آدم‌های حاضر در فیلم بهترینشان را رو کردند و این جو باعث شد که الان ببینیم هر کسی قاب خود را شکسته و نقش جدیدی را خلق کرده است و یا تجربه جدیدی را امتحان کرده است.»

۲۴۱۲۴۱