به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اورسن بین بازیگر ۹۱ ساله آمریکایی در تصادف جانش را از دست داد. به گفته پلیس لسآنجلس او در حال پیادهروی بود که ماشین به او زد.
این بازیگر کهنهکار سابقه بازی در آثار بسیاری را داشت که از مهمترین آنها میتوان به «تشریح یک قتل» و «جان مالکویچ بودن» اشاره کرد.
او در سریالهای بسیار زیادی نقشهای کوتاه و بلند بازی کرده بود اما بدون شک برای ما ایرانیان مشهورترین نقش او در سریال «پزشک دهکده» بود.
این بازیگر در آغاز دوران بازیگری به دلیل اعتقادات کمونیستی نامزدش در فهرست سیاه هالیوود آن دوران قرار گرفته بود. البته این رویداد جلوی بازیگری او را نگرفت و در صحنه تئاترهای برادوی به کارش ادامه داد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، امسال سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است. بزرگترین رویداد سینمای ایران از آغاز هواداران بسیاری داشت. از مجموعه عکسخانه فجر که تصویری از صف طویل مردم مقابل سینما عصر جدید در سال ۱۳۶۵ ببینید. در آن سال پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری بود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، کارگردان «تعارض» در پاسخ به انتقادی مبنی بر طولانی بودن فیلم گفت: «من از شما میپرسم حواسمان هست اینستاگرام چه بلایی سر ما آورده است. چرا ریتم کند برای ما به مثابه فحش شده است. نیاز چنین فیلمهاییاست که ریتم مشخص داشته باشند و ایدهآل من این است. خاصیت و جهان بینی فیلم من چنین ریتمی را میطلبد.»
او درباره سیاه و سفید بودن و فضای فیلم توضیح داد: «این مسئله به فرم فیلم بستگی دارد. به هر حال رنگ یکی از عناصری است که میتواند در اثر تاکید ایجاد کند. کاراکتر «تعارض» فریاد میزند که مرا ببینید و این دیده نشدن از سوی جامعه نمیتوانست رنگی باشد.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم سینمایی «لباس شخصی» که روز گذشته (جمعه ۱۸ بهمن) در سینمای رسانه سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، موضوعی حساس را در برههای مهم از تاریخ معاصر روایت میکند. این فیلم که یکی از محصولات سازمان اوج در این دوره از جشنواره فیلم فجر است، به روایت اتفاقاتی میپردازد که در سال ۶۱ رخ میدهد و روایتی است از پیدا کردن شبکه مخفی حزب توده در سالهای اولیه انقلاب اسلامی.
«لباس شخصی» اولین تجربه کارگردانی امیرعباس ربیعی است که ابراهیم حاتمیکیا را در مقام مشاور کارگردان همراه خود دارد. فیلمی با یک کارگردان فیلم اولی و با بازیگرانی که اغلب تجربه بازیگری سینمایی ندارند اما در تئاتر باسابقه هستند. توماج دانشبهزادی و مهدی نصرتی، بازیگران اصلی این فیلم هستند که در اولین تجربه سینمایی با این فیلم روی پرده آمدند. در حاشیه اکران این فیلم گفتوگوی کوتاهی با این دو بازیگر انجام دادیم که در ادامه میخوانید.
مهدی نصرتی: با دیدن فیلم مردم متوجه میشوند لباس شخصی چه کسانی هستند
با یک فیلم پرسروصدا از تئاتر وارد سینما شدید.
واقعیت این است که بازیگری سینما اصلا جدا از بازیگری تئاتر نیست، منتهی سختیهایش متفاوت است. ولی به علایق بازیگر برنمیگردد که کدام را بیشتر دوست داشته باشد، مگر اینکه کسی کلا تقسیمبندی خاص خودش را داشته باشد. در کل، من بازیگری سینما را از تئاتر با وجود تفاوتهایش جدا نمیدانم ولی همیشه به این فکر میکردم که برای سینما کار کنم؛ چون حداقل کمکی که سینما میتواند به من بکند این است که حداقل در جامعه تئاتر شناختهتر شوم و نقشهای مهمتری ایفا کنم و کارگردانهای بزرگتری به سراغم بیایند.
ولی دستمزد تئاتر و سینما تفاوتهایی دارد.
نه. دستمزد این فیلمی که الان بازی کردم، خیلی بیشتر از دستمزد تئاترهایی که بازی کردم نبوده است. هرچند من در تئاتر هم انتخابهای کمی داشتم و اصلا پیشنهادهای زیادی در سال ندارم. چون شغل اصلیام عکاسی است و بیشتر درآمدم از این شغل است. اینطور نبوده که ۲۴ساعت و تمام روزها و ماههای سال را به تئاتر اختصاص بدهم.
و در ادامه راه عکاسی به فیلمسازی فکر میکنید؟
حتی در ادامه عکاسی من به فیلمبردار شدن هم فکر نمیکنم.
توماج دانشبهزادی و مهدی نصرتی
با یک نقش جنجالی وارد سینما شدید. از بازخوردهای منفی نگران نیستید؟
میترسم. ولی آرزو میکنم این نقش بازخورد منفی برایم نداشته باشد، چون سعی کردم نقشم را خیلی صادقانه بازی کنم و فکر میکنم در آن موفق بودم.
در یک نشست از این گفتید که از ابتدا نسبت به فیلمی با نام «لباس شخصی» ظنین بودید. حالا این ظن از بین رفته است؟
آن فکر منفی که در مورد آن لباس شخصی در ذهن مردم این جامعه هست، بهتر است همانطور منفی بماند. چون وقتی یک چیزی غلط است بهتر است غلط بماند. ما در واقع اصلا در این فیلم به آن نمیپردازیم. با دیدن فیلم مردم متوجه میشوند که منظور ما از کلمه لباس شخصی، چه کسانی بودند. فکر میکنم با دیدن فیلم ذهنیتی که درباره فیلمی که قرار است اسمش «لباس شخصی» باشد، حتما تغییر میکند و فکر میکنم این شیطنت نویسنده و کارگردان بوده که این اسم را برای فیلم انتخاب کردند.
توماج دانشبهزادی: آمدم که چندتا چندتا سیمرغ بگیرم
در سالهای اخیر از تئاتر، بازیگران موفقی وارد سینما شدهاند. شما هم برای موفقیت آمدهاید؟
من واقعا فکر میکردم امسال در سودای سیمرغ هستیم و خودم را در کاندیداها میدانستم. این اتفاق نیفتاده، ولی شاید سال بعد یا سال بعدترش بیفتد. من چون بازیگری هستم که در تئاتر هم این را ثابت کردم. تقریبا هیچ جشنوارهای نیست که از آن جایزه نگرفته باشم. الان هم به سینما آمدم و دارم میآیم.
از همین ابتدا برای رقبا خط و نشان میکشید؟
بله قطعا. فیلم ما از لحاظ ساختار و فرم چیزی کم نخواهد داشت و اگر در سودای سیمرغ بود فکر میکنم در بیشتر بخشها کاندید میشد. من آمدم و ایستادم پایش که چندتا چندتا سیمرغ بگیرم.
در فیلمی با عنوان جنجالی «لباس شخصی» شما لباس شخصی هستید؟
من رئیس اطلاعات در سال ۶۱ هستم. حتما این نقشها الان ممکن است منفی باشد ولی ما سعی کردیم که حتما قصه و نوع بازی که ما ارائه میدهیم مخاطبمان را جذب کند و با قضاوتهای این آدمها و یا پیشزمینه ذهنی که دارند سراغ این فیلم نیایند.
و در اولین تجربه با اوج کار کردید.
بله. من قبلش نگران بودم که با اولین کار سینماییام با اوج کار میکنم ولی با خیلی از دوستان مشورت کردم و گفتند این کار را انجام بده. الان هم خیلی کم هستند دوستانی که به طریقی با اوج کار نکرده باشند. ما نمیتوانیم یک بام و دو هوا باشیم. اگر قرار است به این مقوله ورود اوج به سینما نقد داشته باشیم، همه سینماییها دراینباره به یک تصمیم برسند. از همه چیز مهمتر در پذیرفتن این کار برای من فیلمنامه بود و اینکه بتوانم خودم را نشان بدهم. من یک بازیگر هستم و امیدوارم ما را به خاطر این چیزها قضاوت نکنند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «آتابای» ساخته نیکی کریمی، دیشب (جمعه ۱۸ بهمن) در سومین سانس از سینما رسانه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
در نشست خبری این فیلم، نیکی کریمی با گروه عوامل «آتابای» از جمله جواد عزتی و هادی حجازیفر، پاسخگوی اهالی رسانه شد.
در بخشی از این نشست، یکی از خبرنگاران، ساخت «آتابای» به زبان ترکی را اشتباه خواند که با واکنش تند هادی حجازیفر روبهرو شد. این بازیگر، خبرنگار سوالکننده را فاشیست خواند و ضمن تاکید بر این که کسی حق توهین به زبان ترکی را ندارد، ایران را کشوری با قومیتهای مختلف دانست که هرکس می تواند در آن فیلم بسازد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تالار مولوی، پس از پایان جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، میزبان سه نمایش تازه میشود.
نمایش «ابر شلوارپوش» به نوشته و کارگردانی علیرضا اخوان، یکی از این نمایشها است که اجرای خود را از ۲۰ بهمن در سالن کوچک مرکز تئاتر مولوی آغاز میکند. در این نمایش که هرشب ساعت ۱۹ و به مدت زمان ۵۰ دقیقه روی صحنه میرود، نویسنده و کارگردان اثر، به صورت تک پرسوناژ ایفای نقش میکند.
همچنین نمایش «و همیشه پاییز» به نویسندگی و کارگردانی مهیار جوادیها از ۲۳ بهمن در سالن اصلی تئاتر مولوی روی صحنه میرود.
در این نمایش نیز که هر شب ساعت ۱۸ و با مدت زمان ۶۰ دقیقه اجرا میشود، ایلناز شعبانی و یکتا طبیبی بازی کرده و دراماتورژی این اثر را حسین توازنیزاده عهدهدار است.
«پنهان خانه پنج در» به نویسندگی حسین کیانی و کارگردانی آرش فلاحتپیشه نیز از ۲۴ بهمن تا ببست و ششم اسفند در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی روی صحنه میرود.
در این نمایش که هر شب ساعت ۲۰ و با مدت زمان ۷۰ دقیقه اجرا میشود، کوشا ابراهیمی، مریم بهشتی، حمید باهوش، علیرضا رشیدی، مائده شهوازیان، سارا علاقمند، سارا فتحی و آیدا نوروزی بازی میکنند.دراماتورژی این اثر نیز بر عهده محمدامیر یاراحمدی بوده است.
به گزارش گاردین، این موزه که مجموعه بزرگی از متعلقات این رماننویس مشهور انگلیسی را نگهداری میکند، حالا از پرترهای نفیس از این نویسنده نیز نگهداری خواهد کرد.
نسخه چاپ سنگی این پرتره مدتها بود که به نمایش گذاشته میشد، اما گمان میشد نسخه اصلی آن که به سال ۱۸۳۷ تعلق دارد، گم شده است.
این پرتره به همراه مجموعهای از نامهها، گزیدهای دستنویس از رمان «دیوید کاپرفیلد»، نسخههای اصلی طراحیهایی از «جرج کروکشنک» تصویرگر مشهور آثار دیکنز، مجموعهای از لوازمتحریر و کتابهای این نویسنده چندی پیش در یک حراجی واقع در ایالات متحده به قیمت ۲.۳ میلیون دلار خریداری شد.
در مجموع بیش از ۳۰۰ اثر در این موزه نگهداری میشود، که ۱۴۴ عدد آن را نامههای مربوط به این نویسنده که ابعاد مختلفی از زندگی او را دربر میگیرد، تشکیل میدهد.
یکی از این نامهها که به سال ۱۸۵۷ بازمیگردد، ماجرای پیادهروی دیکنز با دوست و همکارش «ویکی کالینز را شرح میدهد.
تعداد دیگری از مجموعه نامههای این موزه، پاسخ دیکنز به نامههای طرفدارانش هستند.
مدیر موزه چارلز دیکنز، این مجموعه جدید را به عنوان یک گنجینه توصیف و بیان میکند: «فوقالعاده است که توانستهایم پس از ۱۵۰ سال از درگذشت دیکنز، چنین مجموعه غنی و ارزشمندی را به موزهای که نخستین خانه خانوادگی اوست، منتقل کنیم.»
قرار است این مجموعه آثار پیش از آنکه به نمایش گذاشته شوند، فهرستبندی و بررسی شوند.
آثار چارلز دیکنز که یکی از مهمترین رماننویسان انگلیسی شناخته میشود، دائماً در حال چاپ هستند. تاکنون بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی، سریال و فیلم تلویزیونی با اقتباس از رمانهای او ساخته شده است. دیکنز را برجستهترین رماننویس انگلیسی عصر ویکتوریا و یک فعال اجتماعی توانمند میشناسند. از مهمترین آثار او به «دیوید کاپرفیلد»، «آرزوهای بزرگ» و «داستان دو شهر» میتوان اشاره کرد.
محمدرضا لطفی، کارگردان فیلم سینمایی «تعارض» با نام قبلی «ریست» که به بخش نگاه نو سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرده است، درباره ویژگیهای این اثر گفت: «فیلم «تعارض» از دریچه دوربینهای مدار بسته روایت میشود البته ما برای فیلمبرداری از دوربین مدار بسته استفاده نکردهایم بلکه روایت فیلم از نگاه این دوربینهاست.»
وی ادامه داد: «این فیلم چند قصه دارد که در هم تنیده شدهاند و درباره جهانهای موازی هستند. این را هم باید بگویم که ایده «تعارض» را میخواستم در فیلم قبلی ام با نام «روایت ناپدید شدن مریم» پیاده کنم که به دلایلی نشد اما بعد از آن تصمیم گرفتم ایدهای را که سالها در ذهنم بود، به صورت مستقل پیاده کنم. البته ابتدا هیچ قصهای نداشتم و تنها فرم آن را میدانستم اما برای همین منظور هم از ۲ مقولهای که همیشه در ذهن داشتم استفاده کردم؛ یکی جهان موازی بود و دیگری شعر «بمیرید بمیرید» مولانا بود که من خیلی به این شاعر علاقه دارم. این دو موضوع الهام بخش من بودند از همین رو قصه شکل گرفت و شروع به نگارش فیلمنامه کردم. چیزی حدود یک سال تحقیقات «تعارض» طول کشید ضمن اینکه در این مدت من چیزی حدود ۱۲۰ فیلم با مقوله جهانهای موازی دیدم و ۲ سال هم نگارش فیلمنامه طول کشید.»
جذابیت سینما به فرم است
کارگردان «تعارض» افزود: «بخشی از کار من داستان نویسی است به همین ترتیب بیش از هزار قصه کوتاه و دو رمان دارم. خودم معتقدم در حال حاضر جذابیت سینما به فرم است و تقریبا همه قصهها تاکنون روایت و تکراری شده اند، اما آن چیزی که میتواند سینما را جذاب کند فرم است.»
لطفی بیان کرد: « فیلم «تعارض»، فرم و ساختارش برای اولین بار است که در سینمای ایران پیاده میشود البته فرم و ساختار فیلم قبلی و هم همین فیلم را برای اولین بار در سینمای ایران تجربه میکردیم. من خودم اهل برچسب زدن نیستم که بگویم فیلمم هنرتجربهای یا عامتر است چراکه این موضوع بستگی به بازخوردهای مخاطبان دارد.
نمیتوانم فیلم اولم را زیر فرش قایم کنم!
وی درباره اینکه پیش از این تجربه کارگردانی فیلم بلند «روایت ناپدید شدن مریم» را در کارنامه داشته اما «تعارض» در بخش نگاه نو این جشنواره قرار گرفته است، گفت: «طبیعتا من نمیتوانم «روایت ناپدید شدن مریم» را زیر فرش قایم کنم، آن هم فیلم من و بچه من است، به شدت هم دوستش دارم، رویش تعصب دارم و اعتقاد کامل به آن دارم. اما به هر حال این موضوعی است که فراتر از بحث جشنواره و در حیطه مجوزهاست.»
لطفی تأکید کرد: «ما چه در بحث جشنواره و چه در بحث صدور مجوزها و اکران هنوز در دهه شصت سیر میکنیم یعنی همان فرم و سیستمی اجرا میشود که در آن زمان وجود داشت. به نظرم بحث پروانه ساخت ویدیویی و سینمایی یکی از غلطترین مباحث است چراکه امروزه هیچ فیلم کوتاه و آماتوری با دوربین ویدیویی و هیچ فیلم بزرگ سینمایی با نگاتیو فیلمبرداری نمیشود در حال حاضر همه فیلمها به صورت دیجیتال فیلمبرداری میشود و کیفیت خود فیلم است که نشان میدهد یک فیلم قرار است در هنر و تجربه اکران شود، در تلویزیون پخش شود، نمایش گسترده داشته باشد و یا برود در کمد من.»
کارگردان «تعارض» ادامه داد: «از وقتی هم که هنر و تجربه ایجاد شد این مشکل به وجود آمد و این فقط مربوط به جشنواره نمیشود بلکه به جشن خانه سینما، عضو شدن در صنفهای مختلف، سابقه کار و… هم مربوط میشود و همه این ها، مشکلات و معضلاتی است که پروانه ساخت ویدویی و سینمایی به وجود آورده است که جشنواره فیلم فجر یکی از آنهاست ولی چون در جشنواره فجر بیشتر به این موضوع توجه میشود این موضوع برجستهتر میشود. این در حالی است که این مشکل همواره در همه مقاطع و جاهای مختلف وجود دارد.»
لطفی در پایان گفت: «این تنها فیلم جشنواره امسال است که به صورت سیاه و سفید نمایش داده میشود و به نظر من یکی از ویژگیهای فیلم است و این نوع نمایش دلیل دارد. به طور کلی هر عنصر و فرمی که در فیلم استفاده میشود دلیلی دارد و به صرف فرم بودن آن، در فیلم استفاده نمیشود، از آنجایی که دوربینهای مدار بسته و هم «سیاه و سفید بودن» در فیلم ما هویت دارد از همین رو این موارد در خدمت فیلم هستند.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ، آنچه اما این فیلم را جنجالی کرده نه محتوای انتقادی یا شعارزده قصه که ادعای ابراهیم حاتمی کیا به تقلب در آرای مردمی است. او می گوید آرای مردمی فیلمش را دستکاری و مهندسی کردند و این بار اول هم نیست.
حاتمی کیا که ساخته آخرش از به وقت شام در فهرست پر فروشهای گیشه در سینمای ایران در سال اکران شان هم نبوده ، در جشنواره امسال باور دارد آرای خروج طبیعی نیست.
اما روی انتقاد این فیلمساز به کیست؟
او که در فیلمش به چند مقام دولتی طعنه زده ، آیا آنها را عامل این اتفاق می داند؟ بر اساس این گفته های شب گذشته او ، می توان دید حاتمی کیا برای ساخت فیلم جدیدش از دولت کمک گرفته و حتی اعضایی از دولت که او به آنها طعنه زده در همان نشست به او خسته نباشید گفتند. حاتمی کیا می گوید دولت از او حمایت کرده است.
شمارش آرای مردمی جشنواره بر عهده تشکیلات خانه سینماست و به نظر می رسد دوباره حاتمی کیا سراغ دعواها و اختلافات صنفی قدیمی دو طیف مختلف جامعه هنری رفته اما بزودی احتمالا خروج هم اکران می شود و در اکران ۹۹ مشخص می شود فیلم او چقدر می فروشد و آیا واقعا فیلم او مورد جفا قرار گرفته یا همچون چند ساخته آخر، استاد تریبون جشنواره آتشین انتقاد کرده است.
