برچسب: فرهنگی و هنری>گردشگری و میراث

  • پرونده دومین ژئوپارک ایران به‌زودی روی میز یونسکو

    پرونده دومین ژئوپارک ایران به‌زودی روی میز یونسکو

    به گزارش ایسنا، کارگاه آموزشی ژئوپارک در منطقه آزاد ارس با حضور ارزیاب یونسکو در ژئوپارک‌ها و فعالان گردشگری و میراث فرهنگی این منطقه برگزار شد. فاطمه منیری ـ مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی منطقه آزاد ارس ـ در جریان این کارگاه آموزشی برای شکل‌گیری شبکه همیاران ژئوپارک ارس گفت: سه سال است اقدامات اجرایی برای تهیه پرونده ژئوپارک ارس انجام شده و تا یک ماه آینده این پرونده به شورای جهانی ژئوپارک‌های یونسکو تحویل داده می‌شود و اوایل خردادماه سال ۱۳۹۹ نیز ارزیابان یونسکو برای بررسی وضعیت به ارس سفر می‌کنند.

    او بیان کرد: ثبت جهانی ارس اهداف بلندتری را پیگیری می‌کند که توانمندسازی جوامع محلی و ایجاد شبکه همیاران ژئوپارک از آن جمله است.

    علیرضا امری‌کاظمی ـ ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو و مدیر ژئوپارک قشم ـ در ادامه با بیانی ساده به تعریف ژئوپارک پرداخت و گفت: منطقه‌ای دارای ارزش‌های زمین‌شناسی است که به بهانه آن اقدامات حفاظتی، آموزش جوامع محلی برای مشارکت در حفاظت، توسعه پایدار و فعال شدن ژئوتوریسم اتفاق می‌افتد که مدیریتی واحد دارد.

    وی ادامه داد: تفاوت ژئوپارک با دیگر سایت‌ها در این است که دستوری نبوده و رویکردی از پایین به بالا دارد. از طرفی تشکیل ژئوپارک مانع توسعه نیست. در ژئوپارک جامعه محلی درنظر گرفته می‌شود و محیط به گونه‌ای حفاظت می‌شود که بازدیدکننده احساس می‌کند وارد منطقه‌ای متفاوت شده است. در ژئوپارک‌ها به موضوعاتی چون منابع طبیعی، مخاطرات زمین‌شناسی، تغییرات آب و هوایی، آموزش، فرهنگ، زنان، توسعه پایدار، دانش بومی و محلی و حفاظت زمین‌شناسی پرداخته می‌شود.

    او تاکید کرد: ژئوپارک فقط به موضوع زمین‌شناسی نمی‌پردازد اما بهانه شکل‌گیری آن است. در یونسکو مفاهیمی چون سایت میراث جهانی و یا ذخیره‌گاه زیست کره وجود داشته اما «ژئوپارک» جدیدترین مفهوم ثبت جهانی در این سازمان علمی فرهنگی است.

    امری‌کاظمی یادآور شد: ثبت ژئوپارک حکم قطعی و دائمی نیست. ارزیابان یونسکو هر چهار سال یک‌بار ژئوپارک‌های ثبت‌شده را نظارت می‌کنند تا اگر خارج از معیارها رفتار شده باشد آن‌ها را از ثبت جهانی خارج کنند.

    ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو همچنین با اشاره به اشتراکات زمین‌شناسی منطقه ارس با جمهوری آذربایجان و ارمنستان، پیشنهاد کرد: ژئوپارک ارس می‌تواند به پرونده‌ای چندملیتی تبدیل شود. درحال حاضر سه  ژئوپارک در چهان چنین موقعیتی دارند.

    به گفته او، درحال حاضر ۱۴۷ ژئوپارک از ۴۲ کشور در یونسکو ثبت جهانی شده که یک سهم از آن به ایران و خاورمیانه تعلق دارد که در جزیره قشم واقع شده است. بیشترین تمرکز ژئوپارک‌ها در اروپای غربی و یا شرق آسیا است که نشان می‌دهد کشورهای مترقی به این سمت بیشتر حرکت کرده و استراتژی مشخصی داشته‌اند. ما امیدواریم ارس دومین ژئوپارک ایران و خاورمیانه در یونسکو باشد.

    تاراج فسیل‌ها و سنگ‌نگاره‌ها

    راعی ـ عضو انجمن تاریخی ارس ـ که درحال راه‌اندازی مجموعه‌ای از فسیل‌ها و سنگ‌نوشته‌های تاریخی در این منطقه است، درباره چالش حفاظت از این آثار، اظهار کرد: ما نمی‌توانیم این آثار را معرفی کنیم چون یا آن‌ها را می‌شکنند یا می‌بَرند. برای نگهداری از همه آن‌ها هم مشکل داریم. با نیروی انتظامی، مرزبانی و چوپان‌ها هم صحبت کرده‌ایم که حداقل این آثار شکسته نشود. نمی‌دانیم برای حفاظت از این فسیل‌ها و سنگ‌نوشته‌ها چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم. فسیل‌ها مثل لاک‌پشت‌ها نیستند که به دریا بروند و برگردند؛ وقتی بشکنند دیگر همه چیز از دست رفته است.

    ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو در این‌باره پیشنهاد کرد: اگر این آثار واجد ارزش تاریخی هستند بهتر است در گام نخست در فهرست میراث فرهنگی ثبت ملی شوند که از آن‌ها حمایت قانونی شود. اقدام بعدی حفاظت فیزیکی از این آثار است که مجموعه ژئوپارک ارس به اجرای آن موظف می‌شود و باید گارد بگذارد و یا دوربین نصب کند. آموزش جامعه محلی اقدام بعدی است تا مردم ذاتی نگهبان این آثار شوند. این‌طور نباشد که مثلا اداره محیط زیست بهانه بیاورد بودجه و نیروی انسانی ندارد و نمی‌تواند محافظت کند، نمی‌خواهیم درگیر این مسائل شویم.

    قاچاق چوب از جنگل‌های ارسباران زیاد شده

    خدایار قاسمی که مدیریت اقامتگاه بومگردی در جلفا را به عهده دارد درباره قاچاق چوب از جنگل ارسباران هشدارهایی داد و گفت: هر شب شاهدم دست‌کم پنج تریلی از چوب‌های جنگل ارسباران از منطقه هادی شهر به سمت تبریز حرکت می‌کند. قبلا فقط یک نقطه محل بارگیری این چوب‌ها بود اما حالا دو نقطه شده است. باید برای حفاظت از این جنگل که ذخیره‌گاه زیست کره است اقدام جدی‌تری شود.

    امری کاظمی هم در واکنش گفت: معمولا روش‌های فنی برای حفاظت از منابع طبیعی وجود دارد؛ مثلا بعضی از درخت‌ها را اصولی و مطالعه‌شده قطع می‌کنند تا افت جنگل از بین برود. اگر کامیون‌های چوب در آن راستا باشد که جای نگرانی نیست ولی بعید می‌دانم این کار اصولی باشد. جنگل هیرکانی هم با مشکلات عدیده‌ای ثبت شد که عمده‌ترین آن نبود طرح قوی حفاظتی بود.

    ژئوپارک یعنی سنگ؟ یک سنگ چه چیزی برای دیدن دارد؟!

    یکی دیگر از نمایندگان جامعه محلی به نبود آموزش کافی و بی‌اطلاعی مردم از مفهوم «ژئوپارک» که به تصورها و برداشت‌های نادرست منجر شده اشاره کرد و افزود: خیلی‌ها فکر می کنند ژئوپارک یعنی سنگ و یک سنگ چه چیزی برای دیدن می‌تواند داشته باشد؟ تفهیم این موضوع سخت است. باید آموزش مفهومی را از مدارس شروع کرد تا دست‌کم نسل‌های بعدی مطلع و آگاه‌تر باشند.

    در این کارگاه آموزشی که با حضور تعدادی از نمایندگان جوامع محلی در بخش گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی تشکیل شد درباره نحوه تشکیل شبکه همیاران ژئوپارک، اقدامات حفاظتی و راه‌های کسب درآمد از این طریق توضیحاتی داده شده است. توضیحات کارشناسان ژئوپارک ذر این این زمینه بود که همیاران می‌توانند هر نوع کسب و کار مرتبطی با ژئوپارک داشته باشند اما باید ضوابطی را رعایت کنند. هرگونه دخل و تصرف در این مناطق نیز باید با هماهنگی و تایید شبکه ژئوپارک باشد تا به محیط زیست آسیبی وارد نکند.

    انتهای پیام

  • نمایش ادامه‌دار ۱۱۰ گل‌نوشته هخامنشی در موزه ملی

    نمایش ادامه‌دار ۱۱۰ گل‌نوشته هخامنشی در موزه ملی

    به گزارش ایسنا، نمایشِ ۱۱۰ لوح هخامنشی از ۱۸۷۳ گل‌نوشته‌ای که از دانشگاه شیکاگو به کشور برگردانده شد، قرار بود تا ۳۰ مهر ادامه داشته باشد، اما این آثار همچنان و به صورت ادامه‌دار در تالار ایران باستانِ موزه ملی ایران در معرض نمایش است.

    جبرییل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – درباره‌ی مدت زمان نمایشِ این آثار به ایسنا گفت: در حال حاضر برنامه‌ی مشخصی برای پایان نمایشِ الواح نداریم.

    گل‌نوشته‌های باروی تخت جمشید، اطلاعات جدیدی از نامه‌ها، اسناد اداری، دست‌نوشته‌های یک کاتب، شاه و دربار، شخصیت‌های تاریخی، کارگران، کاتبان، تولید، مسافران، ایزدان پارس به محققان و پژوهشگران و باستان‌شناسان می‌دهند.

    انتهای پیام

  • توقفِ انتقال سنگ‌نگاره‌های ۹۰۰۰ ساله “دهتل” به موزه‌ ملی

    توقفِ انتقال سنگ‌نگاره‌های ۹۰۰۰ ساله “دهتل” به موزه‌ ملی

    به نظر می‌رسد نخستین صحبت‌ها از طرحِ سازمان کشتیرانی به میراث فرهنگی هرمزگان آغاز شد، وقتی که درخواستِ انتقال دو سنگ نگاره‌ با طرح کشتی از محوطه‌ی تاریخی دهتل به مدیر کل میراث فرهنگی استان داده شد تا به مدت سه ماه در موزه‌ی ملی ایران همراه با دیگر آثار و اسناد سازمان کشتیرانی به نمایش درآید و بعد دوباره به دهتل در بستکِ هرمزگان منتقل شود.

    هر چند در همه‌ی مدت زمانی که مسوولانِ میراثی قصد اجرائی کردن این ایده را داشتند مردم بومی منطقه و اعضای شورا و دهیاری روستا با آن مخالفت کردند، تا بالاخره با پادرمیانی مسوولان کشوری یعنی محمد حسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی وزارتخانه‌ی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و مرتضی حصاری – مدیر پایگاه میراث فرهنگی خلیج‌فارس – اجرایی کردن این ایده «کان لم یکن» شد.

     

    یکی از سنگ‌نگاره‌هایی که قصد انتقال‌اش به تهران را داشتند

    تاکید به میراث فرهنگی هرمزگان برای جلوگیری از انتقال دو سنگ نگاره به تهران

    گفت‌وگوی خبرنگار ایسنا با محمد حسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – درباره‌ی این تصمیم مدیریتی هرمزگان که آیا اصلا وی از این اتفاق آگاه است و دستوری از معاونت میراث برای این کار به هرمزگان ارسال شده یا خیر؟ بیشتر  در قالبِ خبر دادن به وی بود.

    او بعد از شنیدن توضیحات خبرنگار ما در حاشیه‌ی افتتاح نمایشگاه «ایران و ایتالیا ۶۰ سال همکاری در میراث فرهنگی» در موزه‌ی ملی ایران، با تعجب این اقدام را غیر قابل قبول دانست و خطاب به مدیر پایگاه میراث فرهنگی خلیج فارس از او خواست تا این اتفاق را پیگیری کند و دستور مستقیم برای جلوگیری از انتقال دو سنگ‌نگاره‌ی ارزشمند محوطه‌ی دهتل را صادر کند.

    مرتضی حصاری – مدیر پایگاه میراث فرهنگی خلیج فارس – نیز بعد از پیگیری‌های مورد نیاز در این زمینه خبر می‌دهد: مشکل حل شد و هر نوع اقدامی برای انتقال این دو سنگ‌نگاره متوقف شده است.

    او توضیح می‌دهد:  پایگاه میراث فرهنگی خلیج‌فارس طرحی را در دستور کار دارد تا سنگ‌نگاره‌های محوطه‌ی تاریخی دهتل، به صورت یک طرح دیجیتالی آن‌ها را بررسی کند که لازمه‌ی انجام این کار باقی مانده همه‌ی سنگ‌نگاره‌ها در محوطه‌ی اصلی خود است.

    وی با تاکید بر این‌که این طرح با همکاری پایگاه میراث فرهنگی خلیج فارس و اداره کل میراث فرهنگی استان هرمزگان در دستور کار قرار گرفته است، ادامه می‌دهد:‌ کارهای مقدماتی این پروژه آغاز شده و به احتمال زیاد  تصویربرداری سنگ‌نگاره‌های دهتل که حدود ۵۰۰ سنگ‌نگاره هستند، ازا ین هفته آغاز می‌شود.

    او انجام این کار را با هدف مستندنگاری و سه بُعدی سازی این محوطه‌ی تاریخی توسط پایگاه میراث‌فرهنگی خلیج‌فارس می‌داند و می‌گوید: برای ثبتِ این محوطه‌ی تاریخی و باستانی در فهرست میراث ملی، نخست باید مقدمات کار انجام شود. تا کنون نیز  توپوگرافی (نقشه‌برداری محوطه) انجام شده است و مستندسازی یافته‌های سطحی نیز انجام شده‌اند. قدمت دهتل بسیار بیشتر از آن چیزی است که همه شنیده‌ایم.
     

    اگر قرار بر بُرش و انتقال دو سنگ‌نگاره به تهران بود…
     

    محمد ناصری فرد – پژوهشگر سنگ‌نگاره‌های باستانی دهتل – که در طول عمر بررسی‌های مطالعاتی‌اش روی محوطه‌های تاریخی دارای سنگ‌نگاره‌های باستانی سه کتاب «سنگ‌نگاره‌های ایران زبان مشترک جهانی»، «سنگ‌نگاره‌های ایران نمادهای اندیشه نگار»، «سنگ‌نگاره‌های ایران، موزه‌های سنگ» تالیف کرده،  قبل از دستورِ طالبیان برای جلوگیری از انتقال سنگ نگاره‌ها به تهران، در گفت‌وگو با ایسنا هر نوع رفتار با این سنگ‌نگاره‌ی باستانی را مغایر با قوانین یونسکو می‌داند.

    او توضیح می‌دهد: یونسکو تاکیدهایی برای برخورد با این نوع از سنگ‌نگاره‌ها دارد، مبنی بر این که «نباید روی آن‌ها دست خیس کشید»، «نباید روی آن‌ها راه رفت»، «نباید به آن‌ها چیزی اضافه کرد»، «اگر امکان داشت فقط عکس بگیرید و از دیدن آن لذت ببرید» و «به هیچ نباید آن‌ها را جابجا کرد» چون وقتی این نوع از آثار از محیط طبیعی خود کنده شده و به جای دیگری برده می‌شوند، عرصه‌ی مطالعاتی آن‌ها کور می‌شود.

    وی پاسخ به سوالاتی مانند «علت انتخاب نقشِ نقاشی شده روی هر سنگ‌نگاره و بررسی چرایی آن»، «چه مردمانی در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند» و «چرا این بوم را برای زیست در نظر گرفته‌اند» را در صورت باقی ماندن این نوع سنگ‌نگاره‌ها در جای اصلی خود می‌داند و تاکید می‌کند: قطعا آن‌ها از منظرهای مختلف قابل تعمق و بررسی هستند، حال اگر جای‌شان تغییر کند، دیگر نگاه مطالعاتی و پژوهشی بر چرایی آن نیز منحرف  شده و از بین می‌رود و دیگر نمی‌توان فهمید که از منظر انسان‌شناسی و باستان‌شناسی چرا هنرمندان در هزارهای قبل این بوم را در این نقطه انتخاب کرده‌اند و حتی جهتی که برای کشیدن طرح خود انتخاب کرده‌اند فوق‌العاده اهمیت دارد، مثلا در جنوب شرقی و با زاویه‌ی شیب ۹۰ درجه.

    این پژوهشگر که ۱۷ سال از عمر خود را برای بررسی سنگ‌نگاره‌های ۲۴ محوطه‌ی باستانی گذرانده است، اظهار می‌کند: اگر آن‌ها جابجا شوند عرصه‌ی مطالعاتی‌شان کور می‌شود، این بُعدی است که از منظر حقوق بین‌الملل بر آن تاکید شده است. از سوی دیگر وقتی قرار به جابجایی این محوطه است و آن را از دل زمین بیرون بکشیم، دیگر قرار دادن آن در جای اصلی خود محال است، یعنی هم زاویه شیب را به هم زده‌ایم و هم جهت آن را از بین برده‌ایم و دیگر نمی‌توانیم سطحی که در دل زمین بوده را عینا تطبیق دهیم، حتی حالت مصنوعی پیدا می‌کند.

    یکی از سنگ‌نگاره‌های محوطه که پیش‌تر آسیب دیده بود

    او با تاکید بر احتمالِ زیاد آسیب‌پذیر بودن این سنگ‌نگاره در صورت جابجایی، بیان می‌کند: در همه جای دنیا اگر قرار است یک نقش – بوم را جابجا کنند، از آن کپی‌برداری شده و مولاژ آن را ساخته و در نقاط دیگر نمایش می‌دهند، نه خود کتیبه را به هر قیمتی جابجا کنند، این اتفاق اصلا در چهارچوب جهانی نمی‌گنجد.

    ناصری با اشاره به کپی‌برداری و ساختِ مولاژ از اکثر کتیبه‌های تاریخی ایران در سال ۱۳۸۷ و توسط مرکز کتیبه‌شناسی و پژوهشکده خطِ پژوهشگاه میراث فرهنگی، اظهار می‌کند: هر چند ان کتیبه‌ها را در باغ کتیبه‌ها در کاخ نیاوران قرار داده‌اند، اما متاسفانه سال‌هاست که مورد بی‌مهری قرار گرفته و در حال از بین رفتن هستند.

    او جابه‌جا کردن کتیبه‌های تاریخی که در همه جای دنیا یک عرصه‌ی علمی محسوب می‌شود را از  بین بردن هویت و شناسنامه ملی کشور می‌داند و بیان می‌کند: کسی که به چنین عملی تاکید دارد قطعا دانشی در ان زمینه ندارد که به راحتی می‌تواند ضربه‌ای جبران‌ناپذیر  به تاریخ کشورش وارد کند.

    وی یکی از مهمترین اقدامات برای معرفی سنگ‌نگاره‌ها با هدف ثبت ملی آن‌ها را مستندسازی این کتیبه‌های باستانی، برگزاری گالری‌های عکس‌ و انجام مطالعات میدانی می‌داند و اظهار می‌کند: در شرایطی تصمیم به انتقال گرفته‌اند که «سنگ‌نگاره‌های دهتل علاوه بر وجوه مطالعاتی متفاوت‌اش، بر عکس دیگر نقاط ایران دارای جایگاهی منحصر بفرد و زیبا برای برای جذب گردشگر در ان منطقه است»

    این پژوهشگر آزادِ نقاشی روی غارهای دنیا و کشور؛ نقاشی‌های کشیده شده روی دیواره‌ی غارها و سنگ‌نگاره‌ها در محوطه‌های تاریخی ایران را از نظر پژوهشگران و باستان‌شناسان غیر ایرانی، «دایره‌المعارف هنری بشری» می‌نامند و ادامه می‌دهد: در این منطقه سنگ‌های گرد خاص طی هزاران سال در دشت پراکنده‌ شده‌اند که اطراف آن مانند تخم مرغی که روی ان دعا نوشته باشند، پر از نقش و نگار شده و هر هنرمند اثر و نگاه و باور خود را به این سنگ انتقال داده است. از سوی دیگر قسمت‌هایی از این سنگ‌های گرد در درون زمین قرار دارند و قسمت‌های بزرگ و بیشتر آن در بیرون از زمین قرار گرفته‌اند.

    ارثیه‌ای که بستکی‌ها با جان و دل از آن محافظت کردند

    محمود عبدالهی – فعال میراث فرهنگی بستک – نیز یکی از کسانی است که چند روز قبل و پیش از دستور معاون میراث فرهنگی کشور برای جلوگیری از انتقال سنگ‌نگاره‌ها به تهران در گفت‌وگو با ایسنا از رفتار مسوولان میراثی استان هرمزگان و شهرستان بستک برای انتقال سنگ‌نگاره‌ها انتقاد کرده بود.

    او با تاکید بر مخالفت دهیاری و شورای اسلامی بستک برای انتقال سنگ‌نگاره‌ها به تهران، اظهار می‌کند: آن‌ها از همان ابتدا به میراث‌فرهنگی اعلام کردند به هیچ عنوان اجازه‌ی جابجایی سنگ‌نگاره‌ها را نمی‌دهند، در حالی که میراث فرهنگی استان با هماهنگی با اداره میراث بستک، یک کارشناس مرمت و یکسری ابزارآلات به بستک انتقال دادند تا سنگ‌نگاره‌ را جدا کرده و منتقل کنند، اما در همان زمان نیز مردم اجازه نداده و به میراث فرهنگی گفتند این سنگ‌های تاریخی ارزش سایت ما هستند.

    وی با بیان این‌که وقتی شورا و دهیاری به میراث فرهنگی اعلام کرد که «مردم اجازه این کار را نمی‌دهند»، مسوول میراث فرهنگی بستک گفت: «در هر صورت ما این سنگ‌ها را می‌بریم.  این اتفاق می‌افتد. همه مجوزها گرفته شده و دولت اگر شده به زور این ‌ها را می‌برد و حتی به زور یگان ویژه.»‍!

    وی ادامه می‌دهد:‌ به رییس میراث فرهنگی بستک گفتم که «اگر اهالی بستک اجازه ندهند، شما چکار می‌کنید؟ اهالی ما چندین سال است از این محوطه حفاظت می‌کنند  و همه نظاره‌گر هستند و نمی‌گذارند یک تکه سنگ نیز از این اثر جدا شود» اما او گفت؛ «دولت از تمام ابزارهای خود استفاده می‌کندو این را می‌برد، باید ببرد»

    عبدالهی با اشاره به صحبت‌های رییس میراث بستک با وی و دیگر مخالفانِ جابجایی سنگ‌نگاره‌ها، که گفته بود؛ «این در روند ثبت ملی کمک می‌کند» می‌گوید: به وی گفتم «چرا این روند برای گنبدهای نمکی بستک رخ نداد، کدام کنبد نمکی بستک را به تهران بردند تا ان محوطه را ثبت ملی کنند.»

    او ادامه می‌دهد: این سوال برای مردم بستک مطرح است که اگر قصد این کار را چه برای نمایش در نمایشگاه دریانوردی وچه معرفی برای ثبت ملی دارند، «چرا مولاژی از ان تهیه نمی‌کنند و به موزه ملی منتقل نمی‌کنند تا گردشگر ببیند و برای دیدن اصل آن‌ها به دهتل بیاید»

    عبدالهی همچنین به گفت‌وگوی رییس شورا و مرمتگری که برای انتقال سنگ‌نگاره به بستک رفته بود اشاره می‌کند و می‌گوید: رییس شورای اسلامی بستک به وی تاکید داشت که «ما اجازه‌ی چنین کاری نمی‌دهیم»، اما او گفت « مگر متعلق به پدر شماست که اجازه نمی‌دهید» رییس شورا نیز پاسخ داد که «این آثار متعلق به مردم دهتل است»

    انتهای پیام

  • درخواست پژوهشکده باستان‌شناسی برای چغاگاوانه

    درخواست پژوهشکده باستان‌شناسی برای چغاگاوانه

    به گزارش ایسنا، محل احداث پل یا تقاطع غیرهمسطح در میدان امام‌خمینی (ره) در اسلام آباد غرب در کرمانشاه از حدود پنج ماه قبل با هشدارهای زیادی مواجه شد؛ پروژه‌ای که عرصه و حریم محوطه‌ی تاریخی «چغاگاوانه» را با آسیب زیادی روبرو می‌کرد. مسؤولان شهری اعلام کرده بودند که با پایان اربعین، کار در تقاطع غیرهمسطح را آغاز می‌کنند.

    اما با پیگیری‌های رسانه‌ای و تماس‌های مسوولان وزارتخانه میراث فرهنگی کشور با مدیریت شهری کرمانشاه و اسلام‌اباد، بالاخره پروژه متوقف شد و تیر آخر را اسحاق جهانگیری – معاون اول رییس‌جمهور – برای نجات چغاگاوانه پرتاب کرد. او در نامه‌ای به استاندار کرمانشاه با تاکید بر اهمیت حفظ آثار تاریخی از استاندار کرمانشاه خواست تا با قاطعیت از انجام هرگونه فعالیت عمرانی توسط هر دستگاهی در محوطه تاریخی «چغاگاوانه» در شهرستان اسلام آباد غرب جلوگیری کند.

    سیامک سرلک – معاون پژوهشکده باستان‌شناسی – می‌گوید: با تامین اعتبار مشخص، بعد از تعیین عرصه و حریم محوطه، باستان‌شناسان نیز برای بررسی و کاوش به محوطه وارد می‌شوند.

    او با بیان این‌که این نامه شنبه ۲۵ آبان به استان ارسال شده است، ادامه می‌دهد: با نامه‌نگاری‌های انجام شده در طول یک ماه گذشته، خوشبختانه اجرائی شدنِ طرح (احداث پل یا تقاطع غیرهمسطح در میدان امام‌خمینی (ره) در اسلام آباد غرب) به طور کامل متوقف شد و در حال حاضر نیز باید با تامین اعتباری که از اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی انجام می‌شود، عرصه و حریم محوطه مشخص شود.

    وی توضیح می‌دهد: «اعتبارِ تعیین عرصه و حریم» بر اساس ردیف اعتباری در معاونت میراث فرهنگی و به صورت استانی و ملی باید تامین شود، بنابراین نخست مدیر کل میراث فرهنگی استان کرمانشاه باید در این زمینه وارد عمل شود.

    انتهای پیام

  • ایتالیایی‌ها در مواقع بحران به ما کمک کرده‌اند

    ایتالیایی‌ها در مواقع بحران به ما کمک کرده‌اند

    به گزارش ایسنا، محمدحسن طالبیان در آیین افتتاح نمایشگاه و همایش «ایران و ایتالیا؛ ۶۰ سال همکاری در میراث فرهنگی» که یکشنبه (۲۶ آبان‌ماه) در موزه ملی ایران آغاز به کرد، ادامه داد: هر گاه در حوزه حفاظت و مرمت از همکاری خبری منتشر شده، همیشه خبرهای خوبی بوده، چون همه همکاری‌ها در قالب همکاری‌های مشترک انجام می‌شوند.

    او با تاکید بر اهمیت فعالیت‌های مرمتی که ایتالیایی‌ها در ایران داشته‌اند، افزود: ما همچنان به منشور و قطعنامه ونیز در حوزه مرمت پایبندیم و روش مشترک ایران و ایتالیا را در حوزه بناها، محوطه‌ها و تزئینات آثار تاریخی داریم، چون معتقدیم مرمت باید از اصل بنا قابل تشخیص باشد.

    وی با اشاره به این‌که ایتالیایی‌ها در مواقع بحران از زلزله در بم و مرمت ارگ بم گرفته تا سایر اقدامات مورد نیاز مرمتی به کمک ایرانی‌ها آمده‌اند، ادامه داد: آن‌ها کارهای حفاظتی در پاسارگاد و روی انسان بالدار انجام دادند، حتی تجهیزات و لوازم آزمایشگاهی به پاسارگاد هدیه کردند. از سوی دیگر مقاوم‌سازی تکیه معاون‌الملک در حال حاضر و مقاوم‌سازی موزه ایران باستان در سال‌های گذشته از اقدامات مشترک ایران و ایتالیا در حوزه‌ حفاظت از آثار تاریخی است.

    طالبیان با تاکید بر لزوم برگزاری نمایشگاهی از همکاری‌های مشترک ایران و ایتالیا در حوزه‌ مرمت بیان کرد: ‌ایتالیایی‌ها از ۱۹۳۰ پایه آکادمیک مرمت را در ایران بنیان گذاشته‌اند و این اتفاق همیشه ادامه داشته است.

    او با اشاره به این‌که دانش علمی و آکادمیک مرمت تحت تاثیر همکاری ایران و ایتالیا بوده است، افزود: نگاه ما از مرمت به حفاظت نزدیک شده است. آن را می‌توان در مرمت کاخ کسری و شورا شاهد بود که الگویی حرفه‌ای از استفاده از ابزار نوین و مواد جدید در ایران است.

    درخواست از ایتالیایی‌ها برای کمک به بازسازی موزه ملی ایران

    محمدرضا کارگر – مدیر اداره کل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی – نیز در سخنانی گفت: از ۶۰ سال قبل تا امروز هیچ‌گاه همکاری‌های‌مان با کشور ایتالیا قطع نشده، هرچند در مواردی و بنا به شرایط خاص هر دو کشور مجبور به کاهش همکاری‌ها شده‌ایم، اما آن بار دیگر به وضعیت مناسب خود بازگشت، اتفاقی که به واسطه خاطرات خوب سال‌های قبل از آن رخ داد.

    او با تاکید بر این‌که هر دو کشور ایران و ایتالیا تلاش می‌کنند تا فعالیت‌هایشان را در همه حوزه‌ها گسترش دهند، اظهار کرد: این تلاش پس از انقلاب اسلامی افزایش بیشتری پیدا کرده است.

    وی همچنین به نگاه جدید و جدی در حوزه باستان‌شناسی اشاره کرد و افزود:‌ ایران در حوزه باستان‌شناسی به نقطه‌ای رسیده که دیگر نباید بگوییم «امیدواریم همکاری‌ها گسترش پیدا کند»، بلکه باید بگوییم «همکاری‌ها باید گسترش پیدا کند»، در واقع در همه حوزه‌ها نیاز جدی به این نوع برخورد داریم.

    مدیر اداره کل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی در بخش دیگری از صحبت‌هایش با بیان این‌که همکاری‌های موزه‌ای بخشی از همکاری‌های بین ایران و ایتالیا بوده و هست، گفت: در این حوزه با فضای روشنی مواجه هستیم. با نمایشگاه‌های مختلفی که بین ایران و ایتالیا مانند پنه‌لوپه برگزار شده است می‌توان این بحث را نشان داد.

    او همچنین به طراحی موزه‌ ایران باستان که سال‌ها قبل و به مدت دو سال توسط ایتالیایی‌ها انجام شد اشاره و بیان کرد: در آن پروژه طرح‌ها و مطالعات انجام و نتایج آن اعلام شدند. امروز مدیرکل موزه ملی ایران باید تلاش کند تا همان پروژه با افرادی که نخستین ساماندهی‌ها را در دستور کار داشتند برای موزه ایران باستان اجرایی شود.

    کارگر با اشاره به همراهی ایتالیایی‌ها در زمان ساماندهی موزه ایران باستان، اظهار کرد: در آن دوره ایتالیا همکاری و هزینه‌هایی را با ایران داشت، اکنون نیز از سفیر ایتالیا درخواست می‌کنیم به بازسازی موزه ایران باستان کمک کند.

    فعالیت‌های مشترک؛ عامل ارتقای کیفیت میراث فرهنگی

    بهروز عمرانی – رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – نیز در سخنانی اظهار کرد: بی‌تردید یکی از حوزه‌های میراث فرهنگی و ارتباطات مشترک، مرمت آثار تاریخی است که از حفاظت پس از کاوش محوطه‌های در دست اقدام تا مرمت آثار برجسته جهانی مانند مجموعه پارسه و پاسارگاد را شامل می‌شود.

    او استفاده از تجربه‌های همکاران ایتالیایی در مستندسازی، ثبت و تلاش برای حفاظت از میراث جهانی ایران به عنوان میراث مشترک بشریت را نمونه‌ای از این همکاری‌ها دانست و ادامه داد: چشم‌انداز مورد انتظار پژوهشگاه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از فعالیت‌های مشترک، تعمیق بیش از پیش فعالیت‌های باستان‌شناختی با کاربرد علوم میان‌رشته‌ای و انتشار دستاوردهای آن، توسعه امر آموزش به باستان‌شناسان جوان‌تر در مقاطع تحصیلی، تکمیلی رشته‌های باستان‌شناسی و مرمت آثار و همچنین برگزاری نمایشگاه‌هایی از یافته‌های این‌گونه فعالیت‌ها و جاذبه‌های تاریخی – طبیعی به منظور جلب و ترغیب گردشگران ایتالیایی به بازدید از ایران است.

    رییس پژوهشکده باستان‌شناسی تاکید کرد: گسترش فعالیت‌های مشترک ایران و ایتالیا باعث ارتقای کیفیت میراث فرهنگی و گردشگری از محوطه‌های شاخص مانند شهر سوخته، ارگ بم و مسجدجامع اصفهان شده است، همچنین انتشارِ فعالیت‌های مشترک در معرفی آثار جهانی و روند ثبت بسیار موثر است.

    سفری که به مدرن‌سازی صنعت نفت ایران منجر شد

    پروفسور آندرینو روسی – رییس موسسه ایزمئو – هم در سخنانی ایزمئو را یک موسسه بین‌المللی برای شرق‌شناسی معرفی کرد و گفت: کارهای ما در ادامه و استمرار فعالیت‌های آقای «توچی» در حوزه باستان‌شناسی است. در حال حاضر نیز حدود ۳۰۰ کارشناس داریم که ۱۲۰ نفر آن‌ها خارجی هستند و بخشی از این کارشناسان را ایرانی‌ها تشکیل می‌دهند.

    او با اشاره به همکاری این شرکت با بیش از ۱۰۰ دانشگاه، موزه و مرکز علمی در دنیا اظهار کرد: در سال ۲۰۱۲ مرکزی برای ادامه و گسترش همکاری‌ها با ایران راه‌اندازی کردیم که تا امروز فعالیت خود را ادامه داده است. در این موسسه نقش فرهنگی، موقعیت جغرافیایی سیاسی و نفوذ ایران در منطقه قفقاز و آسیای میانه را بررسی کردیم و امروز شاهد رونق اصطلاحی به نام دنیای ایران (پرشین ورد) هستیم.

    وی با اشاره به تجدید روابط دوستانه ایران و ایتالیا در حوزه میراث فرهنگی و باستان‌شناسی، تاکید کرد: روابط را در حوزه کاوش و حفظ آثار گسترش خواهیم داد، همان‌طور که نمایشگاه ۶۰ سال همکاری ایران و ایتالیا به عنوان جامع‌ترین و گسترده‌ترین نمایشگاهی که تاکنون در حوزه همکاری‌های مشترک بین ایران و ایتالیا برگزار شده فعالیت می‌کند.

    پروفسور آندرینو روسی، رییس موسسه ایزمئو

    او این نمایشگاه را بهانه‌ای دانست که نشان دهد «سفرهایی که “توچی” به ایران داشت و در دهه ۵۰ تلاش بر آن بود که صنعت نفت ایران مدرن‌سازی شود و ایران بتواند از درآمدهای نفتی و منابع نفتی استفاده کند، باعث آغاز روابط گسترده‌ی ایتالیایی‌ها با ایران شده است»، روابطی که اکتشافات آن از مناطق شرقی ایران از دهانه غلامان آغاز شد.

    رئیس موسسه ایزمئو با تاکید بر این‌که در پروژه‌های باستان‌شناشی تلاش داشتیم تا از تکنیک‌ها و دانش باستان‌شناسان ایران استفاده کنیم و دو رویکرد قدیمی را باهم تلفیق کرده‌ایم، اضافه کرد: در حال حاضر  آثار و کارهایی که انجام داده‌ایم تاثیر عمیقی در مکاتب و دانشگاه‌ها داشته است.

    روسی با اشاره به منتشر نشدن اطلاعات برخی از داده‌ها و اکتشافات باستان‌شناسی در ایران و ایتالیا اظهار کرد: داده‌های شهر سوخته، یادداشت‌های میدانی باستان‌شناسان مانند اسکراتو از دهانه غلامان و تعداد زیادی از آثار دیگر هنوز منتشر نشده‌اند، این در حالی است که بیش از نیم قرن است که باستان‌شناسان ایتالیایی سعی می‌کنند تا حضورشان را در ایران تثبیت کنند.

    جوزپه پرونه – سفیر ایتالیا در تهران – نیز در این همایش اظهار کرد: همکاری‌های ایران و ایتالیا در زمینه‌های فرهنگی و تاریخی بعد از انقلاب گسترش بیشتری داشت و به صورت یکپارچه شده و در قالب تیم و پروژه‌ها ادامه‌دار شده است.

    این همایش با برگزاری هشت نشست تخصصی در زمینه نتایج کار هیات‌های مشترک ایران و ایتالیا با موضوعات «تکامل اجتماعی و فنی در دوره انتقالی مس سنگی فلات مرکزی ایران: سابقه تولید صنعتی»، «پروژه بین‌المللی چندرشته‌ای در شهر سوخته؛ نقش شهر سوخته در یکپارچه‌سازی سیستم فرهنگی در نیمه دوم قرن سوم و اول هزاره دوم پیش از میلاد»، «باستان‌شناسی دوره هخامنشی در مرکز امپراطوری»، «دوران مفرغ و آهن در خراسان، مروری بر نتایج پروژه‌های میانی مشترک ایران و ایتالیا در شرق و شمال شرقی ایران»، «باستان‌شناسی دوره پارت در ایران»، «دوره‌های ساسانی و اسلامی»، «پژوهش‌های گیاه‌باستان‌شناسی شهر سوخته» و «فعالیت‌های مرمتی در ایران، همکاری‌های مشترک  ISCR و پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری» به کار خود پایان داد.

    انتهای پیام

  • گسترش همکاری‌های تاریخی ایران و ایتالیا بعد از انقلاب

    گسترش همکاری‌های تاریخی ایران و ایتالیا بعد از انقلاب

    به گزارش ایسنا، «ایران و ایتالیا ۶۰ سال همکاری در میراث فرهنگی» در حالی یک شنبه ۲۶ آبان کار خود را در موزه ملی ایران آغاز کرد که ۵۲ پوستر اطلاعاتی از همکاری‌های این دو کشور در حوزه‌ی مرمت، باستان‌شناسی و حفاظت از آثار تاریخی و ۶۰ اثر تاریخی فرهنگی، حاصل همکاری‌های مشترک باستان شناسان ایرانی و ایتالیایی در کاوش‌های محوطه‌های شهر سوخته ، چلو، تل آجری  و دهانه غلامان به نمایش در آوردند و همایشی یک روزه از کاوش‌های مشترک باستان‌شناسان ایران و ایتالیا در این فضای موزه‌ای برگزار می‌شود.

    جوزپه پرونه، سفیر ایتالیا، برگزاری نمایشگاه «ایران و ایتالیا ۶۰ سال همکاری در میراث فرهنگی» را زیربنای یک عمر کاوش‌های باستان‌شناسی تیم‌های مشترک کاوش این دو کشور و به دست آمدن اطلاعات و آثار به دست آمده در آن‌ها دانست و افزود:‌ این نمایشگاه با هدف جشن گرفتن ۶۰ سالگی همکاری باستان شناسان، کارشناسان و محققان ایران و ایتالیا برگزار شد تا این همکاری‌ها در اکتشافات مرمت و حفاظت از آثار تاریخی را نمایش دهند. کارهای که جزو هسته اصلی کار باستان‌شناسان ایتالیایی بوده است.

    سفیر ایتالیا در تهران

    او با اشاره به ایجاد شرکت ایزمئو در سال ۱۹۵۹ میلادی توسط پروفسور «توچه» و آغاز همکاری‌های فرهنگی تاریخی این شرکت با ایران از همان زمان بیان کرد: دیدیم که در این ۶۰ سال چه کارهای فوق‌العاده‌ای انجام دادند، به خصوص در دهه ۷۰ میلادی که مرمت مسجد جامع اصفهان و شهر سوخته آغاز شد و اکتشفاتی به دست آمد که امروز می‌توانیم نتیجه بررسی آنها را ببینیم.

    وی با بیان این که پس از انقلاب اسلامی گسترش همکاری‌های ایران و ایتالیا در زمینه‌های فرهنگی و تاریخی رخ داده، گفت: به مرور این همکاری‌ها یکپارچه شده و به صورت چند تیم و پروژه ادامه‌دار شدند، به خصوص در زمینه‌ی حفاظت، مرمت و ساماندهی آثار تاریخی، حتی در حوزه دانشگاه‌ها.

    سفیر ایتالیا در تهران، با بیان این که امروز فقط جشنِ ۶۰ سال همکاری ایران و ایتالیا نیست، افزود: باید به این فکر  کنیم که حوزه‌ی فرهنگ ایران و ایتالیا میراث داران تاریخ دو کشور هستند، مسئولیتی مشترک که بتوانیم این میراث را حفظ کنیم و ترویج دهیم و آن را به صورت مشترک برای نسل جوان و نسل‌های بعدی نمایش دهیم.

    پرونه با تاکید بر این که اقدامات انجام شده تاکنون، ماندگارند نه گذار، گفت: ایران و ایتالیا در زمینه هنرهای ظریف، سینما و دیگر موارد همکاری‌های دارند اما باستان شناسان گوهر و جوهر همکاری‌ها را به حالت گذشته تا امروز نشان می دهند چیزی که به تاریخ ما برمی‌گردد.

    ۶۰ سال همکاری ایران و ایتالیا، میراث ناملموس این دو کشور

    جبرئیل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – نیز در آیین افتتاح این نمایشگاه و همایش گفت: نمایشگاه ۶۰ سال همکاری ایران و ایتالیا  بیانگر تبادلات فرهنگی عمیق است که در گذشته‌های دو کشور ایران و ایتالیا و صاحبان فرهنگ کهن و میراث غنی ریشه دارد. رویدادی که باعث استمرار و تقویت این تعاملات می‌شود.

    او با بیان این‌که ۶۰ سال همکاری در میراث فرهنگی امروز یک میراث ناملموس ارزشمند برای دو کشور بزرگ ایران و ایتالیا است که باید در حفظ و پاسداشت آن کوشا باشند، افزود: این همکاری‌ها بخش مهمی از تاریخ چند هزاره ساله باستان شناسی جهان را رقم می‌زند که نگاهش به سمت ناشناخته‌ها از گذر تمدن در سرزمینی است که بهشت باستان شناسان لقب گرفته است.

    وی این نوع رابطه دو ملت را پایدارترین شکل دوستی دانست که دولت‌ها و سیاستمداران به آن به دیده احترام نگاه می‌کنند و افزود: این رابطه چشم انداز خوشایندی در روابط همه جانبه دو کشور است که می‌تواند الگوی خدشه‌ ناپذیر برای دیگر جوامع باشد.

    مدیرکل موزه ملی ایران با بیان این‌که در این پروژه کمیته علمی با هدف معرفی ماموریت‌های مشترک و تاثیر آن بر همکاری‌های حرفه‌ای چارچوبی از فعالیت‌های پژوهشگران در نظر گرفته تا تصویری مشخص از اقدامات انجام شده ارائه دهد، اضافه کرد: از سوی دیگر با برگزاری این نمایشگاه به همه پروژه‌های فعال فرصتی داده شد تا به نمایش کارشان بپردازند، اما دسترسی نداشتن به منابع تصویری امکان نمایش فعالیت‌های قبل از انقلاب را از ما گرفت، بنابراین با نمایش ۵۲ پوستر به زبان فارسی و ایتالیایی که متن آنها به همکاری‌های مشترک باستان شناسان ایتالیایی و ایرانی پرداخته و دستاورهای این همکاری‌های پژوهشی را ارائه می‌دهند، مطلب مهمی است که به آن پرداخته شده است.

    نوکنده همچنین از نمایش ۶۰ اثر تاریخی فرهنگی حاصل همکاری‌های مشترک باستان شناسان ایرانی و ایتالیایی در کاوش محوطه‌های شهر سوخته ، چلو، تل آجری  و دهانه غلامان خبر داد.

    امیدواری برای تدوام فعالیت‌های باستان‌شناسی ایران و ایتالیا در آینده

    روح الله شیرازی – رییس پژوهشکده باستان شناسی – نیز در صحبت‌هایی گفت: فعالیت‌های باستان‌شناسی در دشت سیستان در ۱۹۵۹ میلادی توسط ایران و ایتالیا آغاز شد که نتایج ارزشمند آن کشفیاتی مانند شهر مهم دهانه غلامان و بررسی های باستان‌شناسی در شهر سوخته، کوه خواجه و حتی کاوش در مسجد جامع اصفهان بود.

    او همچنین با اشاره به فعالیت‌های باستان‌شناسی زیادی که در قالب هیئت‌های مشترک ایران و ایتالیا در  محوطه‌های مختلف تاریخی ایران انجام شده یا در حال اجراست، نمونه‌ی این اقدامات را  «کاوش‌های باستان شناسی در تُل اجری که یافته‌های هیئت اطلاعاتی از نخستین روزهای شکل گیری شهر هخامنشی این محوطه به دست می‌دهد» یا «کاوش در حوزه خراسان بزرگ در محوطه “چلو”» یا «فعالیت‌های مشترک کاوش در محوطه‌ی کشف مرد شمی از دوره اشکانی در ایذه» دانست.

    وی تاکید کرد: امروز با همکاری باستان‌شناسان و کارشناسان ایرانی شاهد تداوم فعالیت‌ها هستیم که امیدواریم این فعالیت‌ها توسط دو تیم مشترک در آینده در حوزه باستان‌شناسی ادامه‌دار باشد.

    انتهای پیام

  • طرح بُرش دو سنگ‌نگاره چند هزارساله برای نمایشگاه دریانوردی!

    طرح بُرش دو سنگ‌نگاره چند هزارساله برای نمایشگاه دریانوردی!

    به گزارش ایسنا، مدیر کل میراث فرهنگی استان هرمزگان ۲۳ آبان به گونه‌ای با جدیت تمام و بین خبرنگاران این خبر را اعلام می‌کند که گویا برای ثبت ملی هر اثر یا محوطه‌ی تاریخی در هر نقطه از کشور، آن‌ها یک‌بار به تهران برده و نمایش داده می‌شوند، تا هم معرفی شوند و هم به ثبت ملی‌شان کمک شود!

    حال این پرسش نیز مطرح است که اگر فقط قرار بر نمایش این دو سنگ نگاره در نمایشگاه دریانوردی باشد، چرا مولاژ این سنگ‌نگاره‌ها برای نمایش در نمایشگاه تهیه نمی‌شود؛ اقدامی که معمولا در چنین مواردی رخ می‌دهد و حتی می‌تواند ارزش این آثار تاریخی را برای مخاطبان نمایشگاه دوچندان کند، تا نسبت به حضور در محوطه‌ی دهتل، این آثار را از نزدیک ببینند.

    یکی از سنگ‌نگاره‌های دهتل که باوجود ترک روی بدنه‌اش قصد جداسازی و انتقال آن را دارند

    آثار را برای ثبت ملی به تهران منتقل می‌کنند!

    خرم رفیعی  – فعال میراث فرهنگی و یکی از پژوهشگران سنگ نگاره‌های دهتل – در گفت‌وگو با ایسنا درباره‌ی ایده‌ی مطرح شده از سوی میراث فرهنگی و احتمالا سازمان بنادر و کشتیرانی توضیح می‌دهد.

    او می‌گوید: یک ماه قبل مدیر کل میراث فرهنگی استان هرمزگان، اعلام کرد که تعدادی از سنگ‌نگاره‌های دهتل را به موزه ملی ایران منتقل می‌کنیم. آن زمان حرفی از انتقال موقت یا دایم بودن این آثار زده نشده بود. بعد از پیگیری فعالان میراثی بستک و شورا و دهیاری روستا، اعلام کردند که «برای کار ثبت لازم است تا آثار را به تهران منتقل کنیم».

    این فعال میراث فرهنگی با بیان این‌که مدتی نیز همراه با ناصری‌فرد – پژوهشگر سنگ‌نگاره‌های دهتل – روی سنگ نگاره‌های محوطه کار کرده است، ادامه می‌دهد: تا حدی مطلع بودیم که برای ثبت ملی اثر، نیازی به انتقال آن اثر به تهران نیست، به همین دلیل با مسوولان روستا صحبت کرده و درخواست کردیم تا با این اتفاق مخالفت کنند، بعد از آن تا یکی دو روز گذشته هیچ حرف دیگری از چنین ایده‌ای مطرح نبود.

    وی با اشاره به این‌که در دو روز گذشته بار دیگر صحبت از انتقال دو سنگ نگاره‌ی تاریخی محوطه‌ی دهتل به موزه‌ی ملی ایران مطرح شده است، ادامه می‌دهد:‌ این بار گفتند که آمده‌اند تا سنگ‌ها را ببرند، قبل از آن نیز اعلام کرده بودند یک نمایشگاه به مدت دو تا سه ماه در موزه ملی ایران برپا می‌شود و نیاز است تا یکی دو سنگ‌نگاره خاص مرتبط با دریانوردی و خلیج‌فارس را از دهتل ببریم و نمایش دهیم.

    او با اشاره به وجود دو سنگ‌نگاره با نقش کشتی در محوطه‌ی ۹ هزار ساله‌ی دهتل که این محوطه را از دیگر محوطه‌های تاریخی متمایز می‌کند و احتمال می‌رود مشابه آن‌ها در ایران وجود نداشته باشد، بیان می‌کند: اکثر سنگ‌نگاره‌ها در این محوطه و دیگر نقاط کشور بیشتر نقش بزکوهی و انسان‌اند که همه جا تکرار شده‌اند، اما برخی نقوش مانند کشتی و انسان بالدار در دهتل خاص‌اند.

    رفیعی با اشاره به این‌که بیشتر سنگ‌هایی که روی آن‌ها نگاره‌ای به تصویر کشیده شده است، وزن زیادی دارند و بیش از نیمی از آن‌ها در دل خاک قرار گرفته‌اند و بخشی که نگاره دارند روی زمین و در معرض دید هستند، ادامه می‌دهد: در طول سال‌های گذشته تعدادی از سنگ‌ها که برخی نگاره‌هایی نیز روی آن‌ها نقش بسته بود، شکسته شده و در محوطه پراکنده بودند و به دلیل احتمال سرقت، توسط مسوولان روستا، جمع‌آوری شده و در دفتر شورا و دهیاری قرار گرفتند تا برخی مواقع و در زمان برگزاری نمایشگاه آن‌ها به نمایشگاه منتقل شوند.

    او اضافه کرد: از مسوولان میراث فرهنگی بستک و هرمزگان درخواست کردیم تا برای این نمایشگاه این سنگ نگاره‌های شکسته شده را ببرند تا آسیبی به این محوطه‌ها وارد نشود، اما آن‌ها اعلام کرده‌اند که فقط همین دو سنگ‌نگاره با نقش متفاوتی که انتخاب کرده‌اند را می‌برند.

    وی با اشاره به صحبت‌های مسوولان روستا با میراث فرهنگی ادامه می‌دهد: نارضایتی مردم از ایده به آن‌ها منتقل شده و گفته‌اند تا زمانی که همه‌ی مردم اجازه ندهند، نمی‌گذاریم سنگ‌نگاره‌ها منتقل شوند، ما همیشه جلوی چشم مردم هستیم و باید جوابگوی آن‌ها در مقابل میراث آبا و اجدادی‌شان باشیم. اما گویا اعلام کرده‌اند که شما اختیار این آثار را ندارید و حتی در پاسخ به برخی از مخالفان و فعالان میراثی گفته شده که «اگر نگذارید سنگ‌نگاره‌ها را به زور می‌بریم»

    این فعال میراث فرهنگی بستک با اشاره به حضور یک کارشناس از تهران در بستکِ هرمزگان برای انتقال سنگ‌نگاره‌ها، اظهار می‌کند: دو روز گذشته (۲۳ آبان) وی با حضور در بستک اعلام کرد که آمده تا کار انتقال سنگ نگاره‌ها را انجام دهد.

    رفیعی اما از وجود چند تَرَک روی یکی از سنگ‌نگاره‌هایی مورد نظر خبر می‌دهد و می‌گوید: احتمال دارد که اگر قصد انتقال آن را داشته باشند، همه سنگ از بین برود. از سوی دیگر اگر سنگ‌نگاره‌ها از جای خود جابجا شوند ارزش تاریخی خود را از دست می‌دهند.

    اعلام کرده‌اند درخواست سازمان کشتیرانی بوده

    فعلا طرحِ انتقال آثار متوقف شده

    محمد عبدالهی – دهیار مرکز دهستان بستک – نیز در گفت‌وگو با ایسنا، نخست علت انتقال دو سنگ نگاره با نقشِ کشتی را از زبان مدیر کل میراث فرهنگی هرمزگان بیان می‌کند.

    او می‌گوید: مدیر کل میراث فرهنگی به ما اعلام کرده بود که سازمان کشتیرانی کشور از سازمان میراث فرهنگی تقاضا کرده تا چند سنگ‌نگاره‌ی دهتل که، نقش کشتی روی آن‌ها وجود دارد، برای نمایشگاهی که در موزه ملی ایران برپا می‌شود، به تهران منتقل شود، که وزارتخانه نیز ظاهرا با آن موافقت کرده است.

    او  با بیان این‌که طبق گفته‌هایشان قصد دارند این سنگ‌نگاره‌ها را برای نمایشی سه ماهه به موزه‌ی ملی ایران در تهران منتقل کنند، می‌افزاید: در طول روزهای گذشته مخافت شورا و مردم بومی باعث شده تا از جابه‌جایی این سنگ نگاره‌ها جلوگیری شود.

    عبدالهی تاکید می‌کند: بر اساس پیگیری‌های‌مان و تا جایی که می‌دانم، فعلا کار متوقف شده است، اما هنوز از روزهای آینده خبر ندارم و نمی‌دانیم در روزهای دیگر چه اتفاقی رخ می‌دهد.

    انتهای پیام

  • سه‌چهارم ونیز زیر آب رفت + عکس

    سه‌چهارم ونیز زیر آب رفت + عکس

    به گزارش ایسنا به نقل از واشنگتن پست، ونیز که از سال ۱۹۸۷ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، به عنوان یکی از مهم‌ترین شهرهای توریستی جهان در پی شدیدترین سیل در ۵۰ سال اخیر حالا با زیر آب رفتن مهم‌ترین آثار تاریخی و هنری خود مواجه شده است. 

    سطح مد آب که به بیش از ۱۹۴ سانتی‌متر رسیده است، موجب شده ۸۵ درصد از ونیز کاملا شسته شود و با صدمه زدن به خانه‌ها، مغازه‌ها، زیرساخت‌ها و … صدها میلیون دلار خسارت به بار آورده است. 

    مسئولان ایتالیایی بروز این حادثه در ونیز را ناشی از اثرات مخرب تغییرات آب و هوایی و بالاآمدن سطح آب اقیانوس‌ها و رودخانه‌هایی که به این شهر می‌رسند دانسته‌اند و شهردار ونیز هم در صفخه توئیتر خود عنوان کرده این شهر زیبا و تاریخی حالا به زانو درآمده است. 

    شاید مهم‌ترین قسمت شهر ونیز میدان اصلی و تاریخی سن‌ مارکو است که سالانه میلیون‌ها نفر توریست از آن بازدید می‌کنند. تنها راه رسیدن به میدان تاریخی سن‌ مارکو از طریق آب است و به همین دلیل این قسمت یکی از پرترافیک‌ترین مسیرهای عبور قایق‌هاست؛ میدانی که حالا به استخری تبدیل شده و بر اساس دستور شهردار ونیز به دلیل شرایط بحرانی فعلا بسته شده است و کسی اجازه ورود به آن را ندارد. 

    کلیسای جامعه سن مارکو که ساخت آن در قرن ۱۱ میلادی انجام شده مشهورترین جاذبه تاریخی گردشگری ونیز است که به سبب سبک معماری خاصش و ارتباطش با کلیسای کاتولیک، توریست‌های فراوانی را جذب خود می‌کند. سردابی که زیر ساختمان کلیسا واقع شده بر اثر سیل اخیر برای دومین‌بار از زمان ساخت تاکنون به زیر آب رفته که نگرانی‌های فراوانی درباره وارد شدن صدمه به بخش‌های داخلی بنا ایجاد کرده است. ساختمان کلیسا از دیرباز نگرانی‌هایی را در مواجهه با سیل و صدمه دیدن ستون‌های نگه‌دارنده بنا برانگیخته است. 

    بنکسی، نقاش معروف خیابانی در ماه می امسال در واکنش به غرق‌ شدن صدها مهاجر در دریای مدیترانه در سال ۲۰۱۵، یک نقاشی گرافیتی روی یکی از دیوارهای ونیز کشید که دختری را با مشعلی رنگی در دست نشان می‌دهد. این اثر هنری در مقابل یکی از پرترددترین کانال‌ها در مسیر کانال اصلی در قلب شهر ونیز خلق شده که با بیشترین بالاآمدن سطح آب همراه بود و بخشی از گرافیتی بنکسی نیز حالا به زیر آب رفته است. 

    هتل مجلل و باشکوه گریتی پالاس در قلب شهر ونیز برای میزبانی از بازدیدکنندگان ثروتمند، سیاستمداران و دیگر سلبریتی‌ها از شهر، معروف است. این بنا که زمانی یک خانه شخصی بوده حالا به اقامتگاهی پرزرق و برق تبدیل شده است اما بر اثر سیل چند روز گذشته این هتل تخلیه شده و بسیاری از فرش‌ها و مبلمان هتل برای جلوگیری از آب‌خوردگی روی هم تلنبار شده‌ است. 

    کتابخانه آکوا آلتای ونیز از زیباترین کتابخانه‌های جهان و یکی دیگر از جاذبه‌های فرهنگی و هنری شهر است که از سیل اخیر در ونیز در امان نمانده است. با وجود این که کتابخانه از زمان ساخت برای مقابله با بالاآمدن سطح آب طراحی شده اما باز هم سیل هفته اخیر را پیش‌بینی نمی‌کرد و صدها جلد کتاب در این کتابخانه گم شده است. به گفته یکی از مالکان کتابخانه، آن‌ها توقع چنین سیلی را نداشته‌اند. 

    کانل اصلی ونیز (گرند کانال) مهم‌ترین آبراه ونیز است که در مسیر خود از کاخ داگز، باغ‌های سلطنتی و همچنین پل ریالتو عبور می‌کند اما در نتیجه سیل اخیر بسیاری از سیل‌بندهای جدید ایجادشده تخریب شده‌اند و این امر موجب واژگونی قایق‌ها در این مسیر شده است. 

    موزه تاریخی «داگز» در شهر ونیز که بازدیدکنندگان را با تاریخ، معماری و هنر شهر آشنا می‌کند از جاذبه‌های مهم ونیز است که بالاآمدن سطح آب موجب زیر آب رفتن بخش‌هایی از معابر اطراف ساختمان موزه شده است. 

    انتهای پیام

  • ریزش چینی‌ها در ایران متوقف شد

    ریزش چینی‌ها در ایران متوقف شد

    ولی تیموری در گفت وگو با ایسنا با بیان این‌که رصد ماهانه نشان می‌دهد نمودار سفر چینی‌ ها به ایران پس از ابلاغ رسمی لغو روادید تغییرات مثبتی را تجربه می‌ کند، افزود: در ماه های مرداد، شهریور و مهر یعنی پس از لغو روادید، حدود ۱۴ هزار نفر چینی به ایران سفر کردند. این جمعیت در مدت زمان مشابه سال گذشته بالغ بر ۱۳ هزار نفر بود.

    وی ادامه داد: سفر چینی ها به ایران پس از خروج آمریکا از برجام و تنش هایی در خلیج فارس، روندی ریزشی پیدا کرده و وضعیت آن مشابه اروپا شده بود اما اکنون اوضاع تغییر کرده و نمودار رشد گردشگران چینی روند صعودی پیدا کرده، به طوری که در مهرماه امسال در مقایسه با مدت زمان مشابه در سال ۹۷ سفر چینی ها به ایران حدود ۱۲ درصد بیشتر شده و کاهش آمارها از ابتدای سال تا کنون نیز درحال جبران است. سفیر چین نیز در ملاقاتی با وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اذعان کرد که سفر چینی‌ها به ایران افزایش یافته است.

    معاون گردشگری که پیش‌تر درباره نبود اعتبار برای تبلیغات و اطلاع‌رسانی در بازار چین گلایه کرده بود، گفت: در واقع ما بعد از لغو روادید اقدام خاصی نتوانستیم انجام دهیم اما بازتاب همان یک خبر در چین بسیار چشمگیر بود. البته اقداماتی برای تولید محتوا به زبان چینی و بار گذاری آن در سایت گردشگری وابسته به وزارتخانه انجام شد و از استان‌هایی که در مسیر سفر چینی‌ها قرار دارند نیز در خواست شد از این محتوای چینی در مراکز گردشگری استفاده کنند.

    تیموری ادامه داد: با توجه به فضای دولتی گردشگری چین دنبال این بودیم که موقعیتی را برای تبلیغ و اطلاع‌رسانی گردشگری ایران بدست آوریم، بنابراین در سه نمایشگاه گردشگری این کشور شرکت کردیم ‌و برنامه‌ریزی شده است از ششم تا نهم آذرماه هیاتی به ریاست وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به چین سفر کند. البته سفر وزیر بیشتر به بهانه شرکت در اجلاس تمدن‌های قدیمی است که به دعوت چین انجام می شود و در جریان آن هم دیدارهایی با مقامات سایر کشورها صورت خواهد گرفت اما به همین بهانه بخش خصوصی همراه خواهد شد تا مذاکراتی را با بخش خصوصی چین داشته باشد.

    معاون گردشگری اظهار کرد: تا کنون ۱۰۰ آژانس ایرانی برای سفر چین اعلام آمادگی کرده‌اند که ما امیدواریم با توجه به این حجم تقاضا ارتباط خوبی بین فعالان بخش خصوصی و گردشگری دو کشور برقرار شود.

    ایران از سال ۲۰۱۱ پس از امضای توافق‌نامه‌ای بین دو کشور، به فهرست مقاصد امن سفر چینی‌ها اضافه شد، اما در جذب چینی‌ها چندان دستاوردی نداشت تا این‌که در تیرماه سال ۱۳۹۸ هیات دولت با «لغو یک‌طرفه» ویزای ایران برای اتباع چین موافقت کرد. چین با توجه به تعداد جمعیت گردشگران‌اش و مخارج آن‌ها در سفر، همواره کشور جذابی برای سرمایه‌گذاری بوده است. برای همین کشورهای زیادی درحال آسان کردن شرایط سفر آن‌ها هستند؛ از جمله آمریکا، انگلیس، ‌ کانادا و سنگاپور. وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشورمان نیز پس از لغو روادید از هدف‌گذاری ایران برای جذب یک میلیون گردشگر چینی تا چهار پنج سال آینده خبر داد. هرچند با اعزام هیات ایران به چین در آذرماه، روی جذب دو میلیون چینی در همین بازه زمانی هدفگذاری شده است. برخی از فعالان گردشگری نیز بر این عقیده اند با توجه به استقبالی که چینی ها از لغو روادید داشته اند ایران ظرفیت جذب شش میلیون گردشگر از این کشور را نیز دارد.

    وزارت فرهنگ و گردشگری چین برآورد کرده تا پایان سال ۲۰۱۹ میلادی شمار گردشگرانی که به خارج از این کشور سفر می‌کنند به ۱۶۶ میلیون نفر برسد.

    پیش‌بینی شده چینی‌هایی که به انتخاب مقاصد نزدیک عادت داشتند، با کمی سنت‌شکنی، کشورهای دورتر را برای سفر انتخاب کنند. وضعیت سفر چینی‌ها در ماه‌های ابتدایی سال ۲۰۱۹ این احتمال را می‌دهد که کره جنوبی، آمریکا، ژاپن، هند، آلمان، مالزی، انگلیس، استرالیا، تایلند و سنگاپور پرطرفردارترین مقصد برای سفر چینی‌ها در سال جاری باشند.

    چین که براساس داده‌های بانک مرکزی به دومین اقتصاد پرقدرت دنیا تبدیل شده، پیش‌بینی کرده است با تدوام این رشد اقتصادی و افزایش درآمدهای سالانه شخصی، آمار سفرها تا سال ۲۰۲۲ میلادی به ۱۷۸ میلیون نفر برسد. همچنین تخمین زده شده این گردشگران در مجموع حدود ۱.۲ تریلیون “یوان” هزینه کنند.

    انتهای پیام

  • سعدآباد، نیاوران و گلستان گران شدند، موزه ملی ارزان!

    سعدآباد، نیاوران و گلستان گران شدند، موزه ملی ارزان!

    به گزارش ایسنا، براساس آن اعلام، ۲۴ روز پیش، بهای ورودی موزه‌ها، کاخ‌ها و آثار تاریخی برای بازدیدکنندگان ایرانی حداکثر پنج‌هزار تومان و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر ۵۰ هزار تومان اعلام شد؛ افزایش بهایی که هیات وزیران در ۲۳ تیرماه تصویب کرد: «ورودیه موزه‌های ملی، منطقه‌ای، کاخ‌موزه‌ها و آثار تاریخی (غیرمنقول) ثبت جهانی و شاخص برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به مبلغ ۵۰ هزار ریال (۵.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به مبلغ یک میلیون ریال (۱۰۰.۰۰۰ تومان) و ورودیه موزه‌های محلی، استانی و سایر آثار تاریخی – فرهنگی (غیرمنقول) برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به ۴۰ هزار ریال (۴.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به ۵۰۰ هزار ریال (۵۰.۰۰۰تومان) افزایش می‌یابد.»

    این افزایش قیمت بعد از گذشت حدود ۲۰ روز ، به جز برای چهار موزه و مجموعه‌ی فرهنگی تاریخی، برای دیگر آثار و محوطه‌های تاریخی زیر نظر وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان ثابت است.

    اما براساس آن‌چه به چهار مجموعه‌ی ارزشمند و نفیس تهران اعلام شده، اصلاحیه‌ای با نام «نرخ ورودیه موزه‌ های مجموعه فرهنگی تاریخی … اصلاح شد» برای موزه ملی ایران و سه مجموعه‌ی فرهنگی تاریخی گلستان، سعدآباد و نیاوران فرستاده شده است.

    تغییر  بلیت ورودی برای چهار مجموعه‌ی موزه‌ای تهران

    محمد رضا کارگر – مدیر اداره کل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا اعلام این اصلاحیه برای چهار موزه‌ و مجموعه‌ی تاریخی تهران را درجه‌بندی این موزه‌ها می‌داند.

    وی توضیح می‌دهد: سه مجموعه‌ی فرهنگی تاریخی تهران رااز نظر فروش بلیت موزه درجه دو حساب کرده بودیم، برای این سه مجموعه برای رعایت حال مخاطبان و مهمانان‌مان؛ از نظر فروش بلیت و نه جایگاه (که موزه‌های در سطح ملی و درجه یک هستند) این سه مجموعه را از نظر قیمت جزو موزه‌های درجه دو حساب کرده بودیم که در نهایت به ما اعتراض شد که طبق آن‌چه که هستند باید آن‌ها را جزو موزه‌های تراز اول از نظر فروش بلیت در نظر بگیریم که ما نیز آن‌ها را اصلاح کردیم.

    او ادامه داد: فقط این سه مجموعه با افزایش بلیت ورودی و موزه‌ملی ایران به دلیل اشتباهی که رخ داده بود نیاز به کاهش بلیت ورودی داشتن، که این اتفاق رخ داد، اما دیگر موزه ها و مجموعه‌های فرهنگی تاریخی زیر نظر این وزارتخانه در سراسر کشور طبق مصوبه‌ی ۲۳ تیر ماه، از یکم آبان با نرخی مصوب ورودیه‌ی موزه‌ها را از گردشگران دریافت می‌کنند.

    چهار مجموعه‌ی موزه‌ای چقدر از گردشگران دریافت می‌کنند؟

    براساس اعلام جدید نرخ ورودی موزه ملی ایران، تنها ورودیه‌ای است که کاهش داشته است.

    گردشگران داخلی در اصلاحیه‌ی جدید باید ۱۰ هزار تومان برای این دیدن این موزه پرداخت کنند و گردشگران خارجی ۱۰۰ هزار تومان، اما در اعلام یکم آبان هزینه‌ی ورودی گردشگران داخلی ۱۳ هزار تومان و گردشگران داخلی ۱۱۰ هزار تومان بود، یعنی یک درصد بیشتر از اعلامی که برای هزینه‌ی ورودی موزه‌های درجه یک شده بود.

    مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد به دلیل تعداد بیشتر فضاهای موزه‌ای و تاریخی‌اش بیشترین درصد افزایش ورودی گردشگران را به خود اختصاص داده است.

    بر اساس اعلام نرخ جدید ورودیِ مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد که در سایت این مجموعه نیز اعلام شده؛ گردشگران داخلی برای دیدن هر ۱۷ فضای موزه باید ۷۱ هزار تومان پرداخت کنند، در حالی که در نرخِ ۲۰ روز گذشته ۵۴ هزار تومان اعلام شده بود.

    همچنین گردشگران خارجی برای دیدنِ هر ۱۷ فضای موزه‌ای باید ۵۷۰ هزار تومان هزینه پرداخت کنند، در حالی که براساس مصوبه‌ی قدیمی باید مبلغ ۴۰۰ هزار تومان پرداخت می‌کردند.

    اما مجموعه جهانی کاخ گلستان، دومین درصد افزایش ورودی موزه را برای گردشگران به خود اختصاص داده است.

    بر اساس آن‌چه در سایت این مجموعه نیز تاکید شده؛ گردشگران داخلی برای دیدن فضاهای مختلف این سایت جهانی باید ۴۶ هزار تومان و گردشگران خارجی باید ۳۷۰ هزار تومان پرداخت کنند، در حالی که در نخستین مصوبه‌ی امسال برای افزایش ورودی موزه‌ها گردشگران داخلی ۳۵ هزار تومان و گردشگران خارجی ۲۴۰ هزار تومان باید پرداخت می‌کردند.

    مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران  اما کمترین درصد افزایش ورودی برای گردشگران داخلی و خارجی را بعد از اصلاحیه دارد.

    براساس اعلام اداره کل موزه‌ها، گردشگران داخلی برای دیدنِ همه‌ی فضاهای تاریخی و موزه‌ای این مجموعه به جز صاحبقرانیه  و موزه حوض‌حانه که تا اطلاع ثانوی تعطیل هستند، باید ۲۶ هزار تومان پرداخت کنند و گردشگران خارجی باید ۲۲۰ هزار تومان برای ورود به همه‌ی فضاهای موزه‌ای نیاوران بدهند.

    این در حالی است که نخستین مصوبه از گردشگران داخلی ۲۰ هزار تومان و از گردشگران خارجی ۱۴۰ هزار تومان ورودی می‌گرفت.

    انتهای پیام