برچسب: فرهنگی و هنری>گردشگری و میراث

  • بنزین ندهید، فلج می‌شویم

    بنزین ندهید، فلج می‌شویم

    علی صدرنیا با بیان این‌که طرح سهمیه‌بندی بنزین هیچ نگاهی به بخش‌های خدماتی و حمل و نقل گردشگری نداشته است، به ایسنا گفت: ما با گروهی از راهنمایان گردشگری روبرو هستیم که با وسیله نقلیه شخصی خود به گردشگران خدمات می‌دهند، از طرفی راننده‌های ون و خودروهای سواری هم هستند که ناچارند سه برابر هزینه سابق برای بنزین بپردازند، درحالی‌که دستمزدشان نسبت به قبل تفاوتی نکرده و باید هزینه اضافی سوخت را از جیب بپردازند.

    وی ادامه داد: این مشکل در دو نشست مجزا با آقای مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – مطرح شد که نظر ایشان هم بر حل آن بود اما در عین حال تاکید کردند باید ساز و کاری طراحی شود که درصورت تخصیص سهمیه ویژه بنزین به گردشگری، هیچ شائبه‌ای ایجاد نشود.

    صدرنیا اضافه کرد: پیشنهادی هم مطرح شد که شرکت‌های حمل و نقل گردشگری با مجوز این وزارتخانه راه‌اندازی شود تا درصورت توافق، سهمیه ویژه بنزین به این شرکت‌ها و اتومبیل‌های در اختیار آن‌ها که پلاک گردشگری دریافت خواهند کرد، اختصاص یابد.

    وی افزود: بررسی اولیه ما نشان می‌دهد درحال حاضر فقط یک شرکت حمل و نقل گردشگری وجود دارد که از این وزارتخانه مجوز گرفته، بنابراین اگر چنین پیشنهادی اجرایی شود سایر خودروها که درحال سرویس‌دهی به گردشگران هستند از این طرح جا می‌مانند و مشکل «راهنماـ راننده‌»ها نیز حل نمی‌شود، ‌ درحالی‌که آن‌ها بیشتر از گروه‌های معمولی در جاده هستند و سفرهایشان گاهی تا ۳۰ روز طول می‌کشد.

    او یادآور شد: نظر وزارت میراث فرهنگی‌، گردشگری و صنایع دستی بر این است که پیگیری سهمیه ویژه بنزین گردشگری بدون داشتن ساز و کار و ایده قابل اجرا، فقط ایجاد شبهه می‌کند.

    رییس جامعه راهنمایان ایرانگردی و جهانگردی بیان کرد: شاید موضوع بنزین همین حالا حاد نباشد، ولی به محض این‌که وارد فصل سفر در ایران شویم، قطعا این معضل بیشتر به چشم می‌آید. باید سریع‌تر برای آن فکری شود. اگر این سهمیه ویژه اختصاص نیابد بخشی از بدنه گردشگری فلج می‌شود.

    صدرنیا در این راستا پیشنهادی را مطرح کرد هرچند آن را «موقتی» دانست اما گفت: شاید بتوان تا مقطعی که طرح جدی‌تری اجرا می‌شود، از طریق آژانس‌های گردشگری معتبر «راهنما ـ راننده‌»ها و یا راننده‌های خودروهای در اختیار گردشگری را به وزارت میراث فرهنگی و گردشگری و نفت معرفی کرد تا سهمیه ویژه‌ای به آن‌ها تخصیص داده شود. البته که برای مساله بنزین نمی‌توان راه‌کار ساده‌ای داشت اما تا زمانی که آن شرکت‌های حمل و نقل مورد نظر وزاتخانه راه‌اندازی شود شاید بتوان سهمیه‌ای را مقطعی و برای تعداد خاصی از راهنماها و راننده‌ها شناخته شده، اختصاص داد.

    رییس هیات مدیره جامعه راهنمایان ایرانگردی و جهانگردی سپس به تاثیر سهمیه‌بندی بنزین در افزایش هزینه تورهای ایران اشاره کرد و افزود: پس از اجرای طرح سهمیه‌بندی بنزین و اصلاح قیمت، درخواست‌هایی در ارتباط با افزایش دستمزد راهنمایان و راهنماـراننده‌ها به این جامعه رسید اما  هزینه‌های دیگر آنقدر بالا رفته که اگر دستمزد راهنماها و راننده‌ها به آن اضافه شود، فقط باعث می‌شود سفر ایران گران‌تر و آژانس‌های کوچک و ضعیف‌تر ورشکسته شوند.

    او اضافه کرد:‌ با آن‌که هزینه غذا بالا رفته اما مبنای محاسبه در برخی از تورها هنوز نرخ سال گذشته است. از طرفی بهار گذشته که با سفر اربعین همزمان شد با کمبود اتوبوس مواجه شدیم در نتیجه بسیاری از راننده‌های اتوبوس و شرکت‌های حمل و نقل کرایه‌ها را افزایش دادند. از آبان‌ماه هم که دقیقا فصل سفر در ایران بود، نرخ ورودی موزه‌ها افزایش پیدا کرد. این درحالی است که بیشتر تورها از یکی دو سال قبل فروخته شده‌اند و این گرانی‌های لحظه‌ای در قیمت آن‌ها محاسبه و حتی پیش‌بینی نشده است. در هیچ کجا قیمت‌ها اینقدر لحظه‌ای و بدون اصول تغییر نمی‌کند و این برای طرف‌های خارجی قابل درک نیست.

    صدرنیا تاکید کرد: باید صنعت گردشگری را حمایت کرد تا درآمدزا شود، مخصوصا حالا که تعداد گردشگران سودده و درآمدساز آن کاهش یافته و هزینه‌ها از این طریق تامین نمی‌شود.

    انتهای پیام

  • چرا باید برای “عُرس مولانا” به خوی برویم؟

    چرا باید برای “عُرس مولانا” به خوی برویم؟

    به گزارش ایسنا، امسال هم در پی فعالیت‌هایی که از بیش از یک دهه پیش توسط برخی فعالان فرهنگی، شخصیت‌های دانشگاهی و مسؤولان اجرایی در خوی و سایر شهرها ازجمله تهران آغاز شد، کاروانی شامل چند ده نفر از اهالی فرهنگ و هنر و نیز علاقه‌مندان این حوزه‌ از استان‌هایی چون تهران، البرز، قزوین، مازندران، آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی راهی خوی شدند تا مراسم عُرس مولانا (سالگشت درگذشت جلال‌الدین محمد بلخی) را بر سر مزار مراد او، شمس تبریزی، در محوطه‌ی منار شمس خوی گرامی بدارند.

    محوطه مزار و منار شمس تبریزی در خوی

    سالانه بسیاری از علاقه‌مندان فرهنگ و عرفان، از مبادی حمل و نقل شهرهایی چون تهران، در روزهای پایانی آذرماه به مقصد قونیه راهی می‌شوند تا با زیارت مزار مولانا و شرکت در مراسم گوناگون دائمی و فصلی که به این مناسبت در این شهر شرق ترکیه برگزار می‌شود، از انجام یک حرکت و سفر فرهنگی، به حظ و بهره برسند.

    پیشنهاد دیگر این است که اگر مبداء سفر از مرکز ایران باشد، در طول مسیر، در شهر قزوین از آرامگاه حمدالله مستوفی، آرامگاه شهید ثالث، برج باراجین و آثار صفوی و موزه خوشنویسی این شهر می‌توان دیدن کرد. در ادامه و در زنجان، علاوه بر مزار حسین منزوی و مردان نمکی، در محوطه گنبد سلطانیه نیز از آرامگاه ملاحسن کاشی و خانقاه حسام‌الدین حسن چلبی و در نزدیکی آن، مزار قیدار نبی نیز می‌توان دیداری داشت.

    اگر مسیر با یک قوس به استان همدان هم برسد، آرامگاه باباطاهر عریان، بوعی سینا، عارف قزوینی، حجی نبی، حیقوق نبی، استر و مردخای، گنبد علویان و آثار حضور میرسیدعلی همدانی و نیز آرامگاه رضی‌الدین آرتیمانی را به‌عنوان بخشی از مسیر حرکت ادبی – فرهنگی – عرفانی می‌توان برگزید.

    مقبره‌الشعراء تبریز

    در غیر این صورت، در تبریز مشهور، با حضور در مقبره‌الشعراء این شهر که گفته می‌شود مدفن حدود ۴۰۰ شاعر و عارف عصرهای مختلف است، به زیارت مزار اسدی توسی، خاقانی شروانی، ظهیر فاریابی، قطران تبریزی، سلمان ساوجی، شیخ محمد خیابانی شبستری، ثقه‌الاسلام تبریزی و البته محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص و معروف به شهریار می‌توان رفت.

     با کمی انحراف مسیر، آرامگاه شیخ محمود شبستری و نیز استاد او بهاءالدین یعقوب تبریزی را در شهر شبستر و باز در غیر این صورت، مسجد جامع مرند را به‌عنوان یک اثر تاریخ بازمانده از پیش از اسلام و نیز دوران خاص اسلامی می‌توان زیارت کرد.

    به هر روی، مقصد غایی خوی و مزار شمس تبریزی در محوطه‌ی موسوم به منار یا میل شمس است؛ برجی چندصدساله، مزین به جمجمه و شاخ تعدادی قوچ که گویا نماد قدرت بوده است.

    مزار شمس تبریزی در خوی

    ۱- چرا برای عُرس مولانا باید به خوی برویم؟

    برخلاف آنچه به نظر می‌رسد، برای انتخاب خوی به‌عنوان مقصدی برای ابراز علاقه و ارادت به شاعر و عارف نامی ایران‌زمین، لازم نیست که با استدلال و نیت‌های ناسیونالیستی، به‌جای ترکیه به خوی سفر کنیم. کافی است با فرض فراملی و جهانی بودن شخصیت‌هایی چون مولانا، اولا با سفر به خوی، امکانی برای تجربه‌های بکر از کشور خود را برای خودمان ایجاد کنیم، سپس دیگران را هم توصیه کنیم که برای تجربه‌هایی مشابه ما، به ایران سفر کرده، برای این منظور در آذربایجان و خوی حاضر شوند.

    کاروان یادشده نیز که امسال عازم خوی شد، ابتدا با حضور بر سر مزار شمس تبریزی، با سخنرانی، شعرخوانی و نی‌نوازی و آوازخوانی، این بینش را تبلیغ و به سهم خود، عملیاتی کرد؛ حرکتی که در ادامه، با حضور در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، تدام یافت.

    فاضل جمشیدی – خواننده و آهنگساز -، بهزاد فراهانی – بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون -، سیدحبیب نبوی – استاد دانشگاه و مولاناپژوه – و اسفندیار قره‌باغی – خواننده – در این آیین سخنرانی کردند، مهدی حاجی‌خوانی به دکلمه شعر پرداخت و جواد ماهری‌نیا شعری را در دستگاه ایرانی برای حاضران بر سر مزار شمس تبریزی خواند.

    اجرای کم‌سابقه همخوانی بداهه فاضل جمشیدی، عباس گرگانی و حسام صحرایی به‌همراه نوازندگی حسن جعفرتبار کامی (نی) و پوریا خاکپور (تار) از دیگر برنامه‌های این آیین بود.

    بداهه‌خوانی سه خواننده

    ۲– چرا برای عُرس مولانا باید به خوی برویم؟

    واقعیت این است که ما در مقایسه با کشور همسایه، با مشابهت‌های دینی و فرهنگی بسیار، از زیرساخت و آمادگی‌های کمتری برای میزبانی از عاشقان و علاقه‌مندان به مولانا و شمس برخورداریم.

    امکان اقامتی شایان در خوی تقریبا وجود ندارد، ۲ محل اقامتی وجود دارد که ظرفیت چندانی ندارند. نزدیک‌ترین امکان قابل توجه، یک کاروانسرای تاریخی بازسازی شده در نزدیکی مرند است و در غیر این صورت باید از شهرهایی مثل تبریز و ارومیه برای این منظور بهره گرفت.

    امکانات پذیرایی همچون رستوران و حتا امکانات بهداشتی هم در خوی برای گردشگران چندان فراهم نیست. حتا سرویس بهداشتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خوی هم از وضعیت حداقل‌های انسانی برخوردار نیست. در این صورت، این پرسش به‌وجود می‌آید که به‌راستی چرا مخاطب خارجی و حتا ایرانی برای عُرس مولانا باید به خوی سفر کند؟

    این پرسشی است که قطعا پایان ماجرا نیست و امید به بهبود و فراهم آمدن امکانات بیش از پیش، برای تحقق این امر، حتما قابل تصور و مقدور است.

    گزارش و عکس از: علیرضا بهرامی – ایسنا

    سفر اهالی فرهنگ و هنر به خوی برای عُرس مولانا
    حضور اهالی فرهنگ و هنر در آرامگاه شهریار برای عُرس مولانا
    شعرخوانی و اجرای آواز ایرانی بر مزار شهریار
    نمایی از مقبره‌الشعراء تبریز در حال بازسازی
    محراب تاریخی مسجد جامع مرند
    موزه شهر مرند
    نمایی از ائل گلی تبریز
    نمایی از محوطه مزار و منار شمس تبریزی در خوی
    منار و مزار شمس تبریزی در خوی

    انتهای پیام

  • چرا برای “عُرس مولانا” به خوی برویم؟

    چرا برای “عُرس مولانا” به خوی برویم؟

    به گزارش ایسنا، امسال هم در پی فعالیت‌هایی که از بیش از یک دهه پیش توسط برخی فعالان فرهنگی، شخصیت‌های دانشگاهی و مسؤولان اجرایی در خوی و سایر شهرها ازجمله تهران آغاز شد، کاروانی شامل چند ده نفر از اهالی فرهنگ و هنر و نیز علاقه‌مندان این حوزه‌ از استان‌هایی چون تهران، البرز، قزوین، مازندران، آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی راهی خوی شدند تا مراسم عُرس مولانا (سالگشت درگذشت جلال‌الدین محمد بلخی) را بر سر مزار مراد او، شمس تبریزی، در محوطه‌ی منار شمس خوی گرامی بدارند.

    محوطه مزار و منار شمس تبریزی در خوی

    سالانه بسیاری از علاقه‌مندان فرهنگ و عرفان، از مبادی حمل و نقل شهرهایی چون تهران، در روزهای پایانی آذرماه به مقصد قونیه راهی می‌شوند تا با زیارت مزار مولانا و شرکت در مراسم گوناگون دائمی و فصلی که به این مناسبت در این شهر شرق ترکیه برگزار می‌شود، از انجام یک حرکت و سفر فرهنگی، به حظ و بهره برسند.

    پیشنهاد دیگر این است که اگر مبداء سفر از مرکز ایران باشد، در طول مسیر، در شهر قزوین از آرامگاه حمدالله مستوفی، آرامگاه شهید ثالث، برج باراجین و آثار صفوی و موزه خوشنویسی این شهر می‌توان دیدن کرد. در ادامه و در زنجان، علاوه بر مزار حسین منزوی و مردان نمکی، در محوطه گنبد سلطانیه نیز از آرامگاه ملاحسن کاشی و خانقاه حسام‌الدین حسن چلبی نیز می‌توان دیداری داشت.

    اگر مسیر با یک قوس به استان همدان هم برسد، آرامگاه باباطاهر عریان، بوعی سینا، عارف قزوینی، حجی نبی، حیقوق نبی، استر و مردخای، گنبد علویان و آثار حضور میرسیدعلی همدانی و نیز آرامگاه رضی‌الدین آرتیمانی را به‌عنوان بخشی از مسیر حرکت ادبی – فرهنگی – عرفانی می‌توان برگزید.

    مقبره‌الشعراء تبریز

    در غیر این صورت، در تبریز مشهور، با حضور در مقبره‌الشعراء این شهر که گفته می‌شود مدفن حدود ۴۰۰ شاعر و عارف عصرهای مختلف است، به زیارت مزار اسدی توسی، خاقانی شروانی، ظهیر فاریابی، قطران تبریزی، سلمان ساوجی، شیخ محمد خیابانی شبستری، ثقه‌الاسلام تبریزی و البته محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص و معروف به شهریار می‌توان رفت.

     با کمی انحراف مسیر، آرامگاه شیخ محمود شبستری و نیز استاد او بهاءالدین یعقوب تبریزی را در شهر شبستر و باز در غیر این صورت، مسجد جامع مرند را به‌عنوان یک اثر تاریخ بازمانده از پیش از اسلام و نیز دوران خاص اسلامی می‌توان زیارت کرد.

    به هر روی، مقصد غایی خوی و مزار شمس تبریزی در محوطه‌ی موسوم به منار یا میل شمس است؛ برجی چندصدساله، مزین به جمجمه و شاخ تعدادی قوچ که گویا نماد قدرت بوده است.

    مزار شمس تبریزی در خوی

    ۱- چرا برای عُرس مولانا باید به خوی برویم؟

    برخلاف آنچه به نظر می‌رسد، برای انتخاب خوی به‌عنوان مقصدی برای ابراز علاقه و ارادت به شاعر و عارف نامی ایران‌زمین، لازم نیست که با استدلال و نیت‌های ناسیونالیستی، به‌جای ترکیه به خوی سفر کنیم. کافی است با فرض فراملی و جهانی بودن شخصیت‌هایی چون مولانا، اولا با سفر به خوی، امکانی برای تجربه‌های بکر از کشور خود را برای خودمان ایجاد کنیم، سپس دیگران را هم توصیه کنیم که برای تجربه‌هایی مشابه ما، به ایران سفر کرده، برای این منظور در آذربایجان و خوی حاضر شوند.

    کاروان یادشده نیز که امسال عازم خوی شد، ابتدا با حضور بر سر مزار شمس تبریزی، با سخنرانی، شعرخوانی و نی‌نوازی و آوازخوانی، این بینش را تبلیغ و به سهم خود، عملیاتی کرد؛ حرکتی که در ادامه، با حضور در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، تدام یافت.

    فاضل جمشیدی – خواننده و آهنگساز -، بهزاد فراهانی – بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون -، سیدحبیب نبوی – استاد دانشگاه و مولاناپژوه – و اسفندیار قره‌باغی – خواننده – در این آیین سخنرانی کردند، مهدی حاجی‌خوانی به دکلمه شعر پرداخت و جواد ماهری‌نیا شعری را در دستگاه ایرانی برای حاضران بر سر مزار شمس تبریزی خواند.

    اجرای کم‌سابقه همخوانی بداهه فاضل جمشیدی، عباس گرگانی و حسام صحرایی به‌همراه نوازندگی حسن جعفرتبار کامی (نی) و پوریا خاکپور (تار) از دیگر برنامه‌های این آیین بود.

    بداهه‌خوانی سه خواننده

    ۲– چرا برای عُرس مولانا باید به خوی برویم؟

    واقعیت این است که ما در مقایسه با کشور همسایه، با مشابهت‌های دینی و فرهنگی بسیار، از زیرساخت و آمادگی‌های کمتری برای میزبانی از عاشقان و علاقه‌مندان به مولانا و شمس برخورداریم.

    امکان اقامتی شایان در خوی تقریبا وجود ندارد، نزدیک‌ترین امکان، یک کاروانسرای تاریخی بازسازی شده در نزدیکی مرند است و در غیر این صورت باید از شهرهایی مثل تبریز و ارومیه برای این منظور بهره گرفت.

    امکانات پذیرایی همچون رستوران و حتا امکانات بهداشتی هم در خوی برای گردشگران چندان فراهم نیست. حتا سرویس بهداشتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خوی هم از وضعیت حداقل‌های انسانی برخوردار نیست. در این صورت، این پرسش به‌وجود می‌آید که به‌راستی چرا مخاطب خارجی و حتا ایرانی برای عُرس مولانا باید به خوی سفر کند؟

    این پرسشی است که قطعا پایان ماجرا نیست و امید به بهبود و فراهم آمدن امکانات بیش از پیش، برای تحقق این امر، حتما قابل تصور و مقدور است.

    گزارش و عکس از: علیرضا بهرامی – ایسنا

    سفر اهالی فرهنگ و هنر به خوی برای عُرس مولانا

    حضور اهالی فرهنگ و هنر در آرامگاه شهریار برای عُرس مولانا

    شعرخوانی و اجرای آواز ایرانی بر مزار شهریار

    نمایی از مقبره‌الشعراء تبریز در حال بازسازی

    محراب تاریخی مسجد جامع مرند

    موزه شهر مرند

    نمایی از ائل گلی تبریز

    نمایی از محوطه مزار و منار شمس تبریزی در خوی

    منار و مزار شمس تبریزی در خوی

    انتهای پیام

  • از نکوداشت حسین کریمان تا پیش‌همایش ری باستان

    از نکوداشت حسین کریمان تا پیش‌همایش ری باستان

    به گزارش ایسنا، نخستین پیش‌نشست همایش ری باستان، با برگزاری آیین نکوداشت «حسین کریمان» سه شنبه سوم دی در دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌شود.

    این آیین توسط گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی و اداره کل میراث فرهنگی؛ گردشگری و صنایع دستی استان تهران از ساعت ۹ تا ۱۲  در تالار ناصرخسرو در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌شود.

    در این نشست، قرار است رضا شعبانی، حسن فاضلی نشلی و قدیر افروند درباره‌ی تاریخ و باستان شناسی ری صحبت کنند.

    هر چند هنوز فراخوان و اعلام جزییات همایش ری باستان اعلام نشده است، اما به نظر می‌رسد این همایش جزو نخستین همایش‌های باستان‌شناسی مربوط به ری باستان است که می‌تواند جایگاه خود را به درستی نشان دهد، ان هم در حالی که دست کم در طول چند سال گذشته در هر کدام از اقدامات عمرانی که توسط مردم در بخش‌های مختلف شهر ری انجام می‌شود، آثار تاریخی مختلف از کوزه‌های سفالی تا سازه‌اهای معماری به دست آمده است.

    انتهای پیام

  • روز ملی پرنده‌نگری در تهران برگزار می‌شود

    روز ملی پرنده‌نگری در تهران برگزار می‌شود

    به گزارش ایسنا، اختصاص یک روز در تقویم ملی به «روز ملی پرنده نگری» نخستین‌بار در سال ۱۳۸۹ از سوی گروهی از فعالان محیط‌زیست و طبیعت‌گردی پیشنهاد شد. پس از تلاش‌ متخصصان اولین پنجشنبه آذر ماه هر سال به عنوان روز ملی پرنده‌نگری در نظر گرفته شد. کمیته ملی طبیعت‌گردی متشکل از سه نهاد «وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی»، «سازمان محیط‌زیست» و «سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور» با حمایت از رویداد گرامیداشت روز ملی پرنده‌نگری، این اقدام را در راستای فرهنگ‌سازی به منظور حفاظت از گونه‌های متنوع پرندگان کشور به رسمیت شناخته است. هرچند این روز هنوز رسما وارد تقویم ملی کشور نشده است.

    روابط‌ عمومی معاونت گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی که این متن را فرستاده توضیح داده که علت به تعویق افتادن گرامی‌داشت این روز، تاسیس باشگاه پرنده‌نگری ایرانیان و بروز موانعی در ارتباط با آن بود.

    مراسم پرنده‌نگری امسال با محوریت «زاغ بور»، گونه بومزاد ایران برگزار می‌شود که ضمن پرداختن به تهدیدات زیستگاه و جمعیت این پرنده بومی، آثار هنری تعدادی از هنرمندان با محوریت این گونه در حال انقراض نیز به نمایش در می‌آید.

    «باشگاه پرنده‌نگری ایرانیان» به عنوان مجری این رویداد قصد دارد با معرفی پویشی، «زاغ بور» را به عنوان پرنده ملی ایران به عموم مردم معرفی کند. شناساندن این پرنده به آن دسته از هموطنان که آشنایی کمتری با محیط‌زیست و حیات‌وحش کشورمان دارند می‌تواند با برانگیختن توجه و افزایش آگاهی، به حفاظت بیشتر از آن کمک کند و توجه به داشته‌های طبیعی کشورمان را افزایش دهد.

    در حاشیه رویداد گرامیداشت روز ملی پرنده‌نگری از کتاب «حیات‌وحش ایران، راهنمایی برای گردشگران و عکاسان» نوشته سید بابک موسوی نیز رونمایی و نمایشگاه عکسی با عنوان «مفهوم طبیعت» برپا می‌شود.  

    دفتر همکاری و توافق‌های ملی معاونت گردشگری در تعامل با کمیته ملی طبیعت‌گردی به عنوان پشتیبان این رویداد، برگزاری اقدام مشابه را در دستور کار ادارات کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان‌های کشور قرار داده و در صدد تلاش برای ثبت این رویداد در تقویم ملی کشور است.   

    گرامیداشت روز ملی پرنده‌نگری روز پنجشنبه ۵ دی‌ماه از ساعت ۱۶ تا ۱۸ در فرهنگسرای شفق تهران به آدرس یوسف‌آباد، خیابان سید جمال‌الدین اسدآبادی، خیابان بیست و یکم برگزار می‌شود.

    انتهای پیام

  • کشف دو سازه جدید در محوطه جهانی پاسارگاد

    کشف دو سازه جدید در محوطه جهانی پاسارگاد

    کوروش محمدخانی در گفت‌وگو با ایسنا، توضیح داد: در ششمین فصل از بررسی‌های میان‌رشته‌ای و گمانه‌زنی در پاسارگاد، «تکمیل نقشه مغناطیسی محوطه پاسارگاد و اطراف آن»، «ادامه بررسی‌های زمین باستان‌شناسی»، «نمونه‌برداری به روش OSL  (تحریک نوری؛ نمونه‌برداری روی رسوبات با هدف تاریخ‌گذاری نهشته‌های باستانی)» و «گمانه‌زنی روی برخی از آنومالی‌های خطی (بی‌هنجاری‌های مغناطیسی به‌دست‌آمده در نقشه‌های مغناطیسی محوطه)» به دنبال ادامه اقدامات در سال‌های گذشته، در این فصل نیز انجام شدند.

    به گفته‌ او، بررسی مغناطیسی روی «تُل تخت» و در محوطه‌ محصورشده خشتی در پشت تُل تخت انجام شد و بخش‌هایی از فضاهای بین کاخ‌ها و فضای بین کاروانسرا و آرامگاه کوروش و تُل خشتی در بخش غربی آرامگاه کوروش مورد بررسی مغناطیس‌سنجی قرار گرفت، که نتایج قابل توجهی را به دنبال داشت.

    این عضو هیات علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به ایجاد شش گمانه، روی بی‌هنجاری‌های مغناطیسی خطی در باغ شاهی و با هدف تشخیص کانال یا جوی‌های باستانی اظهار کرد: در چهار گمانه تشخیص داده شد که آنومالی‌های خطی مربوط به جوی‌های معاصر است، اما در دو گمانه، به دو سازه‌ سنگی رسیدیم. در پشت کاخ بارِ عام، یک سازه سنگی شامل یک ردیف آجر لاشه‌ای در نمای رو به کاخ بار عام به صورت پاک‌تراش (صاف و تراشیده‌شده) و نمای دیگر نامنظم بود که در عمق حدود ۷۰ سانتی‌متری قرار دارند.

    او با بیان این‌که نمونه‌برداری خاک برای آزمایش‌های زمین باستان‌شناسی و نمونه‌برداری برای تاریخ‌گذاری به روش OSL  از این گمانه برداشته شد، تاکید کرد: نمونه‌های برداشت‌شده برای آزمایش به فرانسه ارسال می‌شود، اما برای اظهارنظر درباره‌ کاربری این سازه، نیاز به مطالعات تکمیلی است.

    محمدخانی با این وجود با تاکید بر این‌که آنومالی  (بی‌هنجاری مغناطیسی) نشان از یک ورودی سنگی در این بخش داشت که گمانه‌زنی‌ها این سازه‌ سنگی را مشخص کردند، اظهار کرد: نکته‌ قابل توجه وجود آجرهای قالبی هلالی‌شکل در ابتدای این ورودی است که به صورت یکپارچه هستند، هرچند سقف این ورودی تخریب شده بود و آجرها در کف سازه افتاده بودند.

    این مدرس دانشگاه با بیان این‌که نمونه‌برداری‌های OSL برای تاریخ‌گذاری این سازه‌های سنگی انجام شده است، یادآوری کرد  که این سازه‌های سنگی متعلق به دوره هخامنشی است.

    سرپرست هیات فصل ششم بررسی‌های میان‌رشته‌ای و گمانه‌زنی در پاسارگاد همچنین با اشاره به ایجاد گمانه شماره ۶ روی آنومالی بخش ورودی آبگیر جنوب شرقی باغ سلطنتی (باغ شاهی)، تاکید کرد: پیش از این، در بررسی‌های مغناطیسی در دهه ۸۰ (حدود ۲۰۰۳) آبگیر کشف شده بود.

    فصل ششم گمانه‌زنی و بررسی‌های میان‌رشته‌ای در پاسارگاد در راستای تفاهم‌نامه مشترک پنج‌ساله بین پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و دانشگاه لیون ۲ فرانسه،  و دانشگاه شهید بهشتی در حال انجام است، که سرپرستی ایرانی هیات را «کوروش محمدخانی – هیات علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی -» و سرپرستی هیات فرانسوی را «سباستین گندت – پژوهشگر مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه دانشگاه لیون ۲- » بر عهده دارد.

    در واقع تفاهم‌نامه دور دوم همکاری مشترک ایران و فرانسه در راستای پروژه شناسایی  فارس مرکزی در دوره هخامنشیان و با هدف بازسازی چشم‌انداز پاسارگاد با استفاده از علوم میان‌رشته‌ای در باستان‌شناسی از سال ۱۹۹۹ میلادی به سرپرستی «رمی بوشارلا» آغاز شد که دور اول این تفاهم‌نامه بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ به مدت پنج سال امضا شده بود، هرچند کار از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ در پاسارگاد انجام شد، ولی در فاصله‌ سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ این دو تیم کاوش سراغ کاوش‌های نجات‌بخشی سد سیوند رفتند و یک سال باقی‌مانده کاوش در این محوطه را در سال ۲۰۰۸ به انجام رساندند. دور دوم تفاهم‌نامه نیز به سرپرستی محمدخانی از سال ۲۰۱۵ آغاز شد.

    انتهای پیام

  • جشن انقلاب زمستانی در «استون هنج»

    جشن انقلاب زمستانی در «استون هنج»

    به گزارش ایسنا به نقل از ایندی‌پندنت، بیش از پنج هزار نفر طولانی‌ترین شب سال را با جشن و سرور در کنار بنای تاریخی استون هنج گذراندند و با وجود سرمای هوا منتظر طلوع خورشید و تماشای آن ماندند. 

    انقلاب زمستانی همزمان با مرگ نمادین و تولد دوباره خورشید است که با آغاز آن روزها به تدریج بلند و شب‌ها کوتاه می‌شوند و در ایران و چندین کشور دیگر نیز طولانی‌ترین شب سال با نام یلدا جشن گرفته می‌شود. 

    «استون هنج» که در دشت سالزبری ویلتشر در جنوب انگلستان است، یکی از بزرگترین معماهای تاریخ باستان‌شناسی است که سالانه میلیون‌ها گردشگر را به انگلیس می‌کشاند و باستان شناسان معتقدند قدمت آن به سه تا دو هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. 

    انتهای پیام

  • نخستین سوال مجلسی‌ها از وزیر میراث کلید خورد

    نخستین سوال مجلسی‌ها از وزیر میراث کلید خورد

    به گزارش ایسنا، در حالی بیش از سه ماه از نشستن علی‌اصغر مونسان روی صندلی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی می‌گذرد که در این مدت علاوه بر پرسش‌هایی که برخی نمایندگان مجلس بعد از وقوع هر اتفاق تلخی در حوزه‌ انتخابی‌شان در رسانه‌ها از مونسان پرسیده‌اند، این‌بار فراکسیون پاسخگوی مجلس به صورت رسمی قرار است نخستین سوال را از او درباره‌ وضعیت چند محوطه‌ تاریخی مشخص‌شده در کشور داشته باشد.

    سوال‌های مطرح‌شده از علی‌اصغر مونسان – وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – را که به هیات‌رییسه مجلس شورای اسلامی تقدیم شده علی بختیار – رییس فراکسیون پاسخگوی مجلس و نماینده گلپایگان و خوانسار – از او می‌پرسد.

    در خلاصه سوال آمده است: «علت عدم توجه به حفظ، نگهداری و مرمت آثار تمدنی و ابنیه‌ تاریخی کشور و عدم تدبیر جهت گسترش زیرساخت‌های صنعت گردشگری چیست؟»

    اما شرح سوال‌ها که در قالب هشت پرسش مطرح شده‌ این‌طور است:

    ۱- چرا با این‌که چند سال از آسیب دیدن قلعه شاهدژ واقع در کوه صفه در جنوب اصفهان با قدمت حدود ۱۷۰۰ سال، به دلیل احداث “تله‌کابین” می‌گذرد، ولی هنوز اقدام موثری جهت برچیدن تاسیسات صورت نگرفته است و با این‌که این بنا در فهرست آثار ملی ثبت شده است، هنوز حریم و ضوابط آن تعیین و ابلاغ نشده است؟

    ۲- چرا اداره میراث فرهنگی اصفهان در برابر تخریب حریم «میدان نقش جهان» به منظور احداث خیابان آقانجفی، واکنش بایسته را از خود نشان نداد؟

    ۳- چرا ضوابط حریم چهارباغ که یکی از خیابان‌های تاریخی شناخته‌شده در جهان است، به صورت واضح و شفاف مشخص و اعلام نمی‌شود؟ و چرا اداره میراث فرهنگی اصفهان جهت ساخت هتل و بلندمرتبه‌سازی در محدوده تاریخی چهارباغ اقدام به صدور مجوز کرده است، به طوری‌که بنا به گزارش واصله تا کنون حدود ۳۰۰۰ متر زمین در محدوده‌ تاریخی، بدون مصوبه کمیسیون ماده ۵ تخریب و گودبرداری شده است؟

    ۴- چرا مسوولین میراث فرهنگی از حریم محوطه باستانی چندهزارساله “جوبجی” واقع در شهرستان رامهرمز محافظت کافی به عمل نیاورده‌اند، به طوری‌که مدتی است معدنکاران مشغول احداث جاده در پنج‌متری این محوطه هستند؟ با توجه به کشف گنجینه‌ کهن طلایی و مفرغی حاکم عیلامی رامهرمز و مقبره دو زن از نزدیکان پادشاه تمدن باستانی عیلام نو در این محوطه می‌توان به اهمیت آن پی برد.

    ۵- بخش اعظمی از سنگ‌نگاره‌های شش تا هفت‌هزارساله تیمره در محوطه باستانی کوچری در شهرستان گلپایگان با احداث سد به زیر آب رفته است. چرا تا کنون مسوولین میراث فرهنگی اقدامی جهت نجات‌بخشی و صیانت از این آثار باارزش نکرده‌اند؟

    ۶- در سنوات گذشته عرصه و حریم محوطه تاریخی هگمتانه  واقع در همدان – که قابلیت ثبت جهانی نیز دارد – مخدوش شده است، چرا که مدیران میراث فرهنگی از امکانات قانونی خود جهت صیانت از حریم ابنیه و محوطه‌های تاریخی کشور استفاده نمی‌کند.

    ۷- مسئله بعدی تعرض به عرصه محوطه باستانی ثبت جهانی شوش است. که این اقدام یک بار جهت احداث زیرگذر و بار دیگر به‌خاطر عبور لوله‌های نفتی صورت گرفت. چرا حریم و عرصه یک محوطه تاریخی چندهزارساله که – ثبت جهانی نیز شده است – به آسانی مورد تعرض قرار می‌گیرد و پیگیری موثری جهت برخورد با خاطیان و متخلفان نمی‌شود؟

    ۸- شیراز و اصفهان شناخته‌ترین مقاصد گردشگری کشور هستند؛ چرا تا کنون اقدامی جهت ساخت موزه منطقه‌ای استان فارس و استان اصفهان در این دو شهر صورت نگرفته است؟

    ۲۴ شهریور شهاب نادری – نایب‌رئیس فراکسیون گردشگری مجلس شورای اسلامی – به یک رسانه اعلام کرد: «اعضای فراکسیون گردشگری مجلس شورای اسلامی در حال بررسی علت تخریب نقش‌برجسته ارزشمند ثلاث باباجانی هستند، به زودی با طرح سوال از وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، وی را به مجلس فرامی‌خوانیم تا در رابطه با این موضوع توضیح دهد.»

    همچنین ۱۸ آذر هدایت‌الله خادمی – نماینده مردم ایذه و باغ‌ملک در مجلس – از طرح سوال خود از علی‌اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خبر داد: «موضوع سوال درباره عدم توجه به مسئولیت خود و عدم توجه به مناطق میراثی و گردشگری کشور و عدم اعتماد به نفس برای دفاع از درآمدزایی گردشگری است.»

    انتهای پیام

  • از «بنزین سفر» چه خبر؟

    از «بنزین سفر» چه خبر؟

    به گزارش ایسنا، علی‌اصغر مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ پیش‌تر و در روزهایی که اخباری مبنی بر پیگیری او از وزیر نفت برای تخصیص سهیمه‌ای با عنوان «بنزین سفر» منتشر شده بود، به ایسنا گفته بود که ‌چنین درخواستی نداشته و اصلا نامه‌ای درباره اختصاص اختصاص سهمیه بنزین ویژه سفر ننوشته است. او درباره این‌که قرار است این وزارتخانه به عنوان متولی سفر پیگیری این موضوع باشد هم پاسخی کلی داده بود که «سهمیه بنزین سفر را باید موردی درخواست کنیم و از دولت این سهم را بگیریم. »

    طبق آخرین داده‌های مرکز آمار، بیشترین سفر ایرانی‌ها با خودروی شخصی انجام می‌شود. در بهار سال ۹۷ تردد حدود ۶۹ میلیون خودروی شخصی بین شهرها ثبت شده است که با احتساب ۱۳ میلیون ۲۲۱ هزار و ۸۵۱ خودروی شخصی متعلق به دیگران و ۱۶ میلیون و ۸۴۷ هزار و ۳۵۲ سواری کرایه‌ای، نقش این وسیله نقلیه در سفرهای مردم مشخص می‌شود.

    با این وجود ولی تیموری ـ معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی هم‌راستا با سخن وزیر به ایسنا گفت: فعلا سهمیه‌ای با عنوان «بنزین سفر» مطرح نیست.

    طرح سهمیه‌بندی بنزین و اصلاح نرخ آن از ۲۴ آبان‌ماه ۲۴ آبان‌ماه به اجرا گذاشته شد. بر این اساس سهمیه اختصاص یافته به خودروهای شخصی بنزینی ۶۰ لیتر و دوگانه سوز ۳۰ لیتر تعیین شد. قیمت هر لیتر بنزین سهمیه‌ای ۱۵۰۰ تومان و نرخ هر لیتر بنزین آزاد سه هزار تومان شد.

    معاون گردشگری با بیان این‌که این طرح مصوبه دولت بوده و وزارت میراث فرهنگی، ‌گردشگری و صنایع دستی تابع آن است، افزود: هرچند ما دنبال این هستیم فضایی را آماده کنیم تا در صورت تخصیص سهمیه‌ای ویژه به بخش گردشگری، احتمال سوءاستفاده از آن مطرح نشود. وقتی چنین زیرساختی آماده شد این امکان را داریم که «سهمیه بنزین ویژه گردشگری» دریافت کنیم.

    معاون گردشگری همچنین درباره نحوه تخصیص و مصرف این سهمیه ویژه توضیح داد: قرار است ما برای اتومبیل‌های در اختیار تعدادی از شرکت‌های حمل و نقل گردشگری که از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مجوز می‌گیرند، پلاک ویژه گردشگری دریافت کنیم. اکنون در حال رایزنی با راهنمایی و رانندگی هستیم. اگر این زیرساخت فراهم شود، آن سهمیه بنزین که احتمالا دریافت شود، به این خودرهای پلاک گردشگری اختصاص خواهد یافت. این کار مزیت دیگری هم دارد؛ باعث می‌شود محدودیت‌های راهنمایی و رانندگی برای خودروهای گردشگری برطرف شود.

    تیموری گفت: اگر اکنون این سهمیه ویژه اختصاص یابد، امکان آن را نداریم که متوجه شویم این سهمیه ویژه در حوزه سفر استفاده شده است یا خیر. بنابراین فعلا درحال آماده کردن زیرساخت هستیم.

    او در پاسخ به این پرسش که آیا برای تخصیص سهمیه ویژه سفر عامه مردم پیگیری خواهد شد؟ اظهار کرد: باید مرحله به مرحله اقدام کنیم. این موضوع هم در برنامه‌ هست.

    معاون گردشگری درباره این‌که با توجه به افزایش هزینه خدمات سفر چه استراتژی عمومی برای حذف و یا کم نشدن سفر تدوین شده است؟ گفت: همه کارهایی که انجام می‌دهیم برای مردم است. مطالبات گردشگری را باید در فضای آرام پیگیری کنیم.

    برای کم شدن عوارض خروجی اقدامی شده؟

    او درباره اقدام وزارت میراث فرهنگی، ‌گردشگری و صنایع دستی پس از افزایش عوارض خروج از کشور در لایحه بودجه ۹۹، اظهار کرد: پیشنهاد این وزارتخانه افزایش سهم گردشگری از محل این درآمد بود، وگرنه ما مطالبه‌ای برای افزایش سقف عوارض خروجی نداشتیم. این موضوع را در دولت پیگیری کردیم تا در نهایت در سال ۹۸ با اختصاص ۴۰ هزار تومان از محل هر عوارض خروج به گردشگری موافقت و مصوب شد. امسال این سهم به ۸۰ هزار تومان رسیده است.

    تیموری یادآور شد: اگرچه سهم گردشگری از عوارض خروجی افزایش یافته اما از طرف دیگر پیگیر بودیم سقف آن دوباره افزایش نیابد، چون به عنوان متولی گردشگری روند سفر را دو سویه (داخلی و خارجی) می‌دانیم.

    وی درباره این‌که اقدام وزارتخانه برای کنترل سقف عوارض خروجی چه بوده است؟ بیان کرد: به هر حال ما هم بخشی از دولت هستیم وقتی در جلسات تصمیمی گرفته می‌شود، نظرات تخصصی داده می‌شود و طرح به تصویب اکثریت می‌رسد، به عنوان عضو دولت باید حمایت کنیم.

    معاون گردشگری افزود: البته ما سعی می‌کنیم مصرف بهینه‌ای برای این سهم تعریف کنیم، مثلا به پیشنهاد بخش خصوصی طرحی برای مجلس آماده شده که منابع مالی بیمه راهنمایان گردشگری از این محل تامین شود. بیمه راهنمایان سال‌هاست بدون راه‌حل مانده، مجلس از ما خواسته که محل تامین اعتبار آن را مشخص کنیم، حالا که سهم عوارض افزایش یافته می‌توان این مشکل را حل کرد.

    عوارض خروج از کشور در لایحه بودجه سال آینده، ۲۶۴ هزار تومان تعیین شده که در مقایسه با امسال بیش از ۴۰ هزار تومان افزایش دارد. عوارض خروج در سفر دوم تا ۵۰ درصد و برای بار سوم تا ۱۰۰ درصد افزایش خواهد یافت.

    علی‌اصغر مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ زمانی که لایحه بودجه ۹۸ ارائه شد نسبت به افزایش سقف عوارض خروج که به بهانه «مشارکت عمومی»، کنترل سفرهای خارجی ایرانی‌ها و کمک به توسعه زیرساخت‌ها اتفاق افتاد، معترض شد. هرچند آن لایحه مصوب شد. طبق مصوبه بودجه ۹۸ سهم توسعه گردشگری، حفاظت و مرمت میراث فرهنگی و احیای صنایع دستی از عوارض خروج ۴۰ هزار تومان تعیین شده بود که مونسان بارها نسبت به کاهش این سهم هنگام پرداخت آن معترض شد. او گفته بود که سهم گردشگری از عوارض خروج در سال ۹۸ ملبغی در حدود ۱۷ هزار تومان بود نه ۴۰ هزار تومان.

    انتهای پیام

  • نسخه ایتالیا برای بهتر شدن حال گردشگری ایران

    نسخه ایتالیا برای بهتر شدن حال گردشگری ایران

    «دبورا ویُولی» Debora Violi از سال ۲۰۰۵ در اتحادیه تعاونی‌های ایتالیا فعالیت می‌کند. او درحال حاضر مدیر بخش فرهنگی و گردشگری Confcooperative ـ اتحادیه‌ پیوند دهنده تعاونی‌های ایتالیا با تعاونی‌های سایر کشورها ـ است.

    ویولی همچنین مدیر نمایشگاه گردشگری BITAC است که از سال ۲۰۰۸ میلادی بر تقویت و حضور تعاونی‌ها متمرکز شده. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ عضو هیات مدیره انجمن گردشگری مسؤولانه ایتالیا بوده و نماینده Confcooperative در Necstour (شبکه مناطق اروپایی برای گردشگری پایدار و رقابتی) است.

    به عقیده «ویولی» مهم‌ترین مساله در گردشگری ارتباطات بین کشوری است. او با علم به شرایط ایران، «گفت‌وگوی مستقیم با سایر کشورها» و «توسعه و ارتقاء زیرساخت» را به عنوان دو اقدام ضروری برای گردشگری ایران پیشنهاد می‌کند.

    عضو هیات ارزیابان ایتالیایی در پروژه توسعه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: مردم زیادی در ایتالیا دوست دارند به ایران سفر کنند ولی مطمئنا آن‌ها نیاز دارند بدانند ایران کشور امنی است. ایران بسیار زیبا است و ایتالیایی‌ها مایلند به آن سفر کنند اما باید اطلاعاتشان درباره این کشور بیشتر شود. ما امیدواریم از طریق این پروژه به این جریان کمکی کنیم.

    او  در عین حالی‌که از علاقه زیاد ایتالیایی‌ها برای سفر به ایران سخن به میان می‌آورد، درباره کاهش سفر ایتالیایی‌ها به ایران از سال ۲۰۱۸ (بعد از خروج آمریکا از برجام) و راه خروج از وضعیتی که در حوزه گردشگری اتحادیه اروپا پیش آمده است، گفت: ما دلیل کاهش سفر گردشگران ایتالیایی و یا حتی شهروندان دیگر کشورها را متوجه شده‌ایم، دیدگاه مردم نسبت به ایران تغییر کرده است. از طرفی تحریم‌ها باعث شده هیچ پرواز مسقیمی از اروپا به ایران برقرار نباشد، طبیعتا چنین شرایطی سفر به ایران را مشکل می‌کند.

    وی معتقد است: ایران باید با کشورهایی که قصد دارد از آن‌ها توریست داشته باشد گفت‌وگو کند. ویولی، این کار را برای رفع مشکلات موجود گردشگری، رفع تردید توریست‌ها و آژانس‌ها و برای جلب گردشگران بیشتر ضروری می‌داند.

    او در پاسخ به این پرسش که در شرایط بازگشت تحریم‌ها و نبود پروازهای مستقیم بین ایران و کشورهای اروپایی، چطور می‌توان توریست جذب کرد و یا نظر آن‌ها را درباره ایران تغییر داد؟ گفت:‌ باید بین ایران و سایر کشورها گفت‌وگوی مستقیم برقرار شود و زیرساخت‌ها ارتقاء یابد. کار دیگری غیر از این‌ها نمی‌توان انجام داد.

    وی درباره هزینه سفر به ایران نیز گفت: همین حالا پروازهای ارزانی از استانبول به ایران برقرار است. به نظرم الان زمان خوبی برای دیدن ایران است، هوا خیلی گرم نیست، مهم‌تر این‌که با تعطیلات سال نو (میلادی) متقارن است؛ زمانی که مردم بسیاری از کشورها برای سفر آماده می‌شوند. از طرفی قیمت‌ها در این فصل مناسب است. ایران کشور پهناوری بوده و برای دیدن آن شاید یک هفته وقت کافی نباشد.

    «دبورا ویولی» به همراهی گروهی از اعضای اتحادیه‌ها و تعاونی‌های کارآفرینی ایتالیا در جریان اجرای پروژه‌ای یک ساله و مشترک با ایران با عنوان «توسعه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» با هدف تقویت روابط بین ‌بنگاهی بین دو کشور، سفری یک هفته‌ای به ایران داشت و از تهران، کردستان، کرمانشاه، خوزستان و فارس بازدید کرد. این گروه متشکل از فعالان گردشگری، باستان‌شناسان و پژوهشگران فرهنگی بود که پس از ارزیابی‌های میدانی و مطالعه روی مناطق مورد بازدید، طرح کارآفرینی را به صورت پایلوت در منطقه‌ای از ایران اجرا خواهند کرد. این پروژه با حمایت وزارت توسعه اقتصاد ایتالیا، بخش بازرگانی سفارت این کشور در ایران و با همکاری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اجرا می‌شود.

    او که اولین سفرش را به ایران تجربه کرده است در ادامه گفت‌وگو با ایسنا، درباره این پروژه مشارکتی، توضیح داد: ما هشت روز در ایران بودیم. پنج استان را در فاز یک این پروژه دیدم و حالا می‌خواهیم انتخاب کنیم روی کدام منطقه تمرکز بیشتری داشته باشیم. البته ما همه سایت‌های معروف ایران را ندیده‌ایم، فقط آنچه دولت مشخص کرده بود را مورد ارزیابی قرار دادیم، چون هدفمان تقویت بنگاه‌ها و تعاونی‌ها با محوریت جامعه محلی است.

    ویولی درباره این‌که در ارزیابی اولیه کدام منطقه نظر هیات ارزیاب را برای اجرای پروژه جلب کرده است، گفت: پاسخ دادن به این سوال خیلی سخت است، چون تمام نقاطی که دیدیم، شگفت‌انگیز بودند. ما در کردستان روستاهای کوچکی را دیدیم که درحال کار روی اکوتوریسم بودند، خانه‌های محلی که برای توریست‌ها درحال آماده شدن بود. طبیعت و کوه‌های این استان فوق‌العاده زیبا است. سپس به کرمانشاه رفتیم، طاق بستان و کتیبه داریوش در بیستون را دیدیم، بی‌نظیر بود. البته درحال حاضر امکان بازدید از این کتیبه برای گردشگران وجود ندارد ولی ما در سفری تحقیقاتی و مطالعاتی بودیم در نتیجه این امکان برای گروه ما فراهم شد. در خوزستان، زیگورات، شوش و شوشتر را دیدیم. شوشتر شبیه شهری به نام «ماترا» (Matera) در ایتالیا است، منطقه‌ای توریستی که آبراه‌های فراوانی دارد و در گذشته چندان برای توریست‌ها شناخته شده نبود ولی وقتی امکانات و زیرساخت به آن اضافه شد، حجم زیادی از توریست را پذیرفت. بعد از این‌ها به فارس رفتیم و بیشاپور، فیروزآباد و سروستان را دیدیم. با توجه به موضوع مورد مطالعه ما که تاکید بیشتری روی جامعه محلی دارد، انتخاب یک منطقه برای شروع پروژه واقعا کار دشواری است، همه این مناطق فوق‌العاده بودند.

    وی اضافه کرد: شباهت‌هایی بین ایران و و ایتالیا وجود دارد، ایران سایت‌های تاریخی و طبیعی بزرگی و مهمی دارد که برای این پروژه می‌توان سایت‌های کوچک را در کنار سایت‌های بزرگ قرار داد تا نسبت به آن‌ها بی‌توجهی نشود و از این پروژه جا نمانند.

    ویولی در عین حال به وضعیت زیرساخت در مناطق مورد ارزیابی اشاره کرد و گفت: کمبودهایی وجود دارد، بعضی مناطق با کمبود امکانات زیرساختی مواجهند. به نظرم در این کشور پتانسیل وجود دارد فقط باید امکانات و زیرساخت بیشتری فراهم شود تا حجم بیشتری از توریست به این کشور سفر کند.

    انتهای پیام