برچسب: فرهنگی و هنری>تجسمی و موسیقی

مصطفی فاطمی در گفت‌وگو با ایسنا درباره وضعیت هنرهای منسوخ‌شده استان یزد و برنامه‌هایی که برای احیای این هنرهای فراموش‌شده در نظر گرفته شده است، با بیان اینکه «تعداد هنرهای منسوخ‌شده یزد بسیار است» اظهار کرد: در استان یزد انواع دست‌بافت‌های سنتی از دوران صفویه وجود داشته است که البته بسیاری از این صنایع هنری تا هم‌اکنون منسوخ شده‌اند.

او ادامه داد: یکی از صنایعی که کاملاً از بین رفته است، هنر زربافی است. این هنر که ریشه آن به دوره صفویه باز می‌گردد، از تارهای مختلف ابریشم، طلا و نقره بافته می‌شود. در سال‌های اخیر تلاش شد تا این هنر احیا شود، اما به دلیل اینکه قیمت این پارچه به شدت گران است، بازار زیادی پیدا نکرد و در نتیجه تمایلی هم به تولید آن نیز وجود نداشت. البته توانستیم دستگاه این هنر را احیا کنیم و مقدار کمی از آن پارچه را ببافیم تا اینکه صرفا هویت این هنر زنده نگه داشته شود.

 فاطمی خاطرنشان کرد: از دیگر صنایع دستی که رو به افول است، ترمه دست‌بافتِ ابریشم است که شهر یزد سال‌ها خاستگاه این هنر بوده است. برای احیای این هنر نیز تلاش‌های بسیاری صورت گرفت؛ البته هم اکنون ترمه دست‌بافت به صورت عمده برای بازار تولید نمی‌شود و صرفا برخی از کارگاه‌ها به صورت محدودی در این حوزه تولید دارند. در این میان یکی از موضوعاتی علاوه بر کاهش تعداد هنرمندان، در کاهش تولیداین صنایع هنری تاثیرگذار است، افزایش کارگاه‌های صنعتی است که ترمه‌های ارزان‌تری را وارد بازار می‌کنند و طبیعتا ترمه‌های دست‌بافت با اقبال چندانی مواجه نمی‌شوند.

او هنر مخمل را از دیگر هنرهای فراموش‌شده استان یزد برشمرد و گفت:‌ این هنر نیز از جمله‌ هنرهای فراموش‌شده‌ای است که از سال‌های پیش از انقلاب منسوخ شده بود و دیگر در یزد بافته نمی‌شود. به طور کلی در دوره‌ای از تاریخ (صفویه) بافت‌های این استان بسیار مشهور بودند و بزرگترین شخصیت‌های شرقی و غربی از بافت‌های این استان برای لباس‌هایشان سفارش می‌دادند. جالب است بدانید که بخش عمده‌ای از درآمد جنگ چالدران نیز توسط بافنده‌های یزدی تامین شده بود. 

فاطمی افزود: یکی از هنرهای دیگری که رو به افول قرار دارد، زرگری یزدی همانند بافت زنجیر چینابی است که تولید آن بسیار سخت است. در دوره‌های مختلف این صنایع با طلا ساخته می‌شدند که به مرور مس و نقره جایگزین شدند. اما از آنجایی که تولید آنها بسیار سخت بود، به مرور زمان رو به افول قرار گرفت؛ البته در سال‌های اخیر بار دیگر تلاش شد تا این هنر مورد توجه قرار گرفته شود و کارگاه‌های آموزشی آن نیز احیا شد. چراکه در تلاشیم تا بتوانیم یزد را به عنوان شهر زیورآلات مطرح کنیم و آن را به ثبت برسانیم.

مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد همچنین اظهار کرد: البته بسیاری از بافت‌های یزدی همانند دارایی بافی و ترمه‌ دارایی همچنان زنده و اتفاقا جزو صنایع پُرکار استان محسوب می‌شوند. برخی از بافت‌ها نیز همانند سفره‌ خمیر و چنته‌بافی در سال‌های اخیر احیا شده‌اند و هم‌اکنون نیز تولید می‌شوند. زرتشتی دوزی نیز با وجود اینکه تعداد هنرمندان آن بسیار کم است، اما هنوز تولید می‌شود. 

فاطمی بیان کرد: صنایع دستی استان یزد علاوه بر انواع بافت‌ها در حوزه‌های دیگری نیز فعال است؛ از فرش اردکان گرفته تا زیلوی میبد و نمدمالی ابروکوه از جمله هنرهایی است که اتفاقا در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های خوبی نیز همراه بوده‌اند. ثبت میبد به عنوان شهر جهانی زیلو در سال گذشته باعث رونق بسیاری در این هنر شد. سفال‌های میبد نیز همچنان با همان سبک و سیاق و نقوش سنتیتتولید می‌شود و در کنار آن نیز کارهای جدید و متنوع‌تری نیز در حال تولید است. 

انتهای پیام

مرضیه خالقی ـ معمار ـ در گفت‌وگو با ایسنا، در ابتدا از اجاره بهای گالری‌ها برای برگزاری نمایشگاه و مشکلاتی که این امر پیش روی هنرمندان جوان می‌گذارد، صحبت کرد.

او توضیح داد: برای پیدا کردن گالری مناسب جهت برگزاری نمایشگاه اخیرم که «مَمَرآمود» نام داشت، با مشکلاتی مواجه شدم؛ چراکه گالری‌های مشهورتر اجاره بالایی طلب می‌کنند. ولی در نهایت توانستم با کمک یکی از دوستانم در گالری مژده نمایشگاهم را برگزار کنم.

این هنرمند می‌گوید که چندین سال است مجموعه‌های هنری دارد ولی همیشه به دلیل مشکلات مالی یا پیدا کردن محل مناسب ارائه کار، نمایشگاهی برگزار نکرده بود.

او با بیان اینکه آثار هنری باید به هنر و فرهنگ یک کشور مربوط باشد، بیان کرد: به نظر می‌رسد هنر کشور دست افراد خاصی می‌چرخد که برگزاری نمایشگاه افرادی که کمتر معروف هستند را با مشکل مواجه می‌کنند. شاید باورتان نشود بعضی از نمایشگاه‌ها به من می‌گفتند که باید یک سری روابط و افراد را بشناسم تا بتوانم وارد عرصه هنر شوم ولی این اصلا چیز خوبی نیست؛ چون هنر چیزی نیست که بخواهد مختص به عده‌ای خاص باشد و آنها بخواهند چرخه گردان آن را در دست بگیرند و ورود دیگران را به سلیقه خود ممکن کنند. زمانی که گالری‌ها تنها به بحث مالی توجه کنند، مدام افرادی تکراری دیده می‌شوند.

خالقی گفت که پیش‌تر شنیده است، برخی از منتقدان مبالغ خیلی بالایی می‌گیرند تا یک سری آثار هنری و هنرمندان را نقد کنند و حتی گاهی از این راه می‌خواهند باعث دیده شدن افرادی خاص شوند.

این معمار با انتقاد از مافیای هنر بیان کرد که «درست نیست مثلا کیوریتورها افراد خاصی باشند و فضا به دیگران داده نشود؛ چون در چنین حالتی تنها کار آنها ملاک است و معلوم نیست که آیا کار خود را درست انجام می‌دهند یا نه؟ همچنین درباره هنرمندان نیز این امر صدق می‌کند و نباید تنها عده محدودی از هنرمندان را دید؛ زیرا شاید کسانی که به عنوان هنرمند فعالیت می‌کنند واقعا هنرمند نباشند.»

او تصریح کرد: زمانی که برخی گالری‌ها شکل مادی پیدا می‌کنند، در حق هنر و هنرمند اجحاف می‌شود. بهترین راه این است که دولت پشتیبانی‌هایی داشته باشد و جاهایی را برای عرضه کارهای هنرمندانی که شاید از لحاظ مالی قوی نباشند ولی از لحاظ هنری و مادی قوی هستند، در نظر بگیرد. البته رسانه‌ها نیز خیلی می‌توانند تأثیرگذار باشند و بهتر می‌شود اگر در معرفی هنرمندان و کارشان کمک کنند؛ چون خبررسانی آنها مهم و مستند است.

این هنرمند در بخش پایانی صحبت‌های خود درباره ایده و محتوای اصلی نمایشگاه اخیر خود گفت: ایده این نمایشگاه را از معماری بناهای ایرانی گرفتم. کار اصلی ارائه شده، لباسی بود که آن را باتوجه به بازارهای قدیم بم که پس از زلزله ویران شده بود، بر تن خودم طراحی کردم. در نهایت تصمیم گرفتم این لباس و کارهای مرتبط با آن را که طراحی کردم، در جایی نشان دهم.

او در توضیحات بیشتر درباره این نمایشگاه و آثار آن گفت: درواقع ساختار، حجم و قالب معماری بناهای قدیم را به پوششی برای انسان تبدیل کردم. صرفا از نقش‌های ایرانی روی پارچه استفاده نکردم بلکه از فرم و حجم بهره بردم و آن را به یک تن‌پوش تبدیل کردم.

انتهای پیام

او می‌گوید که برای ساخت این تابلوها دو نفر کار می‌کنند، اول خداوند که بوم را آفریده و  دوم نقاشی که روی آن کار می‌کند. در واقع این هنر کار مشترکی میان خالق و مخلوق است. تعداد برگ‌ها را هم به نیت هفت‌خوان رستم، هفت آسمان و هفت دور طواف، عدد هفت انتخاب کردیم.  

حسین شاهی در گفت‌وگویی با ایسنا درباره شکل‌گیری این ایده توضیح می‌دهد: سال ۵۸ در سفری به هند، در یکی از ایالت‌های کشمیر برگ‌هایی را دیدم که روی آنها نقاشی‌های بومی کشیده شده بود. آن زمان هنوز نقاشی را جدی شروع نکرده بودم، اما به دلیل اینکه در اصفهان غرفه‌ای داشتم حدود ۱۰۰ اثر برای فروش خریدم. این موضوع در ذهن من باقی بود تا سال ۹۴ که در اثر اتفاق جالبی، بار دیگر آن را به یاد آوردم.

او ادامه می‌دهد: یک روز که با دوچرخه می‌رفتم، برگی روی کلاهم افتاد و به زحمت توانستم آن را بردارم. همان زمان این تفکر در ذهنم جرقه زد که خوب است روی برگ درختان هم نقاشی کنم. اولین برگی که روی آن نقاشی کردم، برگ درخت چنار بود که روی سرم افتاده بود. بعد از پشت سر گذاشتن دوره‌ای آزمون و خطا، توانستم به ترکیب مشخصی برسم و مدتی بعد نیز از آثاری که خلق کرده بودم در میدان نقش جهان اصفهان رونمایی کردم. از آن زمان تاکنون حدود ۳ هزار و ۵۰۰ تابلو ساختم که به غیر از ۱۰۰ تابلو، سایر آنها به فروش رفته‌اند.

این هنرمند همچنین درباره ساختار تولید این «تابلو برگ‌ها»، می‌گوید: با همسرم کار می‌کنم و او که با آناتومی موسیقی رنگ آشنا است، حدود ۲۰ سال است رنگ‌آمیزی کارهایم را انجام می‌دهد. برگ‌ها در سه مرحله قبل و چهار مرحله بعد از نقاشی فرآوری می‌شوند. در واقع وقتی که کار برگ تمام می‌شود، انگار یک مومیایی مدرن در آن صورت گرفته است. همچنین تمام موادی که برای فرآوری از آنها استفاده می‌کنیم، گیاهی است و تنها ماده شیمیایی مورد استفاده، گواش است.  البته هم‌اکنون حدود یک سال است که رئال کار می‌کنم و عکس پرندگان را به همراه پرهای واقعی‌ آنها در برگ کار می‌کنم. 

شاهی درباره میزان ماندگاری این آثار نیز توضیح می‌دهد: ماندگاری این آثار بسیار بالا است و حتی اگر در قاب هم نروند، هیچ اتفاقی برای آنها نمی‌افتد. هنوز در کشور هند به این فرآوری نرسیده‌اند که رنگ را روی برگ تثبیت کنند. اما ما به این فرآوری رسیده‌ایم که هم رنگ تثبیت می‌شود و هم بافت‌ها به صورت ماندگاری حفظ می‌شوند.

او همچنین می‌گوید: سال ۹۶ در نمایشگاه یاسوج وقتی در ارتفاعات پارک جنگی و در حال جمع کردن برگ بلوط بودم، درختی را حدود ۲ متر پیدا کردم که گویا اوایل بهار خشک شده بود، اما برگ‌های بسیاری ریزی داشت که رنگین‌کمانی از رنگ روی آنها بود. این برگ‌ها را جمع‌آوری کردم و مدتی بعد به این نتیجه رسیدم هر کدام از آنها را می‌توانم پای یک اثر بگذارم. بنا بر تفکرات عرفانی منِ نقاش، این برگ می‌تواند نمادی از امضای خداوند باشد.

شاهی یادآور می‌شود: در اصفهان این گونه است که اگر کسی ابداعی کند می‌گویند تا قبل از اذان صبح فردا روی دست او آمده‌اند. ولی چهار سال است که هنوز کسی به فرآوری برگ دست نیافته است. به همین خاطر هم برای آقای جوانی که از شاگردان من بوده، در برگه‌ای همه توضیحات فرآوری برگ را نوشته‌ام تا زمانی که دیگر نیستم، او را منتشر کند و همه نقاشان بتوانند از آن استفاده کنند.

این هنرمند در بخش پایانی صحبت‌های خود می‌گوید: من خوشحالم که یک رشته را به صنایع دستی ایران اضافه کردم. در تاریخ ۳۱ مرداد سال ۹۵، «تابلو برگ» به ثبت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی این حراج، گران‌ترین اثر فروخته‌شده در این مراسم پنج برگ از شاهنامه به خط نستعلیق متعلق به دوره تیموری بود که ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان قیمت‌گذاری شده بود و به قیمت ۹ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان چکش خورد.

در رتبه بعدی نقاشی مینیاتور و خط، چهره نواب اکبری بیگم، زوجه پادشاه هندوستان اثر هنرمند هندی مربوط به دوره زندیه قرار گرفت که ۵ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان چکش خورد. پس‌ از آن تابلوی ترجمه متن منشور حقوق بشر کوروش، خوشنویسی و فیروزه کوبی روی عقیق اثر حسین نیک‌طلب، سه میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان فروخته شد.

چهارمین اثر گران‌قیمت این حراج انگشتر آیه‌الکرسی اثر حسین یساول، با قلم‌زنی خط محمدجواد رضوی روی حلقه فدیوم بود که ۹۰۰ میلیون تومان فروخته شد. خط نقاشی گلزار اثر حسن زرین قلم، با ترکیب رنگ‌های طبیعی روی کاغذ دست‌ساز به تاریخ ۱۳۲۱ هجری قمری نیز ۶۰۰ میلیون تومان چکش خورد.

همچنین نقاشی‌خط اثر فرامرز پیلارام مربوط به سال ۱۳۵۱ به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان فروخته شد. شمایل حضرت علی و حسنین (ع) اثر علی ابن ابراهیم مربوط به دوره قاجار ۳۸۰ میلیون تومان چکش خورد.

تندیس فولادی از علیرضا آستانه به مبلغ ۳۸۰ میلیون تومان فروخته شد. خط نقاشی اثر رضا مافی متعلق به سال ۱۳۵۴ نیز به مبلغ ۳۷۰ میلیون تومان چکش خورد. اثر مرغ بسم‌الله اثر عبدالحسین قزوینی به تاریخ ۱۳۰۷ هجری قمری به مبلغ ۳۲۰ میلیون تومان فروخته شد.

قرآن کریم به خط نسخ وقار شیرازی فرزند وصال شیرازی، مربوط به سال ۱۲۸۰ هجری قمری، ۳۱۰ میلیون تومان چکش خورد. برگی دو رویه از قرآن کریم بر روی پوست آهو به خط کوفی متعلق به سده دوم و سوم هجری قمری، ۳۰۰ میلیون تومان چکش خورد.

همچنین اثری نقاشی و خط از ناصر اویسی به مبلغ ۱۸۰ میلیون تومان فروخته شد. خط نقاشی تصویر امین الملک به خط حسن زرین قلم به تاریخ ۱۲۸۱ هجری قمری نیز ۱۸۰ میلیون تومان فروخته شد. قطعه خط سیاه‌مشق اثر میرزا غلامرضا اصفهانی به تاریخ ۱۲۹۸ هجری قمری، ۱۷۰ میلیون تومان فروخته شد.

قرآن نفیس غبار نویسی همراه با بازوبند نقره منسوب به مسیح طالقانی متعلق به دوره قاجار ۱۶۰ میلیون تومان، هدیه شد. غبار نویسی آیات قرآن اثر محمدجعفر تبریزی، به تاریخ ۱۱۰۳ هجری قمری، ۱۵۰ میلیون تومان فروخته شد. غبارنویسی تصویر معراج حضرت رسول (ص) اثر محمدابراهیم زرین قلم مربوط به سده ۱۳ هجری قمری به مبلغ ۱۱۰ میلیون تومان فروخته شد.

مثنوی شیرین و فرهاد به خط محمدرضا ابن ضیاءالدین مربوط به سال ۱۲۲۷ هجری قمری  ۱۰۰ میلیون تومان چکش خورد.

دو قطعه قطاعی آیات قرآن به خط نستعلیق متعلق به دوره قاجار ۸۰ میلیون تومان فروخته شد. اثر خط کوفی تزیینی متعلق به ۱۲۹۶ هجری قمری ۷۵ میلیون تومان فروخته شد. قطعه خط چلیپا اثر عبدالرشید دیلمی، خواهرزاده میرعماد، مربوط به دوره صفوی ۸۰ میلیون تومان چکش خورد.

قطعه خط سیاه‌مشق اثر میرحسین تبریزی به تاریخ ۱۲۹۵ هجری قمری، ۸۰ میلیون تومان فروخته شد. چهار قطعه قطاعی اشعار حافظ بر اساس خط میرعماد، مربوط به دوره صفوی ۸۰ میلیون تومان فروخته شد. مجسمه برنزی «ب”»برگرفته از خط میرعماد الحسنی اثر حمید رحیمی بافرانی، ۲۶ میلیون تومان فروخته شد.

برگی ۱۲ سطری از قرآن کریم به خط کوفی برگرفته از قرآن کریم قرن ۵ و ۶ هجری قمری، ۷۰ میلیون تومان هدیه شد. عصای چوبی با دسته نقره متعلق به عبدالحسین فرمانفرما در دوره احمدشاه قاجار، ۴۰ میلیون تومان فروخته شد. نقاشی تصویر مولانا با خوشنویسی ضیاء، و نقوش اسدالله کرمانی به تاریخ ۱۲۲۲ هجری قمری، ۴۰ میلیون تومان فروخته شد.

قطعه خط چلیپا اثر شیرعلی متعلق به دوره صفوی ۴۰ میلیون تومان چکش خورد. قطعه خط درویش عبدالمجید طالقانی مربوط به دوره صفوی ۳۲ میلیون تومان و قطعه خط اثر صدرالکتاب شاگرد میرزا محمدرضا کلهر به تاریخ ۱۳۱۶ به مبلغ ۲۵میلیون تومان فروخته شد.

قطعه خط اثر عبدالرحیم افسر مربوط به دوره قاجار ۳۰ میلیون تومان و قطعه خط تعلیق اثر محمدکاظم واله اصفهانی به تاریخ ۱۲۱۵ هجری قمری، ۴۰ میلیون تومان فروخته شد. همچنین دو قطعه کتیبه اثر ملک‌محمد از روی خطوط میرعماد الحسنی قزوینی به تاریخ ۱۳۱۹ هجری قمری، با قیمت ۶۵ میلیون تومان چکش خورد.

ظرف برنجی نفیس به تاریخ ۱۲۹۳ هجری قمری، ۳۰ میلیون تومان فروخته شد. دیزی خوری مسی با قلم‌زنی خط نستعلیق محمدعلی متعلق به ۱۲۹۸ هجری قمری، ۲۵ میلیون تومان و بیاض شعر ۲۰ صفحه اثر میرزا کوچک و ۵۳ صفحه اثر وصال شیرازی مربوط به دوره قاجار، ۴۶ میلیون تومان چکش خورد.

قطعه خط اثر محمدحسین عمادالکتاب به تاریخ ۱۳۴۲ هجری قمری، ۵۵ میلیون تومان و قطعه خط نستعلیق اثر ابوعلی الحسینی محمد قدسی متعلق به ۱۳۳۱ هجری قمری، ۸۰ میلیون تومان چکش خورد. طومار سوره هود اثر زین‌العابدین محلاتی با خط نسخ به تاریخ ۱۲۹۶ هجری قمری ۵۵ میلیون تومان فروخته شد.

طومار دعای زیارت عاشورا به خط نسخ محمدباقر اصفهانی به تاریخ ۱۲۶۷ هجری قمری، ۴۴ میلیون تومان چکش خورد. قطعه خط دعا اثر محمدتقی مربوط به دوره قاجار، ۴۲ میلیون تومان و قطعه خط آیه‌الکرسی اثر سید محمد اصفهانی به تاریخ ۱۳۱۵ هجری قمری، ۵۰ میلیون تومان فروخته شد.

عقدنامه قاجاری متعلق به سال ۱۲۹۰ هجری قمری، ۷۰ میلیون تومان چکش خورد. قطاعی اثر مهدی شریف به تاریخ ۱۳۰۵ هجری قمری ۳۰ میلیون تومان فروخته شد. قطعه خط نستعلیق حدیث سلسله الذهب، اثر پور آقابزرگ به تاریخ ۱۳۱۱ هجری قمری ۴۰ میلیون تومان فروخته شد.

کتاب منشأت با کتابت میرزا مهدی خان منشی با خط تعلیق بدون نقطه مربوط به دوره افشاریه، ۳۳ میلیون تومان فروخته شد. کتاب دعا به خطّ کوفی مربوط به دوره قاجار، ۵۵ میلیون تومان چکش خورد. قاب آینه متن صلوات بر چهارده معصوم مربوط به دوره قاجار، ۴۰ میلیون تومان فروخته شد.

غبارنویسی آیات به خط تعلیق مربوط به دوره قاجار ۷۰ میلیون تومان چکش خورد. سطر شکسته‌نستعلیق منسوب به میرزا غلامرضا اصفهانی مربوط به دوره قاجار ۲۹ میلیون تومان فروخته شد.  سطر نستعلیق اثر علی‌اکبر گلستانه مربوط به دوره قاجار ۱۲ میلیون تومان چکش خورد.

همچنین انگشتر قاجاری با حکاکی روی عقیق متعلق به ۱۲۲۱ هجری قمری ۱۲ میلیون تومان و هفت قطعه خط میرحسین ترک و شاگردان مربوط به دوره قاجار، ۸۰ میلیون تومان فروخته شد

خط نقاشی اثر محمود زنده‌رودی به تاریخ ۱۳۹۱، ۸۰ میلیون تومان چکش خورد. قطعه خط نستعلیق حدیث نبوی اثر غلامحسین امیرخانی با تذهیب رامین مرآتی به مبلغ ۷۵ میلیون تومان فروخته شد. قطعه خط چلیپا اثر کیخسرو خروش به مبلغ ۴۲ میلیون تومان و قطعه خط شکسته‌نستعلیق اثر یدالله کابلی خوانساری به مبلغ ۷۰ میلیون تومان فروخته شد.

قطعه خط نستعلیق علی‌اشرف صندوق آبادی به مبلغ ۳۵ میلیون تومان، قطعه خط سیاه‌مشق اثر احمد پیله چی قزوینی به مبلغ ۲۰ میلیون تومان و قطعه خط شکسته‌نستعلیق یدالله کابلی خوانساری به مبلغ ۶۰ میلیون تومان فروخته شد.

مجسمه برنزی مرغ بسم‌الله اثر حمید رحیمی بافرانی مبلغ ۲۰ میلیون تومان چکش خورد. قطعه خط سیاه‌مشق علی‌اشرف صندوق آبادی به مبلغ ۲۵ میلیون تومان فروخته شد. قطعه خط نستعلیق اثر احمد شفیعی‌ها نیز ۱۲ میلیون تومان چکش خورد.

تخشیب و آتش اثر محمدرضا توابی به مبلغ ۴۰ میلیون تومان فروخته شد. برگی از قرآن کریم به خط هنرمند افغانستانی محمد یونس جامی ۱۲ میلیون تومان فروخته شد. خط کوفی بنایی اثر نیک محمد مستمند غوری هنرمند افغانستانی ۱۳ میلیون تومان فروخته شد.

نقاشی پشت شیشه سوره علق به خط ریحان اثر سیما عظیمی ۷۰ میلیون تومان و حلیه پیامبر (ص) به خط ثلث و نسخ اثر عبدالله قهرمان ۱۲ میلیون تومان فروخته شد.

در چهارمین حراج باران ۲۵ اثر به فروش نرسید.

انتهای پیام