برچسب: فرهنگی و هنری>تجسمی و موسیقی

  • نمایشگاه «داوینچی» در «لوور» رکورد زد

    نمایشگاه «داوینچی» در «لوور» رکورد زد

    به گزارش ایسنا و به نقل از آرت‌نت نیوز، در مجموع ۱,۰۷۱,۸۴۰ نفر از سراسر جهان برای تماشای نمایشگاه کم‌نظیر آثار «لئوناردو داوینچی» از «‌لوور» بازدید کردند.

    آمار چشمگیر بازدیدکنندگان در نمایشگاه «لئوناردو داوینچی» سبب شد تا رکورد پیشین بیشترین بازدید از یکی از نمایشگاه‌های «‌لوور» که به نمایشگاه «اوژن دولاکروا» در سال ۲۰۱۸ تعلق داشت، شکسته شود. در سال ۲۰۱۸ در مجموع ۵۴۰ هزار نفر از نمایشگاه «اوژن دولاکروا» بازدید کردند.

    بر اساس آمار ارائه شده، شمار روزانه بازدیدکنندگان از نمایشگاه «داوینچی» به حدود ۱۰ هزار نفر می‌رسید.

    اگرچه ۴۶ سانس اضافه‌ای که به بازدیدکننگان این امکان را می‌داد تا ۱۰ شب از این نمایشگاه بازدید کنند نیز در بالا رفتن این آمار بی تاثیر نبود. با اضافه شدن تعداد سانس‌های این نمایشگاه تعداد کارکنان موزه «لوور» نیز تا ۲۰ درصد افزایش یافت.

    مدیر موزه «لوور» در بیانیه‌ای اعلام کرد :«حیرت‌آور است که یک هنرمند ایتالیایی رنسانس حتی پس از گذشت ۵۰۰ سال از درگذشتش هنوز حیرت مردم عادی را برمی‌انگیزد. اکنون دو نکته وجود دارد که مایه افتخار من است: موفقیت در گردهم آوردن بیشترین تعداد آثار «داوینچی» در یکجا و دوم میزبانی از چنین تعداد چشمگیری از مخاطبان.»

    از جمله مهم‌ترین آثار این نمایشگاه می‌توان به «بانوی صخره‌ها» که تحت مالکیت همین موزه است اشاره کرد. مسئولان موزه «لوور» برای برگزاری این نمایشگاه بزرگ از موسسات هنری و موزه‌های سراسر جهان برخی از آثار «داوینچی» را امانت گرفتند.

    با این حال تابلو «سالواتور موندی» (منجی عالم) که در سال ۲۰۱۷  به قیمت ۴۵۰ میلیون دلار به یک خریدار ناشناس فروخته شد، غایب بزرگ این نمایشگاه محسوب می‌شد.

     در روزهای پایانی این نمایشگاه، تقاضای علاقه‌مندان به اندازه‌ای زیاد بود که مسئولان این موزه به ناچار درب‌های آن را به مدت ۸۱ ساعت یکسره به روی مخاطبان باز نگه‌ داشتند.

     در نتیجه‌ی این استراتژی، حدود ۳۰ هزار بازدید کننده‌ی بیشتر از این نمایشگاه دیدن کردند.

    انتهای پیام

  • چرا مثل سینما و تئاتر از صنایع‌دستی حمایت نمی‌شود؟

    چرا مثل سینما و تئاتر از صنایع‌دستی حمایت نمی‌شود؟

    بر اساس ماده ۱۴۲، از سال ۶۲ فرش و صنایع‌دستی از پرداخت مالیات معاف هستند؛ موضوعی که اخیرا با چالش‌هایی همراه شده و طرح تصویب لغو معافیت مالیاتی این حوزه در سال‌های آتی هنوز به صورت قطعی مشخص نشده است‌. همین امر نگرانی‌هایی را در میان فعالان این حوزه ایجاد کرده است.

    حجت‌الله مرادخانی، پژوهشگر هنر و مدرس دانشگاه در گفت‌وگویی با ایسنا با اعتقاد بر این‌که صنایع‌دستی و هنرهای سنتی یکی از مهمترین عرصه‌های فرهنگ و هنر ایران است، اظهار کرد: قابلیت‌های صنایع‌دستی تنها در وجه هنری و هویتی آن محدود نمانده و از نظر اقتصادی و ایجاد اشتغال و توسعه اجتماعی نیز قابلیت‌های غیرقابل انکار و ارزشمندی دارد. عرصه‌ای که در کشور ما با وجود قدمت و تنوع کم‌نظیرش، مهجور مانده و آن‌گونه که باید، مورد توجه و تاکید نیست.

    او ادامه داد: از سوی دیگر این عرصه با چالش‌های متنوعی روبه‌روست که مسیر توسعه آن را با مشکلاتی همراه ساخته است؛ چالش‌هایی از قبیل کمبود و گرانی مواد اولیه، مسئله عرضه و فروش، ضعف ساماندهی و برنامه‌ریزی، نبود شناخت نسبت به سلیقه مخاطب و بازارهای داخلی و خارجی، بیمه هنرمندان و کم‌رنگ بودن قوانین حمایتی بخشی از این مشکلات هستند.

    مرادخانی همچنین بحث احتمال لغو معافیت مالیاتی حوزه صنایع‌دستی را از دیگر چالش‌های این حوزه برشمرد و خاطرنشان کرد: در ماه‌های اخیر نیز چالش جدیدی به این مجموعه افزوده شده که در صورت محقق شدن آن، به بن‌بستی جدی برای فعالیت هنرمندان و فعالان صنایع‌دستی تبدیل می‌شود. در مهرماه امسال دفتر پژوهش و برنامه‌ریزی سازمان امور مالیاتی کشور در پیش‌نویس لایحه اصلاح قوانین و مقرارت مالیاتی کشور، پیشنهاد حذف ماده ۱۴۲ قانون مالیات‌های مستقیم را ارائه کرده است که با حذف این ماده معافیت مالیاتی هنرمندان صنایع‌دستی، فرش دستباف، شرکت‌های تعاونی و اتحادیه‌های مربوط به آن‌ها حذف می‌شود.

    این کارشناس صنایع‌دستی افزود: این اتفاق به این معنی است که تنها مزیت و حمایت مشخص از فعالان این عرصه هویت‌ساز، فرهنگی و اشتغال‌زا حذف شود. قابل پیش‌بینی است که در نتیجه چنین اقدامی، بخش زیادی از کارگاه‌های فعال صنایع‌دستی و فرش دستباف به‌ویژه در روستاها و مناطق شهری کوچک به تعطیلی کشانده شوند، آن هم نواحی کمتر برخورداری که معیشت خانواده‌های آن‌ها ارتباط زیادی با تولید و فروش صنایع‌دستی دارد.

    مرادخانی یادآور شد: این در حالی است که در بسیاری از کشورهای فعال در این عرصه، با قوانین و سازوکارهای حمایتی، درصدد هستند تا حوزه‌هایی نظیر صنایع‌دستی که از عرصه‌های مهم صنایع خلاق دنیا به شمار می‌رود، توسعه بیشتری پیدا کند و در نتیجه آن بسترهای موثر بیشتری برای تولید ثروت و اشتغال در جامعه خود فراهم آورد.

    این مدرس دانشگاه بیان کرد: همان‌طور که می‌دانید در ایران مدیریت صنایع‌دستی بر عهده وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی است. وزارتخانه جدیدی که قرار است در سطح کلان به مدیریت این حوزه بپردازد و بسترهای لازم را برای توسعه آن فراهم آورد. با این وجود برخلاف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که نسبت به اعمال مالیات به هنرمندان و فعالان سینما، تئاتر و هنرهای تجسمی واکنش و پیگیری درخوری داشت و این مسئله را با رایزنی و جلسه و گفت‌وگو با سازمان امور مالیاتی و سازمان برنامه و بودجه حل و فصل کرد، وزارتخانه میراث فرهنگی نسبت به این مسئله و حذف ماده ۱۴۲ سکوت اختیار کرده و جز ارسال نامه به معاون اول رئیس‌جمهوری، تا کنون واکنشی خاصی از خود نشان نداده است.

    مرادخانی اظهار کرد: به نظر می‌رسد این رویکرد ناشی از اولویت نداشتن این چالش مهم برای مسئولان این وزارتخانه است. گزاره‌ای که شاید بر اساس شواهد موجود بیانگر این واقعیت باشد که وزارتخانه میراث فرهنگی گردشگری و صنایع‌دستی خود با اعمال مالیات بر کارگاه‌های تولید صنایع‌دستی چندان مخالفتی ندارد. 

    این پژوهشگر هنر با مرور اقدامات معاونت صنایع‌دستی در هفته‌های اخیر، خاطرنشان کرد: معاونت صنایع‌دستی کشور در کمتر از ۱۰ روز چهار رویداد رسانه‌ای برجسته شامل نشست خبری ثبت جهانی شهرهای صنایع‌دستی در ۱۴ بهمن، نشست خبری سی‌وسومین نمایشگاه ملی صنایع‌دستی در ۱۹ بهمن، اختتامیه جشنواره فجر صنایع‌دستی در ۲۰ بهمن و نیز آیین افتتاحیه سیزدهمین نمایشگاه گردشگری و صنایع‌دستی در محل نمایشگاه بین‌المللی تهران در ۲۳ بهمن‌ماه و همچنین پیش‌تر مراسم رونمایی از تندیس بلورین جشنواره فیلم فجر را برگزار کرد و از حداکثر ظرفیت وزارتخانه برای انعکاس وسیع رسانه‌ای آن استفاده کرد.

    او ادامه داد: تردیدی نیست که ثبت جهانی شهرهای صنایع‌دستی، ساخت تندیس جشنواره فجر توسط یک شرکت ساخت بلور ایرانی و نیز برگزاری نمایشگاه ملی صنایع‌دستی رخدادهای ترویجی و مثبتی در مسیر بیشتر دیده شدن صنایع‌دستی ایران است و باید به این عزیزان خداقوت گفت؛ اما سوالی که در این میان مطرح می‌شود این است که چرا با علم به چالش‌های جدی حذف معافیت مالیاتی فعالان صنایع‌دستی، این معاونت از مهرماه ۱۳۹۸ تا کنون هیچ موضع‌گیری مشخصی نسبت به حذف ماده ۱۴۲ مالیات‌های مستقیم نداشته است؟ تنها اقدام مشخص وزارتخانه میراث فرهنگی ارسال نامه‌ای در این خصوص به معاون اول رئیس‌جمهوری در آذر ماه امسال بوده است که بازخورد مشخصی نسبت به آن منعکس نشده است.

    مرادخانی در ادامه گفت: آیا معاونت صنایع‌دستی و در سطحی کلان‌تر وزیر میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در این مدت حدودا چهار ماه نمی‌توانستند یک نشست خبری برای وضعیت هنرمندان صنایع‌دستی و چالش حذف معافیت مالیاتی آن‌ها برگزار کنند و از ظرفیت رسانه‌های جمعی و لابی‌های مدیریتی برای حل این مشکل اقدام کنند؟ حرکتی که به‌خوبی توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به معاف ماندن هنرمندان سینما، تئاتر و هنرهای تجسمی صورت گرفت و با موفقیت همراه بود.

    این کارشناس در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: این‌که با وجود برگزاری رویدادهای مختلف صنایع دستی و برپایی نشست‌های خبری متعدد، این وزارتخانه چندان تلاش مشخصی برای حل مشکل حذف ماده ۱۴۲ قانون مالیات‌های مستقیم نمی‌کند، شاید بیانگر این واقعیت باشد که وزارتخانه میراث‌ فرهنگی گردشگری و صنایع‌دستی خود با اعمال مالیات بر تولیدکنندگان و فعالان صنایع‌دستی مخالف نباشد؛ مقوله‌ای که به نظر می‌رسد در شرایط فعلی مهمترین چالش پیش روی این هنر صنعت اصیل و کهن ایران باشد.

    انتهای پیام

  • برپایی نمایشگاهی کم‌نظیر از هنرمندان بزرگ ایتالیا

    برپایی نمایشگاهی کم‌نظیر از هنرمندان بزرگ ایتالیا

    به گزارش ایسنا و به نقل از رویترز، برای نخستین‌بار در قرن‌های اخیر هر ۱۲ پرده نگارین «رافائل» در راستای گرامیداشت پانصدمین سالروز درگذشت این نقاش بر روی دیوارهای کلیسای «سیستین» آویخته می‌شوند.

    بازدیدکنندگان از این نمایشگاه کم‌سابقه این امکان را خواهند داشت تا پرده‌های نگارین «رافائل» را بدون هیچ‌گونه حفاظ و در کنار فرسکوی‌های دیواری برخی از بزرگترین نقاشان ایتالیایی قرن پانزدهم میلادی همچون «ساندرو بوتیچلی»، «پیترو پروجینو»، «دومنیکو گرلاندایو» و «لوکا سینیورلی» و نقاشی‌های خیره‌کننده سقف این کلیسا که توسط «میکل آنژ» خلق شده است، مشاهده کنند.

    «رافائل» این پرده‌های نگارین را به سفارش پاپ آن دوره و برای به تصویر کشیدن زندگی «سنت پیتر» و «‌سنت پائول» نقاشی کرد. این آثار هنری در ۲۶ دسامبر سال ۱۵۱۹ در کلیسای «سیستین» و با حضور «رافائل» به نمایش گذاشته شدند. به احتمال زیاد این آخرین مرتبه‌ای بوده که «‌رافائل» پرده‌های نگارین را دیده است؛ چراکه او چهار ماه بعد و در سن ۳۷ سالگی درگذشت.

    یکی از پرده‌های نگارین «رافائل» ​

    یکی از پرده‌های نگارین «رافائل» 

    تمامی این ۱۲ پرده نگارین که از جنس ابریشم، پشم و رشته‌های طلایی و نقره‌ای است طی ۱۰ سال اخیر با مشقت توسط کارشناسان موزه «‌واتیکان» مرمت شده است.

    به گفته مدیر برگزاری این نمایشگاه، آخرین مرتبه‌ای که تمامی این پرده‌های نگارین در کنار یکدیگر به نمایش گذاشته شدند به اواخر دهه ۲۰ سال ۱۵۰۰ میلادی بازمی‌گردد.

    نمایشگاه‌های پیشین این پرده‌های نگارین «رافائل» با مدت زمان محدود چندساعته و با حضور ۱۰ اثر برگزار شد.

    این نمایشگاه تا بیست و سوم فوریه ادامه خواهد داشت.

    «رافائل سانتسیو» که بیشتر با نام کوچک خود شناخته می‌شود،‌ در «رم» جایی که آخرین سال‌های عمرش را گذراند، درگذشت. در آن زمان «رافائل» بیشتر زمانش را صرف خلق آثار هنری به سفارش پاپ‌ آن دوره می‌کرد که در نتیجه چندین تالار نقاشی شده در واتیکان در کارنامه وی ثبت شد.

    بخشی از شهرت «رافائل» به خلق پرتره‌های چشم‌نواز و ظریف باز می‌گردد و همین امر سبب شد نام او در رده هنرمندان بزرگی همچون «لئوناردو داونیچی» و «میکل آنژ» قرار بگیرد.

    برخلاف دیگر رقیبانش که در کهنسالی درگذشتند، «رافائل» در پنجم آوریل سال ۱۵۳۰ و در سن سی و هفت سالگی درگذشت.

    انتهای پیام

  • عواقب «کرونا» به دنیای هنر هم رسید

    عواقب «کرونا» به دنیای هنر هم رسید

    به گزارش ایسنا و به نقل از آرت دیلی،‌ عواقب شیوع ویروس «‌کرونا» فقط به حوزه‌ی گردشگری ختم نمی‌شود و این بحران جهانی دنیای هنر را نیز تحت تاثیر خود قرار داده است؛ برای مثال حراجی‌های هنری مهم بهار نیز که در آن سوی کره زمین در نیویورک‌ برگزار می‌شوند، فقط به دلیل اینکه حضور پیدا کردن در این رویدادها برای خریداران ثروتمند چینی مشکل است، به تعویق افتادند؛ چراکه فقط یک میلیاردر چینی در سال‌های گذشته دست کم ۲۰۰ میلیون دلار برای آثار هنری پرداخت کرده است.

    هفته گذشته نیز نمایشگاه بزرگ سالانه‌ای در هنگ‌کنگ که برای اواسط ماه «مارس» برنامه‌ریزی شده بود، لغو شد و به این ترتیب خریداران و هنرمندان را از فرصتی بزرگ برای نمایش دادن آثارشان محروم کرد.

    در هنگ‌کنگ در حالی رویدادهای هنری در پی شیوع این ویروس در حال لغو شدن هستند که این شهر در ماه‌های اخیر به دلیل اعتراضات گشترده مردم دچار آشفتگی شده و روال عادی خود را از دست داده بود.

    عواقب ناشی از شیوع ویروس «کرونا» به سرعت در این حوزه موسیقی نیز احساس شد. گروه‌های موسیقی سراسر جهان از سال‌ها قبل برای اجرا در چین برنامه‌ریزی می‌کنند، چراکه چین در سال‌های اخیر به یکی از بازارهای رو به رشد موسیقی کلاسیک تبدیل شده است و مقصد مناسبی برای به فروش رساندن بلیت‌های کنسرت‌ها و بالا بردن سطح شهرت گروه‌های موسیقی به شمار می‌آید. اما ارکستر سمفونی «بوستون» و ارکستر سمفونی ملی واقع در «واشنگتن» از جمله گروه‌های موسیقی بودند که در پی این بحران تورهای اجرای کنسرت خود در چین را لغو کردند.

    از آنجا که چین دومین بازار جهانی صنعت فیلم محسوب می‌شود، موافقت یا مخالفت مقامات پکن برای نمایش دادن یک اثر می‌تواند سود حاصل از فروش آن را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. چین سالانه ۹ میلیارد دلار سود برای صنعت سینما و فیلم‌سازی فراهم می‌کند، اما امسال با وجود بسته شدن اغلب سینماهای این کشور فیلم‌هایی همچون «جوجو ربیت» که به شدت به فروش خارج از خانه احتیاج دارند با فروش نه‌چندان موفق رو به رو خواهند شد.

    لغو کردن تمامی تورهای گروهی نیز از نخستین اقدامات پیشگیرانه چین در مقابله با این ویروس بود. طبق اطلاعات منتشرشده بسیاری از مقاصد گردشگری مهم چینی‌ها هم اکنون نیز با کمبود گردشگر مواجه شده‌اند. با این حال موزه «لوور» ‌پاریس که در سال ۲۰۱۸، ۸۰۰ هزار نفر از ۱۰ میلیون بازدیدکننده آن را چینی‌ها تشکیل داده بودند، اعلام کرده تاکنون با کاهش آمار بازدیدکننده مواجه نشده است.

    با توجه به اطلاعات منتشرشده، در سال ۲۰۱۸، چین ۱۹ درصد از ۶۷ میلیارد دلار هزینه شده در دنیای هنر را به خود اختصاص داده بود، این کشور سومین بازار بزرگ جهانی هنر در آن سال محسوب می‌شد. (ایالات متحده با سهم ۴۴ درصدی و بریتانیا با سهم ۲۱ درصدی در رتبه‌های نخست و دوم این فهرست قرار گرفتند.)

    تاکنون بیش از ۶۰ هزار نفر به ویروس جدید «کرونا» مبتلا شده‌اند و بیش از ۱,۴۰۰ در چین جان خود را بر اثر ابتلا به این ویروس از دست داده‌اند.

    انتهای پیام

  • بسته‌بندی را «فروشنده خاموش» می‌نامند

    بسته‌بندی را «فروشنده خاموش» می‌نامند

    به گزارش ایسنا، محمد حسین ایمانی خوشخو، عضو شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری درباره این رویداد گفت: «جایزه ملی طراحی به عنوان یک روش برگزیده و تجربه شده در تمام دنیا شناخته شده و به عنوان بهترین راه برای رسیدن و شناسایی ایده های نوآورانه و راه حل‌های نو و نیز قدردانی از تلاش‌های طراحان خبره و دارای فکر نو مورد استقبال طراحان و صنعتگران قرار می‌گیرد.

    یکی از مولفه های مهم در پیشرفت کشورهای توسعه یافته، صنعت بسته بندی است. بسته بندی زیبا، اغوا کننده و جذاب، کیفیت را تحت الشعاع قرار می دهد؛ به گونه ای که بسته بندی را «فروشنده خاموش» می‌نامند.

    عدم آشنایی و گاه بی‌رغبتی صنعت گران و تولید کنندگان صنایع دستی ومحصولات فرهنگی نسبت به اهمیت، ضرورت و ارزش آفرینی بسته بندی، کمبود دستگاه های صنعتی پیشرفته و ضعف تکنولوژی به‌روز، عدم رعایت استانداردهای لازم در طراحی و تولید بسته بندی محصولات فرهنگی و… از جمله ضعف های کشور ما در این حوزه است.»

    عضو هیات علمی و رییس پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی جهاد دانشگاهی برگزاری این رویدادها و ارزیابی بسته بندی صنایع فرهنگی را قدم سازنده‌ای در جهت نیل به اهداف برشمرد و تاکید کرد: «با این اقدام می‌توان رقابتی سالم و حقیقی را برای محصولات از جهت اکرام مشتری و احقاق حقوق آنها رقم زد. بسیار پیش آمده که محصولی با وجود کیفیت پایین تر به دلایل متعدد همچون تبلیغات از توجه بیشتری در بازار برخوردار می شود و محصولی با کیفیت بالا تنها به دلیل عدم برنامه ریزی و ضعف در معرفی در دست مصرف کنندگان قرار نمی‌گیرد و در نهایت این ظلم به مشتری و در دید کلی به ضرر تولید ملی خواهد بود. لذا با برگزاری سالیانه این جایزه ملی، ارزیابی درستی از بسته بندی محصولات فرهنگی به عمل خواهد آمد و باعث رونق تولید در حوزه بسته بندی و نیز رقابت سالم و عملی بین محصولات خواهد شد که این امر می تواند در آینده ای نزدیک باعث اعتماد مصرف‌کنندگان داخلی به محصولات تولیدی توسط تولید گنندگان ایرانی شود و رونق و بالندگی را برای تولید ملی به ارمغان آورد.

    در این راستا، از تیر ماه امسال آثار هنرمندان به دبیرخانه ارسال شده و هیات داوران پس از بررسی، آثار برگزیده در دو بخش ایده‌های نو در بسته‌بندی و محصولات بسته‌بندی را معرفی خواهند کرد که به صاحبان آثار منتخب جوایزی اهدا خواهد شد.»

    ایمانی خوشخو درباره نحوه برگزاری و میزان استقبال از این رویداد یادآور شد: «از ۱۵ تیرماه امسال دریافت آثار از ۱۱ استان کشور، در دو بخش ایده‌های نو و محصول و چهار محور بسته‌بندی سوغات خوراکی، بسته‌بندی صنایع‌دستی، بسته‌بندی اسباب بازی و کتاب و بسته بندی محصولات هنری و دیجیتال آغاز شد و تا ۳۰ مهر ادامه داشت.

    در بخش ایده‌های نو بیشترین تعداد اثر متعلق به حوزه بسته بندی سوغات خوراکی با ۵۸ اثر و بعد از آن، به حوزه صنایع دستی با ۳۸ اثر و در نهایت حوزه اسباب بازی و کتاب و محصولات هنری و دیجیتال هر کدام با ۶ اثر اختصاص داشت.

    سه استان تهران با ۵۰ اثر، اصفهان و خراسان رضوی با ۱۷ اثر، بیشترین میزان مشارکت در ارسال آثار را داشته اند. همچنین در بخش محصول نیز بالغ بر ۲۵۰ اثر به دبیرخانه ارسال شد که در روز پایانی از برگزیدگان در بخش ایده و محصول تجلیل به عمل خواهد آمد.

    انتهای پیام

  • تفاهمی برای ایجاد کیوسک‌های صنایع‌ دستی در نوروز

    تفاهمی برای ایجاد کیوسک‌های صنایع‌ دستی در نوروز

    به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تهران، پرهام جانفشان در سخنانی گفت: در بازدید رئیس ستاد گردشگری شهرداری تهران از غرفه اداره کل استان تهران در سیزدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری پیشنهاداتی برای همکاری دوسویه در حمایت از صنایع‌ دستی و گردشگری استان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت.

    او با بیان این‌که «مراکز عرضه مستقیم صنایع‌ دستی باید در دسترس همه شهروندان باشد»، اظهار کرد: ایجاد کیوسک‌های عرضه صنایع دستی در سطح شهر تهران برای ایام نوروز موضوعی بود که از سوی اداره کل استان تهران مطرح شد و مورد تفاهم همکاری با ستاد گردشگری شهرداری تهران قرار گرفت. صنایع‌ دستی می‌تواند به عنوان هدیه دیدارهای نوروزی در سبد خانوارهای تهرانی قرار بگیرد.

    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی تهران یادآور شد: تهران بازار بزرگی با سلایق مختلف است و هنرمندان صنایع‌ دستی برای حفظ این بازار ضمن تولید آثار فاخر، می‌توانند محصولاتی کاربردی بر اساس نیاز و خواست مردم تولید کنند.

    او خاطرنشان کرد: برگزاری مشترک جشنواره‌های نوروزگاه و کیوسک‌های اطلاع‌رسانی نوروزی از دیگر مواردی بود که مورد توافق همکاری قرار گرفت.

    انتهای پیام

  • درهای موزه هنرهای معاصر امسال باز نمی‌شود

    درهای موزه هنرهای معاصر امسال باز نمی‌شود

    احسان آقایی ـ رییس موزه هنرهای معاصر تهران ـ در گفت‌وگویی با ایسنا درباره فرآیند بازسازی این موزه اظهار کرد: با توجه به اینکه آثار کاملا از گنجینه خارج شده‌اند، هم‌اکنون در حال بازسازی بخش گنجینه هستیم.

    او درباره زمان پایان این پروژه نیز بیان کرد: ما برای خودمان زمان‌بندی مشخصی را در نظر گرفته‌ایم، اما از آنجا که می‌خواهیم بدقول نشویم این زمان‌بندی را اعلام نمی‌کنیم؛ اما به طور کلی فرآیند بازسازی موزه امسال تمام نمی‌شود و امیدواریم در ماه‌های نخست سال ۹۹، درهای موزه باز شود. 

    موزه هنرهای معاصر تهران یکی از مهم‌ترین گنجینه‌های هنر مدرن محسوب می‌شود که دارای آثار هنری زیادی از دوره تاریخی پایان جنگ جهانی دوم تا دهه ۱۹۸۰ است. گفته می‌شود این مجموعه یکی از کامل‌ترین مجموعه‌های هنر اکسپرسیونیسم انتزاعی در جهان است که همه جنبش‌های هنری قرن ۱۹ و ۲۰ را پوشش می‌دهد.

    در این مجموعه، آثار مختلفی از دوره‌های متفاوت کاری پابلو پیکاسو وجود دارد. همچنین «نقاشی دیواری روی زمینه قرمز هندی» اثر جکسون پولاک دیگر اثر شاخص موزه است که مشهورترین کار موزه و به‌ لحاظ قیمتی، گران‌ترین اثر این مجموعه است. مجموعه بسیار معروف «مائو» و اثر «خودکشی» از اندی وارهول نیز از دیگر آثار شاخص موزه است. همچنین آثاری از بهمن محصص، پرویز کلانتری، حسین زنده‌رودی، محمود فرشچیان و مارکو گریگوریان در بخش نقاشی هنرمندان ایرانی وجود دارد.

    اهمیت وجود این آثار باعث شد که نهم اردیبهشت سال ۹۷ اعلام شود، موزه هنرهای معاصر تهران نیاز به بازسازی دارد و به دلیل تعمیرات گسترده تا آخر تابستان تعطیل خواهد بود؛ البته فرآیند بازسازی که قرار بود حدود شش ماه به طول بیانجامد، با وجود گذشت بیش از یک سال هنوز به پایان نرسیده است.

    سید مجتبی حسینی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بازدیدی که تیر ماه ۹۷ از روند بازسازی موزه داشت، تاکید کرد که با توجه به نقش موزه هنرهای معاصر تهران در فضای هنر و برای فعالیت آن، ضرورت دارد سرعت انجام بهسازی هم مورد توجه قرار گیرد تا دوباره فعالیت موزه آغاز شود.

    با این وجود ۲۴ مهر سال ۹۷، هادی مظفری ـ مدیر کل مرکز هنرهای تجسمی ـ اعلام کرد که تا این تاریخ پروژه بازسازی موزه هنرهای معاصر تهران، ۴۰ درصد پیشرفت داشته است. او درباره چرایی طولانی شدن روند بازسازی این مکان فرهنگی نیز توضیح داد که در ابتدا مدیران وقت مرکز هنرهای تجسمی و موزه هنرهای معاصر پیش‌بینی کرده بودند که این پروژه ظرف چهار پنج ماه به پایان می‌رسد. ولی در زمان‌بندی دو نکته محاسبه نشده بود؛ نخست اینکه برنامه زمان‌بندی حدسی بوده و مدیریت پروژه و جبهه‌های کاری در آن لحاظ نشده بود و دوم پیش‌بینی مالی پروژه بود که در این مدت دچار نوسانات شد.

    در نهایت ۳۱ تیرماه سال ۹۸، هادی مظفری (مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی) و احسان آقایی (رئیس موزه هنرهای معاصر تهران) با برگزاری یک نشست خبری درباره فرآیند بازسازی موزه توضیحات مشخصی را اعلام کردند. 

    مظفری با بیان اینکه تاکنون ۶۰ درصد از پروژه مرمت موزه هنرهای معاصر تهران انجام شده است، شرایط خاص این موزه و ارزش تاریخی که دارد را از دلایل طولانی شدن فرآیند مرمت و بازسازی عنوان کرد. نوسانات زیاد قیمت‌ها در بازار و همچنین نداشتن سرعت لازم از سوی پیمان‌کار اول، دلایل دیگر این امر عنوان شد.

    حالا نزدیک به شش ماه از این اعلام نظر گذشته، اما همچنان فرآیند بازسازی موزه به سرانجام نرسیده است. اگرچه بر اساس گفته‌های اخیر رئیس این موزه، به نظر می‌رسد با اتمام بازسازی بخش گنجینه، فعالیت‌های موزه هنرهای معاصر تهران در ماه‌های نخست سال ۹۸ بار دیگر از سر گرفته می‌شود.

    انتهای پیام 

  • چند پرسش درباره سیمرغ‌های فجر/ از زیر پل کالج تا کاخ جشنواره!

    چند پرسش درباره سیمرغ‌های فجر/ از زیر پل کالج تا کاخ جشنواره!

    هیاس حسینی، هنرمند فعال در حوزه شیشه و دارای مدرک درجه دو هنری از سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تهران از جمله هنرمندانی است که معتقد است تندیس سیمرغ بلورین سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر چندان دارای ویژگی‌های صنایع‌دستی نیست و درباره صنعتی بودن آن شبهاتی وجود دارد. 

    او در گفت‌وگویی با ایسنا اظهار کرد: من تندیس را از نزدیک ندیده، فقط تصویر آن را مشاهده کرده‌ام و طبیعتاً از روی عکس نمی‌توان قضاوت کاملاً درستی داشت؛ اما بر اساس آنچه در تصویر دیدم، تندیس جشنواره یک بلوک شیشه‌ای ساده است که به روش‌های صنعتی همانند دستگاه‌های لیزر تولید شده است. این در حالی است که تندیس واقعی باید با تکنیک ریخته‌گری ساخته و باید یک فرورفتگی در کار دیده شود. 

    حسینی خاطرنشان کرد: اگر حالت اول و کار صنعتی باشد که این سبک اثر را بیش از ۱۵ سال است زیر پل کالج می‌فروشند و نیازی به این همه سر و صدا نداشت. اگرچه با توجه به آن چیزی که در تصویر دیدم تقریبا مطمئن هستم که این تندیس فرورفتگی ندارد و اثر تولیدشده صنعتی است.

    این هنرمند شیشه‌گر در ادامه سخنان خود به طرح این پرسش‌ها پرداخت که چرا برای ساخت این تندیس با وجود تعداد زیادی هنرمند شیشه‌گر، این پروژه به دست یک شرکت سپرده شد یا اینکه چرا فراخوانی منتشر نشد تا هنرمندان طرح‌هایشان را ارائه دهند؟ چرا از کارشناسان شیشه‌گر کمک گرفته و نظرات کارشناسی‌ آنها پرسیده نشد؟ 

    حسینی سپس به مشکلات ریشه‌ای در معاونت صنایع‌دستی اشاره و اظهار کرد: بسیاری از مشکلات این حوزه ریشه‌دار هستند و تا زمانی که برای آنها راه‌حل‌های قطعی در نظر گرفته نشود، نمی‌توان به سایر مشکلات موجود پرداخت. به عنوان مثال معاونت صنایع‌دستی به دلیل دادن اعلام آمار و ارقام‌های بالا کاری کرد که گریبان خودش هم گرفته شود؛ چراکه این آمار و ارقام‌های بالا باعث طرح بحث لزوم لغو معافیت مالیاتی از این حوزه مطرح شد.

    او یادآور شد: به طور کلی نمی‌توان به آمارهای اعلام شده از سوی معاونت صنایع‌دستی اعتماد کرد، ولی حتی اگر درست هم باشند یکی از علل بالا بودن این آمار به‌ویژه در حوزه تعداد فعالان حوزه صنایع‌دستی این است که شرکت‌های صنعتی را وارد حوزه صنایع دستی کردند و این اقدام بزرگ‌ترین خیانت به این حوزه محسوب می‌شود؛ شرکت‌هایی که ۹۰ درصد کارشان با ماشین انجام می‌شود و ۱۰ درصد هم به خاطر اینکه مدیران صنایع دستی را راضی نگه دارند، به تولید صنایع‌دستی می‌پردازند.  

    حسینی همچنین با بیان اینکه «مطالبه‌گران حوزه صنایع‌دستی کارشناس و باسواد نیستند و به خاطر دریافت برخی تسهیلات سکوت می‌کنند»، خاطرنشان کرد: آنچه که در این حوزه می‌تواند تاثیرگذار و باعث رشد باشد، انجام کارهای بنیادی است و این درحالی است که اقداماتی که در حوزه صنایع‌دستی انجام می‌شود، بیشتر مسکن هستند و اغلب جنبه نمایشی و آمارسازی دارند.  

    اما در عین حال حسین بختیاری، رئیس هیأت مدیره و مدیرعامل مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی بر این باور است که تولید تندیس سیمرغ جشنواره فیلم فجر در داخل کشور با وجود نقصان‌های احتمالی که دارد اقدام ارزشمندی است.

    او در این زمینه به ایسنا گفت: اگر به یاد داشته باشید سال گذشته تندیس‌های جشنواره فیلم فجر از کشور امارات فرستاده و انتقادهای زیادی نیز در این زمینه مطرح شد. بنابراین اینکه امسال ساخت تندیس جشنواره در داخل کشور انجام شده است، به خودی خود گام بزرگی محسوب می‌شود. 

    او ادامه داد: به طور کلی هر کاری همواره با نقصان‌ها و امتیازهایی همراه است که این تندیس نیز از این قاعده مستثنی نیست. فکر می‌کنم باید به کسانی که این بار تصمیم گرفتند نگاهشان را از بیرون بردارند و به سمت داخل بیاورند، فرصت بیشتری بدهیم. 

    بختیاری خاطرنشان کرد: من تندیس را از نزدیک ندیده‌ام و نمی‌خواهم درباره آن اظهارنظر کنم، اما فکر می‌کنم اینکه محصول ایرانی در جشنواره ایرانی و انقلابی به برندگان هدیه داده شود، اقدام مثبتی است؛ البته این کار هیچ امتیازی ندارد و در واقع انجام وظیفه است.

    او تاکید کرد: البته باید به این نکته نیز توجه داشت که یکی از دلایلی که این کار با ضعف‌هایی همراه شده، زمان است. متاسفانه مسئولان دیر تصمیم می‌گیرند که یک کار ایرانی تولید کنند. شاید برای سفارش کار در خارج از کشور از مدت‌ها قبل برنامه‌ریزی کنند، اما برای تولید داخلی کار را تا لحظه آخر به تعویق می‌اندازند. همچنین در این مورد به‌خصوص مصداق نداشته باشد، اما به‌طور کلی گاهی نیز در میان مسوولان این رویکرد وجود دارد که یک کار داخلی با کیفیت نامرغوب را معرفی کنند تا به نفع خودشان نتیجه بگیرند و بگویند تولید داخل خوب نیست. 

    این کارشناس و تولیدکننده حوزه صنایع دستی در پاسخ به این پرسش که آیا تندیس این دوره از جشنواره فیلم فجر، از تولیدات صنایع‌دستی یا صرفاً یک کالای صنعتی است، گفت: شرکتی که شنیده می‌شود این تندیس را ساخته است، علاوه بر کار صنعتی، صنایع دستی نیز تولید می‌کند و مجوز و پروانه تولید صنایع دستی را هم دارند. 

    او در پایان تاکید کرد: مطمئن هستم که اگر از همین الان برای سال آینده تصمیم گرفته شود این امکان وجود دارد که تمام ضعف‌های مطرح‌شده برطرف و علاوه بر این امتیازهای ویژه‌ای نیز برای سیمرغ بعدی در نظر گرفته شود؛ مشروط به اینکه بار دیگر تصمیم‌گیری‌ها را به لحظه آخر موکول نکنند. 

    انتهای پیام

  • گم‌شده‌ای در هیاهوی جشنواره‌های فجر

    گم‌شده‌ای در هیاهوی جشنواره‌های فجر

    البته حضور کمرنگ جشنواره صنایع‌دستی فجر را نباید فقط بر دوش حضور پر زرق و برق جشنواره‌های دیگری همچون فیلم و موسیقی دانست و باید این نکته را نیز در نظر داشت که جشنواره صنایع‌دستی، بسیار جوان و نوپا است و طبیعتاً توان رقابت با جشنواره‌های دیگری را ندارد که در دهه سوم حیاتشان به سر می‌برند. 

    در این میان آنچه در برگزاری جشنواره صنایع‌دستی فجر در این چهار سال محل انتقاد است، شیوه اطلاع‌رسانی و در واقع برگزاری این جشنواره در سکوت خبری است. در راستای همین سیاست، چهارمین جشنواره صنایع‌دستی فجر نیز با ارائه ۲۵۰ اثر از میان ۴۰۰ اثر ارسال‌شده به دبیرخانه، بدون برگزاری نشست خبری و ارائه توضیحات لازم درباره سازوکار این جشنواره، آغاز به کار کرد.

    این درحالی است که اعلام رویکردها و اهداف جشنواره و تبلیغات لازم در این عرصه از جمله ابتدایی‌ترین استانداردهای برگزاری یک جشنواره «ملی» محسوب می‌شود که سودای «بین‌المللی» شدن را نیز در سر دارد.

    با این حال پویا محمودیان ـ معاون صنایع دستی ـ در گفت‌وگویی با ایسنا تاکید می‌کند، این نقد را قبول ندارد که جشنواره صنایع‌دستی فجر در سکوت خبری برگزار شده است.

    او همچنین اظهار کرد: من به این موضوع باور ندارم. در فراخوانی که ۳۱ استان رفت و ارتباطی که با هنرمندان و دانشگاه‌های هنر داشتیم و همچنین ارسال فراخوان به نهادهایی که به نوعی در این حوزه فعال هستند، درباره نحوه برگزاری این جشنواره توضیح داده شده بود. در مجموع با توجه به کیفیت خوب آثار در این دوره از جشنواره، باور داریم که جشنواره چهارم بسیار متفاوت‌تر از جشنواره‌های سال‌های گذاشته در حال برگزاری است. 

    او همچنین درباره‌ی علت تغییر مکان برگزاری این دوره از جشنواره از خانه هنرمندان ایران به موزه ملی، توضیح داد: با توجه به اینکه موزه ملی به عنوان یکی از فاخرترین مکان‌ها در حوزه میراث فرهنگی مطرح است، امسال بعد از برگزاری جلساتی درباره محل برگزاری جشنواره چهارم، بسیاری از صاحب‌نظران بر این باور بودند که جشنواره صنایع‌دستی بهتر است در موزه ملی برگزار شود تا در محلی که آثار دست هنرمندان سال‌های گذشته ما به نمایش گذاشته شده است، به صورت نمادین آثار دست هنرمندان این روزگار به نمایش گذاشته شده است. 

    معاون صنایع‌دستی همچنین درباره بودجه برگزاری جشنواره صنایع‌دستی فجر چهارم، با تاکید بر اینکه در سال‌های آینده وسعت جشنواره افزایش پیدا می‌کند، اظهار کرد که بودجه در نظر گرفته شده برای برگزاری جشنواره به موضوعات مختلف بستگی دارد و فعلا نمی‌توان رقم دقیقی را اعلام کرد.  

    به گزارش ایسنا، چهارمین جشنواره صنایع‌دستی فجر از ۱۳ تا ۲۱ بهمن‌ماه از ساعت ۱۰ تا ۱۷ در موزه ملی ایران برگزار می‌شود.

    انتهای پیام

  • چهارمین جشنواره صنایع‌دستی افتتاح شد

    چهارمین جشنواره صنایع‌دستی افتتاح شد

    به گزارش ایسنا، چهارمین جشنواره صنایع‌دستی فجر عصر روز یکشنبه (۱۳ بهمن ماه) با حضور پویا محمودیان (معاون صنایع دستی)، جبرئیل نوکنده (مدیر موزه ملی ایران)، پروانه حیدری (معاون صنایع دستی استان تهران)، جعفر صالحی (معاون صنایع دستی استان اصفهان) و جمعی از هنرمندان، صنعتگران و مسئولان حوزه صنایع دستی کلید خورد. 

    به گفته محمودیان از میان ۴۰۰ اثر ارسال‌شده به دبیرخانه جشنواره، ۲۵۰ اثر در نمایشگاه صنایع دستی فجر امسال، به نمایش گذاشته شده است. این آثار در حوزه‌های گوناگونی همچون تذهیب، معرق چوب، ورنی‌بافی، گلیم‌بافی، خراطی چوب، زیورالات سنتی، سفال و سرامیک، نقاشی روی استخوان، سوزن‌دوزی و … ارائه شده‌ است.

    در این میان باید به این نکته نیز توجه داشت که این دوره از جشنواره صنایع‌دستی فجر در حالی کار خود را آغاز کرده است که پیش از این اطلاعات مشخص و دقیقی از ساز و کار آن منتشر نشده بود و شاید همین ضعف در اطلاع‌رسانی یکی از دلایل اصلی کمرنگ بودن این جشنواره در میان سایر جشنواره‌های پر سر و صدای فجر محسوب می‌شود.

    همچنین از دیگر نکات جالب توجه مراسم افتتاحیه جشنواره صنایع دستی چهارم می‌توان به غیبت علی‌اصغر مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ اشاره کرد و این در حالی است که مونسان همواره بر همین صنایع‌دستی و به ویژه لزوم حمایت از این حوزه تاکید داشته است.

    انتهای پیام