برچسب: فرهنگ>میراث فرهنگی و گردشگری

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تهران، مرتضی ادیب زاده گفت: روز جمعه ۲۲ فروردین ماه درپی تماس عوامل شهرداری منطقه در خصوص ریزش بخشی از سقف بازار میدان امین السلطان به همراه یکی کارشناسان حوزه میراث فرهنگی اداره کل از محل بازدید به عمل آمد و میزان آسیب‌های وارده بررسی و مشخص شد در اثر بارش‌های شدید چند روز اخیر یکی از تویزه های این بخش از بازار امین السلطان در اثر رطوبت ناشی از سقف، ریزش کرده است.

ادیب زاده افزود: مقرر شد شهرداری ناحیه ۴ ضمن ایمن سازی گذر با داربست فلزی، با همکاری مالکان وکسبه واحدهای پیرامون این بخش، با نظارت کارشناسان میراث فرهنگی در اسرع وقت نسبت به عایق بندی پشت بام و همچنین تویزه آسیب دیده اقدام کنند از این رو به محض مساعد شدن شرایط جوی پس از بارندگی، اقدامات مرمتی لازم انجام خواهد شد.

معاون میراث فرهنگی استان تهران گفت: خوشبختانه در اثر این حادثه هیچ گونه خسارت جانی به شهروندان وارد نشده است.

حرمت الله رفیعی رئیس انجمن دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران درباره سفرهای پساکرونا به خبرنگار مهر گفت: مردم زیادی به واسطه شیوع ویروس کرونا آسیب دیده‌اند وقتی همه صنوف لطمه می‌بینند اولویت اول مردم خوراک و معیشت و تحصیل و غیره هست. اما به واسطه گرفتاری که در مدت قرنطینه داشته‌اند نیاز به تغییر دارند و تمایل پیدا خواهند کرد که به سفر بروند. اگر دولت بتواند در این زمینه کمک کند و نشاط اجتماعی را به دنبال داشته باشد. اگر نشاط در جامعه ایجاد شود، مردم به صنوف دیگر نیز مشغول خواهند شد و اقدامات جدیدی در زندگی خود خواهند داشت. منتها همه اینها منوط به کمک دولت است.

وی گفت: پیش بینی من این است که حتماً مردم به سفرهای گروهی می‌روند. طبیعی است که وقتی افراد با گروه به سفری می‌روند ضمن اینکه سفرشان با کیفیت خواهد بود هزینه‌های آنها نیز سرشکن می‌شود. در صورتی که در سفرهای انفرادی افراد باید هزینه‌های بیشتری پرداخت کنند. دفاتر خدمات مسافرتی باید بتوانند با رقابت سالمی که دارند هزینه‌های سفر را پایین بیاورد و مراکز گردشگری نیز با کیفیت بهتری خدمات ارائه دهند.

رفیعی ادامه داد: باید دفاتر خدمات مسافرتی بتوانند همزمان با جشن ریشه کنی بسته‌های خوب گردشگری را نیز به مسافران بدهند تا با بودجه آنها هماهنگ باشد و مردم با نشاط اجتماعی خوب به شغل‌های خود برگردند. بنابراین باید از الان دفاتر خدمات مسافرتی بسته‌های مناسبی را تهیه کنند.

وی افزود: اکنون ظرفیت لازم وجود دارد هتل‌ها و پروازهای ما خالی هستند. برای اینکه بتوانیم از الان از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم باید بتوانیم با صاحبان این مراکز گردشگری صحبت کنیم تا آنها بسته‌های مناسبی را در اختیار مردم قرار دهند. اگر کسی این خلاقیت را نداشته باشد از الان محکوم به شکست خواهد بود.

این آژانس دار بیان کرد: دفاتر مسافرتی عملاً تا اواخر خرداد ماه نمی‌توانند کاری کنند چون اردیبهشت نیز همزمان با ماه رمضان خواهد بود و پس از آن مسائل آموزشی و معیشتی در اولویت قرار دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، در این هفته فعالان گردشگری و وزیر میراث فرهنگی در نشستی با معاون اول رئیس‌جمهور بر دریافت تسهیلات و تعویق بازپرداخت آن، همچنین تعیین تعطیلی پس از بحران کرونا برای رونق دوباره گردشگری تأیید کردند.

معاونان و وزیر میراث فرهنگی جلسه‌ای با حضور معاون اول رئیس‌جمهور و فعالان گردشگری برگزار کرده و درباره مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مشاغل گردشگری صحبت کردند. در این نشست پیشنهاداتی از سوی فعالان گردشگری و وزیر میراث فرهنگی مطرح شد.

علی‌اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اعلام کرد: پیشتر درخواست تخفیف رقم ۳۸ هزار میلیارد ریال برای جبران خسارت‌های ناشی از ویروس کرونا به شاغلان حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی داده بودیم که ۳۰ درصد آن به صورت بلاعوض و ۷۰ درصد آن به صورت تسهیلات بود. اکنون پیشنهاد می‌کنم این رقم با نظارت مستقیم دستگاه‌های متولی و نظارتی در اختیار وزارت میراث فرهنگی قرار گیرد.

وی افزود: در خصوص امهال تسهیلات اعطایی به فعالان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با توجه به شرایط پیش آمده، این افراد قادر به بازپرداخت این تسهیلات نیستند بنابراین می‌خواهیم که این امهال یکساله شود. همچنین زمان پرداخت بیمه حق کارفرما نیز تا پایان شهریور تمدید می‌شود.

همچنین در این نشست جمشید حمزه‌زاده رئیس جامعه هتلداران کشور پیشنهادات خود را اعلام کرد. او گفته بود که تسهیلات ۱۲ درصدی اعلام شده چندان تأثیری بر حل مشکلات مراکز اقامتی ندارد بنابراین پیشنهاد شد تسهیلات ارزان قیمت با بهره کمتر (دوره تنفس یک ساله) بدون دردسر بانکی و حداقل برای پنج سال پرداخت شود.

اما حرمت‌الله رفیعی رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران نقدهایی به این بسته حمایتی دارد او در گفتگویی که در فضای مجازی با خبرنگار مهر انجام شد، در این باره توضیحاتی داد و بیان کرد: با نادیده گرفتن یا بسته‌های حمایتی ضعیف، صنعت گردشگری راه به جایی نمی‌برد. دولت باید کمک کند که از این وضعیت خارج شویم. به وزیر میراث فرهنگی نامه‌ای نوشته‌ایم تا کمک کند که دفاتر روی پای خود بایستند. این نه تهدید بود و نه زیاده خواهی. این درخواستی از دولت است چون معتقدیم اگر کمک نکند، قاعدتاً تا آخر ماه فروردین محکوم به شکست هستیم کمک به دفاتر در واقع کمک به خود دولت است چون اگر بسیاری از کارکنان آژانس‌ها تعدیل شوند، سربار دولت خواهند شد.

تصویب آئین‌نامه هیئت امنایی شدن ۲۱ مجموعه ملی در هیئت وزیران

این هفته همچنین وزیر میراث‌فرهنگی گفت: آئین‌نامه اصلاحی ماده ۵ قانون تشکیل سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری با موضوع نگهداری و اداره اماکن، محوطه‌های تاریخی و کاخ‌موزه‌ها به‌شکل هیئت امنایی تصویب شد.

علی‌اصغر مونسان گفت: «آیین نامه اجرایی ماده ۵ قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و اصلاحات بعدی با موضوع اداره اماکن، کاخ‌موزه‌ها و محوطه‌های تاریخی به شکل هیئت امنایی با توجه به تحولات و تغییرات در ساختار اداری دولت از سال ۸۳ تاکنون و نیز تبدیل سازمان میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری به وزارت، مستلزم بازنگری و اصلاح بود.»

مونسان تصریح کرد: «پیشنهاد اصلاحی آن با ابلاغ سیاست‌ها و رویکردهای جدید در وزارت و با هدف تسهیل، تسریع، چابکی و فراهم کردن زمینه مشارکت دستگاه‌های فرهنگی و اقتصادی در قالب هیئت امنای کاخ موزه‌ها، محوطه‌ها و بناهای تاریخی تهیه و پس از بررسی‌های کارشناسی در نشست شورای عالی میراث‌فرهنگی مورخ ۱۶ آذر ۹۸ به ریاست دکتر اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهوری مورد بررسی و تأیید قرار گرفت.»‌

کرونا هشدار داد میراث دیجیتال نداریم!

یکی از فعالان میراث دیجیتال گفت: کرونا زنگ خطری بود که بدانیم میراث فرهنگی را باید مستند نگاری و دیجیتالی کنیم. محمد یاری از باستان شناسانی است که از ۵ سال پیش در حوزه میراث دیجیتال نیز فعالیت می‌کند او به خبرنگار مهر گفت: موضوع میراث دیجیتال در سطح جهان و ایران جدید است. میراث دیجیتال یعنی وقتی که فناوری‌های جدید در فرایند کاوش، حفاظت و مستندسازی و معرفی میراث به کمک می آیند در واقع میراث فرهنگی مان را دیجیتالی کرده‌ایم. این منابع ما همان میراثی هستند که در طول تاریخ باقی مانده‌اند و ما باید از آنها نگهداری کنیم. این میراث فرهنگی شامل عمارت‌ها، محوطه‌ها، شهرها و میراث معنوی و آداب و رسوم و صنایع دستی و میراث دیداری و شنیداری و میراث منقول و اشیای موزه‌ای نیز می‌شود. یونسکو از سال ۲۰۰۳ میراث دیجیتال را تعریف و برای آن قوانینی ایجاد کرد تا میراث دیجیتال بتواند در دسترس پژوهشگران و عموم مردم باشد. زمانی می‌توانیم آثارتاریخی را دیجیتالی کنیم که هم فناوری و هم میراث فرهنگی را بشناسیم.

وی در ادامه بیان کرد: دیجیتال سازی تنها محدود به عکس و فیلم نیست ما انواع محتوا داریم که در شکل‌های مختلف عرضه می‌شود. باید استانداردها را در نظر بگیریم تا بتوانیم میراث دیجیتالی را برای آیندگان باقی بگذاریم. تا زمانی که میراث فرهنگی ما دیجیتالی نباشد نمی‌توانیم آن را به مردم جهان معرفی کنیم. برای این پلتفورم ها نیز باید محتوا داشته باشیم. اما هنوز در این زمینه موفق نبوده‌ایم و از میراث دیجیتال نیز حمایت نمی‌شود.‌

درآمدزایی زنان اتیوپیایی از بافت فرش ایرانی

رایزن فرهنگی ایران در اتیوپی گفت: صد زن اتیوپیایی با یادگرفتن بافت فرش ایرانی در کارگاه‌های آموزشی رایزنی فرهنگی ایران در این کشور توانسته‌اند برای خود درآمدزایی کنند.

سلمان رستمی رایزن فرهنگی ایران در کشور اتیوپی درباره تفاهم نامه‌هایی که در دهه هشتاد به امضای متولیان فرهنگ دو کشور ایران و اتیوپی به امضا رسیده در گفتگویی با خبرنگار مهر بیان کرد: در سال ۸۳ موافقتنامه فرهنگی وجود داشت که یکی از معتبرترین سندهای امضا شده بین دو کشور محسوب می‌شود و این موافقت نامه فرهنگی پس از تأیید مجلس شورای اسلامی در کشورمان تبدیل به قانون شده است. این تفاهمنامه آنقدر کلان است که کارشناسان آن را به بخش‌های کوچک‌تری که حالت عملیاتی داشته باشد تبدیل کرده و به آن برنامه مبادلات فرهنگی می‌گویند که معمولاً در سطوح وزرای دو کشور امضا می‌شود. پس از حضور وزیر فرهنگ و توریسم کشور اتیوپی در رایزنی فرهنگی کشورمان مقرر شد که برنامه مبادلات میان دو کشور در اسرع وقت تهیه و تنظیم شده و به امضای طرفین برسد و در آن دقیقاً سهم هر کشور و میزان آن مشخص شود تا هر کشوری بداند چطور و چقدر سهم در همکاری دارد.

این موضوع بسیار مهم هست و این برنامه مبادلات فرهنگی نیز با ایران به زودی امضا خواهد شد و ۱۶ نهاد مختلف از جمله وزارت میراث فرهنگی، وزارت علوم تحقیقات و فناوری، صدا و سیما، آموزش و پرورش، وزارت ورزش، کتابخانه ملی، معاونت‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و … باید درباره آن نظر بدهند. سازمان فرهنگ و ارتباطات هم هماهنگ کننده و مسئول قانونی آن است. بخش بزرگی از این سند مربوط به میراث فرهنگی است. در این سند درباره نحوه تعامل دو ملت و اینکه به عنوان مثال درباره مرمت آثار تاریخی چه کاری انجام باید داد، صحبت می‌شود.‌

تعیین نحوه حمایت از اماکن گردشگری در دوره تعطیلی کرونا

رئیس جمهور تعیین نحوه حمایت از اماکن و فضاهای گردشگری در دوره تعطیلی ناشی از کرونا، را مشخص کرد. در جلسه هیئت دولت که روز یکشنبه ۱۷ فروردین ۹۹ به ریاست حسن روحانی برگزار شد، نحوه حمایت از اماکن و فضاهای گردشگری در دوره تعطیلی ناشی از کرونا، مشخص شد.

هیئت‌وزیران در این نشست، با توجه به تعطیلی اماکن و فضاهای گردشگری واگذارشده به بخش خصوصی به‌منظور جلوگیری از انتشار ویروس کرونا، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی را مسئول کرد تا نسبت به استمهال یا بخشودگی کامل اجاره‌بهای این اماکن در طول دوره تعطیلی فوق یا افزایش دوره بهره‌برداری حسب شرایط چهارچوب واگذاری پس از تأیید کارگروه ذی‌ربط در آن وزارتخانه اقدام کند.

به گزارش خبرنگار مهر، دفاتر خدمات مسافرتی یکی از بخش‌های صنعت گردشگری بودند که در سال ۹۸ به واسطه اتفاقات مختلف و بحران‌هایی که کشورمان پشت سر گذاشت، دچار ضرر شدند چون در بیشتر ایام پروازهای خارجی و داخلی و سفرهای داخلی و خارجی مورد تهدید قرار می‌گرفت از سیل نوروز ۹۸ گرفته تا ماجرای هواپیمای اوکراینی. از آن طرف درست زمانی که آنها تصور می‌کردند نوروز ۹۹ می‌تواند جبران خسارت شود ویروس کرونا جلوی آنها را گرفت و نه تنها ایران بلکه همه جهان را دچار بحران کرد.

برای اینکه دوباره این صنعت بتواند شکل بگیرد و بخشی از آن یعنی دفاتر خدمات مسافرتی نیز کمتر دچار ضرر شوند و پس از پایان بحران بتوانند دوباره شروع به کار کنند، تسهیلاتی برای آنها در نظر گرفته شد. ولی تیموری معاون گردشگری کشور جزئیات بسته حمایت از صنعت گردشگری در دوران کرونا را اعلام کرد و گفت: مهلت سه ماهه مالیات اعم از مالیات بر درآمد و مالیات بر ارزش افزوده، تعویق سه ماهه بازپرداخت اقساط تسهیلات بانکی، امهال پرداخت ۲۳ درصد حق بیمه کارفرمایی کارکنان شاغل در واحدهای گردشگری، تعویق پرداخت قبوض حامل‌های انرژی شامل آب، برق و گاز به مدت سه ماه و پس از آن به صورت اقساطی، امکان استفاده از اوراق سرمایه در گردش طرح گام و امکان استفاده از تسهیلات بانکی با نرخ ۱۲ درصد از جمله موارد این بسته حمایتی است. همچنین تمدید دوره امهال سه ماهه موارد فوق به شش ماه نیز در دست پیگیری است.

اما حرمت‌الله رفیعی رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران نقدهایی به این بسته حمایتی دارد او در گفتگویی که در فضای مجازی با خبرنگار مهر انجام شد، در این باره توضیحاتی داد و بیان کرد: با نادیده گرفتن یا بسته‌های حمایتی ضعیف، صنعت گردشگری راه به جایی نمی‌برد. دولت باید کمک کند که از این وضعیت خارج شویم. به وزیر میراث فرهنگی نامه‌ای نوشته‌ایم تا کمک کند که دفاتر روی پای خود بایستند. این نه تهدید بود و نه زیاده خواهی. این درخواستی از دولت است چون معتقدیم اگر کمک نکند، قاعدتاً تا آخر ماه فروردین محکوم به شکست هستیم کمک به دفاتر در واقع کمک به خود دولت است چون اگر بسیاری از کارکنان آژانس‌ها تعدیل شوند، سربار دولت خواهند شد.

وی در ادامه گفت: امهال سه ماهه برای بیمه‌ها و حق کارفرمایی به کار ما نمی‌آید چون الان همه دفاتر تعطیل هستند بلاخره این مالیات‌ها باید پرداخت شود ولی ما آغاز به کار نکرده‌ایم که درآمدی داشته باشیم و بتوانیم آن را پرداخت کنیم. این وام‌های اعلام شده نیز در واقع برای ما بدهکاری محسوب می‌شود.

رفیعی ادامه داد: خیلی از کشورها وام بلاعوض به فعالان گردشگری خودشان داده‌اند ما نمی‌گوییم که این کار را انجام دهند چون می‌دانیم که شرایط اقتصادی دولت خوب نیست ولی می‌گوئیم وام تک رقمی با تنفس یک ساله بدهید. ما نمی‌دانیم کرونا چه زمانی ریشه کن می‌شود ولی باید تا چند ماه دیگر کارمان را به سختی شروع کنیم. باید تا چند وقت دیگر تکلیف پرسنل آژانس‌ها نیز روشن شود باید از الان کمک کرد که این پرسنل بیکار شده سربار دولت نشوند. آژانس‌های مسافرتی نباید دغدغه مالیات داشته باشند. چون زیان دیده‌اند و درآمدی نداشته‌اند. ما لنگ بیمه هم نیستیم. آنچه که برای ما مهم است و دولت هم از آن نفع می‌برد این است که وام تک رقمی تعلق بگیرد.

رفیعی همچنین درباره اینکه وزارت میراث فرهنگی و راه درخواست کرده بودند تا آژانس‌ها و هتل‌ها جریمه ای بابت کنسلی سفرها از مردم نگیرند و آن را به مردم برگردانند هم گفت: اکنون ارتباط ما با جهان قطع است حتی برای گردشگری داخلی نیز انجام نمی‌شود و مردم موانعی را در ورودی شهرها ایجاد کرده‌اند که البته کار درستی بوده است و در این شرایط گردشگری رونق ندارد ما هم خواسته‌ایم که دفاتر مسافرتی تعهد جدیدی ایجاد نکنند و اولویت را بر مبارزه با کرونا قرار دهند. تا بعداً اگر این ویروس از بین برود، دوباره چرخ گردشگری را بچرخانیم. برخی از دفاتر باز هستند تا بتوانند به مراجعان خود پاسخگو باشند ولی این موضوع به معنی فعالیت صنف نیست. ما فروشنده محصولات هتل و ایرلاین هستیم و با لغو سفرها بسیاری از هزینه تورها باید به مردم برگردانده می‌شد، در این زمینه نیز هتلداران داخلی همکاری کردند ولی هنوز خیلی از آژانسداران نتوانستند از هتل‌های خارجی این هزینه‌ها را دریافت کنند. اما از آنجا که دفاتر برای جذب رضایت مشتری تلاش می‌کردند، سعی شد که مسافر را راضی کرده و این هزینه را شخصاً بپردازند. ما توقع داشتیم که شرایط فورس ماژور اعلام شود اما این اتفاق نیفتاد چون معتقد بودند که تبعات خواهد داشت. در این ارتباط بسیاری از حقوق دفاتر ما پایمال شد ولی بعد از این اتفاقات می‌خواهیم که سفارتخانه‌ها اهتمام کرده و با کمک آنها بتوانیم بخشی از خسارت‌ها را جبران کنیم و هزینه هتل‌های خارجی و یا ایرلاین‌ها برگشت داده شود.

وی افزود: بخشی از این هزینه‌ها غیرقابل استرداد است اگر چنانچه مبدا و یا مقصد خارج از ایران باشد دیگر نمی‌توان این هزینه‌ها را به راحتی به مسافر برگرداند. ما هم براساس اسنادی که در اختیار داریم این موضوع را با مسافر در میان می‌گذاریم در صورتی که بدانند چرا برخی از این هزینه‌ها برگشت داده نمی‌شود قانع خواهند شد. با این وجود دفاتری داریم که از ۵۰ تا صد میلیارد تومان پول به مردم برگردانده‌اند. عموم دفاتر توانسته‌اند که با مردم همکاری کنند برخی از دفاتر هم بوده‌اند که بودجه این نداشته‌اند تا این اقدام انجام شود. آن دفاتری که هنوز بستانکار هستند، دفاتری بوده‌اند که باید پول را از ایرلاین و هتل‌ها می‌گرفتند و به مسافر تحویل می‌دادند.

به گزارش خبرگزاری مهر، علی‌اصغر مونسان گفت: «آیین نامه اجرایی ماده ۵ قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و اصلاحات بعدی با موضوع اداره اماکن، کاخ‌موزه‌ها و محوطه‌های تاریخی به شکل هیئت امنایی با توجه به تحولات و تغییرات در ساختار اداری دولت از سال ۸۳ تاکنون و نیز تبدیل سازمان میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری به وزارت، مستلزم بازنگری و اصلاح بود.»

مونسان تصریح کرد: «پیشنهاد اصلاحی آن با ابلاغ سیاست‌ها و رویکردهای جدید در وزارت و با هدف تسهیل، تسریع، چابکی و فراهم کردن زمینه مشارکت دستگاه‌های فرهنگی و اقتصادی در قالب هیئت امنای کاخ موزه‌ها، محوطه‌ها و بناهای تاریخی تهیه و پس از بررسی‌های کارشناسی در نشست شورای عالی میراث‌فرهنگی مورخ ۱۶ آذر ۹۸ به ریاست دکتر اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهوری مورد بررسی و تأیید قرار گرفت.»

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بیان کرد: «با توجه به اینکه آئین نامه فعلی و جاری و اصلاحات بعدی آن مصوب هیئت وزیران بود، بر این اساس با قید فوریت در دستور جلسه روز چهارشنبه ۲۰ فروردین ۹۹ قرار گرفت و به تصویب هیئت وزیران رسید.»

او افزود: «هدف اصلی از اصلاح این آئین‌نامه، فراهم کردن زمینه تشکیل سریع هیئت امنای واحد و متمرکز در وزارتخانه زیر نظر وزیر برای مجموعه‌های ملی ۲۱ گانه شامل مجموعه‌های فرهنگی تاریخی سعدآباد و نیاوران، مجموعه میراث جهانی کاخ گلستان، موزه ملی فرش ایران، موزه ملی ایران، مجموعه توس و آرامگاه فردوسی مشهد، مجموعه میراث جهانی تخت جمشید و پاسارگاد شیراز، مجموعه میراث جهانی منظر باستان‌شناسی ساسانی فارس، مجموعه حافظیه و سعدیه شیراز، مجموعه میراث جهانی میدان امام اصفهان، مجموعه میراث باغ فین کاشان، مجموعه میراث جهانی پایگاه بیستون کرمانشاه، مجموعه میراث سازه‌های آبی شوشتر، مجموعه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه، مجموعه میراث جهانی شوش، موزه میراث روستایی گیلان، مجموعه میراث جهانی تخت سلیمان تکاب، مجموعه میراث جهانی شیخ صفی‌الدین اردبیلی، مجموعه میراث جهانی ارگ بم و منظر فرهنگی آن، مجموعه میراث جهانی گنبد سلطانیه، مجموعه میراث جهانی شهر تاریخی یزد بوده که فهرست آن در نشست شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری ۱۶ آذر ۹۸ به تأیید رسیده است.»

مونسان اظهار کرد: «تصویب این آئین نامه موجب می‌شود تا در انتخاب هیئت امنا و تشکیل و راه اندازی آن با اصلاح موادی که امکان و اختیار لازم را برای وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فراهم می‌کند، تسریع شود.»

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در خصوص مهمترین ویژگی‌های این مصوبه گفت: «تعریف و تدقیق مفاهیم و اصطلاحات و نیز اعمال تغییر و تحولات در ساختار اداری کشور طی مدت ۱۵ سال (از سال ۱۳۸۳ زمان مصوبه قبلی تاکنون)، فراهم کردن تشکیل و راه اندازی هیئت امنای واحد در وزارتخانه برای مجموعه‌های ملی که ریاست هیئت امنای آن‌ها وزیر خواهد بود (مجموعه‌های ملی ۲۰ گانه)، تعیین و بازنگری در ترکیب هیئت امنای استانی و نیز موزه ملی ایران، ارتقای جایگاه اعضای هیئت امنای حقوقی از نماینده دستگاه به معاونان وزرا از جمله مهمترین ویژگی‌های مصوبه اخیر است.»

او افزود: «تمامی این موارد برای حوزه میراث فرهنگی و گردشگری که در شرایط بحرانی ناشی از بیماری کرونا دستخوش چالش‌های جدی شده است، مبنایی امیدبخش و زمینه‌ساز مشارکت بیشتر مردم، دوستداران میراث فرهنگی و خیّران به‌عنوان عامل محرک توسعه بخش گردشگری و میراث‌فرهنگی است.»

به گزارش خبرنگار مهر، محمد غنجال یکی از فعالان حوزه گردشگری است که سفرهای بسیاری را به صورت هیچهایک انجام داده است او در گفتگویی که به صورت مجازی با خبرنگار مهر داشت، درباره این نوع از گردشگری تجربه گرا و مزایا و معایب آن گفت: هیچهایک سفر کردن در واقع یک نوع سفر سبک سفر نیست. سبک سفر یعنی کوله گردی ولی هیچهایک یک سبک از حمل و نقل توسط مسافر است. فردی که کوله گردی می‌کند، ترجیح می‌دهد که از هواپیما استفاده کند و به یک مقصد برود یا اینکه با استفاده از فن هیچهایک سوار بر خودروهای مختلف شده و به مقصد برسد.

وی گفت: معمولاً آقایان آسایش بیشتری برای انجام هیچهایک دارند خانم‌ها نیز اگر با این نوع از هیچهایک و فنون آن آشنا باشند می‌توانند از تجربه متفاوت این نوع سفرها نیز استفاده کنند. ما در هیچهایک به واسطه خودروهای گذری به مقصدی می رسیم این خودرو می‌تواند تاکسی باشد و یا تریلی و یا هر خودروی دیگری. در این هنگام نسبت به سفر عادی با خودروی شخصی و یا حمل و نقل عمومی مشکلات خاص تری هم دارد.

رایگان سواری با جبران محبت

وی افزود: یکی از دلایلی که باعث می‌شود تا مسافر این مشکلات را متحمل شود صرفه اقتصادی است که برای مسافر به همراه دارد در واقع زمانی که از راننده‌ای می‌خواهید تا شما را به مقصد برساند با او همراه می‌شوید تا بخشی از مسیر را تنها طی نکند. معمولاً مسافران مسیرهای تکراری از اینکه هم صحبتی داشته باشند خوشحال می‌شوند به همین دلیل معمولاً هزینه‌ای نیز نمی‌گیرند. برخی افراد از این نوع جابه جایی به عنوان رایگان سواری یاد می‌کنند و برخی هم آن را رد می‌کنند.

غنجال درباره اینکه هزینه حمل و نقل گردشگران بخشی از سود حاصل از سفر مسافران است که به جامعه محلی و یا مشاغل مرتبط با گردشگری تعلق می‌گیرد با این سبک حمل و نقل در واقع این هزینه از آن جوامع گرفته می‌شود، توضیح داد: فکر نمی‌کنم هزینه‌ای مثل ۴۰ هزار تومان تفاوتی برای یک جامعه محلی و یا منطقه گردشگری داشته باشد ضمن اینکه مگر چند نفر در سال هیچهایک می‌کنند از طرفی ما مسیری را طی می‌کنیم که معمولاً مسیر هر روزه راننده هاست و آنها قرار نیست حتماً ما را از اول تا آخر مسیر همراهی کنند و یا از مسیر خودشان خارج شده و ما را به مقصد برسانند. همچنین سوار خودروهایی می‌شویم که شغل آنها جابه جایی مسافر نیست که اگر ما را سوار نکنند بتوانند فرد دیگری سوار کرده و از این راه درآمد داشته باشد.

وی در ادامه بیان کرد: این نوع جا به جایی در سفرها می‌تواند تجربه‌های خاص و مهیجی نیز برای گردشگران به همراه داشته باشد. سفر با خودروهای خاص مانند تریلی برای هر کسی پیش نمی‌آید. از سویی رانندگان جاده‌ها معمولاً افراد زحمت کشی هستند که در طول مسیر تجربه‌های متفاوتی و یا مناطق گردشگری بکری را می‌شناسند که رانندگان گذری کمتری آنها را دیده‌اند و یا ممکن است گردشگران هیچ وقت چنین جاذبه‌هایی را در هیچ کتابی و یا نقشه‌ای پیدا نکرده باشند. آنها همچنین دوستان بسیار خوبی برای مسافران می‌شوند. معمولاً این دوستی‌ها تنها به یک هم مسیری کوتاه منجر نمی‌شود بلکه افراد پس از آن هم با یکدیگر همچنان ارتباط دارند.

راه را برای دیگران نبندیم

غنجال بیان کرد: گاهی مسیری را می‌خواهیم برویم که هیچ وسیله حمل و نقلی برای طی کردن آن وجود ندارد. بنابراین مجبور به هیچهایک می‌شویم. نکته‌ای که باید مد نظر داشت این است که باید بتوانیم اعتماد راننده را به دست بیاوریم زمانی که می‌خواهیم سوار خودرو شویم باید ارتباط چشمی با راننده برقرار کنیم و آنها بتوانند صورت ما را تشخیص بدهند در همان نگاه‌های اولیه افراد می‌توانند تا حدی به یکدیگر اعتماد کنند. پس از سوار شدن نیز با آغاز بحث و گفتگوی دوستانه این اعتماد تا حدودی جذب می‌شود. از طرفی مسافر نیز باید بتواند در همان نگاه و کلام‌های اول به راننده اعتماد کند ضمن اینکه می‌بایست مسیری که طی می‌شود را خوب بشناسد و اگر دید راننده و یا خودرو مناسب سفر او نیست باید بتواند محترمانه از ادامه مسیر خودداری کند اما در نظر بگیرد که حتماً در جایی از خیابان و یا جاده پیاده شود که افراد دیگری نیز حضور داشته باشند مانند ایستگاههای پلیس و یا رستوران‌ها.

این راهنمای گردشگری بیان کرد: نکته دیگر برای تجربه چنین سفرهایی این است که حتماً افراد هنگام پیاده شدن به صورت موقت وسایل خودشان را از خودرو خارج کنند ممکن است راننده را پیدا نکنند و وسایل در خودرو جا بماند و یا هر اتفاق دیگری رخ دهد. بهتر است که آدرسی و یا شماره‌ای از راننده داشته باشید. در طول مسیر باید بتوانید با راننده هم کلام شوید. در این میان می‌توانید بخشی از خوراکی‌های خود را با او قسمت کنید تا به نوعی محبت او را هم جبران کرده باشید و یا اینکه ممکن است او را به یک ناهار در رستوران و یا قهوه مهمان کنید. حتماً در کوله خود شارژ فندکی به همراه داشته باشید. باید بتوانید به گونه‌ای درست رفتار کنید که آن راننده هر زمان هیچهایکری را دید او را سوار کند نه اینکه از این همراهی با یک مسافر بین راهی برای همیشه پشیمان شود. اگر در این مسیر درخواست هزینه‌ای از سوی مسافر کرد نیز مشکلی برای پرداخت آن وجود نخواهد داشت چون حق اوست که بابت این همراهی هزینه‌ای بگیرد.

گرفتاری هیچهایکر در عراق

در زمانی که گفتگوی آنلاین با محمد غنجال انجام می‌گرفت؛ حامد خسروی یکی از مسافرانی که در داخل کشور هیچهایک انجام داده بود، نیز خاطره خود را از هیچهایک در خارج از کشور بیان کرد و گفت: پس از اینکه در ایران هیچهایک انجام داده بود، تصمیم گرفتم اربعین به اربیل عراق رفته و خود را به کربلا برسانم. پس از بازگشت مجبور شدم مسیری را پیاده بروم چون جاده به صورتی بود که هیچ راننده‌ای امکان توقف نداشت. بعد از طی چند کیلومتر به ایستگاه پلیس رسیدم و مطمئن بودم که سرعت خودروها کمتر خواهد شد اما نیروهای نظامی عراق من را که نیمه شب به آنجا و پیاده رسیده بودم مورد بازجویی قرار داد و من که فکر می‌کردم یکی دو روز درگیر خواهم بود را ۱۹ روز در بازداشت نگه داشتند بدون اینکه بگویند به چه دلیل من را بازداشت کرده‌اند. آنها در واقع به من شک کرده بودند و زمانی که مطمئن شدند من فقط یک مسافر هستم آزادم کردند. در این مدت نیز خانواده ام پیگیری‌های لازم را انجام داده بودند ولی از من خبری نداشتند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، در جلسه هیئت دولت که روز یکشنبه ۱۷ فروردین ۹۹ به ریاست حسن روحانی برگزار شد، نحوه حمایت از اماکن و فضاهای گردشگری در دوره تعطیلی ناشی از کرونا، مشخص شد.

هیئت‌وزیران در این نشست، با توجه به تعطیلی اماکن و فضاهای گردشگری واگذارشده به بخش خصوصی به‌منظور جلوگیری از انتشار ویروس کرونا، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی را مسئول کرد تا نسبت به استمهال یا بخشودگی کامل اجاره‌بهای این اماکن در طول دوره تعطیلی فوق یا افزایش دوره بهره‌برداری حسب شرایط چهارچوب واگذاری پس از تأیید کارگروه ذی‌ربط در آن وزارتخانه اقدام کند.

به گزارش خبرنگار مهر، در قسمت شمالی پاکستان و میان کوه‌های مرتفع و سر به فلک کشیده، کنار رودخانه و جاده‌ای صعب العبور دره‌ای قرار دارد به نام کالاش! این دره از سه دره کوچک‌تر به نام «رامبِر»، «بُمبارِت» و «بیریر» تشکیل شده است. منطقه‌ای که مشهور است مردمش، از نوادگان سربازان اسکندر و ریشه یونانی دارند و حتی به زبان یونان باستان هم صحبت می‌کنند. گویا اسکندر در قرن چهارم قبل از میلاد هنگام لشگرکشی به هند، به این منطقه آمده است. مردم این دره با جمعیت ۴۰۰۰ نفر برخلاف سایر نقاط کشور پاکستان، دارای آئین بت پرستی و چند خدایی هستند و شاید بتوان گفت که تنها منطقه‌ای در پاکستان است که آئین بت پرستی دارند.

از معروف‌ترین رسوم این منطقه می‌توان به «جشنواره بهار» که آن را «جوشی» می‌نامند، اشاره کرد که هرساله گردشگرهای بسیاری را از نقاط مختلف پاکستان و حتی سایر کشورها به این دره زیبا می‌کشاند. این جشنواره در اواسط ماه می و به مدت چهار روز برگزار می‌شود. پیش از آغاز مراسم زنان و دختران سراسر دره، خانه‌های خود را تزئین می‌کنند و سپس به خدای جِستاک (خدای حافظ فرزندان و خانه‌ها) ادای احترام می‌کنند.

پس از آغاز رسمی مراسم و قبل از حرکت به سمت مراتع سرسبز، مردم با لباس‌های رنگارنگ خود از چوپان‌ها قدردانی می‌کنند و سپس به یکدیگر گل هدیه می‌دهند. نوشیدنی رایج این جشنواره بهاری، شیر است. حرکت مردم و رؤسای قبایل از دره «رامبِر» به سمت محراب «مالُش» آغاز می‌شود. هنگام رسیدن به این محراب مقدس، چندین بز را قربانی می‌کنند و سپس به سمت بزرگترین دره یعنی «بُمبارِت» حرکت می‌کنند. در نهایت مراسم در کوچک‌ترین دره «بیریر» به پایان می‌رسد. در طول این مسیر طبل، سرود و پایکوبی هرگز متوقف نمی‌شود و زنان به شکلی و مردان نیز به شکل دیگری شادی خود را برای رسیدن بهار طبیعت نشان می‌دهند. گاهی حین جشنواره صعود به قله‌های «خیبر پختونخوا» نیز انجام می‌پذیرد.

جشنواره بهاری تنها جشنواره‌ای نیست که در این منطقه برگزار می‌شود بلکه اوتال (جشنواره تابستانی)، چاوُس (جشنواره زمستانی) و چندین جشنواره دیگر با رسوم خاص خود نیز برگزار می‌شود اما بیشترین گردشگران برای ثبت و ضبط «جوشی» از راه‌های صعب العبور خود را به این منطقه می‌رسانند. تعداد توریست‌ها گاهی به بیش از ۱۰۰۰ نفر هم می‌رسد.

با توجه به سابقه باستانی و مشترک با یونان باستان، برخی داوطلبان از کشور یونان طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ در این منطقه موزه ساخته‌اند. خانه‌ای سنتی که طبق قواعد جامعه کالاش، فقط از چوب، سنگ و گل ساخته شده و به عنوان موزه تمدنی چند هزار ساله با آثار باستانی قابل توجه پیش‌روی گردشگران و علاقه‌مندان قرار دارد.

در این بین، حضور یک زوج در این منطقه جریان ساز می‌شود. همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد این منطقه فارغ از رسوم اسلامی و دارای ریشه‌های تاریخی بت‌پرستی است. این مساله سبب آن شده است که برخی تورها و رسانه‌های غربی، برای جذب گردشگر سرمایه‌گذاری‌هایی مشکوک انجام بدهند. یکی از آن موارد می‌توان به حضور زوج سلطنتی انگلیس در این منطقه اشاره کرد: پرنس ویلیام و کیت میدلتون این زوج که از اسلام آباد با بالگرد ارتش خود را به این منطقه زیبا رسانده بودند، در بدو ورود با یک کتاب آشنا شدند: کتابی با عکس‌هایی از گرامیداشت سفر «دایانا»، مادر ویلیام، در سال ۱۹۹۱ به این دره!

آنان پس از حضور در دره «بُمبارِت» شاهد مراسم، رقص و پایکوبی زنان و مردان بودند و هدایای را از جمله لباس و کلاه محلی از مردمان دریافت کردند. این سفر زمانی بحث برانگیزتر می‌شود که ملاحظه می‌شود در طول سفر ۵ روزه این زوج به پاکستان، آنان یک روز خود را در این دره کوچک گذرانده‌اند! این سفر بازتاب زیادی داشت و موجب رونق گردشگری در این منطقه شد، البته رونقی که مورد رضایت ساکنان نبود.

گردشگران و بازدیدکنندگانی که برای مشاهده و شرکت در جشنواره به این منطقه سفر می‌کنند اغلب آشنایی با آداب و سنت‌ها ندارند و این جشن را که یک جشن مذهبیِ محلی است، به عنوان یک سرگرمی نگاه می‌کنند. «عمران کبیر» نماینده جامعه کلاش در شورای منطقه‌ای می‌گوید: آنان معمولاً با لحن‌هایی تمسخر آمیز از دین و رسوم مردم سوال می‌پرسند و هیچ تلاشی در جهت افزایش همدلی با ساکنان نمی‌کنند!

هم‌چنین برخی گردشگران با دوربین و تلفن تلاش می‌کنند تا به زنان کلاش که از لحاظ ظاهر و دین با سایر نقاط پاکستان متفاوت هستند، نزدیک شوند. «اقبال شاه» که یک راهنمای محلی برای گردشگران است، در مصاحبه‌ای گفته‌است: برخی از افراد از دوربین‌های خود طوری استفاده می‌کنند که گویی در یک باغ وحش هستند.

پیش‌زمینه این کارها را می‌توان یک ویدئو در یوتیوب با حدود یک و نیم میلیون بازدید، دانست؛ شخصی که مدعی است توانسته با یکی از زنان آن منطقه ارتباط برقرار کند. پس از انتشار این ویدئو، شایعات گسترش پیدا کرده است و برخی همزمان با نامیدن زنان به «کافر زیبا»، به عبارت تهمت‌آمیز «هرکسی می‌تواند برود و با هر دختر آنجا ازدواج کند» دامن زده‌اند.

آقای رحمت که یک روزنامه نگار، با اصالت کالاشی است می‌گوید: برخی بطور منظم در تلاش‌اند این جامعه را بدنام کنند. آنها در حال ساخت داستان‌هایی با این مضامین هستند؛ وقتی یک گردشگر با چنین طرز فکری همراه باشد، سعی می‌کند که آن را تجربه کند. کما اینکه یک مدیر هتل محلی گفته است که ۷۰ درصد از جوانان گردشگر راجع به دختران سوال می‌پرسند.

این شایعات تا حدی گسترش یافته است که در پوستر رسمی جشنواره در دره «بُمبارِت» از گردشگران خواسته شده است که برای عکس گرفتن از روستاییان اجازه بگیرند و زنان را آزار ندهند. در همین راستا «مسرت علی»، دانش آموز دبیرستانی می‌گفت: «ما معمولاً حجاب نداریم زیرا این امر برای ما متعارف نیست، اما برخی تصمیم گرفتند که حجاب بپوشند زیرا گردشگران با بی‌احتیاطی از آنان عکس می‌گیرند و موجب شرمندگی آنان می‌شوند.» عده‌ای دیگر برای پنهان کردن صورت خود از چشمان کنجکاو افراد بیگانه، پوشیدن حجاب را آغاز کرده‌اند. یاسر کلاش، معاون هتل محلی با لحن اعتراض آمیز بیان کرده‌است: «اگر آن‌ها به ما احترام نگذارند، ما به گردشگر احتیاج نداریم. اگر آن‌ها به فرهنگ و سنت‌های ما احترام بگذارند، ما از آنها استقبال می‌کنیم.»

همواره پس از پایان جشنواره، روستاییان گرد هم می آیند تا زباله‌های بجا مانده از گردشگران را جمع کنند. این مسائل را باید کنار آن گذاشت که این روستا از حضور گردشگران نفع چندانی نمی‌برد.

این گردشگران علاوه بر اینکه به راهنماهای محلی نیاز دارند، هزینه‌های زیادی را برای اقامت شبانه‌روزی، غذا و حمل و نقل می‌پردازند. با این حال، به نظر می‌رسد بیشتر پول بدست آمده به جامعه کالاش نمی‌رسد و بخش اعظم آن به جیب شرکت‌های تور مستقر در شهرهای بزرگ و همچنین دارندگان هتل و مسافرخانه می‌رود که بیشتر آنها غیرکالاشی هستند. در نهایت آن چه باید به آن توجه جدی شود، سیر نابودی این خرده فرهنگ است. لازم به ذکر است که تنها طی ۳۰ سال گذشته مشکلات آموزشی، درمانی، حمل و نقل و سیلاب‌های فصلی موجب شده است که جمعیت این منطقه از ۵۰ هزار نفر به ۴ هزار نفر کاهش پیدا کند.

در حال حاضر نیز، هجوم گردشگران، سبک زندگی روستاییان کالاش و سنت‌های بی نظیر آنها را تهدید می‌کند. «سید گل»، باستان شناس مطرح اهل «بُمبارِت» در مصاحبه‌ای با ذکر این نکته که سیر فرسایش و نابودی این فرهنگ به دست نیروهای خارجی غم انگیز است، بیان کرده‌است که مردم کالاش فقط به دلیل این دوربین‌ها و این حساسیت دیگر نمی‌خواهند در جشنواره‌ها شرکت کنند. اگر این کارها به طور مداوم اتفاق می‌افتد. شاید در چند سال، فقط گردشگر وجود داشته باشند، دیگر کالاشی‌ها برای اجرای رسم، جشن و پایکوبی در جشنواره‌ها حضور نداشته باشند.

به گزارش خبرنگار مهر، احمد محیط طباطبایی رئیس کمیته ملی موزه‌های ایران (ایکوم) در نامه‌ای به علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نوشت: در ارتباط با شیوع اپیدمی کرونا و تعطیلی موزه‌ها به صورت فیزیکی و بر اساس مصوبات ستاد ذیربط و همچنین درگیری جامعه جهانی حداقل برای سال پیش رو، پیش بینی و طراحی راهکارهای حمایتی از شاغلین در قسمت‌های مختلف موزه‌ها به ویژه موزه‌های خصوصی (بخش غیردولتی) از طریق برنامه‌های کوتاه مدت و درازمدت توسط واحدهای ذیربط آن وزارتخانه مورد انتظار جامعه فرهنگی است.

بدیهی است نخستین راهکارهای حمایتی برای این فعالان می‌تواند از طریق طراحی و ایجاد صندوق حمایتی، بخشودگی و تأخیر در پرداخت هزینه اجاره مکان و همچنین معافیت مالیات و عوارض مترتب بر این گونه مشاغل از اولویت برخوردار است و در ایجاد صندوق حمایت از این قشر می‌توان از همیاری مراکزی استفاده کرد که از منابع و امکانات بیشتر و مناسب‌تر برخوردار هستند و در حقیقت به نوعی از مساعی ملی در تقسیم شایسته منابع در اختیار بخش‌های مختلف برای پشتیبانی از موزه داران استفاده کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، معاونان و وزیر میراث فرهنگی جلسه‌ای با حضور معاون اول رئیس‌جمهور و فعالان گردشگری برگزار کرده و درباره مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مشاغل گردشگری صحبت کردند. در این نشست که روز گذشته برگزار شده بود، پیشنهاداتی از سوی فعالان گردشگری و وزیر میراث فرهنگی مطرح شد.

در این نشست علی‌اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اعلام کرد: پیشتر درخواست تخفیف رقم ۳۸ هزار میلیارد ریال برای جبران خسارت‌های ناشی از ویروس کرونا به شاغلان حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی داده بودیم که ۳۰ درصد آن به صورت بلاعوض و ۷۰ درصد آن به صورت تسهیلات بود. اکنون پیشنهاد می‌کنم این رقم با نظارت مستقیم دستگاه‌های متولی و نظارتی در اختیار وزارت میراث فرهنگی قرار گیرد.

وی افزود: در خصوص امهال تسهیلات اعطایی به فعالان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با توجه به شرایط پیش آمده، این افراد قادر به بازپرداخت این تسهیلات نیستند بنابراین می‌خواهیم که این امهال یکساله شود. همچنین زمان پرداخت بیمه حق کارفرما نیز تا پایان شهریور تمدید می‌شود.

مونسان پیشنهاد کرد: برای جبران زیان‌های وارد شده به گردشگری و با هدف ایجاد نشاط اجتماعی پس از مهار ویروس کرونا، دولت با چند روز تعطیلی عمومی موافقت کند. همچنین مهمترین موضوعی که می‌تواند به فعالان گردشگری کمک کند، این است که محرک‌هایی برای سفر ایجاد شود و بخشی از زیان‌های وارد شده نیز جبران شود. به همین منظور برگزاری سفرهای اقساطی برای کارکنان دولت و نیز تعطیلی عمومی در فرصتی مناسب مانند عید فطر می‌تواند باعث رونق مجدد گردشگری شود.

همچنین در این نشست جمشید حمزه‌زاده رئیس جامعه هتلداران کشور پیشنهادات خود را اعلام کرد.

او گفته بود که هتلداران با ضرر ۳۰۰۰ میلیارد تومانی در ماه‌های اسفند و فروردین مواجه شده‌اند. همچنین بیش از ۸۰ درصد هتل‌ها تعطیل و مراکز اقامتی فعال نیز ضریب اشغال زیر ۳ درصد دارند. همچنین ۲۰۰ میلیارد تومان نیز برای کنسلی به مردم پرداخت کرده‌اند.

حمزه‌زاده پیشنهادات خود را در خصوص خروج از بحران کرونا اعلام کرد.

وی گفت: ضمن اشاره به آمار ۸۰ هزار نفری کارکنان این مراکز اقامتی و در صورت عدم چاره‌جویی، با بیکاری گسترده مواجه می‌شویم. پیشنهاد می‌شود به جای تعدیل گسترده نیروی انسانی و استفاده آنان از حق بیمه بیکاری، به دلیل جلوگیری از آثار روانی و منفی مرتبط با آن، بیمه بیکاری در زمان اشتغال و در قالب حقوق توسط دولت پرداخت شود.

رئیس جامعه هتلداران افزود: تسهیلات ۱۲ درصدی اعلام شده چندان تأثیری بر حل مشکلات مراکز اقامتی ندارد بنابراین پیشنهاد شد تسهیلات ارزان قیمت با بهره کمتر (دوره تنفس یک ساله) بدون دردسر بانکی و حداقل برای پنج سال پرداخت شود.

اعلام معافیت‌های صد درصدی مالیاتی برای یک سال، پیشنهاد دیگر حمزه‌زاده بود که در این باره توضیح داد: معافیت‌های اعمال شده برای دوره کرونا فاقد اثر است چون هتل‌ها عملاً در این دوره تعطیل و اعلام معافیت برای این دوره، فاقد اثر است.

معافیت هتل‌ها از پرداخت حق بیمه کارکنان در طول مدت بحران، بخشودگی کامل حامل‌های انرژی تا پایان سال، در نظر گرفتن تسهیلات برای کارکنان دولت، در نظر گرفتن حداقل دو دوره تعطیلات برای مردم در پسا کرونا، از جمله پیشنهادات دیگر جامعه هتلداران کشور بود.

در این برنامه همچنین حرمت‌الله رفیعی رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی گفت: ارائه تسهیلات بانکی با نرخ سود تک‌رقمی همراه با تنفس بازپرداخت یکساله و تعیین تنفس دوساله در پرداخت مالیات، از جمله پیشنهادات است.

وی افزود: از آنجا که دفاتر در فصول بهار و احتمالاً تابستان نیز درآمد ویژه‌ای نخواهند داشت و پس از آن در فصل‌های پاییز و زمستان طبیعتاً سفر و گردشگری رونقی ندارد، برای جلوگیری از تعدیل گسترده پرسنل دفاتر و افزوده شدن هزینه سنگین حقوق بیکاری بر شانه دولت، پیشنهاد می‌شود پرداخت حق بیمه پرسنل دفاتر تا پایان اسفند ماه امهال شود. همچنین پس از شکست بیماری کرونا، هموطنان می‌توانند با گرفتن تسهیلات سفر در کنار سایر هزینه‌های ضروری زندگی، از آثار مثبت سفرهای خانوادگی بهره‌مند شوند.