برچسب: فرهنگ>موسیقی

خبری تازه از وضعیت محمدرضا شجریان در بیمارستان

نادر مشایخی در سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، نام در میان چهار هنرمند پیشکسوتی بود که مورد تقدیر قرار گرفتند. در ادامه متن صحبت‌های نادر مشایخی را می‌خوانید.

«فکر می‌کنم موسیقی به طور کل فقط جنبه‌ای شنیداری است و اصلا اینگونه نیست که من در خانه بنشینم و قطعه‌ای بنویسم. اول باید بشنوم و شنیدن مهم است، گوش کردن مهم است. شلوغی و سروصدای خیابان‌ها را دوست دارم. حال می‌کنم در چهارراه کالج قدم بزنم و سروصدای ماشین‌ها را بشنوم. از شلوغی‌ها لذت می‌برم؛ همه اینها برایم مفهوم واقعی تهران است.

یکی از دوستانم به خانه‌ام آمده بود و مدتی مهمان ما بود. او در این مدت فقط فیلم‌های زامبی می‌دید. صدای این زامبی‌ها هم خیلی آزاردهنده است. جان کیج می‌گوید: صداهایی که روی اعصابتان می‌رود را بشنوید. من هم در صدای این زامبی‌ها دقیق شدم و بعد از مدتی دیگر روی اعصابم نبودند. تمام صداها می‌توانند موسیقی باشند. این بسته به شنیدن دارد. وقتی کسی صدایی را بشنود و جنبه عاطفی‌اش را کشف کند، آن وقت می‌تواند وارد موسیقی شود. موسیقی جنبه عاطفی صدا است؛ هر صدایی.

عشق من به زندگی در مشاهده است. دوست دارم فقط مشاهده کنم؛ مشاهده‌های دیداری، شنیداری و لمس کردنی. از جهان اطرافم داده‌هایی را می‌گیرم، تفسیرشان می‌کنم و انتقال می‌دهم. این جریان مثلثی است که برای آهنگسازی الزامی است و باید بتوانم این کار را بکنم.

برخی از دوستانم در اتریش می‌گفتند که چگونه می‌توانی چنین قطعه‌هایی بنویسی، می‌گفتم من ایرانی‌ام و برای نوشتن آثارم خیلی زور نمی‌زنم. سعی نمی‌کنم مهر ایرانی روی کارم باشد. من برای موسیقی ایرانی شنونده‌ام. من جور دیگری فکر می‌کنم اما ایرانی‌ام.

به من می‌گفتند چرا خوشت می‌آید به ایران بیایی؟ وقتی در وین باد می‌آمد در خودم می‌پیچیدم، اما وقتی در تهران باد می‌آید آزاد می‌شوم. این فرق کوچکی به نظر می‌رسد اما برای من بسیار بزرگ و مهم است.تهران و محله‌هایش را می‌شناسم؛ چرا که هیچ خانه‌ای شبیه به دیگری نیست. این از زیبایی‌های تهران است و من به این زیبایی نیاز دارم.

به من گفتند گل مورد علاقه‌ات چیست. گفتم علف هرز. علف هرز بهتر است، چون نابود شدنی نیست و هر جایی که بخواهد می‌روید.

من مانند درخت ریشه‌ای محکم نمی‌خواهم، من میلیون‌ها ریشه می‌خواهم. اینجا هم پر است از جوانان با استعداد که هر کدام می‌توانند ریشه‌ باشند. کشورهای اروپایی ریشه‌های خودشان را دارند و ما هم باید به فکر ریشه‌های خودمان باشیم.

وقت نمی‌کنم به مرگ فکر کنم. مسائل بسیاری هست که دوست دارم به آنها فکر کنم و در این میان خیلی فرصتی برای فکر کردن به مرگ ندارم. آدمی ۸۰ سال زندگی می‌کند اما میلیون‌ها سال نیست می‌شود.

از جان کیج پرسیدند که چرا اینقدر امیدواری؟ گفت من راه دیگری ندارم. دیدم راست می‌گوید. ما زنده‌ایم و در این زندگی سعی می‌کنیم الهامی پیدا کنیم و به زندگی‌مان معنایی بدهیم. اگر ناامید باشیم که دیگر حوصله نداریم به زندگی معنا بدهیم. تنها چیزی که به طور قطع در زندگی من وجود دارد، گذشت زمان است. من قرار است ۶۰ یا ۷۰ سال در اینجا زندگی کنم و به کسانی که اینجا هستند نزدیکم تا ببینم چه کارهایی می‌توانیم با هم بکنیم. وقتی هم زندگی‌مان تمام شد، همه فراموش می‌کنند که چه کسی بود و چه کسی نبود.

حالا این ۶۰ سال عمر را باید پذیرای همدیگر باشیم و عقاید همدیگر را بشنویم تا بتوانیم از این عقاید به دریچه‌هایی تازه برسیم.

به نظرم آهنگسازی یعنی همین؛ ترکیب چیزهایی که حتی ممکن است متضاد هم باشند.

مهمترین دستاورد زندگیم این بود که توانستم کاری کنم که با خط فارسی موسیقی درست کنم و این موسیقی را هم بهترین آنسامبل‌های اتریش اجرا کردند؛ اما باید خط فارسی می‌خواندند.

آنها را مجبور کردم با خط فارسی بخوانند. این برایم زیبا بود. اصلا بهترین قطعه من همان کوارتت زهی است که با خط فارسی نوشته‌ام.

یکی از لحظه‌های زیبایی که در زندگی‌ام به خاطر دارم؛ پدرم من را با خودش سرکار برد. آن زمان ۶ ساله بودم. من را پشت صحنه گذاشت و خودش سرتمرین رفت. من هم کنجکاو بودم. داشتم در پشت صحنه می‌گشتم که به پارچه‌ی سیاهی برخوردم. پارچه را کنار زدم و دیدم که زیرش پیانو قرار دارد. قبلاً در خانه علیرضا مشایخی پیانو دیده بودم. درِ پیانو را باز کردم. سمتِ کلاویه‌هایی ایستاده بودم که صدای بم داشتند. یکی از کلاویه‌ها را فشار دادم، صدایش را که شنیدم اشک در چشمانم جمع شد. از آن زمان من عاشق این صدا شدم و دنبال این بودم که این صدا را پیدا کنم.»

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آتنا حسنی هنرمند و نوجوان ۱۳ ساله هنرهای تجسمی، با توجه به هنرنمایی ثبت آثار هنرمندان موسیقی بصورت سیاه قلم، برای حضور در نخستین جشنواره موسیقایی «عکاسان هنر اول» دعوت شد.

محمدرضا علیزاده دبیر اولین جشنواره ملی موسیقایی «عکاسان هنر اول» با اعلام این خبر گفت: آتنا حسنی متولد ۱۳۸۵ از سن کودکی به نقاشی علاقه‌مند بود و با کشف استعداد وی توسط خانواده به مراکز آموزشی هدایت شد، این نوجوان ۱۳ ساله هنرمند تجسمی با هنر آموزی دوره ایی نزد اساتید هنرستان کمال الملک در زمینه نقاشی و آموزش اختصاصی نزد محمد افشاری در زمینه سیاه قلم در طبقه هنرمندان پاساژ قائم و با کسب تجربه توانسته با ارسال آثاری از هنرمند محبوب و خواننده بنام کشور به دبیرخانه جشنواره، اجازه حضور در بخش جنبی این جشنواره را بگیرد،

وی در پایان خاطرنشان کرد: شورای سیاستگذاری جشنواره برای حمایت و تشویق این هنرمند نوجوان از آتنا حسنی برای خلق آثار بیشتر و نمایش آنها در بخش جنبی دعوت کرده است که امیدوارم مورد توجه مخاطبان نیز قرار گیرد.

به دلیل شیوع بیماری کرونا و لزوم رعایت بهداشت عمومی و حجم قابل توجه اجرای آثار صحنه ای در روزهای پایانی سال و بنا به درخواست متقاضیان حضور در جشنواره و کنسرت‌های پیش رو در اسفند، مهلت ارسال آثار تا پایان اسفندماه سال جاری تمدید شده است.

۲۴۱۲۴۱

ابوالحسن خوشرو بی‌تردید یکی از شاخص‌ترین خوانندگان موسیقی قومی ایران و البته سرآمد موسیقی آوازی مازندران  طی نیم قرن اخیر به‌شمار می‌آید. توانایی‌های بی‌بدیل او در آواز مرهون بیش از ۵۰ سال عشق و فعالیت حرفه‌ای او بوده است.

این هنرمند استاد، صاحب رپرتواری گسترده و توسعه‌یافته بود و این توسعه‌یافتگی نتیجه فراگیری تحقیقی لحن‌ها و تمرین و ممارست او در زمینه همه آوازهای سرورآمیز و سوگ‌آمیز قومی مازندران اعم از آوازهای پایه‌ای با ریتم‌های آزاد و فراخ، آوازهای آیینی و مذهبی به ویژه آوازهای حماسی، پهلوانی و مرکب‌خوانی بوده است.

این خنیاگر، فارغ از شم قُومی و ذوق و زیبا شناختی عمیقاً بومی و فولکلور، از دانش تکنیکی و علمی در موسیقی بهره‌مند بود. خوشرو در اعوان جوانی به‌خاطر عشق وافر به موسیقی از روستای خود ساروکلای قائمشهر، عازم تهران شد تا در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل بپردازد. آموزش موسیقی با شیوه‌های کلاسیک و مدرسه‌ای در این هنرستان نه تنها رنگ قومی و نوستالژیک صدای او را مخدوش نکرد، بلکه آواز او را با مهارت‌ها و دانشی همراه ساخت که در ارتقای آواز و هژمونی صدای او در قیاس با دیگر خوانندگان بومی تأثیرگذار بوده است.

تسلط استادانه به ریتم‌های ساده و ترکیبی در آواز و نواختن انواع سازهای کوبه‌ای و بومی و نیز نواختن سازهای بادی، به ویژه اشراف کامل او بر رپرتوار پر اهمیت زنده‌یاد استاد طیبی؛ یعنی گوشه‌ها و لحن‌های نی چوپانی بخش مهمی از عناصر تأثیرگذار در آوازخوانی و صدای نافذ او بود. علاوه بر عناصر فوق، آگاهی و اشراف کلی او به انواع موسیقی‌های سرحدی مازندران اعم از موسیقی گیلی(گیلانی) و کومشی(سمنانی) قابلیت‌های ممتازی به لحن و رپرتوار خوشرو بخشید.

همه این ظرفیت‌ها موجب شد تا این هنرمند در جایگاه استادی یگانه در بداهه‌پردازی آوازی و بداهه‌خوانی جای بگیرد. شوریده حالی او هنگام خواندن آواز حال و هوایی شاعرانه در او ایجاد می‌کرد. این هوای شاعرانه و بداهه‌پردازانه رپرتوار او را از لحن‌های جدی و اصیل تا مرز و فضاهای مردم‌پسند نوسان می‌داد. شاید همین سیالیت آوازی او را در جایگاه پر طرفدارترین خواننده مازندران جای داد و آواز او همواره از سوی روشنفکرترین اقشار تا مردم کوچه و بازار مورد استقبال قرار گرفت. با این حال به‌زعم بیشتر محققان موسیقی این هنرمند معتبرترین حافظ و منبع موسیقی قومی مناطق مرکزی و میانه مازندران به‌شمار می‌آید. در طول سه دهه گذشته تقریباً همه آهنگسازان و ناشران موسیقی مازندرانی صدای این هنرمند را در تولید و انتشار آلبوم‌های خود ترجیح دادند.

از ابوالحسن خوشرو آثار و آلبوم‌های پرشماری به یادگار مانده است که پر تیراژترین آنها آلبوم‌های «اساره سو» (نور ستاره) و «آفتاب ته» (تیغ آفتاب) است که توسط چهره جاودانه موسیقی مازندران استاد احمد محسن‌پور آهنگسازی شد. آلبوم «آفتاب ته» از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برترین آلبوم موسیقی قومی شناخته شد. خوشرو با اجرای ده‌ها کنسرت و خنیاگری‌های پرشمار در مجامع رسمی و غیر رسمی سهم و جایگاهی ممتاز و دست نیافتنی در اشاعه و معرفی موسیقی مازندران داشته است.

علیرضا افتخاری خواننده پیشکسوت موسیقی ایرانی درباره اوضاع کنونی جامعه ایران و دغدغه‌های مردم برای مقابله با ویروس کرونا، صحبت‌های جذابی را مطرح کرد.

افتخاری صحبت‌هایش را با بیتی از مولانا آغاز کرد و گفت: «مرگ اگر مرد است گو نزد من آی / تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ. در این فضای وانفسا با این مهمان ناخوانده (ویروس کرونا) مقداری حواسمان به روحیه بچه‌ها و بزرگسالانمان باشد. توصیه‌های پزشکی را هم جدی بگیریم. سعی کنیم از تجمع‌های زیاد در فضاهای مختلف خودداری کنیم. به خصوص در جاهایی که صف می‌کشند برای خرید چیزی؛ فکر نکنیم این فضاها برایمان ضرر ندارد.

در خریدهایمان دقت کنیم که برخی از وسایل را زیادی نخریم. ممکن است همان وسیله‌ای که ما تعداد زیادی از آن را خریده‌ایم، شخص دیگری دُکان به دُکان دنبالش بگردد و ما تعداد زیادی از همان وسیله را در خانه جمع کرده باشیم. ممکن است خوشحال باشیم که ما تعداد زیادی مثلا اَلکل یا ماسک یا مواد ضدعفونی کننده در خانه داریم که شاید همه‌ی آنها هم به کارمان نیاید.

به کَسبه و بازاریانی که این روزها قیمت اجناسشان را بالا برده‌اند عرض می‌کنم؛ روزگاری می‌رسد که می‌خواهید رضایت کسانی را جلب کنید که به آنها گران‌فروشی کرده‌اید ولی آنها دیگر نیستند. بعد به درگاه خدا توبه می‌برید و شاید دیگر دیر شده باشد. امروز باید ایثار کنیم. این دردی که امروز در جامعه ایجاد شده، یک کنکور و امتحان شایستگی در درگاه خداوند متعال است؛ باید ببینیم که آیا راه باز می‌کنیم به دل‌های همدیگر؟ آیا می‌توانیم دردی از دردهای همدیگر را بکاهیم!

امروز که در صف دلار می‌ایستید و دلار می‌شمارید، همان دلار به شما آسیب می‌زند. از کجا معلوم که همین رگه‌های دلار به ما ایرانی‌ها آسیب نزده باشد. بیاییم دستمان، روحمان و روانمان را به حکم وجدان جلا دهیم و کمتر به دنبال بد شدن فضا باشیم. کمتر به دنبال این باشیم که فضا آسیب پذیرتر باشد و کمتر به دنبال این باشیم که با گران شدن دلار، دارایی‌هایمان افزایش یابد.

بیایید دست از این افکار بچه‌گانه برداریم و به دنبال این نباشیم که با گران شدن برخی چیزها(دلار و …)، دارایی و ثروت ما زیاد شود.

امیدوارم من به جای همه شما کرونا بگیرم چون روحیه‌ام بالاست و می‌توانم با این بیماری مبارزه کنم. البته که این بیماری به مرور زمان تمام می‌شود. بیایید کمی از مسائل دنیوی دور شویم تا روزگارمان بهتر شود. این نوید را می‌دهم که خیلی زود لبخند به لب تمام مردم ایران باز می‌گردد.»

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، روز گذشته خبری منتشر شد درباره انتشار آلبوم جدیدی از استاد شجریان که این روزها در بستر بیماری به سر می‌برد. همایون شجریان در پستی اینستاگرامی درباره این آلبوم اینطور توضیح می‌دهد:

«دوستان عزیز و گرامی آلبوم خراسانیات کار مشترک و شنیده نشده از پدر و زنده‌یاد استاد پرویز مشکاتیان است که پس از یک سال زحمات آوای مشکاتیان عزیز (طراحی) و جناب رادمان توکلی مهربان ( هماهنگی کلیه امور میکس و انتشار ) و همچنین جناب غلامرضا صادقی ( میکس و مسترینگ) برای آماده سازی آن به جهت انتشار در سال ۹۸، در ۱۹ اسفند ماه امسال تقدیم حضورتان می‌گردد. گفتنی‌ست کلیت کار حال و هوایی از خراسان را دارد و همچنین تصانیف آن بر روی اشعار ملک الشعرا بهار ساخته و خوانده شده است. ضبط آلبوم خراسانیات مربوط است به سال ۱۳۶۵ و از آنجایی که ساز و آواز این مجموعه ضبط نشده بود و پدر هم امسال در شرایط خواندن و تکمیل آن نبودند، یک ساز و آواز از کنسرت آلمان ایشان به همراه ساز استاد مشکاتیان و بر شعر باباطاهر به این مجموعه اضافه گردید. این ساز و آواز اجرای صحنه می باشد که در سال ۱۹۸۹ میلادی در کشور آلمان اجرا شده است.»

۲۵۸۲۵۸