برچسب: فرهنگ>فرهنگ مقاومت

به‌گزارش خبرگزاری مهر، متن پیام علی‌اصغر مونسان به شرح زیر است:

«بسم الله الرحمن الرحیم

من المومنین رجال صدقوا ما عاهدو الله علیه و من هم من قضی نحبه و من هم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا

«جهان تشیع و ایران اسلامی سردار بزرگ و ظلم‌ستیز، مدافع حریم و حرم، مجاهد نستوه و خدمتگزار محبوب ایرانیان را از دست داد. سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی فرمانده بی‌مثال نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از عمری مجاهدت و افتخارآفرینی در راه دفاع از کیان اسلام و مبارزه با دشمنان دین و قرآن به افتخار شهادت نائل شد. بزرگ‌مردی که به تعبیر مقام معظم رهبری شهید زنده بود و از این پس در قلب تمام ایرانیان زنده و جاودانه خواهد ماند. بی‌تردید او سردار محبوب دل‌های ایرانیان و به‌ویژه مظلومان بود، نماد خدمت بود و خواهد ماند، شهادتش نیز به ملت سرافزار و قهرمان ایران نیرویی مضاعف در تقابل با استکبار جهانی به‌ویژه آمریکای تروریست خواهد بخشید.

شهادت شکوهمند آن سردار شجاع و بی‌نظیر را به مقام معظم رهبری، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران، نیروهای خدوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، خانواده معزز آن شهید بزرگوار و ملت شهیدپرور ایران اسلامی تسلیت می‌گویم. پروردگار متعال روح آن اسطوره ایثار و حماسه را در بهشت برین با مولی‌الموحدین امیرالمؤمنین (ع) محشور گرداند.

علی‌اصغر مونسان
وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی»

به گزارش خبرگزاری مهر، مراسم تشییع پیکر مطهر این شهید روز پنج شنبه ۱۲ دی ماه ساعت ۱۰ صبح از مسجد ارگ با مدیحه سرایی حاج منصور ارضی به سمت ستاد معراج شهدای تهران برگزار می‌گردد.

حسینی متولد سال ۱۳۶۳ از نیروهای قدیمی فاطمیون بود که اولین‌بار پیش از تشکیل لشکر فاطمیون برای دفاع از حرم اهل‌بیت (ع) به همراه نیروهای ایرانی به سوریه رفت، بعد از تشکیل لشکر فاطمیون به همت ابوحامد عضو این لشکر شد و از همرزمان شهید مصطفی صدرزاده، ابوحامد، حجت و دیگر فرماندهان شهید این لشکر بود.

حسینی از فعالان عرصه جهادی و فرهنگی در حوزه مهاجران بود که با تشکیل ستاد ویژه خادمین در حماسه اربعین حسینی خدمت می‌کرد و با تشکیل هیأت شهدای گمنام افغانستانی و دوره‌های آموزشی ویژه مهاجران قدم‌های اثرگذاری را در جهت توانمندسازی دانشجویان و جوانان افغانستانی در ایران برداشت.

وی در سال ۱۳۹۶ در اثر اصابت موشک به شدت مجروح شد که این سال‌ها را با درد و رنج ناشی از مجروحیت سپری کرد تا سرانجام در سن ۳۵ سالگی دار فانی را وداع گفت. از وی دو فرزند به یادگار مانده است.

به گزارش خبرنگار مهر «احد گودرزیانی» نویسنده، پژوهشگر و روزنامه‌نگار به دلیل بروز بیماری قلبی در گذشت. وی در بیمارستان طالقانی تجریش بستری بود و پس از مرخص شدن، شب گذشته ۲۹ آذرماه ۱۳۹۸ به دلیل گرفتگی قلب در منزل درگذشت.

وی در سال ۱۳۴۸ در تهران متولد شد، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی در رشته زبان و ادبیات فارسی ادامه داده و روزنامه‌نگاری را نیز در مرکز گسترش آموزش رسانه‌ها فراگرفته است. از ۱۹ سالگی به‌عنوان نویسنده و خبرنگار با روزنامه‌ها و مجلات گوناگون همکاری داشته است. وی از سال ۱۳۷۲ به‌عنوان پژوهشگر و نویسنده در حوزه هنری مشغول به کار بوده و همچنین از سال ۱۳۷۵ مدیریت داخلی دوهفته‌نامه کمان را نیز به‌عهده داشته است و علاوه بر حوزه هنری همکاری‌هایی را نیز با دفتر ادبیات و هنر مقاومت و انتشارات سپاه پاسداران داشته است.

گودرزیانی گروه انقلاب و دفاع مقدس خبرگزاری کتاب را راه‌اندازی کرد و تا سال ۱۳۹۲ دبیر این گروه بود. وی پس از آن فعالیت خود را در گروه تاریخ شفاهی حوزه هنری انقلاب اسلامی پی گرفت. داوری آثار کتاب دفاع مقدس و داوری جایزه انتخاب کتاب مقاومت (جایزه شهید آوینی) از جمله فعالیت‌های وی در زمینه جایزه‌ها و جشنواره‌های ادبیات مقاومت بود.

وی در دومین و سومین همایش تجلیل از خبرنگاران و نویسندگان دفاع مقدس (اسفند ۷۸ و اردیبهشت ۸۰) برای آثارش در دوهفته‌نامه کمان به‌عنوان نویسنده و خبرنگار نمونه برگزیده شد.

بازخوانی و بازنویسی کتاب «صد و هفتاد و ششمین غواص»، تدوین خاطرات شفاهی سردار کاظم حسینی، روزشمار ۱۵ خرداد بهار ۱۳۴۰ جلد اول، روزشمار ۱۵ خرداد ۱۳۴۰ جلد چهارم، به داد ما برسید، باغ انگور باغ سیب باغ آئینه، خرمشهر خانه رو به آفتاب، روز شمار ۱۵ خرداد – جلد دوم و جلد اول، نیمه پنهان یک اسطوره و «باغ انگور، باغ سیب، باغ آئینه» برخی آثار این نویسنده‌اند.

خبرگزاری مهر این ضایعه را به اهالی رسانه، ادبیات مقاومت و بازماندگان آن مرحوم تسلیت می‌گوید.

به گزارش خبرگزاری مهر، حسن محمدی کرکانی، از آزادگان هنرمند کشور، دیروز جمعه ۲۲ آذر پس از تحمل مدتی بیماری به‌دلیل ضایعه نخاعی و مجروحیت‌های ناشی از دوران اسارت، به دیار باقی شتافت.

کرکانی جانباز، آزاده، امدادگر دفاع مقدس و بازیگر فیلم‌های دفاع مقدسی سینمایی «نبردی دیگر»، «قطعه‌ای از بهشت» و «ما هنوز زندهایم» بود و در دوران در اسارت نیز به نویسندگی، بازیگری و کارگردانی تئاتر برای آزادگان می‌پرداخت. او با تشکیل گروه تئاتر در آن سال‌ها، سعی در آوردن لبخند روی لب‌های آزادگان داشت.

مراسم تشییع این آزاده سرافراز امروز شنبه در گلزار شهدای بندر انزلی درحال برگزاری‌ شد و مراسم یادبود وی نیز روز دوشنبه این‌هفته برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار مهر، انتشارات نوید شیراز، کتاب «این رجبیون… کتاب شهید بی سر حاج عبدالله اسکندری» نوشته مجید ایزدی را با شمارگان هزار نسخه، ۷۸ صفحه (قطع جیبی) و بهای هشت هزار تومان منتشر کرد. این کتاب شامل متن یک گفت‌وگو با سردار شهید اسکندری و خاطرات همسر ایشان است.

سردار شهید عبدالله اسکندری در سال ۱۳۳۷ در قصرالدشت شیراز به دنیا آمد و در سال ۱۳۵۸ وارد سپاه شد. این شهید در تمام هشت سال دفاع مقدس در جبهه حضور داشت. اولین حضور وی در جبهه سوسنگرد بود. شهید اسکندری از یاران و همرزمان سردار جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان بود و در مدت حضور در جبهه‌ها تک‌تیرانداز، تیربارچی، نیروی اطلاعات شناسایی و… بود.

در عملیات خیبر فرمانده سپاه لار بود. در عملیات بدر جانشین فرمانده گردان، در والفجر ۸ جانشین رئیس ستاد تیپ الهادی بود و در عملیات‌های کربلای ۱، ۳، ۴، ۵ و ۸ رئیس ستاد تیپ الهادی بود. شهید اسکندری در عملیات والفجر ۱۰ جانشین تیپ مهندسی و در عملیات بیت‌المقدس۴ فرماندهی تیپ مهندسی را بر عهده داشت.

از دیگر مسئولیت‌های وی فرماندهی مهندسی رزمی ۴۶ امام هادی (ع)، فرماندهی تیپ ۴۶ امام هادی(ع)، فرماندهی مهندسی رزمی قرارگاه مدینه منوره، فرماندهی مهندسی تیپ ۴۲ قدر و فرماندهی مهندسی رزمی جبهه مقاومت بود.او در عرصه‌های سازندگی هم فعالیت داشت که در احداث سد کرخه احداث جاده نیریز در استان فارس، طرح توسعه نیشکر، اجرای طرح‌های سد و بسیاری دیگر از فعالیت‌های جهادی سهم ویژه‌ای داشت.

شهید اسکندری، انسان مسئولیت پذیری بود که در نهادهای مختلف و سمت‌های گوناگونی خدمت کرد. در عین حال بسیار «صندلی گریز» بود؛ یعنی در طول دوران خدمت به هیچ عنوان به دنبال پست و شغل نبود. به همین دلیل به هر جایی که به او ماموریت خدمت می‌دادند، می‌رفت و زمانی که مدت زمان خدمت و ماموریت تمام می‌شد، بسیار راحت پست و محل خدمت خود را تحویل می‌دادبعد از پایان جنگ سردار دو سالی در منطقه فعالیت داشت اما بعد به شیراز آمد و در پنج سال از اواخر دهه ۸۰ تا ابتدای دهه ۹۰ مدیریت بنیاد شهید و امور ایثارگران شیراز را بر عهده داشت. سردار اسکندری بسیار با خانواده شهدا انس داشت. پس از بازنشستگی نیز به تبعیت از امر رهبری در دفاع از حرم اهل بیت به سوریه رفت و در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) در اولین روزهای خرداد در حلب ۱۳۹۳به شهادت رسید. بنا به روایت‌های منتشر شده پیکر ایشان به دست گروه اجناد الشام افتاد و سر وی توسط یکی از فرماندهان این گروه تروریستی تکفیری از تن جدا شد. از سردار اسکندری به عنوان نخستین مدافع حرمی یاد می‌کنند، که به مانند مولایش حضرت سیدالشهدا (ع) سر از بدنش جدا شده است.

همسر سردار اسکندری در یکی از گفت‌وگوهای خود با رسانه‌ها درباره نخستین مواجهه خود با چگونگی شهادت ایشان اشاره کرد: «به هر ترتیبی که بود برای اولین بار عکس‌های پیکر و سربریده شده همسرم شهید اسکندری را دیدم. در این لحظه بود که صحنه کربلا پیش رویم زنده شد، فرمایش حضرت زینب (س) را به یاد آوردم که فرمودند؛ در صحنه کربلا چیزی جز زیبایی ندیدم؛ لذا با تأسی به حضرت زینب (س) می‌گویم زمانی که سربریده همسرم را دیدم تمام آرزوی همسرم را دیدم که به اجابت رسیده است.»

 بجز «این رجبیون…» به تازگی کتاب «کتیبه ژنرال» اثر اکبر صحرایی نیز درباره این شهید والامقام توسط انتشارات شهید کاظمی منتشر شده است. صحرایی در مدت پنج سال با تحقیقات میدانی گسترده و همچنین گفت‌وگو با شخصیت‌های گوناگون و مسافرت به مناطق مختلفی که شهید اسکندری در آنها حضور داشت، کتاب خود را در دو جلد (مجموعا هزار صفحه) منتشر کرد که روایتی است از تولد تا شهادت شهید اسکندری.

«این رجبیون…» و «کتیبه ژنرال» می‌توانند در معرفی هرچه بهتر سردار شهید حاج عبدالله اسکندری مکمل همدیگر باشند. مجید ایزدی درباره کتاب خود به خبرنگار مهر گفت: «این رجبیون… کتاب شهید بی سر حاج عبدالله اسکندری» یک کتاب جیبی کوچک است که دو فصل دارد. در فصل نخست گفت‌وگویی پیشتر منتشر نشده با سردار شهید اسکندری است که ایشان در این گفت‌وگو از خاطرات خود بویژه چگونگی ورود به جبهه، شکست حصر سوسنگرد، ماموریت کردستان، تیپ امام سجاد (ع)، عملیات محرم و… صحبت کرده است.

وی افزود: فصل دوم کتاب نیز شامل خاطرات همسر مکرم سردار اسکندری است. ایشان نیز از چگونگی ازدواج با سردار اسکندری، وضعیت خانه در زمان حضور ایشان در جبهه‌ها، دیدارهای مختلف، چگونگی اعزام به سوریه و… صحبت کرده‌اند.

ایزدی ادامه داد: سردار حاج عبدالله اسکندری، انسان مسئولیت پذیری بود و در نهادهای مختلف در سمت‌های گوناگونی خدمت کرد. در عین حال بسیار «صندلی گریز» بود؛ یعنی در طول دوران خدمت به هیچ عنوان به دنبال پست و شغل نبود. به همین دلیل به هر جایی که به او ماموریت خدمت می‌دادند، می‌رفت و زمانی که مدت زمان خدمت و ماموریت تمام می‌شد، بسیار راحت پست و محل خدمت خود را تحویل می‌داد.

این نویسنده حوزه دفاع مقدس همچنین به ذکر خاطره‌ای از برادر شهید اسکندری در عدم توجه او به پست و مقام اشاره کرد و گفت: به روایت برادر شهید در سال ۱۳۶۲ به دلیل وضعیت ویژه‌ای که شهر لار داشت و مسائل و جدال‌های مذهبی در آنجا به چشم می‌خورد، حکم فرماندهی سپاه لار را برای سردار اسکندری نوشتند و ایشان را به آن ماموریت فرستادند. اما پس از مدتی شهید اسکندری را در عملیات خیبر می‌بینند و عکسی هم از او در این عملیات وجود دارد. از ایشان درباره این امر پرس‌وجو می‌کنند. در نهایت گویا سردار بعد از اینکه اوضاع سپاه لار بهبود پیدا می‌کند، خودشان حکم ماموریت اعزام به جبهه برای خودشان می‌زنند و راهی می‌شوند و فرماندهی سپاه لار در این عملیات را بر عهده می‌گیرند.

خاطره‌ای ثبت شده که ایشان در یکی از مراسم‌های اعتکاف به یکی از همراهان خود می‌گویند که خوب است آدم بی‌سر شهید شود و به همین کیفیت نیز به شهادت رسیدوی اضافه کرد: در یک عملیات برادر شهید اسکندری زخمی می‌شود و خود شهید برادر را به دوش گرفته و به سمت آمبولانس می‌برد. برادر می‌گوید که متوجه شدم دستم حس ندارد و شهید اسکندری می‌گوید که بله قطع شده. خود شهید اسکندری نیز در هشت سال دفاع مقدس جانباز شده بود.

ایزدی درباره آخرین مسئولیت‌های شهید اسکندری نیز گفت: ایشان پیش از شهادت سمت مدیرکل بنیاد شهید استان فارس را بر عهده داشتند. البته یکسال پیش از بازنشستگی به تهران آمده و در این شهر می‌مانند. پس از بازنشستگی دوباره به شیراز برمی‌گردند. خاطره‌ای ثبت شده که ایشان در یکی از مراسم‌های اعتکاف به یکی از همراهان خود می‌گویند که خوب است آدم بی‌سر شهید شود. به هر حال پس از بازگشت به شیراز در یک شرکت عمرانی که فعالیت‌های جاده سازی می‌کرد به عنوان مشاور مشغول به کار می‌شوند. همان روز نخست کاری با ایشان تماس گرفته و ماموریت سوریه را ابلاغ می‌کنند. دو سه هفته پس از حضور در سوریه نیز شهید می‌شوند و به آرزوی خود که شهادت و بدن بدون سر است، می‌رسند.

ایزدی درباره دیگر آثار در دست تالیف یا انتشار خود نیز اشاره کرد: کتابی درباره شهید محمد دریساوی در دست تالیف دارم. این شهید والامقام اصالتا آبادانی بود، اما در لشگر ۱۹ فجر شیراز خدمت می‌کرد و از نیروهای اطلاعات لشگر ۵ و فرمانده مخابرات این لشگر بود. کتابی هم درباره شهید محمدحسن و شهید محمدجواد روزی طلب در دست تالیف دارم. احتمالا ناشر این دو کتاب نیز انتشارات نوید شیراز است.

به گزارش خبرنگار مهر، عمل پیوند مغز استخوان سردار علی فضلی، از برجسته‌ترین فرماندهان دوران هشت ساله دفاع مقدس، روز گذشته انجام گرفته است. این عمل پس از انجام یک دوره شیمی‌درمانی صورت گرفته است که نتایج مثبتی داشته است. 

به گفته تنی چند از همرزمان سردار فضلی و نیروهای تحت امر او در دوران جنگ تحمیلی، عمل پیوند مغز استخوان سردار فضلی آخرین مرحله از فرایند بهبود ایشان است که امید می‌رود نتایج مثبتی داشته باشد. همرزمان و نیروهای تحت امر او در دوران دفاع مقدس از همه مردم شریف ایران خواسته‌اند برای بهبود و سلامت این سردار باصلابت جبهه‌های جنگ دعا کنند.

مشکلات سلامت سردار علی فضلی که در ماه‌های اخیر منجر به شیمی‌درمانی و حالا انجام عمل پیوند مغز استخوان شده است، برآیند جراحات و صدماتی است که او در جنگ تحمیلی متحمل شده است. برخی از جراحات او با استنشاق گازهای شیمیایی در دوران جنگ صورت گرفته است که برای این سردار رشید مشکلات ریوی را به همراه آورده است. 

هنوز هیچ خبر و اطلاعات تایید شده‌ای درباره نتایج عمل پیوند مغز استخوان سردار فضلی اعلام و منتشر نشده است ولی به گفته پزشکان سردار، این عمل جراحی با موفقیت انجام گرفته است. از آنجا که نتایج چنین عملی با گذشت زمان مشخص می‌شود، هنوز نمی‌توان درباره نتایج این عمل اظهار نظر کرد. 

خبرگزاری مهر از خداوند طلب استشفای سردار سرافراز جبهه‌های جنگ را دارد.

سردار علی فضلی فرمانده لشکر ۱۰ حضرت سیدالشهدا (ع) در دوران دفاع مقدس بوده و اکنون فرمانده دانشگاه افسری و تربیت پاسدار امام حسین (ع) است.

به گزارش خبرنگار مهر،  مراسم تشییع پیکر مطهر بسیجی شهید «محمدمهدی رضوان» که توسط اراذل و اوباش در تهران مجروح شده بود روز پنجشنبه  ۲۳ آبان ماه ۱۳۹۸ در محله شهید هرندی تشییع می‌شود.

محمدمهدی رضوان از بسیجیان گردان ۱۲۱ امام علی (ع) یگان امام حسن مجتبی (ع) بود که در ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۸ در حال گشت اطلاعاتی، عملیاتی به منظور مقابله با جرائم و مفاسد اجتماعی و تأمین امنیت اخلاقی بود که در منطقه شوش تهران مورد سوءقصد قرار گرفت و از ناحیه سر دچار آسیب شد و به کما رفت که نهایتاً بعد از گذشت سه روز در روز ۱۹ آبان ماه در بیمارستان سینا به فیض شهادت رسید.

مراسم تشییع پیکر این شهید بزرگوار فردا ساعت ۹ صبح از محله شهید هرندی به سمت حسینیه حاج همت واقع در میدان شهدا و از آنجا به سمت قطعه ۵۰ بهشت زهرا (س) برگزار می‌شود.

خبرگزاری مهر– گروه فرهنگ

آیا کسانی که فقط ایران برایشان مهم است و هیچ علقه مذهبی و سیاسی دیگری به آرمان‌های شهید حسن طهرانی مقدم ندارند امروز به او افتخار می‌کنند؟

***

طبق روایت‌های معتبر رسانه ها  حسن طهرانی مقدم ۶ آبان ماه ۱۳۳۸ در محله سرچشمه تهران متولد شد. به علت شغل پدرش (محمود طهرانی مقدم)، که به پیشه خیاطی مشغول بود، به محله شکوفه و سپس به محله بهارستان نقل مکان کرد و مقاطع ابتدایی و دبیرستان را در همین مناطق گذراند.

در مسجد زینب کبرای سرچشمه، زیر نظر آیت‌الله سیدعلی لواسانی امام جماعت و مدیر مسجد، ‌ تعلیمات دینی و مقدمات آشنایی با اسلام را فرا گرفت و به همراه برادرانش در گروه سرود مسجد شروع به فعالیت کرد. این گروه سرود، هسته‌ اصلی گروه سرودی بود که در روز ۱۲ بهمن ۵۷ در فرودگاه مهرآباد و در مراسم استقبال از امام(ره) به اجرای برنامه پرداخت.

حسن طهرانی‌مقدم پس از پایان دوره تحصیلات متوسطه در رشته صنایع(برش قطعات صنعتی) در مقطع فوق دیپلم مدرسه عالی تکنیکیوم نفیسی پذیرفته شد.همزمان با اوج‌گیری فعالیت انقلابی، تحت تاثیر برادرش (محمد) به صف انقلابیون پیوست.

او در روزهای منجر به پیروزی انقلاب به اتفاق دوستانش در فعالیت‌های زیرزمینی، نارنجک‌های دستی می‌ساخت که با استفاده از سه راهی لوله آب تولید می‌شد. شب ۲۲ بهمن در میدان امام حسین(فوزیه سابق) با پرتاب نارنجک دستی یک خودروی نظامی ارتش را مصادره و سرهنگ سوار بر خودرو را به اسارت درآورد.

حسن طهرانی مقدم در سال ۱۳۵۸، در مقطع لیسانس رشته مهندسی صنایع پذیرفته و به اخذ مدرک مهندسی در این رشته موفق شد.

طهرانی مقدم در ۲۱ سالگی و در ابتدای شکل‌گیری رسمی سپاه پاسداران، به عنوان مسئول اطلاعات منطقه‌ی ۳ سپاه شمال، مشغول به فعالیت شد و تا ۵۹/۷/۳۱ در این سمت باقی ماند. در زمان بروز ناآرامی‌ها در نقاط مرزی که مهم‌ترین آنها حوادث تجزیه‌طلبانه در کردستان بود، سپاه را در ۱۵ ماه اول عمر خود متوجه ضرورت تقویت صبغه نظامی کرد.

با این رویکرد تا شهریور ۱۳۵۹ که کشور در آستانه هجوم رژیم بعث عراق قرار گرفت، حداکثر توان رزمی سپاه، تعداد معدودی گردان‌های رزمی بود که با روش‌های چریکی و غیر کلاسیک، درگیر مبارزه با اشرار وضد انقلابیون مسلح در کردستان شدند.

سنگین‌ترین سلاحی که در آن دوران در اختیار سپاه بود، تعدادی خمپاره‌انداز و آرپی‌جی و تیربار بود، در حالی که در همین وضعیت، ضد انقلابیون در کردستان، حتی به توپخانه نیز مجهز بودند.شاید آمار کل سلاح‌های سپاه در آن مقطع از چند هزار تفنگ G۳، کلت، آر پی‌جی و ده‌ها قبضه خمپاره‌انداز تجاوز نمی‌کرد.

سنگین‌ترین سلاحی که در آن دوران در اختیار سپاه بود، تعدادی خمپاره‌انداز و آرپی‌جی و تیربار بود، در حالی که در همین وضعیت، ضد انقلابیون در کردستان، حتی به توپخانه نیز مجهز بودند.شاید آمار کل سلاح‌های سپاه در آن مقطع از چند هزار تفنگ G۳، کلت، آر پی‌جی و ده‌ها قبضه خمپاره‌انداز تجاوز نمی‌کرد.

بعد از عملیات ثامن‌الائمه که منجر به رفع محاصره آبادان شد، از جمله غنائم به دست آمده از عراق، یک آتشبار توپخانه ۱۵۵ میلیمتری کششی بود که از جانب دشمن در شمال آبادان، بین دارخوین و پل مارد مستقر بود.

این آتشبار توپخانه بلافاصله تعمیر و عملیاتی شد و در همان منطقه، علیه دشمن به کار گرفته شد. سه ماه بعد در عملیات فتح بستان، مجددا یک گردان توپخانه ۱۳۰ میلیمتری و یک آتشبار ۱۰۵ میلیمتری پرتغالی ارتش عراق از سوی رزمندگان تیپ ۱۴ امام حسین(ع) اصفهان به غنیمت گرفته شد که این گردان به دستور حسین خرازی(فرمانده تیپ) سازماندهی شده و در عملیات فتح‌المبین در پشتیبانی از گردان‌های مانوری بسیجی مبادرت به اجرای آتش کرد.

***

او در سال ۱۳۶۱ مسئول تاسیس توپخانه موشکی سپاه می‌شود و ۳ سال بعد فرمانده این مرکز نظامی حساس می‌شود اما کار حسن تهرانی مقدم تازه بعد از جنگ شروع می‌شود. طبق روایات نیمه رسمی همه آنچه امروز درباره قدرت‌ بازدارنگی ایران با انواع و اقسام موشک‌هایش می‌گویند وابسته به فعالیت‌هایی است که حسن طهرانی مقدم در آن دوران انجام می‌دهد. او بعد از جنگ روی ساخت موشک متمرکز می‌شود و دانش فنی و توانایی علمی او و تیمش موجب پیشرفت شگفت‌اور ایران در زمینه موشکی می‌شود تا حدی که بسیاری از کارشناسان مسائل منطقه‌ای معتقدند که امروز بزرگترین عامل بازدارنده حمله به ایران موشک‌های اوست. این موشک‌ها فقط به مقاومت در ایران هم محدود نمی‌شود و خیلی زود به شیوه‌های مختلف به گروه‌های مقاومت در سراسر جهان نیز می‌رسد و هم اینک در سراسر منطقه غرب آسیا یکی از عوامل تعیین ‌کننده موازنه‌های قدرت موشک‌های حسن طهرانی مقدم است. 

به این ترتیب او یکی از مهمترین شخصیت‌های تاریخ معاصر ایران است. بخش بزرگی از امنیت ملی ایران امروز وابسته به اوست و انتظار طبیعی این است که همچون یک قهرمان ملی از او یاد شود.

***

امروز اما شهید حسن طهرانی مقدم یک قهرمان ملی نیست. برای خیلی از مردم که در فضای شهدا و معنویت مذهبی و همین‌طور حمایت مستقیم از جمهوری اسلامی نیستند؛ نام شهید حسن تهرانی مقدم کسی است مثل همه شهدایی که زندگی معنوی و پاک و والایش‌یافته‌ای داشتند؛ مستقیم از بهشت به زمین حلول کرده بودند و چند صباحی در کنار ما بودند و به آنچه به آن تقوا و پرهیزگاری می‌گویند سخت پایبند بوده‌ است و به سرنوشت همه آدم‌های این شکلی نهایتا شربت شهادت را نوشیده است. این تازه درصورتی است که خوش‌بینانه به ماجرا نگاه کنیم و قشری از مردم را که به خاطر عملکرد نامطلوب و بی‌مبالاتانه برخی مسئولین اصولا تصور می‌کنند که شهدا هم کسی مثل آنها بوده‌اند نادیده بگیریم.

امروز اما شهید حسن طهرانی مقدم یک قهرمان ملی نیست. برای خیلی از مردم که در فضای شهدا و معنویت مذهبی و همین‌طور حمایت مستقیم از جمهوری اسلامی نیستند؛ نام شهید حسن تهرانی مقدم کسی است مثل همه شهدایی که زندگی معنوی و پاک و والایش‌یافته‌ای داشتند؛ مستقیم از بهشت به زمین حلول کرده بودند و چند صباحی در کنار ما بودند و به آنچه به آن تقوا و پرهیزگاری می‌گویند سخت پایبند بوده‌ است و به سرنوشت همه آدم‌های این شکلی نهایتا شربت شهادت را نوشیده است.

مقصر اصلی این اتفاق در واقع همان مقصر همیشگی معضل های دهه چهارم انقلاب است: رسانه‌های رسمی. با وجود تهیه چند مستند ارزشمند درباره شهید طهرانی مقدم که طبق معمول فارغ از جریان رسمی رسانه‌های جمهوری اسلامی تولید شده است، خروجی آنچه رسانه‌ها در باب شهید طهرانی مقدم به بار آورده‌اند به هیچ وجه متناسب با کارنامه و برآیند فعالیت‌های او برای ایران نیست.مثل همیشه رسانه‌های جمهوری اسلامی در کلیشه‌های دهه اول و دوم انقلاب در بازنمایی قهرمانان ملی و شهدا گیر افتاده‌اند و مثل همیشه شهدا برای آنها مقدسانی مطلق بوده‌اند که از اول به فکر شهادت بوده‌اند و سرانجام نیز به آرزویشان رسیده‌اند.

رسانه‌ها البته به تنهایی مقصر نیستند.جریان تبلیغی شکل گرفته پیرامون شهید و برنامه‌ها و همایش‌ها و یادواره‌هایی که در تمام این سالها برای شهید طهرانی مقدم برگزار شده است با وجود تاکید بر این وجه مهم فعالیت‌ها و زندگی او به علت نداشتن پیوست رسانه‌ای معقول و هوشمندانه ناکام مانده‌اند. امنیت امروز ایران تا حد زیادی وابسته به تیم شهید طهرانی مقدم  و شخص اوست. اما آیا ایرانیان این را می‌دانند؟

***

تصویر انتخاب شده برای متن نمونه‌ای از تصویرسازی‌های خاص از شهید طهرانی مقدم است که وجوه معنوی و ایدئولوژیک او را پررنگ می‌کنند و نشانه‌ای از اصلی‌ترین دلیل مهم بودن او برای تاریخ ایران در آنها نیست. 

اپلیکیشن مجله «شاهد کودک» منتشر شد

 

به گزارش خبرگزاری مهر، اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران، «شاهد ِکودک» را که از سری مجلات نشرشاهد است با هدف  آشنایی کودکان و  ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در بین این قشر خاص منتشر می‌کند، اکنون نسخه اندرویدی نرم افزار کاربردی «شاهد کودک» را تولید و در اختیار عموم قرار داده است.
شایان ذکر است که نمایش فهرستی مجله هر ماه، جستجو در عناوین و محتوا، اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی و امکان تنظیم نوع و اندازه فونت توسط کاربر از ویژگی‌های اصلی نرم‌افزار موبایلی “شاهد کودک” شمرده می‌شود.

علاقمندان می توانند جهت دسترسی به این اپلیکیش اینجا را ببینند.