برچسب: فرهنگ>شعر و ادب

  • مخالفت ارشاد با حذف مالیات فعالیت‌های فرهنگی‌وهنری/همچنان پیگیریم

    مخالفت ارشاد با حذف مالیات فعالیت‌های فرهنگی‌وهنری/همچنان پیگیریم

    علی‌اصغر کاراندیش معاون حقوقی و امور مجلس و  استان‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به پیش‌نویس جدید لایحه اصلاح برخی قوانین و مقررات مالیاتی که بر اساس آن پیشنهادات لغو معافیت مالیاتی کلیه فعالیت‌های فرهنگی-هنری در حوزه‌هایی چون انتشارات، تئاتر، سینما و موسیقی (مشمول مالیات با ضریب ۲۵ درصد) است بیان شده است، اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی مخالف است و مراتب این مخالفت را به صورت کتبی به مراجع مربوط اعلام کرده است و هم در معاونت توسعه مدیریت منابع و هم در معاونت حقوقی هم پیگیری لازم را انجام داده است.

    وی ادامه داد: سازمان امور مالیاتی پیشنهادهای مالیاتی خود را راساً تنظیم کرده است و در این زمینه با دستگاه‌های ذیربط هماهنگی صورت نداده است. در خصوص پیشنهاد حذف معافیت مالیاتی فعالیت‌های فرهنگی و هنری نیز این وزارتخانه با ما هماهنگی نداشته است و ما هم به جد معتقدیم که نباید این اتفاق شکل بگیرد.

    معاون امور حقوقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: تصویب چنین پیشنهادی لطمه‌های جبران‌ناپذیری به بدنه فعالیت‌های فرهنگی در ایران وارد می‌کند. ما به همین خاطر با حذف این معافیت مخالفیم. این مخالفت را نیز کتباً اعلام کردیم و در حال پیگیری آن هم هستیم. امیدواریم در لایحه‌ای که در نهایت در زمینه اصلاح برخی قوانین مالیاتی مصوب می‌شود این مساله حذف شود.

    وی تاکید کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه دلایل محکمی دارد و آن را ابراز کرده و خواهد کرد اما در نهایت این موضوع باید در هیات دولت مصوب شود.

  • مخالفت ارشاد با حذف معافیت مالیاتی فعالیت‌های فرهنگی و هنری

    مخالفت ارشاد با حذف معافیت مالیاتی فعالیت‌های فرهنگی و هنری

    علی‌اصغر کاراندیش معاون حقوقی و امور مجلس و  استان‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به پیش‌نویس جدید لایحه اصلاح برخی قوانین و مقررات مالیاتی که بر اساس آن پیشنهادات لغو معافیت مالیاتی کلیه فعالیت‌های فرهنگی-هنری در حوزه‌هایی چون انتشارات، تئاتر، سینما و موسیقی (مشمول مالیات با ضریب ۲۵ درصد) است بیان شده است، اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی مخالف است و مراتب این مخالفت را به صورت کتبی به مراجع مربوط اعلام کرده است و هم در معاونت توسعه مدیریت منابع و هم در معاونت حقوقی هم پیگیری لازم را انجام داده است.

    وی ادامه داد: سازمان امور مالیاتی پیشنهادهای مالیاتی خود را راساً تنظیم کرده است و در این زمینه با دستگاه‌های ذیربط هماهنگی صورت نداده است. در خصوص پیشنهاد حذف معافیت مالیاتی فعالیت‌های فرهنگی و هنری نیز این وزارتخانه با ما هماهنگی نداشته است و ما هم به جد معتقدیم که نباید این اتفاق شکل بگیرد.

    معاون امور حقوقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: تصویب چنین پیشنهادی لطمه‌های جبران‌ناپذیری به بدنه فعالیت‌های فرهنگی در ایران وارد می‌کند. ما به همین خاطر با حذف این معافیت مخالفیم. این مخالفت را نیز کتباً اعلام کردیم و در حال پیگیری آن هم هستیم. امیدواریم در لایحه‌ای که در نهایت در زمینه اصلاح برخی قوانین مالیاتی مصوب می‌شود این مساله حذف شود.

    وی تاکید کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه دلایل محکمی دارد و آن را ابراز کرده و خواهد کرد اما در نهایت این موضوع باید در هیات دولت مصوب شود.

  • چرایی انصراف قباد آذرآئین از حضور در جایزه جلال

    چرایی انصراف قباد آذرآئین از حضور در جایزه جلال

    به گزارش خبرنگار مهر، قباد آذرآئین از نویسندگان پیشکسوت ایران و خالق رمان «فوران» که در دوره جاری جایزه ادبی جلال‌آل احمد نامزد دریافت جایزه در بخش رمان شده بود طی روزهای گذشته با انتشار متنی از انصراف خودش از حضور در این جایزه و داوری آن خبر داده بود.

    خبرنگار مهر در این زمینه با این نویسنده به گفتگویی کوتاه پرداخت.

    آذرآئین درباره علت انصراف خودش گفت: این اولین دوره‌ای نبود که کاندیدای دریافت این جایزه می‌شدم. اما مانند دوره قبل احساس کردم که نباید چنین جایزه‌ای را بگیرم و یا وارد آن شوم.

    وی ادامه داد: کار امثال من نویسنده از جایزه گرفتن گذشته است. ما اگر کاری بلد بودیم در قالب نوشتن انجام دادیم و اگر بلد نبودیم هم که تکلیف روشن است. جایزه گرفتن تاثیری در این جریان ندارد.

    آذرآئین افزود: البته این را هم بگویم که اهدا کننده جایزه و برگزارکنندگانش نیز در این تصمیم بی‌اثر نبوده اند

    این نویسنده در عین حال گفت: مساله اصلی ما الان دل و دماغ نداشتن است. برای نویسنده انرژی برای کار در شرایط فعلی نشر باقی نمانده است. من خودم کار بلندی را در دست داشتم اما نوشتنش را نیمه کاره رها کرم. شاید روزهای آتی حالش را پیدا کنم که بروم سراغش اما فعلا نه.

  • نماینده مجلس ایتالیادرباره سفر به گرای۲۷۰درجه چه گفت؟

    نماینده مجلس ایتالیادرباره سفر به گرای۲۷۰درجه چه گفت؟

    به گزارش خبرنگار مهر، احمد دهقان نویسنده رمان سفر به گرای ۲۷۰ درجه، میکله مارلی مترجم این کتاب به زبان ایتالیایی که به همراه افشین شحنه‌تبار مدیر موسسه نشر شمع و مه که ناشر این اثر به شمار می‌رود و در تور معرفی این رمان در ایتالیا به سر می‌روند، روز چهارشنبه با لیا کوارتاپله نماینده مجلس نمایندگان ایتالیا دیدار کردند.

    در ابتدای این دیدار خانم لیلا کوارتاپله گفت: سال گذشته پس از انتشار کتاب به زبان ایتالیایی آن را خواندم و از همان موقع به میکله مارلی مترجم کتاب گفتم دوست دارم نویسنده آن را ببینم و خوشحالم که شرایط این ملاقات فراهم شد. خواندن این رمان ایرانی برایم لذتبخش و جالب بود؛ مخصوصاً این‌که این رمان درباره یکی از حوادث تاریخ معاصر ایران بود.

    وی  سپس درباره قدرت ادبیات جنگ و اهمیت صدای نویسنده به عنوان شاهد عینی در این رمان و رمان‌های مشابه اشاره کرد و گفت: ما غربی‌ها جنگ را از ادبیات اخراج کردیم؛ چون نسل ما و حتی نسل قبلی جنگ را تجربه نکرده‌اند و نسبت به آن بیگانه هستیم.

     وی یکی از نکات قابل توجه رمان را حضور جنگ و زندگی در کنار هم دانست و از حضور توامان زندگی در جنگ و زندگی روزمره در این رمان تمجید کرد.

     لیا همچنین با اشاره به مجروحیت ناصر در رمان دهقان و انتقال او به شهر اهواز، موضوع حضور مردم عادی در نزدیکی جبهه جنگ را از نکات جالب رمان دانست و گفت از نگاه ما این همه نزدیکی بین زندگی عادی و جنگ شگفت‌انگیز است و من در این رمان آن را دیدم.

    این نماینده مجلس ایتالیا همچنین با نویسنده راجع به حضور جنگ در ذات انسان و موضوعات مختلف کتاب به بحث و گفتگو پرداختند.

    در پایان احمد دهقان ترجمه ایتالیایی و فارسی سفر به گرای ۲۷۰ درجه را به این عضو مجلس نمایندگان ایتالیا اهدا کرد و قرار شد به زودی در ایران بار دیگر با یکدیگر ملاقات کنند.

    لازم به توضیح است خانم لیا کوارتاپله گفت پنج سال پیش به عنوان نماینده مجلس برای یک ماموریت سیاسی به ایران سفر کرده است و بسیار مایل است نقاط مختلف ایران را ببیند.

  • پاسخ به انتقادات درباره جایزه جلال/ تمام داوران، صاحب‌نظر هستند

    پاسخ به انتقادات درباره جایزه جلال/ تمام داوران، صاحب‌نظر هستند

    محمدرضا شرفی خبوشان دبیر علمی جایزه ادبی جلال‌آل احمد همزمان با پایان داوری‌های این دوره از جایزه در گفتگو با مهر و در پاسخ به سوالی در این زمینه که تا چه اندازه آنچه درباره این جایزه می‌اندیشیده با آنچه در عمل با آن مواجه شده است همخوانی داشته است، عنوان کرد: روال اجرایی جایزه جلال روالی منطقی و حساب‌شده است. هیات‌علمی جایزه از میان گزینه‌های موجود برای داوری رای‌گیری می‌کند و و داوران با توجه به شناختی که از آنها وجود دارد در معرض رای‌گیری قرار می‌گیرند و با اجماع انتخاب می‌شوند. در این انتخاب‌ها تمام تلاش به عمل می‌آید تا سمت و سوی انتخاب‌ها درست و منطقی باشد و به طرفی خاص گرایش پیدا نکند و حاشیه‌ای متوجه جایزه نباشد.

    وی در همین زمینه عنوان کرد: ترکیب داوران ما از میان افرادی که از سوی هیات علمی و یا افراد مطلع و صاحب نظر خارج از آن به هیات علمی پیشنهاد شده بودند انتخاب شد. همه افراد با رای و اجماع در هیات علمی برگزیده شدند و برای انتخاب آنها در هر بخش لیستی نزدیک به ۱۵ نفر وجود داشت که از میان آنها و با رای گیری این افراد خارج شدند. در برخی بخش‌ها این مساله وجود داشت که داور به دلیل اینکه خودش کتابی داشت که دوست داشت در داوری مورد محک قرار بگیرد از حضور در تیم داوری انصراف داد و ما هم به طبع به سراغ گزینه‌های با رای بیشتر بعدی رفتیم.معنای این کار به نظر من این است که همه افراد و چهره‌های شایسته داوری مطرح شده‌اند و از میان آنها را باری انتخاب به عمل آمده است.

     شرفی خبوشان ادامه داد: من هم در مطبوعات خواندم که به انتخاب برخی داوران ما نقد وارد کردند و گفتند که صاحب اثر نیستند و یا صاحب نگاه کارشناسی نیستند. به نظر من اما تمامی داوران ما احاطه کافی بر موضوع خود داشتند و در این زمینه افرادی قابل اطمینان به شمار می‌رفتند. همگی افرادی صاحب نقد و نظر در ادبیات بودند و آثار را در حوزه داوری خود رصد می‌کردند. شاید برخی از آنها صاحب تالیف در حیطه داوری خود نباشند اما احاطه و کارآزمودگی کافی برای این بخش داشتند. ما هم برای انتخاب افراد معیارهای دانشی و علمی داریم و تعمد داشتیم که امسال تیم داوری معطوف به افرادی شود که نه صرفا صاحب تالیف که صاحب نظر باشند.

    وی ادامه داد: سعی کردیم از میان اهالی مطبوعات و با حتی کسانی که صاحب نقدهای ژورنالیستی هستند و رویکرد خاص مخاطبان به آثار را می‌شناسند داورانمان را انتخاب کنیم. به باور من اصلی بر این نیست که داور یک رویداد ادبی حتما نویسنده باشد و صاحب اثر، بلکه مهم اشراف اوست و تعلق و علاقه‌ای که به کتب و نیز مخاطبانش دارد و نیز استمرارش در مطالعه و رصد بازار کتاب. من این حرکت و سمت سوی تازه در داوری جایزه را می‌پسندم و انتطار دارم که مطبوعات از آن استقبال و از آن حمایت کنند.

    به گفته دبیر علمی جایزه جلال، تیم داوری این دوره از جایزه سعی کرده جدای از نگاه دقیق به درون آثار، بازخورد بیرونی آنها و نوع مواجه جامعه مخاطب با آن را نیز در داوری‌های خود مورد توجه قرار دهد و بر مبنای فضای منعکس شده از یک اثر در جامعه آن را بررسی و درباره آن گفتگو کند و همین رویه باعث شده که در انتخاب آثار برگزیده و شایسته تقدیر  نقد و نظر و جلسات طولانی برای اقناع برگزار شود.

    خبوشان همچنین گفت: یکدست بودن تیم داوری  در این رویداد باعث می‌شود که همه جوانب یک اثر دیده نشده و موضوعاتی مانند اقبال و نگاه مخاطبان به یک اثر و نیز موضوعات تاریخی و فکری نهفته در اثر مغفول بماند. بر همین اساس داوری در این دوره از جایزه سعی کرده با رعایت همه این موارد به انتخاب زد.

    دبیر علمی جایزه جلال آل احمد تاکید کرد: امسال حجم آثار داوری شده در همه بخش‌ها تقریبا یکسان بود اما در بخش رمان و داستان کوتاه ومستند نگاری آثار به مراتب شایسته و قابل‌تامل‌تر از سایر بخش‌ها بود.

    وی با تاکید بر پایان پروسه داوری این جایزه وبرگزاری مراسم پایانی در آذر ماه سال جاری افزود: در این دوره در برخی بخش‌ها داوران به این نتیجه رسیدند که جدای از انتخاب اثر برتر و یا شایسته تقدیر از آثاری به دلیل تلاش نویسنده در خلق آن تقدیر ویژه به عمل بیاورند تا انگیزه‌ای برای ادامه فعالیت نویسنده باشد.

  • هر شغلی‌ که‌ پذیرفته‌ام، به‌ ادبیات‌ کودک و نوجوان مرتبط بوده است

    هر شغلی‌ که‌ پذیرفته‌ام، به‌ ادبیات‌ کودک و نوجوان مرتبط بوده است

    به گزارش خبرگزاری مهر، خالق شعر ماندگار «صد دانه یاقوت» با حضور در ویژه‌برنامه‌ای با این عنوان در مرکز کانون گناوه گفت: تا به امروز ۴۰ سال‌ است‌ که‌ بدون‌ وقفه‌ برای‌ بچه‌ها کار می‌کنم و هر شغلی‌ را هم‌ که‌ پذیرفته‌ام، به‌ ادبیات‌ کودکان‌ و نوجوانان‌ ربط‌ داشته‌ است.

    رحماندوست در گفت‌وگویی با اعضا مراکز کانون استان بوشهر امیدواری و پشتکار فراوان و مداومت بر آن را دو عامل ضروری در موفقیت بیان کرد.

    وی بیان کرد: ترویج و توسعه فرهنگ مطالعه و همچنین شناخت اصیل و صحیح ادبیات فارسی نیازمند این است تا نظام آموزشی ما با بهره‌گیری از ادبیات عامیانه، مردمی و متون کلاسیک؛ هنرمندانی تربیت کند که با نگاه خلاقانه این منابع غنی و ارزشمند را برای کودکان و نوجوانان بازآفرینی و بازنویسی کنند.

    رحماندوست با تاکید بر زیبایی افسانه‌ها و داستان‌های عامیانه جنوب و به ویژه استان بوشهر خلاقیت و بازآفرینی این متون را معطوف به رفع نیازهای کودکان و نوجوانان و بسیار ضروری و مهم دانست.

    در این برنامه سمیه رسولی سرپرست کانون بوشهر نیز گفت: در کانون پرورش فکری با توجه به این‌که مراکز کانون، کتاب‌خانه‌های تخصصی کودک و نوجوان هستند برنامه‌های کتاب محور به یک هفته منحصر نمی‌شود و در تمام طول سال در حال اجرای برنامه‌های مختلف با موضوع کتاب و کتاب‌خوانی هستیم اما در این یک هفته که به نام کتاب مزین شده در پی توسعه و تحقق هر چه بیشتر فرهنگ کتاب‌خوانی در حوزه کودک و نوجوان بیش از پیش می‌کوشیم.

    رسولی تصریح کرد: بخش عمده و برجسته شناسنامه فرهنگی این مرز و بوم را کتاب تشکیل می‌دهد؛ بنابراین  بر آنیم تا با برگزاری هر چه باشکوه‌تر هفته کتاب، در آشتی‌دادن کودکان‌مان با کتاب این یار مهربان بکوشیم.

    این برنامه با همکاری ستاد برگزاری ضیافت «بفرمایید کتاب» شهرستان گناوه، با اجرای برنامه‌های متنوع و جذاب از سوی اعضا و مربیان این مرکز شامل پخش فیلم زندگی‌نامه مصطفی رحماندوست، اجرای سرود صد دانه یاقوت، قصه‌گویی، نمایش خلاق، رونمایی از کتاب قصه‌ها و مثل‌ها، جشن امضا کتاب و همچنین اهدا کتاب به همه کودکان نوجوانان همراه بود.

  • آشفتگی زبانی از جمله مخاطرات فضای مجازی است

    آشفتگی زبانی از جمله مخاطرات فضای مجازی است

    به گزارش خبرگزاری مهر، سیدعباس صالحی در نشست شورای پاسداشت زبان فارسی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تاکید بر این مطلب افزود: زبان و ادبیات فارسی از جوانب مختلف از اهمیت زیادی برخوردار است. از طرفی کانون حفظ هویت ما است و از طرفی دیگر بخش قابل توجهی از میراث بشری به این زبان متصل است.

    وی ادامه داد: همچنین بخشی از میراث انسانی از جمله میراث علمی، فلسفی، ادبی و … به این زبان متصل است و بخش قابل توجهی از میراث اسلامی ما نیز پا به پای این زبان در جریان بوده است. بنابراین زبان فارسی از منظر میراث‌بانی فرهنگی، ادبی، علمی، انسانی و اسلامی ایرانی جایگاه ویژه ای دارد.

    صالحی افزود: زبان و ادبیات فارسی در حلقه اتصال با جامعه آشنا با این زبان در خارج از کشور هم نقش به سزایی ایفا می کند و با توجه به جایگاه رفیع و پر اهمیت خود، بخش بسیاری از جغرافیای بشری را در خارج از کشور به خود اختصاص می دهد.

    رئیس شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: از طرفی دیگر نسل جدید با توجه به تحولات دنیا با میراث فارسی انقطاع یافته و این واقعیت یک مخاطره برای زبان فارسی محسوب می شود. نسل امروز کمتر سعدی و حافظ را می شناسد و با پرچمداران هویت ایرانی اسلامی مان در حد یک اسم آشنا هستند.

    وی در عین حال تصریح کرد: فضای مجازی نیز با همه فرصت هایی که دارد مانند هر پدیده فناوری جدید مخاطراتی هم دارد و آشفتگی زبانی از جمله این مخاطرات است و آشفتگی زبانی در مظاهر اجتماعی نیز از دیگر مخاطرات به شمار می آید.

    صالحی با اشاره به نقش اقوام ایرانی در پاسداشت و اعتلای زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: در کنار نقش مثبت و تاریخی اقوام در پاسداشت زبان فارسی، افراطی گرایی اقوام هم می تواند برای زبان و ادبیات فارسی مخاطره آمیز باشد.

    وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: باید موضوع زبان و ادبیات فارسی را بیش از پیش جدی بگیریم و با توجه به تاکیدات مقام معظم رهبری بر توجه به اعتلای این زبان جایگاه قابل توجهی در سیاستگذاری های خود برای آن در نظر بگیریم.

    وی با اشاره به قوانین موجود در جهت پاسداشت و اعتلای زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: دستگاه های مرتبط در این زمینه باید وظایف ذاتی خود را دنبال کنند و گزارش های موجود در این زمینه را انجام دهند. هم افزایی و استفاده از ظرفیت های یکدیگر نیز در این زمینه اهمیت دارد و قانون پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و اصلاحیه آن با این نگاه بوده است.

    عضو کابینه تدبیر و امید افزود: در این حوزه باید وضعیت موجود خود را بدانیم و به رفع موانع در این زمینه بپردازیم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با راه اندازی دبیرخانه این شورا در حوزه وزارتی با هدف اهتمام در اعتلای زبان فارسی فعالیت خود را دنبال می کند.

    وی در ادامه با اشاره به وظایف دبیرخانه شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: این دبیرخانه باید بحث های راهبری در این زمینه را دنبال کند و اقداماتی از جمله نشست های تخصصی و گزارش های پژوهشی داشته باشد.

    صالحی تصریح کرد: همچنین توجه به فرهنگ سازی و اقدامات اقناعی از دیگر اقداماتی است که باید مورد توجه این دبیرخانه باشد. جمع آوری گزارش های دستگاه های مختلف در حوزه پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و در اختیار اعضای شورا گذاشتن، ارتقای شاخص های کمی و کیفی برنامه های پاسداشت زبان فارسی و … نیز باید مورد توجه این دبیرخانه باشد.

    وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان گفت: پیگیری مصوبات جلسه قبل و به نتیجه رساندن آن ها، تعیین نام شرکت ها و مراکز تجاری در مبداء درخواست مجوزها و راه اندازی کمیسیونی برای این شورا با هدف سرعت در فعالیت ها به عنوان مصوبات جلسه امروز است.

    در ابتدای این نشست محمد شالویی دبیر شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی گفت: این شورا با توجه به اهمیت زبان و ادبیات فارسی تشکیل شده و اولین مصوبه مربوط به زبان فارسی در تاریخ ۲۶ خرداد سال ۱۳۶۱ به تصویب رسید. دومین مصوبه آن مبنی بر اجتناب جدی فروشگاه ها از اسامی خارجی و بیگانه نیز در جلسه ۱۷۹ شورای عالی انقلاب فرهنگی در تاریخ ۴ بهمن ۱۳۶۷ به تصویب رسید.

    وی ادامه داد: سومین مصوبه این قانون توسط مجلس شورای اسلامی و در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۷۵ به تصویب رسید. چهارمین آن در جلسه هیات وزیران در سال ۱۳۷۸ بود که آیین نامه اجرایی ممنوعیت استفاده از واژه های خارجی و بیگانه که مصوبه سال ۱۳۷۵ مجلس بود به مرحله اجرایی رسانده و هیات دولت نیز در سال ۱۳۹۴ اصلاحیه ای برای قانون اجرایی آن انجام و ابلاغ کرد و از آن زمان شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی شکل گرفت.

    شالویی افزود: هم قوانین موجود در جهت پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و هم تاکیدات مقام معظم رهبری بر اعتلای زبان فارسی اهتمام و توجه به این موضوع را نشان می دهد.

    در ادامه این نشست اعضای حاضر نظرات و پیشنهادهای خود در حوزه اعتلای زبان و ادبیات فارسی را بیان کردند.

  • برگزیدگان منطقه یک جشنواره قصه‌گویی معرفی شدند

    برگزیدگان منطقه یک جشنواره قصه‌گویی معرفی شدند

    به گزارش خبرگزاری مهر، هیات داوران این مرحله متشکل از مریم سعادت، علی خانجانی و محسن هجری در آیین پایانی این رویداد که ۲۶ آبان‌ماه، در ارومیه برگزار شد ضمن صدور بیانیه‌ای، پنج برگزیده این مرحله را اعلام کردند.

    داوران این مرحله پس از شنیدن ۲۵ قصه در روزهای ۲۵ و ۲۶ آبان ۱۳۹۸، شادی پاکزاد با قصه‌ «یک در هزار» از استان آذربایجان‌غربی، فاطمه محمودی با قصه‌ «خواب» از آذربایجان‌شرقی، کیوان باقلاچی با قصه «گرگ و برگ» از اردبیل، هادی رفیعی با قصه «فیروز» از زنجان و اعظم نوری‌زاده با قصه «صفر کله گنده» از استان قزوین به عنوان نفرات راه‌یافته به مرحله بین‌المللی انتخاب شدند.

    هم‌چنین هیات داوران کبری مروت‌جو، سیمین محمدعلی‌پور، سارا وطن‌خواه، سمانه زمانی و مینا عابدی را نیز شایسته تقدیر معرفی کردند.

    بر همین اساس محمدمهدی شهریاری استاندار آذربایجان ‌غربی نیز به مناسبت برگزاری مرحله منطقه‌ای جشنواره قصه‌گویی به میزبانی ارومیه در پیامی این رویداد فرهنگی را افتخاری برای خطه‌ی شهیدپرور آذربایجان غربی دانست.

    شهریاری در این پیام آورده است: قصه‌ها کهن‌ترین زاده‌ی بشری و مخزن آگاهی و معرفت‌اند و قصه‌گویان در طول تاریخ با گشودن این رازهای کهن همواره آفرینندگان اصلی فرهنگ هستند.

    وی هم‌چنین اشاره کرده است قصه‌ها مبتنی بر واقعیت‌های زندگی و عامل اصلی شکل‌گیری، بقا و ماندگاری تمدن‌ها به شمار می‌روند و قصه‌های دینی و حماسی، روح آزادگی، صلح، مهربانی و وطن دوستی را برای یک ملت به ارمغان می‌آورند.

    در بخش دیگری از پیام استاندار آذربایجان غربی آمده است: امروز همه ما از تاثیرهای تربیتی قصه‌ها آگاهیم؛ انتقال مفاهیم و ارزش‌ها، رشد خلاقیت‌ها، ترویج تلاش‌گری، تقویت مهارت‌های کلامی و شنیداری، تقویت قدرت تخیل و تصویرسازی و… از آثار ارزشمند قصه است که قصه‌گو با هنرمندی برای مخاطب بازگو می‌کند.

    مراسم پایانی مرحله منطقه‌ای جشنواره قصه‌گویی ۲۶ آبان در مجتمع شهید فرخی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ارومیه برگزار شد.

    مرحله پایانی بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی از ۲۶ تا ۳۰ آذر در تهران، خیابان حجاب، مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار خواهد شد.

  • ترجمه اسپانیولی رمان محمد(ص) منتشر شد

    ترجمه اسپانیولی رمان محمد(ص) منتشر شد

    به گزارش خبرنگار مهر، ترجمه‌ای از رمان محمد(ص) ابراهیم حسن‌بیگی در آمریکای جنوبی ترجمه و منتشر شد.

    این ترجمه تازه به زبان اسپانیولی و توسط آنخلیکا ماریا روخاس انجام شده و در شهر بوگوتا پایتخت کلمبیا منتشر شده است.

    رمان محمد در پانزده بخش تالیف شده است و داستان آن درباره شخصی یهودی است که به عنوان یک دانشمند معرفی می‌شود، از طرف شورای عالی یهود مأمور می‌شود به سمت پیامبر اسلام(ص) رفته و با تظاهر به اسلام آوردن، یا او را کشته یا عقایدش را به چالش بکشد.

    وی به سوی پیامبر اکرم (ص) رفته و شرح زندگی و فعالیت‌های او را در پانزده گزارش مجزابرای شورای عالی یهودیان ارسال می‌کند. اما پس از ارسال گزارش پانزدهم که در ایام بیماری و رحلت پیامبر اکرم(ص) انجام می‌شود، به شهر خویش باز می‌گردد و حس می‌کند که دچار نوعی فقدان شده و روح خود را اسیر رفتار و پیام و کردار پیامبر اکرم(ص) می‌بیند.

    او درمی‌یابد که اتفاقی در درونش رخ داده است. به ویژه اینکه متوجه می‌شود که در مدت ارسال این نامه‌ها رئیس وی بر اثر مطالعه این نامه‌ها و آشنایی با کردار و منش پیامبر(ص) به اسلام گرایش پیدا کرده است.

    این رمان پیش از این به زبان‌های انگلیسی، ترکی، تاجیکی و گرجی نیز ترجمه و منتشر شده است.

  • غیبت چشمان باز نقد در مواجهه با شعر امروز/چرا نقد جدی شعر نداریم؟

    غیبت چشمان باز نقد در مواجهه با شعر امروز/چرا نقد جدی شعر نداریم؟

    خبرگزاری مهر _ گروه فرهنگ: با وجود اهمیت شعر به‌عنوان هنر یا بخشی از ادبیاتِ ایران، پژوهشگران و صاحب‌نظران این‌حوزه معتقدند شعر دیگر تاثیرگذاری سابق خود را ندارد و آن‌طور که باید و شاید، در زمینه تحولات یا جریان‌های اجتماعی، جریان‌ساز نیست. البته مقصود از این‌گونه شعر، شعرهای جدی و سازنده ادبیات است نه ترانه یا قطعه‌هایی که گاهی توسط برخی خوانندگان دسته‌چندم خوانده و تبدیل به بخشی از فرهنگ عامیانه می‌شوند.

    به‌هرحال یکی از ضعف‌هایی که شعر در روزگار اکنون دارد، عدم نقد جدی و سازنده است که بعضا در برخی از رسانه‌ها و مجلات به این موضوع پرداخته می‌شود اما این‌پرداخت‌ها موقتی و بدون استمرار هستند. به‌عبارتی، وضعیت شعر و نقد آن در قالب جزیره‌های جدا از یکدیگر و نه در قالب یک جریان منجسم دنبال می‌شود.

    یکی از گفتگوهای قابل تاملی که با محوریت موضوع موردنظر، در یکی از رسانه‌های مکتوب ادبی‌فرهنگی کشور منتشر شده، میزگردی با عنوان «شعر امروز در غیبت چشمان باز نقد» است که با حضور مشیت علایی، کامیار عابدی و حافظ موسوی برگزار شده و برخی سخنان مطرح‌شده در آن، در وضعیت کنونی که در دوران کمبود نقد و تحلیلِ شعر امروز به سر می‌بریم، می‌تواند قابل تامل و توجه باشد. این‌میزگرد که قصد مرور و بازخوانی فرازهایی از آن را داریم، در شماره اخیر ماهنامه آزما (شماره ۱۴۱) ویژه آبان‌ماه منتشر شده و محوریت آن هم، وضعیت نقد شعر معاصر است.

    در ادامه این‌مطلب، به بررسی و مرور اجمالی فرازهای مهم گفتگوی مذکور می‌پردازیم.

    در میزگرد مورد اشاره، مشیت علایی نویسنده، مترجم و منتقد، نبود نقد [البته به تعبیر خودش شکل نسبی آن را] دو علت دارد که یکی مثبت و دیگری منفی است. علت مثبت این است که منتقدان متوجه شده‌اند بدون یک چارچوب نظری_ روان شناسی‌_جامعه شناسی، نقد جنبه   ذهنی و سلیقه ای پیدا می کند، یعنی همان چیزی که به آن نقد امپرسیونیستی می گویند و نقد، اگر پشتوانه  نظری نداشته باشد، تبدیل به عرصه‌ای برای بیان ذوقیات و حب و بغض، می‌شود که با توجه به روان‌شناسی مردم ما بستر بسیار آماده ای دارد. سویه ی عینی و علمی نقد، که آن را از حالت درد دل خارج، و به گذاره‌ای برای شناخت زیبایی اثر و به‌ویژه قرائت رادیکال آن تبدیل می کند، فقط در گرو نظریه است. علایی همچنین علت منفی‌ای را که باعث نبود نقد صحیح در شعر امروز ایران است، مرتبط با وجه ایجابی آن برمی‌شمارد و معتقد است اما وجه منفی داستان، که البته مرتبط است با وجه ایجابی آن. هجوم نظریه و فراوانی تولید آن، عمدتا از طریق ترجمه، از فقر آثار خلاقه خبر می دهد. یعنی حرکتی است پر کردن خلأ ناشی از خلاقیت هنری و در عین حال معلول هجوم فرهنگ پست مدرن به ما است؛ یعنی یک حالت وارداتی. علایی معتقد است تمرکز بر نظریه از بحران ادبی خبر می دهد. در خود غرب هم «نظریه  ادبیات» در کشاکش پرتنش دهه های پایانی قرن بیست جایش را به «فلسفه  ادبیات» داده که در مقایسه با آن یک، نشان از تغییر به احسن ندارد. از نظر علایی، این‌گونه است که حجم زیادی از نظریه های ادبی وارد فضای فرهنگی ایران شده است.

    کامیار عابدی در میزگرد مورد اشاره، با طرح مشکلات شعر امروز کشور می‌گوید این‌روزها نمی‌شود ۱۰ نفر را به‌عنوان نماد شعر امروز نام بُرد. اما با انبوهی از اشعار مواجه هستیم که شاعرانشان همگی از روی دست یکدیگر می‌نویسند. به تعبیر عابدی ممکن است برخی از این‌شاعران بیشتر از دیگران دیده شوند اما به‌طور کلی ۱۰ سرگروه و نماد مهم و جریان‌ساز در شعرِ دوره‌ای که در آن به سر می‌بریم، وجود ندارد. آن‌کسانی هم که به‌عنوان نماد و به‌قولی لیدر معرفی شده‌اند، شاعرانی هستند که مخاطب پس از یک‌بار مطالعه شعرشان، آن را کنار می‌گذارد. در نتیجه برای منتقد هم انگیزه‌ای برای نقد چنین اشعاری باقی نمی‌ماند. یکی دیگر از حاضران در میزگرد معتقد است در حال حاضر،‌ جامعه ادبی کشور با تعداد زیادی جوان روبروست که یا می‌خواهند شاعر شوند و یا شاعر هستند. تعداد دفاتر شعر هم آن‌قدر زیاد است که اگر فردی علاقه‌مند به نقد حرفه‌ای هم بخواهد در چنین فضایی کار کند، دچار سردرگمی خواهد شد چون انتخاب و سپس به تبع آن نقد، کار بسیار دشواری است. بنابراین سیطره کمیت و کیفیت بر عرصه شعر بر نقد آن هم تاثیر گذاشته است.

    موسوی معتقد است نفسِ چنین وضعیتی، خوراکی برای نقد است و باید درباره‌ آن نوشت. عابدی هم در پاسخ به این‌موضع موسوی می‌گوید «گفته می‌شود اما کم‌تر نوشته می‌شود.» و معتقد است این گفت و نوشت‌ها تاثیری ندارند. این‌عدم تاثیرگذاری در کلام کامیار عابدی به دلایلی از جمله تیراژ کم نشریات بستگی دارد؛ و یا این‌که صدای قلم نویسندگان در مطبوعات و نشریات ادبی، تا حد بسیار کمی شنیده می‌شود. عابدی می‌گوید مگر این‌که فرد مطلبش را در فضای مجازی و اپلیکیشن‌هایی مثل اینستاگرام بنویسد تا دیده، و به بحث گذاشته شود. با این‌حال در چنین فضاهایی هم نمی‌توان حد حق مطلب را ادا کرد و مطلب نقد چندصفحه‌ای منتشر کرد چون چنین فضاهایی، ویژه مطالب کپسولی و یادداشت‌های کوتاه هستند. یکی از جملات مهم عابدی در این‌مصاحبه، این است که «ما الان رسانه‌ای که مخاطب بخواند، نداریم.»

    یکی از سوالات مهمی که در این‌گپ و گفت چندنفره مطرح شده، این است که «واقعا چرا نباید در مجلات ما هر شماره حداقل یک نقد چاپ شود؟» که طرح آن توسط موسوی انجام شده و پاسخ عابدی به آن این است که توان مالی پرداخت حق‌التحریر چنین‌مطالبی وجود ندارد.

    از جمله صحبت‌های مهم در این‌میزگرد چاپ کتاب‌های شعرِ به‌وضوح بدْ است که گاهی به چاپ‌های بالا مثل چاپ بیست و چهارم می‌رسند اما کسی شجاعت گفتن این‌که این‌کتاب‌ها آثار بد و به قول یکی از حاضران در میزگرد مزخرف هستند، ندارد. یکی از حاضران بر شجاعت بیان این‌واقعیت تاکید دارد و دیگری می‌گوید در صورت چنین‌کاری و درگیری با چند نویسنده و شاعر، منتقد دیگر امکان کار در رسانه‌ها و مطبوعات را ندارد چون به گواه دیگر حاضران در میزگرد، فضای باندبازی و انحصارطلبی بر فضا حاکم است. در نتیجه یکی از حاضران (مدیرمسئول مجله مورد اشاره) این نظر را مطرح می‌کند که اگر نقدها جنبه انتقادی_تحلیلی داشته باشند، تا حدی واکنش‌برانگیز هستند اما اشکال اصلی در این است که همه، یا مشغول تعریف‌ از یکدیگر هستند یا با سنجه‌های من‌درآوردی و غیرعلمی نقد می‌نویسند. حساب این‌دو گروه یعنی آن‌هایی [که یا تعریف و تمجید می‌نویسند و یا غیرعلمی می‌نویسند] هم که از کسانی که حوصله نوشتن ندارند، جداست.

    بخشی از گفتگوی چاپ‌شده در آزما، درباره احترام یا بی‌احترامی افراطی به اشخاص است. شاهد مثال این‌صحبت هم برگزاری نشست های نسبتا زیاد فرهنگی است که در سال های اخیر در کشور برگزار می‌شود و کم تر مراسمی را می‌توان یافت که بزرگداشت کسی نباشد. البته در خلال گفتگو، این‌مساله هم گوشزد می‌شود که شاید این  ازدیاد برنامه و بزرگداشت، جبران سال هایی باشد که دانشوران، نویسندگان و شاعران مورد قدرناشناسی قرار می‌گرفتند و در ادامه درباره جریانی که طی دو دهه اخیر در نقد ادبی کشور شروع شده هم صحبت می‌شود که هم به‌لحاظ نظری و هم به عملی، پیش از انقلاب جنبه  پراکتیکال و کاربردی بیشتری داشته است. بخش دیگری از این‌بحث درباره تعداد اندک ترجمه‌هایی است که درباره موضوع نقد ادبی از سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ منتشر شده‌اند و این‌که از دهه  ۶۰ ترجمه این نوع کتاب ها رشد می کند.

    از جمله جمع‌بندی‌هایی که در این‌گفتگو و میزگرد مطرح شده، مربوط به مقایسه‌ای بین گذشته‌ای است که در آن تولیدات ادبی طنین داشتند و مجله‌ها خوانده می‌شدند با آینده‌ای که اکنون باشد. در گذشته مورد اشاره، طنین تولیدات ادبی، انعکاس اجتماعی هم پیدا می‌کردند و اگر شعری منتشر یا مجله‌ای چاپ می‌شد، توسط اکثریت جامعه خوانده می‌شد. اما در حال حاضر چنین اشتیاقی وجود ندارد. سوال مهمی که موسوی در این‌میان مطرح می‌کند این است که در چنین وضعیتی، سهم نقد چه‌قدر است؟ در وضعیتی که از دهه هفتاد به این‌سو، نقد ادبی بیشتر سمت‌وسوی فرمالیستی به خود گرفته است…

    مشروح متن میزگرد مذکور در شماره فعلی و موجود مجله آزما قابل دسترسی و قابل مطالعه است و علاقه‌مندان و منتقدان را به این‌منبع ارجاع می‌دهیم.