رضایی که با عنوان «خاله رؤیا» در بین کودکان شناخته میشود، بزرگترین مشکل هراس و وحشتی که این روزها معضلی به نام کرونا در بین کودکان ایجاد کرده است را خود بزرگترها عنوان کرد و گفت: ما باید در برنامههایمان با بچهها حرف بزنیم و به آنها آموزش دهیم.
او پیگیری مداوم اخبار توسط خانوادهها و پیوسته صحبت کردن درباره بیماری کرونا را کار نادرستی دانست و افزود: باید به بزرگترها آموزش داد که چقدر این مسئله روی بچههایشان تاثیر میگذارد. من الان بزرگترهایی را میبینم که حالشان بد است و خودشان را قرنطینه کردهاند اما نه فقط به قصد مراقبت بلکه با وحشت و از همه فاصله گرفتهاند؛ مادری که خودش وحشت کرده باشد هر چقدر کودکش برنامههای شاد ببیند باز اول مادرش را میبیند.
او وظیفه رسانهها در چنین شرایطی را ایجاد اعتماد و آرامش عنوان کرد و افزود: «اولین کاری که رسانه باید انجام دهد، ایجاد اعتماد است. اینکه به مخاطب بگوید شما برای من مهم هستید و من با شما صادقم. رسانه ملی باید کارشناسان و آدمهایی که به مردم آرامش میدهند را بیاورد و شبها قصه بگذارد و صبحها برنامه شاد پخش کند، حتی برای بزرگسالان هم برنامهها باید به سمت شادی برود.»
رضایی با تاکید بر اینکه مشکل بزرگ ما احساس ناامنی است، گفت: «اینکه داروخانهها ماسک نداشته باشند و الکلی که به فروش میرسد بوی الکل نمیدهد باعث میشود ما احساس ناامنی کنیم و کودکان اینها را میشنوند؛ احساس ناامنی کودکان آنقدر بزرگ است که فکر میکنند دیگر پدر و مادر هم مراقبشان نیستند. کودکانی که اینها را تجربه میکنند چه بزرگسالی خواهند داشت و چگونه آدمهایی خواهند شد؟»
مجری، نویسنده و کارگردان برنامه «با ما بیا» درباره شیوههای آموزشی این برنامه گفت: «ما در برنامههایی که هفته قبل ضبط کردیم نکات بهداشتی را آموزش دادیم و اینکه وقتی در خانه هستیم چگونه سرگرم شویم اما هیچ اسمی از کرونا نبردیم فقط گفتیم ویروسی است که ما باید حالش را بگیریم. در این برنامه سعی کردیم مهارتهای فردی را هم آموزش دهیم؛ مثلا وقتی کسی میترسد یا عصبانی است آن را پنهان نکند و با ترس و احساسش روبهرو شود.»
رضایی در پایان تاکید کرد: برنامههایی که با حضور بچهها ضبط میشدند دیگر میزبان بچهها نیستند و اگر برنامهای با حضور بچهها پخش شده مربوط به قبل از شیوع کرونا بوده است.
۲۴۱۲۴۱
