برچسب: غذا
غذا و تنوع غذایی و ارائه انواع دستور پخت غذا ها
-
عملیات سمنوپزی
به دلیل شیوع ویروس کرونا، متاسفانه نوروز امسال با سالهای قبل کمی متفاوت شده و همگی مجبوریم با رعایت بهداشت و به توصیهی پزشکان، توی خونه بمونیم. همین مسئله باعث شده شاید نتونیم برای خرید احتیاجات سفرهی هفتسین بیرون بریم. اما برای حفظ روحیه و اینکه حداقل این روزهای سخت رو بهتر بگذرونیم، بهتره دلخوشی اومدن بهار رو مهمون خونههامون کنیم. بیاین دست به کار بشیم و اولین سین از هفت سین سفره نوروزی رو با هم بپزیم. سمنوی مغذی و خوشمزه و البته زمانبر. مواد لازمش فقط و فقط گندمه و آرد گندم و کلی حوصله.
سمنو در واقع یه حلوای شیرین کشدار محسوب میشه که شیرینیش فقط از جوانه گندم به دست میآد. چطوری؟ خب توی جوانه گندم آنزیمی وجود داره که محلول نشاسته رو توی حرارت بالای ۸۰ درجه سانتیگراد به قند تبدیل میکنه. به همین سادگی.
عملیات سمنوپزی رو باید از درستکردن جوانه گندم و گرفتن شیرهش آغاز کنید. اگر دوست دارید سمنوپزی رو یاد بگیرید یادتون باشه که به ازای هر مقدار گندمی که میذارید جوانه بزنه باید سه برابرش آرد استفاده کنید. مثلا برای یک کیلوگرم گندم حدود سه کیلو گرم آرد مصرف میشه. پس اگر اولین باره که میخواید سمنو درست کنید با مقدار کمی شروع کنید که حجم زیادش موقع پخت خستهتون نکنه.
مرحله اول اینه که گندمها رو خوب پاک کنیم و دونههای شکسته رو جدا کنیم. بعد با آب سرد میشوریم و دو روز میذاریم تا خوب خیس بخورن. یادتون باشه ارتفاع گندم توی ظرف کمتر از هشت سانتیمتر باشه و روزی دو بار آب ظرف رو عوض کنید که ترش نشه و بو نگیره. محل نگهداری ظرف هم جایی دور از نور مستقیم خورشید باشه و خیلی سرد یا خیلی گرم هم نباشه.
روز سوم گندمها رو میریزیم توی آبکش. اگر دقت کنید احتمالا تو این مرحله جوانههای خیلی ریز رو روی گندمها میبینید. تو مرحله بعد یه پارچه نخی تمیز میآریم و گندمها رو توش میپیچیم. پارچه باید کمی نمناک باشه، ولی خیلی خیس نباشه. بعد اون رو توی یک کیسه پلاستیکی بزرگ قرار میدیم و میذاریم تا یکی دو روز بمونه. البته روزی چند بار گندمها رو باز کنید و مقدار کمی آب به اونها بپاشید که خشک نشن. تو این دوره هم گندمها رو توی محیطی دور از نور و در دمای معتدل قرار بدید.
در تمام این مراحل جابجایی گندمها باید با آرامش و ملایمت انجام بشه تا فشار اضافی باعث آسیبدیدن گندمها و جوانههای کوچک نشه.
بعد از این مدت که دیگه جوانهها آشکارتر شدن، گندمها رو توی آبکشی به ارتفاع حدود دو سانت میریزیم و روی اونها رو با پارچه نخی مرطوب میپوشونیم و روزی چندبار زیر شیر آب میگیریم که هم آب لازم به گندمها برسه، هم شسته بشن و بو نگیرن. تازه، چون توی آبکش هستن آب اضافیشون هم خارج میشه و مشکلی پیش نمیاد. راستی حواستون باشه شدت آب خیلی زیاد نباشه تا به جوانهها آسیب برسه.
با این روش تقریبا بعد از سه روز ریشههای گندمها زیاد و فشرده میشه و جوانههای ظریف در رنگهای سفید مایل به نقرهای به ارتفاعی کمی بیشتر از قد دانه گندم رشد میکنن. این مرحله زمانیه که آنزیم قند به حد اعلاش رسیده و زمان شیرهگرفتن از گندمهاست.
یادتون باشه به هیچ وجه نذارید گندمها به مرحله سبز شدن برسن، چون سبز شدن باعث میشه شیرینیشون کم بشه و مزه گس پیدا کنن. اگر به هر دلیلی بعد از رسیدن به این مرحله فرصت شیرهگیری و ادامه کارو نداشتید جوانهها رو به یخچال منتقل کنید که جلوی رشد بیشترش گرفته بشه. جوانهها توی یخچال تا چند روز تازه و سالم میمونن.
بعد از اینکه جوانهها به اندازه لازم رشد کردند، اونا رو با آب فراوون میشوریم و بعد به کمک چرخ گوشت یا هر وسیله خردکننده دیگهای کاملا له و خمیری میکنیم. حالا باید معجون رو با مقداری آب مخلوط کنیم و تفالهش رو توی ظرف دیگهای بریزیم. اگر تو این مرحله هم با دونههای سالم گندم مواجه شدید نگران نباشید، میشه دوباره چرخشون کرد و یکبار دیگه آب بهشون اضافه کرد تا همه شیرهشون خارج بشه. حالا این مایع بهدستاومده رو از صافی خیلی ریز عبور بدید و شیره بهدستاومده رو برای تهیه سمنو کنار بذارید.
توی یه دیگ با گنجایش مناسب، آرد رو با این شیره بهدستاومده مخلوط میکنیم، طوری که یک خمیر شل به دست بیاد؛ مایعی صاف و رقیق بدون هیچ گلوله خمیری که بشه اونو با ملاقه برداشت. معمولا برای تهیه سمنو از آرد سبوسدار استفاده میشه که در ایران میشه از نانواییها تهیه کرد، اما اگر امکانش وجود نداشت، استفاده از آرد سفید هم هیچ مانعی نداره و مشکلی برای سمنوی شما ایجاد نمیکنه.
خب حالا خمیر تهیهشده رو روی حرارت ملایم میذاریم و مرتب هم میزنیم تا به جوش بیاد. تو این مرحله میبینید که اول کار محتویات توی دیگ کمی غلیظ میشه، ولی بعد از چندبار جوشخوردن به اصطلاح میبُره و آب میاندازه. این همون لحظهایه که نشاسته آرد به خاطر آنزیم جوانه گندم به قند تبدیل میشه و حالت لعابمانندش رو از دست میده.
از حالا به بعد سمنو باید اونقدر روی حرارت بمونه و به هم بخوره تا آردش کاملا بپزه و آب اضافه خارج بشه و به قول معروف حسابی جا بیفته. همزدن مرتب رو فراموش نکنید، چون سمنو خیلی زود ته میگیره.
وقتی به مراحل آخر پخت میرسیم سمنو به رنگ قهوهای خوشرنگ درمیآد، غلظتش زیاد و مزهش بسیار شیرین میشه. راستی تو این مرحله اگر حرارت زیاد بشه، چون مایع غلیظتر شده ممکنه یهکمی به اطراف بپره، پس حسابی مراقب باشین که یهوقت رو دستتون نریزه.
یه کار جالب هم هست که میتونید در مراحل آخر پخت سمنو انجام بدید. قدیمیها رسم داشتن که چند تا بادوم یا گردو و یا فندق رو با پوست توی دیگ سمنو میانداختن. اونوقت اگر هر کدوم از اینا تو ظرف کسی میاومد نشونه خوششانسی و شگونش بود. اگر دوست داشتید شما هم امتحان کنید!
بعد از اینکه مراحل مختلف پخت سمنو تموم شد، باید بذارید سمنو حدود ۱۰ ساعت در معرض هوای عادی خونه باقی بمونه. بعد از اون میتونید سمنو رو تو ظرفهای دردار بریزید و خوب و سالم تا چند هفته توی یخچال نگهش دارید.
-
ویروس مرگبار کرونا/سفر نروید تا سالم بمانید
به گزارش خبرگزاری مهر، علیرضا زالی، روز چهارشنبه، اظهار کرد: پیام مشترک جامعه پزشکی، پیراپزشکی، پرستاری، بهداشتی و درمانی برای مردم این است که اگر ما را فرزندان خود میدانید و میخواهید دچار فرسایش نشویم و ما نیز در روزهای پیش رو فرصتی برای دیدار فرزندان، پدر و مادر و خانوادههایمان پیدا کنیم؛ با در منزل ماندن و اجتناب از سفرهای درون شهری و برون شهری بار بیمارستانها را کم کنید.
وی ادامه داد: افرادی که فکر میکنند واپسین روزهای اسفند امسال با سالهای گذشته یکسان است، در اشتباهی ترسناک و هولناک به سر میبرند.
زالی تاکید کرد: ویروس کرونا ویروسی مهیب، چموش، فرصت طلب و بی رحم است و در کوتاهترین زمان ممکن افراد را مبتلا میکند و میتواند آنان را به آستانه مرگ بکشاند.
فرمانده ستاد مقابله با کرونا یادآور شد: این ویروس، ویروسی مرگبار است که نباید آن را ساده گرفت و اگر امکان این وجود داشت که مردم سری به بیمارستانها بزنند و بیمارانی که با مشکلات تنفسی در تختهای بیمارستان زجر می کشند را ببینند میفهمند که نباید این بیماری را دست کم گرفت و در خیابانها بی مورد پرسه زنند.
زالی ادامه داد: بسیاری از مردم خبری از بیمارستانها ندارند و نمیدانند که بیماران مبتلا ممکن است بدحال شوند، به آی سی یو منقل شده و متأسفانه دچار مرگ زودرس شوند.
وی تاکید کرد: اگر مردم به سفر نوروزی بروند؛ استان دیگری را آلوده میکنند و یا اینکه خود آلوده میشوند و به جای در هم شکستن چرخه انتقال ویروس، به پیروزی ویروس کمک میکنند.
زالی با تاکید بر این مطلب که مردم ایران باید باور کنند در یک جنگ با این ویروس مرگبار قرار داریم، گفت: در آن صورت مردم متوجه میشوند آرایش جنگی به این شکل نیست که ما خاکریزهای خود را در اختیار ویروس قرار دهیم و اقتضا نمیکند که جبهه خودمان را تضعیف کنیم.
وی با بیان اینکه جلوگیری از انتقال ویروس حتی به یک فرد، باعث در هم شکستن جبهه ویروس میشود، افزود: اگر چنین نکنیم ویروس تمام مرزهای بین انسانی را در مینوردد و خاکریزهای متعدد انسانی را در ایران فتح خواهد کرد.
زالی ادامه داد: در جنگ باید هوشیار بود و تعقل داشت؛ ساده انگاری و سهل گیری در جنگ به معنای فتح خاکریزها به وسیله دشمن است، مردم باید بدانند ما در جنگ با کرونا هستیم.
وی یادآور شد: ویروس کرونا قلب پایتخت را در هم نوردیده است؛ امروز این ویروس در قلب پایتخت رخنه کرده است. ما به عنوان شهروندان تهرانی باید بیش از گذشته با این موضوع مسئولانه برخورد کنیم.
فرمانده ستاد مقابله با کرونا با بیان اینکه سهل انگاری درباره کرونا شهامت نیست، گفت: سهل انگاری به استقبال مرگ رفتن است، آن هم مرگی که هیچ افتخاری ندارد؛ اگر در جنگ کشته میشدیم شهید محسوب میشدیم اما مرگ با ویروس کرونا به جز تیم پزشکی برای کسی افتخار شهادت ندارد.
زالی با بیان اینکه این ویروس میتواند همه افراد را در هم بکوبد، تاکید کرد: ما نباید با رفتار اشتباه به ویروس کمک کنیم؛ متأسفانه شب گذشته شاهد تجمعات پراکنده در جای جای شهر بودیم؛ طوری که انگار هیچ خبری از ویروس کرونا نیست و مردم طوری رفتار کردند که انگار یک چهارشنبه سوری معمولی است.
وی ادامه داد: متأسفانه ۱۴۰۳ مجروح در کل کشور از حوادث چهارشنبه سوری داشتیم، در شرایطی که بیمارستانهای ما تختهایشان را برای کرونا آماده میکنند؛ آیا این انصاف است؟
زالی اضافه کرد: در حالی که پزشک و پرستار ما به شهادت رسیده، آیا این مروت است که با رفتارهایی همچون آنچه شب گذشته شاهد آن بودیم خستگی را بر تن کادر درمان مضاعف کنیم؟
وی با بیان اینکه چنین رفتارهایی دور از انصاف و اخلاق است، گفت: ما ایرانیان نباید چنین رفتاری کنیم زیرا فتوت ملی ما چنین اجازهای را نمیدهد.
زالی با بیان اینکه هنوز هم دیر نشده است؛ تصریح کرد: به کسانی که فکر میکنند نوروز امسال مانند سالهای قبل است، هشدار میدهم سفر نوروزی به استقبال مرگ رفتن است.
وی ادامه داد: با سفر هم خودتان و هم خانواده تان را در آستانه مرگ قرار میدهید و هم برای ویروس فرصتهای جدید فراهم میکنید.
زالی خاطر نشان کرد: در شرایطی که برخی از استانهای مقصد در حال دست و پنجه نرم کردن برای تقابل با این ویروس هستند، چرا باید به تیم پزشکی خسته آن استان بار مضاعفی را تحمیل کنیم؟
وی با بیان اینکه مردم استانهای مقصد در حال حاضر برای میزبانی از مسافران شاداب و سالم نیستند، یادآور شد: نمیتوانیم مانند گذشته از آنان انتظار داشته باشیم که پذیرای ما باشند، دست آنان بر آتش است و از مردم خواهش میکنم این مسائل را رعایت کنند.
زالی تاکید: اینها توصیه نیست بلکه هشدار در مورد خطرات جدی است؛ امیدواریم مردم با درک عمیق نسبت به این موضوع بهاری متفاوت را تجربه کنند.
وی متذکر شد: مردم اگر امروز به توصیه ما توجه نکنند؛ با سفرهای نوروزی بدون ضرورت، گردابی از چرخش ویروس را در کشور ایجاد میکنند.
زالی ادامه داد: با سفر کاری میکنیم که ویروس روز به روز در سطح استانها گستردهتر شود و انواع مختلف آلودگی را در استانها شکل دهد.
وی یادآور شد: مسافران هنگام بازگشت نیز ویروسهای مقاوم و چموش را برای تهران به سوغات میآورند که باعث در معرض فشار و استرس قرار گرفتن مجدد تیم پزشکی میشود.
زالی با بیان اینکه ضرورت رعایت این موارد انکار ناپذیر است، گفت: کرونا را نباید شوخی گرفت؛ برای اولین بار در پنجاه سال گذشته چنین بیماری پاندمی شده و همه دنیا را درگیر کرده است، اما همه دنیا به این نتیجه رسیده اند که بدون هماهنگی و آموزش مردم نمیتوان این بیماری را ریشه کن کرد و تنها با اتخاذ اقدامات بهداشتی و سختگیرانه تر باید شروع تعطیلات نوروز را به فرصتی استثنایی برای مهار ویروس تبدیل کرد.
-
روش تهیه کیک فنجانی بدون تخم مرغ
اگر دنبال یک دستور ساده برای درست کردن کیک فنجانی هستید این دستور کیک بدون تخم مرغ را امتحان کنید. این کیک برای کسانی که به تخم مرغ حساسیت دارند عالی است.مواد مورد نیاز:
¼ پیمانه آرد
۲ و ½ قاشق غذاخوری پودر کاکائو
¼ قاشق چای خوری بکینگ پودر
۲ و ½ قاشق غذاخوری شکر
۱/۸ قاشق چای خوری نمک
¼ پیمانه شیر
۲ قاشق غذاخوری روغن سبزیجاتطرز تهیه:
آرد، پودر کاکائو، بکینگ پودرشکر و نمک را داخل ظرف کوچکی با هم مخلوط کنید و هم بزنید.
سپس شیر و روغن را اضافه کنید.
بعد از این که تمام مواد را اضافه کردید خوب هم بزنید تا مواد کاملا یکدست شود.
برای پختن کیک یک عدد لیوان بزرگ در نظر بگیرید تا بعد از پف کردن از لیوان بیرون نزند.
داخل لیوان را اسپری روغنی بزنید تا کیک به لیوان نچسبد.
سپس مواد را داخل لیوان بریزید. به اندازهای بریزید که مواد با لبه لیوان فاصله داشته باشد تا بعد از پف کردن از لیوان بیرون نزند.
میتوانید به دلخواه مقداری چیپس شکلاتی، گردو یا میوه روی مواد بریزید که هنگام پخت داخل مواد جذب میشوند.
لیوان را داخل یک بشقاب قرار داده و بعد داخل مایکروفر قرار دهید. استفاده از بشقاب برای تمیز ماندن فر است.
کیک را به مدت ۷۰ ثانیه روی حرارت بالا در مایکروفر قرار دهید. هنگام پخت حواستان به کیک باشد.
سپس کیک را از مایکروفر بیرون بیاورید.
قبل از خوردن کیک اجازه دهید به مدت ۱ دقیقه سرد شود.
منبع: بدونیم
-
تجویز نسخه کلیدی شکست کرونا/سه نقطه شایع ویروس در تهران
به گزارش خبرگزاری مهر، پیام طبرسی، درباره مناطق پرخطر و کرونایی ترین مناطق تهران توضیح داد: با توجه به سامانهای که وزارت بهداشت برای بررسی پراکندگی بیماران و مراجعان طراحی کرده است تمامی اطلاعات مراجعان ثبت و بررسی میشود.
وی ادامه داد: از طریق این سامانه به راحتی میتوان آدرس محلات مبتلایان شناسایی شود.
طبرسی با بیان اینکه حدس زدن پرخطرترین مناطق تهران به لحاظ شیوع کرونا کار دشواری نیست خاطرنشان کرد: در هر منطقهای از شهر تهران که تراکم جمعیت و تردد بیشتری وجود داشته باشد بدیهی است که شیوع این ویروس بیشتر خواهد شد.
وی گفت: به طور مثال در بازار بزرگ تهران در روزهایی که شیوع کرونا به اوج خود رسیده است، متأسفانه شاهد تراکم و جمعیت عجیبی از مردم هستیم. بدیهی است امروز در این بحران که تمام دنیا با آن درگیر است اصلاً زمان مناسبی برای خرید نیست.
عضو هیئت علمی دانشگاه ضمن انتقاد از ترددهای غیر ضروری مردم به بهانه خرید شب عید اظهار کرد: هر چقدر هم که مردم در محیطهای شلوغ بهداشت را رعایت کنند باز هم احتمال شیوع ویروس کرونا بسیار بالا است.
از عقل و منطق به دور است که خود و عزیزانمان را در معرض خطر قرار دهیم
به گفته این استاد دانشگاه، ویروس به راحتی توسط یک عطسه و سرفه از طریق چشم، دهان و بینی خصوصاً در محیطهای شلوغ وارد بدن میشود.
طبرسی فلسفه تاکید در منزل ماندن در روزهای واپسین سال را جدی بودن ویروس کووید ۱۹ عنوان کرد و گفت: از عقل و منطق به دور است که بدون دلایل بی منطق و واهی خود و عزیزانمان را در معرض ابتلاء به این بیماری قرار دهیم.
رئیس مرکز تحقیقات سل بالینی و اپیدمیولوژی بیمارستان مسیح دانشوری، تاکید کرد: در مناطق پرتردد احتمال ۱۰۰ درصدی انتقال ویروس کرونا وجود دارد.
طبرسی با بیان اینکه بیشترین مراجعان مبتلابه ویروس کووید ۱۹ از محلههای تهرانپارس، صادقیه و سعادت آباد هستند خاطرنشان کرد: این آمار نشانگر این است که تجمع زیاد شهروندان به دلیل وجود مراکز خرید و ترددهای غیرضروری، در این مناطق بیشتر از سایر نقاط شهر تهران است.
مبتلایان بی علامت و کم علامت کانون خطر هستند
این متخصص بیماریهای عفونی و گرمسیری خطاب به مسؤولان توصیه کرد: بسیاری از مردم این بحران جدی تلقی نمیکنند و با رفتارهای خود جان خود و دیگران را به مخاطره میاندازند و در ادامه فشار زیادی را به سیستم درمان وارد میکنند به مسؤولان توصیه میکنم ضمن اعمال قوانین سخت گیرانه تر تدابیری اتخاذ کنند تا مراکز خرید غیر ضروری تعطیل و ترددها محدود شود.
وی گفت: بیماری کووید ۱۹ بیماری اپیدمیک است به این معنی که تعدادی از افراد مبتلا هستند و چون علامتی از ابتلاء ندارند یا علائم خفیف دارند خود را سالم میدانند در صورتیکه همین افراد کم علامت و یا بی علامت کانون خطر هستند و بیماری را به سایرین انتقال میدهند.
رئیس مرکز تحقیقات سل بالینی و اپیدمیولوژی بیمارستان مسیح دانشوری با بیان این که در تمام اپیدمیها بیشترین مبتلایان بی علامت و یا کم علامت جمعیتی حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر را درگیر کرده اند گفت: طبق شواهد و تحقیقات اولین فردی که در ووهان چین به کرونا مبتلا شد چیزی حدود ۵۰۰۰ نفر را به این ویروس آلوده کرد. این موضوع نشان از حجم بالایی انتشار این بیماری دارد.
طبق تحقیقات؛ آمار مرگ و میر کوید ۱۹ به ۵ درصد رسید
وی تاکید کرد: طبق مطالعات محققان سراسر دنیا آمار مرگ و میر این ویروس که پیش از این محققان چینی ۲ درصد میدانستند امروز در دنیا به ۴ تا ۵ درصد رسیده است.
متخصص بیماریهای عفونی و گرمسیری با بیان اینکه در روزهای اخیر طبق آمار رسمی وزارت بهداشت مرگ و میر ناشی از کرونا بسیار بالا است از بی توجهی مردم، شوخی گرفتن این بیماری، خریدهای شب عید و تلاش برای مسافرت انتقاد کرد و گفت: اطلاعات و امار بیمارستانهای شمال کشور به طور روزانه در اختیار وزارت بهداشت قرار دارد، این بیمارستانها به هیچ عنوان گنجایش پذیرش بیماران را ندارد و بیماری کرونا به شدت در شمال کشور فعال است.
در روزهای کرونایی سفر به جز انتشار بیماری آوردهای ندارد
به گفته این استاد دانشگاه، سفرهای مردم در تعطیلات نوروزی جز این که موجب انتشار بیشتر بیماری در سطح کشور، افزایش مرگ و میر و تحمیل فشار بیشتر به سیستم درمان و بهداشت شود، هیچ آورده دیگری ندارد.
وی با اشاره به اینکه قریب به یک ماه است که مردم و سیستم بهداشت و درمان درگیر اپیدمی ویروس کرونا هستند، بهترین روش قطع زنجیره این بیماری را ماندن در خانه دانست.
رئیس مرکز تحقیقات سل بالینی و اپیدمیولوژی بیمارستان مسیح دانشوری، در پاسخ به این سوال که مردم بر این باورند که از حجم بیماری کاسته شده توضیح داد: مردم باید یا به آمارها اعتماد کنند یا آن را کتمان کنند. پیش از این حواشی ایجاد شده بود که وزارت بهداشت آمار واقعی را ارائه نمیدهد و امروز که که آمار مبتلایان به رقمی بالای ۱۵۰۰ رسیده باز عدهای مطالب دیگری را منتشر میکنند.
طبرسی گفت: به هیچ عنوان حجم مبتلایان روند نزولی ندارد و مطمئن هستم اگر مردم همچنان توصیهها را جدی نگیرند این آمار روز به روز بیشتر هم خواهد شد.
وظیفه بخشی از قطع زنجیره کرونا به عهده مردم است
وی با ذکر این مطلب که اگر در روزهای آینده رفتارهای مردم تغییر نکند صد در صد حجم مبتلایان و تلفات بیشتر خواهد شد هشدار داد: هیچ کسی بهتر از خودمان نمیتواند به ما کمک کند. مردم نباید صرفاً خواستههای خود از دولت و سیستم بهداشت مطالبه کنند بلکه وظیفه بخشی از قطع این زنجیره به عهده فرد فرد مردم جامعه است.
عضو هیئت علمی دانشگاه با اشاره به اینکه بسیاری از فعالیتها و کارهای غیرضروری را میتوان به زمان دیگری موکول کرد یادآور شد: این موضوع که اعلام میشود ۸۰ درصد بیماران بدون علامت هستند یا به راحتی این بیماری را پشت سر میگذرانند واقعی است ولی در عین حال توجه داشته باشید که ۲۰ درصد هم علائم خطرناک دارند. و از مجموع بیمارانی که در ICUبستری میشوند فقط ۵۰ درصد شانس زنده ماندن دارند.
طبرسی در خاتمه خاطرنشان کرد: اگر مردم نسخه کلیدی و آسان در منزل بمانید را رعایت کنند مطمئناً تا دو هفته دیگر خبرهای خوشی به گوشمان خواهد رسید در غیر این صورت با تلفاتی زیاد و غیر قابل شمارش از این اپیدمی خارج میشویم.
-
پیام تبریک دفتر سازمان بهداشت جهانی در ایران به مناسبت نوروز
به گزارش خبرگزاری مهر، دفتر نمایندگی سازمان جهانی بهداشت (WHO) در ایران در پیامی ضمن تبریک نوروز ۱۳۹۹ و تاکید بر شعار «دستهایمان کمی دورتر؛ دلهامان ولی نزدیکتر» برای قطع زنجیره انتقال کروناویروس از تمام ایرانیها خواست تا با ماندن در منازل و پرهیز از مسافرت و بازدیدهای نوروزی، بهار امسال را جشن بگیرند.
-
انتشار اوراق نیکوکاری با نمادهای کرونا ۱ و کرونا ۲
به گزارش خبرگزاری مهر، سیدکامل تقوی نژاد افزود: در اوراق نیکوکاری «کرونا ۱» کل وجوه پذیرهنویسی شده، صرف اهدا و کمک به بهبود این بیماری و در اوراق «کرونا ۲» اصل وجوه از طریق امین سازمان فرابورس که شرکت تأمین سرمایه نوین است، سرمایهگذاری شده و منافع حاصل از آن، برای کمک به درمان این بیماری استفاده میشود.
وی تصریح کرد: ارزش اسمی هر ورقه مزبور “یک هزار تومان” بوده و حداقل حمایت تامینکنندگان حقیقی و حقوقی یک ورقه است؛ ضمن اینکه محدودیت سقفی برای خرید این اوراق وجود ندارد.
تقوی نژاد با بیان اینکه جمعآوری وجوه از دیروز ۲۷ اسفندماه ۹۸ آغاز شده و تا ۳۱ فروردینماه ۹۹ ادامه خواهد یافت، عنوان کرد: بر اساس آخرین آمار منتشر شده توسط فرابورس در روز چهارشنبه ۲۹ اسفند، مجموع ارزش معاملات صورت گرفته ذیل این دو نماد ۷.۴ میلیارد تومان است.
معاون توسعه مدیریت، منابع و برنامه ریزی وزارت بهداشت عنوان افزود: افراد حقیقی و حقوقی نیکوکار میتوانند کل مبلغی که در نظر دارند را صرف امر نیکوکارانه مقابله با کرونا کرده یا اصل مبلغ تأمین شده خود را حفظ و منافع حاصل از سرمایهگذاری این مبلغ را به طرح اعطا کنند.
وی از مهمترین ویژگیهای این پروژه را گزارشگری شفاف از عملکرد مالی و اجرایی مبالغ جمعآوریشده برای مدیریت این بحران توسط امین طرح عنوان کرد و افزود: به عبارت دقیقتر، تمامی فعالیتهای مربوط به تخصیص وجوه جمعآوری شده از طریق سامانههای مورد تأیید مانند کدال، سایت فرابورس ایران و وزارت بهداشت افشا میشود.
تقوی نژاد عنوان کرد: با توجه به اهمیت جذب منابع مالی برای حوزهی سلامت و نقش مهم بازار سرمایه در جذب این منابع؛ وزارت بهداشت به دنبال توسعه استفاده از ابزارهای این بازار است و به طور مشخص با تاکید بر نقش شفافیت و اعتماد برای جذب منابع مالی ذیل این سازوکار، قصد داریم به تدریج و در سال آینده، فهرست پروژههایی که منافع سرمایهگذاری یا اصل منابع در آنها هزینه میشود، از جمله پروژههای بهداشتی، پروژههای درمانی، پروژههای تولید دارو و واکسن را اعلام نمائیم.
وی با یادآوری اینکه برای هر یک از این پروژهها، میزان منابع جذب شده، پیشرفت صورت گرفته، تعداد افراد مشارکتکننده و منابع مورد نیاز برای آغاز پروژهها و طرحها نیز مشخص میشود.، تصریح نمود: به منظور جذب حداکثری منابع، امکان انتخاب پروژههای سرمایهگذاری به مشارکتکنندگان داده میشود تا بتواند از ابتدا معین کند که قصد دارد منابع خود یا منافع حاصل از سرمایهگذاری را در چه پروژهای هزینه شود.
معاون توسعه مدیریت، منابع و برنامه ریزی وزارت بهداشت تاکید کرد: همچنین، سازوکاری تعریف میشود که افراد مشارکتکننده، به میزان مشخص، شفاف و تعیین شده، امکان بهرهمندی از بخشی از منافع حاصل از بهرهبرداری پروژه را داشته باشند.
وی در پایان با بیان اینکه مطالعات مختلف نشان داده است تعریف یک نسبت اهرمی، میتواند انگیزه افراد برای مشارکت را افزایش دهد؛ تصریح کرد: این شکل از تأمین مالی میتواند به صورت اهرمی و در ترکیب با منابع وزارتخانه به کار گرفته شود؛ بدین معنی که به ازای هر واحد جذب سرمایه توسط افراد خصوصی و نهادهای عمومی مشارکتکننده مانند سازمان فرابورس یا وزارت بهداشت نیز به میزان مشخصی مشارکت کنند.
-
رئیس بسیج جامعه پزشکی سال نو را تبریک گفت
به گزارش خبرگزاری مهر، در پیام ابراهیم متولیان به مناسبت فرا رسیدن سال نو آمده است: سال نو شمسی را که مصادف با شهادت امام موسی کاظم (علیه السلام)، امام هفتم شیعیان است را خدمت مردم عزیز ایران و جامعه پرتلاش و جان بر کف سلامت کشور تبریک و تسلیت عرض مینمایم و آرزو میکنم سال جدید، سالی پر از خیر و برکت و همراه با سلامتی برای همه مردم سرزمینمان باشد.
امسال بهار دل انگیز در حالی از راه میرسد که هموطنان عزیزمان در سراسر میهن اسلامی برای پیشگیری و مقابله با شیوع گسترده کرونا تمام توان خود را به کار گرفته و با اهالی ازخودگذشته و جانفشان نظام سلامت کشور همکاری میکنند. بی شک نتیجه این همدلی و اتحاد عبور موفقیتآمیز از شرایط سختی است که تصویری افتخارآمیز از فرهنگ، مسئولیت پذیری، انسجام و وحدت ایرانیان سرافراز را به یادگار خواهد گذاشت.
بسیج جامعه پزشکی مولود مبارک رزمندگان دوران دفاع مقدس در بهداری جنگ و مبارزان طاغوت از دانشگاههای علوم پزشکی کشور است که اینک باگذشت چند دهه از تأسیس آن وسیعترین شبکه نیروهای جهادی و انقلابی را در سطح قریب ۷۰۰ کانون به فعالیت در عرصههای خدمت رسانی بهداشتی درمانی، فرهنگی، علمی تربیتی و سیاسی مشغول کرده است و توانسته با انتقال هنجارها و ارزشهای گران سنگ دوران دفاع مقدس بسیج جذب عناصر متعهد و متخصص از نسل دوم و سوم انقلاب را فراهم کند که این امر مصداق بارز تحقق گام دوم انقلاب است.
خدمت رسانی بی مزد و منت به عنوان وجهه غالب این سازمان زمینه تعامل حداکثری با مسؤولین نظام اسلامی در ادوار مختلف را رقم زده این تعامل همراه با حفظ استقلال و مشی مطالبه گری عالمانه و نقد سازنده همراه بوده است.
جامعه پزشکی به عنوان یکی از شاخههای تنومند شجره طیبه بسیج، میتواند با اتکا به سرمایه عظیم اجتماعی که پزشکان و پیراپزشکان در سطوح مختلف جامعه ایران و سطوح بینالمللی دارند، بیش از پیش به پیشبرد اهداف عالیه اقدام نماید.
گسترش و اشاعه تفکر دینی، ایثار، شهادت و فرهنگ مقدس و معنوی بسیج در جامعه پزشکی، تلاش در راه گسترش و ارتقا اخلاق پزشکی و ارائه الگوهای علمی و عملی در جامعه پزشکی، مشارکت فعال در اقدامات عامالمنفعه و بحرانها (جنگها، حوادث غیرمترقبه، بلایای طبیعی و رزمایشها)، کمک به تحقق استقلال علمی و ارتقا و تقویت تحقیق و پژوهش در زمینههای علوم پزشکی، ارائه خدمات بهداشتی و درمانی برون مرزی در جهت تحقق اهداف انسان دوستانه با رعایت ضوابط جمهوری اسلامی ایران، تدوین، حفظ و بهره برداری از تجربیات اعضا جامعه پزشکی در طول انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، مشارکت در رشد و ارتقا توان تخصصی جامعه پزشکی کشور، برنامه ریزی در جهت آموزش طب رزمی برای عموم مردم و کمک به تحقق امر پژوهش در طب رزمی از جمله اهداف سازمان بسیج جامعه پزشکی کشور در دستور کار همیشگی این سازمان بوده و خواهد بود.
از جمله فعالیتهای این سازمان در سال ۹۸ میتوان به اعزام ۴۸۰ تیم تخصصی و تک تخصصی به مناطق محروم، ارائه خدمات بهداشتی و درمانی در حدود ۱۵۰ موکب در مسیر پیاده روی اربعین، ارائه آموزش رایگان بهداشتی به حدود ۳ میلیون نفر، برپایی بیش از ۴۰ بیمارستان صحرایی در نقاط مختلف کشور، اعزام ۱۴۵ تیم به مناطق زلزله زده، حضور ۱۵۳ تیم به صورت شبانه روزی در مناطق سیل زده، پایش میلیون نفر در طرح ملی بسیج فشارخون، تشکیل ۷۰۰ تیم ۵ نفره شهید رهنمون برای خدمت رایگان به مردم کم برخوردار کشور، راه اندازی و فعالیت ۲۰ هزار نیروی کادر درمانی و پزشکی در سامانه ۴۰۳۰ برای ارائه خدمات تلفنی در موضوع کرونا به مردم کشور، راه اندازی حدود ۷ هزار تخت نقاهتگاهی در سراسر کشور برای گذراندن دوران بعد از ابتلاء به کرونا و درمان کامل، حضور ۱۷۰ هزار نفر از نیروهای بسیج جامعه پزشکی در مراکز درمانی برای خدمت به بیماران مبتلا شده به کرونا، آماده باش ۴۰۰ درمانگاه سازمان در سراسر کشور برای کمک به وزارت بهداشت در بهتر شدن خدمات به بیماران کرونایی و … اشاره کرد.
در پایان فرا رسیدن بهار را به تمامی تلاشگران خط مقدم جبهه سلامت در مقابله با ویروس کرونا تبریک و تهنیت عرض مینمایم.
امید است با هماهنگی و همکاری ملت شریف در روزهای آغازین سال نو و خودداری از سفر و حضور در اماکن عمومی، ضمن قطع زنجیره انتشار ویروس کرونا سال ۹۹ را با سلامتی کامل آغاز و به پایان برسانیم.
-
عضو کمیته توزیع کمکهای بینالمللی و ملی کرونا منصوب شد
به گزارش خبرگزاری مهر، در متن حکم سعید نمکی خطاب به محمودرضا پیروی، آمده است: با عنایت به پیشنهاد اعضای کمیته نظارت بر توزیع کمکهای بینالمللی و ملی، نظر به ضرورت توزیع کمکهای مناسب و عادلانه بین واحدهای تشخیصی و درمانی کشور، به موجب این ابلاغ به عنوان عضو کمیته نظارت بر توزیع کمکهای بینالمللی و ملی منصوب میشوید تا بر اساس سیاستهای ستاد ملی مدیریت کرونا بر نحوه توزیع عادلانه بر اساس نیاز واحدها نظارت نموده و گزارش اقدامات انجام شده را به طور منظم برای اینجانب ارسال نمائید.
-
کمبود تجهیزات، دلتنگی،سرفه/سپیدپوشانی که انرژی بی پایانی داشتند
خبرگزاری مهر، گروه سلامت: از همان ابتدا که برای هماهنگی تهیه گزارش با روابط عمومی بیمارستان مسیح دانشوری تماس گرفتم، به راحتی میشد کمبود تجهیزات را در بیمارستانی که طبق اعلام مسئولان مجهزترین بیمارستان برای بیماران کرونایی است مشاهده و درک کرد؛ چه آنجایی که خانم روابط عمومی گفت: «میخواهید برای تهیه گزارش به بیمارستان بیایید مشکلی ندارم اما ما هیچ تجهیزاتی برای شما نداریم، حتی یک ماسک یا یک جفت دستکش، تمام تجهیزات را خودتان باید تهیه کنید» و چه لحظه خروج از بیمارستان که آن بیمار کروناییِ طبقه سوم بخش کرونایی ها که مرخص شده بود در حیاط زیر لب میگفت: «حتی یک ماسک هم ندادند که به زن و بچهام انتقال ندهم».
به هر طریقی که بود لباس مخصوص ورود به بخش کروناییها تهیه شد و برای ورود به بیمارستان آماده شدیم. نماینده روابط عمومی به استقبالمان آمد و ما را به داخل اتاقی برد، تاکید کرد که: «لباسهای ایزوله را از اینجا به تن کنید، مراقب باشید دستهایتان را به صورتتان نزنید، گوشی داخل بخش نبرید که بعداً برای ضدعفونی کردنش دردسر داشته باشید، آخر کار هم لباسهای ایزوله را در خروجی بخش داخل سطل مخصوص ریخته و بعد مجدد به اینجا بیایید.»
فضای بیمارستان عادی بود، رفت و آمدها، سلام علیکها، حتی همکارانی که شیفتشان تمام شده با همکاران شیفت جدید دست میدادند و خداقوت میگفتند، به قسمت انتهایی بیمارستان رفتیم و به بخش کرونایی ها رسیدیم. برخلاف سایر بخشهای بیمارستان که پشت درهای بخش تعداد زیادی از ملاقات کنندهها و همراهان بیمار صف کشیدهاند، پشت در این بخش سوت و کور بود، نماینده روابط عمومی با لباس ایزوله به استقبال ما آمد و آن ساختمان را معرفی کرد: «اینجا ساختمان دارایی است که طبقه پایین قبلاً بخش جراحی و دو طبقه بالا بخش داخلی بوده که با شیوع کرونا در کشور و افزایش تعداد بیماران این بخش کلاً در اختیار بیماران کرونایی قرار گرفت و ایزوله شد.»
همین که پلهها را آمدیم بالا در آن لباسها نفسمان به شماره افتاد و کم کم عرق به چهرههایمان نشست، فکر اینکه تا دو الی سه ساعت قرار است آن عینک و ماسک بر صورتمان باشد و این لباسها به تنمان، کافی بود تا کلافه شویم و قید تهیه گزارش در آن شرایط را بزنیم! وارد ساختمان شدیم، به توصیه نماینده روابط عمومی به دلیل رعایت نکات بهداشتی منتظر آسانسور نشدیم و از راه پلهها به طبقه پایین یا همان هم کف رفتیم، همین که پلهها را آمدیم بالا در آن لباسها نفسمان به شماره افتاد و کم کم عرق به چهرههایمان نشست، فکر اینکه تا دو الی سه ساعت قرار است آن عینک و ماسک بر صورتمان باشد و این لباسها به تنمان، کافی بود تا کلافه شویم و قید تهیه گزارش در آن شرایط را بزنیم!
در همان فکرها بودیم که خانم پرستار با لباسهایی بیشتر از لباسهای ایزوله ما به سمت ما آمد و در بخش را باز کرد و با روی خوش به ما خوش آمد گفت، به داخل بخش رفتیم، پرستاران مشغول کارهایشان بودند، یکی پروندهها را تکمیل میکرد و دیگری لباس گشاد همکارش را با چسب سایز میکرد تا همکارش بتواند در بخش راحت راه برود و ۱۸ ساعتی که قرار است آن لباس به تنش باشد مشکلی برای انجام وظایفش پیش نیاید.
فضای آن بخش سنگین بود، با ورود به بخش ترس عجیبی در دلم افتاده بود و تمام سناریوهایی که برای تهیه گزارش در ذهنم چیده بودم کاملاً از یادم رفت، سعی کردم تا حال طبیعی خود را پیدا کنم و به همین دلیل به سمت پرستاران رفتم، آنها داشتند بر روی کاغذی چیزی مینوشتند و میخندیدند، انگار که احساس کرده باشند من ترسیدهام، برگه را نشان دادند و گفتند: «هم بخوان تا آرام شوی و هم عکس بگیر و به بقیه نشان بده»
از سرپرستار خواستم تا از وضعیت بخش بگوید، همانطور که دعوتم میکرد بر روی صندلی بنشینم خودش را معرفی کرد: «من فرشته چگینی هستم سرپرستار ICU داخلی بیمارستان مسیح دانشوری، حدود ۱۸ سال سابقه کار دارم، اولین بیماری که تست کرونای او مثبت شد یکی از بیماران ما بود، شاید بتوان گفت این بخش اولین محلی است که یک بیمار مشکوک به کرونا در آن بستری میشود و این بیماران اصلاً از اینکه اینجا هستند خوشحال نیستند چراکه منتظر دریافت نتیجه تستشان هستند؛ البته اغلب تستهای کرونای بیمارانی که به مرحله بستری می رسند مثبت است. بعد از انجام تست اگر جواب منفی باشد بیمار از همین جا مرخص میشود و اگر مثبت شود به بخشهای دیگر منتقل می شود»
از سرپرستار سوال کردم: «یکی از سوالاتی که در ذهن اکثر افراد وجود دارد این است که طول درمان بیماران کرونایی چقدر است؟» سرپرستار بعد از اینکه فرمهای تحویل لباسهای ایزوله را امضا کرد گفت: «طول درمان مریضهای کرونایی دو هفته است ولی این مدت زمان با توجه به شرایط بیمار امکان دارد افزایش و یا کاهش داشته باشد.»
از سرپرستار خواستم تا صادقانه بگوید آیا کار در این بخش و با این لباسها برایشان سخت است یا خیر، تمام همکارانش را جمع کرد و همین سوال را پرسید و همگی گفتند: «نفس این مریضها و صحبت کردن با آنها به ما انرژی میدهد و آنقدری که این بیماران به فکر ما هستند تا کمتر زحمتی برایمان داشته باشند ما به فکر خودمان نیستیم» سرپرستار هم این اطمینان را داد که هیچ کادر درمانی اعم از پزشک، پرستار، نیروهای خدماتی و … به صورت خسته بالا سر مریض نمیرود.
به داخل بخش رفتم، سکوت عجیبی در بخش بود، حتی بیماران هم با همدیگر صحبت نمیکردند، پرستار گفت به دلیل داروهای قوی که بیماران میگیرند اکثر مواقع خواب هستند و استراحت میکنند، این بخش یک سالن یک تکه با ۸ تخت و ۷ بیمار آقا بود، تمام دستگاههای پزشکی ماننده کپسول اکسیژن و مانیتور ضربان قلب و … داخل کاورهای پلاستیکی بودند، مریضها همگی ماسک تنفسی به صورت داشتند و پتو را تا بالای سرشان بالا آورده بودند، از پرستار دلیل اینکه چرا بیماران با وجود اینکه هوا گرم است ولی پتو را تا بالای سرشان کشیدهاند سوال کردم، من را به سمت پنجره برد و گفت: «در محیطی که بیمار کرونایی نگهداری میشود باید هوا در رفت و آمد باشد و ساکن نباشد، برای بهتر تبادل شدن هوا در پنجره را باز میگذاریم، البته از مریضها اجازه گرفتیم و همگی موافقت کردند و خودشان گفتند که ما از پتو استفاده میکنیم، شما پنجره را باز بگذارید تا هم خودتان کمتر در معرض آسیب باشید و هم هوای اتاق برای تنفس ما بهتر باشد»
پرستار من را به سمت مریض تخت شماره یک برد و گفت: «این بیمار با علائم و در حالی به بیمارستان آمد که حتی خودش هم امیدی به زنده ماندن نداشت ولی الان میبینید که بهبود یافته و میتواند صحبت کند پرستار من را به سمت مریض تخت شماره یک برد و گفت: «این بیمار با علائم و در حالی به بیمارستان آمد که حتی خودش هم امیدی به زنده ماندن نداشت ولی الان میبینید که بهبود یافته و میتواند صحبت کند» از بیمار خواستم تا از علائم و حالتهایی که داشته است بگوید، همانطور که ماسک تنفسی به دهانش بود گفت: «پدرم مریض احوال بود و چند روزی مرخصی گرفتم تا از پدرم نگهداری کنم، در ابتدا پدرم در بخش جراحی بستری بود و به ما گفتند که میتوانید مریض را ببرید ولی بعداً متوجه شدیم که پدرم کرونا داشت، من هم به دلیل اینکه از پدرم نگهداری میکردم به این بیماری مبتلا شدم، چند روزی تب شدید داشتم و بعد از آن تمام بدنم درد گرفت و درگیر شد، در نهایت در آزمایشی که دادم عفونت گزارش شد که با بدتر شدن وضعیت تنفسی و جسمانی به بیمارستان مراجعه کردم و با مراقبتهای کادر درمانی الان از مرحله اولیه عبور کردم و دیگر تب و بدن درد ندارم»
مریض بعدی که مشغول صحبت با او شدم یک جانباز شیمیایی بود که به گفته او چند نفر از دوستانش هم به این بیماری مبتلا شدهاند، او میگفت: «من از ابتدایی که متوجه شدم بیماری کرونا دارم به بیمارستان نیامدم تا جای کسی را اشغال نکنم اما درد در قفسه سینه من به قدری زیاد شده بود که توان نفس کشیدن را نداشتم آن موقع به بیمارستان آمدم که این پرستاران مانند گلبولهای سفید از من نگهداری کردند تا به الان که میبینید چقدر وضعیت ظاهری من خوب شده است»
هنگام اذان بود و برخی از بیماران مشغول ذکر گفتن، یکی از بیماران لبه تخت نشسته بود و در حال نماز خواندن بود، بعد از اینکه نمازش تمام شد سرش را بین دستانش گرفت و گریه کرد، فکر کردم شاید دلیل گریههایش بیماری باشد، به سمتش رفتم و مشغول صحبت شدم، او هم مانند دیگر بیماران نمیدانست که از چه طریقی به این بیماری مبتلا شده است، به او گفتم برای مریضی ات گریه میکنی؟ سرش را به علامت «نه» تکان داد و گفت: «نه برای خانمم گریه میکنم، دلم خیلی برایش تنگ شده است، سن من بالا است و نمیتوانم از تلفن همراه استفاده کنم، اینجا هم که همراه نمیشود بیاید که اگر بیاید خودش هم مبتلا میشود، چند وقتی است که خانمم را ندیدهام و دلم برای او تنگ شده است» تا پرستاران متوجه دلتنگی های آن بیمار شدند به سمتش آمدند و با او مشغول صحبت شدند تا شاید بتوانند از دلتنگی اش کم کنند.
از پرسنل بخش طبقه همکف خداحافظی کردم و به بخش دوم رفتم، در بخش دوم وضعیت با بخش اول کاملاً متفاوت بود، تعداد بیماران بیشتر بود و تعداد پرستاران کمتر، با نگاه ابتدایی که به درون اتاقها انداختم از روی ظاهر بیماران متوجه شدم اینها وضعیت جسمانیشان نسبت به طبقه پایین کمی وخیمتر است. در این بخش هم خواستم تا سرپرستار برایم از بیماران بگوید و بخش را برایم معرفی کند.
برخلاف اینکه شیفت سرپرستار طبقه دوم تمام شده بود، اما مجدد رفت لباس پوشید تا با به بخش بیایید و از وضعیت بیمارانشان برایمان بگوید؛ او هم در ابتدا خودش را معرفی کرد: «زهرا تمدنی فر سرپرستار بخش داخلی بیمارستان مسیح دانشوری هستم و ۲۰ سال سابقه کار دارم، در بخش ما ۲۵ تخت فعال وجود دارد، یعنی ما ۲۵ تخت داریم که تماماً در اختیار بیماران کرونایی قرار دارد، البته درگذشته در این بخش بیماران داخلی بستری میشدند اما به دلیل بالا بودن تعداد بیماران مبتلا به کرونا بخش ما هم مانند دیگر بخشها به بیماران کرونایی اختصاص یافت، در حال حاضر تمام تختهای ما پر است و ظرفیت پذیرش بیماران جدید را نداریم البته هر روز صبح پزشکان بعد از معاینه بیمارانی که وضعیت جسمانی بهتری دارند را مرخص میکنند (میانگین روزانه ۴ تا ۵ بیمار) تا تخت برای بیماران بدحالی که در اورژانس هستند خالی شود.»
از او سوال کردم آیا آمار دقیقاً همین آماری است که اعلام میشود یا وضعیت بدتر است، کمی تأمل کرد و گفت: «آنقدر در بخش درگیر هستیم که خبر از بخشهای دیگر نداریم، نمیدانم حرفتان را تأیید کنم یا خیر در شرایطی هستیم که آمار لحظهای جا به جا میشود و نمیشود قاطعانه نظر داد اما به صراحت میگویم که در بخش ما تا به فوت بر اثر کرونا نداشتیم، تنها یک مورد بود که بیمار بر اثر سکته قلبی فوت کرد.»
این نیروی خدماتی ما بعد از اینکه کارهای بخش را انجام میدهد به داخل اتاقها میآید و برای بیماران شعر میخواند تا روحیه آنها عوض شود همانطور که با سرپرستار صحبت میکردم به داخل بخش رفتم، یکی از نیروهای خدماتی در حال خندیدن با مریضها بود، تا ما را دیدند صدای خندههایشان بیشتر شد، سرپرستار گفت: «این نیروی خدماتی ما بعد از اینکه کارهای بخش را انجام میدهد به داخل اتاقها میآید و برای بیماران شعر میخواند تا روحیه آنها عوض شود»
یکی از خانمهایی که حالش از بقیه بیماران داخل آن اتاق بهتر بود صدایم کرد و گفت: «ما اینجا مشکل خاصی نداریم، تعدادمان زیاد است و خب نمیشود توقع داشت که پرستاران خدمات خوبی به ما ارائه دهند هرچند که تمام تلاششان را میکنند تا راضی باشیم، ولی تمام بیماران کرونایی یک درد مشترک دارند و آن هم رفتارهای دیگران هست، ملاقاتی که نداریم، بعد از اینکه از بیمارستان هم مرخص میشویم هرکسی متوجه میشود که کرونا داشتهایم از ما چنان دور میشود که انگار ما جذام داریم! بیماران کرونایی انقدر که درد روحی دارند درد جسمی ندارند.»
به اتاقهای دیگر رفتم و خواستم با بیماران صحبت کنم ولی به سراغ هرکسی که میرفتم یا نفسی برای صحبت کردن نداشت یا حوصلهای برای گفتن از دردهایشان، پیرمردهایی بودند که از فرزندان و خانوادههایشان گلایه داشتند و میگفتند: «این بی معرفتها حتی با تلفن داخلی بخش تماس نمیگیرند و حال ما را نمیپرسند انگار بود و نبودمان فرقی ندارد!»
یکی از بیماران بد حال شد و هم اتاقی هایش پرستار را صدا کردند، پرستاران فوراً به سمت بیمار آمدند و با تمام وجود سعی در احیای آن بیمار داشتند، پرستار آقا تند تند زیر لب ذکر میگفت حدود یک ربعی مشغول احیای بیمار بودند که خدا را شکر وضعیت بیمار به حالت طبیعی برگشت. ضربان قلب برگشت و تمام بیماران آن اتاق یک صدا صلوات فرستادند، یکی از مریضها که داشت گریه میکرد با صدای بلند گفت: «ما هیچکدام همدیگر را نمیشناسیم، و با هم نسبتی نداریم ولی در این چند روزی که با هم در این اتاق بودیم مانند برادر شدیم، خانم شما که خبرنگاری بگو این همدلی کجا هست؟ بقیه ما را فراموش کردند اشکالی ندارد ما که خودمان را فراموش نکردیم» و بعد با خنده گفت: «بیمارانی که در بیمارستانهای چین هستند هم برای شفای هم اتاقی هایشان صلوات میفرستند؟»
شیفتهای ما مانند دیگر همکارانمان هست اما در این بخش آنقدر استرس بالا هست و کار زیاد است که انگار به جای یک شیفت، دو شیفت سرکار هستیم، تمام اینهایی که گفتم یک طرف، مراقب بودن و رعایت کردن نکات فوق بهداشتی که خودمان مبتلا به این بیماری نشویم کار را بیشتر سخت کرده است یکی از پرستاران که قد کوتاهی نسبت به سایر پرستاران داشت، گفت: «من را ببین، لباس سایزم نمیشود، مجبوری چند دور چسب دورم بپیچم تا بتوانم با این لباسهای ایزوله در بخش راه بروم، شیفتهای ما مانند دیگر همکارانمان هست اما در این بخش آنقدر استرس بالا هست و کار زیاد است که انگار به جای یک شیفت، دو شیفت سرکار هستیم، تمام اینهایی که گفتم یک طرف، مراقب بودن و رعایت کردن نکات فوق بهداشتی که خودمان مبتلا به این بیماری نشویم کار را بیشتر سخت کرده است، تو میدانی باید تند تند بالاسر مریض بروی و حتی شده با آنها صحبت کنی تا بیماران روحیه بالایی داشته باشند و بتوانند با این بیماری کنار بیاییند اما لباسهای و وسایل مراقبتی دست و پای تو را بسته است.»
بیماران طبقه دو وضعیت بدتری نسبت به بیماران طبقه اول داشتند هم از نظر روحی و هم از نظر جسمانی اما با تلاش پرستاران و هم صحبتی آنها، بیماران امیدشان را به خدا از دست نداده بودند و بی صبرانه منتظر جدا شدن از دستگاه اکسیژن بودند تا بتوانند بقیه طول درمان را در خانه باشند.
همراه نماینده روابط عمومی به طبقه سوم یعنی آخرین بخش رفتیم، همان ابتدا که وارد شدیم شاهد درگیری بیمار کرونایی با پرستاران بودیم، ماجرا از آن قرار بود که پزشک او را مرخص کرده بود ولی آن بیمار میخواست همچنان در بخش بماند چراکه میگفت: «خانه من ۶۰ متری هست، همسرم دیابت دارد و سه فرزند کوچک هم دارم، من نمیتوانم به خانه بروم اگر بروم همسر و فرزندانم مبتلا میشوند، در یک خانه ۶۰ متری که چه جوری قرنطینه شوم؟»
دو پرستار آقا سعی داشتند تا او را آرام کنند، آن بیمار همانطور که به سمت اتاقش میرفت گفت: «حداقل یک جایی رو درست کنید تا افرادی که نه سالمم نه بیمار کامل به آنجا برویم تا باقی افراد را درگیر نکنیم.»
بیماران طبقه سوم وضعیت خوبی نداشتند، شدت بیماری در آنها بیشتر بود، تعداد پرستاران کمتر بود و میشد خستگی را در آنها دید، پرستاران از کم بودن نیروی انسانی و کمبود تجهیزات گلایه میکردند، میثم خاکی یکی از پرستاران آن بخش میگفت: «تقریبا از اواخر بهمن درگیر بیماری کرونا در بیمارستان شدیم، بخش ما بسیار شلوغ است و مراجعه کننده بالایی دارد، بیمارستان مسیح دانشوری دارو به مقدار لازم دارد ولی به شدت با کمبود تخت مواجه است، به دلیل اینکه کمبود تجهیزات و حفاظت فردی داریم تعداد از همکاران ما بیمار شدند، لباس، ماسک و محافظ صورت به شدت کم داریم.»
دقایق پایانی حضورمان در بخش بود و باید زودتر به بیرون میرفتیم، به اتاق بیماری که مرخص شده بود و در ابتدای ورودمان به بخش شاهد اعتراضهایش بودیم رفتم، از او سوال کردم چگونه به این بیماری مبتلا شده است، همان طور که داشت لباسهایش را عوض میکرد تا تخت را تحویل بدهد، گفت: «من کارگرم، کارگر روزمزد، برایم کرونا یا هر بیماری دیگری اهمیتی ندارد آن چیزی که اهمیت دارد شکم گرسنه زن و بچههایم هست.»
تلفن همراهش را نشانم داد و گفت: «موجودی حسابم را ببین، ۱۲۰ هزار تومان بیشتر ندارم، من تا خانه باید با مترو بروم، داخل خانه چه؟ مواد تقویتی از کجا بیاورم؟» نیروی خدماتی آمد و از او خواست تا برای تسویه حساب و برگه ترخیص همراهش برود.
سوال بسیار بود اما هم پرستاران سرشان شلوغ بود و هم دیگر تحملم در آن لباسها تمام شده بود، به بیرون از بخش آمدیم و لباسهای ایزوله را از تن درآوردیم و به سمت در خروجی رفتیم، آن مریضی که مرخص شده بود از شدت سرفه به گوشه حیاط نشست و ماسکش را جدا کرد تا بتواند دهانش را بشورد، بعد از اینکه دهانش را شست دیگری ماسکی نداشت تا به صورت بزند و همان طور که از بیمارستان خارج میشد صدای سرفههای خشکش در فضا میپیچید.
