برچسب: علم

به گزارش خبرنگار مهر، خورشیدگرفتگی حلقوی ۵ دی ماه ۱۳۹۸ از عربستان سعودی، قطر، امارات، عمان، هند، سریلانکا، سنگاپور، اندونزی، مالزی، فیلیپین قابل مشاهده است. بخش بزرگی از غرب، جنوب و جنوب شرق آسیا نیز می‌توانند این گرفت را به صورت جزئی مشاهده کنند.

این کسوف از تمام پهنه ایران به صورت جزئی مشاهده می‌شود. مناطق جنوبی ایران در حاشیه خلیج فارس بهترین مکان برای مشاهده گرفتگی بیشتر خورشید هستند. 

این رخداد با کسوف جزئی در ساعت ۵:۵۹ به وقت ایران آغاز می‌شود و گرفت کلی در ساعت ۷:۰۴ خواهد بود. در میان همه مناطق جنوبی ایران جزیره کیش با ۸۵.۱۴ درصد گرفت خورشید، بهترین مکان برای رصد کسوف جزئی است. 

جدول درصد و زمان گرفتگی در ایران

این خورشید گرفتگی در تمام پهنه ایران قبل از طلوع خورشید آغاز  و خورشید به صورت گرفته طلوع خواهد کرد.

حداکثر گرفت خورشید در ساعت ۸:۴۷ دقیقه فرا خواهد رسید و گرفت کلی نیز در ساعت ۱۰:۳۰ پنجم دی ماه به پایان می رسد؛ مراحل پایانی کسوف که شامل گرفت جزئی است نیز در ساعت ۱۱:۳۵ پایان خواهد یافت. طی وقوع این خورشید گرفتگی، سایه خورشید با پهنایی حدود ۱۴۲ کیلومتر روی زمین به وقوع می پیوندد و سرعتی برابر با ۱.۱ کیلومتر در ثانیه دارد؛ همچنین این خورشیدگرفتگی از غرب آسیا به سوی شرق آسیا حرکت می کند.

بیشترین زمان این گرفت حلقوی ۳ دقیقه و ۴۰ ثانیه در دریای چین جنوبی خواهد بود. در کشورهای جنوبی خلیج‌فارس زمان گرفت حلقوی ۲.۵ تا ۳ دقیقه خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پرس اسوسیشنز، به تازگی ۶ سیاره خارج از منظومه شمسی کشف شده که در فاصله‌ای نزدیک به ستاره‌هایشان دور آنها مدار می‌زنند. به گفته محققان ۳مورد از این سیارات اطلاعاتی کلیدی دربر دارند که درک انسان از زمین را بیشتر می‌کند.

تلسکوپ سیاره یاب سازمان فضایی اتحادیه اروپا در شیلی این سیارات را کشف کرده است. دانشمندان معتقدند یافته‌های آنان که به عنوان ۳ تحقیق جداگانه در نشریه نیچر منتشر شده، دانش بیشتری درباره ماهیت زمین و سیارات صخره‌ای دیگر در منظومه شمسی (مریخ، ونوس و عطارد) فراهم می‌کند.

کارول هاسول رئیس بخش ستاره شناسی در Open University انگلیس می‌گوید: سیارات صخره‌ای کشف شده فرصت‌هایی برای اندازه گیری حجم، شعاع و ترکیبات تشکیل دهنده آنها فراهم می‌کنند. به این ترتیب می‌توان نحوه ساخت سیارات را بررسی کرد.

ستاره شناسان Open University سه ستاره نزدیک زمین به نام‌های DMPP-۱، DMPP۲ و DMPP-۳ را بررسی کردند که ۱۶۰ تا ۴۴۰ سال نوری از زمین فاصله دارند. محققان متوجه شدند DMPP-۱c، DMPP-۱dو DMP-۱e حجمی بین ۳ تا ۱۰ برابر زمین دارند و دور ستاره DMPP-۱ مدار می‌زنند.

سیاره DMPP-۱b نیز دور همین ستاره مدار می‌زند. سیاره مذکور حجمی مشابه نپتون دارد و مدار آن ۲۰ روز طول می‌کشد. دنیل استاب یکی از دانشجویان سابق مقطع دکتری همین دانشگاه می گیود: این ستاره سیستم سیاره‌ای بسیار مهم و جالبی دارد.

محققان معتقدند با بررسی سه سیاره DMPP-۱c، DMPP-۱dو DMP-۱e که مشابه زمین هستند می‌تواند به اسرار سیارات صخره‌ای مانند زمین دست یافت.

سهم پژوهش از تولید ناخالص درجا می زند/ فاصله با اهداف برنامه ششم

خبرگزاری مهر؛ سرویس حوزه و دانشگاه؛ مهتاب چابک: بخش قابل‌توجهی از تولید ناخالص داخلی کشورهای در حال‌توسعه، متعلق به پژوهش بوده و در مقام مقایسه این میزان در کشور ما بسیار ناچیز است؛ در باب اهمیت این عدد می توان به ارتباط مستقیمش با «رشد اقتصادی» کشورها اشاره کرد. به طوری که به هر میزان این نرخ افزایش یابد، رشد اقتصادی کشورها را نیز به همان میزان تضمین می کند. این تضمین همان چیزی ست که کشورهای درحال توسعه از جمله ایران به دنبال آن هستند؛ اما غفلت و بی توجهی، این مهم را در سایه پنهان کرده است.

براساس آخرین آمارها، سهم پژوهش از (G.D.P) در کشور کره‌جنوبی ۳/۶ درصد، ژاپن ۳/۴ درصد، آلمان ۲/۹ درصد، آمریکا ۲/۸ درصد، فرانسه ۲/۳ درصد، در کشور چین ۲ درصد، روسیه ۱/۵ درصد و در هند یک‌ درصد اعلام شده است؛ در حالی که این سهم در ایران، زیر یک درصد (حدود نیم درصد) است که نشان از عقب ماندن کشورمان از کشورهای نام برده دارد.

کشوری که شعارش جدا شدن از اقتصاد نفتی ست و می خواهد بر اساس تولید، توزیع و کاربرد دانش به «اقتصادی دانش بنیان» دست یابد، بیش از پیش نیازمند توجه به حوزه پژوهش و ورود مراجع تصمیم گیر برای بازنگری در روند فعلی است. اقتصاد نفتی، ثروت آفرین نیست و آن چیزی که هر کشوری را بر بنایی محکم، استوار نگه می دارد، دانش، علم و نوآوری نیروی انسانی ملت هاست. از همین رو بمنظور صیانت از جایگاه علمی و دست یابی به پژوهش های کاربردی برای رهایی از وابستگی به بیگانه، باید تلاش بیشتری برای تحقق سهم پژوهش از (G.D.P) داشت.

با این حال با نگاهی به تعداد مراکز علمی و پژوهشی در سالهای گذشته، می بینیم که تعداد پژوهشگاه های درون دانشگاهی افزایش یافته و محققان و پژوهشگران، با تولید و ساخت برخی محصولات فناور و دانش بنیان محور، ایران را در تولید برخی محصولات خودکفا و بعضا به فرایند ارزآوری در کشور کمک کرده اند. اما در حال حاضر در میانه راه قرار داریم و همچنان زنجیره های پژوهش، چفت و بست درست و اصولی لازم را ندارند.

آنطور که پیش از این در گزارش مهر (اینجا) به آن اشاره شد، پژوهشگران همچنان معطل بودجه و گرنت هستند؛ به طوری که مجبورند وام بگیرند تا کار تحقیقاتی خود را بالاخره به سرانجام برسانند.

نکته قابل توجه دیگر، بحث نوع هزینه کرد بودجه های پژوهشی در دانشگاه هاست؛ اینکه آیا این بودجه در محل خود هزینه می شود یا قربانی کمبود بودجه در سایر بخش ها می شود؟ آن چیزی که امروز نگرانی مسئولان و محققان را افزایش داده، سهم حداقلی پژوهش در ایران از تولید ناخالص ملی و رها شدن این سهم از بند تعهد است؛ به گونه ای که وقتی در محافل علمی آن ها را مورد سوال و خطاب قرار می دهیم در یک جمله می گویند «وضعیت پژوهش خراب است».

سهم پژوهش از (G.D.P) قرار بود به چه عددی برسد؟

هرچند مقرر بود براساس قانون برنامه های سوم، چهارم و پنجم، این میزان به ۳ درصد تولید ناخالص ملی افزایش یابد، با این وجود اما با پایان اجرای برنامه، این سهم نهایتا به حدود نیم‌درصد رسید؛ حالا در برنامه ششم توسعه، چشم انداز این سهم ۴ درصد در نظر گرفته شده است؛ عددی که تحقق آن بسیار سخت به نظر می رسد.

وضعیت ایران در سهم پژوهش از تولید ناخالص ملی

وزیر علوم در گفتگویی که چند روز گذشته با خبرنگار مهر داشت، سهم پژوهش از تولید ناخالص ملی را چیزی حدود ۶ دهم درصد عنوان کرد و گفت: آنچه که من اطلاع دارم در حال حاضر سهم پژوهش از تولید ناخالص ملی ۶۶ صدم درصد بوده و در مجموع می‌توان گفت کمی بالاتر از ۶ دهم بوده و در همین حدود است.

با بودجه اندک ۹۹، تحقق سهم ۴ درصدی بعید است

اعتبار لحاظ شده در لایحه بودجه ۹۹ برای مراکز پژوهشی و پژوهشگاه های دانشگاه ها، رقمی حدود ۷ هزار و ۴۴۱ میلیارد ریال است که در مقایسه با به بودجه سال ۹۸، تنها ۲.۱۲ صدم درصد افزایش دارد. به نظر می رسد این افزایش ناچیز بودجه پژوهشی در لایحه بودجه ۹۹، احتمال تحقق سهم ۴ درصدی از تولید ناخالص ملی را به صفر برساند؛ به طوری که وزیر علوم نیز این موضوع را تایید کرده و گفته است: با توجه به اینکه بودجه سال آینده نسبت به بودجه امسال تغییر چندانی نداشته، لذا بعید است سال آینده سهم پژوهش از تولید ناخالص ملی خیلی بیشتر از امسال شود.

چرخه معیوب حمایت از تحقیق و پژوهش/بار سنگینِ تعهد بر دوش بخش دولتی

یکی از نکات حائز اهمیت در کشورهای پیشرفته، سهم قابل توجه بخش خصوصی و غیردولتی در حمایت از پژوهش است. این فرایند اما در ایران به عنوان کشوری در حال توسعه که سعی دارد سهم پژوهش از (G.D.P) را به ۴ درصد برساند، به نظر معیوب است. در حال حاضر بار سنگینِ تعهد برای تحقق این عدد بر روی دوش بخش دولتی قرار گرفته است.

در همین رابطه مسعود برومند معاون پژوهش و فناوری وزارت علوم به خبرنگار مهر گفت: توجه به نقش بخش خصوصی در این ماجرا در ایران مغفول مانده و پتانسیل این بخش هنوز فعال نشده است. او بر این باور است که شرکت های خصوصی آنطور که باید و شاید، نتوانسته اند نقش حمایتی خود را از پژوهش و تحقیق، به خوبی ایفا کنند.

لزوم تدوین طرحی برای حمایت از بخش واحدهای فناور

برومند با اشاره به اینکه ساز و کارهای اجرایی برای تحقق این امر باید مورد بازنگری قرار بگیرد، تصریح کرد: این ساز و کار باید هرچند سال یکبار بازنگری شود تا بتواند از هدفگذاری ها در برنامه های توسعه کشور پشتیبانی کند.در حال حاضر نیازمند مدل های جدیدی برای همکاری و پشتیبانی دولت از تحقیق و توسعه شرکت های خصوصی و واحدهای فناوری هستیم.

هدفگذاری برنامه ششم محقق نمی شود

برومند همچنین میزان بودجه های پژوهشی در سال های اخیر را اندک عنوان کرد و گفت: با این وضعیت بودجه ای، قطعا به آن هدفی که قانونگذار در حوزه پژوهشی در برنامه ششم تعیین کرده، نخواهیم رسید. بودجه پژوهشی کشور هر سال با یک نرخی افزایش می یابد، اما این نرخ ها مورد تایید و رضایت نیست. به طور مثال؛ درسال های گذشته از ۸ هزار و ۴۰۰ میلیارد ریال به ۹ هزار میلیارد و در ادامه، نهایت بودجه به حدود ۱۳ هزار میلیارد رسید؛ درست است که این اعداد، افزایش را نشان می دهد، اما به نظر بنده کافی نیست.

وی همچنین درباره نرخ سهم پژوهش از (G.D.P) توضیح داد و گفت: عددی که سازمان برنامه و بودجه سال گذشته (۹۷) اعلام کرد، چیزی حدود ۷ دهم درصد بود. در ارتباط با سال ۹۹ از سازمان برنامه و بودجه خواسته ایم که عدد دقیق را اعلام کنند، اما به نظر می رسد با توجه به پرداخت ها این عدد باید حدود ۵ دهم درصد باشد.

معاون پژوهش و فناوری وزارت علوم با اشاره به اینکه سهم پژوهش از (G.D.P) در سال های اخیر افزایش داشته، اما عددش بسیار کم است، خاطرنشان کرد: امیدوارم با حمایت دولت و مجلس عدد بودجه پژوهش و سهم آن از (G.D.P) افزایش یابد.

ایران اگر می خواهد به کشوری با رشد اقتصادی بالا برسد و به گردونه رقابت با کشورهای طراز در این حوزه بپیوندد، باید به دنبال ارتقا سطح شاخص های تحقیقاتی خود باشد که البته تحقق این امر، مستلزم تخصیص بودجه کافی و حذف نگاه هزینه زا به مقوله پژوهش است؛ اما خب طبیعی است که این سهم نیم درصدی پژوهش از تولید ناخالص داخلی ما را به این آرمان و اهداف ترسیم شده در اسناد بالادستی نظام در حوزه علم وفناوری، نزدیک نخواهد کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، در دنیای امروزی آلودگی هوا به یکی از معضلات پیچیده و البته همیشگی در زندگی انسان های سراسر جهان تبدیل شده است. انتشار گازهای گلخانه ای طی دهه های متمادی و از نیمه قرن بیستم میلادی تاکنون هر سال بیشتر شده است. انتشار این گازها همزمان تغییراتی در زیست بوم انسان و جانوران ایجاد کرده است.

اما این پایان ماجرا نیست تاثیرات مخرب آلودگی هوا بر بدن انسان قابل انکار نیست. تحقیقات مختلف حاکی از آن هستند که ذرات ریز معلق در هوا، گازهای گلخانه ای و مسموم بر ذره ذره وجود انسان تاثیر منفی دارند. تحقیقات مختلف رابطه میان آلودگی هوا و بیماری های پوستی، گوارشی، قلبی و ریوی را نشان داده اند. اما تکان دهنده تر آنکه طبق پژوهشی جدید این نوع آلودگی بر سلول های مغز و ایجاد افسردگی در بدن افراد نیز تاثیرگذار است.

آلودگی هوا برای قلب انسان مضر است

به نوشته یورک آلرت، نتایج تحقیقی که در ۱۵ سامبر سال جاری میلادی در نشریه The Journal of Physiology منتشر شده، نشان می دهد آلودگی هوا تاثیر قابل توجهی بر سلامت انسان دارد و ریسک بیماری های قلبی و حلمه قلبی را افزایش می دهد. این پژوهش که توسط محققان دانشگاه منچستر انجام شده و نشان می دهد  تاثیرات آلودگی هوا بر قلب آبزیان را می توان به انسان ها نیز تعمیم داد زیرا مکانیسم عملکرد هر دو عضو یکسان است.

فقط در انگلیس سالانه ۱۱ هزار مرگ به دلیل بیماری و حمله قلبی به آلودگی هوا مرتبط شده که دلیل آن «ذرات ریز خاصی» موجود در هوا particulate matter (PM) است که مشکلات سلامتی متعددی به وجود می آورد.Pm۲.۵  یکی از ریزترین و خطرناک ترین ذرات ریز است که هنوز در انگلیس بالا است.

محققان در این پژوهش جانوران مهره دار متعددی را بررسی و روی ترکیباتی تمرکز کردند که سطح ذرات ریز را به یکدیگر پیوند می دهد. این ترکیبات هیدروکربن های پلی سایکلیک آروماتیک (PAH) نام دارند و مقدار آنها با میزان تاثیرگذاری آلودگی هوا روی قلب مرتبط است.

هرچند دانشمندان می دانستند آلودگی هوا برای انسان ها خطرناک است اما فقط طی ۵ سال گذشته تحقیقات با این موضوع انجام شده اند.

آلودگی هوا روی عملکرد ورزشکاران و کارمندان ساده تاثیر می گذارد

از سوی دیگر نشریه اینترنتی« وکس» نیز در گزارشی به تاثیرات آلودگی  پرداخته و می نویسد: طی سال های اخیر طیف وسیعی از تحقیقات درباره تاثیر آلودگی هوا بر قابلیت های شناختی انسان منتشر شده است. این پژوهش ها نشان دهنده تاثیرات آلودگی هوا در طیف وسیعی است. درهمین راستا «پاتریک کولیسون» مدیر ارشد اجراییStripe( شرکت فناوری پردازش پراخت) به این موضوع علاقه نشان داده و تعداد زیادی از تحقیقات کلیدی در این باره را در وبلاگ شخصی خود منتشر کرده است. برخی از  نتایج این تحقیقات نشان می دهد قرار گرفتن در معرض ذرات ریز آلاینده هوا در بلند مدت به افزایش بروز فراموشی و آلزایمر در افراد سالمند منجر می شود.

تحقیقی روی ۲۰ هزار زن مسن نشان داد قرار گرفتن در معرض ۱۰ میکروگرم ذارت آلاینده هوا در بلند مدت معادل ۲ سال تسریع فرایند پیری است.

البته تاثیرات آلایندگی هوا فقط به سالمندان مربوط نیست و در بلند مدت ظاهر نمی شود. به نظرمی رسد گروهی از متخصصان به دلیل آلودگی هوا دچار اختلالاتی در کوتاه مدت نیز شده اند. به عنوان مثال شطرنج بازان ماهر هنگام مسابقه در روزهای آلوده اشتباهات بیشتری انجام می دهند. بازیکنان بیس بال نیز در روزهای آلوده عملکرد چندان مناسبی در زمین بازی ندارند.

کارمندان عادی نیز تحت تاثیرات آلودگی قرار می گیرند. نتایج آزمون قابلیت های شناختی آنها در محیط هایی با آلودگی کمتر، بهتر است. جالب آنکه طبق تحقیقی دیگر مشخص شده دلالان سهام در روزهای آلوده عملکرد چندان مناسبی نداشتند.

پژوهشی میان کارگران یک واحد بسته بندی میوه نشان داد آلودگی بیشتر در هوای آزاد از لحاظ آماری و اقتصادی تاثیر قابل توجهی روی سرعت بسته بندی کارگران داخل کارگاه دارد.

افزایش بستری شدن بیماران مبتلا به بیمار قلبی و عفونت های ادراری

روزنامه گاردین نیز در گزارشی اشاره می کند تحقیقات جدید حاکی از آن است که در شرایط افزایش آلودگی هوا تعداد بیماران بیشتری به دلایل مختلف از حمله قلبی گرفته تا عفونت ادراری در بیمارستان ها بستری می شوند.

هرچند در پژوهش فقط یکی از اجزای آلودگی هوا بررسی شده، اما تحلیل جهانی که اوایل سال جاری منتشر شده نشان می دهد تقریبا تمام سلول های بدن انسان تحت تاثیر آلودگی قرار می گیرند.

فرانچسکا دومینیسی از دانشگاه هاروارد و محقق ارشد این پژوهش همراه همکارانش بیش از ۹۵ میلیون پرونده مطالبات بیمه بیمارانی را بررسی کردند که بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ میلادی در بیمارستان ها بستری شده بودند. این بیماران ۶۵ ساله یا مسن تر بودند .

از سوی دیگر آنها یکی از شاخص های آلودگی هوا به نام PM۲.۵ را بررسی کردند که توسط وسایل نقلیه و واحدهای تولید برق تولید می شود. محققان با بررسی اطلاعات مربوط به کیفیت هوا و منطقه محل سکونت افراد، سطح PM۲.۵ را برای هر بیمار به طور جداگانه تخمین زدند.

نتایج این تحلیل نشان داد حتی اندک افزایش PM۲.۵ به اندازه یک میکروگرم در یک متر مربع طی بازه ای دو روزه با افزایش بستری شدن فرد در بیمارستان مرتبط است. به بیان ساده تر افزایش آلودگی هوا احتمال بستری شدن افراد با حمله قلبی را بیشتر می کند.

از سوی دیگر این محققان متوجه شدند در بازه های زمانی با آلودگی بیشتر  بیماری هایی از جمله عفونت ادراری، پارکینسون و عفونت خونی بیشتر می شود. 

آلودگی هوای بیشتر ما را افسرده می کند

نشریه گاردین در گزارشی دیگر به تحقیقی پرداخته که تاثیر آلودگی بر میزان افسردگی را بررسی کرده است. طبق این پژوهش در اماکن با هوای آلوده میزان افسردگی نیز بیشتر است.

جوزف هیز یکی از محققان این پژوهش می گوید: شواهد نشان می دهند آلودگی هوا به زعم خود بهداشت روان را به خطر می اندازد. تحقیق مذکور در نشریه Environmental Health Perspectives, منتشر شده  و از اطلاعات مربوط به ۱۶ کشور در آن استفاده شده است.

نیاز به تحقیقات بیشتر برای ارتباط آلودگی و سلامت انسان

هرچند سوالاتی درباره روش انجام هر کدام از این پژوهش ها وجود دارد اما به طور دقیق مشخص نیست این یافته ها به انجام پژوهش های دقیق تر منجر می شود. با این وجود انبوه یافته ها درباره تاثیرات آلودگی هوا خارق العاده است و در پایین ترین سطح نیاز به تحقیقاتی سیستماتیک برای بررسی آلودگی و قابلیت های شناختی انسان را ضروری می کند.

به نظر می رسدآلودگی  عواقبی شفاف و قابل ردیابی در کوتاه و بلند مدت بر بدن انسان دارد. این تاثیرات در کودکان، سالمندان و افراد در سن اشتغال کاملا واضح است. همینطور پژوهش ها نشان می دهد آلودگی هوا بر روی نیروی کار ماهر و تازه کار به یک اندازه تاثیرگذار است.

تابش حرارتی، توسط همه چیز با درجه حرارت بالاتر از صفر مطلق منتشر می‌شود و هرچه جسم داغ‌تر شود، طول موج‌های آن درخشان‌تر می‌شوند.

 با این حال، یک کشف جدید به لطف خواص عجیب و غریب یک ماده کوانتومی به نام اکسید نیکل ساماری، استثنایی غافلگیرکننده از این اصول فیزیک به وجود می آورد. در تحقیقات جدید دانشمندان دریافتند که اکسید نیکل ساماریوم می‌تواند گرمای نشر شده توسط تقریبا همه اجسام جامد را جذب کند. 

مهندس مواد، Shriram Ramanathan از دانشگاه Purdue توضیح می‌دهد، هنگامی که شما یک جسم را سرد یا گرم می‌کنید، مقاومت الکتریکی آن به آرامی تغییر می‌کند. اما برای اکسید نیکل ساماریوم، این مقاومت به شکلی غیر متعارف از حالت عایق به رسانا تغییر می‌کند که خاصیت انتشار نور حرارتی آن برای یک بازه دمای خاص تقریباً یکسان است.

از آنجا که دوربین‌های مادون قرمز بر اساس تشعشعات حرارتی کار می‌کنند، ماده‌ای مانند این می‌تواند مشخصه حرارتی یک شی را پوشانده و به نوعی موجب استتار آن شود و آن را از نظر گرمایی نامرئی کند. هنوز اطلاعات زیادی دربارهی این مطالعه وجود ندارد اما محققان می‌گویند روزی می‌توان از اینگونه مواد نه تنها برای کاهش دید، بلکه برای افزایش دید اجسام نیز استفاده کرد. 

در آزمایشات محققان تعدادی از مواد را تا دمای ۱۰۰ تا ۱۴۰ درجه سانتیگراد گرم کردند و تابش حرارتی آن‌ها را در مادون قرمز با طول موج بلند اندازه‌گیری کردند. موادی که یاقوت کبود، سیلیس و یا نانو لوله‌های کربنی ترکیب شده بودند، همگی تغییر قابل توجهی در تابش حرارتی خود نشان دادند. اما موادی که با یک فیلم از اکسید نیکل ساماریوم پوشیده شده بودند تغییری در برابر گرما از خود نشان ندادند. 

در عکس بالا اکسید نیکل ساماریوم با نام ZDTE نمایش داده شده است. همانطور که در عکس مشخص است با افزایش دما تغییری در ZDTE مشاهده نمی‌شود. 

به گفته محققان، قابلیت جدا شدن دما و تابش حرارتی از یکدیگر موجب دستیابی به فناوریهای بزرگی همچون تکنولوژیهای پوشیدنی شخصی و مدیریت حرارتی در فضا می‌شود.

sciencealert
۲۱۲۱

زومیت نوشت: در اوت امسال فورد اعلام کرد مدل‌های ۲۰۲۰ موستانگ GT350 و GT350R بهینه‌سازی‌های فنی درخورتوجهی تجربه خواهند کرد. این بهینه‌سازی‌ها شامل ارتقای عملکرد شاسی و ستون فرمان جدید و سیستم فرمان الکتریکی جدید این خودرو هستند. این‌ها تنها برنامه‌ی فورد برای این دو نسخه‌ی موستانگ نیست؛ بلکه فورد نسخه‌ی تولیدمحدود را نیز برای GT350 و GT350R معرفی کرده است که Heritage Edition نام دارد. این نسخه به یادبود پیشینه‌ی ۵۵ ساله‌ی فورد موستانگ GT350 و مدل کارول شلبی ۱۹۶۵ فست‌بک کوپه معرفی شده است.

در بخش ظاهری، Heritage Edition شامل رنگ کلاسیک سفید بدنه و خط‌های آبی‌رنگ می‌شود. رنگ‌آمیزی این مدل‌ها دقیقا مانند مدل‌های شلبی GT350 سال ۱۹۶۵ است. همچنین، باید به نشان خودرو در جلو و عقب و نشان مخصوص روی داشبورد اشاره کرد. مدل GT350R به رنگ مشکی با نوارهای قرمز رنگ عرضه خواهد شد.

جیم اونز، مدیر بازاریابی فورد موستانگ می‌گوید: اگر به گذشته نگاه کنیم، فورد و کارول شلبی در اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ خودرویی ساختند که در تاریخ موستانگ اهمیت زیادی دارد. این مدل‌ها با رنگ خاص و متمایز خود و توانایی‌های فراوان بسیار رؤیایی بودند و حالا Heritage Edition مدل‌ GT350 و GT350R ادای احترامی به این افسانه‌ی شلبی است.

Heritage Edition درحال‌حاضر با ۱،۹۶۵ دلار گران‌تر از نمونه‌های استاندارد GT350 و GT350R قابل سفارش است. ناگفته نماند مدل ۲۰۲۰ فورد موستانگ GT350 با قیمت پایه‌ی ۶۰ هزار و ۴۴۰ دلار و مدل GT350R نیز با قیمت پایه‌ی ۷۳ هزار و ۴۳۵ دلار به بازار عرضه خواهند شد. تحویل مدل‌های Heritage Edition از اوایل سال ۲۰۲۰ آغاز و پیش‌بینی می‌شود در فصل بهار به‌دست مشتریان برسند.

۲۱۲۱