برچسب: شرکت فیلم سازی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در شب پایانی جشنواره مستند ایدفا مهرداد اسکویی مستند ساز ایرانی به عنوان برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره انتخاب شد.

در حالی که وی این جایزه را برای فیلم مستند «سایه‌های بی‌خورشید» کسب کرد، هایدی حسن و پاتریشیا پرز فرناندز نیز به عنوان برندگان ایدفا برای بهترین فیلم مستند انتخاب شدند.

«در نجوا» که به صورت مشترک توسط این دو کارگردان ساخته شده درباره دوستی و آزادی است.

اعضای هیات داوران جشنواره این فیلم را اصیل و جادویی خواندند.

فیلم اسکویی یعنی «سایه‌های بی‌خورشید» که با تمرکز بر زنان جوانی ساخته شده که برای قتل یک مرد در زندان هستند، نیز از سوی هیات داوران تمجید شد.

آنها اعلام کردند از این فیلم و سبک ارایه موضوع که اسکویی با مهارت آن را به استعاره‌ای از زندگی بدل کرده؛ تحت تاثیر قرار گرفته‌اند.

هیات داوران افزود: کارگردان در این مستند تصویرگر شخصیت‌هایی پیچیده و تراژیک است و داستان‌های تاثیرگذار آنها را در حالی روایت می‌کند که مفاهیمی چون آزادی، امنیت و عشق به چالش کشیده می‌شوند.

این در حالی است که فیلم اسکویی به عنوان فیلم افتتاحیه این دوره جشنواره فیلم مستند ایدفا انتخاب شده بود.

مستند «خلاف جهت عقربه‌های ساعت» ساخته جلال وفایی نیز در بخش نیمه بلند به عنوان بهترین جشنواره انتخاب شد.

در بخش مسابقه کودکان و نوجوانان نیز جعفر نجفی با مستند ۳۰ دقیقه‌ای «آشو» به عنوان بهترین فیلم این بخش انتخاب شد.

جایزه تدوین نیز به ساندر ووس برای فیلم هلندی «پانک‌ها» اهدا شد که ساخته ماسجا اومز است و نگاهی به گروهی از نوجوانان دارد که می‌خواهند با مسایل درونی‌شان کنار بیایند. تدوین هوشیارانه و حساس این مستند از سوی هیات داوران با تمجید روبه رو شد و برای توازن بین دنیای درونی این نوجوانان و تلاش روزانه‌شان از تدوینگر تحسین شد. همین فیلم موفق به کسب جایزه فیلمبرداری جشنواره هم شد.

لوسی واکر فیلمساز بریتانیایی نیز برای «انزوا» موفق به کسب جایزه فیلم اول شد. این فیلم درباره شرایط کاری کارگران سیاه در بریتانیا است.

جایزه یک عمر دستاورد هنری هم به مستندساز دانمارکی یورگن لت رسید. وی گفت مردم اغلب از من می‌پرسند چه عاملی مشوق من برای ادامه فیلم‌سازی است و من یک پاسخ ساده دارم؛ این که نمی‌توانم توقف کنم.

وی در طول ۵۷ سال کار تقریبا ۵۰ فیلم مستند ساخته است.   

امسال سی‌و دومین دوره جشنواره فیلم مستند آمستردام برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گاردین، بازگشت بانو مگی اسمیت به صحنه تئاتر پس از غیابی ۱۲ ساله باعث شد او بتواند رکوردشکن شود و پنجمین جایزه بهترین بازیگر زن قدیمی‌ترین جوایز تئاتر بریتانیا را ۵۷ سال پس از نخستین پیروزی‌اش از آن خود کند.

اعضای هیات داوران شصت‌وپنجمین جوایز تئاتر ایونینگ استاندارد جایزه ناتاشا ریچاردسون برای بهترین بازیگر زن را به خاطر ایفای نقش منشی جوزف گوبلز مسئول ارشد رژیم نازی‌ها به اسمیت اهدا کردند.

دیگر جوایز برتر بازیگری همچنین به اندرو اسکات و آن-ماری داف اهدا شدند و سر ایان مک‌کلن و پیتر بروک جوایز ویژه دریافت کردند.

اسمیت ۸۴ ساله برای نسل‌های مختلف با نقش‌های متفاوت شناخته‌شده است. برای بعضی‌ها او پروفسور مک‌گونگال در مجموعه فیلم‌های «هری پاتر» است، برای بعضی‌ها ویولت کراولی کنتس گرانتام در «دانتون ابی» است و همچنین ممکن است برای بعضی‌ها به عنوان بازیگر نمایشنامه‌های پیتر شیفر یعنی «گوش خصوصی» و «چشم عمومی» شناخته شود که در آن‌ها کنار کنت ویلیامز در سال ۱۹۶۲ نقش‌آفرینی کرده بود.

برای همان نمایشنامه‌ها بود که او نخستین جایزه بازیگری ایونینگ استاندارد خود را دریافت کرد. او سه بار دیگر این موفقیت خود را با نمایشنامه‌های «هدا گبلر» در سال ۱۹۷۰، «راه دنیا» در سال ۱۹۸۴ و «سه زن قدبلند» در سال ۱۹۹۴ تکرار کرد.

اسمیت در سخنرانی پس از پیروزی خود گفت «بسیار هیجان‌زده» است که دوباره به صحنه‌ تئاتر برگشته و زمانی را به یاد آورد که برای نخستین بار جایزه بهترین بازیگر زن ایونینگ استاندارد را از آن خود کرده بود.

او گفت: «مدت‌ها پیش بود و وقتی کارم را شروع کرده بودم یک جایزه دریافت کردم. جایزه را به این خاطر گرفتم که نمی‌توانستند به کس دیگری برای اهدای این جایزه فکر کنند.»

اسمیت جدیدترین جایزه خود را به خاطر ایفای نقش برونهیلده پومسل در نمایشنامه‌ای توسط کریستوفر همپتون در تئاتر بریج دریافت کرد. این نمایشنامه بر پایه شهادت‌هایی نوشته شده که پومسل بالاخره در سال‌های پایانی پیش از مرگ خود در ۱۰۶ سالگی به ثبت رسانده و سکوت خود را درباره تجربه‌های حضور داشتن در قلب دستگاه پروپاگاندای نازی‌ها بیان کرده بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، دبورا یانگ منتقد هالیوودر ریپورتر نوشته است: زنی که توسط یک زوج هلندی به فرزندخواندگی پذیرفته می‌شود به ایران بازمی‌گردد تا والدین بیولوژیکی‌اش را پیدا کند. این داستان فیلم مستندی ساخته کوروش عطایی و آزاده موسوی است که به عنوان نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۰ معرفی شده‌است.

وی در ادامه می‌نویسد: در این فیلم که مستندی درباره یک زن ۳۸ ساله هلندی به نام الین فریده کونینگ است که تصمیم می‌گیرد تا از محل تولدش در شهری در شمال شرقی ایران دیدار کند و والدینش را بیابد،‌ شاهد خنده زیاد و گریه زیادی هستیم.

این فیلم که با نگاهی ملایم و حساس ساخته شده بیننده را به جایی می‌برد که در فیلم‌های معاصر ایرانی به ندرت مود توجه واقع شده و آن عمق قلب خانواده‌های سنتی و ارزش‌های آن است. با وجود سفت و سخت بودن ارزش‌های مذهبی آنها، این مردم وقتی یکی از خودشان را می‌بینند کاملا آغوششان را روی او باز می‌کنند و پذیرای او هستند.

تهیه کنندگان و کارگردان‌های این فیلم پیشتر با هم برای تهیه مستند «از ایران، جدایی» ۲۰۱۳ همکاری کرده بودند که درباره واکنش‌های داخلی به فیلم اصغر فرهادی به عنوان برنده جایزه اسکار برای بهترین فیلم خارجی زبان سال ۲۰۱۲ بود.

«در جستجوی فریده» هرچند داستانی است که به نظر می‌رسد نکات کلیدی محدودی دارد،‌ تاکنون چندین جایزه برده و در جوایز فیلم لس انجلس با تقدیر روبه رو شده است.

شاید برجسته‌ترین جنبه تقابل واضح فیلم بین عقلانیت آرام خانواده هلندی که فریده را وقتی او حدود ۲ سال داشت از یتیم‌خانه‌ای در تهران به فرزندی گرفتند در برابر احساسات مهارنشدنی ایرانی‌هایی که او ملاقات می‌کند، باشد. بله؛ کلیشه‌های ملی همانی است که انتظار دارید باشد، اما هیچ کشوری به این دلیل با سوءبرداشت‌ها روبه رو نمی‌شود.

الین-فریده در آپارتمانش در آمستردام، یک زن تنهای فعال است که دوست‌های زیادی دارد و حفره بزرگ زندگی او این است که نمی‌داند چه کسی او را به دنیا آورده است و چرا آنها خواستند فرزند ۶ ماهه‌شان را در حرم امام رضا (ع) در مشهد رها کنند. این زخم داخلی از نظر او عاملی است که موجب می‌شود تا او ازدواج نکند و صاحب فرزندی نشود. با توجه به انتشار این داستان در برخی از رسانه‌های اجتماعی، او با سه خانواده که خیلی وقت است دخترشان را ندیده‌اند دیدار می‌کند.

این در حالی است که نیاز فریده برای بازگشت به خانه‌اش در ایران کاملا از طرف والدینش با حمایت روبه رو می‌شود و او را همراه برادر بزرگ‌ترش به فرودگاه می‌برند و برایش آرزوی موفقیت می‌کنند.

نقش دو فیلمساز هرگز نشان داده نمی‌شود و آنها در همه فیلم نادیده باقی می‌ماند گرچه حضور آنها با شخصیت محمد حدادی مطمئنا باید تاثیر زیادی در چگونگی شکل گیری این مستند داشته باشد.

در تهران فریده با نگار رحیمی دیدار می‌کند که در رسانه‌های اجتماعی فعال است و می‌پذیرد تا او را برای ترجمه همراهی کند. هر دو زنان جوان خونگرمی هستند و از وقتی با قطار به سمت مشهد می‌روند فریده با استقبال شادی روبه رو می‌شود. در ایستگاه هیاتی منتظر خوشامدگویی به او هستند که اولین‌شان علی اکبر مردی دوست داشتنی است که باور دارد پدر فریده است و با همسر و فرزندان و دامادانشان به استقبال او آمده‌اند. همه آنها زن هلندی را در آغوش می‌گیرند. بعد خانواده دوم و سوم از راه می‌رسند. همه معتقدند که او فرزندشان است و پس از سال‌ها پیدایش کرده‌اند و هر یک دیدگاه‌های خود را درباره این که این ماجرا چطور رخ داد، دارند. فریده به وضوح با عناصر طبیعی احاطه شده و همین شاید نتیجه مثبت سفر باشد.

عطایی و موسوی تاثیرات پیچیده را دوست ندارند. تدوین فیلم کاملا خطی و سرراست است؛ اما در نیمه راه، فیلم با تعلیق روبه‌رو می‌شود و این وقتی است که همه به پزشک مراجعه می‌کنند تا آزمایش دی‌ان‌ای از آنها گرفته شود. این که کدامیک از آنها پیروز این ماجرا می‌شود، چیزی است که در پایان فیلم به آن می‌رسیم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در حالی که با معرفی فیلم‌ها برای بخش بهترین فیلم بین‌المللی آکادمی اسکار بازار این آثار گرم شده است، فیلم «پاپیچا» که نماینده رسمی الجزایر در اسکار امسال است، در فرانسه با اقبال زیادی روبرو شده است.

این فیلم با نمایش در سینماهای فرانسه به پرفروش‌ترین فیلم آفریقایی که یک زن کارگردان آن بوده است، بدل شده است.

این فیلم که نخستین تجربه کارگردانی مونیا مدور است تاکنون ۱.۶ میلیون یورو فروش کرده و حدود ۲۵۰ هزار بلیت فروخته است.

این در حالی است که «پاپیچا» از ۹ اکتبر راهی سینماها شده و هنوز در حال اکران در ۶۰ سالن سینما در سراسر فرانسه است.

در مقایسه با «آتلانتیک» که نماینده امسال سنگال در رقابت اسکار فیلم بین‌المللی است، «پاپیچا» تقریبا ۴ برابر بیشتر فروش داشته است. این در حالی است که دیگر فیلم آفریقایی که توسط یک کارگردان زن ساخته شده بود یعنی «رفیقی» که ساخته ونوری کاهیو بود که در جشنواره کن ۲۰۱۸ با اقبال زیاد روبرو شد، تنها ۴۰ هزار بلیت در فرانسه فروخته بود.

«پاپیچا» از زمانی که اولین بار در بخش نوعی نگاه جشنواره کن امسال به نمایش درآمد تاکنون ۲۴ جایزه برده که بهترین فیلم عرب در جشنواره القونا از جمله آنهاست.

داستان این فیلم در الجزیره دهه ۱۹۹۰ می‌گذرد و درباره چند دختر جوان است که سعی دارند تا یک شوی لباس به راه بیندازند و این در حالی است که تندروها در کشورشان سعی دارند تا همه چیز را در کنترل بگیرند.

این فیلم که در الجزایر فیلمبرداری و تولید شده تاکنون به ۳۱ بازار جهانی فروخته شده که ایتالیا، بریتانیا، ایرلند، مکزیک، اسکاندیناوی، ژاپن، اسپانیا و آمریکای لاتین از جمله آنهاست. هنوز برای فروش آن به آمریکا توافق لازم به دست نیامده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، در مطلبی که دیروز از سوی رابرت ردفورد در ان‌بی‌سی نیوز منتشر شد، از قول وی گفته شده که سلطنت دیکتاتورمابانه ترامپ باید به پایان برسد و این به نفع آمریکا خواهد بود.

ردفورد نوشته است: ما در برابر بحرانی قرار گرفته‌ایم که هرگز در طول زندگی‌ام شاهدش نبوده‌ام: حمله‌ای دیکتاتورمابانه از سوی دونالد ترامپ به هر چیزی که این کشور برایش به پاخاسته است.

وی افزوده است: دیگر وقت رفتن ترامپ رسیده و ما با آنهایی در کنگره هستیم که برای حمایت از قانون اساسی در حوزه انتخابیه خود ایستاده‌اند. آرای ما به آنها قدرت می‌بخشد.

گرچه ردفورد در انتخابات ریاست جمهوری به ترامپ رای نداد، اما می‌گوید در این دوره که ترامپ به عنوان رییس جمهور وارد کاخ سفید شد به حد کافی وقت داشت تا بهترین کارها را انجام دهد، اما این کار را نکرد.

وی افزوده است: من فکر نمی‌کنم در این نظر تنها باشم و آنچه دارد همین حالا اتفاق می‌افتد عمیقا برای آمریکا نگران کننده است. به نظر می‌رسد شخصیت‌های سیاسی آمریکا در هر دو سو، فاقد شهامت اساسی برای نمایندگی مردم آمریکا هستند.

رابرت ردفورد که در فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» در نقش باب وودوارد خبرنگار در برابر ماجرای واترگیت ظاهر شده بود، تاکید کرد که همه اصول آمریکا را برباد رفته می‌بیند.

وی گفت: در لحظه‌ای از تاریخ هستیم که داریم چیزهای زیادی را از دست می‌دهیم، این لحظه‌ای بحرانی و فراموش نشدنی است. این سلطنت در لباس مبدل، پرآشوب بوده و جای تعجب ندارد که این همه از شهروندان سرخورده شده‌اند.

این کارگردان تاکید کرد که بیشتر مردم آمریکا درگیر زندگی هستند و سعی دارند این چیزها به پایان برسد و به شدت از روندی که در واشنگتن دنبال می‌شود ناامید هستند. وی گفت: اما حالا زمانش است. تنها ۱۱ ماه به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده . ۱۱ ماه تا این که ما شانس واقعی‌مان را برای این که این کشتی را به مسیر درست برانیم و چرخه مصیبت را تغییر دهیم، باقی مانده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در حالی که کاترین دونو هنوز باید در بیمارستان بستری باشد، فیلمبرداری فیلم «در طول زندگی» که این بازیگر سرشناس فرانسوی تا پیش از بیماری در حال بازی در آن بود، به بوته تعلیق افتاده است.

کاترین دونو سه هفته پیش به دلیل سکته مغزی در بیمارستانی در پاریس بستری شد و هنوز شرایط مرخص شدن از بیمارستان را ندارد.

این فیلم را امانوئل برکو کارگردانی می‌کند و انتظار می‌رود تهیه کننده، زمان تکمیل فیلم را به اوایل سال آینده و پس از مرخص شدن این بازیگر از سینما موکول کند.

یک منبع نزدیک به تهیه کننده گفته است ممکن است بازیگر دیگری جایگزین دونو شود.

خانواده این بازیگر ۷۶ ساله گفته‌اند او دچار یک سکته مغزی خیلی جزیی شده است که بر اثر کاهش فشار خون به مغز ایجاد شده است. وی ۶ نوامبر وقتی در حال فیلمبرداری یک صحنه در بیمارستانی نزدیک پاریس بود، دچار سکته شد. حاضران در صحنه بلافاصله وی را به بیمارستان سالپتیه که مخصوص معالجه سکته‌های مغزی است منتقل کردند و بعد به یک بیمارستان خصوصی در پاریس انتقال یافت.

هفته پیش سخنگوی دونو گفت وی احساس می‌کند حالش خوب است اما همچنان در بیمارستان می‌ماند زیرا احساس می‌کند نیاز به استراحت بیشتر دارد.

دونو از دهه ۱۹۶۰ یکی از مهم‌ترین بازیگران سینمای فرانسه است و پشت سر هم در حال بازی در فیلم‌های مختف بوده و برای معرفی آنها به سراسر جهان سفر کرده است. او سال ۲۰۱۷ بازیگر ۵ فیلم بود ، سال ۲۰۱۸ در ۲ فیلم بازی کرد و امسال نیز در ۳ فیلم نقش‌آفرینی کرده بود. او اوایل امسال در جشنواره فیلم ونیز حاضر شد زیرا بازیگر فیلم جدید هیروکازو کورئیدا با عنوان «حقیقت» بود که به عنوان فیلم افتتاحیه این جشنواره انتخاب شده بود.

انتظار می‌رود دونو نامزدی جایزه سزار فرانسه را برای بازی در همین فیلم کسب کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در حالی که کاترین دونو هنوز باید در بیمارستان بستری باشد، فیلمبرداری فیلم «در طول زندگی» که این بازیگر سرشناس فرانسوی تا پیش از بیماری در حال بازی در آن بود، به بوته تعلیق افتاده است.

کاترین دونو سه هفته پیش به دلیل سکته مغزی در بیمارستانی در پاریس بستری شد و هنوز شرایط مرخص شدن از بیمارستان را ندارد.

این فیلم را امانوئل برکو کارگردانی می‌کند و انتظار می‌رود تهیه کننده، زمان تکمیل فیلم را به اوایل سال آینده و پس از مرخص شدن این بازیگر از سینما موکول کند.

یک منبع نزدیک به تهیه‌کننده گفته است ممکن است بازیگر دیگری جایگزین دونو شود.

خانواده این بازیگر ۷۶ ساله گفته‌اند او دچار یک سکته مغزی خیلی جزیی شده است که بر اثر کاهش فشار خون به مغز ایجاد شده است. وی ۶ نوامبر وقتی در حال فیلمبرداری یک صحنه در بیمارستانی نزدیک پاریس بود، دچار سکته شد. حاضران در صحنه بلافاصله وی را به بیمارستان سالپتیه که مخصوص معالجه سکته‌های مغزی است منتقل کردند و بعد به یک بیمارستان خصوصی در پاریس انتقال یافت.

هفته پیش سخنگوی دونو گفت وی احساس می‌کند حالش خوب است اما همچنان در بیمارستان می‌ماند زیرا احساس می‌کند نیاز به استراحت بیشتر دارد.

دونو از دهه ۱۹۶۰ یکی از مهم‌ترین بازیگران سینمای فرانسه است و پشت سر هم در حال بازی در فیلم‌های مختف بوده و برای معرفی آنها به سراسر جهان سفر کرده است. او سال ۲۰۱۷ بازیگر ۵ فیلم بود ، سال ۲۰۱۸ در ۲ فیلم بازی کرد و امسال نیز در ۳ فیلم نقش‌آفرینی کرده بود. او اوایل امسال در جشنواره فیلم ونیز حاضر شد زیرا بازیگر فیلم جدید هیروکازو کورئیدا با عنوان «حقیقت» بود که به عنوان فیلم افتتاحیه این جشنواره انتخاب شده بود.

انتظار می‌رود دونو نامزدی جایزه سزار فرانسه را برای بازی در همین فیلم کسب کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، بازسازی سریال مشهور «آن از گرین‌گیبل» که به سفارش نت‌فلیکس انجام ‌شده، در سه فصل به کار خود پایان می‌دهد.

در حالی که تاریخ شروع اکران فصل سوم این سریال دیروز دوشنبه اعلام شد، نت‌فلیکس همزمان اعلام کرد که این فصل آخرین فصل این سریال خواهد بود.

فصل سوم این سریال قرار است از ۳ ژانویه ۲۰۲۰ در ۱۰ اپیزود در دسترس علاقه‌مندان قرار بگیرد.

این سریال در شبکه سی‌بی‌سی کانادا روی آنتن می‌رود.

بازسازی سریال «آن از گرین گیبل» با عنوان «آن با یک ای» (Anne with an E) با اقتباس از رمان لوسی ماد مونتگومری که سال ۱۹۰۸ منتشر و به اثری کلاسیک بدل شد، ساخته شده است.

اولین فصل این سریال از ۱۲ ماه می ۲۰۱۷ روی آنتن رفته بود.

در این سریال نقش آن شرلی توسط امی‌بِت مک‌نالتی بازی شده است.

«آن با یک ای» یکی از چندین اقتباس‌های تلویزیونی است که از این سریال در طول چند دهه انجام شده است. یک سریال انیمیشن هم از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ در PBS روی آنتن رفت.

مویرا والتی-بکت سازنده سریال پیشتر گفته بود اتاق نویسندگان این سریال تمامی از نویسندگان زن تشکیل شده و با نظر آنها چند شخصیت از جمله یک شخصیت سیاه‌پوست به داستان اضافه شد.

در این رمان که داستانش در جزیره پرنس ادوارد کانادا می‌گذرد، در حالی که یک خواهر و برادر سالخورده می‌خواهند پسربچه‌ای را به فرزندخواندگی بپذیرند، با یک دختر بچه مو قرمز که نزدشان فرستاده می‌شود، روبه رو می‌شوند. در نهایت این آن شرلی ۱۳ ساله است که در طول زمان هم زندگی سرپرست‌های خود و هم دیگر مردم جزیره را تغییر می‌دهد.

قسمت یکم سریال «آن با یک ای» بیشترین نامزدی را در جوایز اسکرین کانادا را کسب کرده بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در حالی که رابرت ردفورد امسال در راس چهره‌هایی جای دارد که در جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش تجلیل می‌شود، این جشنواره به گرامیداشت چند چهره‌ برجسته دیگر سینمای جهان می‌پردازد.

برتران تاورنیه فیلمساز کهنه‌کار فرانسوی، مونا فتو بازیگر مراکشی و پریانکا چوپرا بازیگر سرشناس بالیوود از جمله چهره‌هایی هستند که علاوه بر رابرت ردفورد، در هجدهمین دوره این جشنواره تجلیل می‌شوند.

تاورنیه ۷۸ ساله که سازنده فیلم‌های تحسین شده‌ای چون «قاضی و قاتل»، «زندگی و دیگر هیچ» و «یکشنبه در بیرون شهر» است، در جشنواره‌های معتبری چون برلین، کن و لومیر تجلیل شده است.

فتو که نزدیک به سه دهه است در زمینه بازیگری فعالیت دارد بازیگر فیلم‌های مهمی بوده و کارش را با فیلم «یک عشق در کازابلانکا» در سال ۱۹۹۱ شروع کرد که از فیلم‌های مهم سینمای مراکش در دنیا است.

چوپرا یکی از محبوب‌ترین ستارگان بالیوودی است که در مراکش نیز از شهرت زیادی برخودار است. تجلیل از چوپرا برای اولین بار در میدان جما الفنا برگزار می‌شود و حضور در این مراسم برای عموم مردم آزاد است.

پیشتر اعلام شده بود رابرت ردفورد امسال جایزه ستاره طلایی این جشنواره را برای تجلیل از یک عمر دستاوردهای هنری‌اش دریافت می‌کند. وی به عنوان یک کارگردان، تهیه کننده، بازیگر، فعال اجتماعی و بنیانگذار موسسه ساندنس و جشنواره فیلم ساندنس به عنوان اولین فستیوال جهانی که از سینمای مستقل حمایت کرد، مورد قدردانی قرار می‌گیرد.

جشنواره فیلم مراکش که در سال‌های پیش مسترکلاس‌هایی با حضور تیری فرمو مدیر جشنواره فیلم کن، مارتین اسکورسیزی، رابرت دنیرو و آنیس وردای فقید و گی‌یرمو دل تورو برگزار کرده امسال شمار جلسات گفت‌و گوی این جشنواره را از ۷ نشست به ۱۲ نشست افزایش داده و از چهره‌های جهانی در این زمینه بهره می‌گیرد.

ماریون کوتیار بازیگر فرانسوی برنده جایزه اسکار، الیا سلیمان کارگردان فلسطینی، جرمی توماس تهیه کننده بریتانیایی، هاروی کیتل بازیگر آمریکایی، سرگی لوزنیتسا کارگردان اوکراینی، پریانکا چوپرا بازیگر بالیوود، لوکا گوادانینو کارگردان ایتالیایی، رشدی زم بازیگر فرانسوی-مراکشی، هند صبری بازیگر تونسی و البته تاورنیه و ردفورد این مستر کلاس‌ها را برگزار می‌کنند.

هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش از ۲۹ نوامبر تا ۷ دسامبر (۸ تا ۱۶ آذر) با حضور تیلدا سوینتون به عنوان رییس هیات داوران برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، «بمب‌شِل» درامی درباره روزنامه‌نگاران فاکس نیوز که در برابر راجر ایلز مدیرعاملشان برای آزار جنسی ایستادند، از سوی انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا با دریافت جایزه استنلی کرامر تجلیل می‌شود.

این جایزه که از سال ۲۰۰۲ بنیان نهاده شده برای تجلیل از اثری که موجب افزایش آگاهی مردم در مسایل مهم اجتماعی شده است، اهدا می‌شود.

«بمب‌شِل» این جایزه را در سی‌و یکمین مراسم سالانه این انجمن در ۱۸ ژانویه در هالیوود پالادیوم لس‌آنجلس دریافت می‌کند.

به گفته گایل برمان و لوسی فیشر روسای انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا این فیلم نشان می‌دهد که سینما از این قدرت برخوردار است که گام‌هایی برای معرفی لحظات و جنبش‌هایی که در راه روشنی بخشی به مردم لازم هستند، بردارد.

فیلم «بمب‌شِل» به کارگردانی جی روچ با بازی شارلیز ترون در نقش مگان کلی، نیکول کیدمن در نقش گرچن کارلسون، مارگو رابی در نقش کایلا پاسپیسیل، آلیسون جینی در نقش سوزان اوسرتیچ و جان لیتگو در نقش ایلز ساخته شده است.

ترون از تهیه کنندگان این فیلم همراه بت کونو و ای‌جی دیکس است.

در این فیلم شارلیز ترون در نقش مگان کِلی گوینده و مجری جنجالی فاکس نیوز ظاهر می‌شود. او قبلا وکیل بود و بعد به مدت یک دهه با فاکس نیوز پیوندی محکم داشت. وی از جمله افرادی بود که اعلام کرد از سوی ایلز با آزار جنسی روبرو شده و در کتاب خاطراتش در سال ۲۰۱۶ این مساله را مطرح کرد. 

ایلز از چهره‌های شاخص جمهوری‌خواهان بود که به انتخاب شدن رییس جمهوری‌های آمریکا ریچارد نیکسون، رونالد ریگان و جورج بوش کمک کرد.

لاینزگیت این فیلم را ۲۰ دسامبر اکران می‌کند و پیش از آن از ۱۳ دسامبر اکران محدودی برای نیویورک و لس‌آنجلس در نظر گرفته شده است.

«برو بیرون»، «دوست داشتن»، «ایستگاه فروتویل»، «قلب عادی»، «هتل رواندا»، «در آمریکا» و «سرزمین خون و عسل» از جمله فیلم‌هایی هستند که پیشتر با جایزه استنلی کرامر تجلیل شده‌اند.