برچسب: سینمای جهان

مجری‌های معروف آمریکایی دورکاری می کنند!

به گزارش خبرگزاری مهر، در حالیکه دونالد ترامپ بدون توجه به تهدید بزرگ کروناویروس تاکید دارد می‌خواهد هر چه زودتر کشور را به حالت عادی برگرداند و تا عید پاک که ۲ هفته دیگر است کلیساها را پر از مردم کند، معروف‌ترین مجری‌های آمریکایی از خانه مشغول کار هستند تا مردم را تشویق به فاصله‌گذاری اجتماعی کنند.

با توجه به گسترش سریع کووید -۱۹ در سراسر آمریکا و مخصوصاً نیویورک، بیش از یک هفته است که چهره‌های شناخته‌شده‌ای از جمله تروور نوآ، استیون کولبر، ست مایرز، جیمی فالون، سامانتا بی و جیمی کیمل در خانه و بدون کت و شلوار و آرایش استودیویی به کار خود ادامه می‌دهند و از مردم می‌خواهند تا جایی که می‌توانند در خانه بمانند و از تدابیر فاصله‌گذاری اجتماعی پیروی کنند تا جان خود و دیگران را نجات بدهند.

تیم نویسندگان و تکنیکی این برنامه‌ها همه دور کاری می‌کنند و مجری‌ها هم با دوربین‌های خود از خانه برنامه را ضبط می‌کنند.

این مجری‌های سرشناس همچنین از خانه میزبان کارشناس‌های برنامه‌شان می‌شوند که به صورت ویدیو چت با آنها ارتباط برقرار می‌کنند.

از جمله این مجریان تروور نوآ بود که در برنامه‌های این هفته خود از خانه به گسترش کروناویروس در آمریکا و دیگر کشورها پرداخت.

او به انتقاد از ترامپ پرداخت که ظاهراً به حرف متخصصان دولت خود گوش نمی‌دهد و می‌خواهد کشور را طی روزهای آتی به حالت عادی برگرداند. وی همچنین از پزشک شناخته‌شده آمریکایی خواست از خانه خود به برنامه وصل شود و درباره اهمیت حفظ سلامت روانی و فیزیکی طی دوران همه‌گیری کووید -۱۹ صحبت کند.

استیون کولبر که مجری برنامه «لیت شو» در شبکه سی‌بی‌اس است، برداشتی شوخ‌طبعانه‌تر داشت و در چند ویدیویی که این هفته ضبط کرده در موقعیت‌های مختلف با بینندگانش صحبت کرد. او یک بار با کت‌وشلوار در وان حمام پر از حباب و کف نشست، یک بار کنار آتش و باربکیو برنامه‌اش را ضبط کرد و یک بار هم در گاراژ خانه‌اش ظاهر شد.

وی گفت: من در خانه مانده‌ام و همه آنهایی که برای من کار می‌کنند هم در خانه مانده‌اند و از همه ممنونم که این کار را می‌کنند.

سی‌بی‌اس همچنین چندین تکه کوتاه از کولبر پخش کرد که با تماشاگران و کارشناسان از خانه صحبت می‌کرد. این ویدیوهای کوتاه بیش از ۸ میلیون بار تنها در یوتیوب دیده شدند.‌

کار کردن از خانه همچنین موجب نشد تا جیمی کیمل کارش را متوقف کند. او در برنامه سه‌شنبه شب «جیمی کیمل لایو!» هچنان به انتقاد از ترامپ پرداخت که چندان توجهی به گسترش ویروس کرونا ندارد و می‌خواهد تا عید پاک کشور را به وضعیت عادی برگرداند. او پرسید تا عید پاک؟ یعنی دو هفته دیگر؟ انگار باید همه بمیریم تا رییس جمهور بتواند شیرینی‌های عید پاکش را بخورد.

سامانتا بی برنامه‌اش را در ورودی جنگل کنار خانه‌اش در حومه نیویورک ضبط کرد و گفت: «ما عاشق انجام دادن این کار هستیم و خیلی خوشحالیم که پلتفرمی برای صحبت کردن داریم.»

جان الیور مجری بریتانیایی برنده جوایز متوالی امی بهترین تاک شو سال که برنامه «هفته گذشته دیشب» را برای شبکه اچ‌بی‌او روی آنتن می‌برد، به دلیل طبیعت تحقیقاتی و پیچیده برنامه‌اش نمی‌تواند آن را از خانه ادامه بدهد. او آخرین قسمت برنامه خود را هفته گذشته از یک استودیوی دیگر با تعداد کارمندان محدود روی آنتن برد و درباره کروناویروس و پاسخ دونالد ترامپ به آن صحبت کرد. وی از مردم خواست در خانه بمانند و گفت به محض اینکه کشور امن‌تر شود به شیوه معمول سر کار بازمی‌گردد.

دیوید فینچر برای دانشجویان قرنطینه مستر کلاس آنلاین گذاشت

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایندی وایر، مدرسه ملی فیلم و تلویزیون بریتانیا با برگزاری یک مستر کلاس با حضور دیوید فینچر دانشجویانش را که در قرنطینه هستند، غافلگیر کرد.

در حالی که تقریباً همه بریتانیا برای جلوگیری از گسترش کرونا در قرنطینه به سر می‌برند، برگزاری یک کلاس آنلاین با امکان گفت‌وگوی مستقیم از سوی دیوید فینچر برای دانشجویان مدرسه ملی فیلم و تلویزیون بریتانیا یک غافلگیری بزرگ بود.

کارگردان «زودیاک» و «دختر گمشده» مشهور است به اینکه خیلی در رویدادهای عمومی شرکت نمی‌کند و این به معنی این است که برگزاری مسترکلاس ویدیویی یک فرصت نادر برای رویارویی با این فیلمساز بود.

مستر کلاس کارگردان «باشگاه مشت‌زنی» به صورت آنلاین برای ۴۵۰ دانشجویی که در قرنطینه بودند، برگزار شد.

جان واردل مدیر این مدرسه فیلمسازی با صدور بیانیه‌ای گفت: هفته سختی را سپری کردیم و می‌خواستیم کاری انجام دهیم که روحیه دانشجویان را بالا ببریم؛ به همین دلیل امروز بعد از ظهر ۴۵۰ دانشجو از طریق «زوم» در مستر کلاس دیوید فینچر شرکت کردند. دیوید یک اسطوره است.

فینچر اکنون در حال ساخت فیلم «منک» است که درامی زندگینامه‌ای با بازی گری اولدمن در نقش هرمان جی. منکیویچ نویسنده فیلمنامه «همشهری کین» ساخته اورسون ولز است.

«پرندگان خشمگین» به تلویزیون می‌روند

 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، نتفلیکس دستور ساخت یک سریال ۴۰ اپیزودی از «انگری بردز» یا «پرندگان خشمگین» را داده است.

این انیمیشن با عنوان «انگری بردز: نیمه تابستان» بر مبنای شخصیت‌های بازی مشهور کامپیوتری ساخته می‌شود.

هر اپیزود از این سریال که پیش‌بینی شده در سال ۲۰۲۱ استریم شود، ۱۱ دقیقه خواهد بود و با الهام از روح کمدی فیلم‌های «انگری بردز» ساخته می‌شود.

این سریال با تمرکز بر ۲ شخصیت محبوب اصلی یعنی رِد یا قرمز و چاک ساخته می‌شود. البته دوست‌های پرنده دیگری هم در این مجموعه حضور خواهند داشت. در این مجموعه باز هم پرندگان رنگی، این بار در کمپ تابستانی با شوخی‌های باورنکردنی و ماجراهای هیجان‌انگیز، همه قوانین را می‌شکنند و همچنان با خوک‌های مزاحم که آن طرف دریاچه زندگی می کنند، مقابله می‌کنند.

کورتیس لیلاش کارگردان این انیمیشن در نتفلیکس از «انگری بردز» به عنوان یک پدیده واقعی برای بچه‌ها یاد کرد که در همه جهان محبوب هستند و اکنون پس از یک دهه شهرت در قالب بازی کامپیوتری وقتش شده که به تلویزیون هم بیایند.

تاکنون ۲ فیلم سینمایی از «پرندگان خشمگین» در سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ راهی سینماها شده و بیش از ۵۰۰ میلیون دلار در گیشه‌های جهان فروش کرده‌اند.

سینماهای سنگاپور از امروز تعطیل می‌شود

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، دولت سنگاپور دستور داد همه سینماهای کشور به مدت یک ماه تعطیل شوند. این اقدام برای جلوگیری از گسترس ویروس کرونا انجام شده است. تعطیلی سینماها از امروز پنج شنبه ساعت ۱۲ ظهر شروع می‌شود و تا ۳۰ آوریل ادامه خواهد داشت.

دولت سنگاپور هر نوع گردهمایی بالای ۱۰ نفر را ممنوع کرده و این مقررات جدید برای کلوپ‌ها و تئاترها وضع شده که به دلیل نزدیک بودن افراد با هم احتمال ابتلا به ویروس را زیاد می‌کند.

سنگاپور در کنترل ویروس کرونا خیلی موفق عمل کرده و با شروع گسترش ویروس بلافاصله مرزهایش را بست، اما در چند روز اخیر شمار مبتلایان تایید شده دارد به آهستگی افزایس می‌یابد.

سه شنبه سنگاپور اعلام کرد ۴۹ مورد جدید ابتلا مشاهده شده و در مجموع تاکنون ۵۵۸ نفر به این ویروس آلوده شده‌اند و تنها ۲ مورد مرگ وجود داشته است. از این میان ۳۲ نفر از مسافرانی بوده‌اند که از بریتانیا راهی این کشور شده بودند.

بخش سینمای سنگاپور از سه گروه بزرگ تشکیل شده و در مجموع ۲۹۷ سالن سینما برای جمعیت ۵.۶ میلیون نفری این کشور وجود دارد.

فیلم‌های داخلی کمتر از ۵ درصد فروش گیشه این کشور را در سال تشکیل می‌دهند و فیلم‌های هالیوودی در این کشور هوادار زیادی دارد. توجه به سینما در این کشور از بالاترین در سطح جهانی است و هر فرد در سال به تماشای بیش از ۴ فیلم در سینما می‌نشنید. فروش باکس آفیس این کشور در سال ۲۰۱۹ برابر ۱۲۱ میلیون دلار بود.

«یک روز زیبا» با تام هنکس

خبرگزاری مهر– گروه هنر- سیدسعید هاشم‌زاده: شاید بازی بی‌نقص تام هنکس که در اجرای نقش یکی از بزرگ‌ترین مجری‌ها و هنرمندان عرصه کودک تلویزیون آمریکا خوش درخشیده است یا شاید هم به عنوان فیلمی که قرار است تماشاگر را به مشارکت بگذارد؛ مشارکت در اندیشیدن و حس کردن.

این مشارکت در کمترین آثار این دوره دیده می‌شود در حالی که در «یک روز زیبا در محله»، که اشاره به برنامه تلویزیونی فرد راجرز فقید دارد، فیلم هم سبک و سیاق اندیشه و سبک و روش راجرز در برنامه تلویزیونی‌اش مخاطب به مشارکت در عمل واداشته می‌شود و این یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های آن برنامه تلویزیونی است که بیننده را بدین وسیله به دنیای خودش دعوت می‌کند؛ دنیایی چند بعدی و خود ساخته که قرار است آرامشی چند ساعته برای کودکان در خانه باشد. قرار است به آن‌ها چیزهایی که نیاز دارند را بیاموزد و آن‌ها را با شکست و پیروزی آشنا کند.

اتفاق فرامتنی ابتلای تام هنکس به بیماری کرونا، این روزها می‌تواند حکم انگیزه‌ای مضاعف را برای سینمادوستان و فیلمبازها پیدا کند تا با نگاهی متفاوت به تماشای «یک روز زیبا در محله» بنشینند.

چرا خوب-چرا بد؟

ساخته جدید خانم مریل هلر که پیش از این کمدی خانوادگی و زنانه را جلوی دوربین برده بود، هم یک نوستالژی است و هم ادای دینی است به یک مقاله. کمتر به یاد دارم فیلمی از روی یک مقاله ساخته شده باشد، اما «یک روز زیبا در محله» دقیقاً براساس یک مقاله نگارش یافته که نامش «می‌توانیم بگوییم قهرمان؟» است، مقاله‌ای که از تام جونو حدود دو دهه پیش انتشار یافت و برای او شهرتی به ارمغان آورد.

آن مقاله که به نوعی یک خیال‌پردازی داستانی است درباره زندگی خود جونو و رابطه و فهم و درکش از زندگی فرد راجرز بود که در آن به نوعی با تلفیق یک سیر سیال ذهن و یک نوشتار گزارشی همراه می‌شویم که در نتیجه دارد داستان می‌گوید.

فیلم که می‌کوشد سیر نوشتن مقاله را به ما نشان دهد، در کنار آن به شیوه نگریستن ساده اما عمیق فرد راجرز به جهان اشاره دارد و سپس سیر داستانی مقاله را به این دو خط داستانی اضافه می‌کند که تلفیق اینها، فصل‌های سوررئالیستی را تشکیل می‌دهد که فیلم را به عالم ذهنی نویسنده می‌برد و ما را از عینیت دور می‌کند.

نکته دیگری که ما را از دنیای واقعی دور می‌سازد، مسئله مشارکتی است که در فصلی بنیادین (که سکانس برتر اثر نیز هست) کارگردان بر روی آن تاکیدی برجسته دارد.

اثر مریل هلر یک اثر خانوادگی است که به سادگی روایتش را با مخاطب در میان می‌گذارد و به این خاطر قابل احترام است که نه پیچیده‌گویی می‌کند و نه اینکه مخاطب را کودک فرض می‌گیرد و با آن کودکانه رفتار می‌کند.

بازی هنکس با تقلیدی موثر از خود فرد راجرز نیز بر نکات مثبت فیلم می‌افزاید، آرامش کلام، نگاه و لحن موثر او در سخنگویی همان نکاتی است که او به خوبی از راجرز تاثیر گرفته است. در نهایت با کنار هم قرار دادن این‌ها با اینکه فیلم در یک استاندارد قابل قبول حرکت می‌کند اما هرگز نمی‌تواند فراتر از موضوع خود حرکت کند و جنبه‌ای پنهان را بسازد که قابل دیدن نبوده است.

بهترین سکانس؛ دعوت به سکوت به احترام عشق

به واسطه به اشتراک گذاری حس درون قاب با مخاطب، بهترین سکانس فیلم صحنه‌ای است که راجرز به روزنامه‌نگار می‌گوید برای یک دقیقه سکوت کن و به آن‌هایی که عشق ورزیدن را در تو بیدار می‌کنند فکر کن.

دوربین در رستوران گردشی می‌کند، بقیه افرادی که در رستوران مشغول غذا خوردن هستند،‌ سکوت می‌کنند و با راجرز همراه می‌شوند. راجرز به دوربین نگاه می‌کند، او از بیننده‌های فیلم هم همین را می‌خواهد. این شیوه آرامش یا درمانگری اشاره به اثری است که راجرز در برنامه تلویزیونی خود هم داشت، دعوت بزرگسالان و بخصوص کودکان به این سکوت و عشق ورزیدن…

سکانس به خوبی تاثیر فراگیر این شیوه راجرز را به تصویر می‌کشد. بی‌آنکه راجرز با صدای بلند این خواهش را از روزنامه‌نگار مطرح کند، تمامی افراد حاضر در رستوران به این دعوت آری می‌گویند.

اگر از این فیلم خوشتان آمد…

فیلم «ماهی بزرگ» به کارگردانی تیم برتون را ببینید. ارتباط بیرونی دو فیلم شاید کمرنگ باشد اما ارتباط تماتیک این دو اثر به یکدیگر نزدیک است. روزنامه‌نگار همانقدر که فکر می‌کند راجرز قهرمان نیست، همانقدر نیز در پایان اثر به قهرمان بودن او شک نمی‌کند. همان چیزی که بین پدر و پسر در «ماهی بزرگ» اتفاق می‌افتد.

نگرش‌های نقادانه‌ای که می‌توانید دنبالش کنید…

ادای دین سینما به تلویزیون. ادای دین پرده نقره‌ای به یکی از برنامه‌های تلویزیونی و یکی از مجریان موثر دهه‌های ۷۰ و ۸۰ و ۹۰… فیلم بی‌شک اشاره‌ای به تاثیر تاریخی این برنامه تلویزیونی بر روی نسل‌های گوناگون مردن آمریکای معاصر دارد. پس نگرش تاریخی بر روی این تاثیر می‌تواند واکاوی درستی درباره موضوع این فیلم باشد.

«کرونا» کاخ جشنواره «کن» را خانه بی‌خانمان‌ها کرد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، کاخ جشنواره فیلم کن درهایش را به روی بی‌خانمان‌های شهر کن باز کرد تا در بحبوحه گسترش ویروس کرونا، جایی برای اقامت داشته باشند.

در حالی که جشنواره فیلم کن قرار بود از ۱۲ تا ۲۳ ماه می برگزار شود، هفته پیش با تصمیم مسئولان تا اواخر ماه ژوئن به تعویق افتاد.

کاخ محل برگزاری جشنواره از جمعه درهایش را به روی افراد بی‌خانمان باز کرده و هر شب میزبان ۵۰ تا ۷۰ بی‌خانمان است.

در حالی که امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه ۸ روز پیش از ۶۷ میلیون فرانسوی خواست تا در خانه بمانند، حضور حدود ۱۲ هزار بی‌خانمانی که در خیابان‌ها به سر می‌برند یکی از خطرات بالقوه گسترش ویروس کرونا محسوب می‌شوند.

 

به گزاری خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس، ترنس مک نالی نمایشنامه‌نویس نامدار که از وی به عنوان شاعر تئاتر آمریکا یاد می‌شود و یکی از بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویس دنیای معاصر خوانده می‌شد، در ۸۱ سالگی بر اثر ابتلا به ویروس کرونا جان باخت.

وی که پیشتر با سرطان ریه مقابله کرده و پیروز شده بود دیروز سه‌شنبه در بیمارستانی در ساراسوتا بر اثر عوارض ناشی از ویروس کرونا درگذشت.

این نمایشنامه‌نویس که برنده ۴ جایزه تونی بود و سال ۲۰۱۹ نیز پنجمین جایزه تونی را برای یک عمر دستاورد تئاتری دریافت کرده بود همواره در آثارش به طور جدی به مشکلات و مصایب زندگی افراد محروم و نادم پرداخته بود.

مک‌نالی سال ۱۹۳۸ در سن پترزبورگ فلوریدا متولد شد، در تگزاس بزرگ شد و بعد ساکن نیویورک شد تا به عنوان نویسنده بتواند خلق کند و آثارش را روی صحنه نمایش ببرد.

سال ۱۹۶۴ وی اولین نمایشش را با عنوان «و چیزهایی که شب ضربه می‌زنند» در برادوی روی صحنه برد که موفقیت آمیز نبود و پس از ۱۶ اجرا متوقف شد، اما او با نمایش بعدی‌اش که نمایشی طنزآمیز با عنوان «فرانکی و جانی در کلر دومون» بود به شهرت رسید. بعدها این نمایش که موجب به شهرت رسیدن کیتی بیتس هم شد در قالب یک فیلم سینمایی هم ساخته شد که فیلمنامه‌اش را خود مک نالی نوشت. در نسخه سینمایی آل پاچینو و میشل فایفر نقش آفرینی کردند.

وی با «عشق! دلاوری! شفقت» اولین جایزه تونی‌اش را برد و یک سال بعد در سال ۱۹۹۵ با «مستر کلاس» که نمایشنامه‌ای زندگینامه‌ای درباره ماریا کالاس خواننده مشهور اپرا بود، جایزه تونی دوم را از آن خود کرد. موزیکال «بوسه زن عنکبویت» و «رگتایم» نیز برایش جایزه تونی را همراه داشتند.

مک نالی در نیمه دوم زندگی‌اش بیشتر به نویسندگی پرداخت و نمایشنامه‌های متعدد موزیکال نوشت که «رگتایم» و «اگه می‌تونی منو بگیر» از جمله آنها هستند.

این نمایشنامه‌نویس سال ۲۰۱۹ علاوه بر جایزه تونی با جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن نمایشنامه‌نویسان آمریکا تجلیل و سال ۲۰۱۸ نیز جایزه یک عمر دستاورد هنری لوسیل لورتل به وی اهدا شد.

وی از سال ۱۹۷۰ از اعضای انجمن نمایشنامه‌نویسان آمریکا بود و سال ۱۹۹۶ نامش در زمره مشاهیر تئاتر آمریکایی جای گرفت.

از دیگر دستاوردهای مک‌نالی یک جایزه امی، دو جایزه گوگنهایم، ۴ جایزه دارما دسک، دو جایزه لوسیل لورتل، دو جایزه اوبی و ۳ جایزه هول-وارنیر بود.

او ۶ دهه در عرصه نمایشنامه‌نویسی، تئاتر موزیکال و اپرا فعالیت کرد. وی علاوه برنمایشنامه‌هایش نویسنده اپرا، فیلمنامه‌های چند منظوره و کتاب خاطرات هم بود.

این نمایشنامه‌نویس بر اثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.

قاتلی که فرق چاقوی اصل و تقلبی را نمی‌دانست!

خبرگزاری مهر– گروه هنر- سیدسعید هاشم‌زاده: ریان جانسون که در سال ۲۰۱۷ پروژه «جنگ ستارگان» را زیر نظر جی‌جی آبرامز به سلامت به سرانجام رساند، اکران کرد و فروشی میلیارد دلاری داشت، حالا بعد از هوکر و برادران بلوم، سراغ یک درام، آن هم از جنس درام معمایی رفته است.

ریان جانسون خودش این اثر ارجینال را به نگارش درآورده و در بازه زمانی که سینمای جهان با فیلم‌های کارگاهی/ معمایی نظیر «شرلوک هلمز» همچون آثاری علمی تخیلی برخورد می‌کرد، او به شکلی کلاسیک، طرح و دسیسه‌ای برای قتل یک ثروتمند را، که از پیرنگ‌های مهم یک اثر کارگاهی/ معمایی است، برای ما به نمایش گذاشت.

اینکه اثر جانسون به راحتی ما را به یاد آثار کلاسیک معمایی می‌اندازد و اینکه حال و هوای زمانه اکنون را دارد، فکر می‌کنم دلیل کافی باشد برای کشاندن علاقه‌مندان امروز این ژانر به سینما و تماشای فیلم «چاقوها بیرون».

در ترجمه نام اثر به فارسی «چاقوکشی» نیز به چشم می‌خورد که با توجه به معنای اصطلاح آن در زبان فارسی ترجمه‌ای غلط انداز و گمراه‌کننده است.

چرا خوب – چرا بد؟

دلایل زیادی برای خوب بودن فیلم «چاقوها بیرونـ به چشم می‌خورد. یک فیلم خوب معمایی از اسمش آغاز می‌شود؛ «چاقوها بیرون» این اسم کاملی است برای اثری که به آن هم نمادین نگاه می‌کند و هم نگاهی اتمسفری روی آن دارد.

چاقو و بیرون کشیدن آن دلالتی بر یک نزاع خونین دارد و از سوی دیگر نشانه و موادی به نام چاقوست که پایان داستان را رقم می‌زند، انگیزه شخصیت‌ها را کامل می‌کند و می‌تواند ما را به نقطه نتیجه گیری متصل کند.

هیچ کلامی در این اثر بیهوده به کار گرفته نشده است. جمله‌های ترومبی بزرگ با بازی کریستوفر پلامر یک یک نشانه‌هایی را برای داستان به جا می‌گذارد، اثرگذاری هر عمل در کشف ماجرا دیدنی است و این دقیقاً ویژگی مناسب و قابل تامل برای یک اثر معمایی است.

معما و تعلیق و غافلگیری، هر سه عنصر دراماتیک به خوبی در فیلم جاگذاری شده‌اند و قدم به قدم مخاطب را به سمت کشف معما راهنمایی می‌کنند. اطلاعات و شخصیت‌پردازی در فیلم بازی پیچیده را به راه می‌اندازد که شاید همین پیچیدگی بیش از حد باشد که نیاز به یک سخنرانی پر طمطراق از سوی کارآگاه را در فصل نهایی اثر قطعی می‌کند و شاید همین بخش پاشنه آشیل ماجراست.

اینکه معماها به ترتیب حل و فصل می‌شوند اما معمای کلی و اصلی فیلم در یک نطق باز می‌شود که البته این هم سنت یک اثر کارگاهی است اما یک جمع‌بندی از روی عجله و سریع هم محسوب می‌شود.

بهترین سکانس؛ تفاوت چاقوی اصل با تقلبی!

لحن طنازانه جانسون در «چاقوها بیرون» یکی از نقطه قوت‌های اصلی فیلم است. جانسون این لحن را در جای جای اثر و حتی در ویژگی شخصیتی چون مارتا اجرا می‌کند. به طوری که مارتا اگر دروغ بگوید بی‌تردید بالا می‌آورد.

فصل پایانی در اجرا یکی از فصول بی‌نقص جانسون در کارگردانی است. فصلی که در کتابخانه، میان کتب معمایی فراوان، کارآگاه اکتشافات خود را فصل به فصل در یک نطق طولانی جلو می‌برد، مارتا دروغ می‌گوید اما تهوع خود را نگه می‌دارد و سپس روی قاتل (نوه ترومبی) بالا می‌آورد.

کمدی و حل معما تا اینجا ثمر بخش می‌شود اما هنوز غافل‌گیری مانده است. قاتل با چاقو به سمت مارتا می‌رود و چاقو را در قلب او فرو می‌کند، اما چاقو تقلبی است! یادمان می‌آید که ترومبی بزرگ گفته بود آن‌ها (خانواده اش) فرق بین چاقو اصل و تقلبی را نمی‌دانند.

اگر از این فیلم خوشتان آمد…

فیلم‌های گای ریچی که به داستان‌های هولمز پرداخته را از دست ندهید. همچنین سریال «شرلوک هلمز» (نسخه جدید و قدیمی). که البته در نسخه قدیمی کلاسیک‌تر و نزدیک‌تر به «چاقوها بیرون» است و در نسخه جدید دورتر و کمی علمی تخیلی.

نگرش‌های نقادانه‌ای که می‌توانید دنبالش کنید…

فیلم به‌شدت نگاه جامعه‌شناسانه کلاسیک مولف را در بر دارد. نگاهی که بین فقیر و غنی در داستان‌های بریتانیایی اصل طلایی محسوب می‌شود. به همین علت می‌توان چنین دیدگاهی را در بازنگری اثر دنبال و واکاوی کرد.