برچسب: سیاست

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از المسیره، جنایت‌های رژیم سعودی علیه مردم بی دفاع و بی گناه یمن ادامه دارد.

بر اساس این گزارش، رژیم سعودی به تازگی جنایت جدیدی را علیه مردم یمن مرتکب شده است.

در همین راستا، توپخانه‌های رژیم سعودی مناطق مختلفی ازجمله التحیتا در الحدیده را زیر آتش گرفتند.

این درحالی است که صبح امروز الحدیده هدف حملات هوایی توسط جنگنده‌های متجاوز سعودی قرار گرفته بود.

اما آنچه ما مشاهده می‌کنیم یک دوگانگی ادراکی عمیق در بین نخبگان سیاسی است که من آن را مهم‌ترین عامل فرسایش و به تعبیر لنین نتوانستن بالایی‌ها می‌دانم.

این دوگانگی روایت‌ها آنچنان جامعه را دچار سردرگمی کرده که در نتیجه آن افرادی که به روایتگران درون ساخت قدرت اعتماد دارند رودرروی هم قرار می‌گیرند. این امر به یک تضاد آنتاگونیستی انجامیده و در درازمدت اکثریت جامعه خسته از این جنگ روایت‌ها که از نظر آنها جنگ قدرت تلقی می‌شود مسیری دیگر می‌پیمایند یا به روایت‌های خارجی عادت می‌کنند.

در این یادداشت قصد ندارم به ریشه‌های فلسفی و نگرشی این روایت‌سازی‌ها بپردازم اما قطعاً بخش اعظم آن ناشی از تمایل به کسب قدرت است. اجازه بدهید خاطره‌ای از یک دوست قدیمی مارکسیستم بیان کنم: «یکی از دوستان دوران دبیرستانم ابتدا سمپات حزب توده شد، به مرور به‌ سمت چریک‌های فدایی گرایش پیدا کرد و در نهایت به گروه اشرف دهقانی متمایل و یکی از افراد مدعی شد و در درون گروه اشرف دهقانی هم انشعابی را سازمان داد. اواخر دهه ۶۰ او را دیدم و با هم به صحبت نشستیم. به او گفتم مگر در مارکسیسم چقدر تنوع برداشت وجود دارد که شما دائم انشعاب ایجاد می‌کنید و یک جزوه قطور هم در توجیه آن می‌نویسید؟ دوست من که آن زمان هم تقریباً بریده بود با بیانی طنزآلود گفت ببین رفیق! ما ابتدا بر سر تشکیلات و فرد همخانه! نزاع می‌کنیم. بعد ایدئولوژی آن ساخته و پرداخته می‌شود.» بسیاری از نزاع‌های امروز مرا یاد روایت دوست دیرین اشرف دهقانی‌ام می‌اندازد.مسأله برجام، مذاکره و مقاومت در داخل در بسیاری موارد دچار چنین سندرومی شده است. در این یادداشت می‌خواهم به ضرورت راهبرد دوستونه مبتنی بر جامعه -آشتی بین دو دیدگاه – که پیشتر نیز به آن اشاره کرده‌ام در مقابله با تحریم امریکا اشاره کنم:

در فضای بشدت سیاست‌زده کنونی یک نوع قطبی‌سازی در اطراف قضیه تحریم شکل گرفته است؛ یا از یکسو از تحریم‌های امریکایی یک بت شکست‌ناپذیر می‌سازند وهرگونه تلاش دیپلماتیک را به منزله یک «تسلیم» جلوه می‌دهند یا اینکه برخی دیگر چاره نهایی مشکلات ناشی از تحریم را در مذاکره محض می‌بینند. از قضا آنچه که در هر دو حالت مغفول می‌ماند خود جامعه‌ای است که امریکا پیکان تحریم‌ها را به طور مستقیم علیه آن سمتگیری کرده است. اکنون در پیامد دردبار زخم آبان نوبت آن است که ارزیابی نوینی از راهبردهای ضدتحریمی به عمل آوریم و قطبی‌سازی میان امر دیپلماسی و نگاه به داخل را پشت سر بگذاریم.

تحریم‌ها بیش از آنکه خصلتی اقتصادی داشته باشد سرشتی اجتماعی دارد و تاب‌آوری جامعه را به آماج اصلی تهاجم خود تبدیل کرده است. بنابراین مقابله با تحریم‌ها نمی‌تواند از فراز سر جامعه صورت پذیرد و جامعه را دور بزند. مداقه در جمع‌بندی برایان هوک، پمپئو و دیگر آدم‌های ترامپ در لابی‌های فارسی‌زبان و پترو رسانه‌ها و اتاق فکرهای اسرائیلی تحریم، کافی است نشان دهد که آنها چه پیوند وثیقی میان تحریم‌ها و رخدادهای تلخ آبان برقرار کرده‌اند. از جناب شاهزاده! که می‌گوید «مردم ایران تحریم‌ها را تقدیر می‌کنند» تا دیگر پادوهای خشونت‌پراکنی در رسانه‌های پترودلاری که در جمع‌بندی حوادث تلخ آبان می‌گویند مردم نشان دادند که «تحریم‌ها یک راه‌حل است» و تا توئیت به مزدهای پترودلاری در آلبانی که تولیدات ضددولتی در برخی رسانه‌های داخلی را به استخدام دستگاه خشونت‌پراکنی خود درآورده‌اند، همگی پیوند واحدی میان تحریم و شهرآشوبی و ایرانسوزی ایجاد کرده‌اند.

رخدادهای ناگوار آبان با همه تلخی خود نشان داد که باید با راهبردهای ساده‌اندیشانه و تک‌وجهی مقابله با تحریم وداع کرد و یک راهبرد دوستونه را در دستور کار قرار داد: من این راهبرد دوستونه و دو وجهی مبتنی بر جامعه در مقابله با تحریم‌ها را این‌گونه می‌توانم توضیح بدهم که هرکجا تحریم هست و آثار و توابع خودش را آشکار کرده نیازمند برنامه‌هایی برای مقاوم کردن اقتصاد، فرهنگ و جامعه در مقابل تحریم‌ها هستیم.

اصلاح الگوی مصرف و بودجه‌های مستقل از نفت و گسترش صادرات و کاهش واردات و مواردی از این قبیل باید به‌عنوان برنامه مداوم اجرا شود به نحوی که به‌ جانمایه نظام اداری تبدیل شود و هر کنشگر اقتصادی و کارآفرین جامعه مدنی خود را بخشی از این استراتژی متصور شود. همزمان با آن نباید به دیده شک به تلاش دیپلماتیک نگریست و آن را در تقابل با استراتژی مقاومت دانست. ما باید از هیچ تلاشی برای عقب راندن امریکا و شکست تحریم امتناع نکنیم.

بنابراین حفظ برجام، پذیرش «اف‌ای‌تی‌اف»، استفاده از ظرفیت‌های بین‌المللی از هند و چین و روسیه تا ژاپن و اروپا و حتی داخل امریکا باید یک استراتژی مقاومت تلقی شود. ما در نبرد رهایی‌بخش ملی برضد اشغالگری بعثی انکار نکردیم که دشمن خرمشهر و قصرشیرین ما را اشغال کرده یا آبادان را به محاصره خود درآورده که اگر انکار می‌کردیم بسیج ملت برای رفع حصر واشغال بی‌معنا می‌شد. اکنون هم برای مقابله با تحریم و برای شکست دادن تحریم‌ها به مراتب بیش از دوران جنگ تحمیلی نیاز به بسیج ملی داریم و انکار واقعیت تحریم یعنی اعلام استغنا از حضور مردم در صحنه‌های انتخاباتی، اقتصادی و اجتماعی.

اما نکته حائز اهمیت این است که تحریم در کجا هست؟ باید بگوییم که تحریم آثار خودش را در دشوار کردن زندگی مردم آشکار کرده است. به‌عبارت دیگر ما باید در استراتژی دوستونه به مردم برگردیم. راهبرد «بازگشت به جامعه» در شرایط ملتهب کنونی یک راهبرد ضدتحریمی نیز هست. تنها زمانی می‌توان شعار «در مقابل تحریم‌ها نمی‌شکنیم، تحریم‌ها را می‌شکنیم» را سر داد که توانمندسازی جامعه و توان‌افزایی سازمان‌های مدنی جامعه را در دستور کار قرار دهیم و به موازات امر اجتماعی، انتخابات مجلس را به استانداردهای انتخابات مجلس اول در اسفند ۵۸ نزدیک کنیم.

۲۷۲۱۵

حسین رویوران کارشناس مسائل منطقه در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حمایت عربستان سعودی از آشوبگران در ایران اظهار داشت: وزارت امورخارجه و به طور کلی ایران دشمن را به دو بخش اصلی و فرعی تقسیم کرده و آمریکا را به‌عنوان دشمن اصلی در نظر می‌گیرد و باقی را فرعی می‌داند.

وی ادامه داد: عربستان برای ایران دشمن فرعی محسوب می‌شود، چرا که ریاض تحت لوای واشنگتن سیاست‌های آمریکا را در منطقه به پیش می‌برد.

کارشناس مسائل جهان عرب گفت: تحقیقات در زمینه آشوب‌های اخیر ادامه دارد و نهادهایی چون وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در حال کار روی این موضوع هستند تا مشخص شود چه افرادی پشت این حوادث بوده‌اند.

رویوران افزود: عربستان سعودی نقش بسیار بارزی در بحث رسانه و فضای مجازی داشت؛ ولی نباید فراموش کرد که این موضوع بسیار با نقش رژیمی چون رژیم صهیونیستی فرق دارد.

وی تصریح کرد: طبق گزارشی که ترکیه ارائه کرده، رژیم صهیونیستی نیروهایی را آموزش و به ایران اعزام کرده بود و بسیاری از این خرابکاری‌ها توسط این افراد انجام شد.

این کارشناس مسائل جهان عرب در واکنش به انفعال وزارت امور خارجه در محکوم کردن عربستان اضافه کرد: تصور بنده این است که دولت و وزارت امور خارجه منتظر تکمیل اطلاعات هستند؛ ولی اگر جمع‌بندی این باشد که عربستان سعودی نقش فعالی در این آشوب‌ها داشته، ایران این بار در قبال ریاض سکوت نخواهد کرد و عربستان سعودی را تنبیه خواهد کرد.

رویوران با اشاره به سخنان دریابان شمخانی دبیر شورای امنیت ملی که گفته بود دشمن می‌خواست در انتقام حملات به آرامکو، تاسیسات عسلویه را مورد حمله قرار دهد، گفت: تحقیقات در زمینه کسانی که به دنبال خرابکاری در عسلویه بوده و امکاناتی که در اختیار داشتند، می‌توانست آسیب جدی به آن وارد کند، در جریان است. اگر اثبات شود که عربستان سعودی پشت این قضیه بوده، دست ایران برای تنبیه ریاض را باز خواهد گذاشت.

وی افزود: ما حامی انصارالله هستیم؛ ولی این گروه در مقابل حملات عربستان سعودی دست به حمله به آرامکو زد و در پاسخ به تجاوزات ریاض از خود دفاع می‌کند.

این کارشناس مسائل منطقه خاطرنشان کرد: این موضوع که سعودی‌ها بخواهند در پاسخ به حملات آرامکو، حمله مستقیمی انجام دهند، پا فراتر از خطوط قرمز گذاشتن است.

رویوران در پایان اظهار داشت: نهادهای بالادستی چون شورای عالی امنیت ملی پاسخ به عربستان سعودی را تعیین خواهند کرد ولی ریاض باید بداند که امنیت منطقه باید توسط خود کشورهای منطقه تامین شود و ارسال سیگنال‌های متناقض، نمی‌تواند کمکی به ثبات و آرامش منطقه کند.

۴۱۲۶۳

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از المسیره، رژیم سعودی همچنان به تجاوز نظامی خود به مناطق مسکونی در یمن ادامه می دهد.

بر اساس این گزارش، متجاوزان سعودی اخیراً عملیات تجاوزکارانه جدیدی را علیه مردم یمن ترتیب داده اند.

در همین راستا، متجاوزان رژیم سعودی جبهه «حیس» در الحدیده را هدف حملات موشکی قرار دادند.

این درحالی است که از زمان آغاز اجرایی شدن توافق استکهلم مبنی بر آتش بس در الحدیده، سعودیها کوچکترین پایبندی به این توافق نداشته اند.

سردار حسین نجات معاون فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نامه‌ای، با انتقاد از یک رسانه به دلیل تحریف و تقطیع سخنانش در روز چهارشنبه (۴ دی) در همایش مداحان در مشهد به بیان بخش‌های منتشر نشده سخنان خود پرداخت.

صادق خرازی، دبیرکل حزب ندای ایرانیان در بخشی از گفتگوی تفصیلی خود با خبرآنلاین، گفت: انتخاب احمدی‌نژاد در سال ۸۴ زنگ خطر بود چرا که مردم به دنبال یک رابین هود می‌گشتند و احمدی‌نژاد در نقش رابین هود توانست رای مردم را بدزدد. زنگ خطر به صدا درآمد، ما نشنیدیم و بیدار نشدیم اما خارجی‌ها آن را شنیدند و برایش برنامه‌ریزی کردند.

>>>در همین رابطه بیشتر بخوانید؛

صادق خرازی: رهبری نمی‌گذارند دولت سقوط کند /سردار سلیمانی میلی به ریاست جمهوری ندارد

وی افزود: چون تجربه جهان را در مقابل خودشان داشتند. خارجی‌ها تجربه تفاوت‌های اجتماعی، تخریب‌های اجتماعی، درگیری‌های اجتماعی را در آمریکای لاتین، اروپای شرقی و آسیا را دارند و اکنون همان ها را در ایران تکرار می‌کنند.

خرازی با بیان اینکه حتی ریشه این شرایط هم به عملکرد اجتماعی خودمان طی چند دهه گذشته بازمی‌گردد، گفت: از زمانی که ما تصمیم گرفتیم توسعه پیدا کنیم، خط مشی توسعه‌مان مبنا نداشت، جنگ که تمام شد کشوری بودیم با ۱۸ استان درگیر ویرانی‌های جنگ و هیچ برنامه منسجم و مستر پلنی برای اینکه کشور را چگونه باید دوباره بسازیم، نداشتیم. اگر آن روز فکر می‌کردیم و برنامه‌ریزی می‌کردیم که مثلاً ۴۰ سال یا ۳۰ سال آینده باید جمعیتمان از ۵۰ میلیون نفر به ۸۰ میلیون نفر برسد، باید برای این ۸۰ میلیون زیرساخت‌های توسعه‌ای و بسترهای اجتماعی فراهم می‌کردیم. 

وی گفت: با یک‌سوم درآمدمان در ۳۰ سال گذشته می‌توانستیم ایران را جوری بسازی که جلوتر از کره جنوبی حرکت کند. می‌توانستیم ایران را همپای ژاپن بسازیم، اما متأسفانه مشکلی که ما داشتیم، این بود که رئیس سازمان برنامه‌مان روزی الگویش کره شمالی بود، جنگ که تمام شد و دولت آقای هاشمی سرکار آمد الگویش به کره جنوبی تبدیل شد. این مشکل مفهومی نیست، این بدبختی متفکران سیاسی و مدیران اجرایی کشور است که مثل شرکت ثبت سفارش و یا وکیلی هستند که یک شرکت واردات یا صادرات ایجاد و ثبت می‌کنند. باید از فلان مدیر بپرسیم شما که یک روز الگویت کره شمالی و کشورهای بلوک شرق بودند، چگونه به خودت اجازه دادی بدون مطالعه و پشتوانه تبدیل به مدیر و متفکر الگوهای غربی شوی؟

۲۷۲۷

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل– فاطمه محمدی پور: «نانسی پلوسی» رئیس دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا از ارسال فوری دو لایحه استیضاح رئیس‌جمهوری آمریکا که هفته گذشته با اکثریت آرا این مجلس تصویب شده بود، به مجلس سنا خودداری کرد.

خودداری پلوسی از ارسال لوایح مصوب استیضاح ترامپ به مجلس سنا، مساله نامشخص بودن زمان و تاریخ برگزاری جلسه دادگاهی دونالد ترامپ را پررنگ‌تر می‌کند، با این وجود هنوز مشخص نیست متوقف کردن استیضاح ترامپ و عدم ارسال آن به سنا چه مزیتی می‌تواند برای دموکرات‌ها داشته باشد.

دموکرات‌ها و جمهوریخواهان اختلاف نظر زیادی بر سر نحوه محاکمه و استیضاح ترامپ دارند. پلوسی و سایر دموکرات‌ها خواستار احضار دستیاران و مشاوران ارشد ترامپ به عنوان شهود پرونده هستند و می‌خواهند از این مساله مطمئن شوند که محاکمه ترامپ بر اساس مفادی که قبلاً آماده کرده‌اند، انجام خواهد شد.

اکنون پس از تصویب قطعنامه استیضاح ترامپ در مجلس نمایندگان آمریکا، این قطعنامه به مجلس سنای این کشور می‌بایست ارسال شود تا نشست‌هایی شبیه به محاکمه برای ترامپ تشکیل شود.

در این راستا خبرنگار مهر گفتگویی با پروفسور «رابرت وای شاپیرو» استاد علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا تنظیم نموده که در ادامه می‌آید.

پروفسور شاپیرو رئیس اسبق دانشکده علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا بوده و از کتاب‌های او در حوزه علوم سیاسی می‌توان به «قدرت ریاست جمهوری؛ ایجاد ریاست جمهوری برای قرن بیست و یکم»، «دخالت‌های سیاسی؛ سیاستمداران سرگردان نشوید» و «عدم حضور نمایندگان دموکرات» اشاره کرد. وی هم چنین تا کنون موفق شده است جایزه کتاب «گلد اسمیت» را نیز از آن خود کند.

*نانسی پلوسی رئیس مجلس نمایندگان آمریکا در خصوص استیضاح رئیس جمهوری کشورش اعلام کرده که تا روشن نشدن نحوه استیضاح در سنا، فرایند کار را پیش نمی بریم. به نظر می‌رسد دموکراتها خواهان برگزاری جلسه سنا برای استیضاح ترامپ در ژانویه که مورد تأکید جمهوری خواهان است نیستند. دلایل آن چیست؟

او در تلاش است مذاکره کند جهت اینکه دموکرات‌ها بتوانند با شاهدانی که کاخ سفید اجازه شهادت نداده است، تماس بگیرند. دموکرات‌ها با این شاهدان به پرونده‌ای قوی‌تر جهت به دست آوردن حمایت بیشتر و به این ترتیب کسب رأی بیشتر از طرف جمهوریخواهان در مجلس سنا برای محکوم کردن ترامپ نیاز دارند.

*با توجه به اینکه رأی مجلس سنا به استیضاح تا حد زیادی مشخص است که به عزل ترامپ منجر نمی‌شود از اینرو آیا دموکراتها خواهان برگزاری مجلس سنا برای رأی گیری نهایی هستند؟

آنها رأی نهایی را نمی‌خواهند مگر اینکه بتوانند پرونده محکم‌تری داشته باشند.

*برخی معتقد هستند که دموکراتها موضوع استیضاح ترامپ را طولانی می‌کنند تا به کمپین های نهایی انتخابات نزدیک شوند و نهایتاً هم اجازه نمی‌دهند موضوع برای بررسی نهایی به سنای آمریکا برود. ارزیابی شما چیست؟

این ممکن است یک استراتژی خوب برای رسیدن به اهداف باشد و مسئله را برای انتخابات برجسته نگه دارد. با طولانی شدن موضوع استیضاح ممکن است زمان بیشتری برای افشاگری‌ها فراهم شود و شاید دولت ترامپ مرتکب اشتباه بیشتری شود.

*به طور کلی آیا موضوع استیضاح ترامپ بر نتایج انتخابات آمریکا و رأی مردم به ترامپ تأثیر دارد؟

موضوع استیضاح می‌تواند به اندازه کافی بر آرا مردم در ایالات اصلی تأثیر بگذارد و باعث تفاوت چشمگیری شود.

*به رقم خطرناک بودن موضوع استیضاح برخی معتقدند دموکراتها هیچ چاره‌ای برای تضعیف ترامپ نداشتند. در واقع آنها نه نامزد قدرتمندی برای مقابله با ترامپ دارند و نه آرای ترامپ به سبب عملکرد اقتصادی خوب او ریزش کرده است. ارزیابی شما چیست؟

من فکر می‌کنم هر نامزد دموکرات بتواند ترامپ را شکست دهد اگر حزب پشت این نامزد متحد شود.آنها فقط باید بر فاصله ۹۰۰۰۰ رأی در ایالات ویسکانسین، میشیگان و پنسلوانیا در سال ۲۰۱۶ غلبه کنند. آنها در سال ۲۰۱۸ حتی با یک اقتصاد قوی، بسیار خوب عمل کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، چین یک موشک حامل ماهواره را که هشت تن وزن دارد به فضا پرتاب کرد.

این موشک که لانگ‌مارچ -۵ نام دارد و حامل سنگین‌ترین ماهواره بومی چین با نام شیجیان ۲۰ (Shijian-۲۰) بود از مرکز فضایی ونچانگ در استان هاینان به فضا پرتاب شد.

در همین راستا، «ژانگ شیو» فرمانده مرکز فضایی ونچانگ از ماموریت موفقیت آمیز موشک لانگ مارچ -۵ در قرار دادن این ماهواره در مدار زمین خبر داد.

به گفته وی از ماهواره شیجیان – ۲۰ برای آزمایش فناوری‌های کلیدی مانند چون دی اف اچ -۵ و نسل جدید ماهواره بزرگ چین استفاده خواهد شد.

خبرگزاری مهر، گروه سیاست: «مجلس دیگر در رأس امور نیست»؛ این جمله بارها و بارها از سوی افراد مختلف و به ویژه کارشناسان سیاسی در نقد عملکرد نمایندگان مجلس دهم به کار رفته است و حتی نماینده‌ای همچون محمود بهمنی هم در گفتگو با خبرنگار مهر بر این مسئله مُهر تأیید می‌زند و رک و پوست کنده می‌گوید که «مجلس در این دوره از رأس امور بودن افتاد.» به عبارت دیگر کسانی که عملکرد مجلس فعلی را مورد ارزیابی و نقد قرار می‌دهند، دلایلی را برای ناکارآمدی این مجلس برمی‌شمارند که در این گزارش به صورت گذرا به دلایل آنان پرداخته‌ایم:

۱. نمایندگانِ وکیل‌الدوله

به گفته تحلیل‌گران سیاسی یکی از دلایل ناکارآمدی مجلس دهم این است که برخی از نمایندگان مجلس استقلال خود را از دست داده‌اند و به جای آنکه نماینده واقعی مردم و مطالبات آن‌ها باشند، نماینده دولت و به تعبیر بهتر “وکیل‌الدوله” هستند.

سید احسان قاضی زاده هاشمی در گفتگو با خبرنگار مهر در این باره گفت: «اصلاح‌طلبان و فراکسیون امید برای برخورد جدی با ناکارآمدی‌ها و بی‌تدبیری‌های دولت جلو نیامدند و این امر منجر به ناکارآمدی مجلس دهم شد.»

حسینعلی امیری معاون پارلمانی رئیس جمهور هم در گفتگویی تاکید کرده بود که «از مجلس دهم راضی هستیم»؛ گفته‌های وی حکایت از آن دارد که برخی از نمایندگان در مجلس فعلی طبق خواسته دولت عمل کرده و به جای رضایت ملت، رضایت دولت را جلب کرده‌اند.

البته چهره‌ای چون سید مصطفی میرسلیم عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز این موضوع را مورد تأیید قرار می‌دهد و در گفتگو با خبرنگار مهر، می‌گوید: «بسیاری از نمایندگان مجلس دهم با دولتمردان زد و بند داشتند و عملاً با دولت مماشات کردند.»

هدایت‌الله خادمی یکی دیگر از نمایندگان فعلی مجلس است که در گفتگو با خبرنگار مهر مطالبی را درباره علت ناکارآمدی مجلس عنوان کرد و گفت: «اگر مجلس منطبق با برنامه‌ها کار نکند، نهاد قوی برای برخورد با دولت وجود ندارد.»

البته یکی دیگر از مسائل حائز اهمیت در این باره آن است که برخی از نمایندگان نزدیک به دولت علاقه دارند که در مجلس بعدی وکیل‌الدوله و به تعبیر دیگر بله قربان گوی دولت باشند و به حدی طعم همراهی با دولت به کامشان شیرین آمده که باز هم از دوستان خود در دولت می‌خواهند که به انتخابات ورود کنند. مؤید این مسئله اظهارات معاون پارلمانی رئیس‌جمهور است که اخیراً در این باره گفته است: «گاهی برخی نمایندگان که خیلی با دولت همراه و همکار هستند و تحت عنوان لیست دولت وارد مجلس شدند به من گله می‌کنند و می‌پرسند پس کی می‌خواهید سازماندهی کنید و برای مجلس آینده برنامه‌ریزی کنید.»

۲. ضعف نظارتی

یکی دیگر از دلایلی که برای ناکارآمدی مجلس مطرح می‌شود، این است که برخی از نمایندگان مجلس، قدرت استفاده از اختیارات قانونی و نظارتی خود را ندارند و نمایندگانی هستند که هرگز در دوره نمایندگی خود از ابزارهایی چون طرح سوال از وزرا، استیضاح آنان و تذکر شفاهی و کتبی به دولتمردان استفاده نکرده‌اند.

مهدی شیخ عضو فراکسیون امید مجلس دهم در گفتگو با خبرنگار مهر، بدون توجه به ابزارهای نظارتی مجلس تاکید می‌کند که «سوال از وزرا باعث می‌شود وقت مجلس گرفته شود و همچنین مشکلات زیادی را برای وزرا ایجاد می‌کند.» اینجا بخوانید

محمدرضا صباغیان در گفتگو با خبرنگار مهر، با بیان اینکه مجلس شورای اسلامی که در رأس نظام جمهوری اسلامی است، متأسفانه به دلایلی در معرض ناکارآمدی قرار گرفته است، گفت: «بخشی از این ضعف به عملکرد نمایندگان برمی‌گردد که به اصل کار خود یعنی قانونگذاری و نظارت توجه لازم را ندارند.»

محمود صادقی یکی دیگر از اعضای فراکسیون امید در گفتگو با مهر با اشاره به ضعف نظارتی مجلس دهم، می‌گوید: «همراهی فراکسیون امید و دولت در مقاطعی از بار نظارتی ما کاسته است.» اینجا بخوانید

احسان قاضی‌زاده هاشمی در گفتگو با خبرنگار مهر در همین رابطه معتقد است: «اعضای فراکسیون امید در اوج ناامیدی هستند، علت ناامیدی اصلاح‌طلبان و امیدی‌ها این است که نتوانستند قانون خوبی به تصویب برسانند یا نظارت دقیق بر عملکرد دولت داشته باشد.»

این نماینده مجلس دهم تصریح کرد: «مجلس باید عملاً نهاد ناظر بر دولت باشد اما متأسفانه طی سال‌های اخیر شاهد بودیم که دولت‌ها کاندیداهای موردنظر خود را به مردم معرفی می‌کنند و این افراد به مجلس راه می‌یابند و در واقع مجلس به حیاط خلوت دولت تبدیل می‌شود و بنابراین نظارت قوی وجود ندارد.»

۳. دخالت در امور اجرایی

یکی دیگر از انتقاداتی که به نمایندگان می‌شود این است که آنان به جای انجام وظایف قانون‌گذاری و نظارت، به اموری ورود می‌کنند که هیچ ارتباطی به آنان ندارد. برای مثال هستند نمایندگانی که در هر کاری حتی انتخاب یک مدیر استانی هم دخالت می‌کنند. این موضوع به حدی بارز است که بسیاری از خود نمایندگان مجلس هم به دخالت‌های همکاران خود در انتصابات استانی گله دارند و بر این باور هستند که دخالت در انتصابات دون شأن نمایندگان است.

ابوالفضل حسن‌بیگی، نماینده مردم دامغان در این باره می‌گوید: «برخی نمایندگان مجلس در کارهای اجرایی دخالت می‌کنند و بار اجرایی کشور را به دوش مجلس می‌اندازند و نمایندگان مجلس را از تحقیق و تفحص، استیضاح، سوال و پیگیری‌های قانونی خودشان دور می‌کنند.»

۴. محافظه‌کاری

محافظه‌کاری یکی دیگر از مشکلات نمایندگان این دوره مجلس شورای اسلامی است. این افراد بعضاً در جلسات خصوصی حرف‌هایی می‌زنند و انتقادهایی به مسئولان دارند اما جرأت نمی‌کنند که این مباحث را در جلسات علنی مجلس و یا مصاحبه با رسانه‌ها مطرح کنند که در این شرایط این نمایندگان نمی‌توانند برای ملت کار کنند و مجلس هم کارکرد خودش را از دست می‌دهد.

محمدرضا عارف رئیس فراکسیون امید مجلس یکی از نمایندگان این دوره است که با اظهاراتش ثابت می‌کند که نماینده‌ای محافظه‌کار است چرا که در جایی می‌گوید: «وقتی من می‌توانم در جلسات خصوصی به وزرا تذکر دهم، دیگر نیاز نیست موضوع را به صحن علنی بکشانم.»

۵. عدم تخصص

یکی دیگر از دلایلی که برای ناکارآمدی مجلس عنوان می‌شود این است که تحصیلات برخی از رؤسای کمیسیون‌های مجلس با آن کمیسیونی که در آن فعالیت می‌کنند مطابقت ندارد و بر این اساس این افراد آن طور که باید و شاید به زیر و بم مسائل آن کمیسیون اشراف ندارند.

الیاس حضرتی که توانست جای محمدرضا پورابراهیمی را در کمیسیون اقتصادی بگیرد، یکی از رؤسای کمیسیون مجلس است که مدرک تحصیلی‌اش ارتباطی با این کمیسیون ندارد و دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی است. مدارک تحصیلی عبدالرضا عزیزی، رئیس کمیسیون اجتماعی و محمدرضا رضایی‌کوچی، رئیس کمیسیون عمران هم با سمت‌های آنان در کمیسیون همخوانی ندارد چرا که این دو نماینده فارغ‌التحصیل دکترای پزشکی هستند. محمدجواد کولیوند، رئیس کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور هم دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی است و تحصیلاتش با مسائلی که اغلب در این کمیسیون مورد مباحثه قرار می‌گیرد، ارتباطی ندارد.

البته این مسئله فقط درباره رؤسای کمیسیون‌ها مجلس صدق نمی‌کند و در میان نمایندگان مجلس هم به کرات دیده می‌شود که سوابق و تحصیلاتشان هیچ گونه سنخیتی با کمیسیونی که در آن فعالیت می‌کنند، ندارد و این افراد به جهت عدم تسلط بر مسائل تخصصی کمیسیون‌های متبوع خود، باعث ناکارآمدی مجلس دهم شده‌اند.

۶. نبود فراکسیون اکثریت

از دیگر عوامل ناکارآمدی مجلس دهم این است که عده‌ای از نمایندگان این دوره، بعد از ورود به مجلس در هیچ کدام از فراکسیون‌های نمایندگان ولایی و امید حضور نداشتند و وارد فراکسیون مستقلین شدند و به عبارت دیگر، این موضوع سبب شد فراکسیون مستقلین برای نخستین بار در مجلس دهم شکل گیرد و نبود فراکسیون اکثریت در مجلس دهم به شدت به بهارستان ضربه زد.

جبار کوچکی‌نژاد با اشاره به عملکرد مجلس دهم، اظهار داشت: «معتقدم ضعف دوره دهم مجلس شورای اسلامی نسبت به ادوار هشتم و نهم کاملاً نمایان است.» وی تاکید می‌کند: «نمایندگانی که در دوره دهم با ساختارهای تازه به مجلس آمدند، چهره‌های سیاسی، قدرتمند و تصمیم‌ساز نبودند و بنابراین برآیند عملکرد این دوره از مجلس قابل توجه نبود.»

عضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس شورای اسلامی گفت: «در مجالس گذشته دو فراکسیون قدرتمند وجود داشت، اما در مجلس دهم هیچ فراکسیون قدرتمندی نداشتیم و در طرح‌ها و لوایح مهم تکلیف روشن نبود که افراد به چه رأی می‌دهند.»

عبدالرضا مصری نایب رئیس مجلس هم به این نکته صحه می‌گذارد و می‌گوید: «مجلس برای تصمیم‌گیری‌های قاطعانه، باید فراکسیون اکثریت داشته باشد. نبود فراکسیون دارای اکثریت در مجلس سبب ناکارآمدی بهارستان می‌شود، همان‌گونه که در مجلس دهم رخ داد.»

۷. لابی با دولت

یکی دیگر از مشکلات نمایندگان مجلس دهم این است که اغلب آنان برای حل مشکلات حوزه انتخابیه و همچنین دستیابی به اهداف شخصی خود با دولتمردان و به ویژه وزرا لابی می‌کنند و این موضوع در زمان بررسی طرح سوال از وزرا و یا استیضاح آنان در خانه ملت به حدی مشهود است که نیاز به توضیح بیشتر ندارد.

جبار کوچکی‌نژاد در این باره می‌گوید: «مجلس دهم فراکسیون اکثریت نداشت و لابی‌گری و باندبازی در آن جای فراکسیون قدرتمند و با پشتوانه را گرفت و مجلس را در بسیاری از مقاطع منحرف و دچار مشکل کرد.»

البته دادوستد نمایندگان با دولتمردان فقط محدود به روزهای بررسی طرح سوال از وزرا و یا استیضاح آنان نیست و در زمان بررسی لایحه بودجه سالیانه هم شاهد آمد و شد بسیار زیاد دولتمردان در مجلس هستیم.

احمد بیگدلی عضو فراکسیون امید در گفتگو با خبرنگار مهر، این موضوع را یکی از آسیب‌های مجلس شورای اسلامی می‌داند و می‌گوید: «از زمانی که لایحه بودجه از سوی دولت به مجلس ارائه می‌شود، شاهدیم راهروهای مجلس، کمیسیون‌های تخصصی و همچنین صحن علنی شلوغ می‌شود و بسیاری از مسئولان به دنبال افزایش بودجه دستگاه‌های خود هستند و معمولاً لابی هر کس بیشتر باشد، بودجه بیشتری می‌گیرد.»

وی ادامه داد: «همچنین برخی از نمایندگان مجلس معمولاً در زمان بررسی بودجه سالانه به دنبال آن هستند که اعتبارات بیشتری را برای تکمیل پروژه‌های عمرانی حوزه‌های انتخابیه خود بگیرند.»

در پایان باید گفت که مردم مجلس ناکارآمدی را که بر دولت نظارت نمی‌کند و خودش را از رأس امور بودن پایین انداخته، نمی‌خواهند و به دنبال شکل‌گیری مجلسی مقتدر هستند که نمایندگانش به جای وکیل‌الدوله بودن، به فکر دفاع از منافع ملت باشند.