حسین رویوران کارشناس مسائل منطقه در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حمایت عربستان سعودی از آشوبگران در ایران اظهار داشت: وزارت امورخارجه و به طور کلی ایران دشمن را به دو بخش اصلی و فرعی تقسیم کرده و آمریکا را بهعنوان دشمن اصلی در نظر میگیرد و باقی را فرعی میداند.
وی ادامه داد: عربستان برای ایران دشمن فرعی محسوب میشود، چرا که ریاض تحت لوای واشنگتن سیاستهای آمریکا را در منطقه به پیش میبرد.
کارشناس مسائل جهان عرب گفت: تحقیقات در زمینه آشوبهای اخیر ادامه دارد و نهادهایی چون وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در حال کار روی این موضوع هستند تا مشخص شود چه افرادی پشت این حوادث بودهاند.
رویوران افزود: عربستان سعودی نقش بسیار بارزی در بحث رسانه و فضای مجازی داشت؛ ولی نباید فراموش کرد که این موضوع بسیار با نقش رژیمی چون رژیم صهیونیستی فرق دارد.
وی تصریح کرد: طبق گزارشی که ترکیه ارائه کرده، رژیم صهیونیستی نیروهایی را آموزش و به ایران اعزام کرده بود و بسیاری از این خرابکاریها توسط این افراد انجام شد.
این کارشناس مسائل جهان عرب در واکنش به انفعال وزارت امور خارجه در محکوم کردن عربستان اضافه کرد: تصور بنده این است که دولت و وزارت امور خارجه منتظر تکمیل اطلاعات هستند؛ ولی اگر جمعبندی این باشد که عربستان سعودی نقش فعالی در این آشوبها داشته، ایران این بار در قبال ریاض سکوت نخواهد کرد و عربستان سعودی را تنبیه خواهد کرد.
رویوران با اشاره به سخنان دریابان شمخانی دبیر شورای امنیت ملی که گفته بود دشمن میخواست در انتقام حملات به آرامکو، تاسیسات عسلویه را مورد حمله قرار دهد، گفت: تحقیقات در زمینه کسانی که به دنبال خرابکاری در عسلویه بوده و امکاناتی که در اختیار داشتند، میتوانست آسیب جدی به آن وارد کند، در جریان است. اگر اثبات شود که عربستان سعودی پشت این قضیه بوده، دست ایران برای تنبیه ریاض را باز خواهد گذاشت.
وی افزود: ما حامی انصارالله هستیم؛ ولی این گروه در مقابل حملات عربستان سعودی دست به حمله به آرامکو زد و در پاسخ به تجاوزات ریاض از خود دفاع میکند.
این کارشناس مسائل منطقه خاطرنشان کرد: این موضوع که سعودیها بخواهند در پاسخ به حملات آرامکو، حمله مستقیمی انجام دهند، پا فراتر از خطوط قرمز گذاشتن است.
رویوران در پایان اظهار داشت: نهادهای بالادستی چون شورای عالی امنیت ملی پاسخ به عربستان سعودی را تعیین خواهند کرد ولی ریاض باید بداند که امنیت منطقه باید توسط خود کشورهای منطقه تامین شود و ارسال سیگنالهای متناقض، نمیتواند کمکی به ثبات و آرامش منطقه کند.
