برچسب: ستاد توسعه فناوری نانو

به گزارش روز شنبه ستاد توسعه فناوری نانو، یکی از مهم‌ترین قطعات در پیل‌های سوختی، پیل‌های الکترولیز و ژنراتورهای هیدروژن، «غشای تبادل یونی» است. امروزه رایج‌ترین استفاده صنعتی این نوع غشا، در پیل‌های الکترولیز آب نمک برای تولید گاز کلر است، غشای تبادل یونی در این فرآیند نقش محوری دارد و خاصیت تراوایی آن برای یون سدیم، امکان جداسازی گاز کلر را فراهم می سازد.

در حال حاضر با وجود مصرف بالای این غشا در داخل کشور در صنعت پتروشیمی و واحد کلر آلکالی، تامین آن از طریق واردات انجام می پذیرد. از این رو تولید این محصول در داخل کشور برای جلوگیری از خروج ارز و رفع مشکلات واردات به‌دلیل موانع تحریمی، بسیار حائز اهمیت است.

هدف اصلی اینوتن از برگزاری این چالش، شناسایی و ارزیابی طرح‌های نوآورانه و همچنین ساخت نمونه محصول غشای تبادل یون‌های مثبت (کاتیون‌ها)، مبتنی بر استانداردهای فنی و الزامات تولید اقتصادی برای تولید این غشای پلیمری در داخل کشور است.

از تمامی علاقمندان اعم از شرکت‌های فناور، دانشجویان، پژوهشگران و… برای رفع مساله مطرح شده در این فراخوان دعوت شده است. 

این چالش با حمایت «شبکه تبادل فناوری» برگزار و به برگزیدگان این چالش جوایز ویژه‌ای شامل تیم‌های برگزیده در مرحله اول؛ (۵/۷ میلیون تومان گرنت نقدی تولید محصول + ۵/۷ میلیون تومان گرنت آزمایشگاهی) تیم‌های برگزیده در مرحله دوم؛ (برگزیده اول: جایزه نقدی ۱۳ میلیون تومانی)، (برگزیده دوم: جایزه نقدی ۱۰ میلیون تومانی) اهدا خواهد شد.

این تیم‌ها نیز می‌توانند در پایان از حمایت‌های شبکه تبادل فناوری جهت تجارسازی طرح نیز بهره‌مند شوند. علاقه مندان برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس www,innoten.ir مراجعه کنند.

به گزارش روز چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، فولاد به عنوان مهمترین آلیاژ صنعتی در کاربردهای مختلفی همچون خودروسازی، ماشین‌آلات صنعتی، حمل و نقل ریلی، راه و ساختمان و کشتی‌سازی در شکل‌های مختلفی مانند ورق و لوله و نبشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. محافظت از فولاد در برابر عوامل محیطی مانند رطوبت و مواد خورنده و اتمسفر محیط حائز اهمیت است.

به این منظور روش‌های مختلفی مانند حفاظت کاتدی یا پوشش‌دهی سطح فولاد با استفاده از رنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. گالوانیزاسیون به عنوان یک روش رایج حفاطت کاتدی از فولاد، مبتنی بر خوردگی گالوانیک است؛ به این شکل که سطح فولاد توسط لایه‌ای از یک فلز با تمایل بیشتر به خوردگی (دارای پتانسیل خوردگی منفی‌تر در سری گالوانیک) مانند فلز روی (Zn) پوشش داده می‌شود. در این حالت، پوشش سطحی در برابر عوامل محیطی خورده می شود و از لایه زیرین که فولادی است محافظت می‌شود.

گالوانیزاسیون یکی از روش‌های مقرون به صرفه در کاهش خوردگی سازه های فولادی است و مقاومت به خوردگی حاصل از این روش وابسته به ضخامت پوشش اعمالی در سطح فولاد است، روش گالوانیزاسیون به دو صورت سرد و گرم انجام می‌گیرد.

در روش تولید ورق گالوانیزه سرد از طریق الکترولیز نمک‌های روی در داخل یک محلول آبی، پوشش سطحی اعمال می شود. به منظور بهبود عملکرد پوشش گالوانی در برابر محیط‌های خورنده شدید و همچنین امکان اعمال پوشش با ضخامت کمتر که موجب کاهش هزینه تولید می‌شود، می‌توان از مواد نانومتری مانند نانوذرات یا نانوالیاف در ساختار پوشش استفاده کرد. وجود نانومواد موجب بهبود چسبندگی پوشش به زیرلایه فولادی و همچنین افزایش قابلیت اعمال رنگ بر سطح نهائی قطعه می‌شود و مقاومت به خوردگی را افزایش می‌دهد.

شرکت اطلس پوشش محافظ علاوه براین نانوپوشش دو فناوری دیگر نیز به بازار عرضه کرده است، لاک اکریلات-یورتان آنتی‌باکتریال حاوی اجزای نانومتری و لاک اکریلات-یورتان محافظت‌کننده از زیرلایه‌ها در برابر اشعه‌ UV محصولات دیگر این شرکت هستند.

نانوپوششی که ۹۹٫۹۹ درصد عوامل ‌بیماری‌زا را از بین می‌برد

پژوهشگران نانوپوشش آنتی‌باکتریال مبتنی بر نیتریدبور ساختند که می‌تواند عوامل بیماری‌زا را تا ۹۹٫۹۹ درصد از بین ببرد. این پوشش می‌تواند گزینه‌ای ایمن برای فناوری‌های آنتی‌باکتریال معمول باشد که اثرات جانبی منفی این فناوری‌ها را ندارد.

نتایج پروژه دانشگاه ملی علم و فناوری MISIS روسیهدر نشریه ACS Applied Materials & Interfaces به چاپ رسیده است.

امروزه به‌دلیل افزایش قابل توجه موارد جراحی در جهان، دانشمندان در حال حل مشکل عفونت‌های میکروبی ناشی از ایمپلنت هستند. این امر به‌ویژه در طی عمل‌های ارتوپدی و دندانپزشکی جدی است. شکی نیست که درمان دارویی برای رفع التهاب اطراف ایمپلنت‌ها دارای عوارض جانبی است که این امر به‌دلیل ویژگی‌های خاص آنتی‌بیوتیک‌ها و همچنین دوزهای بالای آن‌ها است.

محققان این پروژه با بررسی تأثیر یک نانوفیلم متشکل از نیترید بور روی باکتری‌های گرم منفی اشریشیا کلی (E.coli)، یک راه حل غیر استاندارد برای این مشکل پیشنهاد کردند. نتایج یافته‌های محققان نشان داد که چنین نانوپوششی پس از ۲۴ ساعت صددرصد سلول‌های باکتریایی را غیرفعال می‌کند.

نیترید بور هگزاگونالی دارای مجموعه‌ای از ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی منحصر به‌فرد است. در طول آزمایش‌ها، این گروه دریافتند که ساختار خاص نانوذرات نیترید بور دارای اثر ضدباکتری قابل مقایسه با آنتی‌بیوتیک‌ها است.

کریستینا گودز نویسنده مقاله مربوط به این پروژه، محقق آزمایشگاه نانومواد غیر آلی MISIS، می‌گوید: «باکتری‌ها در اثر تماس فیزیکی مستقیم با سطح سوزنی شکل نانویی سطح از بین می‌روند. در عین حال، این فیلم ‌نانویی عارضه جانبی معمولی آنتی‌بیوتیک بر بافت‌های بدن را ندارد و نیترید بور نیز خود باعث سمیت سلولی نمی‌شود.»

پژوهشگران در این پروژه یک گام دیگر نیز به جلو برداشتند و میکرو منافذ پوشش نازک نیترید بور را با آنتی‌بیوتیک جنتامایسین پر کردند. نتایج نشان داد که این پوشش دارای اثر ضد باکتری است که به دلیل آزاد شدن کامل دارو در یک دوره اولیه کوتاه به وجود می‌آید. علاوه‌بر این، مقدار آن به مراتب کمتر از تزریق معمولی بود.

به گفته نویسندگان این مقاله، استفاده از یک فیلم ضدباکتری مبتنی بر نانوذرات نیترید بور می‌تواند روی ایمپلنت تاثیر شگرفی داشته باشد و قادر است خطر آلودگی باکتریایی را به حداقل برساند.

در حال حاضر، این تیم تحقیقاتی در حال انجام مطالعات آزمایشگاهی روی پوشش‌های بدست آمده و همچنین در حال کار روی بهینه‌سازی پوشش برای استفاده‌های بعدی است.

یک تراشه میکروسیال موثر در سلول درمانی سرطان طراحی شد

به گزارش روز شنبه ستاد ویژه فناوری نانو، یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه کره با هدایت استاد مهندس پزشکی، چونگ آرام، موفق به توسعه تراشه میکروسیالی شده‌اند که می‌توان از آن برای ویرایش و دستکاری ژن‌ها استفاده کرد. این فناوری قابل استفاده برای دستکاری ژنتیکی سلول‌های ایمنی یا سلول‌های بنیادی است.

یک سلول اولیه نظیر سلول‌های بنیادی و ایمونسایت‌ها دارای طول عمر محدودی هستند و برخلاف دیگر سلول‌ها، از دستکاری ژنی مصنوعی سرپیچی می‌کنند. با این حال، ویرایش ژنتیکی سلول‌های اولیه برای توسعه درمانی ضروری است و به همین ترتیب روش‌هایی برای انتقال موثر مورد نیاز است. به خصوص این که روش‌های ویرایش ژن مربوط به ایمنی درمانی سرطان تقاضای زیادی دارد.

پلتفورم تحویل مواد داخل سلولی که توسط این گروه تحقیقاتی توسعه داده شده ‌است، با استفاده از یک تراشه میکروسیالی می‌تواند ابزارهای دستکاری ژن را بدون نیاز به الکتریسیته یا ویروس به محل مورد نظر تحویل دهد.

این در حالی است که در روش‌های رایج برای این کار باید ویروس یا جریان الکتریسیته استفاده شود. علاوه‌بر این، این پلتفورم برای هر اندازه ماده و هر نوع سلول بسیار کارآمد و متنوع است.

این تیم تحقیقاتی موفق به کسب بازده بالاتری نسبت به عملکرد الکتریکی و روش‌های حمل مبتنی بر پلیمر شده‌ است. آن‌ها این فناوری را روی سلول‌های مشتق شده از بندناف، سلول‌های استخراج شده از چربی و سلول‌های بنیادی استخراج شده از مغز قرمز استخوان موش مورد آزمایش قرار دادند.

نتایج یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که با این روش می‌توان انتقال بیش از یک میلیون سلول در هر دقیقه را انجام داد و با این نتایج پیش‌بینی می‌شود که بتوان از این فناوری در بخش تحقیقات سلول درمانی استفاده کرد.

علاوه‌بر این، با این روش جدید نانوذرات با قطر ۳۰۰ نانومتر را می‌توان به سیتوپلاسم‌ها منتقل کرد؛ بنابراین، در مورد انواع تحقیقات مهندسی سلولی مبتنی بر نانوذرات نیز از این فناوری استفاده کرد.

یک تراشه میکروسیال موثر در سلول درمانی سرطان طراحی شد

به گزارش روز شنبه ستاد ویژه فناوری نانو، یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه کره با هدایت استاد مهندس پزشکی، چونگ آرام، موفق به توسعه تراشه میکروسیالی شده‌اند که می‌توان از آن برای ویرایش و دستکاری ژن‌ها استفاده کرد. این فناوری قابل استفاده برای دستکاری ژنتیکی سلول‌های ایمنی یا سلول‌های بنیادی است.

یک سلول اولیه نظیر سلول‌های بنیادی و ایمونسایت‌ها دارای طول عمر محدودی هستند و برخلاف دیگر سلول‌ها، از دستکاری ژنی مصنوعی سرپیچی می‌کنند. با این حال، ویرایش ژنتیکی سلول‌های اولیه برای توسعه درمانی ضروری است و به همین ترتیب روش‌هایی برای انتقال موثر مورد نیاز است. به خصوص این که روش‌های ویرایش ژن مربوط به ایمنی درمانی سرطان تقاضای زیادی دارد.

پلتفورم تحویل مواد داخل سلولی که توسط این گروه تحقیقاتی توسعه داده شده ‌است، با استفاده از یک تراشه میکروسیالی می‌تواند ابزارهای دستکاری ژن را بدون نیاز به الکتریسیته یا ویروس به محل مورد نظر تحویل دهد.

این در حالی است که در روش‌های رایج برای این کار باید ویروس یا جریان الکتریسیته استفاده شود. علاوه‌بر این، این پلتفورم برای هر اندازه ماده و هر نوع سلول بسیار کارآمد و متنوع است.

این تیم تحقیقاتی موفق به کسب بازده بالاتری نسبت به عملکرد الکتریکی و روش‌های حمل مبتنی بر پلیمر شده‌ است. آن‌ها این فناوری را روی سلول‌های مشتق شده از بندناف، سلول‌های استخراج شده از چربی و سلول‌های بنیادی استخراج شده از مغز قرمز استخوان موش مورد آزمایش قرار دادند.

نتایج یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که با این روش می‌توان انتقال بیش از یک میلیون سلول در هر دقیقه را انجام داد و با این نتایج پیش‌بینی می‌شود که بتوان از این فناوری در بخش تحقیقات سلول درمانی استفاده کرد.

علاوه‌بر این، با این روش جدید نانوذرات با قطر ۳۰۰ نانومتر را می‌توان به سیتوپلاسم‌ها منتقل کرد؛ بنابراین، در مورد انواع تحقیقات مهندسی سلولی مبتنی بر نانوذرات نیز از این فناوری استفاده کرد.

به گزارش روز چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، سلیکس تراپیوتیکس (Cellics Therapeutics) که توسط لیانگ فنگ ژانگ از دانشگاه کالیفرنیا تاسیس شده، جایزه ۱۵ میلیون دلاری را از شتاب‌دهنده CARB-X در بوستون به‌منظور تولید نانواسفنج‌های سلولی ماکروفاژ دریافت کرد. این نانواسفنج‌ها که روی سطح غشاء سلویل ماکروفاژها قرار می‌گیرد، برای درمان گندیدگی طراحی شده‌اند.

CARB-X که مخفف عبارت مبارزه با مقاومت آنتی‌بیوتیکی باکتری‌ها است، یک شتاب‌دهنده حوزه زیست‌دارویی بوده که به‌صورت غیرانتفاعی برای حمایت از تحقیق و توسعه فناوری‌های ضدباکتری‌هایی برای مقابله با مقاومت دارویی در باکتری‌ها فعالیت می‌کند.

ژانگ در مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۷ به چاپ رساند نشان داده بود که نانواسفنج‌های ماکروفاژ می‌توانند باکتری‌ها را خنثی کنند، باکتری‌هایی که نقش مهمی در بروز گندیدگی ایفا می‌کنند.

در این پروژه محققان با استفاده از نانواسفنج ماکروفاژ در موش‌ها آن‌ها را از گزند گندیدگی ناشی از باکتری Ecoli محافظت کردند.

جایزه CARB-X بر اهمیت و پتانسیل نانواسفنج‌های سلولی ماکروفاژ در خنثی‌سازی عوامل مختلف التهابی که نقش مهمی در گندیدگی و دیگر بیماری‌های انسانی دارند، تاکید دارد.

براساس نتایج اخیر که در آزمایشگاه ژانگ به‌دست آمده است، می‌توان از این فناوری برای درمان بیماری کرونا نیز استفاده کرد.

بودجه CARB-X قرار است برای توسعه فناوری ضدباکتریایی صرف شود و این فناوری روی مدل‌های حیوانی مناسب بررسی شده و پتانسیل درمانی نانواسفنج‌ها به دقت ارزیابی شود.

محققان همچنین رده سلولی مناسبی را برای تولید نانواسفنج شناسایی خواهند کرد. هدف نهایی، پیشبرد توانایی‌های تولید سلیکس و افزایش تولید نانواسفنج‌ها است.

در حال حاضر، این شرکت در حال برنامه‌ریزی است تا گزینه اصلی محصول خود، یعنی نانواسفنج گلبول قرمز برای درمان ذات‌الریه و MRSA را به آزمایش‌های بالینی برساند.

استیو چن از مدیران ارشد این شرکت می‌گوید: شرکت سلیکس به توسعه نانوپزشکی زیست‌تقلیدی می‌پردازد تا از آن برای درمان بیماری‌هایی که زندگی انسان‌ها را تهدید می‌کند، استفاده شود.

بازار خوب رادیاتور نانوپوشش ایرانی در کشورهای همسایه

به گزارش چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، محمدرضا مهرابی مدیر کنترل کیفی و مهندسی این شرکت فناور می گوید: به‌دلیل استفاده از نانوپوشش امکان استفاده از رنگ‌های لایه نازک روی رادیاتورها فراهم می‌شود و از این‌رو انتقال حرارتی در رادیاتورهای این گروه تولیدی صنعتی با کارایی بالا صورت می‌گیرد.

وی افزود: این موضوع برای کشورهایی که قیمت انرژی در آن‌ها بالا است اهمیت بسیار زیادی دارد. در افغانستان که از ذغال‌سنگ برای تولید انرژی استفاده می‌شود و موضوع کاهش مصرف انرژی خیلی حیاتی است، این رادیاتورها بازار بسیار خوبی پیدا کرده است.

مهرابی افزود:همچنین این گروه تولیدی صنعتی صادرات به کشور آذربایجان  را نیز از آذر ماه سال گذشته آغاز کرده است.

وی ه با بیان اینکه، رادیاتورها این شرکت فناور در یکی از شهرک‌های تازه تاسیس در اربیل عراق نیز استفاده شده است افزود:ما در مناقصه مربوط به پروژه این شهرک سازی شرکت کردیم و در حالیکه رقبایی از کشورهای مختلف نظیر ترکیه در این مناقصه حضور داشتند، برنده این پروژه شدیم.

مهرابی می‌افزاید: در حال حاضر روزانه ۲۵۰۰ متر رادیاتور تولید می‌کنیم که نسبت به سال گذشته افزایش ظرفیت داده‌ایم. از آذر ماه سال گذشته نیز نرخ فروش شرکت افزایش پیدا کرده و این رادیاتورها از اقبال بیشتری در بازار برخوردار شده‌ است.

لازم به ذکر است تا سال ۹۷ از پوشش‌های یک شرکت آلمانی در تولید رادیاتورها استفاده می شد اما به‌دلیل ناکارآمدی این پوشش‌ها برای شرایط اقلیمی ایران، این گروه تولیدی صنعتی با  همکاری یک  شرکت دیگر اقدام به رفع این مشکل کرد و نانوپوشش زیرکونیومی توسعه یافته در خط تولید این شرکت به کار گرفته شد.

پوشش‌های استفاده شده در این رادیاتور ضخامت کمتری نسبت به رقیب آلمانی خود دارد و به همین دلیل انتقال حرارت در رادیاتور با کارایی بالاتری انجام می‌شود. رنگ‌های مورد استفاده در رادیاتورها در پایه اپوکسی بوده که خود نوعی عایق به‌شمار می‌رود. بنابراین کاهش ضخامت رنگ و زیرلایه می‌تواند به افزایش ضریب انتقال حرارت کمک کند و کارایی رادیاتور را افزایش دهد.

بر اساس این گزارش، پیش از استفاده از این نانوپوشش زیرکونیوم تولید داخل، رادیاتورهای این شرکت از نظر اتلاف انرژی در رده C دسته‌بندی می‌شد، اما با استفاده از این فناوری ایرانی و با کاهش ضخامت پوشش و رنگ روی رادیاتور، محصولات این شرکت موفق به دریافت رتبه B در اتلاف انرژی شد.

بازار خوب رادیاتور نانوپوشش ایرانی در کشورهای همسایه

به گزارش چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، محمدرضا مهرابی مدیر کنترل کیفی و مهندسی این شرکت فناور می گوید: به‌دلیل استفاده از نانوپوشش امکان استفاده از رنگ‌های لایه نازک روی رادیاتورها فراهم می‌شود و از این‌رو انتقال حرارتی در رادیاتورهای این گروه تولیدی صنعتی با کارایی بالا صورت می‌گیرد.

وی افزود: این موضوع برای کشورهایی که قیمت انرژی در آن‌ها بالا است اهمیت بسیار زیادی دارد. در افغانستان که از ذغال‌سنگ برای تولید انرژی استفاده می‌شود و موضوع کاهش مصرف انرژی خیلی حیاتی است، این رادیاتورها بازار بسیار خوبی پیدا کرده است.

مهرابی افزود:همچنین این گروه تولیدی صنعتی صادرات به کشور آذربایجان  را نیز از آذر ماه سال گذشته آغاز کرده است.

وی ه با بیان اینکه، رادیاتورها این شرکت فناور در یکی از شهرک‌های تازه تاسیس در اربیل عراق نیز استفاده شده است افزود:ما در مناقصه مربوط به پروژه این شهرک سازی شرکت کردیم و در حالیکه رقبایی از کشورهای مختلف نظیر ترکیه در این مناقصه حضور داشتند، برنده این پروژه شدیم.

مهرابی می‌افزاید: در حال حاضر روزانه ۲۵۰۰ متر رادیاتور تولید می‌کنیم که نسبت به سال گذشته افزایش ظرفیت داده‌ایم. از آذر ماه سال گذشته نیز نرخ فروش شرکت افزایش پیدا کرده و این رادیاتورها از اقبال بیشتری در بازار برخوردار شده‌ است.

لازم به ذکر است تا سال ۹۷ از پوشش‌های یک شرکت آلمانی در تولید رادیاتورها استفاده می شد اما به‌دلیل ناکارآمدی این پوشش‌ها برای شرایط اقلیمی ایران، این گروه تولیدی صنعتی با  همکاری یک  شرکت دیگر اقدام به رفع این مشکل کرد و نانوپوشش زیرکونیومی توسعه یافته در خط تولید این شرکت به کار گرفته شد.

پوشش‌های استفاده شده در این رادیاتور ضخامت کمتری نسبت به رقیب آلمانی خود دارد و به همین دلیل انتقال حرارت در رادیاتور با کارایی بالاتری انجام می‌شود. رنگ‌های مورد استفاده در رادیاتورها در پایه اپوکسی بوده که خود نوعی عایق به‌شمار می‌رود. بنابراین کاهش ضخامت رنگ و زیرلایه می‌تواند به افزایش ضریب انتقال حرارت کمک کند و کارایی رادیاتور را افزایش دهد.

بر اساس این گزارش، پیش از استفاده از این نانوپوشش زیرکونیوم تولید داخل، رادیاتورهای این شرکت از نظر اتلاف انرژی در رده C دسته‌بندی می‌شد، اما با استفاده از این فناوری ایرانی و با کاهش ضخامت پوشش و رنگ روی رادیاتور، محصولات این شرکت موفق به دریافت رتبه B در اتلاف انرژی شد.

فناوری نانو در جلوگیری از انتشار ویروس کرونا

به گزارش روز چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو،محققان این دانشگاه مدعی هستند که تحقیقات آنها می‌تواند به جلوگیری از گسترش ویروس کرونا با فناوری‌نانو کمک کند. گروهی از محققان این دانشگاه در حال استفاده از فناوری‌نانو برای پیشگیری، تشخیص و مبارزه با ویروس کرونا هستند.

توماس وبستر، استاد مهندسی شیمی در دانشگاه نورث وسترن به مدت چند دهه روی فناوری‌نانو کار کرده است. اکنون او و تیمش در حال یافتن کاربردهای جدید این فناوری برای مقابله با کرونا هستند.

هدف این گروه تحقیقاتی، یافتن راه‌حل‌هایی برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا، بهبود آزمایش‌های تشخیصی و ایجاد روش‌های درمانی برای این بیماری است.

وبستر می‌گوید: این ویروس بسیار کوچک و فراگیر است، بنابراین مشکل بزرگی برای ما ایجاد کرده است.

این گروه تحقیقاتی با استفاده از ذرات کوچکتر از ویروس، به دنبال ایجاد سطوحی هستند که بتواند ویروس را دفع کند. با اسپری کردن یک محلول روی این سطوح می‌توان آنها را برای استفاده در اماکن شلوغ مجهز کرد به طوری که ویروس به این سطوح نچسبد. این گروه در حال بررسی روش‌هایی هستند که بتوان از نانومواد در ماسک‌ها استفاده کرد.

وبستر می‌گوید:ما قادر به ایجاد این نوع سطوح برای دفع ویروس هستیم به طوری که امکان اتصال ویروس را به سطح به حداقل برسانیم و مانع از گسترش آن شویم.

محققان این دانشگاه می‌توانند نانوذرات را عامل‌دار کنند تا به ویروس حمله‌ور شده و به آن متصل شوند و با این کار از تکثیر ویروس‌ها در بدن جلوگیری کنند. با این کار به سیستم ایمنی بدن فرصت بیشتری داده می‌شود تا بتواند برای مبارزه با این ویروس از خود واکنش نشان دهد.

وبستر می‌گوید: می‌توان مانع اتصال ویروس به سلول یا ورود به سلول شد، اتصال و ورود به سلول موجب تکثیر ویروس می‌شود. اگر شما بتوانید این کار را بکنید، می‌توانید ویروس را غیرفعال نمایید.

گام بعدی محققان این پروژه آن است که برای همکاری با شرکت‌ها اقدام کنند و در مرحله بعد وارد فاز مطالعات حیوانی شوند که عملکرد این فناوری به اثبات برسد.

هم‌افزایی نقاط کوانتومی و تصویربرداری برای درمان سرطان

به گزارش روز دوشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، یک گروه تحقیقاتی مشترک به سرپرستی وانگ هوی و لین ونچو از موسسه علوم فیزیک شهر هیفی چین، ترکیبی از معرف‌های درمانی چندکاره عاری از فلز را ساخته‌اند.

این معرف‌ها حاوی نقاط کوانتومی نیترید کربنی گرافیتی هستند که درون نانوصفحات کربنی قرار داده شده‌ است. این ساختار کمپلکسی که به CNQD-CN شهرت دارد، از طریق روش درمانی هیدروترمال مورد استفاده قرار می‌گیرند.

نانومواد چندکاره عاری از فلز چشم‌انداز کاربرد گسترده‌ای در تشخیص و درمان یکپارچه سرطان دارند. این گروه تحقیقاتی از فرم‌آمید که نوعی حلال آلی است به‌عنوان منبع کربن و نیتروژن استفاده کرده تا CNQD-CN را تولید کنند.

CNQD-CN به‌عنوان یک سیستم تحویل دارویی که به محرک دوگانه pH و امواج مادون قرمز حساس بوده و پاسخ می‌دهد، برای بهبود شیمی‌درمانی استفاده می‌شود.

این فناوری قابلیت تبدیل نور به گرما را داشته و می‌تواند در معرض تابش مادون قرمز نزدیک برانگیخته شده و گونه‌های اکسیژن منفرد تولید کند و در نهایت برای روش درمان نورگرمایی استفاده شود.

وانگ‌هوی طراح این پروژه می‌گوید: ترکیبی از نقاط کوانتومی نیترید کربن گرافیتی و نانومواد مبتنی بر کربن دو بعدی می‌تواند به دلیل عملکرد عالی از جمله ویژگی‌های نوری و قابلیت تبدیل کارآمد نور به گرما و همچنین تولید اکسیژن منفرد در درمان سرطان استفاده شود.

با این حال، سنتز نانوکامپوزیت‌های مرتبط شامل پیش‌سازهای واکنش متعدد، فرآیندهای سنتز پیچیده، اثر متقابل ضعیف بالقوه، مقادیر زیادی پسماند ایجاد می‌کند. بنابراین، تولید مقیاس‌پذیر و تکرارپذیر آن‌ها محدود است.

این پروژه گامی رو به جلو برای درک مزایای درمان سرطان سینرژیک با تصویربرداری است. روش درمانی گرمانوری به روشی گفته می‌شود که در آن از یک ماده حساس به نور استفاده می‌شود که با تابش نور بر آن، ماده برانگیخته شده و انرژی لرزشی در قالب گرما آزاد می‌کند. این گرما می‌تواند برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده شود.

نتایج این پروژه در قالب مقاله‌ای با عنوان Graphitic Carbon Nitride Quantum Dots Embedded in Carbon Nanosheets for Near-Infrared Imaging-Guided Combined Photo-Chemotherapy  در نشریه ACS Nano به چاپ رسیده است.