برچسب: زائر

  • گشایش بازار سوغات در گرو گشایش اقتصادی کشور است

    گشایش بازار سوغات در گرو گشایش اقتصادی کشور است

    گشایش بازار سوغات در گرو گشایش اقتصادی کشور است

    ایسنا/خراسان رضوی عضو هیات علمی گروه جامعه‌شناسی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی گفت: شرایط اقتصادی کشور، سفر و خرید سوغات را به کالایی لوکس تبدیل کرده و رهایی از این وضعیت و گشایش بازار سوغات وابسته به گشایش شرایط اقتصادی در سطح کلان کشور است.

    ندا رضوی‌زاده در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص مفهوم سوغات اظهار کرد: سوغات پیش‌تر به کالایی اطلاق می‌شد که به عنوان هدیه و رهاورد سفر برای بستگان و دوستان و آشنایان خریداری می‌شده است؛ اما امروز منظور از سوغات در متون پژوهشی کالایی است که گردشگر چه برای خودش و همراهانش، چه به عنوان هدیه، از مقصد خرید می‌کند. بدین معنا هر کالایی که گردشگر بتواند بخرد و با خود به مبدا ببرد سوغات تلقی می‌شود.

    وی ادامه داد: گردشگران و زائران در هر مقصد سفر با انگیزه‌های مختلفی به خرید می‌روند؛ بعضی افراد به عنوان یادگار سفر (یا تبرک در مقاصد مقدس) برای خود یا دیگران خرید می‌کنند، بعضی از آن‌ها اساسا از تجربه خرید، پرسه‌زنی در بازار، تماشای کالاها و مردم و مصرف فضاها لذت حسی می‌برند، بعضی دیگر نیز در سفر فرصت می‌یابند که خریدهای کاربردی و مورد نیازشان را انجام دهند، بعضی دیگر نیز کالاهایی را در سفر می‌خرند که فکر می‌کنند در آن مقصد خاص می‌توانند نوع اصیل و باکیفیت آن کالا را پیدا کنند (مانند زعفران و خشکبار در مشهد).

    عضو هیات علمی گروه جامعه‌شناسی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی افزود: در پژوهشی که ما در فروردین سال ۹۷ و در پژوهش دیگری که در سال‌های ۸۹ و ۹۰ انجام داده‌ایم، متوجه شدیم که زائران در مشهد بیشتر پوشاک، زیورآلات (نقره و گوهرسنگ ها)، مواد خوراکی (خشکبار، زعفران و ادویه، نقل و نبات)، اقلام متبرک (مهر، تسبیح، جانماز) و اسباب بازی خریداری می‌کنند.

    رضوی‌زاده بیان کرد: حدود ۶۰ درصد پاسخگویان در سال ۹۷ اظهار کردند که سعی می‌کنند در هزینه‌های دیگر (خوراک و اقامت) صرفه‌جویی کرده تا بتوانند بیشتر خرید کنند. علاوه بر این، اکثر زائران رضایت بالا یا نسبی از خریدشان را اعلام کردند که این نکته مطلوبیت خرید برای زائران در مشهد را نشان می‌دهد.

    وی خاطرنشان کرد: نکته قابل توجهی که در این خصوص وجود دارد این است که بخش قابل توجهی از زائرانی که به مشهد می‌آیند، درآمد بالایی ندارند. در پیمایش فروردین سال ۹۷ حدود ۴۰ درصد زائران درآمدی برابر یا کمتر از حداقل حقوق مصوب وزارت کار داشتند و باقی زائران هم درآمد خیلی بالاتری نداشتند. این موضوع ضرورت توجه به «بخش‌بندی بازار» سوغات مشهد را نشان می‌دهد. به این معنا که مشتری کم درآمد طبیعتا قدرت خرید محدودی دارد. داده‌های فوق در شرایطی به دست آمد که هنوز تورم کمرشکن سال‌های ۹۷-۹۹ حادث نشده بود. بدیهی است که قدرت خرید زائران در رونق بازار سوغات و جهت‌گیری بازار نقش کلیدی دارد.

    جهش ارزی می‌تواند فرصتی برای بازار کالاهای ایرانی باشد

    عضو هیات علمی گروه جامعه‌شناسی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی تصریح کرد: تا پیش از جهش ارزی سال ۹۷، بسیاری از کالاهای موجود در بازار از مبداء چین وارد می‌شد و در رقابت با کالای ایرانی از لحاظ قیمت و تنوع معمولا موفق‌تر بود. جهش ارزی از این بابت که قیمت کالای ایرانی را نسبت به کالای چینی در مرتبه پایین‌تری قرار می‌دهد، می‌تواند فرصتی برای بازار کالاهای ایرانی باشد، اما از سوی دیگر متأسفانه تورم قدرت خرید شهروندان ایرانی را به شدت کاهش داده است. تحریم‌ها و  ناکارآمدی‌ها موجب رشد اقتصادی منفی، تورم شدید و نرخ بالای بیکاری شده، شیوع کرونا در یک سال اخیر و پیامدهای اقتصادی آن نیز این مشکلات را تشدید کرده است.

    رضوی‌زاده عنوان کرد: این شرایط علاوه بر این که به طور کلی بر تعداد زائر/گردشگران ورودی مشهد تاثیر می‌گذارد، قدرت خرید آن‌ها را نیز به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ از این رو در حال حاضر، منطقی به نظر می‌رسد که گشایش در بازار سوغات وابستگی تام به گشایش اقتصادی در سطح کلان کشور دارد.

    وی ادامه داد: تولید سوغات متنوع و باکیفیت مستلزم سطحی از اطمینان نسبت به حضور مشتری (گردشگر) در بازار است. اما چنین اطمینانی با وضع اقتصادی موجود به چشم نمی خورد.

    عضو هیات علمی گروه جامعه‌شناسی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی تشریح کرد: طبیعی است که سرمایه‌گذاران، انگیزه و رغبتی به تولید سوغاتِ باکیفیت و نوآورانه نداشته باشند. در صورتی که سیاست‌های کلان کشور به بهبود اوضاع اقتصادی، بهبود وضع اشتغال، درآمد و قدرت خرید مردم منجر شود، بازار واکنش نشان می‌دهد و سرمایه‌گذاری برای تولید محصولات سوغات سودآور می‌شود و صنایع مرتبط توسعه می‌یابد.

    رضوی‌زاده افزود: در شرایطی که بخشی از جمعیت با بیکاری یا ناامنی شغلی جدی مواجه و بخش مزدبگیر هم در مقابل تورم زانو زده و در صف مرغ، روغن و شکر ایستاده است، سخن گفتن از رونق بازار سوغات واقعبینانه نیست؛ زیرا در چنین شرایطی برای بخش بزرگی از جمعیت، سفر و سوغات محصولات لوکسی تلقی می‌شوند.

    وی عنوان کرد: همچنین متاسفانه گردشگری ایران به شدت درونگرا است و باوجود مزیت‌های فراوان آن تقریبا بیرون از بازار بزرگ گردشگری بین‌المللی قرار گرفته و سهم ناچیزی از این بازار دارد. حتی ما از گردشگری مذهبی و زیارت بین‌المللی نیز سهم قابل توجهی نداریم، در حالی که این گونه سفر در جهان در دو دهه اخیر در حال رشد چشمگیر و سریعی بوده است. توسعه گردشگری بین‌المللی و حضور زائران و گردشگران خارجی می‌تواند بازار سوغات را توسعه دهد و به تبع آن اشتغال و ارزآوری از مسیر تولید محصولات سوغات رشد یابد و به این ترتیب رشد اقتصادی به همراه داشته باشد. اما توسعه گردشگری بین‌المللی نیز مستلزم اتخاذ سیاست‌های کلان مناسب در سطح ملی است.

    انتهای پیام

  • هتل‌های کپسولی نیازمند خدمات جانبی مشترک بین واحدهای اقامتی است

    هتل‌های کپسولی نیازمند خدمات جانبی مشترک بین واحدهای اقامتی است

    هتل‌های کپسولی نیازمند خدمات جانبی مشترک بین واحدهای اقامتی است
    هتل‌های کپسولی نیازمند خدمات جانبی مشترک بین واحدهای اقامتی است

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی گفت: در هتل‌های کپسولی نیاز به خدمات جانبی احساس می‌شود و باید وجود داشته باشد، البته این نیاز به حد و اندازه واحدهای اقامتی بزرگ نیست؛ اما در حد خود نیازمند چنین خدماتی هستند.

    مسعود اعلم صمیمی در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص استفاده از هتل‌های کپسولی در مشهد عنوان کرد: هتل‌های کپسولی بیشتر برای مقاصدی که در آن‌ها گردشگران به‌صورت تنها و تک نفره یا زوجی سفر می‌کنند، کاربرد دارند، مقاصدی مانند مشهد که بیشتر جزء مقاصد زیارتی و مذهبی محسوب می‌شوند، مسافران آن‌ها اکثرا خانواده‌ها هستند و این نوع واحد اقامتی برای چنین شهرهایی نمی‌تواند مورد استفاده مطلوب قرار گیرد.

    وی افزود: البته تا به امروز چنین نگاهی وجود داشته که مقصد مشهد با توجه به ذات زیارتی بودن آن، بیشتر مسافران خانوادگی داشته است اما از نگاه دیگری می‌توان گفت این شکل از واحدهای اقامتی در مشهد نیز کاربرد دارند؛ زیرا موضوع زیارت یک مسئله درونی است و می‌تواند برای افرادی که به دنبال سفر معنوی و ایجاد یک تنهایی عمیق و معنوی هستند، دارای کاربرد باشد.

    عضو هیات علمی دانشگاه شاندیز بیان کرد: به‌طور کلی انواع و اقسام شکل عرضه خدمات گردشگری و واحدهای اقامتی در یک مقصد به‌صورت عمده می‌تواند در حوزه گردشگری آن مقصد کمک کننده باشد؛ اما نیاز به هر یک از این انواع واحدهای اقامتی با توجه به نیاز موجود در جامعه، در زمان‌های مختلف متفاوت است.

    مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی ادامه داد: امروز از این مساله صحبت می‌شود که مشهد حدود ۵۰ درصد از ظرفیت اقامتی کشور را در خود جای داده است؛ اما اگر از این مساله بگذریم، مهم‌ترین فعالیتی که باید در این زمینه اتفاق بیافتد، بازنگری و محاسبه دقیق در میزان ظرفیت تحمل شهر مشهد است تا بتوانیم با یک چشم انداز ۱۰ ساله یا ۲۰ ساله، تعداد تخت‌های مورد نیاز برای گردشگران در آینده را پیش‌بینی کنیم و ببینیم اساسا با توجه به این چشم‌انداز این تعداد تخت کافی است یا خیر.

    اعلم صمیمی خاطرنشان کرد: اگر براساس آن چشم‌انداز تعداد تخت‌ها کافی نبود، باید ببینیم با چه شیبی می‌توان هر ساله تعداد تخت‌ها را افزایش داد تا به آن عدد مطلوب رسید. تا زمانی که به‌صورت دقیق ظرفیت تحمل این شهر محاسبه نشود، نمی‌توان گفت مشهد تخت اضافی نسبت به تعداد گردشگران داشته و بیان این مساله بیشتر جنبه خارج کردن رقیب از دور را دارد.

    وی عنوان کرد: نگاه دیگری که باید به هتل‌های کپسولی وجود داشته باشد، از نوع خدمات مشترک بین واحدهای اقامتی است، مانند رستوران‌ها، کافی‌شاپ‌ها و خدمات پذیرایی که به عنوان خدمات جانبی در واحدهای اقامتی دیده می‌شود که در این هتل‌های کپسولی نیاز به چنین خدمات جانبی احساس می‌شود و باید وجود داشته باشد، البته این نیاز به حد و اندازه واحدهای اقامتی بزرگ نیاز نیست؛ اما در حد خود، نیازمند چنین خدماتی هستند.

    انتهای پیام

  • خوانِ کَرم گسترده‌ای…

    خوانِ کَرم گسترده‌ای…

    خوانِ کَرم گسترده‌ای...

    خوانِ کَرم گسترده‌ای…

     

    ایسنا/خراسان رضوی فرقی نمی‌کند چه کسی هستی، کِی و از کجای این کره خاکی زائر خراسان می‌شوی، این‌جا برای هر آن که دل در گروی آستان حضرتش گذاشته، سفره‌ای به وسعت لطف و کرمی بی‌انتها گسترده است.

    «غذای حضرتی»؛ هر زائری نام آن را شنیده. همه می‌دانند، از هرکه بپرسی می‌گوید ظاهرش همان غذایی است که همیشه در هر آشپزخانه‌ای دیده‌ایم، طعمش همان و رنگ و بویش همان است. با این اوصاف اما زائر چیزی در آن دیده است که هربار زیارت، او را به خوان کرم حضرت رضا نمک‌گیرتر از گذشته می‌کند. گویی لطفی بی‌انتهایی در آن دمیده و سازنده‌اش با عشق و خلوصی وصف‌ناشدنی به او و زائرانش دست به کار پخت شده است… و از دل این عشق و خلوص خادم و لطف و کرم گسترانیده صاحبش، نیتی بر می‌خیزد که زائر برای چشیدن طعم غذای حضرت دارد؛ یکی می‌گوید برای شفا و دیگری آن را نعمتی از بهشت خراسان می‌بیند.

    اینجا مهمانسرای حضرت است؛ مثل همیشه صفی طولانی از زائران را در اطراف مهمانسرا ندیدم. وارد که شدم هم خبری از همهمه نبود. به خاطر بیماری کرونا مهمانسرای حرم محدودیت‌هایی برای پذیرایی تعداد کثیر میهمانان داشت. اما غذای حضرتی هنوز پخت می‌شد. آمده بودم تا با یکی از آشپزان پیشکسوت مهمانسرا به گفت‌وگو بنشینم. مسوولی که از طرف آستان قدس در مهمانسرا همراهی‌ام می‌کرد، می‌گفت ریش‌سفیدان آشپزخانه که سابقه‌ای بیش از ۴۰ سال داشته‌اند، بازنشسته شده‌اند. با این حال از او خواستم تا یکی از آشپزان با سابقه در آشپزخانه را به من معرفی کند.

    نامش «حاج محمدحسین مسگرانی» است. می‌گوید ۱۸ سال است که به عنوان آشپز در مجموعه آستان قدس رضوی فعالیت دارد و حضورش در آشپزخانه حضرت را عنایتی می‌داند که امام رضا(ع) به زندگی‌اش داشته است.

    «قریب به ۱۸ سال است که سابقه آشپزی در آستان قدس رضوی را دارم. پیش از حضور در مهمانسرای حضرت آموزش‌های مرکز فنی و حرفه‌ای را گذراندم و دوره‌های آشپزی درجه یک و سرآشپزی بین‌المللی را دیدم حضورم در آشپزخانه مهمانسرای حضرت رضا(ع) را جز لطف و عنایت او نمی‌دانم و غیر از این قطعا چیز دیگری نیست.»

    از او درباره سنت‌های آشپزی در آشپزخانه حضرت می‌پرسم و ادامه می‌دهد: آشپزی در مهمانسرای حضرت رضا(ع) از قدیم‌الایام با سنت‌های خاصی همراه بوده است؛ همان‌طور که همه می‌دانند، آشپزی یک هنر است و جدا از این، آشپزی را می‌توان امری دلی تلقی کرد. به ویژه اینجا و در چنین فضایی به عنوان مهمانسرای حضرت رضا(ع) این موضوع بیشتر نمود می‌یابد.

    سرآشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع) می‌گوید: در این آشپزخانه نیز از موادی استفاده می‌شود که مطمئنا در همه جای دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما آنچه در آشپزخانه حرم با تمام دنیا متفاوت است، عنایت صاحبش حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) است و اگر عاملی این غذا و پخت آن را خاص و ویژه کرده است، تنها نظر آن حضرت است.

    او ادامه می‌دهد: یک آشپز در بدو ورود به محل کارش، در ابتدا که وارد حرم می‌شود، نگاهش به گنبد طلای بارگاه امام رئوف می‌افتد و با عرض ادب وارد می‌شود. هر قدمی که بر می‌دارد همچون زائر حضرت مشغول ذکر و صلوات است و پیش از ورود به محیط آشپزخانه وضو می‌گیرد.

    حاج محمدحسین مسگرانی اضافه می‌کند: پخت غذا در حرم حضرت رضا با اذکار مختلف همراه است. صبح در آشپزخانه حضرت با مداحی و قرائت صلوات خاصه حضرت، دعای فرج و زیارت حضرت اباعبدالله(ع) آغاز می‌شود و لذا طبعا تمام این سنت‌ها موثر در بازخورد و خروجی کار ما خواهد بود. این سنت‌ها مختص زمان حال نیست؛ بلکه سال‌های سال است که چنین رسومی در مهمانسرای حضرت بوده و به لطف خدا در آینده نیز ادامه خواهد یافت.

    او درباره شوق و ذوق زائران و مجاوران برای غذای حضرتی اظهار می‌کند: به عنوان آشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع)، سهمیه‌ای برای استفاده داریم و در بین دوستان و خانواده و اطرافیان همیشه افراد بسیاری هستند که مشتاق برکت این غذا بوده‌اند. ما نیز سهمیه این غذای متبرک را به عزیزانی که نیازمند هستند، تقدیم می‌کنیم و این موضوع در طول چندین سال فعالیت در آشپزخانه حضرت رضا، همواره وجود داشته است.

    سرآشپز مهمانسرای حضرت رضا می‌گوید: بسیاری از مواقع پیش آمده که در هنگام خروج از آشپزخانه به همراه غذای متبرک، زائران حضرت رضا(ع) به سراغ ما می‌آیند و ما نیز تقدیم ایشان می‌کنیم؛ چراکه وظیفه خود می‌دانیم که به زائران حضرت احترام بگذاریم. از طرفی مطمئنا تمامی زائران نمی‌توانند از این نعمت مبارک برخوردار بوده و استفاده کنند و بنابراین این امر را وظیفه خود می‌دانیم.

    حاج محمدحسین مسگرانی یادآوری می‌کند: همین که این غذا این‌قدر مورد توجه مردم و زائران است و به عناوین مختلف از آن بهره لازم را می‌برند و بنا به نیتی که دارند آن را استفاده می‌کنند، نشان از عنایت حضرت رضا(ع) و لطف ایشان به زائرانشان دارد. غذای حضرت رضا(ع) یک مائده بهشتی و ورای معمول است.

    او می‌گوید: به یاد دارم که در میان بستگان چند مورد وجود داشته که مشکل و گرهی داشتند و حضرت رضا(ع) عنایت کردند و با غذایی که تقدیمشان شد، شفا گرفتند و دختربچه کوچکی که به دلیل بیماری سرطان از او قطع امید شده بود، اکنون به لطف حضرت زندگی خود را ادامه می‌دهد. چنین لطف و عنایتی مستمر وجود دارد. این‌جا لحظه‌ای نیست که شما اعجازی را از امام رضا(ع) مشاهده نکنید.

    این آشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع) ادامه می‌دهد: غذای حضرتی هم در اینجا بر اساس استانداردهای معمول تهیه می‌شود. مواد استفاده شده در تهیه آن هم از بهترین مواد است. در این آشپزخانه علاوه بر رعایت مسائل بهداشتی معمول در هر آشپزخانه‌ای، موارد معنوی هم رعایت می‌شود و این کاملا مشهود است. به طور مثال ذکر گفتن هنگام پخت غذا و وضو گرفتن پیش از آن، خواندن ادعیه و غیره در تهیه این غذا موثر می‌افتد. در روایات هم همواره خوانده‌ایم که زمان تهیه غذا در خانه، ذکر گفتن در طعم و برکت غذا تاثیرگذار است.

    او درباره انعکاس خادمی بارگاه امام هشتم در زندگی شخصی خود خاطرنشان می‌کند: در زندگی شخصی هیچ کمبودی احساس نمی‌کنم و از فرزندانم رضایت کامل دارم. می‌توانم بگویم همین که این لطف از طرف خدا و ائمه اطهار(ع) و به ویژه علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) شامل حال من شد و این اجازه به بنده داده شده تا محل کار و منبع روزی من باشد، خدا را شاکرم و فکر نمی‌کنم از این نعمت بالاتر چیزی برای من باشد.

    خلوص و شوق خدمت را به راستی می‌توانستی در چهره‌اش ببینی؛ خود و خانواده‌اش را خادم امام(ع) و زائرانش می‌داند و از این نعمتِ رسیده از خداوند دستانش را به نشانه شکرگزاری به سوی آسمان می‌برد…

    انتهای پیام

  • خوانِ کرَم گسترده‌ای…

    خوانِ کرَم گسترده‌ای…

    خوانِ کرَم گسترده‌ای...
    خوانِ کرَم گسترده‌ای…

    ایسنا/خراسان رضوی فرقی نمی‌کند چه کسی هستی، کِی و از کجای این کره خاکی زائر خراسان می‌شوی، این‌جا برای هر آن که دل در گروی آستان حضرتش گذاشته، سفره‌ای به وسعت لطف و کرمی بی‌انتها گسترده است.

    «غذای حضرتی»؛ هر زائری نام آن را شنیده. همه می‌دانند، از هرکه بپرسی می‌گوید ظاهرش همان غذایی است که همیشه در هر آشپزخانه‌ای دیده‌ایم، طعمش همان و رنگ و بویش همان است. با این اوصاف اما زائر چیزی در آن دیده است که هربار زیارت، او را به خوان کرم حضرت رضا نمک‌گیرتر از گذشته می‌کند. گویی لطفی بی‌انتهایی در آن دمیده و سازنده‌اش با عشق و خلوصی وصف‌ناشدنی به او و زائرانش دست به کار پخت شده است… و از دل این عشق و خلوص خادم و لطف و کرم گسترانیده صاحبش، نیتی بر می‌خیزد که زائر برای چشیدن طعم غذای حضرت دارد؛ یکی می‌گوید برای شفا و دیگری آن را نعمتی از بهشت خراسان می‌بیند.

    اینجا مهمانسرای حضرت است؛ مثل همیشه صفی طولانی از زائران را در اطراف مهمانسرا ندیدم. وارد که شدم هم خبری از همهمه نبود. به خاطر بیماری کرونا مهمانسرای حرم محدودیت‌هایی برای پذیرایی تعداد کثیر میهمانان داشت. اما غذای حضرتی هنوز پخت می‌شد. آمده بودم تا با یکی از آشپزان پیشکسوت مهمانسرا به گفت‌وگو بنشینم. مسوولی که از طرف آستان قدس در مهمانسرا همراهی‌ام می‌کرد، می‌گفت ریش‌سفیدان آشپزخانه که سابقه‌ای بیش از ۴۰ سال داشته‌اند، بازنشسته شده‌اند. با این حال از او خواستم تا یکی از آشپزان با سابقه در آشپزخانه را به من معرفی کند.

    نامش «حاج محمدحسین مسگرانی» است. می‌گوید ۱۸ سال است که به عنوان آشپز در مجموعه آستان قدس رضوی فعالیت دارد و حضورش در آشپزخانه حضرت را عنایتی می‌داند که امام رضا(ع) به زندگی‌اش داشته است.

    «قریب به ۱۸ سال است که سابقه آشپزی در آستان قدس رضوی را دارم. پیش از حضور در مهمانسرای حضرت آموزش‌های مرکز فنی و حرفه‌ای را گذراندم و دوره‌های آشپزی درجه یک و سرآشپزی بین‌المللی را دیدم حضورم در آشپزخانه مهمانسرای حضرت رضا(ع) را جز لطف و عنایت او نمی‌دانم و غیر از این قطعا چیز دیگری نیست.»

    از او درباره سنت‌های آشپزی در آشپزخانه حضرت می‌پرسم و ادامه می‌دهد: آشپزی در مهمانسرای حضرت رضا(ع) از قدیم‌الایام با سنت‌های خاصی همراه بوده است؛ همان‌طور که همه می‌دانند، آشپزی یک هنر است و جدا از این، آشپزی را می‌توان امری دلی تلقی کرد. به ویژه اینجا و در چنین فضایی به عنوان مهمانسرای حضرت رضا(ع) این موضوع بیشتر نمود می‌یابد.

    سرآشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع) می‌گوید: در این آشپزخانه نیز از موادی استفاده می‌شود که مطمئنا در همه جای دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما آنچه در آشپزخانه حرم با تمام دنیا متفاوت است، عنایت صاحبش حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) است و اگر عاملی این غذا و پخت آن را خاص و ویژه کرده است، تنها نظر آن حضرت است.

    او ادامه می‌دهد: یک آشپز در بدو ورود به محل کارش، در ابتدا که وارد حرم می‌شود، نگاهش به گنبد طلای بارگاه امام رئوف می‌افتد و با عرض ادب وارد می‌شود. هر قدمی که بر می‌دارد همچون زائر حضرت مشغول ذکر و صلوات است و پیش از ورود به محیط آشپزخانه وضو می‌گیرد.

    حاج محمدحسین مسگرانی اضافه می‌کند: پخت غذا در حرم حضرت رضا با اذکار مختلف همراه است. صبح در آشپزخانه حضرت با مداحی و قرائت صلوات خاصه حضرت، دعای فرج و زیارت حضرت اباعبدالله(ع) آغاز می‌شود و لذا طبعا تمام این سنت‌ها موثر در بازخورد و خروجی کار ما خواهد بود. این سنت‌ها مختص زمان حال نیست؛ بلکه سال‌های سال است که چنین رسومی در مهمانسرای حضرت بوده و به لطف خدا در آینده نیز ادامه خواهد یافت.

    او درباره شوق و ذوق زائران و مجاوران برای غذای حضرتی اظهار می‌کند: به عنوان آشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع)، سهمیه‌ای برای استفاده داریم و در بین دوستان و خانواده و اطرافیان همیشه افراد بسیاری هستند که مشتاق برکت این غذا بوده‌اند. ما نیز سهمیه این غذای متبرک را به عزیزانی که نیازمند هستند، تقدیم می‌کنیم و این موضوع در طول چندین سال فعالیت در آشپزخانه حضرت رضا، همواره وجود داشته است.

    سرآشپز مهمانسرای حضرت رضا می‌گوید: بسیاری از مواقع پیش آمده که در هنگام خروج از آشپزخانه به همراه غذای متبرک، زائران حضرت رضا(ع) به سراغ ما می‌آیند و ما نیز تقدیم ایشان می‌کنیم؛ چراکه وظیفه خود می‌دانیم که به زائران حضرت احترام بگذاریم. از طرفی مطمئنا تمامی زائران نمی‌توانند از این نعمت مبارک برخوردار بوده و استفاده کنند و بنابراین این امر را وظیفه خود می‌دانیم.

    حاج محمدحسین مسگرانی یادآوری می‌کند: همین که این غذا این‌قدر مورد توجه مردم و زائران است و به عناوین مختلف از آن بهره لازم را می‌برند و بنا به نیتی که دارند آن را استفاده می‌کنند، نشان از عنایت حضرت رضا(ع) و لطف ایشان به زائرانشان دارد. غذای حضرت رضا(ع) یک مائده بهشتی و ورای معمول است.

    او می‌گوید: به یاد دارم که در میان بستگان چند مورد وجود داشته که مشکل و گرهی داشتند و حضرت رضا(ع) عنایت کردند و با غذایی که تقدیمشان شد، شفا گرفتند و دختربچه کوچکی که به دلیل بیماری سرطان از او قطع امید شده بود، اکنون به لطف حضرت زندگی خود را ادامه می‌دهد. چنین لطف و عنایتی مستمر وجود دارد. این‌جا لحظه‌ای نیست که شما اعجازی را از امام رضا(ع) مشاهده نکنید.

    این آشپز مهمانسرای حضرت رضا(ع) ادامه می‌دهد: غذای حضرتی هم در اینجا بر اساس استانداردهای معمول تهیه می‌شود. مواد استفاده شده در تهیه آن هم از بهترین مواد است. در این آشپزخانه علاوه بر رعایت مسائل بهداشتی معمول در هر آشپزخانه‌ای، موارد معنوی هم رعایت می‌شود و این کاملا مشهود است. به طور مثال ذکر گفتن هنگام پخت غذا و وضو گرفتن پیش از آن، خواندن ادعیه و غیره در تهیه این غذا موثر می‌افتد. در روایات هم همواره خوانده‌ایم که زمان تهیه غذا در خانه، ذکر گفتن در طعم و برکت غذا تاثیرگذار است.

    او درباره انعکاس خادمی بارگاه امام هشتم در زندگی شخصی خود خاطرنشان می‌کند: در زندگی شخصی هیچ کمبودی احساس نمی‌کنم و از فرزندانم رضایت کامل دارم. می‌توانم بگویم همین که این لطف از طرف خدا و ائمه اطهار(ع) و به ویژه علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) شامل حال من شد و این اجازه به بنده داده شده تا محل کار و منبع روزی من باشد، خدا را شاکرم و فکر نمی‌کنم از این نعمت بالاتر چیزی برای من باشد.

    خلوص و شوق خدمت را به راستی می‌توانستی در چهره‌اش ببینی؛ خود و خانواده‌اش را خادم امام(ع) و زائرانش می‌داند و از این نعمتِ رسیده از خداوند دستانش را به نشانه شکرگزاری به سوی آسمان می‌برد…

    انتهای پیام