برچسب: ربات

به گزارش روز جمعه گروه دانشگاه و آموزش ایرنا از پایگاه خبری ساینس‌دیلی، منظور از خاصیت ابرپیچشی دی ان ای میزان پیچش بیش‌تر یا کم‌تر از حد طبیعی دنباله دی ان ای است.

این خاصیت در مجموعه‌ای از فرایندهای بیولوژیک مانند فشرده‌سازی دی ان ای و تنظیم دسترسی به کدهای ژنتیکی کاربرد دارد و متابولیسم دی ان ای را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. دی ان ای با استفاده از این خاصیت قادر است تا هزار برابر اندازه واقعی خود فشرده شده و درون هسته سلول جای بگیرد.

در این تحقیقات محققان عضلات مصنوعی جدیدی را ساختند که عملکرد دی ان ای را در زمان فشرده شدن درون هسته شبیه‌سازی می‌کند. این عضلات با استفاده از الیاف پیچ خورده‌ای ساخته می‌شوند که توانایی تولید مقادیر قابل توجه کار مکانیکی را دارند.

یکی از چالش‌های اصلی کاهش اندازه فناوری رباتیک این است که سیستم‌های عملگر مکانیکی متداول قابلیت کوچک شدن بدون کاهش کارآیی را ندارند.

این در حالی است که عضلات مصنوعی که حرکات قابل برگشت را با کارکرد مکانیکی بالا فراهم می‌کنند، سرعت واکنش بسیار بالایی دارند و توانایی تکرار حرکات پرقدرت مکانیکی را برای میلیون‌ها چرخه در اختیار می‌گذارند و به همین علت یک جایگزین ایده‌آل برای عملگرهای مکانیکی محسوب می‌شوند.

به گفته محققان سرعت واکنش این عضلات مصنوعی چندان زیاد نیست و به همین علت مرحله بعدی تحقیقات شناسایی راهکارهایی برای افزایش سرعت واکنش آن است.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Science Robotics منتشر شده است.

به گزارش روز چهارشنبه از پایگاه خبری ساینس، این ربات با استفاده از چندین دوربین و یک الگوریتم یادگیری عمیق توانایی تشخیص سیب‌های رسیده و شناسایی مناسب‌ترین بخش از ساقه را برای جدا کردن سیب از درخت به دست آورده است.

به گفته محققان این ربات قادر است نزدیک به ۹۰ درصد از سیب‌های موجود در میدان دید ۱.۲ متری خود را به درستی شناسایی کند. این ربات توانایی فعالیت در شرایط آب و هوایی مختلف را دارد و می‌تواند شکل، زاویه قرار گیری و موقعیت هر میوه را در مدتی کوتاه‌تر از ۲۰۰ میلی‌ثانیه شناسایی کند.

در آزمایش های اولیه این ربات مشخص شد که این ابزار ساقه ۶ درصد از محصول را به طور کامل از میوه جدا می‌کند و موجب کاهش ارزش آن در بازار می‌شود.

محققان امیدوارند با استفاده از ربات‌های باغبان بتوانند بسیاری از اموری را که توسط کارگران و به هزینه بالا انجام می‌شود، در کمترین زمان ممکن و به نازل ترین قیمت انجام دهند.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، این ربات های مکعبی شکل، در شرایط میکروجاذبه مدار شناور می شوند و برای حرکت از جت های هوای فشرده استفاده می کنند. این ربات های پرنده که «زنبورهای فضایی» «Astrobees » نامیده می شوند  توسط خدمه ایستگاه بین المللی فضایی و یا کارشناسان روی زمین برای انجام تحقیقات علمی اداره می شوند. 

این فناوری می‌تواند برای اکتشافات آتی در اعماق فضا مهم باشد.

«خوزه بنویدس»، مدیر پروژه در مرکز تحقیقات «ایمز» ناسا در کالیفرنیا، گفت: در آینده  این ربات ها می توانند به فضانوردان برای نظارت بر سیستم های ایستگاه فضایی کمک کنند.

وی افزود: در حال برنامه ریزی هستیم تا این ربات ها وظایف معمول و خسته کننده را انجام دهند، زیرا وقت خدمه یکی از با ارزش ترین منابع در این ایستگاه در حال چرخش است.

سه ربات پرنده  Astrobees به نام های «کویین»، «هانی» و «بامبلی» در سال ۲۰۱۹ به ایستگاه فضایی پرتاب شدند تا جایگزین ربات های مشابه «کره» ( SPHERES) شوند که بیش از ۱۰ سال در اطراف بخش آمریکایی این ایستگاه پرواز می کردند.

ربات های  SPHERES عمدتا به علم اختصاص یافته بودند، در حالی که ناسا برای ربات های  Astrobees، برنامه های بزرگتری دارد.

بنویدس گفت: به عنوان مثال، ناسا و شرکت تجهیزات صوتی «بوز»( Bose) در حال تولید میکروفن های تخصصی هستند که می توانند صدای ماشین آلات را ضبط کنند.

زنبورهای فضایی رفته رفته می توانند خدمه ایستگاه بین المللی فضایی را از هرگونه تغییر ناگهانی در الگوی سر و صدا که می تواند نشانه بروز مشکلی در سیستم های پشتیبانی از حیات این ایستگاه در حال چرخش باشد، مطلع کنند. این ربات ها همچنین می توانند حامل حسگرهایی باشد که سطوح بالای دی اکسید کربن را که می تواند یک وضعیت اضطراری مرگبار ایجاد کند، تشخیص دهند.

تاکنون ناسا دو ربات از سه ربات «کویین»، «هانی» و «بامبلی» را راه اندازی کرده است. Astrobees به بلندگو ، دوربین ، تصویربرداری لیزر یا LIDAR ، چراغ های سیگنال ، صفحه کنترل لمسی LED و یک بازوی اتصال مجهز هستند. این ربات ها می توانند برای پر کردن باتری خود به یک ایستگاه شارژ پرواز کنند. آنها حامل یک اشاره گر لیزری نیز هستند.

براساس گزارش های ناسا در مورد ایستگاه بین المللی فضایی ، فضانوردان این ایستگاه فضایی درست قبل از پایان سال میلادی ۲۰۲۰،  مراحل آزمایش Astrobee را در زمینه به دام انداختن زباله های فضایی بررسی کردند.

Abhishek Cauligi ، مهندس هوا فضا و دستیار تحقیق در آزمایشگاه سیستم های خودمختار استنفورد گفت: ربات های  Astrobees در این آزمایش یک ماده چسبناک را نیز آزمایش خواهند کرد تا با تقلید از پای مارمولک، بتوانند خود را به سطوح مختلف متصل کنند. در نهایت، می توان از چنین چسبی برای به دام انداختن زباله هایی فضایی در مدار زمین استفاده کرد.

«بن لام»، بنیانگذار و مدیر اجرایی شرکت هوش مصنوعی Hypergiant مستقر در آستین در تگزاس، گفت: چنین ربات هایی برای انجام مأموریت های برنامه ریزی شده به ماه و مریخ و به ویژه برای زیستگاه های عملیاتی در فضا ضروری هستند. ربات‌های پرنده در چنین ماموریت‌هایی می‌توانند وظایف زیادی را به عهده گرفته و بازدهی کارها را به میزان قابل توجهی افزایش دهند.

ساخت رباتی که سرعت تحقیقات علمی را افزایش می‌دهد

به گزارش پایگاه اینترنتی بی.بی.سی.نیوز، این فناوری که توسط محققان دانشگاه «لیورپول» در انگلیس ابداع شده، قسمتی از چیزی است که «انجمن سلطنتی شیمی» انگلیس آن را یک عصر جدید دیجیتالی برای علم عنوان کرده است.

این سازمان اعلام کرده است که استفاده از هوش مصنوعی، رباتیک و محاسبات پیشرفته به عنوان مجموعه از فناوری ها برای حفظ تحقیق و توسعه و سرعت تحقیقات در این زمان که محققان اندکی به دلیل رعایت فاصله اجتماعی می توانند به آزمایشگاه های خود بازگردند، حیاتی است.

این فناوری به محققان اجازه می دهد تا در حالی که در قرنطینه به سر می برند، به تحقیقات خود در خصوص کشف راه حل هایی برای چالش های جهانی از جمله ابداع درمان هایی برای بیماری کووید-۱۹ ادامه دهند.

این ربات ۱۰۰ هزار پوندی که قابل برنامه ریزی است از نتایج تحقیقات خود می آموزد که آزمایش های خود را اصلاح کند. همچنین می تواند به صورت خودکار کند؛ بنابراین محققان با استفاده از آن می توانند از منزل آزمایشات خود را انجام دهند.

به گفته محققان، چنین فناوری می تواند سرعت اکتشافات علمی را هزار برابر سریعتر کند. این ربات محقق در حال حاضر سرگرم انجام یک سری آزمایشات برای یافتن کاتالیزوری است که بتواند به واکنشی که در داخل سلول‌های خورشیدی رخ می‌دهد، سرعت ببخشد.

اما به گفته پروفسور «اندی کوپر» محقق علم مواد که این ربات را در آزمایشگاه خود قرار داده است، از این ربات می توان برای مبارزه علیه کووید-۱۹ نیز استفاده کرد. کووید-۱۹ و تغییرات اوضاع اقلیمی جهان از جمله مشکلاتی هستند که به همکاری بین المللی نیاز دارد؛ بنابراین دیدگاه ما این است که باید در سرتاسر جهان ربات هایی مانند این ربات داشته باشیم که به یک مغز متمرکز متصل باشند.

وی همچنین اضافه کرد: امروزه در حالی که محققان نیز باید زمان حضور خود را در آزمایشگاه محدود و فاصله اجتماعی را از یکدیگر رعایت کنند، این ربات می تواند کارهای آنها را انجام دهد. این ربات خسته نمی شود، ۲۴ ساعته کار می کند و به تعطیلات نیاز ندارد.

کوپر در یادداشت جدی تری عنوان کرد که این ربات به سرعت انجام تحقیقات شدت می بخشد و به راحتی می تواند هزاران نمونه را مورد آزمایش قرار دهد؛ بنابراین وقت محققان را برای تمرکز بر ابداع نوآوری ها و راه حل های جدید آزاد می کند.

این محقق با اشاره به ربات هایی که برای انجام تحقیقات در فضا طراحی شده اند، گفت: ماشین هایی مانند این ربات نیز می توانند آزمایش های خطرناکی – مانند استفاده از مواد شیمیایی سمی تر  – انجام دهد.

به گزارش پایگاه اینترنتی بی.بی.سی.نیوز، این فناوری که توسط محققان دانشگاه «لیورپول» در انگلیس ابداع شده، قسمتی از چیزی است که «انجمن سلطنتی شیمی» انگلیس آن را یک عصر جدید دیجیتالی برای علم عنوان کرده است.

این سازمان اعلام کرده است که استفاده از هوش مصنوعی، رباتیک و محاسبات پیشرفته به عنوان مجموعه از فناوری ها برای حفظ تحقیق و توسعه و سرعت تحقیقات در این زمان که محققان اندکی به دلیل رعایت فاصله اجتماعی می توانند به آزمایشگاه های خود بازگردند، حیاتی است.

این فناوری به محققان اجازه می دهد تا در حالی که در قرنطینه به سر می برند، به تحقیقات خود در خصوص کشف راه حل هایی برای چالش های جهانی از جمله ابداع درمان هایی برای بیماری کووید-۱۹ ادامه دهند.

این ربات ۱۰۰ هزار پوندی که قابل برنامه ریزی است از نتایج تحقیقات خود می آموزد که آزمایش های خود را اصلاح کند. همچنین می تواند به صورت خودکار کند؛ بنابراین محققان با استفاده از آن می توانند از منزل آزمایشات خود را انجام دهند.

به گفته محققان، چنین فناوری می تواند سرعت اکتشافات علمی را هزار برابر سریعتر کند. این ربات محقق در حال حاضر سرگرم انجام یک سری آزمایشات برای یافتن کاتالیزوری است که بتواند به واکنشی که در داخل سلول‌های خورشیدی رخ می‌دهد، سرعت ببخشد.

اما به گفته پروفسور «اندی کوپر» محقق علم مواد که این ربات را در آزمایشگاه خود قرار داده است، از این ربات می توان برای مبارزه علیه کووید-۱۹ نیز استفاده کرد. کووید-۱۹ و تغییرات اوضاع اقلیمی جهان از جمله مشکلاتی هستند که به همکاری بین المللی نیاز دارد؛ بنابراین دیدگاه ما این است که باید در سرتاسر جهان ربات هایی مانند این ربات داشته باشیم که به یک مغز متمرکز متصل باشند.

وی همچنین اضافه کرد: امروزه در حالی که محققان نیز باید زمان حضور خود را در آزمایشگاه محدود و فاصله اجتماعی را از یکدیگر رعایت کنند، این ربات می تواند کارهای آنها را انجام دهد. این ربات خسته نمی شود، ۲۴ ساعته کار می کند و به تعطیلات نیاز ندارد.

کوپر در یادداشت جدی تری عنوان کرد که این ربات به سرعت انجام تحقیقات شدت می بخشد و به راحتی می تواند هزاران نمونه را مورد آزمایش قرار دهد؛ بنابراین وقت محققان را برای تمرکز بر ابداع نوآوری ها و راه حل های جدید آزاد می کند.

این محقق با اشاره به ربات هایی که برای انجام تحقیقات در فضا طراحی شده اند، گفت: ماشین هایی مانند این ربات نیز می توانند آزمایش های خطرناکی – مانند استفاده از مواد شیمیایی سمی تر  – انجام دهد.

به گزارش روز دوشنبه روزنامه دیلی میل، هم اکنون محققان «آزمایشگاه پیش رانش» جت ناسا سرگرم فعالیت روی ساخت ربات‌های کروی کوچکی به اندازه یک توپ فوتبال هستند که برای اکتشافات آتی به رانشگرهایی مجهز شده اند و با نیروی بخار کار می‌کنند.

اگر ساخت این ربات‌ها اندکی فراتر از مرحله ابتدایی طراحی مفهومی آن، پیش رود، محققان می‌توانند با استفاده از آنها قمرهای یخی مانند اروپا و انسلادوس را که به دور سیاره‌های مشتری و زحل می‌چرخند، بررسی کنند.

تصور می شود که این قمرها دارای اقیانوس‌های زیرسطحی شور از آب مایع هستند اما در مورد سطح این قمرها اطلاعات بسیار کمی وجود دارد که بررسی آنها توسط کاوشگرهای سنتی قمری چالش آور است اما این کار برای ربات‌های جهنده کروی کوچک که با نیروی بخار کار می کنند، آسان است.

این ربات ها که «اسپارو» نامیده می‌شوند، به جای استفاده از سوخت کثیف موشک، با استفاده از نیروی بخار ناشی از حفاری سطوح یخی این قمرها کار می کنند.

در حال حاضر این ربات ها تنها یک ایده نظری هستند و هیچ رباتی هنوز ساخته نشده است. مطالعه در خصوص نحوه فعالیت آنها تنها در شبیه سازی های رایانه ای انجام شده است با این حال محققان امیدوارند که روزی بتوانند از این ربات ها در ماموریتی به این قمرهای یخ زده دوردست استفاده کنند.

به گزارش روز چهارشنبه پایگاه خبری ساینس‌، این فناوری که توسط محققان دانشگاه نورث کارولینا و بوفالو و به رهبری میلاد ابوالحسنی صورت گرفته، ‘Artificial Chemist’ نام دارد.
این ربات کاملا خودکار است و با استفاده از فناوری Solution Processing قادر به تولید مواد دلخواه با سرعتی بسیار بیشتر از روش‌های کنونی است. محققان با استفاده از آزمایش‌های اثبات مفهوم نشان دادند که این روبات قادر به شناسایی و تولید بهترین نقاط کوانتومی ممکن، نانوکریستال‌های نیمه‌هادی کلوئیدی که معمولا در نمایشگرهای LED استفاده می‌شوند، برای تمام رنگ‌ها و در مدت ۱۵ دقیقه یا کمتر است. محققان ادعا می کنند قلمرو این روبات می‌تواند فراتر از نقاط کوانتومی باشد.
ابوالحسنی نویسنده ارشد این مقاله، ‘Artificial Chemist’ را یک سیستم کاملا خودکار و هوشمند می‌داند که می‌تواند جهان شیمی را پیمایش کند.
این روبات متشکل از بدنه، بازوی رباتیک برای انجام آزمایش‌ و مغز است. مغز این روبات تمام اطلاعات را ثبت کرده و بر مبنای آن تصمیم‌گیری می‌کند و همچنین قادر به برنامه‌ریزی آزمایش‌های بعدی است.
پلت‌فرم این روبات قادر به اجرای ۵۰۰ آزمایش سنتز نقاط کوانتومی در روز است و ابوالحسنی معتقد است این مقدار می‌تواند به هزار مورد در روز افزایش یابد.
تصمیم اینکه کدام واکنش شیمیایی برای تولید ماده مطلوب کارآمدتر است، به عهده هوش مصنوعی این روبات است.
این تیم تحقیقاتی به دنبال شرکای مالی برای انتقال این فناوری به صنعت هستند.
نتایج این مطالعه در نشریه Advanced Materials منتشر شده است.

به گزارش روز سه‌شنبه پایگاه خبری ساینس، این ماده جدید در واقع ترکیب منحصربه فردی از یک فلوروالاستومر و یک ماده فعال سطحی است. فلوروالاستومرها لاستیک‌های مصنوعی بر پایه فلوروکربن هستند؛ در حالی که مواد فعال سطحی موجب کاهش تنش سطحی بین دو مایع شده و معمولا به عنوان مواد شوینده کاربرد دارند.
این ماده جدید دارای گذردهی دی الکتریک بسیار بالایی است و این ویژگی، امکان ذخیره مقادیر زیادی بار الکتریکی را با ولتاژی کمتر از سایر فناوری‌های مشابه فراهم می‌کند. در نتیجه این ماده قادر است با ولتاژی در حدود ۴ برابر کمتر از فناوری‌های مشابه ۲۰ برابر این فناوری‌ها، نوردهی کند. همچنین می‌توان توان مورد نیاز آن‌ را به صورت بی‌سیم تامین کرد.
علاوه بر این از آنجا که پیوند بین مولکول‌های این ماده قابل بازگشت است، این ماده توانایی ترمیم خود را پس از ورود آسیب دارد. نکته قابل توجه این است که ماده مذکور در شرایط عادی محیط قابلیت خودترمیمی دارد و برای این منظور نیازی به گرمایش یا سرمایش ندارد.
محققان امیدوارند پس از تکمیل این فناوری بتوانند از آن برای تولید نمایشگرهای بی‌سیم با طول عمر بالا و همچنین پوست ربات‌های نرمی که در محیط‌های تاریک مانند عملیات امداد و نجات کاربرد دارند، بهره گیرند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Materials منتشر شده است.

به گزارش روز سه‌شنبه پایگاه خبری سی‌نت، در تحقیقات محققان دانشگاه کمبریج با همکاری شرکت بکو، از یک ابزار آماری موسوم به Bayesian Inference به منظور استخراج تمام اطلاعات ممکن از نمونه‌های محدودی که در رابطه با پختن املت در اختیار بود استفاده شد تا ربات بتواند املت را با  طعم قابل قبولی برای انسان بپزد.
همچنین محققان با تغییر الگوریتم یادگیری ماشین، ترتیبی اتخاذ کردند تا ربات بتواند اطلاعات تطبیقی را درباره مزه غذا از افرادی که طعم آن را می‌چشند، به دست آورد.
املتی که این ربات پخت، در مجموع بسیار خوشمزه ارزیابی شد. نتیجه این تحقیق نشان می‌دهد که می‌توان از فناوری آموزش ماشین برای پخت و پز و بهبود طعم غذاها استفاده کرد.
آموزش ربات برای پخت و پز، امری چالش برانگیز است و برای این کار باید مشکلات پیچیده‌ای مانند دید کامپیوتری، حس لامسه، تعامل با انسان و تولید غذای قابل خوردن، حل شوند.

علاوه بر این ذائقه هرشخص با دیگری تفاوت دارد و آشپزی یک امر کیفی محسوب می‌شود، در حالی که ربات‌ها عموما در امور کمی کارآیی دارند. از آنجا که ذائقه تمام افراد یکسان نیست، یک راه حل جامع برای آن وجود ندارد. به همین علت بر خلاف سایر مسائل رباتیک، برای این که یک ربات توانایی آشپزی را به دست آورد و غذایی با طعم قابل قبول بپزد، لازم است ابزارهای خاصی مورد استفاده قرار گیرد.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه IEEE Robotics and Automation Letters  منتشر شده است.