برچسب: دانش>طبیعت

خرمالو هرچند دنیایی از زیبایی و رنگ است اما به نسبت دیگر میوه‌ها طرفدار کم‌تری دارد؛ دلیل آنهم بیشتر به خاطر گس بودن و جمع‌شدن دهان بعد از خوردن آن است؛ اما برای فرار از این حس ناخوشایند می‌توان انواع فرآورده‌ها را با این میوه پاییزی درست کرد و از خوردنش لذت برد بدون اینکه ذره‌ای گس‌بودنش را حس کنیم. این میوه دقیقا مناسب روزهای سرد پاییزی است که بیشتر مردم کمی احساس خستگی و بی حالی می‌کنند. خرمالو به واسطه خواص و ویتامین‌های زیادی که دارد به اندازه زیادی انرژی‌زا است و به موازات آن کالری زیادی را هم به بدن شما اضافه می‌کند؛ پس در خوردن آن زیاده‌روی نکنید.

خرمالو چربی و پروتئین بسیار کمی دارد و غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. این میوه شامل مقدار قابل توجهی از ویتامین  A، B۶  و C، منگنز، فسفر، پتاسیم، کلسیم و فیبر رژیمی است که هم قابل حل و هم غیرقابل حل بوده و ادرار آور خوبی است و همانند ملین طبیعی عمل می‌کند. اما خرمالوها چند نوع هستند؟ خرمالوها دو نوع هستند: گس و غیرگس. خرمالوهای گس قابل خوردن نیستند چون حاوی سطح بالایی از تانین هستند؛ در حالی که غیرگس آن، به هنگام رسیدن تانین را از دست می‌دهند.

این میوه اما چه خواصی دارد؟

ادرار آور:

این میوه بسیار غنی از کلسیم و پتاسیم است. آنهایی که مبتلا به مشکلات کلیوی هستند باید هر روز یک میوه خرمالو مصرف کنند چون به کاهش حفظ آب کمک می کند.

خرمالو برای پیشگیری از سرماخوردگی و آنفولانزا:

بسیاری از مشکلات التهابی، عفونت،  سرماخوردگی و آنفولانزا را می‌توان با مصرف منظم خرمالو پیشگیری کرد. به خاطر این است که میوه خرمالو شامل مقدار غنی ویتامین ث است که بدن را برای مبارزه با این عفونت‌ها مصون می‌کند.

خرمالو برای پاکسازی و سلامت کبد:

پاکسازی بدن بسیار مهم است و خرمالو به طور موثر این کار را انجام می‌دهد. این میوه حاوی مقدار بالایی آنتی‌اکسیدان است که می‌تواند سموم بدن، به ویژه کبد را پاکسازی و سلامتی کبد، را حفظ کند. رادیکال‌های آزاد با کمک این آنتی‌اکسیدان‌ها از بدن جدا می‌شوند.

خرمالو برای کنترل فشار خون:

خرمالو برای کنترل فشار خون بالا و در نتیجه جلوگیری از بیماری‌ها موثر است. مقدار بالای پتاسیم این میوه به عنوان گشادکننده عروق عمل می‌کند و در نتیجه جریان خون در بدن را افزایش می‌دهد. بنابراین فشار خون کاهش می‌یابد.

خرمالو برای درمان یبوست:

آنهایی که به یبوست مبتلا هستند، می‌توانند به شدت از خرمالو بهره‌مند شوند. این میوه دارای مقدار بسیار غنی فیبر محلول در آب است. به عنوان ملین طبیعی عمل می کند و در نتیجه، آنها که مشکلات شکمی دارند می‌توانند خرمالو بخورند.

خرمالو برای سلامت قلب:

با فشار خون خوب، تعدادی از بیماری‌های قلبی عروقی کنترل می‌شوند. سطح فشار خون پایین به حفظ سیستم قلبی عروقی کمک می‌کند و در نتیجه از بیماری‌های قلبی جلوگیری می کند. علاوه بر حفظ فشار خون، این میوه نیز به جلوگیری از بیماری‌های قلبی با محتوای فیبر محلول در آب بالا کمک می‌کند.

خرمالو هم مانند هر میوه پرخاصیت دیگر، عوارضی دارد که باید آنها را جدی گرفت:

– خرمالو حاوی تانین است از این رو، اگر این میوه با معده خالی خورده شود، منجر به اسهال می شود. همچنین باید در مقدار محدودی مصرف شود.

– کسانی که فشار خون پایین دارند نباید این میوه را بخورند چون می‌تواند فشار خون را کاهش دهد و منجر به بیماری‌های مرتبط با فشار خون پایین شود.

– مقدار قند این میوه واقعا بالا است و از این رو، کسانی که از دیابت دارند باید از خوردن آن اجتناب کنند.

– بسیاری از مردم اشتباه می‌کنند که معتقدند خوردن میوه با پوست منجر به تاثیرات مفید خواهد شد. در مقابل، واقعیت این است که بیشتر تانیک اسید در پوست میوه متمرکز است. در نتیجه، پوست آن هرگز نباید خورده شود؛ در غیر این صورت، منجر به تشکیل سنگ در معده می‌شود.

– اگر دچار اضافه وزن هستید در خوردن خرمالو زیاده‌روی نکنید.

– کسانی که اختلالات روده‌ای دارند یا عمل جراحی روده انجام داده‌اند یا به بیماری‌ھای قلبی و سل مبتلا ھستند باید در خوردن خرمالو احتیاط کنند.

۲۱۲۱

به زبان ساده، پروبیوتیک‌ها نوعی باکتری مفید برای بدن ما خصوصا برای دستگاه گوارش هستند. این باکتری‌ها به سلامت روده کمک بزرگی می‌کنند چرا که رشد باکتری‌های خطرناک را کنترل می‌کنند؛ باکتری‌های بدی که باعث عفونت‌ها و التهاب روده می‌شوند. محققان این باکتری‌های خوب را میکروارگانیزم‌هایی توصیف کردند که برای میزبان خود (که بدن ما است) مزایای زیادی از نظر سلامتی دارند. اگر تعریف ساده‌تر بخواهید، پروبیوتیک‌ها تعادل بین باکتری‌های «خوب» و «بد» را برقرار می‌کنند و این باعث عملکرد بهتر بدن ما می‌شود.

بدن انسان شامل چیزی حدود یک کیلو و نیم (بیشتر از وزن مغز انسان!) باکتری پروبیوتیک است. این باکتری‌های زنده به شما کمک می‌کنند اما تا زمانی که شما هم به آن‌ها کمک کنید. ۲ راه برای حفظ و افزایش باکتری‌های مفید وجود دارد؛ استفاده از محصولات غذایی دارای پروبیوتیک و قرص. برخی از فواید پروبیوتیک عبارت است از:

• ارتقا سیستم ایمنی بدن
• جبران آسیب‌های آنتی‌بیوتیک‌ها به بدن
• کاهش التهاب روده در اثر جراجی
• افزایش توانایی هضم غذا
• بهبود حساسیت به لاکتوز
• افزایش سلامت کلی رحم
• شادابی پوست
• کاهش افسردگی
• کمک به جذب بهتر ویتامین B

چه غذاهایی پروبیوتیک دارند؟

با این حال همه نمی‌دانند که چطور از مزایای پروبیوتیک‌ها بهره مند شوند. برای کسانی که می‌خواهند به طور طبیعی از پروبیوتیک استفاده کنند و مواد غذایی طبیعی را به کپسول و قرص پروبیوتیک ترجیح می‌دهند، ما در اینجا لیستی از غذاهای دارای پروبیوتیک را معرفی کرده‌ایم.

ماست!

یکی از بهترین غذاهای دارای پروبیوتیک ماست سنتی است. هنگام خرید ماست پروبیوتیک به دنبال ماست‌های سنتی، ماست‌ پروبیوتیک مخصوص و ماست شیر بز باشید! شیر بز منبع خوبی برای پروتئین، ویتامین و مواد معدنی است، هضم آن راحت‌تر است و کمتر از شیر گاو، در افراد ایجاد آلرژی می‌کند. ماست بز مقدار زیادی انواع پروبیوتیک مانند ترموفیلوس (Thermophillus) بیفودوس (Bifudus) و بولگاریکوس (Bulgaricus) دارد و می‌توان به آن پروبیوتیک‌های اضافه را هم افزود.

دقت کنید که همیشه برچسبت محتویات تشکیل دهنده را بخوانید. هیچ‌کدام از ماست‌ها یکسان تهیه نشده‌اند. خیلی از برندهای معروف دارای میزان بالایی نشاسته، شیرین کننده‌های مصنوعی و طمع‌دهنده‌های مصنوعی هستند و مصرف بیش از یک حد مشخصی از آن‌ها خطرناک است. ماستی را استفاده کنید که عاری از این مواد باشد یا از این مواد بسیار کم در آن استفاده شده باشد.

برخی شیرها

نه هر نوع شیر، فقط شیرهایی که با پروبیوتیک غنی شده‌اند. شما می‌توانید در میان محصولات برندهای تولید کننده لبنیات، شیر حاوی پروبیوتیک پیدا کنید.

برخی پنیرها

مانند شیر پروبیوتیک‌دار، پنیر دارای پروبیوتیک هم در بازار وجود دارد. پنیر گودا، پنیر چدار، پنیر موتزارلا و برخی پنیرهای پاستوریزه مثل پنیر لاکتیکی جزو لبنیاتی هستند که پروبیوتیک دارند.

کفیر

نوعی لبنیات تخمیر شده است که ظاهری شبیه ماست دارد می‌توان آن را با شیر گاو یا شیر بز تهیه کرد. با اضافه کردن قارچ کفیر به شیر و محصولات لبنی طی فرایندی خاص، نوشیدنی کفیر، دوغ کفیر، و ماست کفیر تهیه می‌شود که دارای میزان بسیار بالایی پروبیوتیک است. کفیر همچنین منبع خوبی برای تامین آنتی اکسیدان است و از قرن‌ها پیش مورد استفاده بوده است. خیلی راحت می‌توان محصولات دارای کفیر را از سوپر مارکت‌ها خرید یا اینکه با خرید پودر قارچ کفیر، در منزل کفیر خانگی سالم تولید کرد و از فواید آن بهره‌مند شد.

کلم ترش

ظاهری شبیه به ترشی کلم دارد که با کلم سفید درست شده باشد. کلم ترش در اصل از چین آمده و به اروپا و دیگر نقاط دنیا رسیده است و طعم بسیار خوبی دارد. اما علاوه بر خوشمزگی، دارای مقدار زیادی باکتری مفید، ویتامین B، ویتامین C، ویتامین K، کلسیوم، منیزیوم، فولات، آهنر، پتاسیوم، و روی است! فیبر و پروبیوتیک کلم ترش فرایند هضم را بهبود می‌دهند و از بسیاری از بیماری‌های گوارشی پیشگیری می‌کنند. کلم ترش را با خیلی از غذاها مثل گوشت، سوسیس، کالباس و انواع سالاد می‌خورند. می‌توانید با کمی مطالعه دستور تهیه کلم ترش یا “Sauerkraut” را پیدا کنید و کلم ترش خانگی خودتان را تهیه کنید.

شکلات تلخ

خود شکلات به تنهایی دارای پروبیوتیک نیست، اما محققان پی برده‌اند که شکلات به حمل و جذب پروبیوتیک در بدن کمک می‌کند! اما چطور؟ شکلات دارک به این باکتری‌های زنده کمک می‌کند تا از PH قوی دستگاه گوارش جان سالم به‌در ببرند و خود را به روده برسانند. به دلیل این قابلیت محافظت کننده شکلات، پروبیوتیک‌ها را می‌توانند به شکلات‌های بسیار با کیفیت یا شیر شکلات اضافه کنند. این قابلیت یکی از چندین ویژگی منحصربه‌فرد شکلات است.

ترشی

باور کنید یا نه، ترشیجات دارای پروبیوتیک هستند! البته منظورمان لواشک و آلو نیست، بلکه ترشی‌های خانگی مثل خیارشور و ترشی کلم یا هر سبزیجات دیگر است.

کیمچی

یکی از معروف‌ترین خوراکی‌های آسیای شرقی که به تمام دنیا رسیده است. کمیچی هم نوعی ترشی کلم است که به شدت ادویه‌دار و مزه‌دار شده است. کیمچی در اصل متعلق به کره است و در کنار غذای اصلی خورده می‌شود. دارای میزان قابل توجهی باکتری مفید برای بدن و همچنین ویتامین C، ویتامین B، کلسیوم، آهن، پتاسیوم و فیبر است. اگر می‌توانید ادویه و فلفل زیاد را تحمل کنید کیمچی را به رژیم غذایی خود اضافه کنید و از فواید و طعم قوی آن لذت ببرید. کیمچی را هم می‌توانید در رستوران‌های آسیایی میل کنید و هم در خانه خودتان تهیه کنید.

تمپه!

اگر نمی‌دانید تمپه چیست، تمپه مانند توفو، یکی از فراورده‌های سنتی سویا است. این خوراکی ظاهری شبیه به کیک دارد و منبع بسیار خوبی برای پروتئین است. فرایند تخمیر در سویا نیز این ماده غذایی را تبدیل به یک ماده غذایی با ارزش بالا کرده است. بسیاری از گیاه‌خواران با تمپه آشنا هستند اما متاسفانه در ایران کمی سخت می‌توان آن‌ را پیدا کرد.

چای کمبوچا!

نوشیدنی یا چای کامبوچا یکی از دیگر از محصولات به دست آمده از مخمرها و باکتری‌ها است. فرایند تهیه چای کامبوچا پیچیده است و نیازمند تجربه و مطالعه روش‌های گوناگون است، اما غیر ممکن نیست. روشی برای تهیه چای کامبوچا با استفاده از چای کیسه‌ای وجود دارد که پس از چند روز به شما قارچ قابل تکثیری می‌دهد که می‌توانید از آن استفاده کنید.

فواید قرص پروبیوتیک

برای عملکرد دستگاه گوارش به بهترین شکل، رژیم غذایی خود را با اضافه کردن مواد غذایی پروبیوتیک اشبا کنید. در این بین می‌توانید از یک کپسول‌ پروبیوتیک خوب هم به عنوان مکلمل غذایی استفاده کنید. در بهترین مکمل‌های پروبیوتیک میزان مناسبی از انواع باکتری‌های مفید وجود دارد که دستگاه گوارش و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کنند.

۲۱۲۱

انار نماد اصلی سفره شب یلدا است و گذشتگان آن را میوه‌ باروری و برکت می‌دانستند. انار از سالم‌ترین و بهترین ‌میوه‌های روی زمین است و ترکیبات مفید متفاوتی نسبت به دیگر میوه‌ها دارد. تحقیقات نشان داده است که انواع انار ترش و شیرین و محصولات آن‌ها مانند رب انار، آب انار و حتی پوست انار و هسته انار خواص بسیار زیادی برای بدن دارند. می‌توان با مصرف این میوه بدن را در برابر خیلی از بیماری‌ها مقام‌تر کرد. 

انار فقط یک میوه خوش‌آب و رنگ نیست. معمولا ۵۲ درصد وزن کل ایــن میــوه را  دانه‌های آن تشکیل می‌دهند؛ دانه‌هایی که ۱۰۰ گرم آنها، شامل این میزان مواد غذایی و انرژی است:

انرژی	۳۸ کالری	آب	۸۲ گرم
پروتئین	۰.۴ گرم	چربی	۰.۳گرم
نشاسته	۱۰ گرم	کلسیم	۴ میلی‌گرم
سدیم	۳ میلی گرم	پتاسیم	۲۶۰ میلی‌گرم
آهن	۰.۵میلی‌گرم	کلسترول	صفر
ویتامین B۱	۰.۲میلی‌گرم	ویتامین B۲	۰.۰۳ میلی‌گرم
ویتامین B۳	۰.۰۲ میلی‌گرم	ویتامین C	۴ میلی‌گرم

خواص پوست انار

نکته‌ها:

۱. افراد سرد مزاج نباید در مصرف خوراکی پوست میوه انار و فرآورده‌های آن زیاده روی کنند.

۲. مشکل افراد مبتلا به یبوست، با مصرف خوراکی پوست انار و فرآورده‌های آن تشدید می‌شود.

۳. برخی عقیده دارند در موقع مصرف خوراکی پوست انار و فرآورده‌های آن، باید از خوردن روغن کرچک خودداری شود زیرا ممکن است ایجاد مسمومیت کند.

۴. در استفاده از پوست انار به عنوان ضماد، باید مواظب رنگ گرفتن لباس‌ها بود

در مواجهه با تبلیغ و ترویج استفاده از محصولات ارگانیک به عنوان غذای سالم، معمولا عنوان می‌شود گرانی محصولات ارگانیک مانع خرید ماست. در برابر این توضیح چه می‌توان گفت؟در این زمینه لازم است به طور خلاصه آشنایی اولیه‌ای با هزینه‌های تولید در بخش کشاورزی داشته باشیم که بنابر یک رویه معمول شامل: آماده سازی زمین (شخم و صاف کردن زمین) ـ بذر پاشی ـ کود دادن ـ کشت و زرع و وجین کردن ـ آبیاری ـ سمپاشی برای کنترل آفات و بیماریهاـ برداشت و خرمن کوبی ـ حمل و نقل ـ خشک کردن ـ و انبار کردن است. هزینۀ هرکدام از این مراحل در تولید محصول ارگانیک به دلیل وجود روش‌های متفاوت تولیدی با توجه به نوع محصول می‌تواند کاهش یا افزایش پیدا کند.

ارگانیک‌ها چرا گران‌ترند؟

قیمت بیشتر محصولات ارگانیک نسبت به محصولات رایج به این خاطر است که هزینه تولید اینگونه محصولات بیشتر از محصولات رایج می باشد. اما فواید محصولات ارگانیک که پرداخت هزینۀ بیشتر برای آن را از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر می‌کند عبارتند از:

۱ – مواد غذایی ارگانیک ارزش غذایی بالاتری دارند. میزان ویتامین C، کلسیم، منزیم، آهن و فسفر در موادغذایی ارگانیک بیشتر است.

۲- موادغذایی ارگانیک حاوی آنتی اکسیدان بیشتری می باشد(آنتی اکسیدان ها ترکیباتی هستند که از تکثیر و جهش ژنها که منجر به سرطان می‌شوند جلوگیری می‌کند)، در مواد غذایی ارگانیک آنتی اکسیدان فنولیک بیشتر یافت می‌شود(۵۰% بیشتر از محصولات غیر ارگانیک) چرا که آفت‌کش‌های مصنوعی تولید این مواد در گیاهان را کاهش داده اما کودهای آلی بکار رفته در کشاورزی ارگانیک تولید آنها را افزایش می‌دهد.

۳-محصولات ارگانیک به دلیل عدم مصرف کودها و سموم شیمیایی در زمان تولید کمتر سمی هستند و از آنجایی که فاقد افزودنی‌های غذایی هستند طبعا سالم تر هستند.

۴-خوشمزه و خوش طعم هستند. یکی از دلایل این مورد این است که محصولات ارگانیک پس از برداشت در مدت زمان کوتاه‌تری به دست مصرف کننده رسیده و تازه‌تر است. همچنین در محصولات تهیه شده به روش رایج با فرآوری و دستکاری‌هایی که بر روی این محصولات صورت می‌گیرد نه بر کیفیت و ارزش غذایی آنها، بلکه تنها به ظاهر، رنگ، بالا بردن ماندگاری، افزایش تولید و مقاوم کردن آنها در برابر صدمات ناشی از حمل و انبارداری توجه می‌شود.

عامل دیگر این است که قیمت محصولات ارگانیک به دلیل نوع سیستم کشت و روش‌های‌های به کار رفته در آن بیشتر از مواد غذایی رایج است. مثلا در بخش داشت هزینه‌های محصول ارگانیک برای مبارزه با علف‌های هرز به دلیل استفاده نکردن از سموم شیمیایی بیشتر است. چون علاوه بر روش‌های جایگزین باید از نیروی انسانی بیشتری برای مبارزه و کنترل علف‌های هرز استفاده شود و تولید کننده با استفاده نکردن از کودها و سموم شیمیایی به نوعی هزینه‌های بهداشتی و زیست محیطی این روش کشت را که شامل پاکسازی آبهای آلوده و جبران آلودگی آفت کش‌ها است پرداخت می‌کند.

یکی از چالش‌های تولید محصول ارگانیک در سال‌های اولیه کنترل علف‌های هرز است تا جایی که با توجه نوع محصول، کشاورز به علت اینکه از سموم شیمیایی ارزان قیمت استفاده نمی‌کند، با کاهش عملکرد روبرو می‌شود. چنین فرآیندی در نهایت کاهش درآمد کشاورز را در بردارد. این نکته را هم باید یادآور شد که کاهش عملکردها بیشتر زمانی رخ می‌دهد که ترکیبات شیمیایی به طور ناگهانی از زمینی که برای مدتی طولانی به کودهای شیمیایی و آفت کش‌ها وابسته شده‌اند حذف شوند. همچنین در بخش هزینه‌های داشت به روش ارگانیک مثلا در بخش مبازره با آفات و بیماری‌های گیاهی، تولید کننده باید به دنبال روش های دیگری به غیر از مبارزه شیمیایی باشد که معمولا مستلزم پرداخت هزینۀ بیشتری است.

به عنوان نمونه در استاندارد کشاورزی ارگانیک در کشور، کشاورز باید از کاربرد هرگونه مواد غیرمجاز در روی زمین طی یک مدت زمان مشخص اجتناب کند تا واحد تولیدی صلاحیت دریافت گواهی محصول ارگانیک را کسب نماید. مدتی که مابه‌التفاوت قیمت‌ها به دلیل استفاده نکردن از مواد غیر مجاز دریافت نمی‌شود. این در حالی است که در کشور ما دولت در زمینۀ سیاست‌گذاری مانند بسیاری از کشورهای توسعه یافته یارانه‌ای جهت حمایت از تولیدکنندگان محصولات ارگانیک پرداخت نمی‌کند.

نکته آخر اینکه تولیدکننده محصول ارگانیک مقررات سختگیرانه‌ای را در تمام مراحل تولید از سر می‌گذارند و هزینۀ بازرسی این نظارت‌ها را هم خود پرداخت می‌کند. درصورتی که در تولید محصولات رایج، تولیدکننده هزینه‌های زیست‌محیطی روش تولید مثل: (آلودگی رها سازی سموم در محیط که سبب کاهش تنوع گیاهان و جانوران می‌شود که برای آن ارزش مادی نمی‌توان تعیین کرد، دفن غیر اصولی پسماند های صنعتی، افزایش فرسایش خاک) را پرداخت نمی‌کند. چنانکه حتی سیاست‌ها و ساختارهای موجود در بخش کشاورزی بیشتر حمایت کننده کشاورزی غیرارگانیک است تا کشاورزی ارگانیک. همه موارد بالا در کنار همدیگر باعث می‌شود که قیمت محصولات ارگانیک گران‌تر از محصولات معمول تمام شود. طوری که اگر این هزینه‌ها توسط تولید کننده‌های رایج(محصولات غیرارگانیک) هم پرداخت شود قیمت آنها هم ناگریز گران‌تر خواهد شد.

ارگانیک‌های گران و هزینه‌های سلامت خانوار

این دغدغه اقتصادی بسیار درست است که با وجود کاهش قدرت خرید، تورم بالا و حذف شدن ناگریز برخی اقلام در سبد خرید خانوار، «گرانی محصولات ارگانیک» خانواده‌های بسیاری را ناتوان از خرید آنها می‌کند. این دغدغه مهم و غیرقابل انکاری است. مطمئناً بخشی از رونق بازار محصولات ارگانیک نه در ایران، بلکه در بسیاری از کشورها تابع رونق اقتصادی و افزایش درآمد قشر متوسط جامعه است.طبیعی و پذیرفتنی است که تا درآمد عمومی جامعه افزایش نیابد، توقع زیادی در زمینه افزایش محصولات ارگانیک نباید داشت. اما با تمام این ملاحظات ما امروزه شاهدیم که در تورم بالا و کوچک شدن سفره خانواده، هنوز هزینه بالایی توسط جامعه صرف پرداختن به کالاهای مضر می‌شود که اتفاقا گران هم هستند. چیزی‌که می‌تواند در عوض معطوف به خرید محصولات مفید و غذای سالم شود.

همچنین در زمینه محصولات ارگانیک باید به جنبۀ دیگر خرید این محصولات اندیشید که همانا فواید مغذی این محصولات و متعاقباً سلامت بدن و کاهش احتمال ابتلا به بیماری‌های مختلف ناشی از مصرف موادغذایی سالم است. ما در همین توان اقتصادی ضعیف‌تر شده هم می‌توانیم با افزودن تدریجی محصولات ارگانیک در سبد خرید خانواده به جای خرید کالاهای مضر و گران، با پرداخت کمی هزینۀ بیشتر از پرداخت هزینه‌های چند برابر درمانی در آینده جلوگیری کنیم. این به این معنی است که هزینه بیشتر در خرید محصولات ارگانیک و غذای سالم، نوعی سرمایه‌گذاری بر سلامت خانواده است که در طولانی‌مدت با کاهش هزینه‌های درمانی، سرجمع افزایش محسوسی در هزینه‌های خانوار در پی ندارد.

در این زمینه توجه و آشنایی با برخی مضرات محصولات کشاورزی رایج می‌تواند ما را حساس‌تر و آگاهی‌های عمومی را در رابطه با مصرف بی‌مراقبت و آسوده‌خاطر غذاهای ناسالم بیشتر کند. افزایش آگاهی‌های عمومی در لزوم استفاده از غذای سالم، در نهایت می‌تواند به موج مطالبۀ غذای سالم از سوی تک‌تک افراد جامعه خطاب به تولیدکنندگان، عرضه کنندگان، دولت، سیاستگذاران، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها، انجمن‌های علمی و جوامع مدنی منجر شود. این انر در نهایت هنگامی که به فرهنگ و مطالبه عمومی تبدیل شود، نهادهای مربوط از جمله دولت‌ها خود را در پاسخ به آن مسئول خواهند دانست. نتیجه این خواهد شد که همچون فرآیند رخداده در برخی کشورها از، دولت از یارانه‌های عمومی سهمی به محصولات ارگانیک اختصاص خواهد داد که این امر به کاهش قیمت‌های آنها منجر خواهد شد.

در این راستا و در پایان تنها به چند نمونه از معایب محصولات تهیه شده در کشاورزی رایج بسنده می‌کنیم تا نشان دهم بی مبالاتی در این زمینه ما را دچار چه پیامدهای ناگواری کرده است:

۱- در کشاورزی سنتی و متعارف از بیش از ۳۰۰ ترکیب شیمیایی خطرناک ومصنوعی نظیر آفت‌کش‌ها،علف‌کش وکودهای شیمیایی به منظور کنترل آفات و حشرات و حاصلخیزی خاک استفاده می‌گردد، که بقایای این مواد پس از ورود به بدن می تواند موجب مشکلات عدیده ای گردد. از آن جمله می‌توان به: بروز نقص‌های مادرزادی، تولید نوزاد با وزن کم، اختلال در سیکل ماهانه زنان، سقط جنین، بلوغ زودرس یا دیررس، یائسگی پیش‌رس، تغییر در رفتار جنسی، کاهش تعداد اسپرم مردان، کاهش باروری یا ناباروری، تغییر در سرعت متابولیسم، اختلال در سیستم غدد داخلی، ضعف عضلانی، کاهش حافظه، آسیب به سیستم عصبی و مغز، کاهش کارایی سیستم ایمنی بدن و سرطان زایی اشاره کرد. یافته ها حاکی از آن است که ۶۰% سموم دفع‌آفات، ۹۰% قارچ‌کش‌ها و ۳۰% درصد حشره‌کش‌ها سزطان زا می باشند.

۲-استفاده از کودهای شیمیایی وآفت‌کش ها سبب آلودگی آب، خاک و هوا می‌گردند.

۳-پرتو دهی در برخی محصولات یعنی آنکه محصولات را در معرض میزان کنترل شده پرتوهای یونیزه کننده قرار می‌دهند تا اینکه باکتری‌هایی نظیر اشریشیا کُلی و سالمونلا نابود گردیده و در واقع محصولات را به این طریق ضدعفونی می‌کنند. کنترل حشرات و انگل‌ها و افزایش ماندگاری و جلوگیری از جوانه زدن از دیگر عوامل پرتودهی محصولات غذایی می‌باشد. اما این پرتودهی موجب: ۱- از دست رفتن میزان اندکی از مواد مغذی محصولات می‌گردد. ۲- هنگامی که مواد غذایی پرتودهی می شوند مواد شیمیایی سرطان زا تشکیل می گردد.

۴-استفاده از هورمون ها در بخش دام و طیور رشد آنها را تسریع کرده و فربه شدن آنها را سرعت می‌بخشد، اما از ارزش غذایی آنها می‌کاهد. آنتی بیوتیک‌ها هم که برای جلوگیری از بیمار شدن دام و طیور مورد استفاده قرار می‌گیرد می‌توانند در انسان مقاومت آنتی بیوتیکی ایجاد کنند.

۲۱۲۱

اریک اپل؛ دانشمند و مهندس مواد از دانشگاه استنفورد می‌گوید: این ماده پتانسیل این را دارد که جلوی تشکیل آتش سوزی‌ها را به جای مهار آن‌ها بگیرد. در حال حاضر ما منتظر می‌مانیم تا در یک منطقه تحت کنترل، آتش سوزی صورت گیرد و سپس با شتاب برای مقابله با آن اقدام می‌کنیم. 

امروزه آتش نشانان برای مقابله با مناطق آتش گرفته مواد مهار کننده مانند نمک‌های معدنی آمونیوم پلی سولفات (APP) استفاده می‌کنند که هنگام سوختن، آب تولید می‌کند. اما مشکل اینجا است که راه حل فقط در مدت کوتاه کارآمد است و هنگامی که آب بخار شود کارایی خود را از دست می‌دهد و این اتفاق در آتش سوزی‌ها ممکن است در کمتر یک ساعت صورت پذیرد. 

ژل جدید که در اصل حاوی مواد چسبنده و مقاوم در برابر آتش است عمدتا از مواد گیاهی مبتنی بر سلولز تهیه شده و می‌تواند در طول باران یا بادهای شدید بر روی پوشش گیاهی باقی بماند. علاوه‌بر این، این ماده غیر سمی است و می‌توان آن را با استفاده از تجهیزات کشاورزی و هواپیما بر روی گیاهان اسپری کرد. 

گروه جنگلداری کالیفرنیا (CalFire) تاکنون از این ماده برای چمن‌ها استفاده کرده‌اند که توانسته از آن‌ها در برابر آتش، حتی پس از باران‌های شدید نیز محافظت کند. به گفته آلن پیترز، رئیس این بخش، تاکنون ماده‌ای قابل مقایسه با این ژل وجود نداشته و می‌تواند به طور قطع تعداد آتش سوزی‌ها را کاهش دهد. 

در حال حاضر دانشمندان آزمایشات بیشتری را بر روی این ماده انجام می‌دهند تا از تاثیر آن بر روی درخت‌ها و سایر پوشش گیاهی نیز مطمئن شوند. 

sciencealert

۲۱۲۱