برچسب: خودکفایی در تولید گندم

  • طرح خودکفایی گندم در سال ۱۳۹۳ خاتمه یافته اعلام شد

    طرح خودکفایی گندم در سال ۱۳۹۳ خاتمه یافته اعلام شد

    طرح خودکفایی گندم در سال ۱۳۹۳ خاتمه یافته اعلام شد

    به گزارش خبرگزاری مهر در پی انتشار گزارشی با عنوان «بازی دولت تدبیر با امنیت غذایی / حذف بودجه خودکفایی گندم در اوج تحریم»، سازمان برنامه و بودجه توضیحاتی ارسال کرده که متن کامل آن به این شرح است:

    امنیت غذایی و همچنین سلامت و ایمنی غذایی از ارکان سیاست‌ها و اهداف برنامه‌های توسعه‌ای کشور بوده و در سال‌های اخیر نیز با توجه به ابلاغ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی، در قالب هشت محصول اساسی شامل گندم با جایگاه خاص خود، موضوعی ویژه و امری بدیهی نیز شده است.

    توجه به این نکته هم ضروری است که طی بیش از دو دهه پس از انقلاب اسلامی همواره بحث خودکفایی در تولید گندم در کشور مطرح بوده است.

    با جدی‌تر شدن بحث خودکفایی گندم در سال‌های پایانی دهه ۷۰ و با انجام مطالعات تکمیلی در این زمینه به منظور افزایش عملکرد گندم و قطع واردات، ساختار جدیدی در وزارت جهاد کشاورزی به نام «دفتر مجری طرح گندم» تأسیس شد که از بدو فعالیت خود در سال ۱۳۸۱ اقداماتی را سازمان‌دهی و به مورد اجرا گذاشت. به طوری که توانستیم پس از ۴۵ سال با تولید حدود ۱۴ میلیون تن، جشن خودکفایی در تولید گندم در آبان ۱۳۸۳ را برگزار کند.

    این امر مهم در واقع با توجه ویژه دولت از سال ۱۳۸۲ و با ایجاد طرحی با عنوان خودکفایی گندم، با هدف گذاری ۳‏/۱۱۷ میلیون تن در قانون بودجه و با پیش‌بینی سال خاتمه ۱۳۸۸ محقق شد که البته تا پایان سال ۱۳۹۳ نیز ادامه داشته است.

    در اصل، طرح‌های عمرانی بر اساس قانون، نقطه شروع و پایانی دارند و در این مورد نیز با توجه به آمارنامه‌های رسمی وزارت جهاد کشاورزی، تولید گندم به صورت تجمعی از سال ۱۳۸۲ تا سال ۱۳۹۲ به بیش از ۱۴۱ میلیون تن به‌طور متوسط سالانه ۱۲.۸ میلیون تن بالغ شد. از این رو، با توجه به دستیابی به اهداف کمی پیش بینی شده، طرح در سال ۱۳۹۳، خاتمه یافته اعلام شد.

    لازم به ذکر است که بیش از ۹۰ درصد اعتبارات پرداختی برای این منظور یعنی از بالغ بر ۲۰۰ میلیارد تومان، مربوط به پروژه مدیریت مزرعه و آموزش و ترویج از طریق کمک به بخش خصوصی با به‌کارگیری ناظران فنی مقیم مزرعه بالغ بر ده هزار نفر بوده که افراد به کار گرفته شده در این قالب نیز طی سال‌های اوایل دهه جاری، تبدیل وضعیت شده و به استخدام وزارت جهاد کشاورزی در آمده‌اند، به این ترتیب، در اصل، منابع اعتباری طرح نیز با چند برابر افزایش به اعتبارات هزینه‌ای سازمان جهاد کشاورزی استان‌ها برای پرداخت حقوق این افراد منتقل شد.

    شایان ذکر است که حمایت از تولید محصولات مختلف بخش کشاورزی، از سنوات گذشته، در قالب ردیف‌ها و طرح‌های موضوعی شامل زراعی، باغی و … و گاه محصولی انجام می‌شده است. در مورد گندم نیز با وجود خاتمه طرح فوق در سال ۱۳۹۳، حمایت‌ها در قالب تأمین نهاده‌های مورد نیاز از قبیل بذر، کود شیمیایی، سم، ادوات و ماشین‌آلات کشاورزی، خرید تضمینی، انعقاد قرارداد با برخی مؤسسات بین‌المللی به منظور افزایش عملکرد و بهره‌وری گندم دیم و آبی و تأمین سرمایه در گردش محصولات زراعی، به اشکال مختلف اعم از اعتبارات هزینه‌ای یارانه نهاده‌ها و عوامل تولید و اعتبارات تملکی در چهارچوب طرح‌های عمرانی مختلف نظیر اجرای عملیات آب و خاک و تجهیز و نوسازی اراضی کشاورزی، کمک‌های فنی و اعتباری توسعه مکانیزاسیون، توسعه شیوه‌های آبیاری نوین، کمک‌های فنی و اعتباری افزایش تولید محصولات گلخانه‌ای و اجرای کشاورزی حفاظتی و همچنین ایجاد خط اعتباری مکانیزاسیون بانک کشاورزی و… همواره مورد توجه و برقرار بوده است، به نحوی که نگاهی به روند تولید این محصول طی سنوات اخیر یعنی سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ مبین عدم کاهش تولید به ترتیب ۱۱.۵، ۱۴.۵ و ۱۲.۴ میلیون تن نسبت به گذشته است، به این ترتیب، باید اذعان داشت در عمل منابع اعتباری بسیار فراتر از آنچه برای طرح گندم پرداخت شده بود، تأمین و اختصاص داده شده است و کمترین بی‌توجهی به این مسئله نشده است.

    گفتنی است که در سال‌جاری نیز علاوه بر منابع اعتباری پیش‌بینی شده از محل ردیف موضوع ارتقای ضریب خوداتکایی در تولید محصولات راهبردی کشاورزی، با اعتباری معادل ۸۳۰ میلیارد ریال، به منظور افزایش عملکرد و بهره‌وری گندم دیم و آبی و سایر محصولات راهبردی کشاورزی، یارانه نهاده‌ها، عوامل تولید و خرید تضمینی محصولات بخش کشاورزی به مبلغ معادل ۶,۵۰۰ میلیارد ریال، از محل طرح‌های عمرانی ملی مرتبط نیز از جمله طرح توسعه روش‌های آبیاری نوین علاوه بر منابع بودجه عمومی با اعتباری معادل ۱۵,۰۰۰ میلیارد ریال از محل منابع صندوق توسعه ملی همانند ۴ سال گذشته یا برای طرح کمک‌های فنی و اعتباری برای افزایش تولید محصولات زراعی، که از سال ۱۳۷۸ در دست اجرا است، اعتباری بالغ بر ۵۹۵ میلیارد ریال، پیش‌بینی شده است که با توجه به اهمیت موضوع، بالغ بر ۸۴ درصد در مرحله نخست، برای طرح مذکور در سال‌جاری تخصیص ابلاغ شده است.

    از نکات مهم دیگر، خرید تضمینی محصولات کشاورزی بویژه گندم به عنوان یکی از ابزارهای مهم برای تشویق کشاورزان و حمایت از تولید داخلی، همواره مورد توجه دولت بوده و در این راستا ضمن پیش‌بینی یارانه مورد نیاز در قانون بودجه سالانه، جدول گردش نقدینگی و نحوه تأمین منابع جهت پرداخت به موقع مطالبات کشاورزان از سوی هیأت محترم وزیران مصوب گردیده و تخصیص اعتبارات مربوط همواره در اولویت این سازمان است.

    علی‌رغم مشکلات ایجاد شده ناشی از شیوع بیماری کرونا و تحریم‌های اعمال شده بر اقتصاد کشور و دشواری در تحقق منابع هدفمندسازی یارانه‌ها، از مبلغ ۱۰,۷۷۵ میلیارد تومان گندم خریداری شده در سال جاری (تاریخ ۱۱.‏۰۴.‏۱۳۹۹‬ مبلغ ۱۰,۰۰۰ میلیارد تومان آن (۹۳ درصد) تسویه شده است. لازم به ذکر است کل میزان خرید تضمینی گندم تا کنون برابر ۴۲۶۹ هزار تن بوده که نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۸ درصد رشد داشته است.

     

  • بازی دولت تدبیر باامنیت غذایی/حذف بودجه خودکفایی گندم دراوج تحریم

    بازی دولت تدبیر باامنیت غذایی/حذف بودجه خودکفایی گندم دراوج تحریم

    به گزارش خبرنگار مهر، دولت تدبیر و امید در اوج جنگ اقتصادی، بودجه مهم‌ترین طرح تأمین امنیت غذایی کشو ر (طرح خودکفایی گندم) را حذف کرده است (جزئیات بیشتر).این در حالی است که طی ۴۰ سال گذشته تحریم‌های آمریکا علیه ایران، بخش‌های مختلف زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده و با هدف بی اثر کردن تحریم‌ها، در سیاست‌های کلان اقتصادی کشور بارها بر لزوم اتخاذ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی تاکید شده است.

    در همین راستا، رهبر انقلاب دستگاه‌های اجرایی را مأمور کردند سیاست‌های اقتصاد مقاومتی را درپیش بگیرند تا کشور از آسیب‌های تحریم مصون بماند. ایشان در سال ۹۴ در دیدار با اعضای هیأت دولت گفته بودند «بخش کشاورزی مهم است. البته اعتقاد من این است آقای حجتی واقعاً می‌تواند کار کند. ایشان از نظر من جزو وزرای خوش سابقه است در کار و واقعاً می‌تواند این کار را کند. منتها چیزی که ما از ایشان و مجموعه توقع داریم این است که در تولید محصولات حیاتی باید خودکفایی به وجود بیاید. یعنی خودکفایی را به حرف و گپ این و آن نگاه نکنید که گندم بیرون ارزان‌تر است و مانند اینها. ما باید در مواد حیاتی به خودکفایی برسیم.»

    با این وجود، دولتی که شعار خود را تدبیر و امید گذاشته، در طول هفت سال فعالیت خود، اقدام به حذف ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم (مهمترین طرح زراعی) کرده و این اقدام در شرایطی است که گندم به عنوان یک کالای استراتژیک در وضعیت تحریم نقشی حیاتی در تأمین امنیت غذایی کشور ایفا می‌کند.

    کمبود گندم و چالش‌های تأمین آن در گذشته

    فراموش نکرده‌ایم که در طول هشت سال جنگ تحمیلی، یکی از اقدامات آمریکا و هم پیمانانش، کارشکنی در واردات گندم به ایران بود چرا که در آن زمان ما وابستگی شدیدی به واردات گندم داشتیم. اما به تدریج با خودکفایی کشور در تولید گندم، کارشکنی‌های آمریکا در این حوزه رنگ باخت و موضوعیت خود را از دست داد. اگرچه خودکفایی در تولید گندم پایدار نبود اما کشورمان طی سالهای گذشته در حدود خودکفایی بوده است و وابستگی «شدید» به واردات، به گونه‌ای که امنیت غذایی کشور وابسته به سایر کشورها باشد، نداشته است.

    اما با سیاست غلط دولت دوازدهم در حذف ردیف اعتباری خودکفایی گندم، این نگرانی وجود دارد که کشور در تأمین استراتژیک ترین محصول کشاورزی، وابستگی شدیدی به واردات پیدا کند و پای دولت آمریکا را به شیطنت و کارشکنی در مسیر تأمین گندم ایران باز کند.

    حسن عابدی‌جعفری، وزیر بازرگانی دولت در زمان جنگ در خاطره‌ای از کارشکنی برخی کشورها در خرید گندم توسط ایران و کمبود گندم و آرد ناشی از همان شیطنت‌ها و کارشکنی‌ها، می‌گوید: «در سیلوها گندم به عنوان ضروری‌ترین قوت مردم نبود. کف سیلوها جارو و هرچه گندم در آسیاب‌ها بود آرد شد و در اختیار مردم قرار گرفت البته این تجربه یک دوره قبل‌تر یعنی در دولت شهید رجایی نیز اتفاق افتاد با این تفاوت که دوره ما در زمان جنگ بود و کشور ناگزیر شد برای حفظ شرایط زمان بحران، از ترکیه آرد وارد کند اما چون میزان آن به اندازه‌ای نبود که مورد مصرف آنی قرار بگیرد ناگزیر این آرد ها بار کامیون می‌شد تا کامیون‌های حامل آرد در خیابان‌های شهر دور بزنند و مردم ببینند آرد در کشور وجود دارد. یعنی به گونه‌ای عملیات روانی انجام شد. آن موقع صنف نانوا اولین بار انبار آرد را از داخل مغازه به بیرون مغازه منتقل کردند تا مردم احساس کمبود در این بخش نداشته باشند.»

    در دوران جنگ در یک برهه‌ای در سیلوها، گندم به عنوان ضروری‌ترین قوت مردم نبود. کف سیلوها جارو و هرچه گندم در آسیاب‌ها بود آرد شد و در اختیار مردم قرار گرفت این بحث نه تنها در زمان جنگ، بلکه در دولت‌های هفتم و هشتم که روابط سیاسی مطلوبی با سایر کشورها داشتیم هم وجود داشت و نگرانی از وابستگی شدید به واردات گندم، بویژه در شرایطی که منابع ارزی کشور با محدودیت مواجه است، یک دغدغه جدی است؛ رئیس دولت‌های هفتم و هشتم در خاطره‌ای عنوان کرده بود: سقوط قیمت نفت در دومین یا سومین سال مسئولیتم (۷۸ یا ۷۹) که مجبور شدیم بودجه را روی ۱۱ دلار ببندیم همه برنامه‌های ما هم به همین خاطر منجر به مشکل شد. خشکسالی عظیمی [هم بود]، به طوری که وزیر بازرگانی در نزدیکی نوروز به من خبر داد که برای ۴۸ ساعت بیشتر ذخیره‌ی گندم نداریم و من این را به رهبری هم نگفتم، خود ایشان هم می‌داند بعد از ۶ – ۷ ماه که وضع بهتر شده بود خدمتشان عرض کردم، شب‌های بسیار بدی با آن خشکسالی برای من گذشت، من چند شب خواب نرفتم، چون باید شب عید حداقل دو ماه ذخیره گندم داشته باشیم.

    با توجه به چنین پیشینه‌ای، اکنون که کشور در اوج جنگ اقتصادی و تحت شدیدترین تحریم‌ها قرار گرفته اقدام دولت در حذف ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم، اقدامی نسنجیده است.

    اسماعیل اسفندیاری پور، مجری طرح گندم وزارت جهاد کشاورزی دیروز در گفتگو با خبرنگار مهر از حذف ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم خبر داده بود.

    بازی دولت تدبیر باامنیت غذایی/حذف بودجه خودکفایی گندم دراوج تحریم
    بازی دولت تدبیر باامنیت غذایی/حذف بودجه خودکفایی گندم دراوج تحریم

    جواد وفابخش، معاون امور زراعت وزارت جهاد کشاورزی نیز اخیراً در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به لزوم حمایت از تولید داخل بویژه در شرایط جنگ تمام عیار اقتصادی علیه کشورمان گفت: با فضای تحریم راهی نداریم جز اینکه متکی به تولید داخل باشیم. چرا که در این شرایط حتی اگر بخواهیم واردات انجام بدهیم یا ارز نداریم یا به ما نمی‌فروشند بنابراین باید کاری کنیم که تولید افزایش و واردات کاهش یابد که این هم به نفع تولیدکننده و هم به نفع دولت است.(جزئیات بیشتر)

    بر این اساس از دولت انتظار می‌رود با توجه به شرایط حساس کنونی و جنگ اقتصادی تمام عیاری که کشور درگیر آن است، با تدبیر بیشتری عمل کند تا امنیت غذایی کشور دچار مخاطره نشود.

     

  • تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم/ نفس تولید بریده شد

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم/ نفس تولید بریده شد

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم

     

    به گزارش خبرنگار مهر برای تحقق «جهش تولید» بخش کشاورزی بیشترین ظرفیت را دارد و می‌تواند در تحقق این سیاست عملکرد مؤثری داشته باشد. به اعتقاد کارشناسان بخش کشاورزی کشور می‌تواند علاوه بر تأمین نیاز داخلی، در توسعه بازارهای صادراتی و ارزآوری برای کشور نیز نقش بسزایی ایفا کند که این عوامل می‌تواند در تحقق سیاست‌های جهش تولید مؤثر باشد. با این حال طی سالیان اخیر بخش کشاورزی بویژه در حوزه تولید محصولات استراتژیک از جمله گندم مورد بی مهری‌های زیادی قرار گرفته که هم اعتراض کشاورزان و هم اعتراض متولیان تولید را به دنبال داشته است. مسئولان وزارت جهاد کشاورزی معتقدند در شرایط تحریم که واردات محصول به کشور کار آسانی نیست باید به تولیدات داخلی متکی باشیم بویژه آنکه گندم حدود ۴۰ درصد پروتئین و ۴۴ درصد انرژی افراد جامعه را تأمین می‌کند. ضمن اینکه مسئولان امر تاکید می‌کنند در طرح خودکفایی گندم بیشتر از ظرفیت‌های خالی درون بخش کشاورزی استفاده شده و همه زحمت روی دوش کشاورزان است. در همین زمینه خبرنگار مهر گفتگویی را با «اسماعیل اسفندیاری پور» مجری طرح گندم وزارت جهاد کشاورزی انجام داده که مشروح آن از نظرتان می‌گذرد:

    آقای اسفندیاری پور، گویا ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده، آیا این مساله را تأیید می‌کنید؟

    -بله؛ ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد. ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم از سال ۹۴ حذف شده و در حال حاضر به رقم اندکی رسیده و این اعتبار ناچیز هم در پایان سال تخصیص یافته و ابلاغ می‌شود. در این میان باید یادآور شوم وجهی که بابت خرید گندم به کشاورزان پرداخت می‌شود در ازای خرید کالای باارزش گندم است که کشاورز تولید می‌کند و و بهائ آن پرداخت می‌شود از این بابت منتی بر سر کشاورز نیست.

    این اعتبار دقیقاً در چه حوزه‌هایی از تولید گندم مورد استفاده قرار می‌گرفت؟

    ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد

    -ردیف اعتباری گندم صرف هزینه‌های اجرایی برای کمک به توسعه روش‌های جدید کاشت، کمک به تهیه ماشین آلات جدید، ارقام کیفی جدید با تولید بالا، مدیریت آفات و بیماری‌ها و روش‌های الگویی برای ارتقا کیفیت تولید که منجر به افزایش عملکرد در هکتار و درآمد کشاورز می‌شود.

    دلایل حذف این اعتبارات چه بوده است؟

    -در واقع هیچ دلیلی پذیرفته نیست و قابل دفاع نیست مهمترین طرح زراعی فاقد ردیف در بودجه سالانه کشور باشد و انتظار پایداری و تحکیم امنیت غذایی نیز وجود داشته باشد. ما مرتب این مساله را پیگیری کردیم اما نتیجه حاصل نشد و مسئولان تأمین کننده اعتبار باید درباره عواقب این بی توجهی پاسخگو باشند.

    ردیف اعتباری طرح در سالهای گذشته چقدر بوده و هم اکنون به چه میزان کاهش یافته که عنوان می‌کنید در واقع این ردیف حذف شده است؟

    -سال ۸۲ (۱۷ سال قبل) طرح خودکفایی گندم حدود ۳۵ میلیارد تومان اعتبار داشت. در سالهای اخیر به نیز به ۴ تا ۵ میلیارد تومان رسید و از محل عنوان کلی طرح‌های خود اتکایی رقمی به این طرح مهم تولیدی که امنیت غذایی شدیداً به آن وابسته است اختصاص می‌یابد که در صورت مقایسه با ۱۷ سال قبل و لحاظ نرخ تورم سنواتی ۱۷ ساله با شرایط موجود برای توسعه تولید گندم ردیف اعتباری اجرایی طرح گندم حداقل ۵۰۰ میلیارد تومان باشد.

    گویا در حوزه تولید بذر و پرداخت مطالبات تولیدکنندگان نیز مشکلاتی بوجود آمده است، در این رابطه توضیحاتی را ارائه کنید که دقیقاً چه اتفاقی افتاده است؟

    یک فاکتور بسیار مهم در این زمینه عامل بذر است که در این حوزه از ظرفیت‌های بخش خصوصی و تعاونی استفاده شد اما متأسفانه حقوق آنان هم تاکنون پرداخت نشد. و همه ساله با تأخیر انجام می‌شود و ۷۰ درصد یارانه بذر سال ۱۳۹۸ کشاورزان که پاییز گذشته بذر مصرف و در حال حاضر محصول کشت شده برداشت می‌شود تاکنون پرداخت نشده است

    میزان بذر تولیدی سال ۹۲ معادل ۲۹۰ هزار تن بود اما طی سال‌های اخیر بالای ۴۰۰ هزارتن بذر گواهی شده در کشور تولید و مصرف شد اما سال گذشته میزان یارانه تأمین نشد و مقادیر مصرف بذر نیز کاهش داشته است.

    با توجه به اینکه شرکت‌های تولیدکننده ۷۰ درصد یارانه بذر را نگرفته‌اند، نگرانی برای تأمین وجود ندارد؟

    مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده‌اند

    در این زمینه نگران هستیم. کشورهایی که شرایط ما را دارند برای اینکه فاصله بین بذر و دانه را کاهش یابد برای اینکه کشاورزان را ترغیب به استفاده از بذور اصلاح شده (با ظرفیت تولید بالا) نمایند، برای بذر یارانه پرداخت می‌کنند به عنوان مثال کشور ترکیه در این زمینه حدود ۴۰ درصد قیمت بذر یارانه می‌پردازد. در حالی که یارانه پرداختی در کشور ما حدود ۸ تا ۱۵ درصد به ترتیب در گندم آبی و دیم بوده و حتی این رقم هنوز پرداخت نشده و شرکت‌ها ۷۰ درصد یارانه بذر تحویلی سال ۹۸ را همچنان طلبکار هستند و این درحالی است که این شرکتها باید بذر گندم مورد نیاز کشت پاییز سال ۱۳۹۹ را خریداری و تأمین کنند.

    در واقع می‌توان گفت که طی سالهای اخیر نسبت به بخش کشاورزی و بویژه تولید گندم کم لطفی‌های زیادی صورت گرفته است؟

    -مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده‌اند.

    آیا این مسائل بر میزان تولید سال‌های آینده تأثیرگذار خواهد بود؟

    -قطعاً کاهش حمایتها بر تولید اثر منفی خواهد داشت و کشاورزان نگران می‌شوند و دغدغه خواهند داشت و انتظارات توسعه و جهش تولید را پاسخگو نخواهد بود.

    حذف ردیف اعتباری طرح گندم تاکنون چه تأثیری بر روند تولید و خودکفایی داشته است؟

    -در واقع بعد از حذف ردیف اعتبارطرح گندم با اینکه رشد خرید گندم در شش سال منتهی به سال ۹۸ در مقایسه با سه سال پایه ۹۰ تا ۹۲ معادل ۱۲۰ درصد رشد یافت اما امکان تحقق رشد بیشتر و مورد انتظار فراهم نشد. متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبارات؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید. زمانی که تولید کاهش می‌یابد سر و صدای زیادی به راه می‌افتد و مدعی پیدا می‌شود که چه اتفاق افتاد چرا این چنین شد اما وقت حمایت و پشتیبانی از برنامه برای اجرا می‌شود متأسفانه هیچ یاوری نیست بیایند و بگویند که کجا کمک کردند؟ کجا الزامات تحقق برنامه را تأمین کرده‌اند؟

    اشاره کردید بخشی از این اعتبارات برای تأمین ماشین آلات مورد نیاز بخش مورد استفاده قرار می گرفته، این ماشین آلات وارداتی است یا در داخل کشور تولید می‌شود؟

    -ماشین آلات مورد استفاده گندمکاران تولید داخل است. استفاده از ادوات کشت مستقیم بویژه در دیمزارها هزینه کاشت را تا ۳۵ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد. کشاورزان برای اینکه ترغیب به استفاده از این ادوات شوند در سال‌های اول نیازمند است تشویق و حمایت هستند چون اعتبار برای حمایت از کشاورزی منظور نمی‌شود روند استفاده از ماشین آلات و توسعه کشاورزی حفاظتی کند و بطئی است.

    آقای اسفندیاری پور برآوردی دارید که کلیدخوردن طرح افزایش ضریب خوداتکایی گندم از سال ۹۳، چقدر صرفه جویی ارزی برای کشور به دنبال داشته است؟

    متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبار است؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید

    -طی سه سال ۹۰ تا ۹۲، به طور متوسط خرید تضمینی گندم دولت از کشاورزان ۴ میلیون و ۸۰ هزار تن بوده است. در شش سال منتهی به ۹۸، متوسط ۶ ساله به حدود ۹ میلیون تن رسید (۱۲۰ درصد رشد) و براساس قیمت گندم این حجم کاهش واردات معادل هفت میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار صرفه جویی ارزی اتفاق افتاده است.

    از این رقم چیزی هم برای توسعه تولید و حمایت از کشاورزان اختصاص یافته است؟

    -متأسفانه خیر. آیا این حق تولید گندم و کشاورزان نبوده است که حداقل ۵ درصد این منابع ارزی صرفه جویی شده صرف توسعه تولید گندم کشور و حمایت به کشاورزان برای رشد تولید و بهره گیری از ظرفیت‌های مغفول مانده بشود؟

    تمام این اعداد و ارقام مستند است. ۵ درصد رقم (۷ میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار) حدود ۳۶۰ میلیون دلار می‌شود با این میزان اعتبار اقدامات بسیار اثر بخشی و تأثیر گذاری می‌شود در حوزه ارتقا تولید گندم و بهبود بهره وری انجام داد.

    برخی عنوان می‌کنند که واردات گندم هزینه کمتری نسبت به تولید آن دارد.

    -این مساله به هیچ عنوان صحت ندارد. دلیل مطرح کردن چنین مباحثی در گذشته، سرکوب قیمت ارز در داخل کشور بوده است. با ارز سرکوب شده قیمت کاهش می‌یافت اما الان که قیمت ارز واقعی شده است و خودش را اشکار کرده است، باطل بودن این ادعا نمایان شده است در واقع عده‌ای با مطرح کردن این مباحث نادرست نفس تولید ملی را در گذشته گرفتند.

    حال طرفداران این نظریه بفرمایند گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند. درصورتی که با اندک سرمایه گذاری با دست توانای کشاورز ایرانی این شدنی است همچنانکه در شش سال گذشته با اندک توجه ظرفیت‌های خال به بالفعل در آمده و تولید گندم رشد و خرید در مقایسه با سال پایه به ۱۲۰ درصد رشد رسیده است.

    مباحثی که درباره ارزان‌تر بودن گندم خارجی مطرح می‌شود تا چه اندازه درست است؟

    به هیچ عنوان گندم خارجی ارزان‌تر از تولید داخل نیست. به عنوان مثال متوسط قوه اسب بخار در هکتار کشاورزی ما حدود ۱.۸ است این رقم در غالب کشورهای صادر کننده اروپایی بالای ۲.۵ اسب بخار است بنابراین همین یک قلم هزینه تولید آنها از ما بیشتر است. سایر پارامترها در حوزه مصرف کود ۲.۵ برابر ایران کود استفاده می‌کنند بنابراین هزینه تولیدشان بیشتر می‌شود ممکن است بحث مقادیر تولید مطرح شود که شرایط بارندگی و تکنولوژی در دسترس و… ادامه آن از مقوله بحث خارج است.

    فکر نمی‌کنید این ضعف وزارت جهاد کشاورزی بوده که نتوانسته به خوبی از تولید دفاع کند و مزایای آن را به درستی برای دیگران تبیین نماید؟

    -مزایای تولید در داخل کشور واقعاً نیاز به استدلال دارد؟ هر انسان معمولی هم درستی آن را تشخیص می‌دهد. اما بیشتر به تصمیم گیرندگان برنامه و بودجه کشور برمی گردد که با درک صحیح از اولویت‌ها کشور تصمیم گرفته شود. ترجیع توسعه تولید غذا در داخل کشور است از طریق ارتقا بهره وری کشاورزی که قابلیت و پتانسیل تولیدی بسیاری در مملکت وجود دارد.

    یکی از انتقادات مطرح شده به خودکفایی محصولات اساسی این است که این دستاوردها معمولاً پایدار نیستند و به همین جهت نمی‌توان واژه خودکفایی را برای آنان اطلاق کرد.

    -سال ۹۱ قیمت گندم ۴۲۰ تومان و قیمت کاه گندم در همان سال ۴۰۰ تومان بود این وضع حمایت از کشاورزی است؟ چون در آن سال‌ها درآمدهای ارزی و نفتی در تاریخ کشور بی سابقه بود و در این شرایط واردات ساده‌تر و کسانی هم در پی آن بودند. بنا بر این در این شرایط دیگر رغبتی و انگیزه‌ای برای کشاورزان برای تولید باقی نمی‌ماند. این اتفاق به دلیل سرکوب قیمت ارز بود.

    گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند

    در تمام دنیا، کشاورزان به اشکال مختلف یارانه دریافت می‌کنند حتی در کشورهای توسعه یافته که به ظاهر اقتصاد آزاد دارند به جهت اهمیت امنیت غذاییشان به بخش کشاورزی یارانه بدون منت پرداخت می‌کنند. تجربه اجرایی طرح گندم نشان داد که تولید در ۶ ساله گذشته روند صعودی داشته و پایداری تولید اثبات شده اما نیاز به حمایت و تقویت برای توسعه تولید اجتناب ناپذیر است.

    در بخش کشاورزی نوسان بین ۱۵ تا ۲۵ درصد پیش بینی‌ها به دلیل شرایط آب و هوایی و تغییرات اقلیمی طبیعی و عوامل خسارت زا است. برنامه‌هایی که تدوین شده قابل اتکا و رشد و نوسانات موزون است و کسانی که اظهار نظر می‌کنند قطعاً اطلاع کافی ندارند. اینکه دستاوردها بعد از چندین سال دچار نوسان می‌شود به دلیل عدم حمایت‌های لازم از کشاورزان و بی توجهی در سیاست گذاری ها است مثلاً چرا قیمت گندم در سه سال متوالی ۹۵-۹۶و ۹۷ با رقم تقریباً ثابت ۱۲۷۰۵- ۱۳۰۰۰-۱۳۰۰۰ ریال در هر کیلوگرم ثابت باشد چرا؟ قیمت کدام کالا و هزینه تولید ثابت بوده که قیمت گندم سه سال ثابت باشد؟

    بنابراین حمایت از تولید برای پایداری آن ضروری است؟

    -قطعاً. در شرایط واقعه بیماری کرونا شاهد بودیم که کشورها ممنوعیت صادرات محصولات غذایی از جمله گندم را اعمال کرده بودند و گندم هم رشد قیمت پیدا کرده و ممنوعیت صادراتی بعضاً اعمال شد چون بحث امنیت غذایی برای همه کشورها مهم است.

    بی توجهی‌ها و بی مهری‌های که انجام می‌شود مسیری خطرناک برای تولید پایدار گندم و حفظ دستاوردهای آن نیست؟

    -باید با احتیاط و تدبیر و تعمق بیشتری عمل شود. وقتی سازمان برنامه و بودجه مرجع رسمی اعلام می‌نماید در سال ۱۳۹۸ وقتی بخش‌های دیگر اقتصادی تحت تأثیر شرایط خاص قرار گرفته‌اند فقط بخش کشاورزی ۷.۸ درصد رشد داشت و رشد اقتصادی کشور مثبت شده چون بخش کشاورزی بویژه بخش زراعت و باغبانی کمترین وابستگی را به خارج از کشور دارند. در بحث گندم ۱۰۰ درصد بذر تولید داخلی است. ماشین آلات در داخل تولید می‌شود. در حوزه کود دو سوم کود مصرفی گندم اوره است ۱۰۰ درصد در داخل تولید می‌شود.

    در همین راستا، ما بارها شاهد تاکید مقام معظم رهبری نیز بر این مساله بوده‌ایم و خودکفایی محصولات استراتژیک برای ایشان نیز اهمیت زیادی دارد.

    دقیقاً همینطور است. بارها شاهد بوده‌ایم که مقام معظم رهبری بر خودکفایی در محصولات اساسی استراتژیک تاکید ویژه داشته‌اند و اخیراً نیز ایشان بر این مساله تاکید فرموده‌اند. ایشان در سال ۹۴ در دیدار با اعضای هیأت دولت فرموده بودند بخش کشاورزی مهم است. البته اعتقاد من این است آقای حجتی واقعاً می‌تواند کار کند. ایشان از نظر من جزو وزرای خوش سابقه است در کار و واقعاً می‌تواند این کار را کند. منتها چیزی که ما از ایشان و مجموعه توقع داریم این است که در تولید محصولات حیاتی باید خودکفایی به وجود بیاید. یعنی خودکفایی را به حرف و گپ این و آن نگاه نکنید که گندم بیرون ارزان‌تر است و مانند اینها. ما باید در مواد حیاتی به خودکفایی برسیم.

    با وجود چنین تاکیداتی، عده‌ای بحث واردات را مطرح می‌کنند آن هم با ارز سرکوب شده ۴۲۰۰ تومانی اگر قیمت واقعی ارز باشد قیمت گندم چقدر می‌شود؟، این نگاه و رویکرد غیر مسئولانه است. اگر واردات با قیمت ارز واقعی انجام شود مشخص خواهد شد که تولید داخلی با صرفه است یا واردات؟ ضمن اینکه بحث تأمین ارز و هدر دادن منابع ارزی کشور در شرایط فعلی مسأله‌ای جداگانه است.

    آقای اسفندیاری پور مساله دیگری که هر از گاهی توسط برخی عنوان می‌شود این است که دولت به ضرب و زور قیمت خرید تضمینی میزان تولید محصولات اساسی را افزایش می‌دهد.

    -این استدلال درست نیست. چون اتفاقاتی که افتاده ناشی از افزایش عملکرد در واحد سطح بوده است. میانگین سه سال ۹۰ تا ۹۲ سطح زیرکشت گندم آبی دو میلیون و ۴۷۲ هزار هکتار بوده و گندم دیم حدود ۴ میلیون هکتار بوده مجموعاً شش میلیون و ۴۴۰ هزارهکتار بوده است. عملکرد گندم آبی ۲۴۹۲ کیلوگرم و گندم دیم حدود ۷۰۰ کیلوگرم بوده است متوسط ۱۳۸۷ کیلوگرم بوده است.

    اما میانگین سطح برداشت گندم در شش سال اخیر منتهی به ۱۳۹۸ کشت گندم آبی دو میلیون و ۷۰ هزار هکتار و گندم دیم سه میلیون و ۶۳۲ هزار هکتار (مجموع ۵ میلیون و ۷۰۲ هزارهکتار) برداشت بوده سطح زیرکشت حدوا ۱۱.۴ کاهش یافته است. اما تولید حدود ۴۲ درصد افزایش یافته است. عملکرد گندم آبی و دیم به ترتیب حدود ۶۰ درصد و ۷۵ درصد رشد داشته است. بنابراین استدلال‌هایی که در این حوزه انجام می‌شود صحیح نیست.

    برخی نیز عنوان می‌کنند گندم گیاهی آب بر است و خودکفایی در این حوزه اصولاً کار درستی نیست.

    -این مساله نیز صحیح نیست دو سوم گندم تولیدی کشور دیم و یک سوم گندم آبی است. بنابراین بیشتر تولید از آب سبز و آب باران استفاده می‌شود. ضمن اینکه دوره رشد و نمو گندم مصادف با باران‌های پاییزه، زمستانه و بهاره است کشت بهار و تابستانه نیست که به آب وابستگی شدید داشته باشد. البته ما باید اقدامات فنی انجام دهیم که در گندم دیم افزایش عملکرد داشته باشیم.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده‌اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود

    در همین راستا برای کنترل عوامل خسارت زا بویژه امسال بیش از یک میلیون و دویست هکتار با بیماری‌های برگ و خوشه گندم با قارچ کش مبارزه شده که همه این عوامل در افزایش تولید مؤثر هستند. کود اوره بیشتر از سنوات گذشته تأمین شد. کودهای اوره در گیاه گندم تبدیل به پروتئین می‌شود و کود غذای گیاه است اما متأسفانه خیلی‌ها به اشتباه بحث کاهش مصرف کود را مطرح می‌کنند. مصرف باید بهینه و به اندازه باشد. ضمن اینکه یکی از دلایل اصلی کاهش تولید در مزارع گندم مصرف ناکافی کود و تغذیه گیاهی است.

    به بحث کود اوره اشاره کردید، در اسفند ۹۸ و فروردین امسال خیلی از کشاورزان از کمبود کود اوره گلایه کرده بودند و گرفتاری‌های زیادی برای آنان در این حوزه ایجاد شده بود.

    -این اتفاق به دلیل بد عهدی‌های شرکت‌های پتروشیمی بود در سال ۹۸ سه مرحله تحویل کود را از کشاورزان دریغ کردند که با پیگیری‌های انجام شده توسط شرکت خدمات حمایتی کشاورزی و وزارت متبوع نارسایی و مشکل بر طرف شد و از اسفندماه همکاری‌های خوبی را پتروشیمی‌ها با شرکت‌های خدماتی حمایتی کشاورزی دارند.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده‌اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود.

    برای سال جهش تولید، وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده که طرح‌هایی تدوین کرده و یکی از طرح‌ها گویا مربوط به گندم است. درباره جزئیات این طرح توضیحات بیشتری ارائه کنید.

    -طرح جهش تولید گندم تدوین شده، طرح مذکور ۵ ساله است و به شرط آنکه منابع و الزامات اجرای آن تأمین شود تضمین می‌کنیم که تولید گندم پیش بینی شده در برنامه تحقق می‌یابد.

    در این طرح که از کشت پاییزه امسال قابل اجرا است. روش‌هایی تجربه شده در سطوح میدانی و استانی در مزارع کشاورزان بدون افزایش مساحت کشت افزایش عملکرد در واحد سطح اتفاق افتاده است. سرفصل‌های این اقدامات فنی که به تعدادی اشاره می‌شود مثل کشت مستقیم، توسعه استفاده از بذرارقام جدید اصلاح شده گندم، کشت روی پُشته، توسعه آبیاری قطره‌ای یا تیپ در سطح ۷۰۰ هزار هکتار اراضی مستعد و افزایش بهره وری آب (wp) به ازا هر متر مکعب آب ۱.۸ تا ۲.۲ کیلوگرم دانه گندم و صرفه جویی در آب و … است. تمام این راهکارها عملیاتی شده است کمبود منابع مانع اصلی توسعه است و برای هیچکدام از این اقدامات به خارج از کشور وابستگی وجود ندارد و کلیه تجهیزات در داخل تولید می‌شود.

     

  • تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم

    به گزارش خبرنگار مهر برای تحقق «جهش تولید» بخش کشاورزی بیشترین ظرفیت را دارد و می‌تواند در تحقق این سیاست عملکرد مؤثری داشته باشد. به اعتقاد کارشناسان بخش کشاورزی کشور می‌تواند علاوه بر تأمین نیاز داخلی، در توسعه بازارهای صادراتی و ارزآوری برای کشور نیز نقش بسزایی ایفا کند که این عوامل می‌تواند در تحقق سیاست‌های جهش تولید مؤثر باشد. با این حال طی سالیان اخیر بخش کشاورزی بویژه در حوزه تولید محصولات استراتژیک از جمله گندم مورد بی مهری‌های زیادی قرار گرفته که هم اعتراض کشاورزان و هم اعتراض متولیان تولید را به دنبال داشته است. مسئولان وزارت جهاد کشاورزی معتقدند در شرایط تحریم که واردات محصول به کشور کار آسانی نیست باید به تولیدات داخلی متکی باشیم بویژه آنکه گندم حدود ۴۰ درصد پروتئین و ۴۴ درصد انرژی افراد جامعه را تأمین می‌کند. ضمن اینکه مسئولان امر تاکید می‌کنند در طرح خودکفایی گندم بیشتر از ظرفیت‌های خالی درون بخش کشاورزی استفاده شده و همه زحمت روی دوش کشاورزان است. در همین زمینه خبرنگار مهر گفتگویی را با «اسماعیل اسفندیاری پور» مجری طرح گندم وزارت جهاد کشاورزی انجام داده که مشروح آن از نظرتان می‌گذرد:

    آقای اسفندیاری پور، گویا ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده، آیا این مساله را تأیید می‌کنید؟

    -بله؛ ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد. ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم از سال ۹۴ تقریباً حذف شده و در حال حاضر به رقم اندکی رسیده و این اعتبار ناچیز هم در پایان سال تخصیص یافته و ابلاغ می‌شود. در این میان باید یادآور شوم وجهی که بابت خرید گندم به کشاورزان پرداخت می‌شود در ازای خرید کالای باارزش گندم است که کشاورز تولید می‌کند و و بهائ آن پرداخت می‌شود از این بابت منتی بر سر کشاورز نیست.

    این اعتبار دقیقاً در چه حوزه‌هایی از تولید گندم مورد استفاده قرار می‌گرفت؟

    ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد

    -ردیف اعتباری گندم صرف هزینه‌های اجرایی برای کمک به توسعه روش‌های جدید کاشت، کمک به تهیه ماشین آلات جدید، ارقام کیفی جدید با تولید بالا، مدیریت آفات و بیماری‌ها و روش‌های الگویی برای ارتقا کیفیت تولید که منجر به افزایش عملکرد در هکتار و درآمد کشاورز می‌شود.

    دلایل حذف این اعتبارات چه بوده است؟

    -در واقع هیچ دلیلی پذیرفته نیست و قابل دفاع نیست مهمترین طرح زراعی فاقد ردیف در بودجه سالانه کشور باشد و انتظار پایداری و تحکیم امنیت غذایی نیز وجود داشته باشد. ما مرتب این مساله را پیگیری کردیم اما نتیجه حاصل نشد و مسئولان تأمین کننده اعتبار باید درباره عواقب این بی توجهی پاسخگو باشند.

    ردیف اعتباری طرح در سالهای گذشته چقدر بوده و هم اکنون به چه میزان کاهش یافته که عنوان می‌کنید در واقع این ردیف حذف شده است؟

    -سال ۸۲ (۱۷ سال قبل) طرح خودکفایی گندم حدود ۳۵ میلیارد تومان اعتبار داشت. در سالهای اخیر به نیز به ۴ تا ۵ میلیارد تومان رسید و از محل عنوان کلی طرح‌های خود اتکایی رقمی به این طرح مهم تولیدی که امنیت غذایی شدیداً به آن وابسته است اختصاص می‌یابد که در صورت مقایسه با ۱۷ سال قبل و لحاظ نرخ تورم سنواتی ۱۷ ساله با شرایط موجود برای توسعه تولید گندم ردیف اعتباری اجرایی طرح گندم حداقل ۵۰۰ میلیارد تومان باشد.

    گویا در حوزه تولید بذر و پرداخت مطالبات تولیدکنندگان نیز مشکلاتی بوجود آمده است، در این رابطه توضیحاتی را ارائه کنید که دقیقاً چه اتفاقی افتاده است؟

    یک فاکتور بسیار مهم در این زمینه عامل بذر است که در این حوزه از ظرفیت‌های بخش خصوصی و تعاونی استفاده شد اما متأسفانه حقوق آنان هم تاکنون پرداخت نشد. و همه ساله با تأخیر انجام می‌شود و ۷۰ درصد یارانه بذر سال ۱۳۹۸ کشاورزان که پاییز گذشته بذر مصرف و در حال حاضر محصول کشت شده برداشت می‌شود تاکنون پرداخت نشده است

    میزان بذر تولیدی سال ۹۲ معادل ۲۹۰ هزار تن بود اما طی سال‌های اخیر بالای ۴۰۰ هزارتن بذر گواهی شده در کشور تولید و مصرف شد اما سال گذشته میزان یارانه تأمین نشد و مقادیر مصرف بذر نیز کاهش داشته است.

    با توجه به اینکه شرکت‌های تولیدکننده ۷۰ درصد یارانه بذر را نگرفته‌اند، نگرانی برای تأمین وجود ندارد؟

    مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده‌اند

    در این زمینه نگران هستیم. کشورهایی که شرایط ما را دارند برای اینکه فاصله بین بذر و دانه را کاهش یابد برای اینکه کشاورزان را ترغیب به استفاده از بذور اصلاح شده (با ظرفیت تولید بالا) نمایند، برای بذر یارانه پرداخت می‌کنند به عنوان مثال کشور ترکیه در این زمینه حدود ۴۰ درصد قیمت بذر یارانه می‌پردازد. در حالی که یارانه پرداختی در کشور ما حدود ۸ تا ۱۵ درصد به ترتیب در گندم آبی و دیم بوده و حتی این رقم هنوز پرداخت نشده و شرکت‌ها ۷۰ درصد یارانه بذر تحویلی سال ۹۸ را همچنان طلبکار هستند و این درحالی است که این شرکتها باید بذر گندم مورد نیاز کشت پاییز سال ۱۳۹۹ را خریداری و تأمین کنند.

    در واقع می‌توان گفت که طی سالهای اخیر نسبت به بخش کشاورزی و بویژه تولید گندم کم لطفی‌های زیادی صورت گرفته است؟

    -مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده‌اند.

    آیا این مسائل بر میزان تولید سال‌های آینده تأثیرگذار خواهد بود؟

    -قطعاً کاهش حمایتها بر تولید اثر منفی خواهد داشت و کشاورزان نگران می‌شوند و دغدغه خواهند داشت و انتظارات توسعه و جهش تولید را پاسخگو نخواهد بود.

    حذف ردیف اعتباری طرح گندم تاکنون چه تأثیری بر روند تولید و خودکفایی داشته است؟

    -در واقع بعد از حذف ردیف اعتبارطرح گندم با اینکه رشد خرید گندم در شش سال منتهی به سال ۹۸ در مقایسه با سه سال پایه ۹۰ تا ۹۲ معادل ۱۲۰ درصد رشد یافت اما امکان تحقق رشد بیشتر و مورد انتظار فراهم نشد. متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبارات؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید. زمانی که تولید کاهش می‌یابد سر و صدای زیادی به راه می‌افتد و مدعی پیدا می‌شود که چه اتفاق افتاد چرا این چنین شد اما وقت حمایت و پشتیبانی از برنامه برای اجرا می‌شود متأسفانه هیچ یاوری نیست بیایند و بگویند که کجا کمک کردند؟ کجا الزامات تحقق برنامه را تأمین کرده‌اند؟

    اشاره کردید بخشی از این اعتبارات برای تأمین ماشین آلات مورد نیاز بخش مورد استفاده قرار می گرفته، این ماشین آلات وارداتی است یا در داخل کشور تولید می‌شود؟

    -ماشین آلات مورد استفاده گندمکاران تولید داخل است. استفاده از ادوات کشت مستقیم بویژه در دیمزارها هزینه کاشت را تا ۳۵ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد. کشاورزان برای اینکه ترغیب به استفاده از این ادوات شوند در سال‌های اول نیازمند است تشویق و حمایت هستند چون اعتبار برای حمایت از کشاورزی منظور نمی‌شود روند استفاده از ماشین آلات و توسعه کشاورزی حفاظتی کند و بطئی است.

    آقای اسفندیاری پور برآوردی دارید که کلیدخوردن طرح افزایش ضریب خوداتکایی گندم از سال ۹۳، چقدر صرفه جویی ارزی برای کشور به دنبال داشته است؟

    متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبار است؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید

    -طی سه سال ۹۰ تا ۹۲، به طور متوسط خرید تضمینی گندم دولت از کشاورزان ۴ میلیون و ۸۰ هزار تن بوده است. در شش سال منتهی به ۹۸، متوسط ۶ ساله به حدود ۹ میلیون تن رسید (۱۲۰ درصد رشد) و براساس قیمت گندم این حجم کاهش واردات معادل هفت میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار صرفه جویی ارزی اتفاق افتاده است.

    از این رقم چیزی هم برای توسعه تولید و حمایت از کشاورزان اختصاص یافته است؟

    -متأسفانه خیر. آیا این حق تولید گندم و کشاورزان نبوده است که حداقل ۵ درصد این منابع ارزی صرفه جویی شده صرف توسعه تولید گندم کشور و حمایت به کشاورزان برای رشد تولید و بهره گیری از ظرفیت‌های مغفول مانده بشود؟

    تمام این اعداد و ارقام مستند است. ۵ درصد رقم (۷ میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار) حدود ۳۶۰ میلیون دلار می‌شود با این میزان اعتبار اقدامات بسیار اثر بخشی و تأثیر گذاری می‌شود در حوزه ارتقا تولید گندم و بهبود بهره وری انجام داد.

    برخی عنوان می‌کنند که واردات گندم هزینه کمتری نسبت به تولید آن دارد.

    -این مساله به هیچ عنوان صحت ندارد. دلیل مطرح کردن چنین مباحثی در گذشته، سرکوب قیمت ارز در داخل کشور بوده است. با ارز سرکوب شده قیمت کاهش می‌یافت اما الان که قیمت ارز واقعی شده است و خودش را اشکار کرده است، باطل بودن این ادعا نمایان شده است در واقع عده‌ای با مطرح کردن این مباحث نادرست نفس تولید ملی را در گذشته گرفتند.

    حال طرفداران این نظریه بفرمایند گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند. درصورتی که با اندک سرمایه گذاری با دست توانای کشاورز ایرانی این شدنی است همچنانکه در شش سال گذشته با اندک توجه ظرفیت‌های خال به بالفعل در آمده و تولید گندم رشد و خرید در مقایسه با سال پایه به ۱۲۰ درصد رشد رسیده است.

    مباحثی که درباره ارزان‌تر بودن گندم خارجی مطرح می‌شود تا چه اندازه درست است؟

    به هیچ عنوان گندم خارجی ارزان‌تر از تولید داخل نیست. به عنوان مثال متوسط قوه اسب بخار در هکتار کشاورزی ما حدود ۱.۸ است این رقم در غالب کشورهای صادر کننده اروپایی بالای ۲.۵ اسب بخار است بنابراین همین یک قلم هزینه تولید آنها از ما بیشتر است. سایر پارامترها در حوزه مصرف کود ۲.۵ برابر ایران کود استفاده می‌کنند بنابراین هزینه تولیدشان بیشتر می‌شود ممکن است بحث مقادیر تولید مطرح شود که شرایط بارندگی و تکنولوژی در دسترس و… ادامه آن از مقوله بحث خارج است.

    فکر نمی‌کنید این ضعف وزارت جهاد کشاورزی بوده که نتوانسته به خوبی از تولید دفاع کند و مزایای آن را به درستی برای دیگران تبیین نماید؟

    -مزایای تولید در داخل کشور واقعاً نیاز به استدلال دارد؟ هر انسان معمولی هم درستی آن را تشخیص می‌دهد. اما بیشتر به تصمیم گیرندگان برنامه و بودجه کشور برمی گردد که با درک صحیح از اولویت‌ها کشور تصمیم گرفته شود. ترجیع توسعه تولید غذا در داخل کشور است از طریق ارتقا بهره وری کشاورزی که قابلیت و پتانسیل تولیدی بسیاری در مملکت وجود دارد.

    یکی از انتقادات مطرح شده به خودکفایی محصولات اساسی این است که این دستاوردها معمولاً پایدار نیستند و به همین جهت نمی‌توان واژه خودکفایی را برای آنان اطلاق کرد.

    -سال ۹۱ قیمت گندم ۴۲۰ تومان و قیمت کاه گندم در همان سال ۴۰۰ تومان بود این وضع حمایت از کشاورزی است؟ چون در آن سال‌ها درآمدهای ارزی و نفتی در تاریخ کشور بی سابقه بود و در این شرایط واردات ساده‌تر و کسانی هم در پی آن بودند. بنا بر این در این شرایط دیگر رغبتی و انگیزه‌ای برای کشاورزان برای تولید باقی نمی‌ماند. این اتفاق به دلیل سرکوب قیمت ارز بود.

    گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند

    در تمام دنیا، کشاورزان به اشکال مختلف یارانه دریافت می‌کنند حتی در کشورهای توسعه یافته که به ظاهر اقتصاد آزاد دارند به جهت اهمیت امنیت غذاییشان به بخش کشاورزی یارانه بدون منت پرداخت می‌کنند. تجربه اجرایی طرح گندم نشان داد که تولید در ۶ ساله گذشته روند صعودی داشته و پایداری تولید اثبات شده اما نیاز به حمایت و تقویت برای توسعه تولید اجتناب ناپذیر است.

    در بخش کشاورزی نوسان بین ۱۵ تا ۲۵ درصد پیش بینی‌ها به دلیل شرایط آب و هوایی و تغییرات اقلیمی طبیعی و عوامل خسارت زا است. برنامه‌هایی که تدوین شده قابل اتکا و رشد و نوسانات موزون است و کسانی که اظهار نظر می‌کنند قطعاً اطلاع کافی ندارند. اینکه دستاوردها بعد از چندین سال دچار نوسان می‌شود به دلیل عدم حمایت‌های لازم از کشاورزان و بی توجهی در سیاست گذاری ها است مثلاً چرا قیمت گندم در سه سال متوالی ۹۵-۹۶و ۹۷ با رقم تقریباً ثابت ۱۲۷۰۵- ۱۳۰۰۰-۱۳۰۰۰ ریال در هر کیلوگرم ثابت باشد چرا؟ قیمت کدام کالا و هزینه تولید ثابت بوده که قیمت گندم سه سال ثابت باشد؟

    بنابراین حمایت از تولید برای پایداری آن ضروری است؟

    -قطعاً. در شرایط واقعه بیماری کرونا شاهد بودیم که کشورها ممنوعیت صادرات محصولات غذایی از جمله گندم را اعمال کرده بودند و گندم هم رشد قیمت پیدا کرده و ممنوعیت صادراتی بعضاً اعمال شد چون بحث امنیت غذایی برای همه کشورها مهم است.

    بی توجهی‌ها و بی مهری‌های که انجام می‌شود مسیری خطرناک برای تولید پایدار گندم و حفظ دستاوردهای آن نیست؟

    -باید با احتیاط و تدبیر و تعمق بیشتری عمل شود. وقتی سازمان برنامه و بودجه مرجع رسمی اعلام می‌نماید در سال ۱۳۹۸ وقتی بخش‌های دیگر اقتصادی تحت تأثیر شرایط خاص قرار گرفته‌اند فقط بخش کشاورزی ۷.۸ درصد رشد داشت و رشد اقتصادی کشور مثبت شده چون بخش کشاورزی بویژه بخش زراعت و باغبانی کمترین وابستگی را به خارج از کشور دارند. در بحث گندم ۱۰۰ درصد بذر تولید داخلی است. ماشین آلات در داخل تولید می‌شود. در حوزه کود دو سوم کود مصرفی گندم اوره است ۱۰۰ درصد در داخل تولید می‌شود.

    در همین راستا، ما بارها شاهد تاکید مقام معظم رهبری نیز بر این مساله بوده‌ایم و خودکفایی محصولات استراتژیک برای ایشان نیز اهمیت زیادی دارد.

    دقیقاً همینطور است. بارها شاهد بوده‌ایم که مقام معظم رهبری بر خودکفایی در محصولات اساسی استراتژیک تاکید ویژه داشته‌اند و اخیراً نیز ایشان بر این مساله تاکید فرموده‌اند. ایشان در سال ۹۴ در دیدار با اعضای هیأت دولت فرموده بودند بخش کشاورزی مهم است. البته اعتقاد من این است آقای حجتی واقعاً می‌تواند کار کند. ایشان از نظر من جزو وزرای خوش سابقه است در کار و واقعاً می‌تواند این کار را کند. منتها چیزی که ما از ایشان و مجموعه توقع داریم این است که در تولید محصولات حیاتی باید خودکفایی به وجود بیاید. یعنی خودکفایی را به حرف و گپ این و آن نگاه نکنید که گندم بیرون ارزان‌تر است و مانند اینها. ما باید در مواد حیاتی به خودکفایی برسیم.

    با وجود چنین تاکیداتی، عده‌ای بحث واردات را مطرح می‌کنند آن هم با ارز سرکوب شده ۴۲۰۰ تومانی اگر قیمت واقعی ارز باشد قیمت گندم چقدر می‌شود؟، این نگاه و رویکرد غیر مسئولانه است. اگر واردات با قیمت ارز واقعی انجام شود مشخص خواهد شد که تولید داخلی با صرفه است یا واردات؟ ضمن اینکه بحث تأمین ارز و هدر دادن منابع ارزی کشور در شرایط فعلی مسأله‌ای جداگانه است.

    آقای اسفندیاری پور مساله دیگری که هر از گاهی توسط برخی عنوان می‌شود این است که دولت به ضرب و زور قیمت خرید تضمینی میزان تولید محصولات اساسی را افزایش می‌دهد.

    -این استدلال درست نیست. چون اتفاقاتی که افتاده ناشی از افزایش عملکرد در واحد سطح بوده است. میانگین سه سال ۹۰ تا ۹۲ سطح زیرکشت گندم آبی دو میلیون و ۴۷۲ هزار هکتار بوده و گندم دیم حدود ۴ میلیون هکتار بوده مجموعاً شش میلیون و ۴۴۰ هزارهکتار بوده است. عملکرد گندم آبی ۲۴۹۲ کیلوگرم و گندم دیم حدود ۷۰۰ کیلوگرم بوده است متوسط ۱۳۸۷ کیلوگرم بوده است.

    اما میانگین سطح برداشت گندم در شش سال اخیر منتهی به ۱۳۹۸ کشت گندم آبی دو میلیون و ۷۰ هزار هکتار و گندم دیم سه میلیون و ۶۳۲ هزار هکتار (مجموع ۵ میلیون و ۷۰۲ هزارهکتار) برداشت بوده سطح زیرکشت حدوا ۱۱.۴ کاهش یافته است. اما تولید حدود ۴۲ درصد افزایش یافته است. عملکرد گندم آبی و دیم به ترتیب حدود ۶۰ درصد و ۷۵ درصد رشد داشته است. بنابراین استدلال‌هایی که در این حوزه انجام می‌شود صحیح نیست.

    برخی نیز عنوان می‌کنند گندم گیاهی آب بر است و خودکفایی در این حوزه اصولاً کار درستی نیست.

    -این مساله نیز صحیح نیست دو سوم گندم تولیدی کشور دیم و یک سوم گندم آبی است. بنابراین بیشتر تولید از آب سبز و آب باران استفاده می‌شود. ضمن اینکه دوره رشد و نمو گندم مصادف با باران‌های پاییزه، زمستانه و بهاره است کشت بهار و تابستانه نیست که به آب وابستگی شدید داشته باشد. البته ما باید اقدامات فنی انجام دهیم که در گندم دیم افزایش عملکرد داشته باشیم.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده‌اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود

    در همین راستا برای کنترل عوامل خسارت زا بویژه امسال بیش از یک میلیون و دویست هکتار با بیماری‌های برگ و خوشه گندم با قارچ کش مبارزه شده که همه این عوامل در افزایش تولید مؤثر هستند. کود اوره بیشتر از سنوات گذشته تأمین شد. کودهای اوره در گیاه گندم تبدیل به پروتئین می‌شود و کود غذای گیاه است اما متأسفانه خیلی‌ها به اشتباه بحث کاهش مصرف کود را مطرح می‌کنند. مصرف باید بهینه و به اندازه باشد. ضمن اینکه یکی از دلایل اصلی کاهش تولید در مزارع گندم مصرف ناکافی کود و تغذیه گیاهی است.

    به بحث کود اوره اشاره کردید، در اسفند ۹۸ و فروردین امسال خیلی از کشاورزان از کمبود کود اوره گلایه کرده بودند و گرفتاری‌های زیادی برای آنان در این حوزه ایجاد شده بود.

    -این اتفاق به دلیل بد عهدی‌های شرکت‌های پتروشیمی بود در سال ۹۸ سه مرحله تحویل کود را از کشاورزان دریغ کردند که با پیگیری‌های انجام شده توسط شرکت خدمات حمایتی کشاورزی و وزارت متبوع نارسایی و مشکل بر طرف شد و از اسفندماه همکاری‌های خوبی را پتروشیمی‌ها با شرکت‌های خدماتی حمایتی کشاورزی دارند.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده‌اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود.

    برای سال جهش تولید، وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده که طرح‌هایی تدوین کرده و یکی از طرح‌ها گویا مربوط به گندم است. درباره جزئیات این طرح توضیحات بیشتری ارائه کنید.

    -طرح جهش تولید گندم تدوین شده، طرح مذکور ۵ ساله است و به شرط آنکه منابع و الزامات اجرای آن تأمین شود تضمین می‌کنیم که تولید گندم پیش بینی شده در برنامه تحقق می‌یابد.

    در این طرح که از کشت پاییزه امسال قابل اجرا است. روش‌هایی تجربه شده در سطوح میدانی و استانی در مزارع کشاورزان بدون افزایش مساحت کشت افزایش عملکرد در واحد سطح اتفاق افتاده است. سرفصل‌های این اقدامات فنی که به تعدادی اشاره می‌شود مثل کشت مستقیم، توسعه استفاده از بذرارقام جدید اصلاح شده گندم، کشت روی پُشته، توسعه آبیاری قطره‌ای یا تیپ در سطح ۷۰۰ هزار هکتار اراضی مستعد و افزایش بهره وری آب (wp) به ازا هر متر مکعب آب ۱.۸ تا ۲.۲ کیلوگرم دانه گندم و صرفه جویی در آب و … است. تمام این راهکارها عملیاتی شده است کمبود منابع مانع اصلی توسعه است و برای هیچکدام از این اقدامات به خارج از کشور وابستگی وجود ندارد و کلیه تجهیزات در داخل تولید می‌شود.

     

  • تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم / نفس تولید بریده شد

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم / نفس تولید بریده شد

    تداوم بی‌مهری‌ها به طرح خودکفایی گندم / نفس تولید بریده شد

    به گزارش خبرنگار مهر برای تحقق «جهش تولید» بخش کشاورزی بیشترین ظرفیت را دارد و می‌تواند در تحقق این سیاست عملکرد مؤثری داشته باشد. به اعتقاد کارشناسان بخش کشاورزی کشور می‌تواند علاوه بر تأمین نیاز داخلی، در توسعه بازارهای صادراتی و ارزآوری برای کشور نیز نقش بسزایی ایفا کند که این عوامل می‌تواند در تحقق سیاست‌های جهش تولید مؤثر باشد. با اینحال طی سالیان اخیر بخش کشاورزی بویژه در حوزه تولید محصولات استراتژیک از جمله گندم مورد بی مهری‌های زیادی قرار گرفته که هم اعتراض کشاورزان و هم اعتراض متولیان تولید را به دنبال داشته است. مسئولان وزارت جهاد کشاورزی معتقدند در شرایط تحریم که واردات محصول به کشور کار آسانی نیست باید به تولیدات داخلی متکی باشیم بویژه آنکه گندم حدود ۴۰ درصد پروتئین و ۴۴ درصد انرژی افراد جامعه را تأمین می‌کند. ضمن اینکه مسئولان امر تاکید می‌کنند در طرح خودکفایی گندم بیشتر از ظرفیت‌های خالی درون بخش کشاورزی استفاده شده و همه زحمت روی دوش کشاورزان است. در همین زمینه خبرنگار مهر گفتگویی را با «اسماعیل اسفندیاری پور» مجری طرح گندم وزارت جهاد کشاورزی انجام داده که مشروح آن از نظرتان می‌گذرد:

    آقای اسفندیاری پور، گویا ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده، آیا این مساله را تأیید می‌کنید؟

    -بله؛ ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد. ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم از سال ۹۴ تقریباً حذف شده و در حال حاضر به رقم اندکی رسیده و این اعتبار ناچیز هم در پایان سال تخصیص یافته و ابلاغ می‌شود. در این میان باید یادآور شوم وجهی که بابت خرید گندم به کشاورزان پرداخت می‌شود در ازای خرید کالای باارزش گندم است که کشاورز تولید می‌کند و و بهائ آن پرداخت می‌شود از این بابت منتی بر سر کشاورز نیست.

    این اعتبار دقیقاً در چه حوزه‌هایی از تولید گندم مورد استفاده قرار می‌گرفت؟

    ردیف اعتباری طرح خودکفایی گندم حذف شده و این پدیده در سابقه کشاورزی کشور طی ۴ دهه گذشته بی سابقه بوده که طرح خودکفایی گندم که مهمترین طرح زراعی کشور است فاقد ردیف اعتباری برای اجرای پروژه‌ها باشد

    -ردیف اعتباری گندم صرف هزینه‌های اجرایی برای کمک به توسعه روش‌های جدید کاشت، کمک به تهیه ماشین آلات جدید، ارقام کیفی جدید با تولید بالا، مدیریت آفات و بیماری‌ها و روش‌های الگویی برای ارتقا کیفیت تولید که منجر به افزایش عملکرد در هکتار و درآمد کشاورز می‌شود.

    دلایل حذف این اعتبارات چه بوده است؟

    -در واقع هیچ دلیلی پذیرفته نیست و قابل دفاع نیست مهمترین طرح زراعی فاقد ردیف در بودجه سالانه کشور باشد و انتظار پایداری و تحکیم امنیت غذایی نیز وجود داشته باشد. ما مرتب این مساله را پیگیری کردیم اما نتیجه حاصل نشد و مسئولان تأمین کننده اعتبار باید درباره عواقب این بی توجهی پاسخگو باشند.

    ردیف اعتباری طرح در سالهای گذشته چقدر بوده و هم اکنون به چه میزان کاهش یافته که عنوان می‌کنید در واقع این ردیف حذف شده است؟

    -سال ۸۲ (۱۷ سال قبل) طرح خودکفایی گندم حدود ۳۵ میلیارد تومان اعتبار داشت. در سالهای اخیر به نیز به ۴ تا ۵ میلیارد تومان رسید و از محل عنوان کلی طرح‌های خود اتکایی رقمی به این طرح مهم تولیدی که امنیت غذایی شدیداً به آن وابسته است اختصاص می‌یابد که در صورت مقایسه با ۱۷ سال قبل و لحاظ نرخ تورم سنواتی ۱۷ ساله با شرایط موجود برای توسعه تولید گندم ردیف اعتباری اجرایی طرح گندم حداقل ۵۰۰ میلیارد تومان باشد.

    گویا در حوزه تولید بذر و پرداخت مطالبات تولیدکنندگان نیز مشکلاتی بوجود آمده است، در این رابطه توضیحاتی را ارائه کنید که دقیقاً چه اتفاقی افتاده است؟

    یک فاکتور بسیار مهم در این زمینه عامل بذر است که در این حوزه از ظرفیت‌های بخش خصوصی و تعاونی استفاده شد اما متأسفانه حقوق آنان هم تاکنون پرداخت نشد. و همه ساله با تأخیر انجام می‌شود و ۷۰ درصد یارانه بذر سال ۱۳۹۸ کشاورزان که پاییز گذشته بذر مصرف و در حال حاضر محصول کشت شده برداشت می‌شود تاکنون پرداخت نشده است

    میزان بذر تولیدی سال ۹۲ معادل ۲۹۰ هزار تن بود اما طی سال‌های اخیر بالای ۴۰۰ هزارتن بذر گواهی شده در کشور تولید و مصرف شد اما سال گذشته میزان یارانه تأمین نشد و مقادیر مصرف بذر نیز کاهش داشته است.

    با توجه به اینکه شرکت‌های تولیدکننده ۷۰ درصد یارانه بذر را نگرفته اند، نگرانی برای تأمین وجود ندارد؟

    مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده اند

    در این زمینه نگران هستیم. کشورهایی که شرایط ما را دارند برای اینکه فاصله بین بذر و دانه را کاهش یابد برای اینکه کشاورزان را ترغیب به استفاده از بذور اصلاح شده (با ظرفیت تولید بالا) نمایند، برای بذر یارانه پرداخت می‌کنند به عنوان مثال کشور ترکیه در این زمینه حدود ۴۰ درصد قیمت بذر یارانه می‌پردازد. در حالی که یارانه پرداختی در کشور ما حدود ۸ تا ۱۵ درصد به ترتیب در گندم آبی و دیم بوده و حتی این رقم هنوز پرداخت نشده و شرکت‌ها ۷۰ درصد یارانه بذر تحویلی سال ۹۸ را همچنان طلبکار هستند و این درحالی است که این شرکتها باید بذر گندم مورد نیاز کشت پاییز سال ۱۳۹۹ را خریداری و تأمین کنند.

    در واقع می‌توان گفت که طی سالهای اخیر نسبت به بخش کشاورزی و بویژه تولید گندم کم لطفی‌های زیادی صورت گرفته است؟

    -مسئولان سازمان برنامه و بودجه نسبت به اجرای برنامه تولید گندم و پرداخت بموقع وجوه گندم تحویلی کشاورزان تاکنون کم لطفی کرده اند.

    آیا این مسائل بر میزان تولید سال‌های آینده تأثیرگذار خواهد بود؟

    -قطعاً کاهش حمایتها بر تولید اثر منفی خواهد داشت و کشاورزان نگران می‌شوند و دغدغه خواهند داشت و انتظارات توسعه و جهش تولید را پاسخگو نخواهد بود.

    حذف ردیف اعتباری طرح گندم تاکنون چه تأثیری بر روند تولید و خودکفایی داشته است؟

    -در واقع بعد از حذف ردیف اعتبارطرح گندم با اینکه رشد خرید گندم در شش سال منتهی به سال ۹۸ در مقایسه با سه سال پایه ۹۰ تا ۹۲ معادل ۱۲۰ درصد رشد یافت اما امکان تحقق رشد بیشتر و مورد انتظار فراهم نشد. متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبارات؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید. زمانی که تولید کاهش می‌یابد سر و صدای زیادی به راه می‌افتد و مدعی پیدا می‌شود که چه اتفاق افتاد چرا این چنین شد اما وقت حمایت و پشتیبانی از برنامه برای اجرا می‌شود متأسفانه هیچ یاوری نیست بیایند و بگویند که کجا کمک کردند؟ کجا الزامات تحقق برنامه را تأمین کرده اند؟

    اشاره کردید بخشی از این اعتبارات برای تأمین ماشین آلات مورد نیاز بخش مورد استفاده قرار می گرفته، این ماشین آلات وارداتی است یا در داخل کشور تولید می‌شود؟

    -ماشین آلات مورد استفاده گندمکاران تولید داخل است. استفاده از ادوات کشت مستقیم بویژه در دیمزارها هزینه کاشت را تا ۳۵ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد. کشاورزان برای اینکه ترغیب به استفاده از این ادوات شوند در سال‌های اول نیازمند است تشویق و حمایت هستند چون اعتبار برای حمایت از کشاورزی منظور نمی‌شود روند استفاده از ماشین آلات و توسعه کشاورزی حفاظتی کند و بطئی است.

    آقای اسفندیاری پور برآوردی دارید که کلیدخوردن طرح افزایش ضریب خوداتکایی گندم از سال ۹۳، چقدر صرفه جویی ارزی برای کشور به دنبال داشته است؟

    متأسفانه دستگاه‌ها و بخش‌های غیر مولد هر سال در قانون بودجه ردیف اعتباری دارند ولی محصول گندم که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است فاقد اعتبار است؟ هر طرح و برنامه توسعه‌ای برای اجرا الزامات و نیازمند اعتبار است بدون اعتبار هیچ طرح توسعه‌ای به نتیجه نخواهد رسید

    -طی سه سال ۹۰ تا ۹۲، به طور متوسط خرید تضمینی گندم دولت از کشاورزان ۴ میلیون و ۸۰ هزار تن بوده است. در شش سال منتهی به ۹۸، متوسط ۶ ساله به حدود ۹ میلیون تن رسید (۱۲۰ درصد رشد) و براساس قیمت گندم این حجم کاهش واردات معادل هفت میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار صرفه جویی ارزی اتفاق افتاده است.

    از این رقم چیزی هم برای توسعه تولید و حمایت از کشاورزان اختصاص یافته است؟

    -متأسفانه خیر. آیا این حق تولید گندم و کشاورزان نبوده است که حداقل ۵ درصد این منابع ارزی صرفه جویی شده صرف توسعه تولید گندم کشور و حمایت به کشاورزان برای رشد تولید و بهره گیری از ظرفیت‌های مغفول مانده بشود؟

    تمام این اعداد و ارقام مستند است. ۵ درصد رقم (۷ میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار) حدود ۳۶۰ میلیون دلار می‌شود با این میزان اعتبار اقدامات بسیار اثر بخشی و تأثیر گذاری می‌شود در حوزه ارتقا تولید گندم و بهبود بهره وری انجام داد.

    برخی عنوان می‌کنند که واردات گندم هزینه کمتری نسبت به تولید آن دارد.

    -این مساله به هیچ عنوان صحت ندارد. دلیل مطرح کردن چنین مباحثی در گذشته، سرکوب قیمت ارز در داخل کشور بوده است. با ارز سرکوب شده قیمت کاهش می‌یافت اما الان که قیمت ارز واقعی شده است و خودش را اشکار کرده است، باطل بودن این ادعا نمایان شده است در واقع عده‌ای با مطرح کردن این مباحث نادرست نفس تولید ملی را در گذشته گرفتند.

    حال طرفداران این نظریه بفرمایند گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند. درصورتی که با اندک سرمایه گذاری با دست توانای کشاورز ایرانی این شدنی است همچنانکه در شش سال گذشته با اندک توجه ظرفیت‌های خال به بالفعل در آمده و تولید گندم رشد و خرید در مقایسه با سال پایه به ۱۲۰ درصد رشد رسیده است.

    مباحثی که درباره ارزان‌تر بودن گندم خارجی مطرح می‌شود تا چه اندازه درست است؟

    به هیچ عنوان گندم خارجی ارزان‌تر از تولید داخل نیست. به عنوان مثال متوسط قوه اسب بخار در هکتار کشاورزی ما حدود ۱.۸ است این رقم در غالب کشورهای صادر کننده اروپایی بالای ۲.۵ اسب بخار است بنابراین همین یک قلم هزینه تولید آنها از ما بیشتر است. سایر پارامترها در حوزه مصرف کود ۲.۵ برابر ایران کود استفاده می‌کنند بنابراین هزینه تولیدشان بیشتر می‌شود ممکن است بحث مقادیر تولید مطرح شود که شرایط بارندگی و تکنولوژی در دسترس و… ادامه آن از مقوله بحث خارج است.

    فکر نمی‌کنید این ضعف وزارت جهاد کشاورزی بوده که نتوانسته به خوبی از تولید دفاع کند و مزایای آن را به درستی برای دیگران تبیین نماید؟

    -مزایای تولید در داخل کشور واقعاً نیاز به استدلال دارد؟ هر انسان معمولی هم درستی آن را تشخیص می‌دهد. اما بیشتر به تصمیم گیرندگان برنامه و بودجه کشور برمی گردد که با درک صحیح از اولویت‌ها کشور تصمیم گرفته شود. ترجیع توسعه تولید غذا در داخل کشور است از طریق ارتقا بهره وری کشاورزی که قابلیت و پتانسیل تولیدی بسیاری در مملکت وجود دارد.

    یکی از انتقادات مطرح شده به خودکفایی محصولات اساسی این است که این دستاوردها معمولاً پایدار نیستند و به همین جهت نمی‌توان واژه خودکفایی را برای آنان اطلاق کرد.

    -سال ۹۱ قیمت گندم ۴۲۰ تومان و قیمت کاه گندم در همان سال ۴۰۰ تومان بود این وضع حمایت از کشاورزی است؟ چون در آن سال‌ها درآمدهای ارزی و نفتی در تاریخ کشور بی سابقه بود و در این شرایط واردات ساده‌تر و کسانی هم در پی آن بودند. بنا بر این در این شرایط دیگر رغبتی و انگیزه‌ای برای کشاورزان برای تولید باقی نمی‌ماند. این اتفاق به دلیل سرکوب قیمت ارز بود.

    گندم وارد کننده مگر شدنی است؟ چه تضمینی وجود دارد که ممالک دیگر بود منتظر آنان که گندم و غذای مردم را تولید کنند اگر تولید نکردند چه؟ چه مسئولیتی خارجی‌ها در این زمینه دارند

    در تمام دنیا، کشاورزان به اشکال مختلف یارانه دریافت می‌کنند حتی در کشورهای توسعه یافته که به ظاهر اقتصاد آزاد دارند به جهت اهمیت امنیت غذاییشان به بخش کشاورزی یارانه بدون منت پرداخت می‌کنند. تجربه اجرایی طرح گندم نشان داد که تولید در ۶ ساله گذشته روند صعودی داشته و پایداری تولید اثبات شده اما نیاز به حمایت و تقویت برای توسعه تولید اجتناب ناپذیر است.

    در بخش کشاورزی نوسان بین ۱۵ تا ۲۵ درصد پیش بینی‌ها به دلیل شرایط آب و هوایی و تغییرات اقلیمی طبیعی و عوامل خسارت زا است. برنامه‌هایی که تدوین شده قابل اتکا و رشد و نوسانات موزون است و کسانی که اظهار نظر می‌کنند قطعاً اطلاع کافی ندارند. اینکه دستاوردها بعد از چندین سال دچار نوسان می‌شود به دلیل عدم حمایت‌های لازم از کشاورزان و بی توجهی در سیاست گذاری ها است مثلاً چرا قیمت گندم در سه سال متوالی ۹۵-۹۶و ۹۷ با رقم تقریباً ثابت ۱۲۷۰۵- ۱۳۰۰۰-۱۳۰۰۰ ریال در هر کیلوگرم ثابت باشد چرا؟ قیمت کدام کالا و هزینه تولید ثابت بوده که قیمت گندم سه سال ثابت باشد؟

    بنابراین حمایت از تولید برای پایداری آن ضروری است؟

    -قطعاً. در شرایط واقعه بیماری کرونا شاهد بودیم که کشورها ممنوعیت صادرات محصولات غذایی از جمله گندم را اعمال کرده بودند و گندم هم رشد قیمت پیدا کرده و ممنوعیت صادراتی بعضاً اعمال شد چون بحث امنیت غذایی برای همه کشورها مهم است.

    بی توجهی‌ها و بی مهری‌های که انجام می‌شود مسیری خطرناک برای تولید پایدار گندم و حفظ دستاوردهای آن نیست؟

    -باید با احتیاط و تدبیر و تعمق بیشتری عمل شود. وقتی سازمان برنامه و بودجه مرجع رسمی اعلام می‌نماید در سال ۱۳۹۸ وقتی بخش‌های دیگر اقتصادی تحت تأثیر شرایط خاص قرار گرفته اند فقط بخش کشاورزی ۷.۸ درصد رشد داشت و رشد اقتصادی کشور مثبت شده چون بخش کشاورزی بویژه بخش زراعت و باغبانی کمترین وابستگی را به خارج از کشور دارند. در بحث گندم ۱۰۰ درصد بذر تولید داخلی است. ماشین آلات در داخل تولید می‌شود. در حوزه کود دو سوم کود مصرفی گندم اوره است ۱۰۰ درصد در داخل تولید می‌شود.

    در همین راستا، ما بارها شاهد تاکید مقام معظم رهبری نیز بر این مساله بوده ایم و خودکفایی محصولات استراتژیک برای ایشان نیز اهمیت زیادی دارد.

    دقیقاً همینطور است. بارها شاهد بوده ایم که مقام معظم رهبری بر خودکفایی در محصولات اساسی استراتژیک تاکید ویژه داشته اند و اخیراً نیز ایشان بر این مساله تاکید فرموده اند. ایشان در سال ۹۴ در دیدار با اعضای هیأت دولت فرموده بودند بخش کشاورزی مهم است. البته اعتقاد من این است آقای حجتی واقعاً می‌تواند کار کند. ایشان از نظر من جزو وزرای خوش سابقه است در کار و واقعاً می‌تواند این کار را کند. منتها چیزی که ما از ایشان و مجموعه توقع داریم این است که در تولید محصولات حیاتی باید خودکفایی به وجود بیاید. یعنی خودکفایی را به حرف و گپ این و آن نگاه نکنید که گندم بیرون ارزان‌تر است و مانند اینها. ما باید در مواد حیاتی به خودکفایی برسیم.

    با وجود چنین تاکیداتی، عده‌ای بحث واردات را مطرح می‌کنند آن هم با ارز سرکوب شده ۴۲۰۰ تومانی اگر قیمت واقعی ارز باشد قیمت گندم چقدر می‌شود؟، این نگاه و رویکرد غیر مسئولانه است. اگر واردات با قیمت ارز واقعی انجام شود مشخص خواهد شد که تولید داخلی با صرفه است یا واردات؟ ضمن اینکه بحث تأمین ارز و هدر دادن منابع ارزی کشور در شرایط فعلی مسأله‌ای جداگانه است.

    آقای اسفندیاری پور مساله دیگری که هر از گاهی توسط برخی عنوان می‌شود این است که دولت به ضرب و زور قیمت خرید تضمینی میزان تولید محصولات اساسی را افزایش می‌دهد.

    -این استدلال درست نیست. چون اتفاقاتی که افتاده ناشی از افزایش عملکرد در واحد سطح بوده است. میانگین سه سال ۹۰ تا ۹۲ سطح زیرکشت گندم آبی دو میلیون و ۴۷۲ هزار هکتار بوده و گندم دیم حدود ۴ میلیون هکتار بوده مجموعاً شش میلیون و ۴۴۰ هزارهکتار بوده است. عملکرد گندم آبی ۲۴۹۲ کیلوگرم و گندم دیم حدود ۷۰۰ کیلوگرم بوده است متوسط ۱۳۸۷ کیلوگرم بوده است.

    اما میانگین سطح برداشت گندم در شش سال اخیر منتهی به ۱۳۹۸ کشت گندم آبی دو میلیون و ۷۰ هزار هکتار و گندم دیم سه میلیون و ۶۳۲ هزار هکتار (مجموع ۵ میلیون و ۷۰۲ هزارهکتار) برداشت بوده سطح زیرکشت حدوا ۱۱.۴ کاهش یافته است. اما تولید حدود ۴۲ درصد افزایش یافته است. عملکرد گندم آبی و دیم به ترتیب حدود ۶۰ درصد و ۷۵ درصد رشد داشته است. بنابراین استدلال‌هایی که در این حوزه انجام می‌شود صحیح نیست.

    برخی نیز عنوان می‌کنند گندم گیاهی آب بر است و خودکفایی در این حوزه اصولاً کار درستی نیست.

    -این مساله نیز صحیح نیست دو سوم گندم تولیدی کشور دیم و یک سوم گندم آبی است. بنابراین بیشتر تولید از آب سبز و آب باران استفاده می‌شود. ضمن اینکه دوره رشد و نمو گندم مصادف با باران‌های پاییزه، زمستانه و بهاره است کشت بهار و تابستانه نیست که به آب وابستگی شدید داشته باشد. البته ما باید اقدامات فنی انجام دهیم که در گندم دیم افزایش عملکرد داشته باشیم.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود

    در همین راستا برای کنترل عوامل خسارت زا بویژه امسال بیش از یک میلیون و دویست هکتار با بیماری‌های برگ و خوشه گندم با قارچ کش مبارزه شده که همه این عوامل در افزایش تولید مؤثر هستند. کود اوره بیشتر از سنوات گذشته تأمین شد. کودهای اوره در گیاه گندم تبدیل به پروتئین می‌شود و کود غذای گیاه است اما متأسفانه خیلی‌ها به اشتباه بحث کاهش مصرف کود را مطرح می‌کنند. مصرف باید بهینه و به اندازه باشد. ضمن اینکه یکی از دلایل اصلی کاهش تولید در مزارع گندم مصرف ناکافی کود و تغذیه گیاهی است.

    به بحث کود اوره اشاره کردید، در اسفند ۹۸ و فروردین امسال خیلی از کشاورزان از کمبود کود اوره گلایه کرده بودند و گرفتاری‌های زیادی برای آنان در این حوزه ایجاد شده بود.

    -این اتفاق به دلیل بد عهدی‌های شرکت‌های پتروشیمی بود در سال ۹۸ سه مرحله تحویل کود را از کشاورزان دریغ کردند که با پیگیری‌های انجام شده توسط شرکت خدمات حمایتی کشاورزی و وزارت متبوع نارسایی و مشکل بر طرف شد و از اسفندماه همکاری‌های خوبی را پتروشیمی‌ها با شرکت‌های خدماتی حمایتی کشاورزی دارند.

    در واقع شرکت‌ها پتروشیمی با ارز ارزان برای حمایت از تولید داخل احداث شده اند تا نهاده بسیار مؤثر کود بموقع تولید در اختیار کشاورزان قرار گیرد نه صادرات، اولویت تأمین نیاز کشاورزان داخل است و مازاد آن صادر شود بنابراین ما امیدواریم که اتفاقات سال ۹۸ در تأمین کود از سوی شرکتهای پتروشیمی دیگر تکرار نشود.

    برای سال جهش تولید، وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده که طرح‌هایی تدوین کرده و یکی از طرح‌ها گویا مربوط به گندم است. درباره جزئیات این طرح توضیحات بیشتری ارائه کنید.

    -طرح جهش تولید گندم تدوین شده، طرح مذکور ۵ ساله است و به شرط آنکه منابع و الزامات اجرای آن تأمین شود تضمین می‌کنیم که تولید گندم پیش بینی شده در برنامه تحقق می‌یابد.

    در این طرح که از کشت پاییزه امسال قابل اجرا است. روش‌هایی تجربه شده در سطوح میدانی و استانی در مزارع کشاورزان بدون افزایش مساحت کشت افزایش عملکرد در واحد سطح اتفاق افتاده است. سرفصل‌های این اقدامات فنی که به تعدادی اشاره می‌شود مثل کشت مستقیم، توسعه استفاده از بذرارقام جدید اصلاح شده گندم، کشت روی پُشته، توسعه آبیاری قطره‌ای یا تیپ در سطح ۷۰۰ هزار هکتار اراضی مستعد و افزایش بهره وری آب (wp) به ازا هر متر مکعب آب ۱.۸ تا ۲.۲ کیلوگرم دانه گندم و صرفه جویی در آب و … است. تمام این راهکارها عملیاتی شده است کمبود منابع مانع اصلی توسعه است و برای هیچکدام از این اقدامات به خارج از کشور وابستگی وجود ندارد و کلیه تجهیزات در داخل تولید می‌شود.

     

  • انتقاد از بی‌ثباتی سیاست‌ها در حوزه خودکفایی محصولات کشاورزی

    انتقاد از بی‌ثباتی سیاست‌ها در حوزه خودکفایی محصولات کشاورزی

    انتقاد از بی‌ثباتی سیاست‌ها در حوزه خودکفایی محصولات کشاورزی

    به گزارش خبرنگار مهر، درحالی که گفته می‌شود بخش کشاورزی بیشترین ظرفیت را برای تحقق سیاست‌های جهش تولید دارد و می‌تواند در تحقق این سیاست عملکرد مؤثری داشته باشد، به اعتقاد اقتصاددانان زیرساخت‌های لازم برای این کار فراهم نیست و ضروری است دولتمردان ابتدا در جهت ایجاد زیرساخت و رفع موانع موجود قدم بردارند. در همین زمینه مصطفی شریف، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اینکه بخش کشاورزی چقدر می‌تواند در تحقق سیاست‌های جهش تولید موفق عمل کند؟، گفت: برای موفقیت در این زمینه باید در گام اول زیرساخت‌ها و عوامل مرتبط با آن به طور کامل فراهم باشد و در گام دوم نیز توانایی رفع موانع احتمالی را داشته باشیم.

    وی اضافه کرد: اگر بخواهیم موانع موجود در این زمینه را دسته بندی کنیم می‌توان به موانع ساختاری، اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و ارتباطات متقابل بین بخش کشاورزی و سایر بخش‌های اقتصادی اشاره کرد.

    عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی تصریح کرد: بنابراین ما ابتدا باید زیرساخت‌ها و عوامل لازم را فراهم و بعد از آن موانع مذکور را برطرف کنیم تا بتوانیم در بخش کشاورزی شاهد توسعه باشیم.

    مسئولان باید پاسخگو باشند که در زمینه تجمیع اراضی پراکنده که از جمله مهم‌ترین مسائل بخش کشاورزی است، طی ۴۰ سال گذشته چه اقداماتی انجام داده اند؟ این کار با برنامه ریزی و زمان بندی مناسب قابل انجام است

    شریف با اشاره به موانع ساختاری بخش کشاورزی افزود: مزارع کشاورزی با توجه به اصول علمی دنیا، باید اقتصادی باشند و یک بنگاه اقتصادی هم باید به اندازه‌ای باشد که با استفاده از صرفه‌های ناشی از مقیاس، بتواند هزینه‌های خود را به حداقل برساند. در کدام یک از بخش‌های تولید و مزارع کشاورزی ما این قاعده رعایت می‌شود؟

    وی ادامه داد: جهان به سوی قاعده مندی واستفاده از علم در بخش‌های مختلف اقتصادی از جمله کشاورزی حرکت می‌کند. در همین راستا کشورهای دیگر اندازه مناسب مزارع را برای هر منطقه مشخص می‌کنند. به عنوان مثال ممکن است در منطقه‌ای ۱۵ هکتار بهترین اندازه برای یک مزرعه باشد و در منطقه‌ای دیگر ۵۰ هکتار بهترین اندازه باشد.

    هنوز در کشور با سیستم خرده مالکی اراضی کشاورزی مواجه هستیم و منابع تولید هدر می‌شود

    این استاد دانشگاه با بیان اینکه حدود ۱۸ میلیون هکتار اراضی فعال زیرکشت در کشور داریم، گفت: بیش از دو سوم این اراضی به شکل نامناسب مورد استفاده قرار می‌گیرد. اراضی کشاورزی باید یکپارچه باشد درحالی که ما با سیستم خرده مالکی اراضی در کشور مواجه هستیم و همین مساله باعث هدررفتن منابع تولید می‌شود.

    شریف با تاکید بر اینکه مسئولان مربوطه باید اراده کرده و همین یک مورد را طی چندسال ساماندهی کنند، افزود: به عبارت بهتر باید تجمیع اراضی پراکنده در کشور اتفاق بیفتد و مسئولان باید پاسخگو باشند که در این زمینه که از جمله مهم‌ترین مسائل بخش کشاورزی است، طی ۴۰ سال گذشته چه اقداماتی انجام داده اند؟ این کار با برنامه ریزی و زمان بندی مناسب قابل انجام است.

    وی اضافه کرد: در کشاورزی با تکنولوژی موجود، اگر آب نباشد هیچ تولیدی صورت نخواهد گرفت. حال سوال اینجاست که در طول ۴۰ سال گذشته در کشور ما چقدر در زمینه آب، ساماندهی و صرفه جویی آن کار انجام شده است؟ آیا کارهای انجام شده متناسب با زمان و فرصت از رفته بوده است؟

    شریف با بیان اینکه کشور ما در منطقه‌ای خشک و نیمه خشک قرار دارد و متوسط بارندگی ما ۲۵۰ میلی متر است، گفت: درحالی که متوسط دنیا ۷۵۰ میلی متر است، در واقع میزان بارش‌ها در ایران یک سوم متوسط جهانی است ضمن اینکه پراکندگی بارش‌ها در کشور ما بسیار زیاد است. به عنوان مثال در منطقه‌ای مانند انزلی گاهی اوقات تا ۱۵۰۰ میلی متر نیز بارندگی اتفاق می‌افتد و در مناطقی دیگر میزان بارندگی بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلی متر است. بنابراین باید برای بخش کشاورزی متناسب با این وضعیت باید برنامه ریزی شود.

    عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به بحث مزیت اقتصادی گفت: مزیت اقتصادی یعنی اینکه ما کجا می‌توانیم کارهای مهمی را با هزینه‌های کمتری انجام دهیم. سوال اینجاست که در بخش کشاورزی ما چه میزان از سرمایه‌هایمان را به نقاطی که در آنجا مزیت داریم، هدایت کردیم. در حوزه‌هایی مانند مکانیزاسیون، آموزش و ترویج چقدر کار شده است و این حوزه‌ها چقدر جای کار در وجود دارد؟ چقدر آموزش‌های علمی را که در دانشگاه‌ها ارائه می‌شود به سمت روستاها و بهره‌برداران هدایت کرده ایم؟ چه برنامه‌هایی در این حوزه تدوین شده که آموزش را بتوانیم در قالب ترویج دربیاوریم و به روستاها ببریم؟

    متخصصان درجهت اجرا و پیاده سازی برنامه الگوی کشت کشاورزی اقدام کنند

    وی درباره اینکه دلیل اینکه چنین برنامه‌هایی انجام نمی‌شود یا اینکه کم کاری در بسیاری از حوزه‌ها صورت می‌گیرد چیست؟ گفت: دلیل آن به طور مشخص بی توجهی به بخش کشاورزی است.

    این عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی اضافه کرد: در دنیای پیشرفته کسانی که در حوزه کشاورزی تحصیل می‌کنند در حین تحصیل وارد روستا و مناطقی که بهره برداران قرار است از دانش آنها استفاده کنند، می‌شوند و از همان زمان در ارتباط نزدیک و مستقیم با کشاورزان قرار می‌گیرند. در کشور ما نیز باید این مسائل و امکان اجرای آنها مورد بررسی مجدد قرار بگیرد. ما باید از خود این متخصصان سوال کنیم که این یافته‌های شما، چگونه می‌تواند به مزارع منتقل شود.

    برنامه الگوی کشت کشاورزی را باید به مناطق روستایی و قطب‌های تولید ببرند و آن را اجرا کنند. چگونه است که برای بسیاری از کارها هر چقدر هم سرمایه لازم باشد، تأمین می‌شود ولی برای این امر مهم که صرف نظر از جنبه‌های اقتصادی آن، با زندگی مردم سر و کار دارد، تأمین سرمایه مشکل می‌شود؟ شریف تصریح کرد: درواقع مدیریت کلان کشور در ارتباط با کشاورزی باید راهی برای این قبیل مسائل پیدا کند.

    وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به لزوم اجرایی شدن طرح الگوی کشت در کشور به منظور توسعه بخش کشاورزی، افزود: تدوین یک الگوی کشت مناسب برای کشاورزی کشور و اجرای آن امری ضروری است. لازم است چنین طرحی تدوین شود و متخصصان نیز درجهت اجرا و پیاده سازی آن اقدام کنند.

    وی درباره اینکه معاونت زراعت وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده که طرح الگوی کشت محصولات کشاورزی تدوین شده است اما برخی دیگر از مسئولان عنوان می‌کنند اجرای این طرح سرمایه زیادی لازم دارد و در شرایط فعلی نمی‌توان آن را به مرحله اجرا درآورد؟ گفت: وقتی متخصصان عنوان می‌کنند که چنین طرحی تدوین شده و آماده اجرا است باید به آن بها داده شود. چنین برنامه‌ای را نمی‌توان با بخشنامه و به شکل دستوری اجرا کرد. این برنامه را باید به مناطق روستایی و قطب‌های تولید ببرند و آن را اجرا کنند. چگونه است که برای بسیاری از کارها هر چقدر هم سرمایه لازم باشد، تأمین می‌شود ولی برای این امر مهم که صرف نظر از جنبه‌های اقتصادی آن، با زندگی مردم سر و کار دارد، تأمین سرمایه مشکل می‌شود؟

    شریف در مورد ترویج الگوی کشت، با بیان اینکه در این مناطق ما با مسائل اجتماعی نیز مواجه هستیم و کشاورزان به راحتی نمی‌پذیرند که الگویی را اجرا کنند، افزود: بنابراین باید فرهنگ سازی و آموزش‌های لازم در این زمینه انجام شود. اجرای هیچ طرحی بدون در نظر گرفتن مسائل اجتماعی و فرهنگی موفق نخواهد شد.

    جهش به پلاکارد زدن، نمایش و شعار دادن نیست

    این استاد دانشگاه تصریح کرد: متأسفانه مشکلات زیادی در این حوزه‌ها داریم و مشکل نخست ما این است که بسیاری از مسئولان به جای عملگرا بودن، شعاری صحبت می‌کنند. اگر قرار است کاری برای کشور انجام شود باید منشأ مشکلات را پیدا و آنها را رفع کنند.

    وی افزود: مشکل بعدی این است که متأسفانه در کشور ما تا زمانی که مسأله‌ای به شکل بحران درنیاید آن را حل نخواهیم کرد. در کشاورزی نیز تاکنون مسأله‌ای به شکل بحران بروز نکرده اگر این اتفاق افتاده بود همه مسئولان پای کار می‌آمدند تا آن را حل کنند. ما هنوز بحران آب و خاک را لمس نکرده ایم که در رفع آن تلاش کنیم.

    شریف در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سال جهش تولید و تحقق سیاست‌های آن اظهارداشت: معنای جهش این است که تمام عوامل و عناصر به حرکت درآورنده که در ارتباط با یک موضوع هستند، آماده شوند، دست به دست هم دهند و موانع موجود نیز برطرف شود تا جهش رخ دهد.

    وی افزود: جهش به پلاکارد زدن، نمایش و شعار دادن نیست و به اعتقاد من این حرکات اقداماتی ضدجهش هستند چرا که انرژی و منابعی را که باید صرف جهش کنیم صرف شعار و نمایش دادن درباره آن می‌کنیم.

    خودکفایی تعریف دارد و یکی از مفاهیم آن این است که تولید پایدار بماند. معنای خودکفایی این نیست که یک یا چندسال قیمت خرید محصولی را بالا ببریم و تولید آن افزایش یابد بعد اعلام کنیم که ما در تولید این محصول به خودکفایی رسیده ایم شریف تصریح کرد: معنای جهش با رشد کاملاً متفاوت است جهش یعنی با تمهیداتی که فراهم کرده ایم، از جایگاهی که قرار داریم به چند مرحله و مرتبه بالاتر صعود کنیم.

    این عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی تصریح کرد: بنابراین در شرایط فعلی نمی‌توانیم جهشی را در حوزه کشاورزی متصور باشیم.

    وی اضافه کرد: جهش یعنی اینکه مشکلات ساختاری برطرف شود، مدیریت اصلاح شود، ارتباطات متقابل به درستی وجود داشته باشد. ارتباطات متقابل یعنی صنعت و کشاورزی با هم چگونه باید باشند. این دو ارتباط متقابل دارند یعنی اگر هزینه‌های صنعت کاهش یابد، هزینه وسایل و امکاناتی که در اختیار کشاورز قرار می‌دهد، کاهش می‌یابد در نتیجه هزینه تولید نیز برای کشاورز ارزان‌تر می‌شود و بالعکس. در حالی که متأسفانه در کشور ما این بخش‌ها به صورت جزایر جدا از هم کار می‌کنند. صنایع تبدیلی و تکمیلی نیز حلقه‌های مفقوده زیادی دارد و نمی‌تواند به خوبی عمل کند.

    این عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه خودکفایی تعریف دارد و یکی از مفاهیم آن این است که تولید پایدار بماند، گفت: معنای خودکفایی این نیست که یک یا چندسال قیمت خرید محصولی را بالا ببریم و تولید آن افزایش یابد بعد اعلام کنیم که ما در تولید این محصول به خودکفایی رسیده ایم.

    شریف اضافه کرد: زمانی که قیمت گندم را بالا می بریم و کشت آن افزایش می‌یابد کشت محصول دیگری همزمان با آن کاهش می‌یابد و باید آن محصول را وارد کرد. بنابراین این مفاهیم به هم پیوسته است و باید برنامه‌ای وجود داشته باشد که ما این مسائل را به صورت سیستم و یک بسته ببینیم. اگر قرار باشد به این مسائل به صورت خطی توجه شود دچار خطا می‌شویم.

    وی درباره اینکه بنابراین می‌توان گفت که کشور ما در معنای واقعی کلمه به خودکفایی در حوزه گندم دست نیافته است؟، گفت: بله، اسم این خودکفایی نیست و از جمله موارد شعاری است که بیان می‌شود.

    منبع : مهرنیوز