به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نشنال، سازمانهای بشردوستانه باور دارند مردمی که درمناطق پرخطر نظیر مناطق درگیری و اردوگاههای آوارگان زندگی می کنند به شکلی نگران کننده در برابر ویروس کرونا بی دفاع هستند.
پنجشنبه گذشته، نخستین موارد مشکوک به کرونا در عراق در یک اردوگاه آوارگان در استان نینوای عراق گزارش شد که این موضوع نگرانی های مربوط به گسترش این بیماری در میان مردمی که در اردوگاههای متراکم زندگی می کنند را افزایش می دهد.
در این میان، ارایه خدمات بشردوستانه برای این جمعیتها نیز به علت شیوع کرونا دچار محدودیتهای جدیدی شده است.
در مناطق مبتلا به درگیری در سراسر جهان و بویژه خاورمیانه، نظام درمانی آسیب دیده از درگیریها برای رویارویی با این مشکل جدید آماده نیست.
به گفته اسپرانزا مارتینز، رییس امور سلامت کمیته بین المللی صلیب سرخ، اگر این ویروس به سوریه و یمن برسد، «کنترل آن غیرممکن خواهد بود». به گفته وی، اگر به شرایط در کشورهایی که درگیر مخاصمات مسلحانه نیستند و تردید در توانایی آنها برای کنترل این همه گیری نگاهی بیندازیم، بهتر متوجه می شویم که شرایط در مناطق درگیر مخاصمات چقدر می تواند نگران کننده باشد. هر فشار مضاعفی به سیستم درمانی کشورهای درگیر مخاصمات آنها را به زانو در خواهد آورد.
در یمن که دچار کمبود شدید امکانات بهداشتی و آب سالم است، حتی اجرای احتیاط های اولیه ایی مثل شست و شوی مرتب دست اغلب شدنی نیست.
به باور دکتر مارتینز، « این شرایط اخطاری است برای توجه به این واقعیت که در شرایط بحران، نیاز به تقویت سیستم درمانی برای تحمل شوک هایی نظیر این همه گیری ضروری است».
تیم های کمیته بین المللی صلیب سرخ ضمن توزیع مواد آموزشی در میان مردم در مناطق درگیری تلاش دارند دسترسی مردم به آب سالم را در چندین منطقه درگیر مخاصمات امکان پذیر کنند.
صابون، برای مثال، در بسته های امدادی ارایه شده به خانواده هایی که از مناطق درگیری می گریزند وجود دارد، اما مشکل فقط تامین منابع نیست، مشکل اصلی کمبود وقت و گسترش سریع این ویروس است.
علیرغم تخصیص منابع مالی بین المللی برای کشورهای دارای درآمد پایین، اما در شرایطی که واکسنی در دسترس نیست، در صورت بروز همه گیری، نیاز به حمایت از خدمات درمانی این کشورها ضروری خواهد بود.
به گفته رییس بخش سلامت کمیته بین المللی صلیب سرخ، وقتی شما با یک سیستم درمانی در هم شکسته در نتیجه مخاصمات روبرو هستید، نمی توانید مداخله خود را محدود به بیماریی بنمایید که لزوما مهمترین دلیل مرگ و میر در آن جامعه نیست. در حال حاضر تمرکز بر جلوگیری از ورود این ویروس به این مناطق است.
به گفته دکتر مارتینز، دولتها، جوامع محلی و سازمانهای بشردوستانه همه به روزهای سختی نزدیک می شوند بویژه اگر تعداد موارد ابتلا در کشورهایی که درگیر مخاصمات مسلحانه هستند افزایش شدیدی بیابد.
