برچسب: بین الملل>آمریکای شمالی

خبرگزاری مهر، گروه بین‌الملل -عبدالحمید بیاتی: جنایات نیروهای بلک‌واتر در بغداد در سال ۲۰۰۷، بد رفتاری و شکنجه زندانیان بدست نظامیان آمریکای در افغانستان، عراق و زندان گوانتانامو در سال‌های گذشته و اکنون انتشار تصاویر متعدد از هدایت کنندگان پهپادهای تهاجمی آمریکا و خنده‌های مستانه آنها بعد از هدف قرار دادن اهداف مختلف حکایت از شیوع جنون آدم کشی در میان نظامیان آمریکایی دارد.

در این میان اخیراً دو تصویر ویدئویی منتشر شده که حاوی صحنه‌های دلخراشی است. یکی از این دو تصویر مربوط به حمله پهپادی در عراق است که هدایت کننده این پهپاد گویا در حال انجام یک بازی رایانه‌ای بوده و با همکاری خود در این رابطه و اینکه چگونه اهداف را منهدم می‌کند بحث و شادمانی می‌کند.

ویدئویی دوم اما متفاوت از سایر تصاویری است که در این رابطه منتشر شده است. در این ویدئو یکی از هدایت کنندگان پهپادهای مهاجم آمریکایی در افغانستان که از ارتش آمریکا استعفا داده به گفتگو با خبرنگاران نشسته و حقایق تلخی را در مورد هدف قرار دادن اهداف غیر نظامی در افغانستان بازگو می‌کند.

«برندن برایانت» که به مدت شش سال در نیروی هوایی آمریکا اپراتور حملات هوایی بدون سرنشین بود ضمن فاش کردن جنایاتی که در زمان حضورش در ارتش مجبور به انجام آن شده بود ارتش آمریکا را بدتر از نازی‌ها دانست.

برایانت گفت که پس از کشتن یک کودک در افغانستان که نیروهای مافوق وی گفتند «یک سگ» بوده، تصمیم به ترک نیروهای هوایی گرفت.

وی پس از کشته شدن این کودک در یکی از حملات، مقام‌های ارشدش را در جریان گذاشته بود اما آنها تصریح کردند که تصویر مربوط به یک سگ بوده و به پیگیری این موضوع پایان دهد.

بر اساس این گزارش، این نظامی پیشین امریکایی می‌گوید، که در زمان حضورش در نیروی هوایی به‌طور مستقیم در کشته شدن دستکم ۱۳ غیرنظامی نقش داشته و جوخه وی نیز در طی این زمان به یکهزار و ۶۲۶ هدف از جمله زنان و کودکان شلیک کردند.

وی درباره یک سانحه دیگر نیز خاطرنشان کرد، که پس از شلیک به هدف مردی را دید که از ناحیه پا خونریزی داشت و از روی صفحه تصویربرداری حرارتی‌اش دید شاهد سرد شدن بدنش و مرگ وی بر اثر خونریزی بود.

برایانت گفت، که پس از فرونشستن گرد و خاک انفجار تکه‌های بدن دو نفر را دید، «یکی از آن‌ها که پایش از بالای زانو قطع شده بود محل زخم را نگه داشته بود و روی زمین افتاده بود و خون از پایش بیرون می‌زد، زمان زیادی طول کشید تا مرد و من تنها نگاهش می‌کردم».

وی افزود: آن تصویر هنوز در ذهنم هست، هر وقت به آن فکر می‌کنم عذابم می‌دهد. وقتی ماشه را کشیدم می‌دانستم که این کار اشتباه است و وقتی راکت اصابت کرد می‌دانستم که به یک قاتل تبدیل شده‌ام.

در این میان نیروهای امریکایی بارها پس از هدف قرار گرفتن غیرنظامیان افغانستانی مدعی شده‌اند، که مخالفان مسلح دولت افغانستان را هدف قرار گرفته‌اند، این نیروها همچنین همواره کشته شدن غیرنظامیان افغانستانی در حملات هوایی را تکذیب می‌کنند و با توجه به مصونیت قضائی نظامیان امریکایی در افغانستان نهادهای قضائی افغانستان نمی‌توانند این جنایات را پیگیری کنند.

آمریکا رکورد بمب‌های ریخته شده در افغانستان را شکست

این وضعیت در حالی است که در سال ۲۰۱۹ در افغانستان ۷ هزار و ۴۲۳ بمب و مهمات دیگر ریختند.

خبرگزاری فرانسه با انتشار این آمار به نقل از داده‌های نیروی هوایی ارتش آمریکا می‌نویسد این میزان مهمات جنگی استفاده شده در افغانستان در ده سال اخیر یک رکورد به حساب می‌آید. این میزان هفت برابر مهماتی است که آمریکا در سال ۲۰۱۵ بر سر افغانستان ریخته است.

هواپیماهای آمریکایی در سال ۲۰۱۵ در افغانستان ۹۴۷ بمب و در سال ۲۰۱۸، ۷ هزار و ۳۶۲ بمب و مواد منفجره دیگر ریخته‌اند. میزان بمب‌های استفاده شده آمریکا در حملات هوایی در سال ۲۰۱۹ همچنین ۸۰ درصد بیشتر از بمب‌های استفاده شده در سال ۲۰۰۹ است. در آن سال در دولت باراک اوباما که شمار نیروهای آمریکایی در افغانستان به شدت افزایش یافت، آمار مهمات مصرفی نیروی هوایی آمریکایی در افغانستان ۴ هزار و ۱۴۷ بمب بود.

در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ میلادی تعداد نیروهای ائتلاف حاضر در افغانستان به رهبری آمریکا بالغ بر حدود ۱۳۰ هزار نفر بود که ۱۰۰ هزار نفر از آنان را نظامیان آمریکایی تشکیل می‌دادند. در حال حاضر تنها ۱۳ هزار نظامی آمریکایی در افغانستان حضور دارند.

در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ در ایالات متحده شمار حملات هوایی در افغانستان بسیار بیشتر شده است. این در حالی است که آمریکا از حدود یک سال پیش مذاکره با گروه طالبان را آغاز کرده است. هدف از این مذاکرات رسیدن به توافق بر سر خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان در ازای تضمین امنیت این کشور از سوی طالبان است.

آمار تلفات جانی غیرنظامیان در افغانستان

بر اساس گزارشی که سازمان ملل متحد در اکتبر سال ۲۰۱۹ میلادی منتشر کرد، تنها در ۹ ماه نخست آن سال در حملات هوایی ارتش آمریکا و اردوی ملی در افغانستان دست کم ۵۷۹ نفر از شهروندان غیرنظامی کشته شدند.

در گزارش سازمان ملل نوشته شده بود: «از سال ۲۰۱۴ به این سو افزایش دائمی مرگ و میر شهروندان عادی [در افغانستان] در جریان حملات هوایی نگران‌کننده است و در این میان از سال ۲۰۱۸ به این سو، نیروهای نظامی بین‌المللی مسئول بیشترین موارد مرگ این شهروندان بوده‌اند.»

به گزارش سازمان ملل، از ابتدای سال گذشته میلادی تا روز اول سپتامبر همان سال شمار افراد کشته شده به دست نیروهای دولتی در افغانستان ۷۱۷ نفر بوده در حالی که قربانیان حملات نیروهای شورشی در همان بازه زمانی ۵۳۱ نفر بوده است.

عملیات موسوم به «تعلیمات، کمک، مشورت» یا «ریزالت ساپورت» که نام عملیات جاری نیروهای ناتو در افغانستان است، شامل کمک به نیروهای ارتش افغانستان و آموزش آنهاست. نیروهای آمریکایی در ازای این همکاری به حملات خود علیه طالبان و نیز ستیزه‌جویان داعش در افغانستان ادامه می‌دهند. حملات آمریکایی‌ها غالباً با همراهی نظامیان افغانستان انجام می‌شود.

به گزارش مهر، این وضعیت نشان می‌دهد تا زمانیکه نظامیان آمریکایی در منطقه حضور داشته باشند باید همچنان شاهد کشتار افراد بیگناه بدست نظامیان دیوانه ایالات متحده باشیم.

در این حرکت‌هایی در عراق برای اخراج نظامیان آمریکایی آغاز شده و بخش قابل توجهی از مردم افغانستان نیز خواستار تحقق این امر در کشورشان هستند. در همین رابطه در ماه گذشته (ژانویه ۲۰۲۰) اعلام شد که نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از افغان‌ها معتقدند، نیروهای آمریکایی پس از صلح با گروه طالبان باید افغانستان را ترک کنند.

بنا به این نظرسنجی که توسط مؤسسه مطالعات جنگ و صلح آمریکا وابسته به دانشگاه کلمبیا انجام شده حدود ۴۶ درصد مردم افغانستان خواهان خروج نیروهای آمریکایی و ناتو بعد از صلح احتمالی با طالبان هستند. همچنین بیش از ۸۰ درصد شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی گفته‌اند که تنها راه حل پایان دادن به جنگ در افغانستان، مذاکره و راه حل‌های سیاسی است.

این در حالی است که از زمان حضور نیروهای خارجی و آمریکایی ۱۸ سال می‌گذرد و هنوز سایه جنگ و ناآرامی و خشونت بر این کشور سنگینی می‌کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در حالی که قرار است روز پنج شنبه در مجلس سنای آمریکا پیرامون طرح محدود کردن اختیارات جنگی دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا رای گیری شود، ترامپ خواستار عدم تصویب این طرح شد.

ترامپ در توئیتی نوشت: برای امنیت کشور بسیار حائز اهمیت است که سنای آمریکا به طرح اختیارات جنگی ایران رای ندهد. ما در مورد ایران داریم بسیار خوب عمل می کنیم و الان وقت نشان دادن ضعف نیست.

وی افزود: اگر دستان من بسته بود، ایران وضع خوبی خواهد داشت. این قطعنامه سیگنال بسیار بدی ارسال می کند. دموکرات ها دارند این کار را فقط بخاطر ضربه زدن به حزب جمهوریخواه انجام می دهند. اجازه ندهید این اتفاق روی دهد.

قطعنامه موسوم به «قدرت‌های جنگی» که از سوی سناتور دموکرات «تیم کین» ارائه شده و از حمایت برخی از جمهوری‌خواهان نیز برخوردار است، تا ساعاتی دیگر در صحن علنی مطرح خواهد شد.

قرار است فردا پنجشنبه در این خصوص رأی گیری شود.

این قطعنامه در صدد است تا اختیارات نظامی دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا برای حمله نظامی به ایران را محدود کند.

بنا بر اعلام رسانه های آمریکایی، علاوه بر همه ۴۷ سناتور دموکرات در مجلس سنای آمریکا، قطعنامه مذکور از حمایت سناتورهای جمهوری خواهی مانند «سوزان کولینز»، «تاد یانگ»، «مایک لی»، «راند پال» نیز برخوردار است.

به گزارش خبرگزاری مهر، وزیر امور خارجه آمریکا در یک اقدام مداخله جویانه دیگر در امور داخلی ایران، از تهران خواست کنوانسیون پالرمو و کنوانسیون تامین مالی تروریسم را تصویب کند.

«مایک پمپئو» در صفحه توئیتر خود نوشت: ایران باید زودتر از این به تعهدات خود عمل کرده و بر اساس قواعد جهانی برای مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم عمل می‌نمود. ایران باید همین الان کنوانسیون پالرمو و کنوانسیون تأمین مالی تروریسم را تصویب کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از بلومبرگ، شرکت آمریکائی بوئینگ اعلام کرد که هیج سفارش جدیدی برای هواپیما در ماه گذشته دریافت نکرده است.

این اولین باری است که این هواپیما سازی از ۱۹۷۴ تا کنون هیچ ثبت سفارشی نداشته است.

این در حالیست که بوئینگ مکس ۷۳۷ زمانی پرفروش ترین هواپیمای آمریکا بود؛ اما پس از سقوط مرگبار همچنان زمین‌گیر شده است. شرکت بوئینگ همچنان با بحرانی دست و پنجه نرم می کند که پس از دومین سقوط هواپیمای مکس در مارس سال گذشته آغاز شده است. زمین‌گیر شدن این هواپیما ماهانه خسارت‌های مالی هنگفتی برای بوئینگ دارد.

این شرکت هواپیماسازی اعلام کرد ماه گذشته تنها ۱۳ هواپیما به مشتریانش تحویل داده است.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، بدهی بوئینگ در سال ۲۰۱۹ به ۲۷.۳ میلیارد دلار رسید و همچنان رو به افزایش است؛ زیرا این شرکت هواپیماسازی خسارت وارده به مشتریان و عرضه کنندگان خطوط هوایی را نیز باید جبران کرده و همزمان با شکایت ها؛ مجبور است حقوق کارمندانش را هم پرداخت کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از بلومبرگ، شرکت آمریکائی بوئینگ اعلام کرد که در ماه گذشته هیج سفارش جدیدی دریافت نکرده است.

این اولین باری است که این شرکت هواپیماسازی از ۱۹۷۴ تا کنون هیچ ثبت سفارشی نداشته است.

این در حالیست که بوئینگ مکس ۷۳۷ زمانی پرفروش‌ترین هواپیمای آمریکا بود؛ اما پس از سقوط مرگبار همچنان زمین‌گیر شده است. شرکت بوئینگ همچنان با بحرانی دست و پنجه نرم می‌کند که پس از دومین سقوط هواپیمای مکس در مارس سال گذشته آغاز شده است. زمین‌گیر شدن این هواپیما ماهانه خسارت‌های مالی هنگفتی برای بوئینگ دارد.

این شرکت هواپیماسازی اعلام کرد ماه گذشته تنها ۱۳ هواپیما به مشتریانش تحویل داده است.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، بدهی بوئینگ در سال ۲۰۱۹ به ۲۷.۳ میلیارد دلار رسید و همچنان رو به افزایش است؛ زیرا این شرکت هواپیماسازی خسارت وارده به مشتریان و عرضه‌کنندگان خطوط هوایی را نیز باید جبران کرده و همزمان با شکایت‌ها؛ مجبور است حقوق کارمندانش را هم پرداخت کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آناتولی، خلوصی آکار وزیر دفاع ترکیه امروز چهارشنبه در مقر ناتو در بروکسل با مارک اسپر همتای آمریکایی خود دیدار و گفتگو کرد.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، وزرای دفاع ترکیه و آمریکا طی دیداری در بروکسل بر اهمیت مشارکت ملموس‌تر واشنگتن و ناتو برای حل بحران ادلب تاکید کردند.

این درحالیست که ساعاتی پیش خلوصی اکار وزیر دفاع ترکیه برای حمایت از تروریست های مورد حمایت این کشور در سوریه از ناتو کمک خواسته بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پالیتیکو، قطعنامه موسوم به «قدرت‌های جنگی» که از سوی سناتور دموکرات «تیم کین» ارائه شده و از حمایت برخی از جمهوری‌خواهان نیز برخوردار است، تا ساعاتی دیگر در صحن علنی مطرح خواهد شد.

بر اساس اعلام این رسانه، قرار است فردا پنجشنبه در این خصوص رأی گیری شود.

به گزارش پالیتیکو، این قطعنامه در صدد است تا اختیارات نظامی دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا برای حمله نظامی به ایران را محدود کند.

رسانه فوق در ادامه می‌افزاید: علاوه بر همه ۴۷ سناتور دموکرات در مجلس سنای آمریکا، قطعنامه مذکور از حمایت سناتورهای جمهوری خواهی مانند «سوزان کولینز»، «تاد یانگ»، «مایک لی»، «راند پال» نیز برخوردار است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس، دفتر مرکزی حزب دموکرات امروز چهارشنبه نتایج نهائی مرحله دوم انتخابات درون‌حزبی در ایالت «نیوهمپشایر» را رسانه‌ای کرد.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، تعداد آراء وکلای ایالتی هر نامزد دموکرات در این دور از رقابت‌ها به شرح زیر می‌باشد:

«پیت بوتجج» رأی ۲۲ وکیل ایالتی، «برنی سندرز» رأی ۲۱ وکیل ایالتی، «الیزابت وارن» ۸ رأی، «اِیمی کلوبوچار» ۷ رأی و «جو بایدن» ۶ رأی.

بر این اساس، «پیت بوتجج» رتبه اول و «جو بایدن» رتبه آخر را در ایالت «نیوهمپشایر» از آن خود کرده‌اند.

گفتنی است، بر اساس قانون اساسی آمریکا پس از برگزاری انتخابات درون‌حزبی در ۴۸ ایالت باقیمانده در این کشور، نامزد اصلی حزب دموکرات کسی است که بیشتری آراء ایالتی را به خود اختصاص داده باشد.

بدین ترتیب، برنده انتخابات درون‌حزبی دموکرات‌ها باید با «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهوری کنونی و نامزد حزب جمهوریخواه به رقابت بپردازد.

خبرگزاری مهر– گروه بین الملل: سایت تحلیلی فارن پالیسی اخیراً مقاله‌ای با قلم «جنیفر هریس» با عنوان «آمریکا به فلسفه جدید اقتصادی نیاز دارد» منتشر نموده است. نویسنده مقاله معتقد است فلسفه اقتصادی نئولیبرالیسم دیگر نیازهای امریکا را برآورده نمی‌کند و این کشور به فلسفه جدید اقتصادی نیاز دارد.

متن کامل مقاله در ادامه آمده است.

سیاستگذاران سیاست خارجی ایالات متحده امریکا اکنون با جهانی روبرو هستند که در آن قدرت به طور فزاینده ای از نظر اقتصادی اندازه گیری و اعمال می‌شود. سرمایه داری استبدادی به عنوان الگوی غالب، دموکراسی در بازار را به چالش می‌کشد و اختلال در فن آوری، تغییر آب و هوا و نابرابری تأثیر منفی بر رابطه بین دولت‌ها و مردم دارد.

در چنین دنیایی اقتصاد، حداقل به اندازه هر موضوع دیگر، موفقیت یا عدم موفقیت ایالات متحده آمریکا در عرصه ژئوپلیتیک را تعیین می‌کند. این مورد به ویژه در ارتباط با چین صادق است که اکنون به سطح قدرت و نفوذ اقتصادی رسیده است که اتحاد جماهیر شوروی هرگز از آن بهره نبرد.

درست است که قدرت نظامی هنوز هم در عرصه بین المللی از اهمیت برخوردار است، اما برنده رقابت قدرت بزرگ در حال ظهور بین ایالات متحده آمریکا و چین کشوری خواهد بود که بتواند اقتصاد ملی خود را حفظ کرده و اقتصاد جهانی را شکل دهد.

با نگاهی به تاریخ ایالات متحده آمریکا، از سال‌های اولیه جمهوری تا دوره پس از جنگ جهانی دوم تغییر و تحولات در استراتژی بزرگ هر از گاهی نیاز به تغییر در فلسفه اقتصادی داشت از مرکانتیلیسم و مطلق گرایی لسه فر گرفته تا کینزیسم و نئولیبرالیسم و استدلال‌های امنیت ملی برای تضمین این تغییر بسیار مهم بوده اند. امروزه نیز به همین منوال است زیرا ایالات متحده آمریکا وارد دوره جدیدی از رقابت قدرت بزرگ می‌شود و با نیروهای قدرتمندی مانند نابرابری، فناوری و تغییرات آب و هوا دست و پنجه نرم می‌کند.

مانند گذشته، ایالات متحده آمریکا باید فراتر از ایدئولوژی اقتصادی حاکم بر چند دهه گذشته (که گاهی اوقات به طور ناقص نئولیبرالیسم خوانده می‌شود) رود و در مورد نحوه عملکرد اقتصادی، اهدافی که باید به آنها دست یابد و چگونگی تجدید ساختار جهت تحقق آن اهداف تجدید نظر کند و این یک امر ضروری ژئوپلیتیکی و همچنین اقتصادی است.

مانند گذشته، جامعه امنیت ملی و سیاست خارجی باید نقش مهمی در بحث اقتصاد داخلی ایفا کنند و از انجام اصلاحات لازم دفاع کرده و به آنها کمک کنند. امروزه کارشناسان میانه رو سیاست داخلی در حال تجربه یک واقعیت هستند و آنها می‌پذیرند که اقتصاددانان مرتکب اشتباهات بسیاری شده اند و اصلاحات ضروری و حیاتی به تعویق افتاده است.

زمان آن فرا رسیده است که متخصصان سیاست خارجی بتوانند حس واضح‌تر و منظم تری از آنچه باید در مفروضات اقتصادی در صحنه داخلی و بین المللی تغییر کند، ایجاد کنند. در طول سه سال گذشته «دونالد ترامپ»، دموکرات‌ها و جمهوری خواهان از گزاره‌های مهم در مورد اتحاد، ارزش‌ها و نهادها دفاع کرده اند و آنها می‌خواهند اختلاف نظر در مسائل سخت اقتصادی را حذف کنند یا از پاسخ دادن به این اختلاف نظرها خودداری می‌کنند. در طول ۳۰ سال گذشته نیز متخصصان سیاست خارجی سوالات مربوط به اقتصاد که توسط جامعه کوچکی از کارشناسان امور اقتصادی بین المللی مطرح شده را به تعویق انداخته اند. اختلاف نظر در مورد سیاست و اقتصاد از این نظر ناشی می‌شود که اقتصاد و سیاست خارجی باید متمایز نگه داشته شوند و مخلوط کردن این دو اقتصاد را لکه دار می‌کند.

در گذشته استراتژی بزرگ ایالات متحده آمریکا و نظریه‌های اقتصادی مطابق با لحظه ساخته می‌شد – و استراتژیست ها محور این هماهنگی بودند. به عنوان مثال در اواخر قرن نوزده واشنگتن به خوبی می‌دانست که نمی‌تواند بازیکنان بزرگی مانند فرانسه و انگلستان را شکست دهد بنابراین این کشور مرکانتیلیسم را رد کرد و در عوض الگوی تجارت آزاد را اتخاذ کرد و سپس به گسترش آن کمک کرد. در حقیقت، روابط عاشقانه اولیه ایالات متحده با آدام اسمیت و دیوید ریکاردو تا حدودی به علت بقای ژئوپلیتیک بود. متخصصان سیاست خارجی لازم نیست و نباید در حاشیه بحث‌های سیاست‌های اقتصادی باقی بمانند.

جنگ سرد داستان مشابهی را ارائه داد. دولت آمریکا از دستورالعمل‌هایی که توسط «جان مینارد کینز» اقتصاددان بریتانیایی حمایت می‌شد، استفاده کرد تا اقتصاد خود را در دهه‌های بعد از جنگ جهانی دوم با سرعتی که از اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی پیشی گیرد، رشد دهد. بر اساس این دستورالعمل، تقاضای مصرف کننده و تولید صنعتی از طریق سرمایه گذاری‌های عمومی و سیاست‌های پولی به نفع اشتغال کامل تحریک می‌شد.

«جورج کنان» با تأکید بر توسعه اقتصادی بیشتر در سالهای اولیه جنگ سرد اظهار داشت: وحشت‌های سیاست خارجی دهه ۱۹۳۰ می‌تواند در «فرصتهای از دست رفته» دهه ۱۹۲۰ ردیابی شود. تاریخ دوباره تکرار می‌شود. رقابت فزاینده با چین و تغییر در نظم سیاسی و اقتصادی بین المللی باید غریزه مشابهی را در سیاست خارجی معاصر برانگیزد. متخصصان امنیت ملی امروز باید فراتر از فلسفه اقتصادی نولیبرال حاکم بر ۴۰ سال گذشته حرکت کنند.

در حالی که آسیب پذیرترین عناصر رویکرد قبلی از اقتصاد حذف می‌شود، سیاست خارجی از این قافله عقب مانده است. جهت تغییر فلسفه اقتصادی اولاً سیاستگذاران باید تشخیص دهند رکود سکولار تهدیدی بزرگ‌تر از رکود ملی ایالات متحده امریکا برای امنیت ملی است. اصطلاح رکود سکولار به اقتصاد بازار با عدم تقاضای مزمن اطلاق می‌شود. در تجمعات سالانه چه در داخل و چه در خارج از واشنگتن ، کارشناسان ارشد امنیت ملی هنوز هم بدهی ملی را تهدید برتر امنیت ملی می‌دانند و ژنرال‌ها و دریاسالارها بر این تأثیر شهادت می‌دهند. سیاستمداران اکنون باید استدلال کنند که رکود سکولار (که به موجب آن رشد رضایت بخش فقط با شرایط مالی ناپایدار حاصل می‌شود)، نه رکود ملی، نگرانی عمده امنیت ملی است.

این بدان معنی نیست که رکود و کسری‌ها هرگز اهمیت ندارند. در عوض، باید بر تمایز بین رکود خوب و بدهی بد تأکید شود – نکته‌ای که اکنون در محافل اقتصادی مورد استقبال گسترده قرار گرفته است. انجمن امنیت ملی ایالات متحده به درستی شروع به تاکید بر سرمایه گذاری در زیرساخت‌ها، فناوری‌ها، نوآوری و آموزش می‌کند که رقابت بلند مدت ایالات متحده آمریکا را در مقابل چین مشخص می‌کند. اما رکود بد بدون افزایش پتانسیل رشد میان مدت و بلند مدت باعث ایجاد ریسک می‌شود.

ثانیاً حمایت از سیاست‌های صنعتی (به طور کلی، اقدامات دولت با هدف تغییر شکل اقتصاد) می‌تواند کمک کننده باشد. سیاست صنعتی در حقیقت به‌کارگیری رویه‌هایی است که سعی می‌کند دامنه بخش‌های مختلف تولیدی یک کشور را تا حد ممکن گسترش دهد و از تمامی پتانسیل‌های تولیدی موجود، بهره‌برداری کند. با وجود وقفه ۴۰ ساله، سیاست‌های صنعتی که عمیقاً آمریکایی است باید دوباره مورد توجه قرار گیرد. چشم انداز الکساندر هامیلتون برای ساخت آمریکا اولین سیاست صنعتی آمریکا بود، سنتی که در طول تاریخ ایالات متحده آمریکا در پیش گرفته شده بود – تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ میلادی حمایت خود را از دست داد.

بزرگترین دلیل ژئوپلیتیکی برای بازگشت به سیاست‌های صنعتی، تغییرات آب و هوا است. دلیل خوب دیگر این است که دیگر بازیگران این سیاست را دنبال می‌کنند، به خصوص رقبای ایالات متحده آمریکا. استراتژی رئیس جمهور «شی جین پینگ» با هدف مجهز کردن چین به فناوری‌های پیشرفته و تبدیل به رهبر حوزه تجاری و نظامی در عرصه بین الملل بر اساس این سیاست شکل گرفته است. این سرمایه گذاری ها قبلاً در چندین زمینه مانند هوش مصنوعی، انرژی خورشیدی و ۵G به خوبی صورت گرفته است و بسیاری از کارشناسان بر این باورند چین در این زمینه‌ها در حال پیشی گرفتن از ایالات متحده آمریکاست.

اگر واشنگتن همچنان به تحقیقات و توسعه بخش خصوصی تکیه کند و به سمت پیشرفت برنامه‌های کوتاه مدت سود نه پیشرفت‌های طولانی مدت و تحول گرا حرکت کند، شرکت‌های آمریکایی همچنان در رقابت با شرکت‌های چینی امتیاز از دست می‌دهند. اگر واشنگتن فاقد پایگاه تولیدی لازم برای تولید کالاهای اساسی – از فن آوری های نظامی گرفته تا واکسن‌ها – باشد، در یک بحران ناامن‌تر خواهد بود.

ثالثاً، سیاست گذاران باید عقلانی بوده و بدانند هر معامله تجاری باید معامله‌ای سود آور و خوب باشد و تجارت بیشتر، همیشه جوابگو است. آنها باید به خاطر داشته باشند که جزئیات توافقات تجاری مهم است. سیاست تجارت ایالات متحده آمریکا طی سال‌ها اشتباهات بسیاری داشته است. پس رویکرد تجارت سودآور و بیشتر، باید پناهگاه‌های مالیاتی و نقاط ضعف را هدف قرار دهد – مواردی که سودهای نظری حاصل از تجارت را تضعیف می‌کند. سیاست تجارت بیشتر باید به آنچه باعث افزایش دستمزدها و ایجاد شغل‌های پردرآمد در ایالات متحده می‌شود تمرکز کند نه اینکه دنیا را برای سرمایه گذاری شرکت‌ها ایمن کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از بی‌بی‌سی، برنی سندرز در شبی که با ناکامی عظیم جو بایدن معاون سابق ریاست‌جمهوری آمریکا همراه بود؛ پیروزی در رقابت درون‌حزبی دموکرات‌ها در ایالت نیوهمشایر را به نام خود ثبت کرد.

سندرز پیروزی خود را آغازی بر خاتمه کار دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری جمهوریخواه آمریکا عنوان کرد.

گفتنی است بعد از انتخابات‌های مقدماتی آیوا و نیوهمشایر، نوبت به رای گیری مجامع انتخاباتی ایالت نوادا است که در تاریخ ۲۲ فوریه (۳ اسفند) برگزار می‌شود.

با شمارش ۹۸ درصد آراء نیوهمشایر، سندرز موفق به کسب ۲۶ درصد آراء شد و پیت بوتجج با اختلاف اندک ۱.۶ درصد که معادل ۴۳۰۰ رای است، در جایگاه دوم قرار گرفت.

به این ترتیب؛ سندرز از مجموع ۲۴ هیأت انتخاباتی ایالت نیوهمشایر، ۹ هیأت را از آن خود کرد.

گفتنی است در ماه میلادی جولای، این هیات‌ها نمایندگی ایالت نیوهمشایر را در مجمع ملی حزب دموکرات بر عهده خواهند داشت تا به این ترتیب نامزد نهایی حزب در رقابت با دونالد ترامپ مشخص شود.

در این میان، بوتجج هم علیرغم آنکه مقام دوم را کسب کرده، موفق به جلب ۹ هیات انتخاباتی شد.

گفتنی است امی کلوباچر در مقام سوم قرار گرفت حال آنکه الیزابت وارن موفق به کسب هیچ هیات انتخاباتی نشد و در مقام چهارم ایستاد.

جو بایدن هم که ظاهراً اصلی‌ترین گزینه دموکرات‌ها برای رقابت با ترامپ محسوب می‌شود، با کسب نتایجی ناامیدکننده پس از وارن در جایگاه پنجم ایالت نیوهمپشایر قرار گرفت. او در انتخابات آیوا هم چهارم شده بود.