برچسب: بازیگری

به گزارش خبرگزاری مهر، «کلوچه دارچینی» به کارگردانی مریم کاظمی، نوشته دیوید وود که حسین فدایی حسین آن را به فارسی برگردانده است اولین بار در سال ۹۳ با نقش آفرینی زنده یاد حسین محب‌اهری در مرکز تولید تئاتر کانون روی صحنه رفت. این اثر نمایشی قرار است بهمن ماه امسال در سالن سینما تئاتر کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان واقع در خیابان وزرا به صحنه برود.

این نمایش از ۳ بهمن ماه همه روزه غیر از شنبه‌ها ساعت ۱۹ میزبان عموم خانواده‌ها خواهد بود. اجراهای صبح این نمایش نیز به مدارس و مهدهای کودک اختصاص دارد.

سیدجواد زیتونی، مریم کاظمی، هومن رهنمون، عرفان میدانلو، نازنین صفا، حسام کلانتری، مهراد زمانی، فاطمه خدابنده‌لو ،پریسا فلاح‌زاده، فربد تجویدی، سمیه بیگی، شادی کارآیین، هایده حسین‌زاده، زهرا روشن‌ضمیر، نرگس صفامنش و مهدی رمضان‌زاده بازیگران این نمایش هستند که این روزها آخرین مراحل تمرین را پشت سر می‌گذارد.

تعدادی از هنرجویان بازیگری آموزشگاه تئاتر مستقل (پنجمک) نیز در نقش پرده‌ها که جانبخشی شده‌اند؛ همراه بازیگران بزرگسال، تجربه بازی در صحنه حرفه‌ای تئاتر را به دست می‌آورند.

طبق قوانین جدید کانون پرورش فکری و لزوم حضور مدیریت تولید، در این پروژه نمایشی علی یدالهی برای این سمت معرفی شده است. اختر تاجیک عکاس حرفه ای تئاتر و از همکاران کانون پرورش فکری نیز در کنار گروه است.

آهنگسازی این نمایش را فرید نوایی انجام داده و طراحی‌صحنه را رضا مهدی‌زاده، طراحی‌لباس را زهرا بداغ‌آبادی، طراحی ‌و ساخت‌ عروسک را سهیلا باجلان و طراحی‌گریم را افسانه قلی‌زاده برعهده دارند.

امیر عابدی عکاس، جواد اعرابی مدیر اجرا، پریسا فلاح‌زاده طراح‌ پوستر و بروشور، زهرا شایان‌فر روابط‌ عمومی، سهیلا آقایاری رزروشن، مهراد زمانی دستیار کارگردان، شقایق اصلانی و ریحانه کوثری مدیران‌صحنه، ریحانه دینی دستیار طراح‌ لباس، سعید معروف‌پور دستیار طراح‌ صحنه و همچنین خانم و آقای حدادی از شرکت من‌تاب از جمله همکاران گروه‌ تئاتر مستقل در اجرای «کلوچه دارچینی» هستند.

در روند کسب تجربه کاری، تعدادی از هنرجویان و علاقه مندان نیز به عنوان کارآموزان مدیریت‌ صحنه در این پروژه به فعالیت می پردازند که مدیسا قاضی، سبا کریمیان، مهرنوش شصتی، ساغر احمدی، اکرم هادیان، عاطفه خانی، کیانا کریمی، کامه وزیری، احمدرضا آقایی، سینا خدابخشی، مونا شریفی و حمید خسروی از آن جمله هستند

بلیت های این اجرا از طریق سایت تیوال پیش فروش می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پردیس تئاتر سپند، حمیدرضا آذرنگ در بهمن‌ماه نمایش «هتلی‌ها» به نویسندگی ساناز بیان را پس از چهار سال دوباره به صحنه خواهد برد.

این نمایش پیش‌ از این در سال ۹۴ در تماشاخانه ایرانشهر و در سی و چهارمین جشنواره تئاتر فجر اجرا شده بود.

«هتلی‌ها» در جشنواره سی و چهارم نامزد دریافت جوایز بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن، بهترین نمایشنامه و بهترین کارگردانی شد که موفق به کسب تقدیر بازیگری زن و جایزه برگزیده‌ بخش نمایشنامه‌نویسی شد.

اشکان خطیبی نیز در بهمن‌ماه ۲ نمایش را در تماشاخانه سپند کارگردانی می‌کند.

نمایش «پزشک نازنین» اثر نیل سایمون که پیش از این نیز اجرا شده بود، این بار با گروه بازیگران جدید و «نمایش‌های کوتاه چخوف، زیر نظر نماینده فدراسیون روسیه» اجراهای جدید خطیبی هستند.

بازیگران این نمایش‌ها هنرجویان بازیگری مدرسه بامداد هستند و پریسا بخت آور تهیه‌کنندگی این آثار را بر عهده خواهد داشت.

مجید امرایی رئیس انجمن دراماتراپی ایران درباره برنامه‌های جدید این انجمن و افتتاح نمایندگی‌های دراماتراپی در استان‌های مختلف، به خبرنگار مهر گفت: ۲۲ دی نمایندگی انجمن دراماتراپی ایران در استان گیلان افتتاح شد که دومین نمایندگی استانی انجمن بعد از نمایندگی استان خوزستان است.

وی یادآور شد: این نمایندگی با هدف آموزش، ترویج و گسترش درمان‌های غیر دارویی خصوصا درمان‌های هنرمحور و همچنین کمک کردن به توانبخشی و بازتوانی و کاهش اختلالات روحی و روانی جامعه هدف راه اندازی شده است.

امرایی درباره راه‌اندازی نمایندگی‌های انجمن دراماتراپی ایران در همه استان‌های کشور، تأکید کرد: برنامه ما این است که نمایندگی‌های انجمن در همه استان‌ها افتتاح شود ولی مسئولیت نمایندگی بر عهده افرادی خواهد بود که دوره‌های ۷۰ ساعته آموزشی انجمن دراماتراپی ایران را سپری کرده باشند.

رئیس انجمن دراماتراپی ایران در پایان سخنان خود با اشاره به افتتاح نمایندگی استان‌های مازندران و آذربایجان غربی این انجمن طی یک ماه آینده، اظهار کرد: گسترش شیوه نمایش درمانی در سطح استان‌ها، آشنایی جامعه با این درمان‌ها، ارتباط با مراکز دانشگاهی و پژوهشی و تعامل بین فعالان ۲ حوزه روانشناسی و هنرهای نمایشی و معرفی و رشد این شیوه بینارشته‌ای، از اهداف راه‌اندازی نمایندگی‌های انجمن در استان‌های مختلف است.

نوید محمودی تهیه کننده فیلم سینمایی «مردن در آب مطهر» به کارگردانی جمشید محمودی که به بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر راه یافته است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره آخرین وضعیت این فیلم گفت: ما همه تلاشمان را می‌کنیم که فیلم را آماده کنیم. «مردن در آب مطهر» تقریبا فیلم آماده‌ای است اما برخی از مسائل فنی آن باقی مانده است برای مثال صداگذاری هنوز نهایی نشده و اصلاح رنگ و نور تقریبا در مراحل پایانی قرار دارد با این وجود فکر می‌کنم تا آخر این ماه این موضوعات به طور کامل رفع و فیلم آماده می‌شود.

وی افزود: «مردن در آب مطهر» درواقع یک فیلم عاشقانه در ادامه عاشقانه‌هایی است که درباره مهاجران افغان ساخته‌ایم البته این بار یه یک موضوع جدید درباره مهاجرت توجه کرده‌ایم که آن شرایط پذیرفته شدن مهاجران در اروپاست. یعنی آن‌ها باید تن به برخی از مسایل برای پذیرفته شدن بدهند که ما این موضوع را دستمایه ساخت فیلم قرار داده‌ایم. احساس می‌کنم فیلم عاشقانه‌ای است که به ویژه برای جوانان جذاب است.

محمودی بیان کرد: هر آدمی که قصد مهاجرت دارد حتی جوانان ایرانی می‌توانند با این اثر ارتباط برقرار کنند ولی من دوست داشتم این موضوع را با رویکرد جوانان افغان روایت کنم. احساس می‌کنم مردم پیش از این در «چند مکعب عشق» با این عاشقانه‌ها ارتباط برقرار کردند و به نظرم «مردن در آب مطهر» را هم دوست خواهند داشت.

این تهیه کننده در پایان اظهار کرد: پیش از این فیلم سینمایی «هفت و نیم» را هم ساخته بودیم که در حال حضور در فستیوال‌های بین‌المللی است و ابتدای هفته آینده در جشنواره ژنو به نمایش در می‌آید پس از پایان حضورهای بین‌المللی دست به اکران «هفت و نیم» می‌زنیم از همین رو فکر می‌کنم بعد از حضور در جشنواره جهانی فیلم فجر بتوانیم آن را به نمایش عمومی بگذاریم.

عزت‌اله علیزاده معاوان اجرای سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر در گفتگو با خبرنگار مهر، در پاسخ به این پرسش که سینماگران حاضر در این دوره جشنواره برای خدمات لابراتوآری به کدامیک از لابراتوآرها می‌تواند مراجعه کنند، گفت: در حال حاضر ۵ لابراتوآر روشنا، آریا، گسترش، ایران نوین و فام جزو لابراتوآرهای به روز کشور به شمار می‌رود که سینماگران برای خدمات لابراتوآری آثار خود از جمله دریافت نسخه دی‌سی‌پی و یا خدمات پس از تولید به این ۵ لابراتوآر مراجعه می‌کنند.

وی با بیان اینکه در مقررات جشنواره فیلم فجر آمده است که آثار انتخاب شده برای حضور در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر باید نسخه دی‌سی‌پی خود را به دبیرخانه ارائه کنند، تاکید کرد: جشنواره فیلم فجر هیچ لابراتوآری را برای همکاری در جشنواره فیلم فجر انتخاب نکرده است و در صورتی که فیلمی زمان کمی برای دریافت نسخه دی‌سی‌پی داشته باشند، دبیرخانه جشنواره یک لابراتوآر را در حد توصیه به صاحبان فیلم‌ها معرفی می‌کند.

معاون اجرایی سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر توضیح داد: به‌طور طبیعی کارهای پس از تولید فیلم‌ها در لابراتوآرها انجام می‌شود و صاحبان فیلم‌ها از همان لابراتوآرها نسخه دی‌سی‌پی خود را دریافت می‌کنند، تاکید می‌کنم لابراتوآرها توسط تهیه‌کنندگان انتخاب می‌شوند و دبیرخانه جشنواره هیچ لابراتوآری را برای دریافت نسخه دی‌سی‌پی انتخاب نمی‌کند.

علیزاده در پایان گفت: پنج لابراتوآری که نام برده شده است، مجوز کار از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را دریافت کرده‌اند و از لحاظ فنی در شرایط خوبی هستند و به همین دلیل صرفاً به‌عنوان توصیه به فیلمسازان معرفی می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، جزئیات نشست‌های تخصصی جشنواره منطقه ای سینمای جوانان ایران «سروناز» اعلام شد.

در روز دوم جشنواره جمعه ۴ بهمن ماه، نشست «سینمای شخصی و تجربه‌گرایی در فیلم کوتاه» با حضور محسن امیریوسفی برگزار می‌شود.

همچنین در روز سوم جشنواره ۵ بهمن‌ماه ۲ نشست از «ایده تا نگارش» با حضور شادمهر راستین و «نگاه تحلیلی به آثار عکاسان آژانس مگنوم در قرن ۲۱» با حضور مهدی وثوق‌نیا برگزار می شود.

شصت و سومین جشنواره منطقه‌ای سینمای جوانان ایران «سروناز»، ۳ تا ۶ بهمن در شیراز برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری فراخوان چهارمین فصل از دور نوین پروژه‌ جامع ملی آموزش درام‌نویسی کشور با عنوان «چهارفصل تئاتر ایران» منتشر شد.

در متن فراخوان آمده است:

«به نام آفریننده‌ هنر، اندیشه و اخلاق

دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری، بدینوسیله به اطلاع کلیه‌ علاقه‌مندان به هنر نمایشنامه‌نویسی و تئاتردوستانِ مقیم شهرستان‌ها می‌رساند، این دفتر آماده‌ پذیرش ایده‌های اولیه و بِکر شما برای چهارمین فصل این پروژه (در دور نوین آن)، در حوزه‌ «تذکره‌ای ـ زندگی‌نامه‌ای» (Biogeraphical) شهدایی است که در طول سال ۱۳۵۹ ـ سال آغاز جنگ تحمیلی ـ تا کنون ـ ۱۳۹۸ ـ می‌توان آن‌ها را در رده‌ شهدای راه مقاومت قرار داد. بدیهی است انتخاب شهید مورد نظر آزاد است و محدوده‌ای جز بازه‌ تاریخیِ فوق‌الذکر برای آن قائل نشده‌ایم اما چهره‌های پرداخته‌ نشده در طول تاریخ تئاتر بعد از انقلاب اسلامی در اولویت قرار دارند.

توضیحات:

۱- لازم است این آثار پیش از این در جایی چاپ یا اجرا نشده باشند و تنها ایده‌ای تازه‌ متولدشده از صاحب اثر محسوب شوند.

۲- بدیهی است آثاری که شعارزدگی به شاکله‌ آن‌ها آسیب زده باشد، از دایره‌ تولید و چاپ خارج خواهند شد. آثار شعارزده‌ زیادی پیش از این در موضوعات مشابه تولید شده‌اند که از آرمان این پروژه، یعنی «ماندگاری و توسعه»، بسیار دورند. این فراخوان با عنوان «شهدای مقاومت» برای رسیدن به آثاری شایسته‌تر طراحی شده است، نه تکرارِ آنچه داشته‌ایم.

۳- مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری متعهد می‌شود در صورت پرداختن نویسنده به زندگی «سردار شهید قاسم سلیمانی» و احراز صلاحیت کیفی توسط اعضای هیات‌ علمی این فصل از پروژه، برخلاف تعریفِ دور نوین پروژه، استثنائاً علاوه بر چاپ، از تولید آن اثر در استانِ خودش حمایت به عمل آورد.

۴- علاقه‌مندان می‌توانند ایده‌های بسیار کوتاه خود را در پاسخ به فراخوان این دوره با نام «شهدای مقاومت»، که شامل نام شهید و بخش قابل اعتنای زندگی‌اش که مدنظرِ نویسنده است، تا پایان دهه‌ فجر (۲۲ بهمن ۱۳۹۸) از طریق Sahnemagazine@yahoo.com به دبیرخانه‌ این پروژه ـ دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری ـ ارسال دارند.

فرهنگ این سرزمین و تاریخ آن، همواره مورد تعرض و بدخواهی و کینه‌ورزی بوده و بخش اعظم آن از طریق تولیدات فرهنگی در طول تاریخ زنده مانده است. شاید امروز بر ذمه‌ ما باشد که پاسدار ایران و ایرانی‌بودنمان باشیم؛ با قلم‌های روان و افکاری جوشان و تعهدی که از انسان ایرانی انتظار می‌رود.

به امید درخشش کشورمان در دل تاریخ، دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری.»

به گزارش خبرگزاری مهر، نادر برهانی مرند دبیر سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر خطاب به اهالی هنر تئاتر یادداشتی منتشر کرد که در این متن آمده است:

به نام خداوند خورشید و ماه
که دل را به نامش خرد داد راه

آگاهی شادمانه و اندوهبار دوسویه‌ معنای بودن آدمی‌ست در حضور تاریخی‌اش. هنر به ما آموخته، روشن‌بینی چیزی نیست جز مشارکت شورمندانه در اندوه‌های جهان و در سویی دیگر نمایه‌ آگاهی شادمانه‌ای است، از این که علی‌رغم وجود تب و تاب و غم و رنج آدمی «انسان» و ارزش‌هایش تداوم داشته و خواهد داشت.

روزهای سختی است برای همه‌ ما مردمی که در سوگ عزیزان نشسته‌ایم و به حق، کیست که از عمق جان لمس نکرده باشد اندوه و التهابی را که بر قلب و جان همگی ما سایه انداخته است؟! اگر ما بیش از هموطنان غم‌خوار و هموندان هنرمندمان، پریشان و غم‌گسار نبوده باشیم، کمتر از ایشان خون به دل و اشک بر دیدگانمان نیست و عجب است اگر زمانی که احساس نجیب همدردی انسانی در لحظات سخت به جای گشودن آغوشی از مهر و نگاهی تسلی‌بخش به بغضی بدل شود که رشته‌های پیوندمان را بگسلد و خط فرضی از جدایی و رویارویی را میان ما بکشد.

در تاریخ پر فراز و نشیب مان، نه تنها در لحظات شادمانی، پیوسته بوده‌ایم بلکه فرود ناگزیر هر رنج و اندوهی نیز نه گسستگی که پیوستگی بیشترمان بخشیده و این حکایت امروز نیست که خاطره‌ جمعی و حافظه تاریخی ما گواه این انسجام و همدلی است.

در میان فضائل پر شمار هنر، فضیلتی انکارناپذیر هم هست که ما را به پرهیز از عصبیت و خشونت‌های فیزیکی و نمادین فرا می‌خواند و فرصت حضور، گفت و شنود و مباحثه چند جانبه را فراهم می‌آورد. در میان بسیاری از کنش‌های جمعی، هنر تئاتر و رویدادهایش از بهترین دستاوردهای تمدن بشری برای از دست ندادن فرصت گردهمایی علی‌رغم تمامی تفاوت‌ها و تمایزهاست؛ جایی که هیجانات، منجر به یورش‌های ناروشن به امری حاد، به مواجه‌ای روشنگرانه و زیباشناختی مبدل می‌شود. ضرورت تئاتر، آنچه که همه دل در گروی آن داریم، فراخوانی برای حضور در فضاهای گشوده و همچنین گشودن عرصه‌هایی است که هنوز ناگشوده مانده‌اند؛ دعوتی است به حضور برای پر کردن جایگاهی که غیاب در آن، شرایط مشارکت شورمندانه در غم‌ها و شادی‌ها را سخت یا ناممکن می‌کند.

هر رویداد مرتبط با این هنر ارزشمند، چه اجرایی چند روزه برای همگان و چه گردهمایی هنرمندانه در فستیوال تئاتری، جهت کنش آگاهی‌بخش، هنر را به سوی ارتباطی تعاملی با مردمی می‌برد که در هنگام غم و شادی حوزه عمومی را می‌جویند تا همدلانه یکدیگر را برای بروز عواطف و آگاهی خود ملاقات کنند.

فستیوال تئاتر فجر در این دوره، چون هر سال هنرمندان و مخاطبان را برای شکل دادن به این عرصه عمومی مکالمه انسانی فراخواند تا در مجموعه‌ای متنوع از حضور موثر هنرمندان و تبلور گونه‌های پر توان هنر تئاتر «انسان»، بحران‌ها، رنج‌ها، امیدها و حتی ناامیدی‌هایش را با مخاطبان و دیگر هنرمندان به اشتراک بگذارد، در ادامه سنتی کهن، از تجربه بشری که صورت‌های هنر را دور از تعصب و منازعه برای مفاهمه‌ای خردمندانه در اختیار ما قرار داده و تداوم بخشیده است.

در پی این دعوت هنرمندان بسیاری از سراسر کشور محصول توان و کوشش و حاصل عرق‌ریزان روح و جسم خویش را عرضه کردند تا در اجتماعی از نسل‌های چندگانه و سلایق و رویکردهای متنوع اندیشه‌ای و هنری، شاکله‌ای رنگارنگ از تئاتر را پدید آورده و در تحویل سال تئاتر ایران، چون هر سال به گذشته نگاهی ارزیابانه بیاندازیم، بلکه تصویری از آینده هنر تئاتر نیز بر همگان آشکار شود.

استعدادها به عرصه بیایند و تجربه‌های خلاقه حرفه‌ای و مهارت‌های هنری، مخاطبان را به شوق آورد. اکنون برای حرکت این قطار، خون دل‌هایی یک ساله خورده شده تا حرکت تاریخ خلاقیت را در فستیوال تئاتر فجر به نظاره بنشینیم. اگرچه برخی عزیزان و هم‌کیشان به هر دلیلی، اراده پیاده شدن از آن را داشته‌اند اما هنوز گروه‌هایی مصمم در این مسیر در حرکت‌اند و ما نیز به احترام این عزیزان ایستاده و خواهیم ماند.

نگاهداشت حرمت تئاتر و ارزش‌هایش ما را بر آن می‌دارد که همه عزیزانی را که در مسیر مفاهمه همراه بودیم، بار دیگر برای همگرایی فرابخوانیم. آنچه ساخته‌ایم دستاورد همه هنرمندانی است که نشان درخشان خود را با سخاوت به امروز ما سپرده‌اند و آنچه که خواهیم ساخت آینده‌ای است که باید مطلوب ما باشد.

خانم‌ها، آقایان

همکاران محترم

دیگر بار صمیمانه و همدلانه از شما خواهش می‌کنم که افتراق‌های ناچیزمان را کناری بگذاریم و در خانه خویش بمانیم، یقین بدانید همه ما یک آرمان مشترک بزرگ داریم: اعتلای فرهنگ و هنر این مرز و بوم و خدمت به مردمان نجیب و رنج دیده کشور عزیزمان.

برادر کوچک شما

ابتدا نویسنده و کارگردان تئاتر

و سپس دبیر سی و هشتمین جشنواره تئاتر فجر

نادر برهانی مرند

کسی که هنوز هم حلاوت تبریک‌های بی‌شمار شما عزیزان هنگام پذیرش این مسئولیت خطیر کامش را شیرین می‌کند.»

محمد مروج کارگردان نمایش «آقای اسمیت، آقای ایوانف و یک خانواده کم اهمیت آفریقایی» که در تالار حافظ روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: این نمایش حاصل یک سری مطالعات فلسفی و تاریخی درباره اینکه جهان در چه راستایی قرار دارد و به کجا می رود، است. «آقای اسمیت، آقای ایوانف و یک خانواده کم اهمیت آفریقایی» در نقد نظام سرمایه داری شکل گرفت؛ نظامی که از برهه ای از تاریخ در دنیا به وجود آمد و تنها دغدغه اش پول است.

وی درباره چگونگی تاثیر آلبوم موسیقی Emotive بر نگارش نمایشنامه توضیح داد: ایده فرمی و محتوایی نمایش از آلبوم Emotive از گروه A Perfect Circle است. آلبوم های این گروه موضوعات مشخصی دارد و هر آلبوم براساس یک کانسپت اصلی شکل می گیرد و گروه با توجه به آن موضوع، موسیقی هر آلبوم را می سازد. آلبوم Emotive یک آلبوم کاور است و به موضوع آنتی کاپیتالیسم می پردازد که از معروف ترین آهنگ های آلبوم، ترانه «تصور کن» جان لنون را می توان نام برد که این گروه آن را بازخوانی کرده اند. در فضای آهنگ های این گروه هجو و گروتسک دیده می شود که به نمایش هم راه یافته است.

مروج ادامه داد: البته به جز این آلبوم برای نگارش متن و شکل گیری فرم اجرا از رمان «۱۹۸۴» جرج اورول و کتاب ها و تفکرات فلسفی نیز وام گرفته شده است. در این نمایش زاویه های مختلف نظام سرمایه داری را بررسی می کنیم البته ممکن است افرادی که به دنبال دیدن اثری درام هستند از نمایش لذت نبرند چون شخصیت های نمایش در یک وضعیت ثابت وجود دارند و تغییری در آنها به وجود نمی آید. این اتفاق به این دلیل رخ می دهد که نظام سرمایه داری، سلطه گر است و دیالکتیکی در آن وجود ندارد، همه به فکر منافع شخصی خود هستند و به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه  می‌خواهند، کسب سرمایه کنند.

مروج در پایان صحبت هایش یادآور شد: این نمایش یک ملودرام گروتسک است که در آن فضاهای ترسناک و کمیک را همزمان شاهد هستیم. در تئاتر شاهد ۲ قشر تماشاگر هستیم؛ عده ای که به دنبال کارهای غیرمفهومی، ساده و کمدی و قشر دیگری که مخاطب آثار سنگین هستند. در این نمایش تعمدا با پیام هایی «رو» مواجه هستیم اما در لایه های عمیق تر نمایش برای مخاطبان با مطالعه و متفکر پیام های دیگری دارد که امیدوارم این پیام ها زیر لایه های سطحی اثر از دید مخاطبان پنهان نماند.

امیرحسین سرداریان، پیمان محسنی، ‎محمدرضا صولتی، امیرحسین شفیعی، مرجان شکوفکی، عرفان هنربخش، ماهان اسماعیل آبادی، آرش علیقلیان، امیر عباس خراسانی، امیر نوایی، هادی لطفی، پگاه کریم زاده، علی دواتگران، حامد شمسه، زهرا امیرانصاری، ستایش مهدوی ایزدی، عرفان قربانی سعادت، علیرضا دلیر، مبین غضنفری، مریم چمن دوست در این نمایش نقش آفرینی می کنند که تا ۷ بهمن ماه ساعت ۱۸ در تالار حافظ روی صحنه خواهد بود.

محمدعلی محمددوست کارگردان مستند «پدر طالقانی» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره جدیدترین فعالیت‌های خود گفت: کار ساخت مستند «پدر طالقانی» از چند سال پیش آغاز شده بود، به همین دلیل باید آن را تکمیل می‌کردم و اگر به خاطر آیت‌الله طالقانی نبود همین کار را هم نمی‌کردم، چون مستندسازی حتی زندگی ابتدایی افراد را هم تامین نمی‌کند به همین دلیل در حال حاضر در بازار و در حوزه تولید کاغذ کادو مشغول به کار هستم.

وی ادامه داد: همین حالا از چند شبکه تلویزیونی چند ده‌ میلیون طلب دارم که به هر دلیلی پول من را نداده‌اند؛ از شبکه سه گرفته تا شبکه افق. حتی یک بار مدت‌ها بعد از تحویل پروژه به من گفتند پول ندارند و می‌خواستند به من اوراق بهادار بدهند این در حالی است که عوامل برنامه، من را می‌شناسند و در چنین مواقعی خودم باید پول آن‌ها را بدهم. مجموع این شرایط باعث شد تصمیم بگیرم که هر وقت که توانستم با پول خودم فیلم بسازم آنگاه سراغ مستندسازی بروم در غیر این صورت دیگر برای تلویزیون یا سازمان‌ها و ارگان‌های دیگر کار نمی‌کنم.

من دوست دارم همچنان کار هنری و فیلمسازی کنم ولی دیگر بحث مالی برایم مهم شده بود و با توجه به اینکه در نیمه پایانی زندگی هستم، نمی‌توانستم روی کاری که به جهت مالی آینده‌ای ندارد، وقت بگذارم به همین دلیل مجبور شدم فضایی را برای کار انتخاب کنم که جبران مافات آن بیست سال مستندسازی هم باشدوی افزود: مستندسازی از جهت مالی فضای خوبی ندارد، مستندسازان از هیچ جایی هیچ حمایتی نمی‌شوند و هیچ ارگان خاصی این کار را نمی‌کند. من هم  بعد از بیست سال فعالیت در حوزه مستندسازی، دیدم حضور در این عرصه دیگر فایده‌ای ندارد، گویا جور شبکه‌های سیما را ما باید به دوش بکشیم و پولی که باید آن‌پها باید به عوامل بدهند، ما باید تقبل کنیم.

این مستندساز بیان کرد: من دوست دارم همچنان کار هنری و فیلمسازی کنم ولی دیگر بحث مالی برایم مهم شده بود و با توجه به اینکه در نیمه پایانی زندگی هستم، نمی‌توانستم روی کاری که به جهت مالی آینده‌ای ندارد، وقت بگذارم به همین دلیل مجبور شدم فضایی را برای کار انتخاب کنم که جبران مافات آن بیست سال را داشته باشد ضمن اینکه کشور به کار اقتصادی خوب نیاز دارد به همین دلیل فکر کردم بهتر این است که وارد این فضا شوم.

حاج قاسم تبریزی که در پژوهش «پدر طالقانی» بسیار زحمت کشید یک بار به من گفت به سراغ کار بعدی برو ولی من به او گفتم من کار مستندسازی را کنار گذاشته‌ام چون پول ما را نمی‌دهند او به من گفت قبل از انقلاب علاوه بر اینکه به ما پول نمی‌دادند ما را شکنجه هم می‌کردند. پس وظیفه شما نسبت به انقلاب چه می‌شود؟محمددوست بیان کرد: در «پدر طالقانی» کار نویسندگی، تحقیق، کارگردانی، تدوین، فیلمبرداری و… را خودم انجام دادم، اما برای همه این کارها در طول شش سال به اندازه تصویربردار فاز دوم کار که روی هم ۱۵ جلسه سرکار بود دریافتی نداشتم، مجموع پول ساخت این مستند هم چیزی حدود ۲۰۰ میلیون تومان شد.  در حالی که مستند در ۵ قسمت و یک نسخه سینمایی آن‌هم با این حجم عظیم بازسازی تولید شد.

وی افزود: حاج قاسم تبریزی که در پژوهش «پدر طالقانی» بسیار زحمت کشید و ما همه چیز را با او چک می‌کردیم یک بار به من گفت به سراغ کار بعدی برو ولی من به او گفتم من کار مستندسازی را کنار گذاشته‌ام چون پول ما را نمی‌دهند او به من گفت قبل از انقلاب علاوه بر اینکه به ما پول نمی‌دادند ما را شکنجه هم می‌کردند. پس وظیفه شما نسبت به انقلاب چه می‌شود؟ در این هنگام گفتم حتما این کار را خواهم کرد. ضمن اینکه من مشغول تحصیل در مقطع دکتری روانشناسی بالینی هستم حتما در حوزه خانواده برای کشور کار خواهم کرد اما با پول خودم.

وی در پایان گفت: من یک‌بار به یکی از مسئولان تلویزیون گفتم با اینکه الان وضعم خوب است اما درویش مآبانه زندگی و سعی می‌کنم با پولی که به دستمان می‌رسد شغل جدیدی برای افراد راه اندازی کنیم اما در همین شرایط و با همین دلار ۱۴ تومانی اگر مسئولی به من بگوید ما به تو ماهی سه میلیون می‌دهیم اما تو فقط برای انقلاب فیلم بساز قطعا این کار را می‌کنم ولی حتی اینطور هم فکر نمی‌کنند مگر چند کارگردان داریم که دوست دارند در حوزه انقلاب کار کنند و دغدغه آن را دارند؟ به نظرم باید حداقل‌های زندگی این چند نفر را تامین کرد تا درباره انقلاب کار کنند.