برچسب: اینستاگرام

رسانه‌های حبابی آتشی برای رسانه‌های رسمی

امروزه حضور در اینستاگرام، تلگرام، توئیتر و دهها آپ استور دیگر در فضای مجازی به بخشی از گذران زندگی روزمره مردم مبدل شده به نوعی که هر کسی برای خود یک رسانه دارد، دیگر نیازی نیست چون گذشته ساعتها منتظر بمانیم تا اخبار منتشر شود و دقایقی پس از وقوع یک حادثه  شاهد آن هستیم که میلیونها نفر از موضوع اطلاع دارند؛ به واقع اکنون ما در یک دهکده جهانی زندگی می کنیم.

فضای مجازی به طور قطع در عصر کنونی با توجه به سرعت انتشار مطالب، مخاطب بیشتری نسبت به سایر رسانه ها دارد؛ رسانه هایی که تا چند سال پیش بسیار تاثیر گذارتر و مصداق «باید حرف حق را از آنان شنید» بودند اما اکنون مدار توجه به این رسانه ها بسیار کم شده است و فضای تمایل مخاطبان رسانه ای به سمت رسانه هایی رفته که صحت بسیاری مطالب آنان تائید شده نیست.

 در چند ماهه اخیر  این رسانه ها حتی تاثیر بسزایی بر اقتصاد کشور داشته و به واقع نقش موثری در گرانی ها و نابسامانی اقتصاد کشور داشتند  اما متاسفانه در خصوص مطالب این رسانه ها آن گونه که باید و شاید از جانب متولیان امر اقدام شایسته و قاطعی صورت نپذیرفته است.

شخصا بر این باورم که نباید نام مطالب منتشر شده توسط کاربران فضای مجازی را خبر نامید چراکه تنها چند محور از محورهای اصلی خبر را در بر می گیرد اما جذابیت این مطالب و قدرت در برگیری آن به حدی بالاست که در جامعه از آن با عنوان اخبار و آن هم اخبار موثق یاد می شود!

عاملی که باعث این تداخل پنهان شده است گروه ها و کاربران فاقد صلاحیت در میان کاربران حقیقی و دارای صلاحیت هستند؛ مقصود از کاربران دارای صلاحیت رسانه های مورد تائید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که بر حسب رسالت ذاتی خود در فضای مجازی نیز اطلاع رسانی می کنند، در واقع نگاهی گذرا به کانال ها و گروهها در فضای مجازی خود مبین این حقیقت است که یک شایعه از یک نقطه بسیار کوچک آغاز و در کمترین ساعت صدها هزار بازدید می خورد.

این گروه ها و کانال های مجازی نقش بسیار موثری در جامعه هدف خود ایفا می کند به نوعی که این نقش آفرینی نابخردانه نه تنها در مسائل اقتصادی بلکه در سایر حوزه های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی  نیز مشهود است.

رسانه های حبابی و اطلاع رسانی های دروغین
از این نوع رسانه ها می توان با نام رسانه های حبابی نام بر؛ روزانه صدها کانال و یا گروه در فضای مجازی شکل می گیرد که نیازمند رصد دقیق و بالایی هستند تا بتوان با نظارت بر آنها، اخبار درست و مورد وثوقی را به دست مردم رساند چراکه در این وهله تاریخی مردم بیش از هر دوره دیگری نیازمند اطلاع رسانی هستند و تلاش بر آن دارند تا با بهره گیری از ابزارهای در دسترس به نیازهای اطلاعاتی – خبری خود دست یابند.

عدم اطمینان کاربران به رسانه های رسمی و غیر رسمی
از سویی یکی از مشکلات بزرگی که گسترش بدون نظارت فضاهای مجازی و اخبار غیر موثق انتشار یافته در آن ایجاد می کند عدم اطمینان کاربران به رسانه است فارغ از اینکه این رسانه رسمی باشد و یا غیر رسمی و این می تواند به عنوان یک سم برای فضای اطلاع رسانی کشور تلقی شود؛ از سوی دیگر اطمینان بیش از حد به فضای مجازی توسط کاربران نیز یک آفت دیگر است که سبب می شود تا فضای کشور در التهاب قرار گیرد.

در هر صورت در دنیای کنونی نباید از موضوع جنگ نرم دشمن غافل ماند جنگی که اکنون مرزهای فرهنگی را در حال طی کردن است و علاوه بر تهاجم فرهنگی حمله به حوزه های دیگر مانند  اقتصادی، سیاست و مسایل اجتماعی را نیز مدنظر قرار داده است؛  ما امروز نیازمند آن هستیم تا با دقت و ذکاوت بیشتری در این فضا در برابر تهاجمات دشمن اقدام کنیم و باید به گونه ای در این حوزه  عمل کنیم و به نوعی از ابزارهای جدید در این راه بهره ببریم که برخورد رسانه ای ما نیز به اندازه برخورد رسانه ای طرف مقابل تاثیر گذار باشند.

* فعال رسانه‌ای و سرپرست خبرگزاری خبرآنلاین در اصفهان

۴۶

این جملات چیست؟ اوج خلاقیت شاخ‌های اینستاگرامی برای تبلیغ یک محصول یا یک مؤسسه خدماتی که مرزهای تبلیغات تجاری در رسانه‌ها را جا به جا کرده‌اند و هرکس فقط یک گوشی هوشمند داشته باشد، می‌تواند با روشن کردن دوربین جلوی تلفن همراهش از این دست تبلیغات بسازد؛ تبلیغاتی که حالا بعضی خانم‌ها خیلی علاقه به ایفای نقش در آن را دارند؛ چون نه محدودیتی دارد و نه نیازی به تخصصی خاص است.

بخش زیادی از زندگی ما آدم‌ها که در این دنیای مدرن زیست می‌کنیم، متأثر از پیام‌های تبلیغاتی است. پیام‌های تبلیغاتی در چارچوب‌های مختلف زندگی روزمره، مسائل کاری و حرفه‌ای ما را در بر می‌گیرند و آنچه در همه این سال‌ها موضوع تبلیغات در رسانه‌ها را به چالش می‌کشد، مسئله بازنمایی «زن» در آگهی‌ها و تبلیغات تجاری است.

زن‌ها در همه دوره‌ها در تبلیغات تجاری حضور داشته‌اند و در هر دوره‌ای با توجه به وضعیت اجتماع، بازنمایی متفاوتی از چهره زنان به مخاطب ارائه شده است. نحوه استفاده از زنان در تبلیغات رسانه‌ای در همه کشورها یکسان نیست و به تناسب هنجارهای موجود در هر جامعه‌ای تغییر می‌کند اما آنچه مشخص است، این است که از سال ۱۹۲۰ در نظام سرمایه‌داری برای فروش بیشتر کالاها از زنان در تبلیغات تجاری استفاده شد و خانم‌ها وسیله‌ای برای تزئین و فروش بهتر کالاها شدند و از سال ۱۹۶۰ به بعد کلیشه‌سازی زنان در آگهی‌ها رسماً آغاز شد.

در ایران نیز جایگاه زنان در تبلیغات صدا و سیما، کاملاً مبتنی بر موازین و مقررات شرعی است و رسانه ملی هم معمولاً سخت‌گیری‌های خاص خودش را در پخش چهره و پوشش بانوان در تبلیغات تجاری دارد. این سخت‌گیری‌ها هم به مراتب بیشتر از سخت‌گیری‌های مرسوم رسانه ملی در نمایش لباس و اندام بانوان در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی است اما همچنان جایگاه زنان در تبلیغات صدا و سیما پررنگ و در عین حال در سطح تبلیغ کالاهای خوردنی، بهداشتی و لوازم خانگی محدود شده است.

تبلیغات و آگهی‌ها علاوه بر صدا و سیما روی دیوارهای شهر، بیلبوردهای نصب‌شده در اتوبان‌ها و بزرگراه‌ها، پل‌های عابر پیاده، فروشگاه‌های زنجیره‌ای و مراکز خرید خودنمایی می‌کنند و همه این تبلیغات تحت تأثیر قوانین کشور هستند؛ قوانینی که از نحوه پوشش تا چگونگی استفاده از موسیقی و لحن صحبت‌کردن بازیگر را در بر می‌گیرند.

آنچه مشخص است اینکه تبلیغات در هر جامعه‌ای تحت تأثیر فرهنگ آن جامعه است و از طرف دیگر فرهنگ ما هم با تبلیغات، دستخوش تغییراتی می‌شود که گاهی مثبت و سازنده و بعضی وقت‌ها هم منفی و نگران‌کننده است. فرهنگ یک جامعه، شکل‌دهنده و جهت‌دهنده شیوه، رفتارها و ساختارهای تبلیغاتی در جامعه است و بایدها و نبایدهای تبلیغات را تبیین می‌کند. اما نبودن آگاهی‌های لازم در مورد فرهنگ و ابعاد مختلف آن در هر جامعه‌ای و از جمله جامعه خودمان، باعث می‌شود تا تبلیغات به بیراهه‌هایی کشیده شوند که نتیجه آن به بازتولید مبانی و الگوهای فکری و رفتاری غلط و مخدوش شود.

حالا فضای مجازی کار را راحت کرده است. آگهی‌دهنده فقط می‌خواهد دیده شود و نام برند تجاری‌اش را بر سر زبان‌ها بیندازد اما دیگر اینکه این تبلیغ چه از خروجی صدا و سیما باشد یا چه از زبان یک شاخ اینستاگرامی که چند صدهزار دنبال‌کننده دارد و ویدئوهایش دست به دست می‌چرخد، تفاوتی نمی‌کند. آنچه مهم است بر سر زبان افتادن برند تجاری است.

اینستاگرام هم در حال حاضر بهترین رسانه برای چنین تبلیغاتی است. هزینه تبلیغات در فضای مجازی بسیار پایین‌تر از تبلیغات در فضای رسمی است و هیچ محدودیتی ندارد. در فضای رسمی تبلیغات لوازم آرایشی، پوشاک خارجی، زیورآلات و … جایی ندارد اما در اینستاگرام می‌شود از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تبلیغ کرد.

این تبلیغ‌ها اساساً طراحی حاصی ندارند. فقط اینفلوئنسر دوربین موبایلش را روشن می‌کند و با هر ظاهری که دلش می‌خواهد، مقابل دوربین می‌نشیند و از خدمات بی‌نظیر آرایشگرش صحبت می‌کند یا چند ساندویچ را هم‌زمان می‌بلعد و از خدمات یک رستوران مشخص تعریف می‌کند؛ تبلیغاتی که نه نیاز به طراحی صحنه دارد و نه کارگردانی و تدوین می‌شود.

اما چه کسانی در این رقابت اینستاگرامی موفق‌ترند و می‌توانند آگهی بیشتری بگیرند؟ قطعاً جوابش را می‌دانید؛ زنان جوانی که چهره عجیب‌تری برای خودشان درست کرده‌اند، با ادبیات نامتعارفی صحبت می‌کنند یا بلدند برقصند و دابسمش درست کنند؛ تبلیغاتی که شاید شما با دیدنش بگویید واقعاً چه کسی حاضر می‌شود به این اشخاص آگهی بدهد؟ اما واقعیت این است که آگهی دهنده به هدف خود رسیده و به هر نحوی که شده نام خودش را در ذهن شما حک کرده است. حالا چه شما از آن تبلیغ خوشتان آمده باشد و چه پس از دیدن آن به نشانه تحقیر پوزخند زده باشید.

حالا مدتی است که این تبلیغات از حالت آگهی تجاری درآمده و کاربران اینستاگرام هم برای سرگرمی به صاحبان این صفحه‌های عجیب سفارش تبریک تولد می‌دهند. نحوه سفارش تبریک تولد به این صورت است که شما مبلغ ۱۵۰ هزار تومان مثلاً به صفحه «تیناجون» یا «آناجون» واریز می‌کنید تا تولد دوست شما را تبریک بگوید و «آناجون» هم پس از دریافت فیش واریز شما دوربین موبایلش را روشن می‌کند و تولد عزیزانتان را تبریک می‌گوید و هر جمله مؤدبانه و غیر مودبانه‌ای که شما دلتان بخواهد را در ویدئو بیان می‌کند. اگر چه کاربران شوخی شوخی این آگهی‌ها را سفارش می‌دهند اما «تیناجون» و «آناجون» جدی جدی پولدار می‌شوند.

قیمت تبلیغات اینستاگرامی با توجه به تعداد دنبال‌کنندگان این صفحات از دو میلیون تومان تا ۵۰ میلیون تومان متفاوت است. مثلا یک آقا پسر که معمولا ویدئوهای طنز همراه با فحاشی منتشر می‌کند و در اغلب آنها هم روسری به سر دارد، برای هر تبلیغ به صورت پست، ۵۰ میلیون تومان و برای هر استوری مبلغی کمتر دریافت می‌کند. خانم دیگری هم که تبلیغ آرایشگاه زنانه می‌کند، حدود ۴۰ میلیون تومان بابت هر تبلیغ می‌گیرد.

روند تبلیغات مجازی در حال حاضر به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد حتی شرکت‌ها و نام‌های تجاری بزرگ هم ترجیح می‌دهند که برای معرفی خود به سمت تبلیغات نامتعارف اینستاگرامی بروند و تا می‌توانند از فضای رسمی فاصله بگیرند؛ آگهی‌هایی که معلوم نیست قرار است در آینده سر از کجا در بیاورند.

۲۳۲۳۵۲۳۵

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ۱۰ تیم محبوب ورزشی آسیا که بر اساس تعامل کل در اینستاگرام در طول ماه مارس ۲۰۲۰ رتبه بندی شده اند که تیم پرسپولیس در رده دوم این لیست قرار دارد. در این رده بندی تیم Chennai Super Kings از لیگ کریکت هند در صدر قرار دارد.

۲۵۶ ۴۳

از تلاش برای کاهش استرس تا زنده خواری حیوانات مقابل دوربین برای جذب مخاطب

به گزارش خبرآنلاین، این احساس با تماشای ویدیوهایی با محتوای زمزمه کردن یا صداهایی مانند خرد شدن، مچاله شدن و صدای کاغذ و صداهایی مشابه آنها یا حتی صدای غذا خوردن تحریک می‌شود.

هرچند که تا به حال درباره تاثیر این پدیده هیچ آزمایش علمی صورت نگرفته است، با این وجود بسیاری از مخاطبان این فیلم‌ها ادعا می‌کنند که دیدن این ویدیوها به کاهش علام افسردگی، بی‌خوابی و اضطراب در آنها کمک قابل توجهی کرده است و طبق تحقیقات انجام شده، مردم متداول‌ترین دلیل تماشای این ویدیوها را کاهش استرس دانسته اند. برخی نیز معتقد اند که اasmr ضربان قلب را کاهش داده و سلامت کلی را بهبود می‌بخشد.

بعضی پزشکان هم می‌گویند که این احساس رضایت و آرامش بعد از دیدن ویدیوها ناشی از ترشح مواد شیمیایی عصبی مانند دوپامین، اندورفین، اکسی توسین در بدن است که حتی می‌تواند اعتیاد آور باشد.

حتی همه گیر شدن این تکنیک در دنیا باعث شده تا طراحان تبلیغات تلاش کنند تا برای فروش بهتر و تاثیر گذاری بیشتر روی مخاطبان خود، از asmr استفاده کنند.

با این وجود، تاثیر این تکنیک برای همه افراد یکسان نیست و حتی ممکن است این ویدیوها در برخی نه تنها باعث آرامش و کاهش استرس نشود که علائمی کاملا متضاد ایجاد کند. میسوفونیا یا صدا بیزاری اختلالی عصبی است که فرد مبتلا به آن از شنیدن برخی صداها دچار احساسات شدیدی مانند عصبانیت، انزجار یا حتی تمایل به ترک محل می‌شود.

اما اخیرا یکی از اعمالی که با asmr ترکیب شده و شاید بیشتر از خود این تکنیک در اینستاگرام محبوب شده است موکبانگ ها یا نمایش‌های خوردن هستند که توسط کره‌ای‌ها ابداع شد و کم کم در سراسر دنیا باب شد؛ حتی اخیرا پایشان به ایران هم باز شده است و با چرخی ساده در اینستاگرام به راحتی می‌توانید اینستاگرامرهایی را پیدا کنید که پشت یک میز رنگارنگ از غذاها نشسته اند و میکروفونی را نزدیک دهانشان ضبط کرده اند و به سفارش فالورهایشان یا علاقه خودشان غذای خاصی را برای مخاطبانشان میخورند!

هرچند که این اتفاق ممکن است به نظر عده‌ای مسخره به نظر برسد، اما باید گفت که در اغلب موارد، گرسنه شدن و آب افتادن دهان بعد از تماشای این ویدیوها، تنها اتفاقی نیست که برای مخاطبان می‌افتد؛ بلکه ترشح اندروفین و مواد شیمیایی در مغز کار خودش را می‌کند و فرد به دیدن این ویدیوها معتاد می‌شود.

از همه جالب‌تر درآمد زایی یوتیوبرها و اینستاگرامرها از طریق این تکنیک است. یک ویدیو ASMR که از اقبال خوبی در اینترنت برخوردار شده باشد، حتی می‌تواند تا ۱۶ میلیون بازدید را به خود اختصاص دهد. و درامد و شهرت بسیار خوبی برای اجرا کننده آن به همراه داشته باشد. برخی از آنها هم برای جذب مخاطبان بیشتر به خوردن غذاهای عجیب و غریب و حتی سلاخی کردن زنده زنده موجوداتی که اغلب دریایی هستند و خوردن آنها به صورت خام جلوی دوربین روی می‌آورند که هرچند با واکنش خوبی از طرف مردم روبه رو نمی‌شود اما بازدیدهای صفحات آنها را بالا می‌برد و همین به نوعی برای اینکه شهرت بیشتری داشته باشند و درآمد بیشتری کسب کنند، کافی است.

اجرای شوی غذا (موکبانگ) هم از این قائده مستثنی نیست و حتی علاوه بر درآمد و شهرت، رستوران‌های مختلف حاضرند برای تبلیغ، انواع و اقسام غذاهای خود را برای این اجراکنندگان بفرستند و حتی به آنها هزینه پرداخت کنند و در مقابل از آنها بخواهند تا غذایشان را جلوی دوربین بخورند.

شغلی که شاید از نظر خیلی از افراد ایده آل و جذاب به نظر برسد. دریافت پول و غذای رایگان تنها برای خوردن آن جلوی دوربین!

۴۷۲۳۲

چرا وب‌گردی و پرسه زیادی در اینترنت ما را عصبانی می‌کند؟

گاهی اوقات زمان‌های استرحت و خالی خود را مشغول فیلم دیدن، چت کردن یا فقط در حال گشتن در اینترنت سپری می‌کنیم. دقیقا بعد از گشتن حدود ۲ الی ۳ ساعت در اینترنت با فشاری عصبی زیاد گوشی را خاموش می‌کنیم و در گوشه‌ای می‌اندازیم، با خود می‌گوییم: «کلافه‌ام کرد، دیگر بس است». «ایرنا زندگی» در ادامه به موضوع عصبانیت ناشی از استفاده زیاد اپلیکیشن‌ها می‌پردازد که در این روزهای در خانه ماندن، بیشتر هم شده است.

علت عصبانیت در همه افراد یکسان نیست و به دسته‌های زیر تقسیم می‌شوند، شما جزو کدام دسته هستید؟

ما را از زندگی خود دل‌سرد می‌کند

همه ما بارها این جمله را که می‌گوید: «ظاهر زندگی کسی را با باطن زندگی خود مقایسه نکنید» را شنیده‌ایم؛ اما بیایید قبول کینم هر چه این جمله ساده است فهماندن آن به کودک درون کاری بس دشوار است. اتفاقی که برای‌مان میفتد این است که این کودک بازیگوش درون ما هر چه را که می‌بیند می‌خواهد و از ما می‌خواهد که خواسته‌اش را برآورده کنیم؛ اما آیا می‌توانیم؟ و همین موضوع باعث عصبانیت بی اساس ما از خودمان، زندگی‌ای که داریم و حتی همسرمان می‌شود. کودک درون مانند تمام کودکان نیاز به حمایت، نوازش و محافظت دارد. می‌توانیم از اول خود را از این آسیب‌های روانی دور نگاه داریم، چرا که بعد از گذشت مدتی منجر به مشکلات روانی‌ای از جمله افسردگی، اسکیزویید و حتی مازوخیسم می‌شود.

این زندگی، سبک زندگی ما نیست

به این فکر می‌کنیم که چقدر اینترنت خوب است و چقدر کارها را برای‌مان راحت کرده است. دقیقا همینطور است؛ اما گاهی اوقات باید قبول کنیم یک نسخه برای همه کارساز نیست. شما به جای اینکه از قاب اینستاگرام یک جمله از کتاب یا یک دیالوگ از یک فیلم را بخوانید برای‌تان نه تنها کارساز نیست؛ بلکه دقیقا این چیزی است که در سبک زندگی شما نیست. انسان‌های ایدهآلیست، کسانی که همه چیز را کامل و بی نقص می‌خواهند و برای آن تلاش می‌کنند با این چند جمله نصفه و نیمه تغذیه نمی‌شوند و بیشتر در خود عطش ایجاد می‌کنند. حالا شما باید ببینید اگر انسان ایده‌آل گرایی هستید چند ماه است که در خود عطش ایجاد کرده و به آن پاسخ ندادهاید. خشم شما به علت تغذیه نشدن روح شماست. بیایید قبول کنیم هنوز هم خریدن و خواندن کتاب کاغذی و دیدن یک فیلم کامل برای‌مان دلچسبتر از رفرش کردن صفحه مجازی است.

فکر کارهای مانده بر ما فشار می‌آورد

گاهی اوقات با وجود دانستن این موضوع که کارهای عقب افتاده داریم ولی نمی‌توانیم دست از فضای مجازی بکشیم و به نوعی قدرت تصمیم گیری‌مان را از دست می‌دهیم. در این زمان ما داریم کاری را انجام می‌دهیم که به نوعی تفریح تلقی می‌شود؛ اما بخشی از مغز ما همچنان درگیر کارهای جدی‌تری است که باید انجام می‌دادیم بنابراین نه تنها خستگی در نکرده؛ بلکه خسته‌تر هم شده است. زیرا مدام در حال جدال برای یادآوری خود به شما بوده است. در آخر این جدال بین کارهای مهم‌تر و تفریح هر چند ناکام، ما را به عصبانیت می‌کشاند و این گونه است که دیگر تمرکز لازم برای انجام کارهای جدی را نداریم.

۴۷‍۲۱۲