به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین استان کرمان، مدیر روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی کرمان در خصوص وضعیت گردشگری زمستانه در استان کرمان توضیح می دهد: در کل کشور گردشگری زمستانی مورد توجه قرار نگرفته و به تبع آن کرمان هم برنامهای در این خصوص نداشته است، یکی از عمده دلایل مورد استقبال نگرفتن گردشگری در فصل زمستان ، نبود تعطیلات این فصل در ایران است زیرا بیشتر قشر گردشگری در کشور ما خانواده هایی هستند که فرزند دارند و بیشترین پیک سفر در ایران در ایام نوروز و تابستان بوده که مدارس تعطیل هستند. بارها پیشنهاداتی از طرف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای تعطیل کردن ایامی از سال در زمستان داده شده تا هم صنعت گردشگری رشد کند و هم خانواده ها از فصل سرما برای سفر استفاده کنند، اما این موضوع هیچ وقت مورد تایید قرار نگرفته است. این در حالی است که در بسیاری از کشورها، روزهایی را تحت عنوان گردشگری زمستانی روستایی، اختصاص داده اند.
محمدمهدی افضلی یکی از زیرساخت های گردشگری زمستانی را وجود خانه های بومگردی اعلام می کند که در استان کرمان از چند سال گذشته تا به الان رشد بسیار خوبی داشته اند و این خانه ها برای مناطقی در نظر گرفته شده که صرفا مراکز اقامتی و هتل نداشته باشند. تعداد خانه های بوم گردی در استان کرمان به ۳۱۰ مورد رسیده است و شامل همه نقاط استان می شود که به گفته او: ممکن است مناطقی مثل شهداد که گردشگر بیشتر دارند، تعداد خانه ها هم آمار بالایی داشته باشند مثلا در همین شهداد تعداد خانه های بومگردی به ۳۳ مورد می رسد.
مدیر روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان ادامه می دهد: درواقع گردشگری زمستانی میتواند به یکی از مقاصد استان کرمان تبدیل شود زیرا می توان از کویر بهترین استفاده را در زمستان برای این منظور داشت اما با این حال مردم در زمستان بیشتر کیش یا بندرعباس را برای سفر انتخاب می کنند و این نشان می دهد که توزیع سفر در کشور ما عادلانه نیست. علاوه بر آن تبلیغات کافی هم برای معرفی کرمان توسط دولت و یا صدا و سیما انجام نشده است. در کل برای پیشرفت در صنعت گردشگری نیاز به توضیح سفر در ماباقی ایام سال هستیم. به طور مثال اگر تعطیلات زمستانی داشته باشیم، سرمایه گذاری ها هم در این زمینه افزایش پیدا می کند و مراکز اقامتی هم بیشتر می شود.
میمند، باغ شاهزاده ماهان، سیرچ، دلفارد جیرفت، بم، فهرج، ریگان، پتانسیل گردشگری زمستانی را دارند، البته لازم به ذکر است که با وجود خانه های بوم گردی در سرتاسر استان، امکان سفر در همه ایام سال برای گردشگران به وجود آمده که می توانند از طریق سایت سازمان اسم و محل خانه های بوگردی را جستجو و برای مقصد انتخاب کنند.
علی خضری مقدم به عنوان راهنمای تورهای گردشگری در خصوص جاذبه های گردشگری زمستانی استان کرمان توضیح می دهد : گردشگری جنبه های مختلفی از جمله تفریحی، تاریخی، فرهنگی، ادبی، ماجراجویانه و…دارد که معمولا نهادهای مختلف قابلیت های همان فصل را در نظر میگیرند اما گاهی خوش و آب و هوایی مقصد همیشه تعیین کننده شروع سفر به آن محل نیست. گردشگر ماجراجو میتواند با به چالش کشیدن خود در سرما و گرما هم به سفرهای خود در مناطق گردشگری بپردازد.
این راهنمای گردشگری ادامه می دهد: به طور کل در گردشگری اصلی به نام چهار اس مطرح می شود که سه مورد آن در ایران تعریف می شوند،یکی از آن ها شن (Sand) است که شن درمانی در ظهر های زمستان کویر می تواند مورد توجه قرار بگیرد، مورد بعدی آفتاب(Sun) است . آفتابی که در کویر وجود دارد. دریا (Sea)مورد سوم است که در استان ما وجود ندارد اما می توان آب را در کرمان برای آن تعریف کرد، که آبشار کشیت در گلباف کرمان و یا آبگرم هایی مثل سیرچ،گور gever در جاده راین- جیرفت می توانند مثال های خوبی در این خصوص باشند.
خضری مقدم ادامه می دهد: استان کرمان به اعتقاد بسیاری از کوهنوردان به بهشت کوه های ایران معروف است، در فصل زمستان بعضی از کوه ها که ارتفاع بالای چهار هزارمتر دارند مانند قله های جوپار، هزار، پلوار و… پوشیده از برف هستند که در صورت یخ بندان، با وجود کوهنوردان خوبی که استان دارد می توانند برای یخ نوردی در زمستان در نظر گرفته شوند. باید گفت یکی دیگر از پتانسیل های گردشگری زمستاتی استان، تجربه سفر به شهرستان بافت و مشاهده دره ها و کوههای سربرافراشته در انبوه مه غلیظ در زیر پا است که تداعی کننده حسی تقریبا شبیه به دیدن جنگل ابر شاهرود است.
این راهنمای گردشگری، تبلیغات در جذب گردشگر را بسیار مهم می داند و معتقد است که کرمان در این زمینه اقدامات لازم و کارامدی را در مقایسه با استان هایی مانند اصفهان و یزد و… نداشته است. به گفته او: با همه مشکلاتی که وجود دارد گردشگر و توریست زیادی در فصل زمستان برای همین قابلیت ها به کرمان مراجعه می کنند. اما مساله اصلی این است که در استان کرمان برای توسعه پایدار گردشگری باید از نیروهای متخصص و کارشناس استفاده شود، تا بتواند اثرگذاری لازم در جذب گردشگر را داشته باشد. علاوه بر این کرمان در بحث آمار هم ضعیف است یعنی متخصصی که بتواند آمار در زمینه میزان ورود گردشگر را ارایه دهد نداریم، هر چند که قبل از آمارگیری نیاز به داشتن تعریف دقیقی از گردشگر داریم که با توجه به نبود تعریفی واحد از کلمه گردشگر، کار را نیز سخت می کند. البته با الگو گرفتن از سایر شهرهای مهم توریستی دنیا می توانیم در بحث امار هم مشکلاتمان را حل کنیم. زیرساخت های ضعیف در حوزه گردشگری کرمان هم مساله بعدی است. با توجه به اینکه استان کرمان یکی از غنی ترین و تروتمندترین استان های ایران است میتواند در زمینه فراهم کردن زیر ساخت ها گام موثری بردارد که آن هم نیاز به مدیریتی کارامد و دلسوز دارد تا انگیزه زیادی در سرمایه گذاران داخلی و خارجی برای سرمایه گذاری در این استان زیبا ایجاد کند.
خضری مقدم در خصوص اقامت های بوگردی می گوید: این اقامت گاه ها به جایی گفته می شود که از صفر تا صد آن بومی باشند، غذایی که سرو میشود، لباسی که جامعه محلی می پوشد، بنایی که به عنوان اقامتگاه بوم گردی استفاده می شود نیز باید از مصالح بومی ساخته شده باشد. اما در استان ما گردانندگان اقامتگاههای بوم گردی آموزش کمتری دیده اند و کم تجربه تر هستند که این نیز تلاش سازمان میراث فرهنگی استان را می طلبد تا با آموزش مداوم جوامع محلی توسط کارشناسان متخصص ،کیفیت خدمات ارایه به گردشگر را افزایش دهند تا میزان رضایتمندی او از استان بالا برود.خصوصی سازی هم مساله مهمی است که باید به آن توجه شود ، اگرچه سرمایه گذار خصوصی میتواند با توجه به پتانسیل هایی که کاملا توجیه اقتصادی در زمینه گردشگری دارند اقدام به سرمایه گذاری نموده اما این موضوع در کرمان، وضعیت خوبی ندارد که از جمله این مشکلات بخش خصوصی، عدم داشتن استقلال کافی و همچنین بحث زیرساخت هاست.
خضری مقدم بر روی پایداری و حفظ مناطق گردشگری تاکید زیاد دارد و پیشنهاد می دهد: سیاست سازمان میراث فرهنگی و گردشگری می تواند قرار دادن توسعه پایدار به عنوان یک چارچوب برای سرمایه گذار خصوصی باشد و الزام شود که سرمایه گذار به شرط گذراندن دوره های مناسب آموزشی و تسلط کافی در خصوص مناطق محلی، آب و هوا و … می تواند فعالیت های خود را در زمینه گردشگری استان داشته باشد.
در بحث جاذبه های گردشگری حفاظت از این مناطق بسیار مهم است خیلی از مناطق ناشناخته هستند و تضمینی وجود ندارد که بعد از معرفی آن ها همین طور بکر و سالم بمانند.
۴۶
منبع : خبر آنلاین
