برچسب: امام حسين (ع)

  • سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر
    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    ایسنا/خراسان رضوی اگر بخواهیم قاب محرم را از لابه‌لای سال‌های سپری شده عمرمان بیرون بیاوریم و توصیفش کنیم، به نمادهای مشترک بسیاری در گوشه‌گوشه این قاب می‌رسیم؛ محال است کودکی‌ ما از دسته‌روی‌ها و صدای سنج‌ها و زنجیرهایی که هر بیننده از تماشای نظم موجود در آن به وجد می‌آید، خالی باشد، یا کسی نیست که محرم را بی چای روضه و نذری‌های مرسوم در ایستگاه‌های صلواتی گوشه و کنار شهر تجربه کرده باشد.

    این روزها اما واژه‌ای عجیب‌تر و در عین حال قریب‌تر و تکراری‌تر از کرونا نیست که یک جهان را در بی‌حساب و کتابی خود غرق و کلافه کرده باشد. گرد و خاک همین واژه تکراری، خرده‌عادت‌هایی را از قاب محرم ذهن ما کنار زد. هیات‌ها و مراسم عزاداری حالا باید متاثر از این شیوع، مسیر جدیدی در برپایی عزاداری‌ها می‌پیمودند؛ از خلاقیت‌ها و تغییرات در نذری‌ها گرفته تا رعایت فاصله‌ها در مراسم، همه و همه باید دست به دست می‌دادند.

    با این حال اما محرم همان محرم و غم نهفته در تاسوعا و عاشورایش همانی بود که سال‌های سال است می‌شناسیم. باوجود برگزاری باشکوه بسیاری از مراسم‌ها، عزادارانی هم بودند که به دلیل نگرانی خود و خانواده‌شان از ابتلا به کرونا از هیات‌ها و روضه‌های حضرت سیدالشهدا(ع) دور بودند؛ دوری که علاوه بر غم غریبانگی حسین(ع) غمی دیگر بر دل عزاداران وارد کرد.

    خبرنگار ایسنا، با حضور در هیات‌ها و گفت‌وگو با عزاداران حسینی، از حال و هوای آنان در محرم ۹۹ روایت می‌کند:

    مردم به روضه‌های حضرت سیدالشهدا (ع) عادت دارند و نمی‌توانند از آن دوری کنند

    یک خانم که در گوشه‌ای از خیابان مشغول عزاداری بود، درباره حال و هوایش در محرم ۹۹ می‌گوید: محرم امسال از روضه‌ها گرفته تا حرم امام رضا (ع) همه چیزش غریبانه بوده است. مردم ۶ ماه است در هیچ مراسم و جلسه مذهبی مانند دعای توسل، دعای کمیل، شب‌های قدر در ماه رمضان و… شرکت نکرده‌اند و حسابی دل‌شان گرفته و داغدار هستند. هر جایی را نگاه می‌کنید، خیابانی را بسته‌اند تا مردم بتوانند در عزاداری‌های ماه محرم شرکت کنند. مردم به حضور در این مراسم‌ها عادت داشته‌اند و نمی‌توان آن‌ها را از جلسات روضه سیدالشهدا(ع) دور نگه‌داشت.

    وی اضافه می‌کند: خداراشکر مردم خودشان هم پروتکل‌های بهداشتی را به خوبی رعایت می‌کنند و هیچ‌گونه پذیرایی هم صورت نمی‌گیرد. اگر قرار است برای شرکت در مراسم ماه محرم نگران سلامتی خود باشیم، باید همان‌قدر هم در هنگام خرید و انجام کارهای ضروری خود در بیرون از خانه نگران سلامتی خود باشیم. کسانی که نگران سلامتی خود هستند، معمولا بیشتر فاصله خود را رعایت می‌کنند. گاهی اوقات هم حریف جوانان نمی‎شویم، اما معمولا خادمان و پرسنل برگزاری هیات مدام تذکر داده و ماسک و پلاستیک توزیع می‌کنند.

    آقایی که به همراه کودک شیرخوار خود با فاصله بیشتری نسبت به سایر عزاداران مشغول عزاداری بود، ادامه می‌دهد: به خاطر بچه‌ام مجبور شدم فاصله‌ام را با سایر عزاداران بیشتر رعایت کنم. با وجود کرونا باز هم خدا را شاکر هستیم که مراسم امسال برگزار شد و هیات‌هایی هستند که برنامه‌های خود را باشکوه برگزار کردند. شب‌های اول محرم را در خانه سپری و از تلویزیون برنامه‌ها را دنبال می‌کردیم. شب‌های آخر دیگر دل‌مان دوام نیاورد و به این هیات آمدیم. قطعا مراسمی که در خانه و از طریق صدا و سیما پخش می‌شود قابل مقایسه با روضه‌های هیات نیست. مادرم به خاطر سن بالایش در هیچ یک از مراسم هیات‌ها نتوانست شرکت کند و به لحاظ روحی ضربه دید و دلش حسابی پر است.

    وی خاطرنشان می‌کند: این شرایط به طور ناگهانی برای محرم امسال به وجود آمد. اگر تعداد این هیات‌ها افزایش یابد، جمعیت شرکت‌کننده در هیات‌ها نیز متعادل‌تر می‌شود و مردم هم مجبور نیستند برای حضور در مراسم باشکوه یک هیات فاصله زیادی از خانه خود را طی کنند. اگر فضاهای باز بیشتری در سطح شهر در اختیار هیات‌ها قرار دهند، قطعا با ازدحام کمتری روبرو خواهند شد.

    روضه‌های امام حسین (ع) به دلم آرامش می‌دهد

    جوانی که برای روزهای پایانی دهه نخست محرم به مشهد سفر کرده، با اشاره به این که در این محرم غریبانگی امام حسین(ع) را به خوبی حس کرده است، می‌گوید: به دلیل فاصله‌های زیاد میان عزاداران، شاید جمعیت عزاداران در هیات‌مان به ۱۰۰ نفر می‌رسید، اما سال گذشته در همین هیات بیش از ۱۰۰۰ نفر در مراسم آن حضور پیدا می‌کردند؛ هیئتی است که مداح و سخنران خوب دارد و مردم همیشه از برنامه‌های آن استقبال می‌کردند، اما امسال به خاطر شرایط شیوع کرونا مردم تا حدودی عزاداری‌های خود را در خانه برگزار می‌کردند.

    وی ادامه می‌دهد: هر ساله با آغاز ماه محرم در خیابان‌ها چادرها و ایستگاه‌های صلواتی مداحی پخش می‌کرده و چای و نذری توزیع می‌شد، اما امسال مردم به خاطر ترسی که از کرونا داشتند، در خانه قرنطینه بودند و برخی محرم را در خانه‌هایشان سپری کردند. هیات‌ها شور همیشگی را نداشتند. هیات باید شور داشته باشد. به خاطر فواصلی که میان عزاداران به وجود آمده بود، اغلب مراسم از گرمی همیشگی برخوردار نبود.

    این جوان بیان می‌کند: امسال مشکلاتی برایم پیش آمده بود و به مراسم ماه محرم نیاز داشتم. دلم می‌خواست در یک مجلس روضه شرکت کرده و خودم را خالی کنم. وقتی که حس امسال را با سال گذشته مقایسه کنیم، متوجه تفاوت‌ها می‌شویم. به خصوص این که اگر در سال گذشته هم به کربلا رفته باشیم، تمام صحنه‌ها، خاطرات و غریبی امام حسین(ع) برایمان مدام تداعی می‌شود. دنبال بهانه‌ای بودم تا در مراسم پرشوری شرکت کنم و به حس و حال مدنظرم دست یابم؛ حسی که به آن نیاز دارم، اما هنوز پیدایش نکرده‌ام.

    وی خاطرنشان می‌کند: متاسفانه صدا و سیما برنامه‌ریزی مناسبی ندارد. صدا و سیما باید برنامه‌ریزی داشته باشد که در ساعت مشخص چه مراسمی پخش خواهد کرد تا کسانی که در خانه هستند خود را با برنامه‌های تلویزیون هماهنگ کنند. اگر هم کسی از یک برنامه‌ای جا ماند، بتواند صبح، ظهر یا شب از برنامه دیگری استفاده کند.

    خانم دیگری که در حاشیه کوه‌پارک مشهد مشغول عزاداری بود، ضمن تقدیر از برگزاری روضه‌های امام حسین(ع) در فضای باز و با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی می‌گوید: شب اولی است که در برنامه این هیات شرکت می‌کنم. خدا خیرشان بدهد که با وجود این بیماری نگذاشتند مردم از روضه‌ها دور بمانند. سایر شب‌های دیگر محرم را یا در خانه می‌ماندیم و یا به همراه خانواده همسرم دور هم جمع شده و زیارت عاشورا می‌خواندیم. اما حس و حال مراسم هیات را نمی‌توان در روضه‌های خانگی جست وجو کرد. اگر مسئولان توصیه دارند که حسینیه خانگی داشته باشید، باید به برنامه‌ها و مراسم‌های تلویزیون نیز سر و سامان دهند.

    زائر مجاور حرم امام رضا(ع) در خصوص شرایط و حال و هوای خود در ماه محرم امسال می‌گوید: در محرم سال‌های گذشته دفعات بیشتری به حرم امام رضا (ع) می‌آمدم که معمولا این اتفاق با همراهی دوستانم رخ می‌داد، اما در سال جاری تقریبا این کار نشدنی بود و تقریبا هیچ کدام از دوستانم حاضر به خروج از خانه و رفتن به اماکن پرازدحام نبودند.

    وی عنوان می‌کند: شب‌های محرم زمان‌هایی است که تا سال بعد تکرار نخواهد شد و هر آدمی تمایل دارد در این ایام کاری انجام دهد. ماه رمضان نیز همین‌گونه گذشت و تقریبا تمام ایام آن ماه هم در خانه بوده و نتوانستم به اماکن مذهبی بروم. البته چند مرتبه‌ای به حرم و یا سایر اماکن مذهبی رفتم، شاید اگر تمام مردم توجه بیشتری به مسائل بهداشتی می‌کردند، مخاطرات ابتلا به بیماری کاهش می‌یافت و شرایط بهتری را در محرم امسال تجربه می‌کردیم. تنها آرزویم در این شب‌ها پایان این روزهای سیاه کرونایی و پیدا شدن راه درمانی برای این بیماری است تا بتوان با خیالی آسوده به زندگی عادی بازگشت.

    بچه هیاتی‌ها باید در رعایت پروتکل‌های بهداشتی الگوی جامعه باشند

    یکی از عزاداران حسینی که به دلیل شرایط شیوع کرونا ترجیح داده دهه نخست محرم را در خانه سپری کند، عنوان می‌کند: در شب نخست در مسجد محل‌مان شرکت کردم، اما به دلیل نگرانی بابت ابتلای خود و خانواده‌ام ترجیح دادم سایر شب‌های دهه نخست محرم را در خانه بمانم و از برنامه‌های تلویزیون استفاده کنم. در سال‌های گذشته در هیات محل‌مان شرکت می‌کردم، اما امسال به خاطر کرونا مجبور شدم در خانه بمانم. برنامه‌ای که از تلویزیون و فضای مجازی پخش می‌شود نمی‌تواند با برنامه‌هایی که در هیات‌ها و مساجد برگزار می‌شود برابری کند. مساجد را باید همیشه پر نگه‌داریم، اما امسال شرایط خاصی به وجود آمده است. مراسم‌ها و برنامه‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شد بهتر از سال‌های گذشته بود. با این حال با توجه به این که تعداد زیادی از مردم نمی‌توانستند در هیات‌ها حضور یابند، برنامه‌های بیشتری در تلویزیون باید تدارک دیده می‌شد.

    وی در خصوص نقش مداحان و سخنرانان در ایام سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) خاطرنشان می‌کند: ستاد کرونا دستوراتی داده که لازم‌الاجرا است و برگزاری مراسم محرم نیز باید برگزار شده و تعطیل نشود. همانطور که مداحان و سخنرانان برای سایر نکات دیگر امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، باید مدام به جوانان برای استفاده مرتب از ماسک تذکر داده و الگو سایر افراد باشند. کرونا ویروسی است که با کسی شوخی ندارد. هرکسی رعایت نکند، چه مذهبی و چه غیرمذهبی امکان ابتلایش وجود دارد. از افراد مذهبی و بچه هیاتی‌ها انتظار می‌رود که با رعایت صحیح و کامل پروتکل‌های بهداشتی بهانه دست بیگانگان ندهند. هیاتی‌ها و مداحان وظیفه دارند که تذکر بیشتری در این خصوص داده و به این نحو از انتشار بیشتر این بیماری جلوگیری کنند.

    توجه به پروتکل‌های بهداشتی در راستای توجه به دستورات امام حسین(ع) است

    این عزادار حسینی ضمن اشاره به تاکیدات مقام معظم رهبری و لزوم رعایت پروتکل‌های بهداشتی می‌گوید: اجرای دستوراتی که ستاد کرونا ابلاغ کرده بر همه واجب است. مقام معظم رهبری که برای اجرای دستورات ستاد مبارزه با کرونا تاکید داشته‌اند، خودشان به خوبی رعایت می‌کنند و مراسم در بیت رهبری فقط با حضور سخنران و مداح برگزار می‌شود. بنابراین اگر من بچه هیاتی مدعی هستم که از ولی‌فقیه اطاعت می‌کنم، باید بیشتر از سایر افراد به رعایت پروتکل‌های بهداشتی توجه داشته باشم. اکثر هیات‌ها پروتکل‌های بهداشتی را به خوبی رعایت کرده و مراسم خود را در فضای باز برگزار می‌کنند. جای تقدیر دارد که علاوه بر توجه به نکات بهداشتی، به روضه‌های محرم هم توجه داشته‌اند. برخی از هیات‌ها که تعداد آن‌ها اندک است به نکات بهداشتی توجه کمتری دارند. در حالی که در این مساله نیز باید از ولی فقیه پیروی کرد.

    وی اضافه می‌کند: حضرت عباس (ع) زمانی که امامش به او دستور می‌دهد برای طفلان آب بیاورد اطاعت می‌کند و فقط برای آب آوردن به شریعه فرات می‌رود. ایشان نیز به دنبال اطاعت از دستور امام حسین (ع) به علقمه می‌رود و هدف جنگ ندارد. بنابراین پا گذاشتن روی میل نفس مهم‌تر از اجرای مراسم عزاداری تحت هر شرایطی است. ولی فقیه و نماینده امام زمان(عج) وقتی دستور می‌دهد که رعایت نکات بهداشتی باید در اولویت قرار گیرد، بر تمام عزاداران اطاعت از این دستور واجب است. اگر به این دستورات عمل نکنیم مانند این است که مراسم عزاداری امام حسین(ع) را اجرا کرده‌ایم اما به سخنان صاحب این عزا توجهی نداشته‌ایم.

    این عزادار حسینی عنوان می‌کند: خداوند یک سری قوانین تغییرناپذیر دارد. اثرات ویروس کرونا نیز یکی از این قوانین است. اگر کسی ضریح امام رضا (ع) را ببوسد و ضریح به ویروس آلوده باشد، آن فرد مبتلا خواهد شد. این خاصیت این ویروس است. چرا نکات بهداشتی را رعایت نکرده و خود را آلوده کنیم و بگوییم امام رضا و امام حسین (ع) از ما حفاظت خواهند کرد! امام رضا (ع) خودشان به وسیله سم به شهادت رسیده‌اند. سم و یا ویروس مسلمان و غیرمسلمان را درگیر خواهد کرد. نمی‌توانیم از امامان انتظار داشته باشیم که در تجمعات حضور یابیم و بگوییم به خاطر حفاظتی که از ما دارند مبتلا نخواهیم شد. در واقع طلبکارانه است که خطا کنیم و امامان خطای ما را بپوشانند.

    کرونا خلاقیت‌های جدیدی در برگزاری مراسم سوگواری ماه محرم ایجاد کرد

    کارگردان برگزاری یکی از هیات‌های مشهد ضمن اشاره به خلاقیت‌های ایجاد شده در برگزاری مراسم عزاداری محرم ۹۹ می‌گوید: شیوع ویروس کرونا فرصتی فراهم کرد تا مردم بیشتر برای امام حسین (ع) دور هم جمع شوند و سازمان‌ها و ارگان‌های مختلف را دور هم جمع کرد، شهرداری، نقاط مختلف از فضاهای باز شهر را در اختیار هیات‌ها و مردم قرار داد. شاید کسی فکرش را هم نمی‌کرد که در زمین چمن‌ها، پارک‌ها و کوه مکانی برای برگزاری مراسم عزاداری برپا شود. با ویروس هم نمی‌توان از کنار عشق امام حسین(ع) گذشت. با وجود این که چند شبی است که هوای مشهد رو به سردی می‌رود، اما باز هم مردم از مراسمی که روی کوه و یا در پارک‌ها برگزار می‌شود استقبال خیلی خوبی کرده‌اند. امسال خلاقیت‌هایی در برگزاری مراسم عزاداری‌ها داشته‌ایم و به نظرم همین که مراسم عزاداری از زیر سقف‌ها خارج و به فضای باز منتقل شده، ایده خوبی شکل گرفته است.

    اجرای نکات بهداشتی از قدیم‌الایام وجود داشته و در حال حاضر شکیل‌تر شده است

    مهدی اکبری، مداح و ذاکر اهل‌البیت (ع) در خصوص حال و هوای محرم ۹۹ با توجه به شیوع و حضور ویروس کرونا، اظهار می‌کند: با وجود این که خیلی‌ها توقع داشتند، مردم روضه‌های محرم امسال را تنها بگذارند، جای تقدیر دارد از همه کسانی که در این موقعیت حساس محفل روضه‌ها را خالی نگذاشتند.

    وی با اشاره به رعایت پروتکل‌های بهداشتی و دستورات ستاد ملی مبارزه با کرونا جهت برگزاری مراسم هیات‌های مذهبی ماه محرم خاطرنشان می‌کند: رعایت پروتکل و آداب بهداشتی از قدیم‌الایام هم وجود داشته، اما در حال حاضر به آن شکل و شمایل داده و آن را منظم‌تر کرده‌اند. در سال گذشته که بیماری وجود نداشت، پس از بازگشت از مجلس روضه، نخستین کاری که انجام می‌دادیم شستن دست‌ها بود. پیش از ورود به هیات وضو می‌گرفتیم. با این وجود در حال حاضر هیات‌ها دستگاه ضدعفونی کننده دارند. فاصله‌ها را رعایت می‌کنند و قسمت عظیمی از مردم در خیایان بیرون از هیات می‌نشینند. تمیز بودن کار سختی نیست. عادتی بوده که پیش از این هم وجود داشته، اما در حال حاضر توجه بیشتری به آن می‌شود.

    این مداح و ذاکر اهل‌البیت (ع) می‌گوید: امیدوارم آمار کرونا به هیچ وجه افزایش پیدا نکند و تمام جامعه بشریت از شر این بیماری راحت شوند. حساسیت‌ها را افزایش داده‌اند تا مردم در برابر رعایت پروتکل‌های بهداشتی توجه بیشتری به خرج دهند. تنها مکان‌هایی که دیده‌ام به خوبی پروتکل‌های بهداشتی را رعایت می‌کنند مجالس روضه‌ها و هیات‌ها هستند. با این وجود، ستاد کرونا سخت‌گیری بیشتری به هیات‌های عزاداری داشته است.

    اکبری بیان می‌کند: ۱۴۰۰ سال است امام حسین (ع) غریب است و این فقط مختص امسال نیست. غربت امام حسین (ع) باید باشد تا کسانی که به بیراهه می‌روند در مسیر ایشان قرار گیرند، خیلی از کسانی که خدایی شدند و در مسیر حق قرار گرفتند به واسطه غربت امام حسین (ع) بود. غربت امام حسین (ع) امسال یک عده را بسیار غیرت‌مندتر نسبت به روضه‌ها کرده است.

    سوگ بر حسین(ع) حتی اگر طبق رسم و رسومات همیشگی ما پیش نرود، همچنان زیباست

    خانم دیگری به شرایط به وجود آمده کرونا اشاره دارد و می‌گوید: همانند سال‌های گذشته در مراسم هیات‌مان شرکت کردم، اما به خاطر شرایط شیوع کرونا مراسم هیات ما که هرساله در مسجد برگزار می‌شد، به یک مدرسه با محیط بزرگ‌تر منتقل شده بود. کرونا با تمام نحسی‌هایش، برایم یک پیام عجیب و دوست‌داشتی به همراه داشت. این ویروس تمام ما انسان‌ها را از جهان ساختگی خود رها کرده و ما را به تنهایی خودمان که همیشه در مبارزه با آن بودیم نزدیک‌تر کرده است. در روضه‌های هیات محرم امسال که امکان نشستن در کنار خواهر و دوست خودمان وجود نداشت، می‌توانستم در تنهایی خود در زیر سقف آسمان همراه با نسیم ملایم شب‌های مشهد تفکر و تعقلی عمیق‌تر نسبت به امام حسین (ع) و خدایش داشته باشم.

    وی عنوان می‌کند: ورای مراسم پرشور هیات‌ها، در حوزه دین به فهم عمیق و تفکر بیشتری نیاز داریم. محرم امسال شلوغی و هیاهوی دسته‌های عزاداری، چای روضه و ایستگاه‌های صلواتی سال‌های گذشته را به همراه نداشت، اما سکوتی برای‌مان ایجاد کرد که حرف‌های جدیدی داشته است. کرونا، باعث شد در محرم بیشتر با خودمان تنها باشیم و ناگزیر ما را بیشتر به اندیشیدن تشویق کرد. کرونا نهیبی زد بر تمام نگرانی‌های پیش از محرم و ثابت کرد سوگ بر حسین (ع) حتی اگر طبق رسم و رسوم‌های همیشگی ما هم پیش نرود، اما همچنان زیباست چون «اصلا حسین، جنس غمش فرق می‌کند…»

    کرونا، خوب یا بد درس‌هایی به ما داد که بارزترین آن بیرون کشیدن ما از خرده عادت‌های‌مان بود؛ این درس خوبی است برای آن که بفهمیم «عزای حسین(ع)» بزرگتر و شکوه‌مندتر از آن است که در خرده‌عادت‌های ما خلاصه شود و اصلا شاید همین خاصیت است که در تاریخ جاودانش کرده و فراموش‌ناشدنی، که اگر نه «رستخیز عام» خوانده نمی‌شد. محرم امسال آمد تا در عین حال که شور و حرارت سوگ تکرارنشدنی تاریخ را در جهان فریاد کند، بار دیگر در گوش‌هامان تعقل، شعور و فرهنگ چگونه حسینی زیستن در زمان را زمزمه کند.

    شاید محرم امسال با مهمان ناخوانده‌اش خیلی از رسوم سال‌های گذشته را کنار زد، اما به ما یادآوری کرد فرهنگ عاشورا به تناسب زمان همواره پویا و در هر مقطعی از تاریخ زنده است و غم‌نامه حسین(ع) فراموش‌نشدنی خواهد ماند.

    انتهای پیام

  • عاشورا، حرکتی فرامذهبی و بین‌المللی است

    عاشورا، حرکتی فرامذهبی و بین‌المللی است

    عاشورا، حرکتی فرامذهبی و بین‌المللی است

    ایسنا/خراسان رضوی یک کارشناس مذهبی گفت: حرکت امام حسین(ع) حرکتی فرامذهبی و بین‌المللی است که در کانون توجه همگان قرار گرفته ‌است.

    سید مهدی واعظ‌موسوی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص واقعه کربلا و الگو بودن این واقعه عظیم اظهار کرد: امام حسین(ع) نماد مظلومیت، عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم شده‌اند. از گذشته تاکنون بسیاری از افراد مظلوم کشته شدند اما در میان این افراد، امام حسین (ع) نماد مظلومیت قرار گرفته‌ زیرا سیدالشهدا(ع) مظلومی بود که شائبه ظلم در ایشان وجود ندارد. به عنوان مثال بنده ممکن است در برخی مواقع مورد ظلم واقع شوم اما گاهی من هم به برخی از افراد ظلم می‌کنم؛ در واقع ما در بعضی عرصه‌ها مظلوم و در برخی دیگر ظالم هستیم و طبیعتا من هیچ‌گاه نماد مظلومیت نخواهم‌ شد.

    وی ادامه داد: آیه «الَّذِینَ آمَنُوا وَلَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَٰئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ» قرآن به این معنی است که «کسانی که ایمان می‌آورند و ایمان خود را به ظلم آلوده نمی‌کنند؛ اینان کسانی هستند که در امنیت قرار دارند و هدایت ‌شده هستند». ایمان امام حسین(ع) نیز به ظلم آلوده نبوده ‌است.

    این کارشناس مذهبی بیان کرد: به عنوان مثال در واقعه عاشورا سیدالشهدا(ع) مرتکب کوچکترین اشتباهی نشدند و چه دشمنان و چه دوستان نمی‌توانند از رفتار، عملکرد، برخورد و… ایشان اشتباهی بگیرند. این موضوع درس مهمی برای انسان‌ها و به ویژه ماست؛ به طوری که اگر می‌خواهیم دیده شویم و کانون توجه جهان قرار بگیریم، باید مراقب باشیم که کوچکترین ستمی از سوی ما صورت نگیرد.

    واعظ‌موسوی خاطرنشان کرد: از خودگذشتگی که در زبان عربی به آن ایثار گفته‌ می‌شود، به این معنی است که دیگران را بر خود ترجیح دهی، در حالی که خود احتیاج داری. در آیه «یؤثِرُونَ عَلَی ُ انْفُسِهِمْ وَلَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ» نیز به این موضوع اشاره شده‌ است. امام حسین(ع) چنین کاری را انجام داده‌ و در قیام کربلا از خود عبور کرد؛ یعنی خود را فدای اسلام و اهداف الهی کرد. به تعبیری می‌توان بیان کرد که آسایش، آرامش و عافیت خود را کنار گذاشت و بلا را به جان خرید.

    وی تشریح کرد: جمله معروفی به امام حسین(ع) نسبت داده‌ شده‌ که برخی معتقد هستند سندی برای این انتساب وجود ندارد و به ایشان منسوب نیست. این جمله، سخن فوق‌العاده‌ای است، حتی اگر کلام سیدالشهدا (ع) هم نباشد. در این سخن این‌گونه بیان شده‌ که «اگر دین جد من به سامان نمی‌رسد، مگر با آن که من با شمشیر کشته‌ شوم»؛ سپس خطاب به شمشیرها می‌گوید «ای شمسیرها مرا فرا بگیرید».

    این کارشناس مذهبی با بیان اینکه این موضوع نشانگر آن است که اباعبدالله(ع) از خود عبور کرد، افزود: امام حسین(ع) سرمایه خود را به میدان آورد و به تعبیر ما پاک‌بازی کرده و در غمار عشق، هر آنچه که داشت را باخت و همواره به این باختن افتخار می‌کرد.

    واعظ‌موسوی تصریح کرد: حرکت امام حسین(ع)، حرکتی استثنائی در جهان بشریت است؛ به طوری که بشریت تا به حال شاهد چنین حرکتی که از تمام ابعاد قابل بررسی باشد، نبوده‌ است. اتفاقات زیاد مهمی در جهان رخ داده اما هیچ کدام این‌طور سرمشق نشده‌ است.

    وی عنوان کرد: به عنوان مثال گاندی معتقد است که اگر ملت هند را نجات داده‌ام، در واقع حاصل مطالعات خود درباره قهرمانان کربلا را برای مردم هند به ارمغان آورده‌ام. گویی گاندی، حرکت خود را از قیام کربلا الهام گرفته‌ است. واقعه عاشورا پتانسیل زیادی دارد که باعث می‌شود حتی کسانی که با امام حسین(ع) هم‌دین، هم‌مذهب و هم‌مسلک نبوده‌اند نیز از قیام ایشان الگو بگیرند.

    این کارشناس مذهبی ابراز عقیده کرد: برخی مواقع دشمن آگاه و برخی از دوستان ناآگاه ما بدون اینکه بدانند یا قصدی داشته‌ باشند، در تحریف اهداف امام حسین(ع) با یکدیگر همکار می‌شوند. به قول شهید مطهری، یکی از تحریفات، تحریف معنوی است؛ یعنی قالب مفهوم را حفظ کرده اما محتوا را از آن می‌گیرند؛ به طوری که در معانی و مفاهیم آن دست می‌برند و آن‌ را تحریف می‌کنند. به عنوان مثال گاهی بیان می‌شود که امام حسین(ع) فدای گناهان امت شد؛ این مفهومی نزدیک به مفهمومی که مسیحیت بیان می‌کند، است؛ در حالی که چنین نیست.

    واعظ‌موسوی عنوان کرد: در مواقعی نیز اشک ریختن هدف قرار می‌گیرد؛ در حالی که اشک ریختن وسیله است. شهید مطهری بیان می‌کند گریستن هدف نیست بلکه وسیله‌ای برای بزرگداشت شعائر حسینی است. این تحریفات، تحریف معنوی تلقی می‌شود که هدف بزرگ سیدالشهدا(ع) را تحت‎‌الشعاع قرار می‌دهد.

    انتهای پیام

  • حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است
    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    ایسنا/خراسان رضوی یک کارشناس مذهبی گفت: قمر بنی‌هاشم(ع) در برابر امام خود مطیع محض بوده و در تبعیت کامل ایشان بوده‌اند.

    حجت‌الاسلام حمیدرضا ویژه در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص وظیفه و رابطه حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) با امام حسین(ع) اظهار کرد: اگر موضوع امام و رابطه انسان با امام و ولی خود مشخص شود، به شکلی که بتوانیم این رابطه را درک کنیم، واکنش‌های اطرافیان و اصحاب امام حسین(ع) قابل درک خواهد بود. گل سرسبد این اصحاب و یاران وجود نازنین حضرت ابوالفضل‌(ع) است؛ کسی که در برابر امام خود مطیع محض بوده و در تبعیت کامل ایشان بوده‌اند. امام صادق(ع) در زیارت حضرت ابوالفضل‌(ع)، ایشان را اهل وفا دانسته‌اند. اگر کلمه وفا معنی شود، شاید بسیاری از گره‌ها باز شود و خیلی از مسائل حل شود.

    وی ادامه داد: وفاداری به این معنی است که انسان هرکاری که به او سپرده ‌شود و هر تعهدی که داشته‌ باشد را به شکل کامل ادا کند. از جمله این تعهدات می‌توان تعهد انسان به امام و ولی خود و تعهد انسان به خداوند را نام برد که هر دوی این تعهدات در مسیر یکدیگر قرار دارد. از دیگر تعهدات انسان می‌توان به تعهد نسبت به انسان‌های دیگر، خانواده و خود اشاره کرد. انسان وفادار کسی است که تمام تعهدات خود را به طور کامل، بدون عیب و بدون نقص انجام داده و به آن‌ها عمل کند.

    این کارشناس مذهبی بیان کرد: در برخی مواقع انسان‌ها تعهدات خود را تا انتها اما به طور ناقص و معیوب ادا می‌کنند؛ بنابراین نمی‌توان این‌گونه عمل به تعهدات را کامل دانست اما حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) در ادای تعهدات خود از هیچ چیز فروگذار نکرده و به طور کامل به آن‌ عمل می‌کرد. به این ترتیب ایشان تبعیت و اطاعت از امام را به منصه ظهور رسانده‌اند. ولایت‌پذیری محض برای همه ما درس بزرگی است؛ در حقیقت این ولایت‌پذیری محض ازخودگذشتگی را ایجاد می‌کند. امام سجاد(ع) در روایتی فرموده‌اند «روز قیامت، زمانی که حضرت ابوالفضل‌(ع) وارد محشر می‌شوند، به دلیل مقام بسیاری بزرگی که دارند، تمام شهدا به ایشان غبطه می‌خورند».

    ویژه خاطرنشان کرد: حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) برای امام حسین(ع) صرفا برادر نبود زیرا در چنین وضعیتی تنها رابطه قوم و خویشی با امام در نظر گرفته می‌شود. در روایات آمده که امام حسین(ع) می‌دیدند که حضرت اباالفضل‌العباس (ع) در کنار ایشان قرار دارند و در اطاعت محض ایشان هستند؛ به علاوه در زمینه نظامی نیز فرمانده، جلودار و پرچم‌دار سپاه هستند. از طرفی دیگر همه اصحاب امام حسین(ع)، زنان و کودکان، قمر بنی‌هاشم(ع) را تکیه‌گاه می‌دانستند. این موضوع در مباحث تاریخی نقل شده‌ و صحت و سقم آن را باید افرادی که اهل تاریخ هستند، بررسی کنند.

    وی افزود: به طوری که گفته می‌شود سیدالشهدا(ع) پس از شهادت حضرت ابوالفضل‌(ع)، عمود خیمه ایشان را کشیده‌اند. ممکن است این اتفاق در واقعیت رخ نداده ‌باشد اما این واقعه به تعبیری کنایه از این است که حضرت عباس(ع)، عمود و ستون اصحاب امام حسین(ع) بود. به همین دلیل است که ایشان جزو آخرین افرادی است که به میدان می‌رود. این وقایع همه نشانگر جایگاه ویژه و شخصیت بزرگ ایشان نزد امام حسین(ع) است؛ به طوری که ایشان ستون سپاه و اصحاب امام حسین(ع) بود.

    این کارشناس مذهبی تصریح کرد: در چنین شرایط سختی زمانی که قمر بنی‌هاشم(ع) به شهادت می‌رسد و این اتفاق تلخ روی می‌دهد، امام حسین(ع) بیان می‌کند «کمرم شکست» زیرا کسی که تکیه‌گاه و عمود اصحاب و امام حسین(ع) بوده‌، به شهادت رسیده ‌است. این جمله، در واقع بیانگر عظمت وجودی حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) و تاثیر بسیار زیاد حضور فیزیکی ایشان است.

    وفاداری گم‌گشته جامعه امروزی است

    ویژه با بین این که اگر همان وفاداری را در سبک زندگی و جامعه امروزی خود پیاده کنیم، مشکلات حل خواهد شد؛ تشریح کرد: وفاداری به این معنی است که انسان به تعهداتی که نسبت به خود، خدا، خانواده، امام و… دارد، به طور کامل عمل کند و هیچ عیب و نقصی در عمل به این تعهدات وجود نداشته‌ باشد. در جامعه امروزی ما به آسیب‌ها و عذاب‌هایی دچار می‌شویم چرا که گاهی افراد به تعهدات خود آن‌گونه که باید و شاید عمل نمی‌کنند اما اگر این حس وفاداری و عمل به تعهدات نسبت به یکدیگر در میان مردم نهادینه شود، جامعه بسیار زیبا خواهد شد و به سمت کمال حرکت خواهد کرد.

    وی با تاکید بر لزوم توجه به وفاداری در جامعه امروزی عنوان کرد: با توجه و بررسی مشکلات خانوادگی و اجتماعی متوجه می‌شویم که علت بروز بسیاری از این مسائل به این دلیل است که فردی به تعهدات خود عمل نکرده ‌است. همچنین کسانی که مسئولیتی بر عهده دارند، در واقع تعهد دارند زمانی که در قدرت قرار می‌گیرند، به مردم خدمت کنند؛ تصور کنید که اگر به این تعهدات عمل شود، چه خواهد شد؛ در حالی که عدم توجه به این موضوعات، ضربات بسیاری را به ما و جامعه ما وارد کرده ‌است. در خانواده نیز اگر زن و شوهر به تعهدات خود عمل کنند، خانواده و به تبع آن جامعه بسیار زیبا خواهد شد. بنابراین مشخص می‌شود که وفاداری، موضوع بسیار جدی و مهمی است و نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد.

    این کارشناس مذهبی اضافه کرد: صفات و فضائل بسیار دیگری در حضرت ابوالفضل‌(ع) وجود داشت ولی اگر ما همین یک صفت وفاداری را هم بتوانیم در جامعه امروزی پیاده کنیم، می‌توان تحول بزرگی را در مباحث اجتماعی ایجاد کرد. وفاداری گم‌گشته جامعه امروزی است و چیزی است که همه ما امروز به دنبال آن هستیم.

    ویژه ادامه داد: از خداوند بخواهیم که به برکت وجود حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) که الگوی وفاداری است و به تمام تعهدات خود به طور کامل عمل می‌کند، این صفت را به همه ما عنایت کند تا متوجه شویم تا چه اندازه زندگی‌مان شیرین می‌شود. در این صورت آمار جرم و جنایت و طلاق کاهش پیدا می‌کند و ارتباطات مردم با یکدیگر، با مسئولان و ارتباطات خانوادگی زیبا می‌شود. با پیاده‌سازی وفاداری در مباحث و مسائل مختلف زندگی، اعتماد بین افراد جامعه افزایش خواهد یافت زیرا بی‌اعتمادی دستاورد جامعه‌ای است که در آن به تعهدات عمل نمی‌شود.

    انتهای پیام

  • شهادت علی‌اصغر، بیانگر مظلومیت محض امام حسین(ع) است

    شهادت علی‌اصغر، بیانگر مظلومیت محض امام حسین(ع) است

    شهادت علی‌اصغر، بیانگر مظلومیت محض امام حسین(ع) است
    شهادت علی‌اصغر، بیانگر مظلومیت محض امام حسین(ع) است

    ایسنا/خراسان رضوی یک کارشناس مذهبی گفت: در شهادت علی‌اصغر(ع)، سند مظلومیت امام حسین(ع) کاملاً عیان و آشکار است و به نظر من شهادت علی‌اصغر(ع)، مظلومیت محض امام در جامعه این‌چنینی است.

    حجت‌الاسلام حمیدرضا ویژه در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص جایگاه حضرت علی‌اصغر(ع)، اظهارکرد: لازم است که از امامت و ولایت، فهم درستی داشته‌باشیم. می‌دانیم امام و ولی که از طرف خداوند منسوب می‌شوند کسانی هستند که حریص به هدایت و دستگیری مردم هستند، با توجه به این موضوع می‌توان مشاهده کرد که امام حسین (ع) در تمام مسیری که پیموده‌اند تا به کربلا برسند، منزل به منزل با رفتن به خیمه افراد و یا خواستن آنها و … تمام توجه خود را برای هدایت افراد به سمت مسیر مستقیم صرف می‌کردند. به این ترتیب چنین امامی با این خصوصیات در کربلا حضور پیدا کرده‌است و برای دستگیری از مردم حاضر است از مال، آبرو و جان خود بگذرد. لذا با توجه به سخنرانی‌های امام(ع) در شرایط مختلف درمی‌یابیم که ایشان همواره به دنبال هدایت حتی یک نفر از مردم بوده‌اند.

    وی ادامه داد: با توجه به این نگرش و دیدگاه ما می‌بینیم که امام حسین(ع) خانواده و فرزندان خود را آوردند. آنها نیز با توجه به افق دید امام در مسیر الهی شدن، حاضر بودند برای کمک و یاری ایشان در مسیر هدایت، حتی قربانی شوند. بنابراین اگر این‌گونه به بحث امام توجه کنیم، طبیعی است که امام حتی علی‌اصغر(ع) خود را به میدان بیاورند. نکته قابل توجه درخصوص حضرت علی‌اصغر(ع) این است که دو نقل‌قول درخصوص ایشان وجود دارد که یکی از آن‌ها مربوط به وداع بوده و دیگری اینطور بیان شده‌است که امام حسین(ع) به میدان آمدند و دشمنان را مخاطب قرار دادند: شما با من مشکل دارید و با فرزند ۶ ماهه من که مشکلی ندارید، اما متأسفانه پس از این سخن، چنین جنایت بزرگی اتفاق افتاد.

    این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: در هر دو نقل‌قول، در واقع امام حسین(ع) می‌خواستند به طریقی لشکر مقابل را با سوالی جدی مواجه کنند و به تعبیری همانطور که در جاهای دیگری بیان کرده‌اند به دشمنان بگویند” اگر دین ندارید حداقل آزاده باشید”. در حقیقت امام می‌خواهند به آنها بفرمایند که مرز انسانیت را خراب کرده‌اند. از طرفی اگر فردی به سمت ایشان می‌آمد و به عنوان مثال برای علی‌اصغر(ع) و سایر اصحاب آب می‌آورد، مطمئناً آن شخص نیز هدایت می‌شد.

    ویژه افزود: به این معنی که اگر فردی برای امام قدمی بردارد، مطمئناً هدایت می‌شود و شرایطش تغییر می‌کند. بنابراین اگر این‌گونه به داستان (واقعه) نگاه کنیم، آوردن علی‌اکبرها، قاسم‌ها و… مشخص خواهدشد. به طوری که امام حاضرند برای نجات جامعه‌ای که در منجلاب فساد فرورفته‌است، از همه چیز خود بگذرند. در واقع امام برای آن که جامعه و انسان‌ها را از این شرایط خارج کنند و آنها در مسیر هدایت قرار گیرند از تمام مال، خانواده، آبرو و همه چیز خود می‌گذرند.

    وی تصریح کرد: در کربلا و عاشورا دوسبک زندگی تجلی پیدا کرده‌است. یکی از این سبک‌ها، زندگی الهی محض است که در مرکزیت آن امام و ولی قرار دارد. بنابراین هرآنچه که امام و ولی راضی باشد، بقیه افراد نیز انجام می‌دهند و هر آنچه که ناراضی باشد، سایر افراد انجام نخواهندداد و به هر آنچه که ولی اذن دهد، عمل خواهندکرد و آنچه را اذن ندهد، انجام نخوهندداد. بنابراین حضرت اباالفضل(ع) در برابر امام خود قرار گرفته‌اند و بیان این که قمربنی‌هاشم در برابر برادر خود بوده‌اند و به دلیل رابطه قوم و خویشی امام را یاری کرده‌اند، در واقع تنزل بحث است. بنابراین این سوال پیش می‌آید که سایر اصحاب که رابطه خویشاوندی نیز نداشته‌اند چرا خود را فدا کرده‌اند؟

    این کارشناس مذهبی تشریح کرد: به این ترتیب حضرت زینب(س) فرزندان خود را فدای امام و ولی می‌کند، این موضوع شخصی نیست و درخصوص تبعیت و اطاعت از امام است. در مباحث تاریخی بسیار درباره رباب صحبت شده‌است و بنابراین ایشان که شخصیت بسیار عالی داشته‌اند علاوه بر این که در برابر شوهر خود قرارداشته‌اند، در برابر امام خود بوده‌اند. این موضوع درخصوص تمام اصحاب و یاران امام حسین (ع) صدق می‌کند و لذا همه یاران در برابر ایشان اطاعت و تبعیت محض داشته‌اند.

    ویژه اضافه کرد: وقتی درمورد مسیر امام صحبت می‌کنیم، درواقع درخصوص مسیر و راه خداوند سخن می‌گوییم. بنابراین کسی که در این مسیر قدم بردارد، مصیبت‌ها و مشکلات بسیار کوچک شده و معنا پیدا نمی‌کنند، زیرا این مسیر، مسیری الهی است. به این ترتیب وقتی نگاه، تبعیت از امام معصوم باشد مصیبت‌ها آسان و قابل تحمل خواهندشد و لذا این نگرش باعث فداکاری‌هایی نظیر ایثار رباب خاتون می‌شود که فرزند خود را فدای امام و ولی خود می‌کند.

    وی تأکید کرد: این موضوع، درس بزرگی برای ما دارد به طوری که اگر ما نیز در مسیر ولی و امام زمان(عج) خود قدم برداریم، مصیبت‌ها و بلایا بسیار آسان خواهندشد. به عنوان مثال می‌توان به خانواده شهدا اشاره کرد، خانواده‌هایی که یک، دو و حتی گاهی سه فرزند آنها به شهادت رسیده‌اند، اما صبوری پیشه کرده‌اند، زیرا مسیر، مسیری الهی است.

    این کارشناس مذهبی درخصوص دلایل امام حسین(ع) از پاشیدن خون حضرت علی‌اصغر(ع) به آسمان بیان کرد: در شهادت علی‌اصغر(ع)، سند مظلومیت امام حسین(ع) کاملاً عیان و آشکار است. امام می‌خواستند به طرف مقابل و دشمنانی که به ظاهر ادعای دینداری دارند، بفهمانند که تا چه اندازه مرزهای بشریت و انسانیت را رد کرده و در بعد حیوانی و یا حتی بدتر از حیوان، رفتارهای این‌چنینی از خود بروز می‌دهند. همچنین امام با این کار به مردم در طول تاریخ نشان داده‌اند که امام ممکن است تا اندازه‌ای تنها شود. به نظر من شهادت علی‌اصغر(ع)، مظلومیت محض امام در جامعه این‌چنینی است.

    ویژه ادامه داد: چنین رفتاری با کودک ۶ماهه نشان می‌دهد، مسیری که جامعه طی کرده‌است تا چه اندازه اشتباه بوده و جامعه تا چه حد به قهقرا رفته‌است. چنین رفتاری با امامی که برای نجات چنین جامعه‌ای آمده‌است، سقوط جامعه را نشان می‌دهد.

    وی افزود: بنابراین به نظر من امام حسین(ع) با شهادت علی‌اصغر(ع) نشان داده‌اند که انسان‌هایی که در مقابل ایشان قرار می‌گیرند تا چه اندازه سقوط کرده‌اند. امام حسین(ع) به کوفه آمدند تا نشان دهند که متأسفانه جامعه سیر صعودی خود را چگونه طی کرده‌است و حاضر است برای قدرت و ثروت به چه جنایت‌هایی مرتکب شود. امام حسین(ع) با پاشیدن خون علی‌اصغر(ع) به آسمان در واقع بیان کردند که تنها خداوند است که مصیبت‌ها و ظلم رواشده بر من را می‌بیند و مسیر الهی درواقع یعنی همین که انسان همه چیز خود را فدا کند و در این راه است که تحمل مشکلات آسان می‌شود. در چنین شرایطی که دشمنان ظلم‌های بسیاری به امام و یاران و خانواده ایشان کردند، امام برای آنها از هیچ لطفی فروگذار نکردند.

    انتهای پیام

  • مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی
    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    ایسنا/خراسان رضوی یک استاد حوزه علمیه گفت: آزادگی حر علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین(ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است.

    حجت‌الاسلام مهدی عدالتیان در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت و آزادگی حربن ‌یزید ریاحی و جایگاه ایشان در اصحاب امام حسین (ع) اظهار کرد: حربن یزید ریاحی یکی از شخصیت‌هایی است که در ماجرای کربلا و قیام امام حسین (ع)، الگوی بزرگی برای آزادگی شد. به طوری که امام حسین (ع) در لحظات آخر زندگی حر و زمانی که سر او را به زانو گرفته‌بودند جمله « أَنْتَ الحُرُّ کَما سَمَّتْکَ أُمُّکَ حُرَّاً» را به این معنی که « تو به حقیقت حر و آزاده‌ای همانطور که مادرت نام تو را حر نهاد» بیان کردند. در واقع این که حجت خدا و امام معصوم شخصی را حر و آزاده بنامند، بسیار مقام بالایی است و با زمانی که مردم عام و معمولی را به آزادگی منسوب کنند، تفاوت دارد. به این ترتیب این که آزادگی و حریت ایشان را حجت خدا و امام زمان(عج) ایشان امضاء کرده‌اند، افتخار بزرگی برای حر است.

    وی ادامه داد: ابتدا حربن یزید ریاحی در پی عمل به مأموریتی بود که بر عهده داشت. اما زمانی که متوجه شد مسئله جدی است و قصد دارند شخصیتی که از نظر نسب، حسب و ویژگی‌ها و امتیازات ایمانی و انسانی بهترین آن زمان بوده‌است را به ناحق به شهادت برسانند؛ به گفته وی، خود را میان بهشت و جهنم و در واقع در لبه پرتگاه جهنم دیده و آزادانه تصمیم گرفت. این آزادگی به معنای عدم اسارت در نفس است. درحالی که شیطان و نفس او بسیار تلاش کردند تا حر را به دام بیاندازد اما اسیر آن‌ها نشد. ‌ حربن یزید ریاحی علی‌رغم این که اطرافیان او را تطمیع کرده و به او وعده پست و مقام داده‌بودند اما اسیر شیطنت‌های انسان‌ها نشد و از همه قید و بندها و دام‌های شیطان، نفس، دنیا و … خود را رها کرد.

    این استاد حوزه علمیه بیان کرد: بنابراین این آزادگی سبب شد فردی که خود را در لبه پرتگاه جهنم مشاهده می‌کرد، در حقیقت به جایگاهی برسد که از بهترین یاران امام حسین (ع) باشد و تا قیامت هرکس به امام حسین (ع) و یاران ایشان سلام دهد، حر نیز در آن جمع قرار می‌گیرد و از امام حسین (ع) در دنیا و آخرت جدا نخواهدبود. این آزادمردی علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین (ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است که درس بزرگی برای همگان است.

    عدالتیان خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) هنگامی که در قتلگاه قرار گرفتند و در حالی که بدن ایشان پر از جراحت بود و توان حرکت نداشتند، مشاهده کردند که سپاه دون و بی‌شرم عمر سعد به سمت خیام اباعبدالله (ع) حمله کردند لذا امام حسین (ع) با سختی ایستادند و فرمودند:«اِن لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعادَ کونوا احراراً فی دنیا کم» به این معنی که «اگر شما دین ندارید، در دنیای خود آزادمرد باشید» مفهوم این جمله درواقع این است که اگر شما خوف از خدا و پایبندی دینی ندارید، حداقل به اندازه انسان‌ها آزادگی و شرف داشته‌باشید که به افراد ضعیف، زنان و فرزندان تعدی و حمله نکنید و به حریم شخصی که کشته‌اید حمله نکنید. این جمله، نکته‌ای است که امام حسین (ع) در روز عاشورا درخصوص حریت تأکید کردند و درس بزرگی برای تاریخ است و درواقع حریت، صفت بزرگ انسانی است.

    وی افزود: ممکن است فردی پایبندی دینی نداشته‌باشد و جزء متقین، مخلصین و صالحین نباشد ولی انسان آزاده‌ای باشد. آزادمردی برای انسان این‌گونه است که فرد اسیر هوا، هوس و دنیا نباشد. درواقع انسان باشرافت و آزاده دنیادار بودن با مال مردم را نمی‌خواهد. انسان آزاده، پست و مقامی را به ناحق نمی‌پذیرد و اشغال نمی‌کند، حاضر نیست به کسی ظلم کند و به حقوق دیگران تعدی و تجاوز کند. علاوه بر این‌ها انسان آزاده عهد و پیمان خود را نمی‌شکند. لذا آزادمرد بودن به این معنا است که انسان برای رسیدن به دنیای خود، ارزش‌های انسانی را زیر پا نمی‌گذارد؛ به این ترتیب آزادگی صفت انسانی است که اگر در انسان‌ها تقویت شود زندگی بسیار سالم و شیرین می‌شود.

    این استاد حوزه علمیه تأکیدکرد: امروزه نیز در زندگی ما اگر آزادگی و آزادمردی به عنوان یکی از درس‌های مهم امام حسین (ع) تقویت و نشر داده‌شود و افراد دارای این صفت باشند، جامعه زیبا می‌شود. بنابراین انسان آزاده فردی است که ارزش‌های انسانی مانند وفای به عهد، صداقت، رعایت حقوق دیگران، رحم و … را در خود تقویت کند و طبیعتاً تقویت این صفات زندگی را شیرین، دلنشین و آسان و راحت می‌کند.

    وی ابرازعقیده کرد: به این ترتیب عدم وجود این صفات و عدم حریت و آزادگی انسان‌ها، زندگی انسانی را به جنگلی پر از حیوانات وحشی تبدیل می‌کند؛ زیرا در نبود این ارزش‌های انسانی، بعد حیوانی انسان‌ها ظهور می‌کند و اگر این بعد انسان‌ها ظهور یابد، انسان‌ها از هر حیوانی درنده‌خوتر خواهندشد. بنابراین «حریت» از بهترین درس‌های عاشورا و از ویژگی‌های حربن یزید ریاحی است که تقویت آن باعث سلامت و آرامش در جامعه خواهدبود.

    انتهای پیام

  • مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی
    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    ایسنا/خراسان رضوی یک استاد حوزه علمیه گفت: آزادگی حر علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین(ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است.

    حجت‌الاسلام مهدی عدالتیان در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت و آزادگی حربن ‌یزید ریاحی و جایگاه ایشان در اصحاب امام حسین (ع) اظهار کرد: حربن یزید ریاحی یکی از شخصیت‌هایی است که در ماجرای کربلا و قیام امام حسین (ع)، الگوی بزرگی برای آزادگی شد. به طوری که امام حسین (ع) در لحظات آخر زندگی حر و زمانی که سر او را به زانو گرفته‌بودند جمله « أَنْتَ الحُرُّ کَما سَمَّتْکَ أُمُّکَ حُرَّاً» را به این معنی که « تو به حقیقت حر و آزاده‌ای همانطور که مادرت نام تو را حر نهاد» بیان کردند. در واقع این که حجت خدا و امام معصوم شخصی را حر و آزاده بنامند، بسیار مقام بالایی است و با زمانی که مردم عام و معمولی را به آزادگی منسوب کنند، تفاوت دارد. به این ترتیب این که آزادگی و حریت ایشان را حجت خدا و امام زمان(عج) ایشان امضاء کرده‌اند، افتخار بزرگی برای حر است.

    وی ادامه داد: ابتدا حربن یزید ریاحی در پی عمل به مأموریتی بود که بر عهده داشت. اما زمانی که متوجه شد مسئله جدی است و قصد دارند شخصیتی که از نظر نسب، حسب و ویژگی‌ها و امتیازات ایمانی و انسانی بهترین آن زمان بوده‌است را به ناحق به شهادت برسانند؛ به گفته وی، خود را میان بهشت و جهنم و در واقع در لبه پرتگاه جهنم دیده و آزادانه تصمیم گرفت. این آزادگی به معنای عدم اسارت در نفس است. درحالی که شیطان و نفس او بسیار تلاش کردند تا حر را به دام بیاندازد اما اسیر آن‌ها نشد. ‌ حربن یزید ریاحی علی‌رغم این که اطرافیان او را تطمیع کرده و به او وعده پست و مقام داده‌بودند اما اسیر شیطنت‌های انسان‌ها نشد و از همه قید و بندها و دام‌های شیطان، نفس، دنیا و … خود را رها کرد.

    این استاد حوزه علمیه بیان کرد: بنابراین این آزادگی سبب شد فردی که خود را در لبه پرتگاه جهنم مشاهده می‌کرد، در حقیقت به جایگاهی برسد که از بهترین یاران امام حسین (ع) باشد و تا قیامت هرکس به امام حسین (ع) و یاران ایشان سلام دهد، حر نیز در آن جمع قرار می‌گیرد و از امام حسین (ع) در دنیا و آخرت جدا نخواهدبود. این آزادمردی علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین (ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است که درس بزرگی برای همگان است.

    عدالتیان خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) هنگامی که در قتلگاه قرار گرفتند و در حالی که بدن ایشان پر از جراحت بود و توان حرکت نداشتند، مشاهده کردند که سپاه دون و بی‌شرم عمر سعد به سمت خیام اباعبدالله (ع) حمله کردند لذا امام حسین (ع) با سختی ایستادند و فرمودند:«اِن لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعادَ کونوا احراراً فی دنیا کم» به این معنی که «اگر شما دین ندارید، در دنیای خود آزادمرد باشید» مفهوم این جمله درواقع این است که اگر شما خوف از خدا و پایبندی دینی ندارید، حداقل به اندازه انسان‌ها آزادگی و شرف داشته‌باشید که به افراد ضعیف، زنان و فرزندان تعدی و حمله نکنید و به حریم شخصی که کشته‌اید حمله نکنید. این جمله، نکته‌ای است که امام حسین (ع) در روز عاشورا درخصوص حریت تأکید کردند و درس بزرگی برای تاریخ است و درواقع حریت، صفت بزرگ انسانی است.

    وی افزود: ممکن است فردی پایبندی دینی نداشته‌باشد و جزء متقین، مخلصین و صالحین نباشد ولی انسان آزاده‌ای باشد. آزادمردی برای انسان این‌گونه است که فرد اسیر هوا، هوس و دنیا نباشد. درواقع انسان باشرافت و آزاده دنیادار بودن با مال مردم را نمی‌خواهد. انسان آزاده، پست و مقامی را به ناحق نمی‌پذیرد و اشغال نمی‌کند، حاضر نیست به کسی ظلم کند و به حقوق دیگران تعدی و تجاوز کند. علاوه بر این‌ها انسان آزاده عهد و پیمان خود را نمی‌شکند. لذا آزادمرد بودن به این معنا است که انسان برای رسیدن به دنیای خود، ارزش‌های انسانی را زیر پا نمی‌گذارد؛ به این ترتیب آزادگی صفت انسانی است که اگر در انسان‌ها تقویت شود زندگی بسیار سالم و شیرین می‌شود.

    این استاد حوزه علمیه تأکیدکرد: امروزه نیز در زندگی ما اگر آزادگی و آزادمردی به عنوان یکی از درس‌های مهم امام حسین (ع) تقویت و نشر داده‌شود و افراد دارای این صفت باشند، جامعه زیبا می‌شود. بنابراین انسان آزاده فردی است که ارزش‌های انسانی مانند وفای به عهد، صداقت، رعایت حقوق دیگران، رحم و … را در خود تقویت کند و طبیعتاً تقویت این صفات زندگی را شیرین، دلنشین و آسان و راحت می‌کند.

    وی ابرازعقیده کرد: به این ترتیب عدم وجود این صفات و عدم حریت و آزادگی انسان‌ها، زندگی انسانی را به جنگلی پر از حیوانات وحشی تبدیل می‌کند؛ زیرا در نبود این ارزش‌های انسانی، بعد حیوانی انسان‌ها ظهور می‌کند و اگر این بعد انسان‌ها ظهور یابد، انسان‌ها از هر حیوانی درنده‌خوتر خواهندشد. بنابراین «حریت» از بهترین درس‌های عاشورا و از ویژگی‌های حربن یزید ریاحی است که تقویت آن باعث سلامت و آرامش در جامعه خواهدبود.

    انتهای پیام

  • مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی
    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    ایسنا/خراسان رضوی یک استاد حوزه علمیه گفت: آزادگی حر علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین(ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است.

    حجت‌الاسلام مهدی عدالتیان در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت و آزادگی حربن ‌یزید ریاحی و جایگاه ایشان در اصحاب امام حسین (ع) اظهار کرد: حربن یزید ریاحی یکی از شخصیت‌هایی است که در ماجرای کربلا و قیام امام حسین (ع)، الگوی بزرگی برای آزادگی شد. به طوری که امام حسین (ع) در لحظات آخر زندگی حر و زمانی که سر او را به زانو گرفته‌بودند جمله « أَنْتَ الحُرُّ کَما سَمَّتْکَ أُمُّکَ حُرَّاً» را به این معنی که « تو به حقیقت حر و آزاده‌ای همانطور که مادرت نام تو را حر نهاد» بیان کردند. در واقع این که حجت خدا و امام معصوم شخصی را حر و آزاده بنامند، بسیار مقام بالایی است و با زمانی که مردم عام و معمولی را به آزادگی منسوب کنند، تفاوت دارد. به این ترتیب این که آزادگی و حریت ایشان را حجت خدا و امام زمان(عج) ایشان امضاء کرده‌اند، افتخار بزرگی برای حر است.

    وی ادامه داد: ابتدا حربن یزید ریاحی در پی عمل به مأموریتی بود که بر عهده داشت. اما زمانی که متوجه شد مسئله جدی است و قصد دارند شخصیتی که از نظر نسب، حسب و ویژگی‌ها و امتیازات ایمانی و انسانی بهترین آن زمان بوده‌است را به ناحق به شهادت برسانند؛ به گفته وی، خود را میان بهشت و جهنم و در واقع در لبه پرتگاه جهنم دیده و آزادانه تصمیم گرفت. این آزادگی به معنای عدم اسارت در نفس است. درحالی که شیطان و نفس او بسیار تلاش کردند تا حر را به دام بیاندازد اما اسیر آن‌ها نشد. ‌ حربن یزید ریاحی علی‌رغم این که اطرافیان او را تطمیع کرده و به او وعده پست و مقام داده‌بودند اما اسیر شیطنت‌های انسان‌ها نشد و از همه قید و بندها و دام‌های شیطان، نفس، دنیا و … خود را رها کرد.

    این استاد حوزه علمیه بیان کرد: بنابراین این آزادگی سبب شد فردی که خود را در لبه پرتگاه جهنم مشاهده می‌کرد، در حقیقت به جایگاهی برسد که از بهترین یاران امام حسین (ع) باشد و تا قیامت هرکس به امام حسین (ع) و یاران ایشان سلام دهد، حر نیز در آن جمع قرار می‌گیرد و از امام حسین (ع) در دنیا و آخرت جدا نخواهدبود. این آزادمردی علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین (ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است که درس بزرگی برای همگان است.

    عدالتیان خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) هنگامی که در قتلگاه قرار گرفتند و در حالی که بدن ایشان پر از جراحت بود و توان حرکت نداشتند، مشاهده کردند که سپاه دون و بی‌شرم عمر سعد به سمت خیام اباعبدالله (ع) حمله کردند لذا امام حسین (ع) با سختی ایستادند و فرمودند:«اِن لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعادَ کونوا احراراً فی دنیا کم» به این معنی که «اگر شما دین ندارید، در دنیای خود آزادمرد باشید» مفهوم این جمله درواقع این است که اگر شما خوف از خدا و پایبندی دینی ندارید، حداقل به اندازه انسان‌ها آزادگی و شرف داشته‌باشید که به افراد ضعیف، زنان و فرزندان تعدی و حمله نکنید و به حریم شخصی که کشته‌اید حمله نکنید. این جمله، نکته‌ای است که امام حسین (ع) در روز عاشورا درخصوص حریت تأکید کردند و درس بزرگی برای تاریخ است و درواقع حریت، صفت بزرگ انسانی است.

    وی افزود: ممکن است فردی پایبندی دینی نداشته‌باشد و جزء متقین، مخلصین و صالحین نباشد ولی انسان آزاده‌ای باشد. آزادمردی برای انسان این‌گونه است که فرد اسیر هوا، هوس و دنیا نباشد. درواقع انسان باشرافت و آزاده دنیادار بودن با مال مردم را نمی‌خواهد. انسان آزاده، پست و مقامی را به ناحق نمی‌پذیرد و اشغال نمی‌کند، حاضر نیست به کسی ظلم کند و به حقوق دیگران تعدی و تجاوز کند. علاوه بر این‌ها انسان آزاده عهد و پیمان خود را نمی‌شکند. لذا آزادمرد بودن به این معنا است که انسان برای رسیدن به دنیای خود، ارزش‌های انسانی را زیر پا نمی‌گذارد؛ به این ترتیب آزادگی صفت انسانی است که اگر در انسان‌ها تقویت شود زندگی بسیار سالم و شیرین می‌شود.

    این استاد حوزه علمیه تأکیدکرد: امروزه نیز در زندگی ما اگر آزادگی و آزادمردی به عنوان یکی از درس‌های مهم امام حسین (ع) تقویت و نشر داده‌شود و افراد دارای این صفت باشند، جامعه زیبا می‌شود. بنابراین انسان آزاده فردی است که ارزش‌های انسانی مانند وفای به عهد، صداقت، رعایت حقوق دیگران، رحم و … را در خود تقویت کند و طبیعتاً تقویت این صفات زندگی را شیرین، دلنشین و آسان و راحت می‌کند.

    وی ابرازعقیده کرد: به این ترتیب عدم وجود این صفات و عدم حریت و آزادگی انسان‌ها، زندگی انسانی را به جنگلی پر از حیوانات وحشی تبدیل می‌کند؛ زیرا در نبود این ارزش‌های انسانی، بعد حیوانی انسان‌ها ظهور می‌کند و اگر این بعد انسان‌ها ظهور یابد، انسان‌ها از هر حیوانی درنده‌خوتر خواهندشد. بنابراین «حریت» از بهترین درس‌های عاشورا و از ویژگی‌های حربن یزید ریاحی است که تقویت آن باعث سلامت و آرامش در جامعه خواهدبود.

    انتهای پیام

  • مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی
    مهر تأیید امام حسین(ع) بر آزادگی حربن‌یزید ریاحی

    ایسنا/خراسان رضوی یک استاد حوزه علمیه گفت: آزادگی حر علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین(ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است.

    حجت‌الاسلام مهدی عدالتیان در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت و آزادگی حربن ‌یزید ریاحی و جایگاه ایشان در اصحاب امام حسین (ع) اظهار کرد: حربن یزید ریاحی یکی از شخصیت‌هایی است که در ماجرای کربلا و قیام امام حسین (ع)، الگوی بزرگی برای آزادگی شد. به طوری که امام حسین (ع) در لحظات آخر زندگی حر و زمانی که سر او را به زانو گرفته‌بودند جمله « أَنْتَ الحُرُّ کَما سَمَّتْکَ أُمُّکَ حُرَّاً» را به این معنی که « تو به حقیقت حر و آزاده‌ای همانطور که مادرت نام تو را حر نهاد» بیان کردند. در واقع این که حجت خدا و امام معصوم شخصی را حر و آزاده بنامند، بسیار مقام بالایی است و با زمانی که مردم عام و معمولی را به آزادگی منسوب کنند، تفاوت دارد. به این ترتیب این که آزادگی و حریت ایشان را حجت خدا و امام زمان(عج) ایشان امضاء کرده‌اند، افتخار بزرگی برای حر است.

    وی ادامه داد: ابتدا حربن یزید ریاحی در پی عمل به مأموریتی بود که بر عهده داشت. اما زمانی که متوجه شد مسئله جدی است و قصد دارند شخصیتی که از نظر نسب، حسب و ویژگی‌ها و امتیازات ایمانی و انسانی بهترین آن زمان بوده‌است را به ناحق به شهادت برسانند؛ به گفته وی، خود را میان بهشت و جهنم و در واقع در لبه پرتگاه جهنم دیده و آزادانه تصمیم گرفت. این آزادگی به معنای عدم اسارت در نفس است. درحالی که شیطان و نفس او بسیار تلاش کردند تا حر را به دام بیاندازد اما اسیر آن‌ها نشد. ‌ حربن یزید ریاحی علی‌رغم این که اطرافیان او را تطمیع کرده و به او وعده پست و مقام داده‌بودند اما اسیر شیطنت‌های انسان‌ها نشد و از همه قید و بندها و دام‌های شیطان، نفس، دنیا و … خود را رها کرد.

    این استاد حوزه علمیه بیان کرد: بنابراین این آزادگی سبب شد فردی که خود را در لبه پرتگاه جهنم مشاهده می‌کرد، در حقیقت به جایگاهی برسد که از بهترین یاران امام حسین (ع) باشد و تا قیامت هرکس به امام حسین (ع) و یاران ایشان سلام دهد، حر نیز در آن جمع قرار می‌گیرد و از امام حسین (ع) در دنیا و آخرت جدا نخواهدبود. این آزادمردی علاوه بر این که مهر تأیید امام حسین (ع) را دارد، عمل حربن یزید ریاحی نیز شاهد و گواهی بر این آزادمردی است که درس بزرگی برای همگان است.

    عدالتیان خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) هنگامی که در قتلگاه قرار گرفتند و در حالی که بدن ایشان پر از جراحت بود و توان حرکت نداشتند، مشاهده کردند که سپاه دون و بی‌شرم عمر سعد به سمت خیام اباعبدالله (ع) حمله کردند لذا امام حسین (ع) با سختی ایستادند و فرمودند:«اِن لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعادَ کونوا احراراً فی دنیا کم» به این معنی که «اگر شما دین ندارید، در دنیای خود آزادمرد باشید» مفهوم این جمله درواقع این است که اگر شما خوف از خدا و پایبندی دینی ندارید، حداقل به اندازه انسان‌ها آزادگی و شرف داشته‌باشید که به افراد ضعیف، زنان و فرزندان تعدی و حمله نکنید و به حریم شخصی که کشته‌اید حمله نکنید. این جمله، نکته‌ای است که امام حسین (ع) در روز عاشورا درخصوص حریت تأکید کردند و درس بزرگی برای تاریخ است و درواقع حریت، صفت بزرگ انسانی است.

    وی افزود: ممکن است فردی پایبندی دینی نداشته‌باشد و جزء متقین، مخلصین و صالحین نباشد ولی انسان آزاده‌ای باشد. آزادمردی برای انسان این‌گونه است که فرد اسیر هوا، هوس و دنیا نباشد. درواقع انسان باشرافت و آزاده دنیادار بودن با مال مردم را نمی‌خواهد. انسان آزاده، پست و مقامی را به ناحق نمی‌پذیرد و اشغال نمی‌کند، حاضر نیست به کسی ظلم کند و به حقوق دیگران تعدی و تجاوز کند. علاوه بر این‌ها انسان آزاده عهد و پیمان خود را نمی‌شکند. لذا آزادمرد بودن به این معنا است که انسان برای رسیدن به دنیای خود، ارزش‌های انسانی را زیر پا نمی‌گذارد؛ به این ترتیب آزادگی صفت انسانی است که اگر در انسان‌ها تقویت شود زندگی بسیار سالم و شیرین می‌شود.

    این استاد حوزه علمیه تأکیدکرد: امروزه نیز در زندگی ما اگر آزادگی و آزادمردی به عنوان یکی از درس‌های مهم امام حسین (ع) تقویت و نشر داده‌شود و افراد دارای این صفت باشند، جامعه زیبا می‌شود. بنابراین انسان آزاده فردی است که ارزش‌های انسانی مانند وفای به عهد، صداقت، رعایت حقوق دیگران، رحم و … را در خود تقویت کند و طبیعتاً تقویت این صفات زندگی را شیرین، دلنشین و آسان و راحت می‌کند.

    وی ابرازعقیده کرد: به این ترتیب عدم وجود این صفات و عدم حریت و آزادگی انسان‌ها، زندگی انسانی را به جنگلی پر از حیوانات وحشی تبدیل می‌کند؛ زیرا در نبود این ارزش‌های انسانی، بعد حیوانی انسان‌ها ظهور می‌کند و اگر این بعد انسان‌ها ظهور یابد، انسان‌ها از هر حیوانی درنده‌خوتر خواهندشد. بنابراین «حریت» از بهترین درس‌های عاشورا و از ویژگی‌های حربن یزید ریاحی است که تقویت آن باعث سلامت و آرامش در جامعه خواهدبود.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام