برچسب: استانی-علمی و آموزشی

  • «اپونتیا» درمانگری برای دیابت

    «اپونتیا» درمانگری برای دیابت

    «اپونتیا» درمانگری برای دیابت
    «اپونتیا» درمانگری برای دیابت

    ایسنا/خراسان رضوی بررسی  فارماکولوژیک نشان داده است که گونه‌های مختلف جنس کاکتوس اثراتی مانند کاهنده قند، کلسترول و تری گلیسرید خون، اثر ضدپلاکتی، التیام دهنده زخم معده و اثر آنتی اکسیدان دارند و همچنین می‌توانند از مخاط معده در برابر زخم و از کلیه، قلب و عروق محافظت نمایند.

    در بین گیاهان بیشماری که بر روی زمین می‌رویند، گروهی به علت نیاز اندک، شکل ویژه و روش زندگی منحصر به فرد، پرورش ساده و در عین حال زیبایی خاص و گل‌های بسیار دلفریبشان دارای امتیازات بسیار ارزنده‌ای هستند.

     این گیاهان با ذخیره آب و مواد غذائی بیشتر در بافت‌های خود قابلیت بردباری و سازگاری زیادی داشته و در برابر خشکی و کم آبی بسیار مقاوم‌اند. اکثر گیاهان فوق را کاکتوس‌ها و دیگر گیاهان گوشتی تشکیل می‌دهند. این گیاهان در سرتاسرکره زمین از بیابان‌های خشک آمریکا و آفریقا تا انتهای قاره آسیا به چشم می‌خورند و عجیب اینکه شکل جالب و گل‌های لطیف و فوق العاده زیبا و رنگین آنان بیش از حد دل انگیز و سحرآمیز بوده و نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند.

    همه گیاهان گوشتی جزو تیره کاکتوس‌ها بشمار نمی‌آیند

    مردم عادی همه گیاهان گوشتی را ظاهراً جزو کاکتوس‌ها بشمار می‌آورند باوجود اینکه باید دانست که همه کاکتوس‌ها گیاهان گوشتی هستند، اما همه گیاهان گوشتی جزو تیره کاکتوس‌ها نیستند و برخی از آن‌ها جزو تیره‌های دیگر گیاهی مانند: تیره سوسن‌ها، آناناس‌ها، آماریلیس‌ها (نرگس‌ها) و غیره هستند.

    بیشتر کاکتوس‌ها در آفتاب کامل رشد خوبی دارند

    از ویژگی‌های مهم کاکتوس‌ها روشنائی پسند بودن آن‌ها است، به همین دلیل شدت و مدت تابش نور خورشید در شیوه رویش و گلدهی آن‌ها بسیار مؤثر است. برخی از آن‌ها نیز از آفتاب شدید لطمه دیده و سایه روشن را ترجیح می‌دهند. کاکتوس‌ها گیاهانی نور پسند بوده و بیشتر آنها در آفتاب کامل رشد خوبی داشته و به سبب انباشتن و ذخیره آب در ساقه و تنه‌های خود نسبت به خشکی و گرما پایداری نشان داده و به منظور تولید علوفه، میوه و سایر محصولات صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین به منظور جلوگیری از فرسایش خاک در مناطق خشک و نیمه خشک نیز بکار گرفته می‌شوند.

    گونه اپونتیا فیکوس در ایران با نام‌های گوناگونی معروف است

    جنس کاکتوس  از خانواده کاکتوس‌ها  بوده و نزدیک به ۳۰۰ گونه گیاه بسیار متنوع از نظر شکل و اندازه دارد که بومی آمریکای جنوبی هستند و به طور وحشی در ایران نمی‌رویند ولی بعضی از گونه‌های آن از جمله Opuntia ficus– indica .L   در مناطق جنوب ایران و سواحل دریای مازندران در گلخانه‌ها کاشته و نگهداری می‌شود.  گونه مذکور در ایران با نام‌های کاکتوس، انجیر هندی، انجیر بربری و زبان مادر شوهر معروف است. قسمت‌های هوایی جنس کاکتوس شامل میوه، ساقه و گل در طب سنتی به عنوان غذا و دارو مصرف می‌شوند.

    در طب سنتی ایران و سایر کشورها از گیاهان جنس کاکتوس برای درمان دیابت، سوزش مجاری ادرار، التیام زخم، آبسه و التهاب‌های پوست استفاده می‌شود. بررسی  فارماکولوژیک نشان داده است که گونه‌های مختلف جنس کاکتوس اثراتی مانند کاهنده قند، کلسترول و تری گلیسرید خون، اثر ضدپلاکتی، التیام دهنده زخم معده و اثر آنتی اکسیدان دارند و همچنین می‌توانند از مخاط معده در برابر زخم و از کلیه و قلب و عروق محافظت نمایند.

    از میوه اپونتیا به عنوان داروی ضد دیابت استفاده می‌شود

     هزاران سال است که در آمریکای جنوبی، Opuntia  در درمان دیابت نوع اول و دیابت نوع دوم کاربرد دارد. بنابراین از میوه این گیاه به عنوان داروی ضد دیابت در نقاط مختلف جهان از جمله ایران استفاده می‌شود. نگهداری اپونتیا بسیار راحت‌تر از سایر کاکتوس‌ها است. زبان مادرشوهر را در مکانی با نور زیاد و آبیاری منظم نگهداری کنید خاک مناسب کاکتوس زبان مادر شوهر خاک ماسه‌ای با زهکشی مناسب همراه با پیت ماس است. همچنین تکثیر این گیاه به راحتی از طریق قلمه زدن امکان پذیر است.

    منابع :

    *کیان بخت، س و فلاح حسینی، ح. (۱۳۸۶). « بررسی اثر میوه کاکتوس (.L indica – ficus Opuntia( بر غلظت گلوکز خون در موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین». فصلنامه گیاهان دارویی.شماره ۲۵.صص: ۷۸-۷۱.

    *شریفی جهان تیغ،غ.ر و عباسی، م. ر. (۱۳۷۸). « کاکتوس علوفه ای». انتشارات نوروزی. صص: ۵۷-۱.

    انتهای پیام

  • برنامه‌های کلاسیک آموزش عالی تاب و تحمل برنامه‌های نوین را ندارد

    برنامه‌های کلاسیک آموزش عالی تاب و تحمل برنامه‌های نوین را ندارد

    برنامه‌های کلاسیک آموزش عالی تاب و تحمل برنامه‌های نوین را ندارد
    برنامه‌های کلاسیک آموزش عالی تاب و تحمل برنامه‌های نوین را ندارد

    ایسنا/خراسان رضوی استادیار گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد گفت: ما در حوزه آموزش عالی اعتقادی به استراتژیک نداریم، برنامه‌ها کلاسیک بوده و این برنامه‌ها دیگر تاب تحمل برنامه‌های نوین را ندارند.

    دکتر اکبر حیدری در برنامه لایو اینستاگرامی گروه مطالعات و برنامه‌ریزی دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص سناریوهای فراروی دانشگاه در دوران پسا کرونا اظهار کرد: بسیاری از دانشگاه‌های ما به جز دانشگاه مشهد، تهران و… که در رقابت با هم هستند، دنبال مهارت‌گرایی نیستند. دانشگاه نوین باید دانشگاهی مهارت‌گرا و تولید کننده ثروت باشد. دانشگاه نوین، دانشگاهی است که بتواند مسئولیت اجتماعی را برای فرد تعریف کند.

    وی اضافه کرد: بسیاری از دانشگاه‌های درجه دو و سطح سه و چهار ما که ممکن است دولتی باشند در این بین نیستند و وقوع بحران کرونا باعث می‌شود که بسیاری از آن‌ها تعطیل شود و دانشجویان کمتری داشته باشند.

    این استادیار گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: ما در مورد دانشگاه نوینی صحبت می‌کنیم که بتواند همزمان باعث ایجاد ارزش افزوده شود و دانشجوی با کیفیتی تربیت کند که در اجتماع متقاضی داشته باشد و به جایگاه خاصی برسد. متاسفانه دانشگاه‌های ما هنوز نتوانسته‌اند رویکردهای مدرن داشته باشند و ۹۰ درصد دانشگاه‌های داخل کشور و حتی کشورهای همسایه هنوز وارد حوزه‌های آینده‌پژوهی نشده‌اند.

    وی اضافه کرد: بعضی از دانشگاه‌ها، دانشگاه‌های آینده نیستند اما باید متذکر شد که دانشگاه فردوسی مشهد حرکت خوبی را آغاز کرده و اولین دانشگاه پیش‌رو است که می‌خواهد آینده‌پژوهی را تدوین کند. در اساس‌نامه بسیاری از دانشگاه‌ها چنین آینده‌پژوهی پیش‌بینی نشده است. دانشگاهی که بتواند از دل همه بحران‌ها رهایی پیدا کند باید استراتژی‌ها و کانون‌های تمرکز و عملکردی را بار دیگر تعریف کند.

    حیدری گفت: دانشگاه‌های ما در مرحله‌ای هستند که جذب دانشجوی حداکثری داشته باشند و زیرساخت‌های استفاده از فضای مجازی برای استاد و دانشجو تعریف نشده بود که با مشکلاتی همراه بودند و در این زمینه چشم‌اندازی نداشتیم و یک سند فرادستی برای ما وجود نداشت. نداشتن چشم‌انداز، اهداف و ماموریت‌هایی که متناسب با شرایط موجود باشد، را در اختیار نداریم بدین معنا دانشگاه به مسائلی که قابل پیش‌بینی نیست، اهمیت نمی‌دهد و این مشکل بزرگ نظام آموزش عالی است که به این مسائل فکر نمی‌کند.

    دانشگاه‌ها آموزش کلاسیک و سنتی را به عنوان گزینه اول در نظر گرفتند

    وی افزود: همانطور که تعدادی از دانشگاه‌ها توانستند در بحران کرونا برنامه‌ریزی و مدیریت خوبی داشته باشند در مقابل دانشگاه‌های دیگر نتوانستند در این زمینه موفق باشند و همه این‌ها به واسطه زیرساخت و چشم‌اندازی است که باید در این راستا داشته باشند. همیشه دانشگاه‌ها آموزش کلاسیک و سنتی را به عنوان گزینه اول در نظر گرفتند و با شیوع کرونا آموزش مجازی که به عنوان آموزش درجه دوم در نظر گرفته می‌شود، اما امروز بدون اینکه شرایط آن فراهم باشد، جایگزین آموزش درجه یک شد. بسیاری از اساس‌نامه‌های دانشگاهی هم که در این حوزه تعریف شدند، نتوانستند اقدامات لازم را داشته باشند.

    این استادیار گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: اگر تصور کنیم که دانشگاه‌های ما دانشگاه‌های مهارت‌گرایی هستند و ایجاد مسئولیت اجتماعی کنند، مسائلی که با آن مواجه بودیم به تدریج رفع می‌شود. دانشگاه‌های ما هنوز در آن مرحله سنتی آموزش همگانی باقی ماندند و نتوانستیم دانشجویانی تربیت کنیم که  بتوانند شرایط را مدیریت و ارتباطات گسترده ایجاد کنند.

    وی عنوان کرد: من تصور می‌کنم کشور ما از میان دانشگاه‌های کلاسیک، شبه مدرن، مدرن و آینده‌پژوه در حالت شبه مدرن و مدرن قرار دارد. دانشگاه‌های نسل اول به دنبال آموزش هستند، نسل دوم ترویج علم را اساس قرار می‌دهند. نسل سوم به دنبال این است که دانش را کاربردی کند، نسل چهارم به دنبال این است که کار و عمل را با هم قرار دهد و دانشگاه‌های نسل پنجم به دنبال این است که دانشگاه مسئولیت‌پذیر و نیز دانشجوی دارای مهارت که تولیدگر ثروت و دانایی باشد را تربیت کند.

    حیدری اضافه کرد: با بحران کرونا و شرایط پیش‌بینی نشده‌ای که به وجود آمده و اینکه دانشگاه‌های ما از نسل اول تا سوم هستند، مسائل پیچیده شدند. ما برای پسا کرونا باید از اکنون برنامه‌ریزی‌ها را آغاز و نیز برای آینده سناریوپردازی کنیم. در کوتاه مدت بسیاری از دانشگاه‌های غیرانتفاعی، آزاد و پیام نور  آسیب جدی خواهند دید و بسیاری از موسسات آموزش عالی توانایی ادامه فعالیت را نخواهند داشت. حتی می‌تواند در کوتاه مدت با توجه به حجم عظیم آموزش عالی که در کشور وجود دارد، بحران وسیعی را ایجاد کند و باعث کاهش کیفیت سطح آموزش ما شود.

    وی بیان کرد: هنگامی که در مورد کرونا صحبت می‌کنیم سناریوهایی شامل کاهش کیفیت آموزش، کاهش کمی ابعاد آموزش، کاهش عملکردگرایی دانشگاه و دانشجو است که در بلند مدت تبعات جدی به بار می‌آورد. کرونا یک مسئله است و دانشگاه‌های ما هم مخاطره پذیر نبودند و نشان دادند دانشگاه‌هایی نیستند که بتوانند در شرایط بحران مدیریت داشته باشند. ما در ایران دانشگاه‌های غیرانتفاعی، آزاد، پیام نور و علمی کاربردی داریم و تنها چند درصد از آن‌ها توانستند به برنامه‌ای که از قبل داشتند ادامه دهند.

    این استادیار گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: در حال حاضر دانشگاه‌ها به جز تعداد اندکی در وضعیت قابل قبول متمایل به ضعیف قرار دارند. اما اگر نتوانیم در بلند مدت اسناد مدونی داشته باشیم و زیرساخت‌ها را توسعه دهیم به سمت فاجعه و بحران حرکت می‌کنیم. اگر دانشگاه‌ها می‌خواهند این وضعیت قابل قبول را حفظ کنند و یک وضعیت مطلوب و ایده‌آل را داشته باشند باید از تبدیل آن به فاجعه و بحران جلوگیری کنند. لازمه آن این است که برنامه‌ریزی‌های خود را متفاوت کنند و استراتژی‌ها و چشم اندازها را به کار گیرند.

    وی اضافه کرد: اگر به جای برنامه چشم‌انداز داشته باشیم قطعا می‌توانیم برنامه‌های عملیاتی لحظه‌ای داشته باشیم. ما باید چشم اندازگرایی را انجام دهیم و روند برنامه‌ریزی خطی را متوقف و دانشگاه شبکه‌ای را مطرح کنیم. دانشگاه مسئولیت‌پذیر، مهارت‌گرا و نیز تولید ثروت در چارچوب چشم اندازها محقق می‌شود.

    حیدری گفت: زمانی که در چشم‌اندازهای پایداری، جامعه در مورد توسعه پایدار فکر می‌کند، مهم‌ترین سرمایه‌های آن کشور، مباحث انسانی و علمی است. بنابراین داناسازی و به تبع آن تواناسازی سرمایه‌ها مهم‌ترین هدف هر جامعه‌ای است که قسمت اعظم آن در دانشگاه انجام می‌شود.

    وی افزود: باید بدانیم در دهه‌های اخیر آموزش عالی به واسطه مواجه با محیط ناپایدار و محیط در حال تغییر که ثبات خاصی نداشته، ماهیت متفاوتی پیدا کرده است. آموزش عالی یک مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده و آن چیزی که امروز از این مجموعه می‌بینیم با آن موردی که در کلاس‌های نسل گذشته داشتیم، کاملا متفاوت است و در نوع خودش یک تغییر را نشان می‌دهد. به نظر من باید برای یک محیط ناپایدار برنامه‌ریزی کنیم و اصولا اعتقادی به برنامه‌ریزی با سبکی که اکنون رایج است، ندارم.

    استادیار گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: به صورت کلی پنج نوع نسل برنامه‌ وجود دارد و اولین برنامه‌ریزی که می‌توان به آن اشاره کرد کلاسیک، نیمه کلاسیک یا نیمه مدرن، مدرن، استراتژیک و آینده پژوهی است. این پنج نسل خاص برنامه‌ریزی که برای یک محیط علمی یا جامعه است که می‌توان کاربرد داشته باشد تا به پایداری برسد. من دانشگاه را نمونه توسعه یافته می‌دانم چراکه دانشگاه گلچینی از سلیقه‌ها و افرادی است که در حوزه‌های علمی با جامعه سروکار دارند.

    وی بیان کرد: اکنون کشور ما در سطح‌های پایین‌تر از استراتژیک به سر می‌برد و هنوز یک تفکر برنامه‌گرا در حوزه آموزش عالی به صورت کلی و حوزه‌های دیگر به صورت خاص وجود ندارد. دانشگاه‌های دنیا وارد الگوهای چهارم شده‌اند و امروز در دنیا برنامه‌ریزی‌هایی تحت عنوان «پسا آینده‌پژوه» آمده است. یک جامعه ممکن است مراحل برنامه‌ریزی را به واسطه جامعه پذیری بالایی که دارد در یک بازه زمانی مشخص طی کند و بتواند به سرعت وارد آخرین مرحله به روز بودن استراتژیک برسد و در مورد شگفت‌انگیزها صحبت کند.

    حیدری عنوان کرد: کرونا یک شگفت‌انگیز است به طوری که همه افراد را حیران کرده‌ و نمی‌دانیم چه برخوردی با آن داشته باشیم و چه زمانی تمام می‌شود. حتی فکر این را نمی‌کردیم که در قرن ۲۱ سیستم آموزش عالی را این‌گونه تحت تاثیر قرار دهد. یک جامعه می‌تواند در سطح سوم برنامه‌ریزی باشد و این موضوع را می‌توان برای دانشگاه هم تطبیق داد چراکه دانشگاه جزئی از یک جامعه و نهاد تفکرگرا است که به تولید علم برای جامعه اقدام می‌کند.

    انتهای پیام

  • حذف حصارهای فیزیکی با چنین طرحی، برای دانشگاه مضر خواهد بود

    حذف حصارهای فیزیکی با چنین طرحی، برای دانشگاه مضر خواهد بود

    حذف حصارهای فیزیکی با چنین طرحی، برای دانشگاه مضر خواهد بود

    حذف حصارهای فیزیکی با چنین طرحی، برای دانشگاه مضر خواهد بود
    حذف حصارهای فیزیکی با چنین طرحی، برای دانشگاه مضر خواهد بود

    ایسنا/خراسان رضوی عضو هیأت علمی گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه فردوسی مشهد با این کیفیت طرح و برنامه برای دانشگاه مضر خواهد بود.

    مهدی ابراهیمی در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: با توجه به تجربه حضور آموزشی در دانشگاه و ۸ سال حضور اجرایی که در سطح معاونت دانشگاه داشتم، می‌توان گفت ۲ نوع طراحی برای سیستم ساختمان‌های دانشگاه‌ها وجود دارد؛ یک مدل آن است که دانشکده‌ها در ابعاد مختلف آموزشی، دانشجویی‌، فرهنگی و رفاهی در محیط جداگانه‌ای نبوده و مانند بقیه ساختمان‌ها مثل یک مدرسه جدا از فضای شهری نباشد. این مدلی است که در گذشته دانشگاه‌های فردوسی و علوم پزشکی براساس آن طراحی شده‌اند. در این مدل نیازی به جداسازی و دیوارکشی وجود ندارد.

    وی ادامه داد: اما دیدگاه دوم این است که برای آرام‌تر بودن محیط آموزشی و اینکه فضا کنترل شده‌تر باشد، فضای دانشگاه از محیط شهری تفکیک شود. مدلی که اکنون در دانشگاه فردوسی و بعضی از دانشگاه‌های دیگر در سطح ایران و دنیا وجود دارد.

    ابراهیمی اظهار کرد: اگر دیوارهای دانشگاه برداشته شود و محیط دانشگاه به جزئی از شهر تبدیل شود، آن وقت چه اتفاقی می‌افتد؟ پاسخ روشن است؛ بخشی از مشکلات شهری به سمت فضای فیزیکی دانشگاه منتقل ‌شده و قطعا مشکلات دانشگاه بزرگتر خواهد شد.

    عضو هیات علمی گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: فرض کنید فردی می‌خواهد وارد پارک ملت شود اما جایی برای پارک خودروی خود پیدا نمی‌کند؛ در این صورت با برداشته شدن حصارها وارد فضای دانشگاه فردوسی می‌شود و همزمان استاد دانشگاه هم اتوموبیلش را در فضای دانشگاه پارک می‌کند که در این صورت خواه‌ناخواه تناقضاتی ایجاد خواهد شد. در واقع برداشتن دیوارهای دانشگاه، ساختار و شرایط خاص فرهنگی را می‌طلبد و در آن ساختار خاص فرهنگی، شرایط و زمینه‌ها  باید پیش‌بینی شده باشد.

    وی افزود: به نظر من باید تجدید نظری در امور رفاهی دانشگاهی صورت گیرد. طبق قانون اساسی، ما آموزش رایگان داریم که به دانشگاه هم آن را سرایت داده‌ایم اما در قانون اساسی رفاه رایگان برای دانشجو وجود ندارد. با این حال ما آن را اختصاصی کرده‌ایم؛ یعنی بخشی از فضای فیزیکی دانشگاه‌ها را به امور رفاهی اختصاصی، مختص کرده‌ایم که به نظر من می‌شود در این مورد تمهیداتی اندیشید. به عنوان نمونه سلف در دست بخش خصوصی باشد. اگرچه اکنون هم این رویه وجود دارد و بخش خصوصی آنجا را اداره می‌کند اما منظور من این است که سلف دانشگاه یک رستوران عمومی باشد و دانشجو و افراد بیرون از دانشگاه همزمان از آن فضا استفاده کنند که در این صورت برای دولت هم می‌تواند درآمدزایی داشته باشد اما این روش باید با قوانین و فرهنگ دانشجویی پیش رود.

    معاون سابق فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مشهد تصریح کرد: من امور دانشجویی را به امور رفاهی، دانشجویی، فرهنگی و امور آموزشی دانشگاه تفکیک می‌کنم. در واقع اینکه امور آموزشی دانشگاه وارد حیطه مسائل شهری شود، فضای مناسبی را برای دانشگاه ایجاد نمی‌کند اما اینکه در امور رفاهی و فرهنگی حصار و محدودیت را برداریم، مشکل چندانی برای دانشگاه ایجاد نخواهد شد.

    ابراهیمی ادامه داد: در خصوص فضای سبز دانشگاه می‌توان گفت دانشگاه به کمک شهرداری می‌تواند این فضا را فعال‌تر کند اما من تصور می‌کنم اگر با همین کیفیت طرح، دیوارها را برداریم، اصلا طرح موفقی نبوده و بسیار هم مضر خواهد بود و تعارض‌های فرهنگی شهری به درون دانشگاه کشیده خواهد شد. با این حال می‌توان برای پیشبرد امور راهکاری را اتخاذ کرد؛ اول اینکه مسائل رفاهی و فرهنگی دانشگاه را تا اندازه‌ای به بخش خصوصی مرتبط کنیم و مورد دوم این است که استفاده بهینه از عرصه‌های دانشگاه را به گونه‌ای مدیریت کنیم که دانشگاهیان در محیط دانشگاه از آن‌ استفاده کنند.

    استاد گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: می‌توان بدون برداشتن دیوار، ورود شهروندان را به محیط‌های رفاهی دانشگاه، البته با رعایت قوانین دانشگاهی آزاد کرد و با استفاده از مجموعه آبی دانشگاه، سلف و سالن‌های ورزشی هم بخشی از مشکل شهری را حل و هم برای دانشگاه درآمدزایی ایجاد نمود.

    وی اظهار کرد: کار کارشناسی و علمی در مورد این طرح انجام نشده است. من پیشنهاد می‌کنم گروه‌هایی متشکل از مدیران ۲ طرف و کارشناسان و جامعه‌شناسان زبده با همکاری همه‌جانبه به یک طرح جامع برسند.

    انتهای پیام

  • برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» توسط سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی

    برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» توسط سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی

    برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» توسط سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی

    برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» توسط سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی
    برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» توسط سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر اجرایی سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی از برگزاری «مدرسه فلسفه و الهیات» در راستای تشکیل «مدارس فرهنگ و هنر» توسط این سازمان خبر داد.

    به گزارش روابط عمومی سازمان جهاددانشگاهی خراسان رضوی، مهدی نعیمیان‌راد با بیان این مطلب افزود: مدارس فرهنگ و هنر با استفاده از اساتید مجرب و تکیه بر فعالیت‌های کارگاهی و عملی به دنبال ارائه سرفصل‌های تخصصی مشخص شده به دانشجویان در عرصه‌های واقعی و شبه‌واقعی خواهد بود.

    وی تصریح کرد: طبق برنامه‌ریزی انجام شده به‌علت بیماری کرونا و بازگشت محدودیت‌های مرتبط، پیوست‌های مجازی برای این مدارس اجرایی خواهد شد تا علاقه‌مندان بتوانند از بستر مجازی در این دوره‌ها حضور پیدا کنند. همچنین درصورت مرتفع شدن محدودیت‌های ایجاد شده بر اثر کرونا برگزاری این دوره‌ها طبق برنامه‌ریزی اولیه به صورت جلسات و کارگاه‌های حضوری خواهد بود.

    وی با اشاره به اینکه مدرسه فلسفه و الهیات پیرامون بحث اصول اعتقادی و جهان‌بینی و بهره‌گیری از دلایل عقلی است، ادامه داد: در دنیایی که تمام اصول اعتقادی در منصه فراموشی سپرده شده است و فردیت و توجه به دنیای مادی همه را از هستی خود به دور کرده است آن چیزی که عدم وجود آن بیش از پیش احساس می‌شود، وجود ابعاد معنوی در روح انسان است.

    نعیمیان‌راد تصریح کرد: در این راستا علم کلام به عنوان علمی جامع که پیرامون اصول اعتقادی، جهان‌بینی و دلایل عقلی تعریف می‌شود؛ می‌تواند به انسان برای حل مسائل اعتقادی، تشخیص سره و ناسره‌های اعتقادی، دفاع از اندیشه‌های عقلانی و دینی، رفع ابهام‌هایی که نسل جوان با آن رو به رو است، کمک کند.

    مدیر اجرایی سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی بیان کرد: مدرسه فلسفه و الهیات با توجه به این نیاز مبرم جامعه و جوانان برآن شد تا جلساتی با حضور اساتید  متخصص در این زمینه برگزار کند تا بستری برای
    آشنایی دانشجویان با این علم فراهم آید.

    به گفته وی، کارگاه دینداری در دنیای جدید در ۸ جلسه با عناوینی همچون دین‌داری و توسعه یا تحدید مناسک، دین‌داری و چالش محیط‌زیست، دین‌داری و مسأله زنان، دین‌داری و چالش اخلاق و حقوق، دین‌داری و امر جنسی، دین‌داری، معنویت و فیزیکالیزم، روان‌شناسی دین‌داری و لذت و دین‌داری و امر سیاسی برگزار خواهد شد.

     وی با اشاره به اینکه شروع جلسات از تاریخ ۸ مردادماه ۱۳۹۹ است و مدت زمان هر جلسه ۳ ساعت بوده و کارگاه‌ها از ساعت ۹ الی ۱۲ در روزهای چهارشنبه در دانشگاه فردوسی برگزار خواهد شد، خاطرنشان کرد: هزینه در نظر گرفته شده برای شرکت در این مدرسه مبلغ ۵۰.۰۰۰ تومان  برای دانشجویان و مبلغ ۱۰۰.۰۰۰ تومان برای سایر علاقه‌مندان خواهد بود.

    انتهای پیام

  • نحوه برگزاری کلاس‌های ترم آینده تابع تصمیم دانشگاه جامع و ستاد کرونا است

    نحوه برگزاری کلاس‌های ترم آینده تابع تصمیم دانشگاه جامع و ستاد کرونا است

    نحوه برگزاری کلاس‌های ترم آینده تابع تصمیم دانشگاه جامع و ستاد کرونا است
    نحوه برگزاری کلاس‌های ترم آینده تابع تصمیم دانشگاه جامع و ستاد کرونا است

    ایسنا/خراسان رضوی رییس مرکز علمی کاربردی جهاددانشگاهی مشهد گفت: نحوه برگزاری کلاس‌های مرکز در نیمسال آتی تابع تصمیم دانشگاه جامع علمی کاربردی و ستاد ملی و استانی کرونا است.

    مهندس احمد افروغی با بیان مطلب فوق اظهار کرد: رعایت پروتکل‌های بهداشتی در مرکز آموزشی علمی کاربردی جهاددانشگاهی مورد تاکید ویژه قرار گرفته است بنابراین در خصوص نحوه برگزاری کلاس‌های مرکز در نیمسال آتی تابع تصمیم دانشگاه جامع علمی کاربردی و ستاد ملی و استانی کرونا هستیم.

    رییس مرکز آموزش علمی کاربردی جهاددانشگاهی مشهد در خصوص نحوه پذیرش دانشجویان این مرکز در ترم جدید گفت: پذیرش دانشجو در مراکز علمی کاربردی بدون کنکور است و بر اساس سوابق تحصیلی و سهمیه‌ها توسط سازمان سنجش و آموزش کشور صورت می‌پذیرد.

    وی با بیان اینکه این مرکز مجموعا در دو مقطع کاردانی و کارشناسی ناپیوسته در ۲۶ رشته دانشجو می‌پذیرد، افزود: داوطلبان می‌توانند با ثبت نام در این مرکز در هریک از رشته‌های امور فرهنگی، دوخت و تکنولوژی لباس، روابط عمومی، مترجمی زبان انگلیسی، گرافیک، عمران، گرایش‌های مختلف کامپیوتر و فناوری اطلاعات، متالورژی، نقشه کشی صنعتی، حقوق ثبتی، گردشگری، مربی‌گری پایه آمادگی جسمانی، مربیگری پایه فوتسال و مدیریت اماکن ورزشی ادامه تحصیل بدهند.

    افروغی با اشاره به اینکه داوطلبان می‌توانند جهت پیش ثبت‌نام رشته‌های مورد نظرشان با شماره تلفن‌های ۳۱۹۹۷۲۷۰ و ۳۱۹۹۷۲۷۵ تماس بگیرند، در خصوص نحوه اسکان داوطلبان شهرستانی تصریح کرد: داوطلبان شهرستانی نیز می‌توانند بعد از ثبت نام از خوابگاه‌های بخش خصوصی تحت نظارت این دانشگاه بهره‌مند شوند.

    وی با اشاره به دغدغه دانشجویان مراکز علمی کاربردی در خصوص اعتبار مدرک دانشگاهی خود تاکید کرد: مدارک فارغ التحصیلی دانشجویان را دانشگاه جامع علمی کاربردی که مستقیما زیر نظر وزارت علوم تحقیقات و فناوری کشور در حال فعالیت است، صادر می‌کند، بنابراین در داخل کشور دارای اعتبار است و مانند مدارک سایر دانشگاه‌های دولتی و آزاد جهت ادامه تحصیل و استخدام قابل استفاده است.

    رییس مرکز آموزش علمی کاربردی جهاددانشگاهی مشهد با اشاره به اینکه مدرک مراکز علمی کاربردی کاملا معتبر است، بیان کرد: با توجه به اعتبار ویژه دانشگاه‌های علمی کاربردی در کشورهای پیشرفته، مدرک دانشگاه جامع در سایر کشورها نیز از اعتبار خوبی برخوردار است و فارغ التحصیلان زیادی از مرکز ما در خارج از کشور در حال کار یا تحصیل هستند.

    وی در ادامه درباره مبلغ شهریه و نحوه تخصیص وام دانشجویی به دانشجویان ابراز کرد: مقدار شهریه هر رشته با توجه به نوع واحد(عملی یا نظری) و گرایش آن متفاوت است اما به طور متوسط هزینه هر نیمسال بر اساس رشته و مقطع تحصیلی بین ۹۰۰ تا یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان متغیر است.

    افروغی با بیان اینکه دانشجویان مرکز علمی کاربردی جهاددانشگاهی مشهد این امکان را دارند که حدود ۷۰ درصد شهریه خود را به صورت دریافت وام دانشجویی پرداخت نمایند، ادامه داد: دانشجویان می توانند از وام اختصاص یافته توسط صندوق رفاه دانشجویی وزارت علوم که در حال حاضر مبلغ آن ۷۵۰ هزار تومان در هر نیم‌سال تحصیلی است استفاده کنند.

    وی تاکید کرد: در تلاشیم جهت کمک به دانشجویانی که برای پرداخت ۳۰ درصد باقیمانده شهریه خود نیز بضاعت مالی ندارند، شرایطی فراهم آوریم تا وام با نرخ سود قرض الحسنه از بانک ملت دریافت کنند و بدین صورت ۱۰۰ درصد شهریه خود را در قالب دریافت وام به دانشگاه پردخت نمایند.

    به گزارش روابط عمومی سازمان جهاددانشگاهی خراسان رضوی، افروغی از تخفیف شهریه در مرکز علمی کاربردی جهاد دانشگاهی مشهد بر اساس آیین نامه مصوب شورای معاونان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی خبر داد و گفت: بر اساس این آیین نامه دانشجویان به سه دسته دانشجویان برتر آموزشی، پژوهشی و فرهنگی تقسیم شده‌اند که دانشجویان موفق در امور آموزشی تا ۵۰ درصد شهریه ثابت و دانشجویان فعال یا موفق به کسب رتبه در مسابقات و جشنواره‌های مختلف پژوهشی و فرهنگی بر اساس سطح مسابقات تا ۱۰۰ درصد تخفیف در شهریه ثابت کسب خواهند کرد. ضمنا یک نفر از هر تشکل دانشجویی در هر ترم مشمول دریافت تا ۵۰ درصد تخفیف در شهریه ثابت خواهد شد.

    انتهای پیام

  • ارتباط دانشگاه با جامعه ربطی به بودن یا نبودن حصارها ندارد

    ارتباط دانشگاه با جامعه ربطی به بودن یا نبودن حصارها ندارد

    ارتباط دانشگاه با جامعه ربطی به بودن یا نبودن حصارها ندارد

    ارتباط دانشگاه با جامعه ربطی به بودن یا نبودن حصارها ندارد
    ارتباط دانشگاه با جامعه ربطی به بودن یا نبودن حصارها ندارد

    ایسنا/خراسان رضوی استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی گفت: مگر ارتباط دانشگاه با جامعه یک ارتباط فیزیکی است که با برداشتن حصارها این ارتباط بیشتر شود.

    سلمان ساکت در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه اظهار کرد:  می‌توان این ماجرا را از مناظر مختلف  بررسی کرد، هم از نظر زمان و هم چگونگی مطرح شدن این طرح از سوی شورای شهر و مدیریت شهری و از خود دانشگاه نیز گلایه‌هایی وجود دارد.

    وی ادامه داد: از شورای شهر و مدیریت شهری به دلیل اینکه شرایط فعلی جامعه که شرایط اقتصادی سخت و دشوار گریبان‌گیر مردم است و اقشار مختلف از یک سو با بیماری کرونا و از سوی دیگر با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند و التهابات و استرس‌های بسیاری در جامعه وجود دارد و سوی دیگر طرح مسائل این چنینی که می‌تواند ایجاد استرس، نگرانی و التهاب کند، کار درست و شایسته‌ای نیست.

    ساکت افزود: مدیریت شهری سال گذشته هم درباره توافقی که با دانشگاه درباره ضلع شمالی دانشگاه داشتند همین خطا را مرتکب شدند و موجی از نگرانی و اعتراض در بین دانشجویان، اعضا هیات علمی و کارکنان  ایجاد شد که متاسفانه آن کار نادرست و ناشایست، برایشان تجربه نشد و اعضای محترم شورای شهر و مجموعه مدیریت شهری دوباره به همان شکل عمل کردند.

    رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه گفت: از طرف دیگر از دانشگاه هم باید گلایه داشت که چگونه اجازه می‌دهد تا کیان و حرمت دانشگاه توسط نهادها و دستگاه‌های بیرون دانشگاه شکسته شود، چرا که آنطورکه گفته شده است دانشگاه درخواستی در این خصوص نداشته، پس چگونه مجموعه مدیریت شهری بدون هماهنگی با دانشگاه، مصوبه‌ای چنین مهم را در صحن علنی شورا مطرح  و سپس تصویب می‌کنند و بعد که به آن اعتراض می‌شود، می‌گویند این طرح در سطح یک پیشنهاد است.

    وی ادامه داد: برای طرح چنین پیشنهادی شایسته بود قبلش با قسمت‌های مختلف دانشگاه هماهنگی‌های لازم انجام می‌گرفت. همچنین جا داشت دانشگاه پس ازتصویب این طرح در صحن علنی شورا خیلی سریع و به هنگام اطلاع‌رسانی می‌کرد و واکنش نشان می‌داد تا جلوی شایعات و موج گسترده اعتراضات ‌گرفته شود.

    استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: برخی از ارتباط  بیشتر جامعه با دانشگاه پس از حذف حصارها و نرده‌های اطراف دانشگاه سخن می‌گویند که این حرف بسیار عوام‌فریبانه و تقلیل‌گرایانه است، به این دلیل که مگر ارتباط دانشگاه با جامعه یک ارتباط فیزیکی است که با برداشتن حصارها این ارتباط بیشتر شود.

    ساکت عنوان کرد: ارتباط دانشگاه با جامعه، یک ارتباط ارگانیک و سیستماتیک در سطوح مختلف علمی، اجتماعی و فرهنگی است و این حصارها و دیوارها چه باشند و چه نباشند، این ارتباط باید بیشتر و بالنده‌تر از قبل باشد، بنابراین به نظر من تقلیل ارتباط جامعه با دانشگاه به بودن یا نبودن یک دیوار یا حصار، ناشایست و نادرست است.

    استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: درباره این طرح، مدیران شهری و برخی از اعضای شورای شهر در اظهار نظرهایشان مغالطه‌هایی داشته‌اند. از طرفی این طرح و دانشگاه فردوسی مشهد را با شهرها و دانشگاه‌های درجه اول دنیا مانند آکسفورد، ام آی تی و هاروارد مقایسه کرده‌اند، در صورتی که نه کشور ما با کشوری که آن دانشگاه‌ها در آنجا قرار دارد سازگار و همخوان است و نه شرایط شهری و دانشگاهی ما با آن‌ها قابل مقایسه است و اتفاقا بر خلاف نظر این دوستان در بسیاری از کشورهای جهان دوم و سوم، حصارهای فیزیکی دانشگاه‌ها همچنان حفظ شده است و حتی مقررات ورود و خروج بسیار سفت و سخت‌تر از دانشگاه‌های ما در ایران است.

    وی گفت: مثلا در کشورهای لهستان، چکسلواکی و اتریش، دانشگاه‌ها کاملا حفاظت شده هستند و برای ورود باید هماهنگ کرد. بنابراین مقایسه‌هایی که با دانشگاه‌های درجه یک در کشورهای تراز اول و بسیار پیشرفته بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی صورت می ‌گیرد، مغالطه‌ای نادرست است.

    رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی ادامه داد: دوستان از یک بازی برد – برد سخن می‌گویند، بدین معنی که با برداشتن نرده‌های دانشگاه، از یک سو سرانه فضای سبز در شهر زیاد می‌شود و از طرف دیگر اینکه هزینه نگهداری فضای سبز به عهده مدیریت شهری گذاشته می‌شود، این حرف البته درست است، چرا که هزینه نگداری فضای سبز در دانشگاه بسیار بالاست در حالی که از این فضا فقط دانشگاهیان استفاده نمی‌کنند و بسیاری از شهروندان بویژه در منطقه ۹ از آن بهره می‌برند، اما به نظر من باید راه‌های دیگری را پیش‌بینی کرد.  شایسته است که مدیریت شهری به کمک دانشگاه بیاید و بخشی از هزینه‌های نگهداری فضای سبز را تقبل کند، البته نه با این شرط  که نرده‌ها و حصارهای دانشگاه برداشته شود.

    وی ادامه داد: برداشتن نرده‌ها و حصارهای دانشگاه، تبعات بسیار خطرناکی خواهد داشت. در شرایط امروز که فشارهای اقتصادی بسیار زیاد است و بزهکاری و نابه هنجاری‌های‌ اجتماعی مثل اعتیاد، دزدی و زورگیری بسیار فزونی یافته، برداشتن این حصارها جز نا امن کردن محیط  برای دانشجویان ثمره دیگری نخواهد داشت.

    ساکت اظهار کرد: متاسفانه برخی اصلا شرایط اجتماعی و فرهنگی شهری و دانشگاهی ما را در نظر نمی‌گیرند. دانشگاه با همت و پافشاری بزرگانی در دوره‌های قبل توانسته برای خودش مکانی نسبتا امن ایجاد کند و فعالیت‌های فرهنگی، آموزشی و حتی فعالیت‌های سیاسی را در یک بستر نسبتا آرام  و محدود سامان دهد.

    وی گفت: به هرحال این گلایه از شورای شهر و مدیریت  شهری وجود دارد که بدون هماهنگی لازم با بخش‌های مختلف دانشگاه، مانند مدیران ارشد دانشگاه، اعضای هیات علمی، کارکنان و بدنه دانشجویی چنین  طرح مهمی را در صحن علنی مطرح کرده و بعد از ایجاد موج گسترده اعتراضات، عقب نشسته است که این جز ایجاد اضطراب و التهاب در شهر و جامعه دانشگاهی هیچ ثمره دیگری نداشته است.

    استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی اظهار کرد: به نظر می‌آید برخی از دوستان شاید تصور می‌کنند ضعف و سستی در دانشگاه وجود دارد که به هر نحوی بدون هماهنگی‌ها و مشورت‌های لازم تصمیم می‌گیرند، مطرح و پیگیری می‌کنند و بعد که با موج اعتراضات مواجه می‌شوند عقب‌نشینی می‌کنند.

    وی گفت: مشابه همین امر سال گذشته در تفاهم‌نامه شهرداری با دانشگاه ( برداشته شدن حصارهای ضلع شمالی دانشگاه  و ایجاد یک بازارچه فرهنگی) دیده شد  و التهاب بسیاری ایجاد کرد. طرحی که هیچ پشتوانه فکری، اجتماعی و فرهنگی نداشت و کاری خطا و بسیار نادرست بود و خوشبختانه متوقف شد.

    ساکت ادامه داد: به نظرم دانشگاه هنوز استقامت، استحکام و استواری خود را دارد و حتی نهادهای برآمده از مردم باید در مواجه با دانشگاه تمام ملاحظات لازم را رعایت کنند.

    رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی ادامه داد: امروز پردیس دانشگاه مشهد سه مجموعه کلان را در خود جای داده است؛ دانشگاه فردوسی، دانشگاه علوم پزشکی و جهاد دانشگاهی. یکی از اشتباهات دیگر برخی از اعضای شورای شهر و مدیریت شهری آن است که این تفکیک را بین مجموعه‌های داخل پردیس قائل نیستند و تصور می‌کنند با هماهنگی جزئی و پشت پرده می‌توانند برای کل این سه مجموعه تصمیم بگیرند.

    وی گفت: البته در این میان باید این گلایه را از دانشگاه علوم پزشکی نیز مطرح کرد که چرا حساسیت‌هایی که در میان دانشجویان، کارکنان و اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی درباره مسائل این چنینی وجود دارد در میان آنان وجود ندارد که البته شاید هم حق دارند چون بخش عمده‌ای از اعضای هیات علمی و کارکنان آن‌ها در بیمارستان‌ها مشغول به کار هستند و شاید پردیس دانشگاه برای آنان در اولویت نخست نباشد، اما پردیس دانشگاه، خانه آن‌ها هم هست و در بخشی از این زمین‌ها، خوابگاه‌ها و ساختمان‌های اداری و دانشکده‌هایشان وجود دارد.

    انتهای پیام

  • «آزیل» خوزستان در معرض نابودی است

    «آزیل» خوزستان در معرض نابودی است

    «آزیل» خوزستان در معرض نابودی است

    «آزیل» خوزستان در معرض نابودی است
    «آزیل» خوزستان در معرض نابودی است

    ایسنا/خراسان رضوی گیاهان در معرض خطر نابودی، بخشی از گونه‌های انحصاری و نادر کشور هستند که به مرور زمان از تعداد پایه‌های آن‌ها کاسته شده یا در حال کاهش است و وسعت عرصه زیستگاه آن‌ها رو به نقصان نهاده است و امروزه بیم نابودی کامل آن‌ها می‌رود.

    هرچند انقراض یک پدیده طبیعی بوده، اما انسان به انقراض گونه‌ها در جهان سرعت بیشتری بخشیده است و با اینکار گونه‌ها در معرض خطر بیشتری قرار گرفته‌اند. این گونه‌های در حال انقراض، مزایای زیادی دارند که از جمله می‌توان به منبع ژنهای حیاتی، اهمیت اکولوژیکی و خواص ارزشمند دارویی آن‌ها اشاره کرد.

    پیش‌بینی شده بیش از ۱۵ تا ۴۰ درصد گونه‌های زنده، در سال ۲۰۵۰ انقراض پیدا کنند

    گیاهان یکی از ذخایر ارزشمند ژنتیکی جهان محسوب می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود که بیش از ۱۵ تا ۴۰ درصد گونه‌های زنده، در سال ۲۰۵۰ انقراض پیدا خواهند کرد. مطالعات در مورد گونه‌های در حال انقراض و حفظ ذخایر ژنتیکی در دنیا، از سال ۱۹۶۰ به طور بسیار جدی مطرح شد. به طوری که سازمان‌های بین‌المللی در این راستا تشکیل شدند. این سازمان‌ها اقداماتی برای حفظ این گونه‌ها از جمله تشکیل بانک‌های ژن گیاهی، تعیین مناطق حفاظت شده جهت حفظ ذخایر ژنتیکی و کاشت گونه‌های در حال انقراض در باغ‌های گیاه‌شناسی را پیشنهاد کردند. سازمان بین‌المللی حفاظت از طبیعت، در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که ۲۴۹۳ گونه گیاهی در معرض خطر انقراض هستند.

    گونه‌های انحصاری در سطح جهانی و ملی اهمیت زیادی دارند، تنوع ژنتیکی منحصربه فرد آن‌ها موضوع مهمی برای مطالعات در سطح ملی به شمار می‌رود، همچنین از نظر مطالعات جغرافیای زیستی و الگوی انتشار آن‌ها تحت عنوان گونه‌های خاص، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. بسیاری از گونه‌های انحصاری به دلیل محدود بودن رویشگاه، به شدت تحت تأثیر اثرات ناشی از تغییر اقلیم و تغییرات کاربری اراضی قرار گرفته اند، علاوه براین، عوامل دیگری نظیر بهره‌برداری بی‌رویه، حضور گونه‌های مهاجم، آفات و بیماری‌ها و آلودگی‌های مختلف موجب شده این گونه‌ها در معرض خطر قرار گیرند، گیاهان در معرض خطر نابودی، بخشی از گونه‌های انحصاری و نادر کشور هستند که به مرور زمان از تعداد پایه‌های آنها کاسته شده یا در حال کاهش است و وسعت عرصه زیستگاه آن‌ها رو به نقصان نهاده است و امروزه بیم نابودی کامل آن‌ها می‌رود.

    یکی از این گونه‌های انحصاری، گونه  Pau Hedge & Lamond   Azilia eryngioides است که تنها عضو جنس  Azilia بوده و در این مقاله به بررسی جایگاه حفاظتی آن پرداخته شده است. لازم به ذکر است که جنس Azilia به دلیل مونوتیپک بودن، از نظر تنوع زیستی و جغرافیای گیاهی اهمیت زیادی دارد و لزوم حفاظت از آن به عنوان ذخیره ژنتیکی منحصر به فرد بر کسی پوشیده نیست.

    آزیلا گیاهی چندساله و پایا، پرساقه، در بن و ناحیه یقه به قطر ۵ سانتیمتر. ساقه‌ها ضخیم، به ارتفاع ۱ تا ۲ متر، با شیارهای ظریف طولی متمایل به قرمز. برگ‌ها بنرست و قاعده‌های به پهنای ۳ تا ۱۲ و طول ۴۲ تا ۴۵ سانتیمتر، شان‌های ساده، مستطیلی، با ۲ تا ۴ زوج برگچه، دارای دمبرگ کوتاه یا فاقد آن، به عرض ۵/۲ تا ۸ و به طول ۵/۳ تا ۱۰ سانتیمتر، دایره‌ای، یا قلوه‌ای شکل، ضخیم و چرمی، با حاشیه غضروفی، با ۸ تا ۱۷ دندانه درشت منتهی به خارهای محکم بلند، برگ‌های ساقه‌ای تحلیل‌یافته، یک برگچه‌ای، ساقه آغوش. گل‌ها ریز، سبز متمایل به زرد، مجتمع در گلآذین چتری؛ چترک‌ها دارای ۴ تا ۱۰ پرتو به طول ۵/۱ تا ۵/۴ سانتیمتر، میوه‌ها مریکارپ به پهنای ۴ تا ۵ و طول ۸ تا ۱۰ میلیمتر است.

    شکل برگ و ساختار رویشی آزیلا متمایز از دیگر گونه‌ها است

    این گونه در دامنه‌های کوهستانی زاگرس در ارتفاع بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۱۰ متر همراه با گونه‌های از گندمیان، گل راعی perforatum Hypericum ،گل گندم (Centaurea) یا گل کلاه خودی (Scutellaria)حضور دارد. در رویشگاه‌های گیاه آزیل نوع و شدت عوامل تخریب یکسان نیستند. رانش زمین، رونده بودن شیب‌ها و چرا از مهمترین عوامل تخریب رویشگاه هستند، رویشگاه دیگر این گیاه یک منطقه گردشگری بوده و در ایام تعطیلات، مردم در این منطقه خوش آب وهوا حضور حداکثری دارند، شکل برگ و ساختار رویشی این گیاه که متمایز از دیگر گونه‌ها است، موجب جلب توجه مردم شده و متأسفانه باعث برداشت بی‌رویه بازدیدکنندگان از طبیعت قرار می‌گیرد، متأسفانه در حال حاضر در منطقه شیمبار خوزستان، رویشگاه این گیاه زیبا و انحصاری موجب خسارت زیاد و حداکثری شده است.

    فقدان مدیریت و بهره برداری نامناسب از عوامل اصلی تهدیدکننده این گونه کمیاب به شمار می‌رود

    به طور کلی مشاهدات صحرایی نشان داد فقدان مدیریت و بهره برداری نامناسب مانند عدم رعایت فصل چرا و تخریب رویشگاه از عوامل اصلی تهدیدکننده این گونه کمیاب به شمار می‌روند. به منظور جلوگیری از انقراض این گونه با ارزش باید راهکارهایی اندیشید تا به حفظ و بقای آن در طبیعت گسترده ایران کمک شود. اقداماتی که باید انجام شوند عبارتند از: انتخاب رویشگاه توسط مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور و تعیین آن‌ها به عنوان رویشگاه‌های حفاظت شده توسط سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، حفاظت خارج از رویشگاه در بانک ژن منابع طبیعی ایران، حفاظت خارج از رویشگاه در باغ گیاه‌شناسی ملی ایران و باغ گیاه‌شناسی و تکثیر، کشت و اهلی کردن با هدف بازگرداندن گیاهان تکثیر شده به رویشگاه‌های طبیعی و تقویت آن‌ها.

    منابع :

    *مهرنیا،م و دیگران. (۱۳۹۹). «جایگاه حفاظتی گونه‌ای نادر به نام آزیل  Azilia eryngioides». نشریه طبیعت ایران. شماره ۲. ۱۲۹-۱۲۳.

    *توحید فر، م و دیگران. (۱۳۹۵). «نجات گونه‌های گیاهی در حال انقراض با استفاده از تراریخته». مجله ایمنی زیستی. شماره ۴. صص: ۳۱-۲۳.

    انتهای پیام

  • منطق حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی را درک نمی‌کنم

    منطق حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی را درک نمی‌کنم

    منطق حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی را درک نمی‌کنم
    منطق حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی را درک نمی‌کنم

    ایسنا/خراسان رضوی پژوهشگر و استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی گفت: اگر شهرداری به دنبال منافع عموم و رفع نابسامانی‌هاست، مکان‌هایی مانند کارخانه قند آبکوه، پادگان یا انبارهای شرکت نفت و… را تغییر کاربری دهد، اما منطق اینکه جایی مثل دانشگاه، دیوارهایش برداشته شود را درک نمی‌کنم.

    محمد رحیم رهنما در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص حذف دیوارهای فیزیکی دانشگاه گفت: این طرح در برخی کشورهای دیگر نیز اجرا شده، اما شرایط آن کشورها با کشور ما متفاوت است. سطح زندگی مردم نیز متفاوت بوده و به لحاظ امنیت در آن دانشگاه‌ها نیز تمهیدات کافی و لازم اندیشیده شده است، اما در اینجا ممکن است اینگونه نباشد.

    وی افزود: در نزدیکی دانشگاه فردوسی، پارک ملت قرار دارد و  برخی مسائل و مشکلات اجتماعی که در آن وجود دارد ممکن است در صورت اجرایی شدن طرح حذف دیوارهای دانشگاه به دانشگاه نیز نفوذ کند که می‌تواند در ایجاد  احساس عدم امنیت برای دانشجویان، اساتید و کارکنان تاثیرگذار باشد.

    این پژوهشگر و استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی اظهار کرد: اگر شهرداری اصرار به انجام چنین کارهایی دارد در وهله اول باید امنیت کافی و لازم را در پارک ملت ایجاد کند، امنیت و روشنایی پارک‌ها را تامین کند و امکانات آنجا را با نیازهای روز جامعه هماهنگ یا حتی می‌تواند باغ‌های شهر مانند بخشی از باغ ملک آباد را تبدیل به کاربری عمومی کند.

    رهنما تصریح کرد: در کشورهایی که چنین طرحی را اجرا کرده‌اند ساختمان‌های دانشگاه منسجم بوده و پراکنده نیستند، در صورتی که در دانشگاه فردوسی چنین نیست. ضمن اینکه نگهداری و محافظت از ۳۰۰ هکتار فضای دانشگاه قطعاً دشوار بوده و ممکن است شهرداری توانایی محافظت از آن را نداشته باشد.

    وی با اشاره به اینکه «مطرح کنندگان این طرح اگر تمایل به پیوند دانشگاه و جامعه دارند می‌توانند با اجازه دادن زمان‌هایی برای بازدید مردم از دانشگاه، این پیوند را ایجاد کنند»، اظهار کرد: مسئولان هم می‌توانند درب‌های دانشگاه را به روی افراد بگشایند نه اینکه دیوارها را بردارند. حتی در  برخی کشورها، افراد اجازه ورود به همراه حیوان خانگی را ندارند و به گونه ای نیست که هرکسی فضای دانشگاه را تبدیل به پاتوق کند.
    .
    این پژوهشگر و استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی خاطرنشان کرد: اگر شهرداری به دنبال منافع عموم و رفع نابسامانی‌هاست، مکان‌هایی مانند کارخانه قند آبکوه، پادگان یا انبارهای شرکت نفت و… را تغییر کاربری دهد. ولی منطق اینکه جایی مثل دانشگاه، دیوارهایش برداشته شود را درک نمی‌کنم.  دانشگاه یک فضای آموزشی و پژوهشی است و باید محیطی آرام باشد و با تلفیق کردن با یک محیط عمومی قطعاً آن آرامش سابق را نخواهد داشت.

     وی با بیان اینکه «دانشگاه فردوسی حدود ۲۴-۲۵ هزار دانشجو دارد»، تصریح کرد: دانشجوهای علوم پزشکی هم در این محیط تحصیل می‌کنند، علاوه بر آن در همسایگی آن، دانشگاه فرهنگیان شهید بهشتی نیز قرار دارد که در مجموع تعداد دانشجوهای این دانشگاه‌ها به حدود ۴۰-۵۰ هزار نفر می‌رسد که قطعا با هماهنگی‌های بین خودشان می‌توانند کارایی فضاهای در اختیار را افزایش دهند و از فضای دانشگاه سودمندانه‌تر استفاده کنند.

    رهنما تشریح کرد: اگرچه هزینه نگهداری، مرمت، آب و برق افزایش یافته است، اما به وسیله روش‌های کم هزینه و با یک دیدگاه محیط زیستی مانند آبیاری قطره‌ای، بازیافت آب و… می‌شود مدیریت کرد.

    پژوهشگر و استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی اظهار کرد: یکی از نویسندگان کتاب پژوهش پیرامون طرح تفصیلی، خودم بوده‌ام و و می‌دانم که چه نواقص و ویژگی‌هایی دارد، اما تا الان با بنده مشورت و صحبتی در این خصوص نشده است.

    وی گفت: تغییر کاربری به دلیل مسائل و منافع عمومی باید با توافق دستگاه‌ها صورت گیرد و دیگر اینکه دخالت در مالکیت خصوصی افراد در طرح تفصیلی دیده نشده و از مباحث طرح تفصیلی نیست.
    رهنما ادامه داد: کسانی که این ایده را مطرح کرده‌اند، در این خصوص تجربه‌ای نداشته‌اند. این افراد باید عواقب و نقاط ضعف و قوت طرح را بسنجند و با ذینفعان دانشگاه مذاکره کرده و نظر آنها را نیز جویا شوند، در غیر این صورت یک طرح خام، اجرایی نخواهد شد.

    انتهای پیام

  • دانشگاه فردوسی برنامه‌ای برای حذف حصارهای فیزیکی ندارد

    دانشگاه فردوسی برنامه‌ای برای حذف حصارهای فیزیکی ندارد

    دانشگاه فردوسی برنامه‌ای برای حذف حصارهای فیزیکی ندارد
    دانشگاه فردوسی برنامه‌ای برای حذف حصارهای فیزیکی ندارد

    ایسنا/خراسان رضوی معاون اداری و مالی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: در حال حاضر دانشگاه برنامه‌ای برای حذف حصارهای فیزیکی ندارد و این یک پروسه ۱۰ ساله است که باید راهبردهای اجتماعی آن پیاده‌سازی شود. دانشگاه هر تصمیمی بخواهد داشته باشد، کاملا در آن استقلال دارد.

    دکتر حسین انصاری ظهر امروز، ۲۲ تیر ماه، در نشست خبری مدیران دانشگاه فردوسی و کمیسیون شهرسازی شورای شهر مشهد که در سازمان مرکزی دانشگاه برگزار شد، در خصوص طرح پیشنهاد حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه اظهار کرد: نظام ساختار شهرسازی در ایران به صورتی نیست که مشاوران با ذی‌نفعان وارد مذاکره شوند و براساس آن گفتمان، تصمیم‌گیری کنند.

    وی با بیان اینکه در خصوص حذف حصارهای فیزیکی در فضای مجازی به این موضوع اشاره شده که دانشگاه چه نقشی در این تصمیم داشته، افزود: با توجه به اینکه شهرداری و شورا با مشاوران به جمع‌بندی در این خصوص رسیده‌اند، اگر بخواهیم از نگاه دانشگاه فردوسی مشهد به این تصمیم نگاه کنیم، قطعا دانشگاه فردوسی با توجه به حوزه‌های تخصصی که در آن فعالیت دارد، ابتدا در مورد هرکدام از فرایندهایی که خارج از حوزه مدیریت دانشگاه در مورد آن تصمیم‌سازی می‌شود بحث و بررسی کرده و براساس نظام مدیریتی منافع دانشگاه که هیات امنایی است، تصمیم‌گیری می‌کند.

    معاون اداری و مالی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: دانشگاه‌های دیگر کشورها نیز همین تغییر را در طول سال‌ها داشته‌اند و از دانشگاه نسل اول به چهارم رسیده‌اند. طی گذر زمان تغییرات در فضای کالبدی دانشگاه‌ها ایجاد شده است. بیشتر دانشگاه‌های بزرگ امروز ایران از سمت دانشگاه‌های تعریف شده براساس اسناد بالادستی به عنوان دانشگاه‌های جامعه‌محور و کارآفرین معرفی شدهاند و شرکت‌های دانش‌بنیان، مراکز رشد و ساختارهایی برای کارآفرینی در دانشگاه‌ها ایجاد شده است.

    انصاری با اشاره به اینکه دانشگاه هم سعی کرده خود را با تغییرات متناسب و بر اساس راهبردهای وزارت علوم تغییراتی در ساختار و کالبد خودش ایجاد کند، عنوان کرد: هر پیشنهادی در حوزه‌های اجرایی مربوط به دانشگاه بر اساس راهبرد مشخصی مد نظر قرار می‌گیرد که در سند راهبردی دوم، از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۱۰ تدوین می‌شود. تصمیم‌گیری در مورد آنچه در این سند تدوین می‌شود براساس نظام مدیریت دانشگاه است.

    وی تصریح کرد: به نظر می‌رسد آنچه که در مورد حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه در فضای مجازی مطرح می‌شود، برآمده از اطلاعات ناقص است. رویکرد تفاهم‌نامه‌ای که دانشگاه با شهرداری مشهد منعقد کرده این است که بتوان دستاوردهای دانشگاه را به جامعه ارائه کرد. در این تفاهم‌نامه گذر دانشگاه و جامعه مطرح شده و مشاور براساس سیاست‌های دانشگاه مطالعاتی را آغاز کرد که در آن مطالعات موضوع حذف حصارهای دانشگاه مطرح نشد. در این طرح آمده که دانشگاه باید بتواند دستاورهایش را ارائه کند و عموم مردم از آن بازدید داشته باشند و در بازه زمانی مشخصی این گذر دانشگاه و جامعه در ۲ حصار قرار گیرد. با این کار این تفکیک ایجاد می‌شود و قرار است توسط مشاور چنین موضوعی طراحی و پیاده‌سازی شود.

    معاون اداری و مالی دانشگاه فردوسی مشهد خاطرنشان کرد: برای اینکه سیاستی را شتاب‌زده انتخاب نکنیم و تبعاتی برای جامعه نداشته باشد، در این طرح آمده اراضی دانشگاه طبق تفاهم در اختیار خود دانشگاه خواهد بود.

    انصاری در خصوص امکان ایجاد ترافیک پس از حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه اظهار کرد: دانشگاه فردوسی مشهد در رتبه‌بندی دانشگاه‌های سبز کشور بالاترین امتیاز را داشته است. یکی از اهداف دانشگاه سبز کاهش رفت‌وآمد و ترددهاست. البته باید توجه داشت اگر در حصارهای دانشگاه و در بعضی نقاط تغییراتی ایجاد شود، به هیچ‌وجه این موضوع به معنای افزایش تردد در داخل دانشگاه نیست. شاید برای حمل‌ونقل عمومی، براساس سیاست‌هایی که در دانشگاه در مورد آن به جمع‌بندی خواهیم رسید، از زیرساخت‌های الیت استفاده کنیم. هر تغییر و تصمیمی که بخواهد اتخاذ شود، مورد ارزیابی و بررسی قرار می‌‎گیرد و اگر دانشگاه اجرای آن را صلاح نداند و شرایط مراودات کاری فراهم نباشد، عملی نخواهد شد.

    وی عنوان کرد: دانشگاه فردوسی در دوره جدید مستقل عمل می‌کند. پیش از این دانشگاه هزینه ۱۱۰ هکتار از اراضی مشترک خود با آستان قدس را که مالکیت آن از لحاظ قانونی در اختیار دانشگاه نبود را برای آزادی در اتخاذ تصمیمات مستقل پرداخت کرده است. هزینه این کار بالغ بر ۱۱۰۰ میلیارد تومان بوده و در بودجه دولتی هم این موضوع دیده شده است. در بهمن ماه سال ۹۷، ۷۰۴ میلیارد تومان از این مبلغ به آستان قدس پرداخت شد و مابقی آن را دولت پذیرفته است.

    انصاری تاکید کرد: دانشگاه در رابطه با شهرداری مشهد اقدامات ویژه‌ای را انجام داده است. براساس تفاهم‌نامه بین دانشگاه و شهرداری مشهد در ۲ سند در سال‌های ۹۷ و ۹۸، به ترتیب ۹۴۳ و ۱۲۶ میلیارد تومان بابت عوارض و پروانه‌های مربوط به دانشگاه پرداخت شد. همچنین دولت برای دانشگاه فردوسی بیش از ۲۰۰۰ میلیارد تومان دولت اوراق تسویه پرداخت کرد. به همبن دلیل امروز دانشگاه هر تصمیمی که بخواهد داشته باشد، در آن کاملا استقلال دارد.

     معاون اداری و مالی دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: طی ۲ سال گذشته سرمایه دانشگاه فردوسی ۲ برابر شده که معادل بودجه ۲۰ سال دانشگاه فردوسی است. دانشجویان باید توجه کنند که در دوره جدید این اتفاقات افتاده است. این اتفاقات مثبت بوده و نتایج آن در طول سند دوم دانشگاه و در طرح تفصیلی آن با هم گره خواهند خورد تا آینده روشن و درخشانی را برای دانشگاه مشاهده کنیم.

    انتهای پیام

  • پیش‌فرض دانشگاهیان نسبت به حذف حصار فیزیکی دانشگاه فردوسی مثبت است

    پیش‌فرض دانشگاهیان نسبت به حذف حصار فیزیکی دانشگاه فردوسی مثبت است

    پیش‌فرض دانشگاهیان نسبت به حذف حصار فیزیکی دانشگاه فردوسی مثبت است
    پیش‌فرض دانشگاهیان نسبت به حذف حصار فیزیکی دانشگاه فردوسی مثبت است

    ایسنا/خراسان رضوی رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مشهد گفت: پیش‌فرض دانشگاهیان در خصوص پیشنهاد حذف حصار فیزیکی دانشگاه فردوسی مثبت است. باید توجه داشت پیدا کردن آن نقطه تفاهمی که هم به نفع شهر و هم به نفع دانشگاه باشد، در همین مذاکرات و  راه حل‌ها نهفته است.

    محمدهادی مهدی‌نیا ظهر امروز، ۲۲ تیر ماه، در نشست خبری مدیران دانشگاه فردوسی و کمیسیون شهرسازی شورای شهر مشهد که در سازمان مرکزی دانشگاه برگزار شد، در خصوص طرح پیشنهاد حذف حصارهای فیزیکی دانشگاه اظهار کرد: در گذشته، با توجه به شکل‌گیری نظام شهری دنیا از جمله ایران، شهرها معمولا به شکل مناطق(زون‌ها) متفاوت و مجزا از هم شکل می‌گرفت و شهرسازی اواخر قرن ۱۹ و ۲۰، معتقد بود بایستی کاربری‌های مختلف از هم جدا شود و حوزه فعالیت از سکونت و حوزه سکونت از گردشگری و هر ۳ از حوزه حمل‌ونقل جدا شود. در گذشته رویکردها و فعالیت‌های شهری به ۳ فعالیت سکونت، کار و فعالیت و گردشگری تقسیم می‌شد. ‌به همین منظور اماکنی برای فعالیت، استراحت و سکونت در نظر گرفته می‌شد و در این بین فضای حمل و نقل نیز قرار می‌گرفت.

    وی افزود: تجارب این فضا در دهه ۷۰ مورد نقد بسیاری قرار گرفت و شهرسازان و معماران جدید انتقادات زیادی را در خصوص انفکاک این کاربری‌ها ارائه کردند. به دلیل اینکه اغلب شهرها و ساختار آن با توجه به نظام مدرنیته شکل گرفته، ما میراث‌دار این نوع شهرسازی هستیم اما کاربری‌هایی در داخل شهر مانند پادگان‌ها می‌بینیم که سنخیتی با کاربری‌های داخل شهر ندارد. برخی دیگر از این ساختمان‌ها مجموعه‌های اداری بزرگ‌مقیاس است.

    رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مشهد مطرح کرد: هم‌زمان با نقدهایی که به آن نوع شهرسازی بود، راه‌حل‌هایی پیشنهاد شد و در دهه ۷۰ کاربری‌های ناسازگار مانند پادگان‌ها و زندان‌ها از شهر بیرون رفت. در حال حاضر قوانینی وجود دارد که به چنین مواردی اشاره دارد. یکی از نقدهایی که در این نوع شهرسازی پست‌مدرن وجود دارد، این است که حداقل باید هم‌پیوندی بین بخش‌های مختلف شهر ایجاد شود و آیتم‌هایی مانند بزرگراه نباید باعث ایجاد لبه در شهرها  گردد بلکه لازم است ارتباطی ارگانیک با شهر به وجود آورد. همچنین در طرح‌های شهری باید سعی شود تا ایزوله بودن کاربری‌های بزرگ‌مقیاس کم شود.

    مهدی‌نیا اظهار کرد: اگر به روند شکل‌گیری دانشگاه‌های بزرگ دنیا نگاهی بیندازیم، آن‌ها شروع به حذف دیوارهای دانشگاه کرده‌اند و با طراحی‌های خاصی معنابخشی و هویت‌بخشی خاصی را به دانشگاه داده‌اند که نوع مبلمان، کف‌پوش خیابان‌ها و دیگر موارد باعث ایجاد این تفاوت شده است و به نوعی هم‌پیوندی با دیگر مناطق را برقرار کرده است. هویت‌بخشی تنها منفعت این طرح نیست بلکه منافع زیاد دیگری نیز مانند افزایش فضاهای اجتماعی شهر و خلق فضای پیاده‌مداری، انسان‌گرا بودن شهر، برون‌پذیری مردم و… دارد. شهر مشهد به لحاظ آب‌وهوایی و وضعیت اقلیمی شرایط خاصی دارد و نوع انتظار مردم از جنس فصای سبز در آن متفاوت است. باید توجه داشت خواسته مردم و همچنین افزایش آلودگی هوا یکی از مواردی است که مدیریت شهری شاخص‌های فضای سبزش را افزایش می‌دهد.

    وی خاطرنشان کرد: فضای سبز به صورت کلی ۲ کارکرد دارد که کارکرد اول اکولوژیک و برای کاهش آلودگی و تولید اکسیژن مورد نیاز است و کارکرد دیگر آن اجتماعی است. باغ‌های خصوصی مانند عرصه‌های اوقاف و آستان قدس صرفا کارکرد اکولوژیک دارد اما پارک‌ها کارکرد اجتماعی نیز دارد. در ساخت دانشگاه فردوسی نیز دوراندیشی بسیاری شده که حدود ۳۰۰ هکتار عرصه دارد و با یک کاربری شاخص در شهر، خصوصا در منطقه ۹، قرار گرفته است. در حوزه تئوریک ما به این نتیجه رسیده‌ایم که ظرفیت اراضی دانشگاه فردوسی تمام شاخص‌ها و خدماتی که در ابتدا به آن اشاره شد را دارد و به نوعی یک هم‌پیوندی با شهر را ایجاد می‌کند.

    رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مشهد با اشاره به اینکه طرح‌های تفصیلی به عنوان طرح‌های بلندمدت و دارای افق ۱۰ چند کار را باهم انجام می‌دهد عنوان کرد: چنین طرح‌هایی از نقطه‌ای به بعد روی چشم‌اندازسازی حوزه‌ای کار می‌کند و ممکن است برای حوزه اختصاصی خود چشم‌انداز دهد. به عنوان نمونه جنوب غرب شهر دروازه‌ای به ارتفاعات جنوب و اراضی ارتفاعی و گردشگری جنوبی شهر است و تمام روددره‌هایی که به محدوده منطقه ۹ می‌آید و از داخل دانشگاه هم عبور می‌کند، پتانسیل و چشم‌اندازی است که طرح با توجه به ادبیات نظری از آن متصور می‌شود و دانشگاه می‌تواند در آینده این شهر نقش هم‌پیوندی با این شرایط در اراضی، جایگاه علمی، نقش در طبقه خلاق و تاثیر بر کاربری‌های اطرافش داشته باشد.

    وی تصریح کرد: به عنوان مثال کارخانه کوکا که در حال تبدیل به کارخانه نوآوری است، قطبی است که گروه‌های هدف را به خود جذب می‌کند و بافت‌های دانشگاه تا فاصله میدان پژوهش فعالیت‌های جدیدی در حوزه فناوری شکل خواهد داد.

    مهدی‌نیا مطرح کرد: طبیعی است پس از تصویب طرح تفصیلی، الزامات آن باید اجرا شود. در این طرح پیش‌شرط‌هایی وجود دارد که به حوزه‌های اجرایی دانشگاه، وزارت علوم، مدیریت شهری و شهرداری بازمی‌گردد. تمام این موارد نیاز به بررسی‌های مستقلی دارد و شاید از دل آن پژوهش‌ها اطلاعاتی بیرون آید که به لحاظ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قابلیت اجرای این طرح وجود نداشته باشد و مجموعه چشم‌اندازهایی را پیش روی ما باز کند. به صورت کلی در طرح‌ها اعم از تفصیلی و جامع، شوراها طرح را تایید می‌کنند و کمیسیون ماده ۵ طرح را تصویب می‌کند که نامش مصوبه است و جنس پیشنهاد دارد. باید توجه داشت ادبیات نظریه مشترک کمیسیون‌ها همه از نوع پیشنهاد است.

    رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مشهد بیان کرد: متاسفانه ساختار شکل‌گیری طرح‌های تفصیلی و جامع در کشور ما ساختاری قدیمی است و از معدود قوانینی است که از قبل از انقلاب باقی مانده و شاکله و استخوان‌بندی اصلی نظام شهرسازی ماست. این قوانین متعلق به ۵۰ سال پیش است و خیلی مطرح نبوده و محمل قانونی نیز ندارد. در این طرح‌ها بستری برای اعمال نظر و قدرت جایی ندارد. یک اشکال اساسی در نظام شهرسازی ما وجود دارد که متاسفانه در فرایند شکل‌گیری سراغ ذی‌نفعان و ذی‌نفوذان نمی‌رود و وارد مذاکره با تمام تاثیرگذاران نمی‌شود. شاید مشاور علاقه‌مند باشد اما این ظرفیت وجود ندارد.

    مهدی‌نیا گفت: امیدوارم مجلس در آینده قوانین را به شکلی تغییر دهد که این تغییر باعث شود در فرایند طرح‌ها، خصوصا طرح‌های تفصیلی، نقطه نظرات بخش‌های تاثیرگذار، چه دستگاه‌ها و چه عامه مردم در سازمان‌های مردم‌نهاد و… بیشترین تاثیرگذاری را داشته باشد تا شهرسازی مشارکتی را محقق کنیم. امیدواریم این ارتباطات به نزدیک‌تر شدن به این افق کمک کند.

    وی تاکید کرد: من این جرقه و فعالیت‌هایی که در دانشگاه و در بین دانشجویان رخ داده است را به فال نیک می‌گیرم تا پژوهشکده‌ها و پایان‌نامه‌ها را به سمتی ببریم تا برای این موضوعات راه‌حل‌هایی را بیاورند. چند خانواده با من تماس گرفتند و گفتند که شما می‌دانید در پارک ملت چه خبر است؟ من هم گزارشات و اتفاقاتی که در پارک می‌افتد را رصد می‌کنم و می‌دانم چه اتفاقاتی می‌افتد. حل مساله همینجاست و باید راه‌حلی بیاندیشیم تا جامعه افق رو به جلو داشته باشد و ابعاد این موضوع را واکاوی کنیم.

    دانشگاه فردوسی یکی از بهترین ظرفیت‌ها برای پیست دوچرخه‌سواری است

    رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مشهد با اشاره به اینکه دانشگاه در این ۷۰ سال مسائل بودجه‌ای هم داشته، گفت: رسالت اصلی دانشگاه آموزش و پژوهش است و  بسیاری از زمین‌های آن بایر است. شاید تا سال‌های آینده هم این توانمندی برای دانشگاه وجود نداشته باشد تا به این زمین‌ها رسیدگی کند. به نظر من دانشگاه فردوسی یکی از بهترین پتانسیل‌ها برای راه‌اندازی پیست دوچرخه‌سواری است. ممکن است دانشگاه در ۲ روز آخر هفته تعطیل باشد و شهروندان و دانشگاهیان می‌توانند از آن استفاده کنند. تمام این مباحث در حد ایده است و باید روی آن مطالعه و پژوهش‌ صورت گیرد. همه این موارد کمک می‌کند تا جرقه طرح تفصیلی که از نوع طرح چشم‌اندازمحور است در مجموعه‌ای که علم‌مدار است زده شود و دانشگاه سراغ آن رود تا بررسی‌ها به جایی برسد که دانشگاه برنامه مدونی داشته باشد.

    مهدی‌نیا اظهار کرد: در جلسه کارگروه زمانی که این ایده مطرح شد، استناد شد که آقای وزیر هم با این موضوع موافق است و پیش‌فرض دانشگاهیان مثبت است. بسیار خوشحالم که حساسیت‌ها در حوزه دانشجویی وجود دارد اما دانشجو موذن جامعه است. گروه‌های دانشجویی باید صدای مردم باشند. ما ساختار نظام شهرسازی مشارکتی نداریم و اگر از این ساختار متمرکز انتقاد نکنیم، آرمان انقلاب به آستانه تحقق نمی‌پیوندد.

    انتهای پیام