برچسب: احسان حدادی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در یازدهمین روز از بازی های آسیایی ۲۰۱۸ رقابتهای ماده پرتاب دیسک با حضور دو نماینده ایران برگزار شد که احسان حدادی نایب قهرمان المپیک لندن توانست با رکورد ۶۵.۷۱ در رده نخست قرار بگیرد و مدال طلای این ماده را بر گردن اندازد. حدادی در بازی های آسیایی ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ نیز به مدال طلای پرتاب دیسک رسیده بود و این چهارمین مدال طلای او در بازی های آسیایی در ماده پرتاب دیسک بود.

احسان حدادی اولین ورزشکار از رشته دوومیدانی است که چهار طلا در بازی‌های آسیایی کسب کرده است. اولین ورزشکار ایرانی که موفق شد ۴ مدال طلا در بازیهای آسیایی کسب کند، مربوط به سال ۱۹۷۴ و بازیهای آسیایی تهران است. محمد نصیری وزنه بردار خروس وزن کشورمان که در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ مدال طلای این دسته را گرفته بود، با توجه به تغییر قوانین مسابقات در بازیهای آسیایی تهران، توانست ۲ طلا و یک نقره از بازیهای آسیایی تهران کسب کند تا با ۴ طلا و یک نقره به کار خود در بازیهای آسیایی خاتمه دهد.
در همان بازیها مسلم اسکندرفیلابی که در سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ قهرمان فوق سنگین شده بود، در کشتی آزاد قهرمان شد. در این مسابقات کشتی فرنگی برای اولین بار وارد برنامه بازیها شد و فیلابی در کشتی فرنگی هم برای ایران کشتی گرفت و قهرمان شد تا ۴ مدال طلا برای ایران کسب کند.

بعد از آن کسی نتوانست این افتخارات را برای ایران به دست آورد. تنها رضا سوخته سرایی پس از نایب قهرمانی در کشتی بازیهای آسیایی تهران، در مسابقات کشتی سالهای ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ قهرمان شد و با سه طلا و یک نقره به کار خود خاتمه داد.
و حالا احسان حدادی، موفق شد بعد از مسابقات دوحه، گوانگجو و اینچئون برای چهارمین بار فاتح بازیهای آسیایی شود. رکورد دست نیافتنی برای دوندگان در بازیهای آسیایی.
43 ۴۳

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ احسان حدادی نایب قهرمان المپیک لندن توانست با رکورد ۶۵.۷۱ در رده نخست ماده پرتاب دیسک بازی های آسیایی ۲۰۱۸ قرار بگیرد و مدال طلای این ماده را بر گردن اندازد. حدادی با این مدال به پرافتخارترین ورزشکار تاریخ ایران در ادوار بازیهای آسیایی تبدیل شد. او بعد از این قهرمانی و کسب چهارمین مدال طلای پیاپی‌ خود در بازی های آسیایی به شدت اشک ریخت.

حدادی در بازی های آسیایی ۲۰۰۶دوحه، ۲۰۱۰ گوانگژو، ۲۰۱۴ اینچئون و ۲۰۱۸ جاکارتا موفق به کسب مدال طلای بازی های آسیایی شد.
43 ۴۳

به گزارش خبرنگار اعزامی خبرآنلاین؛ احسان حدادی پس از کسب مدال طلای بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اظهار داشت: خدا را شکر می کنم که توانستم مدال طلا را بگیرم و به نوعی رکورددار شوم. به نظرم خواست خدا بود که بعد از پشت سر گذاشتن چند سال سخت توانستم به این مدال برسم. آسیب دیدگی و مشکلات دیگری داشتم؛ اما خدا را شکر شرایطم خیلی بهتر شده است. در لیگ الماس شرکت کردم و رتبه خوبی دارم. جمعه هم در بروکسل فینال لیگ الماس برگزار می شود و امیدوارم آنجا هم خوب پرتاب کنم. امیدوارم مدالی که گرفتم، دل مردم را حداقل برای چند لحظه شاد کند. مردم از من توقع دارند.

وی افزود: هدف نهایی من این مسابقات نبود و المپیک ۲۰۲۰ هدف اصلی من است. اگر امروز هم رقابت نزدیک بود، می توانستم رکورد بازی های آسیایی را که دست خودم است، بزنم؛ اما دیدید که رقابت نزدیکی نداشتیم. دوست داشتم شیری هم مدال می گرفت؛ اما متاسفانه او چهارم شد. امیدوارم روزی برسد که مدال های دوومیدانی خیلی بیشتر از این باشد. این توانایی را داریم و باید کمی بیشتر توجه به این رشته شود. اگر مسئولان فدراسیون حرفه ای تر نگاه کنند، می توانیم خیلی پیشرفت کنیم.

قهرمان پرتاب دیسک آسیا در ادامه گفت: از پدر و مادرم تشکر می کنم. امروز پدرم در استادیوم بود و بعد از ۶ ماه او را دیدم. خیلی دلم برایش تنگ شده بود و بعد از کسب مدال طلا هم دستش را بوسیدم. خیلی سخت است که یک نفر ۶، ۷ ماه دور از ایران باشد. جا دارد از حسین توکلی هم تشکر کنم که برگشتن به ورزش را مدیون او هستم. خیلی افراد به من کمک کردند؛ اما حسین توکلی در کنار من بود. به مک ویلکینز، مربی آمریکایی ام نیز خسته نباشید می گویم.

حدادی همچنین بیان داشت: همانطور که گفتم هدف اصلی من المپیک ۲۰۲۰ است. امیدوارم این مربی را حفظ کنیم و اینطور نباشد که بازی های آسیایی تمام شد و بگوییم الان برو و نزدیک المپیک بیا. مربیان این چنینی را کشورهای عربی خیلی زود می برند. به مردم ایران هم تبریک می گویم و امیدوارم این مدال را از من بپذیرند. چون ایران نباشد، تن من مباد.

وی درباره اینکه به پرافتخارترین ورزشکار ایران در تاریخ بازی های آسیایی تبدیل شده، گفت: خدا را از این بابت شکر می کنم. بازهم به مردم تبریک می گویم چون آنها در شرایط سختی هستند و امیدوارم برای دقایقی دلشان شاد شده باشد.

قهرمان پرتاب دیسک آسیا در پایان در پاسخ به این سوال که ممکن است ۴ سال بعد پنجمین طلای خود در بازی های آسیایی را هم کسب کند، عنوان کرد: قاعدتا من هستم. انشاالله اگر اتفاق برای من نیفتد، من در المپیک ۲۰۲۰ و حتی ۲۰۲۴ هستم. دوومیدانی طوری است که از این سن تازه آغاز می شود و تا ۴۰ سالگی قهرمانان مدال می گیرند. امیدوارم آسیب نبینم و از طرف مسئولان ورزشی کشورم حمایت شوم چون از آنها توقع دارم. من ۱۶ سال از عمرم را در ورزش حرفه ای گذاشتم و بالای ۱۰ عمل جراحی روی بدنم انجام دادم. توقع دارم که به من توجه کنند تا در المپیک یک مدال خوشرنگ برای دوومیدانی و کشورم بگیرم.

۴۳۲۵۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ نوزدهمین مدال طلای کاروان ایران در جاکارتا درحالی بدست آمد که احسان حدادی یکی از بهترین پرتاب هایش را نداشت اما توانست طلا بگیرد.
او که تا ۷۰ متر هم پرتاب داشته برای این مدال اما بیش از همیشه اش شادی کرد. اشک ریخت و با لباسی که رویش نوشته بود چو ایران نباشد تن من مباد و یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور
پدرش را در آغوش گرفت و تا می توانست اشک ریخت.
او دو سال کابوس وار را سپری کرد . تلخ ترین روزهای عمرش. کلی شایعه ، شماتت و عذاب و حالا این روزی بود که دوباره در لباس ملی افتخار می آفرید.
او حق داشت گریه کند . باشد که برگردد و بار دیگر با همه وجود در کنار مردمش باشد و دیگر اتتفاقات تلخ گذشته تکرار نشود.۴۱۴۱

مهری رنجبر: او که بعداز قهرمانی  بازیهای آسیایی جاکارتا ،گفته بود طلای المپیک را می گیرد به شرط حمایت ،اما هنوز بلاتکلیف است.این در حالی است که دیگر مک ویلکینز مربی آمریکایی که با او سودای پرتاب ۷۰ متری را داشت هم کنارش حضور ندارد  چرا که با چین قرارداد بسته است. حتی جلسه احسان حدادی با سازمان تیم های ملی هم بی نتیجه ماند. چون فدراسیون برایش شرط تمرین در ایران،بدون ماساژور خارجی ،حسین توکلی  و طبق شرایط فدراسیون را گذاشت.

شاید به خاطر همین احسان قبل از آن وزیر ورزش را دید واز او حمایت خواست. حتی حدادی گفته بود: «من با حمایت وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک  قول مدال طلای المپیک را می دهم.» اما یکی دو ماهی از این قول و قرارها می گذرد و هنوز خبری نیست. شرایط نه چندادن مطلوبی که حسین توکلی رفیق و همراه حدادی آن را برای رکورددار پرتاب دیسک آسیا جالب نمی داند: «اگر قرار باشد احسان طلای المپیک را  بگیرد از حالا باید شروع کند. از حالا باید مربی خارجی ، ماساژور و من کنارش باشیم. هرچند همین حالا هم دیر است، وگرنه با نبود مربی و عدم اجرای برنامه هایش ،طلای المپیک محال است.» به نظر او حدادی این روزها وضعیت بدی دارد:« هنوز هیچ چیز مشخص نیست. نه وضعیت احسان و نه مربی آمریکایی اش. در حالی که او با چین قرارداد بسته .

​برای مدال المپیک که نمی شود از ۶ ماه قبل برنامه ریزی کرد. اگر قرار باشد سر همه چیز دعوا کرد وبا این روند نصفه و نیمه شاید بهتر باشد احسان بی خیال طلای المپیک شود. مردم هم توقع نداشته باشند.»  توکلی متاسف است که ورزش ایران هنوز در اندرخم یک کوچه حرفه ای گری مانده:«این روزها در ورزش حرفه ای مسائل اولیه حل شده اما ما هنوز درگیرش هستیم.»

۲۵۱ ۲۵۱