احزاب و حزب ها و سیاست گزاری خارجی
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روسیا الیوم، «دیمیتری پسکوف» سخنگوی کرملین امروز اعلام کرد که ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه قصد دارد در ماه ژانویه به فلسطین اشغالی سفر کند.
وی در جریان یک کنفرانس خبری با اعلام این خبر افزود: آمادگی برای انجام این سفر در حال انجام است.
پسکوف در عین حال به این موضوع که آیا همزمان با سفر پوتین به اسرائیل، دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا نیز به فلسطین اشغالی سفر خواهد کرد یا خیر اشاره ای نکرد.
به گزارش خبرنگار مهر، با برنامه ریزی های صورت گرفته از سوی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران مراسم تجلیل از محسن خلیلی عراقی پیشکسوت حوزه صنعت با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور آغاز شد.
در این مراسم قرار بر این است که محمد نهاوندیان معاون اقتصادی رئیس جمهور نیز حضور یابد.
محسن خلیلی عراقی پیشکسوت حوزه صنعت ایران خدمات ارزنده ای را در حوزه های مختلف از جمله صنایع گاز سوز، طی دهه های اخیر ارائه داده است.
این خبر تکمیل می شود
اسدالله بادامچیان در پایان نشست دبیران حزب موتلفه با اشاره به توطئههای آمریکا در خط مقاومت اظهار کرد: آمریکاییها با دامن زدن به آشوب در کشورهای خط مقدم مقاومت دنبال «بیدولت سازی» و هرج و مرج از طریق «بیثبات سازی» و سپس روی کار آوردن دولتهای مطیع و خودباخته در برابر غرب هستند. یک جریان نفوذی در داخل، همین سیاست را دنبال می کند. باید با درایت و هوشمندی این توطئه دشمن را خنثی کرد.
وی ادامه داد: نقد مدیریتها و مدیران دولت به نفع دولت است تا اشتباهات و غفلتهای خود را جبران کند. این راه درست و تحلیل دقیق اوضاع ماست، ولی هر گامی که در جهت بیثباتی برداشته شود، انحرافی است. جریان صهیونیستی ـ غربی در لبنان، بعث در عراق و اصلاح طلبان مورد حمایت آمریکا در ایران در مسیر بیثباتی و بیدولت سازی حرکت کرده و بر طبل استعفای دولت میکوبند. همین جریان، همزمان ساز مذاکره را هم می نوازند تا این پروژه را تکمیل کنند.
بادامچیان همچنین خاطرنشان کرد: موتلفه اسلامی این شیوههای بودجهنویسی در این سالها را صحیح نمیداند ولی دولت فعلی مسئولیت بودجه نویسی را به عهده دارد. دولت مدعی است بودجه سال ۹۹ یک بودجه برنامهای و بر اساس عملکرد نوشته شده است. هر چند دولت در بسیاری از دستگاهها موفق به ارائه تصویر درستی از بودجه بر اساس رویکرد صحیح شده است، اما درمورد بودجه شرکت ملی نفت که بزرگترین بنگاه اقتصادی دولت است، چنین توفیقی دیده نمیشود.
وی افزود: بودجه شرکت ملی نفت ایران یک برابر و نیم بودجه عمومی دولت است؛ اما نه برنامه دولت در این شرکت شفاف بیان شده و نه بودجه آن بر اساس عملکرد بسته شده است. بزرگترین بنگاه اقتصادی دولت نه سود سهام این شرکت دولتی را به درآمد عمومی واریز میکند و نه مالیات میدهد. مواد ۱۰ و ۱۱ قانون محاسبات میگوید سود سهام شرکت دولتی متعلق به خود شرکت نیست، بلکه متعلق به درآمد عمومی است. هر بنگاهی چه دولتی و چه خصوصی باید مالیات بدهد؛ اما بودجه سال ۱۳۹۹ نشانگر آن است که بزرگترین بنگاه اقتصادی دولت نباید مالیات بدهد. این رویکرد ادعای دولت در اصلاح ساختار بودجهنویسی را مخدوش می کند.
دبیر کل حزب مؤتلفه اسلامی با تاکید بر اینکه بودجه سال آینده دچار کسری مزمن است، تصریح کرد: بخشی از تأمین این کسری باید از طریق مالیات و رسیدگی به حسابهای شرکتهای دولتی و اختصاص سود آنها به خزانه تأمین شود. متأسفانه دولت در این باره سخت دچار غفلت و عدم شفاف سازی است.
دبیر کل حزب مؤتلفه اسلامی سفر رییس جمهور به ژاپن را مهم توصیف و اظهار کرد: البته همزمانی این سفر با ورود ترامپ به توکیو از نگاه بعضی صاحب نظران قدری مشکوک است. آقای روحانی که ادعا میکند ما دیگر فریب دشمن را نمی خوریم، باید با نهایت هوشیاری متوجه طرح های فریبکارانه آمریکا و استعمارگران باشد.
بادامچیان در پاسخ به سوالی درباره انتخابات آینده گفت: انتخابات مجلس یازدهم با آرامش و اطمینان از حرکت نظام در مسیر جمهوریت اسلام محور برگزار خواهد شد. مردم خواهان تغییر و تحول هستند. دولت و مجلس کنونی را در مواجهه با مشکلات خود سنجیده اند و راه حل مشکلات را تأکید روی ارزش ها و مواضع انقلابی و کارآمدی و کاربلدی و کار جهادی می دانند. مردم به این دولت و مجلس دهم نمره خوبی نمی دهند و لذا از اختیار و رأی خود برای تغییر بنیادین در مجلس و دولت آینده استفاده خواهند کرد. ان شاءالله مردم با بصیرت به پای صندوق های رأی خواهند آمد و رأی خود را به کسانی خواهند داد که از پشتوانه تجربه و کارآمدی و پاکی و دلسوزی برای ملت برخوردار باشند.
بادامچیان درباره آزادی پروفسور مسعود سلیمانی از چنگال سیا و اف بی آی اظهار کرد: دانشمند ایرانی را به آمریکا فرا می خوانند و او را دستگیر و شکنجه میکنند و میگویند به ایران بازنگرد و به او پیشنهاد میدهند که در آمریکا بهترین امکانات را در اختیار او خواهند گذاشت و پس از مشاهده امتناع و مقاومتش او را به بند جانیان و اشرار می برند و تهمت تروریست به او میزنند. آمریکایی ها همه موازین حقوق بشر را درباره او زیر پا گذاشتند.
۲۷۲۱۵
به نظر میرسد امر رایزنی و گفتوگو در هر برههای از زمان موثر است اما اینکه بتواند تصمیمات جامع و دیدگاههای اعضای شورای نگهبان نسبت به مسائل مختلف را تغییر بدهد، بعید است به چنین سرانجامی برسد. به طور مثال درباره نامهای که بیش از ۱۳۰ نماینده مجلس ششم آن را امضا کرده بودند بعید است این گفتوگو بتواند نظر شورای نگهبان را درباره آنها تغییر دهد یا تقلیل دهد. من فکر نمیکنم این گفتوگوها تاثیر شگرفی داشته باشد چراکه شورای نگهبان دارای مشی و روشی است که هیچگونه حاضر نیست آنها را تغییر بدهد.
از سوی دیگر نمیگویم این مذاکرات هیچ تاثیری ندارد این مذاکرات میتواند در امور جزئی و پیش پا افتاده موثر باشد.
شاید این سوال مطرح شود که اگر این مذاکرات بیتاثیر است پس شروع آن به چه دلیل و با کدام سنجش سود و فایده صورت گرفته است؟ در پاسخ باید گفت این مذاکرات بیشتر به این دلیل است که فردای روزگار کسی مدعی نشود که مذاکرهای نشد و هیچ نشست و برخاستی صورت نگرفت. به هر صورت افرادی مانند عارف در جایگاه رئیس فراکسیون باید در مقابل مواضع سیاسی باید از اعضای فراکسیون دفاع کند.
متاسفانه شنیدیم اخیرا سخنگوی شورای نگهبان گفته است « این توقع نباید باشد که اگر فردی چارچوب نظام را قبول نداشت توسط شورای نگهبان تأیید شود چرا که چنین فردی تأیید نخواهد شد» مگر میشود کسی که ضد نظام است در مجلس حضور داشته باشد کسی که مراحل ثبتنام را طی میکند یعنی به تمام قواعد و قوانین نظام گردن مینهد و آن را پذیرفته است.
*عضو فراکسیون امید مجلس دهم
۲۷۲۱۶
به گزارش خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی جبهه پایداری، «سیدمیرهاشم موسوی» دبیر کمیته انتخابات مجلس جبهه پایداری در دیدار جمعی از جوانان و فعالان سابق دانشجویی گفت: یکی محورهای اساسی در هر انتخاب، داشتن معیار و چارچوب مشخص برای فرایند گزینش افراد است، به عبارتی در پس هر مصداق برای انتخاب، معیارهای گزینش و انتخاب هست که محتوا و جهت انتخاب را شکل میدهد، لذا هرچه که در گزینش و انتخابها هماهنگی حداکثری بین معیار ها و مصادیق فهم شود، شکاف جریانی در ادعا و عمل به حداقل میرسد و خروجی انتخاب هم در نتیجه خروجی مطلوب تری میشود.
وی با بیان اینکه زبان گویا و مشترکی که بین جریانها و گفتمانهای انقلابی همسو میتواند زمینه توافق حداکثری را رقم بزند، زبان گفتمانی حول شاخصهای معین و مشترک است، گفت: هرگونه همکاریهای عملیاتی و سیاستورزیها خارج از معیارها و شاخص های مشخص براساس گفتمان انقلاب اسلامی محکوم به شکست بوده و نتایج خوبی را در بر نخواهد داشت.
عضو شورای مرکزی جبهه پایداری ادامه داد: تجربه سالهای گذشته این را نشان میدهد که اتفاقا مشکلات انتخابات آنجایی خود را نشان داده که به معیارها و شاخص های گفتمانی بیتوجهی و یا کم توجهی شده است؛ لذا داشتن معیار و تبیین آنها برای مردم و همچنین انتخاب افراد بر آن اساس یکی از موضوعات مهمی است که میتواند زمینه انتخاب بهتر و ایجاد حرکت و جهش انقلابی را در عرصه های مختلف برای کشور فراهم بکند.
دبیر کمیته انتخابات جبهه پایداری گفت: اعتقاد دارم زبان مشترک گفت وگو با مردم قبل از هر چیزی، باید معیارها و شاخصهای انتخاب باشد، و اگر در این زمینه عزم اجتماعی خوبی صورت بگیرد قطعاً مردم تکلیف خودشان را بهتر از احزاب انجام میدهند.
موسوی ادامه داد: جبهه پایداری انقلاب اسلامی طی جلسات مکرر در مرکز و استانها، با رویکرد دینی و استفاده از فرمایشات حضرت امام (ره) و مقام معظّم رهبری، در چهار مولفه کلان شامل تدین، تخصص، مردمی بودن و انقلابی بودن، شاخصهای انتخاب افراد برای این دوره از انتخابات مجلس را تدوین و ارائه کرده است تا افرادی که به مردم برای انتخابات عرضه میشوند به معنای واقعی در طراز گفتمان انقلاب اسلامی باشند.
وی با بیان اینکه در این چهار مولفه حدود ۴۰ زیر مولفه و شاخص وجود دارد که با تدقیق اشخاص نسبت به آنها میتوان دست به انتخاب افراد انقلابی و کارآمد زد، اظهار داشت: ما در جلساتی که با برخی از نمایندگان جبهه انقلاب درباره وحدت داشتیم، رسیدن به وحدت گفتمانی حول شاخص ها را بیان کردیم که الحمدالله دوستان هم استقبال خوبی داشتند و امیدواریم همین طور این روند رو به تزاید برود.
موسوی ادامه داد: در این میان ضرورت ارائه ایده انقلابی و بومی اداره کشور بیش از پیش خواهد بود که مختصات آن در سیاست ها و فرمایشات مقام معظم رهبری به کرات گفته شده است که انشالله جبهه پایداری در این زمینه اقدام خواهد کرد.
۲۷۲۱۵
آقای عبدی خود توضیح داده این پیشنهاد نه به معنی آن است که از رأی خود به آقای روحانی پشیمان است و نه از جنس ایدۀ «خروج از حاکمیت» که در دوران ریاست جمهوری آقای خاتمی مطرح کرده بود. او مهم ترین دلیل این پیشنهاد را ” ضرورت پرهیز از تنش و شکاف غیر قابل قبول در ساخت رسمی کشور” اعلام کرده و توضیح داده:
” این ایده، از موضع اقتدار و قدرت و عقب راندن طرف مقابل نیست. چون این دولت اساساً چنین توانایی و پایگاه اجتماعی را ندارد حال آن که اصلاحات، چنین پایگاهی داشت و بسیار هم قدرتمند بود و هزینۀ خروج از حاکمیت را به طرف مقابل تحمیل می کرد. الآن اما اصلاً چنین چیزی نیست.”
وی اضافه کرده است:” وضعیت سیستم، مثل ماشینی است که نصف آن دست یک گروه است و نصف، دست دیگر و تازه بنزین هم ندارد! یا مثل بچهای که دو نفر مدعی بودند مادر او هستند. نصف بچه که به درد هیچ کدام نمیخورد! ادامۀ این وضع به نفع هیچ کس نیست. ایدۀ حروج از حاکمیت برای این بود که آقای خاتمی امتیازات مناسبی بگیرد و از آن مرحله به شکل مناسبی عبور کند [اما حالا به خاطر این است که تداوم این وضعیت، معقول نیست و تحمل آن مقرون به صرفه نیست.]”
چون عباس عبدی تفاوتهای دو پیشنهاد را بیان کرده و مثال اتومبیل و کودک کاملاً گویا هستند و منظور را میرسانند قصد توضیح ندارم.
جدای از جنبههای حقوقی و سیاسی و به لحاظ شکلی میتواند به فاصله زمانی دورۀ ریاست جمهوری و مجلس هم پایان دهد چون در حال حاضر هر دولت ناگزیر از کار با دو مجلس است و هر مجلس با دو دولت و این نه با نظامهای ریاستی سازگار است و نه نظامهای پارلمانی. یا با توجه به تقلیل و تخفیف جایگاه مجلس، چهبسا همزمانی انتخابات ریاست جمهوری شور و شوقی بیافریند.
در این میان اما آنچه مایۀ شگفتی است این است که مخالفان روحانی که با شعار زمینگیر کردن یا تغییر سیاستهای دولت او میخواهند مجلس را در اختیار بگیرند و حتی از استیضاح او سخن میگویند با پیشنهاد عبدی مخالفت میکنند و به اصلاح طلبان میتازند.
شاید به این خاطر که نگراناند در غیاب او مسؤولیتها همه بر دوش خودشان بیفتد و نیازبه کسی و دولتی دارند که همۀ تقصیرها را به گردن او بیندازند (و اگر بخواهم تعبیر تندتری با ادبیات احمد زیدآبادی به کار ببرم در مزرعۀ سیاست، نیاز به یک «مترسک» دارند).
اگر خودشان بخواهند روحانی را استیضاح کنند و با استیضاح وزیران دولت به رأی اعتماد دوباره نیاز داشته باشد، اشکالی ندارد ولی اگر دیگری بگوید استعفا اشکال دارد.
آدم به یاد آن حکایت مشهور می افتد که معلمی از عهدۀ تلفظ حرف «الف» برنمی آمد و به جای «الف» می گفت «انِف» اما وقتی محصلی تکرار می کرد انِف، بر سر او بانگ برمی آورد: من میگم انف، تو نگو انف، تو بگو انف!
۲۷۲۱۵
آقای عبدی خود توضیح داده این پیشنهاد نه به معنی آن است که از رأی خود به آقای روحانی پشیمان است و نه از جنس ایدۀ «خروج از حاکمیت» که در دوران ریاست جمهوری آقای خاتمی مطرح کرده بود. او مهم ترین دلیل این پیشنهاد را ” ضرورت پرهیز از تنش و شکاف غیر قابل قبول در ساخت رسمی کشور” اعلام کرده و توضیح داده:
” این ایده، از موضع اقتدار و قدرت و عقب راندن طرف مقابل نیست. چون این دولت اساساً چنین توانایی و پایگاه اجتماعی را ندارد حال آن که اصلاحات، چنین پایگاهی داشت و بسیار هم قدرتمند بود و هزینۀ خروج از حاکمیت را به طرف مقابل تحمیل می کرد. الآن اما اصلاً چنین چیزی نیست.”
وی اضافه کرده است:” وضعیت سیستم، مثل ماشینی است که نصف آن دست یک گروه است و نصف، دست دیگر و تازه بنزین هم ندارد! یا مثل بچهای که دو نفر مدعی بودند مادر او هستند. نصف بچه که به درد هیچ کدام نمیخورد! ادامۀ این وضع به نفع هیچ کس نیست. ایدۀ حروج از حاکمیت برای این بود که آقای خاتمی امتیازات مناسبی بگیرد و از آن مرحله به شکل مناسبی عبور کند [اما حالا به خاطر این است که تداوم این وضعیت، معقول نیست و تحمل آن مقرون به صرفه نیست.]”
چون عباس عبدی تفاوتهای دو پیشنهاد را بیان کرده و مثال اتومبیل و کودک کاملاً گویا هستند و منظور را میرسانند قصد توضیح ندارم.
جدای از جنبههای حقوقی و سیاسی و به لحاظ شکلی میتواند به فاصله زمانی دورۀ ریاست جمهوری و مجلس هم پایان دهد چون در حال حاضر هر دولت ناگزیر از کار با دو مجلس است و هر مجلس با دو دولت و این نه با نظامهای ریاستی سازگار است و نه نظامهای پارلمانی. یا با توجه به تقلیل و تخفیف جایگاه مجلس، چهبسا همزمانی انتخابات ریاست جمهوری شور و شوقی بیافریند.
در این میان اما آنچه مایۀ شگفتی است این است که مخالفان روحانی که با شعار زمینگیر کردن یا تغییر سیاستهای دولت او میخواهند مجلس را در اختیار بگیرند و حتی از استیضاح او سخن میگویند با پیشنهاد عبدی مخالفت میکنند و به اصلاح طلبان میتازند.
شاید به این خاطر که نگراناند در غیاب او مسؤولیتها همه بر دوش خودشان بیفتد و نیازبه کسی و دولتی دارند که همۀ تقصیرها را به گردن او بیندازند (و اگر بخواهم تعبیر تندتری با ادبیات احمد زیدآبادی به کار ببرم در مزرعۀ سیاست، نیاز به یک «مترسک» دارند).
اگر خودشان بخواهند روحانی را استیضاح کنند و با استیضاح وزیران دولت به رأی اعتماد دوباره نیاز داشته باشد، اشکالی ندارد ولی اگر دیگری بگوید استعفا اشکال دارد.
آدم به یاد آن حکایت مشهور می افتد که معلمی از عهدۀ تلفظ حرف «الف» برنمی آمد و به جای «الف» می گفت «انِف» اما وقتی محصلی تکرار می کرد انِف، بر سر او بانگ برمی آورد: من میگم انف، تو نگو انف، تو بگو انف!
۲۷۲۱۵
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپوتنیک، عادل عبدالمهدی نخست وزیر دولت پیشبرد امور عراق امروز در گفتگوی تلفنی با مارک اسپر وزیر دفاع آمریکا درباره اوضاع عراق بحث و تبادل نظر کرد.
وی در این گفتگو از وزیر دفاع آمریکا خواست که تمامی تلاش خود را برای جلوگیری از هرج و مرج در عراق به کار گیرد.
عبدالمهدی در عین حال واشنگتن را از اتخاذ تصمیمات یکجانبه برحذر داشت چرا که این امر واکنش های منفی در پی خواهد داشت و امنیت، حاکمیت و استقلال عراق را تهدید خواهد کرد.
اعتراضات در عراق از ابتدای اکتبر آغاز شد. پس از وقفهای چند روزه به دلیل فرارسیدن ایام زیارت اربعین حسینی (ع)، تظاهرات در شهرهای عراق از بیست و پنجم اکتبر از سر گرفته شد و تاکنون ادامه یافته است.
معترضان در ابتدا خواستار بهبود وضعیت معیشتی، کاهش بیکاری و مبارزه با فساد (سیاسی و اقتصادی) بودند اما در ادامه و با دخالت دولتهای بیگانه، سمت و سوی اعتراضات به سوی کل حکومت سیاسی عراق رفته و هر چند نخستوزیر پیشتر برای استعفا اعلام آمادگی کرده بود، اما با این حال اعتراضات ادامه یافت.
عادل عبدالمهدی نخستوزیر عراق اخیرا پس از خطبههای نماز جمعه که موضع مرجعیت عالی در عراق (آیتالله سیستانی) مطرح شد، از سمت خود استعفا کرد.
به گزارش خبرنگار مهر، چانگ هوا سفیر جمهوری خلق چین پیش از ظهر امروز (دوشنبه) با سیدعباس موسوی سخنگوی وزارت امور خارجه دیدار و گفتگو کرد.
سفیر چین از مواضع وزارت امور خارجه و دولت ایران در قبال چین، به خصوص محکوم کردن اقدامات آمریکا در قبال پکن تشکر کرد.
سفیر چین در ایران همچنین ابراز امیدواری کرد که روابط تهران و پکن گستردهتر شود.
صبح امروز، سیدعباس موسوی سخنکوی وزارت امور خارجه با حضور در جمع اصحاب رسانههای داخلی و خارجی به تبیین مواضع جمهوری اسلامی ایران پرداخت و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.
وی درباره اقدام آمریکا در تصویب تحریمهایی علیه چین در موضوع هنگ کنگ گفت: آمریکا با کارنامه پر از نقض حقوق بشر، حق دخالت در امور داخلی دیگر کشورها ندارد. این دخالت با سوءنیت بوده و دل آمریکایی ها برای مردم چین و هنگ کنگ نمی سوزد. آنها با بهانه حقوق بشر می خواهند قدرت کشورها را تضعیف کنند.
خبرگزاری مهر– گروه بین الملل: سایت تحلیلی نشنال اینترست اخیرا مقاله ای به قلم دکتر «الکس برزوو» نویسنده علوم و ژئوپلیتیک مستقر در سیاتل منتشر نموده که نویسنده آن معتقد است نتیجه انتخابات انگلیس باید هشداری برای دمکراتهای آمریکا باشد.
متن کامل مقاله در ادامه آمده است.
انتخابات عمومی انگلیس ضربه مهلکی به حزب کارگر وارد کرد و محافظه کاران از زمان انتخاب مجدد مارگارت تاچر در سال ۱۹۸۷، بیشترین اکثریت را در پارلمان کسب کردند. نخست وزیر محافظه کار ، «بوریس جانسون»، دارای شخصیتی جنجالی با تمایلی شدید به افزایش قدرت خود بوده و به زن باز بودن و گفتن دروغهای واضح مشهور است.
وی سابقه اظهارنظرهای نژادپرستانه و اظهارات توهین آمیز راجع به زنان دارد. او به عنوان فردی ناپخته و نامناسب برای سمت نخست وزیری محسوب می شود. با وجود همه اینها، به نظر می رسد که جانسون تعداد قابل توجهی از آرای کارگران سنتی را در مرکز کشور به دست آورده است، کسانی که عمدتا یقه آبی بوده و دارای احساسات ناسیونالیستی و تنفر نسبت به بیگانگان هستند.
با حضور در انتخابات پنجشنبه، حزب کارگر امیدوار بود حداقل انتخابات را به یک مسابقه تبدیل کند. اما حزب علیه یک نخست وزیر نامحبوب که طرح غیرمردمی برگزیت را دنبال می کند، حرکت می کرد و در نهایت با شکستی تاریخی مواجه شد.
چه چیزی ممکن است باعث شکست حزب کارگر شده باشد؟
همانطور که معلوم است، همه چیز و دلیل آن ساده است: «جرمی کوربین». کسانی که در جناح راست قرار دارند معمولا به هر کسی در جناح چپ برچسب «سوسیالیست» می زنند. باید گفت در مورد کوربین این برچسب زدن درست است. همانند «برنی سندرز»، کوربین با کمال میل خود را فردی «سوسیال دموکرات» می نامد.
در میان تقلید های اقتصادی، مانیفست حزب کارگر خواستار تصرف ۱۰ درصد سهام شرکتهای بزرگ توسط دولت و واگذاری آن به کارمندان شد. حزب کارگر با نوسازی چندین صنعت انگلیس خواهان برگرداندن ساعت کاری قبلی بود.
این اشتباهی بدتر بود. کوربین به طور کلی سابقه طولانی ضد آمریکایی و ضد غرب دارد. او از افرادی چون «هوگو چاوز» و «فیدل کاسترو» به عنوان قهرمانان «عدالت اجتماعی» ستایش می کند.
وقتی به رأی دهندگان انگلیس حق انتخاب بین برگزیت یا تنفر شدید از آن داده شد، آنها به طرز عجیبی برگزیت را انتخاب کردند. به نظر می رسد که تنفر شدید انگیزه بسیار قدرتمندی در سیاست است و رأی دهندگان را به سمت در آغوش کشیدن شیطان سوق می دهد.
بریتانیایی ها می توانند آینده پس از برگزیت را تصور کنند اما آنها نمی توانند دوره پساسرمایه داری را تصور کنند. از زمانی که نخست وزیر «گوردون براون» در سال ۲۰۱۰ قدرت را از دست داد، حزب کارگر در بیابانی سیاسی قرار گرفته است.
تاکنون این حزب به طور پیوسته به سمت چپ خزیده است. «اد میلیبند» حزب را از ائتلاف بزرگ سانتریست که تحت نظر «تونی بلر» ساخته شده بود، دور کرد. پس از شکست حزب کارگر در انتخابات مجلس عوام بریتانیا در سال ۲۰۱۵ و استعفای اد میلیبند، کوربین خود را برای رهبری حزب کارگر، نامزد کرد. وی در سپتامبر ۲۰۱۵ با کسب ۵۹٫۵ درصد از آراء به عنوان رهبر حزب کارگر انتخاب شد. برگزیده شدن او از سوی مردم، نشانگر بازگشت سیاستهای جناح چپ به حزب کارگر بود. سیاستهایی که در دوران تونی بلر به دست فراموشی سپرده شده بود. وی خواهان مطرح شدن حزب کارگر به عنوان یک حزب پیشرو در دموکراسی بود. پایگاه حزب دقیقاً همان چیزی را که می خواست دریافت کرد، همانطور که رئیس جمهور باراک اوباما می گفت. اما اکنون رهبران حزب نمی توانند خواسته های پایگاه را برطرف کنند.
دموکرات ها در آمریکا بهتر به این موضوع توجه می کنند. احتمالاً اوباما مترقی ترین رئیس جمهور آمریکا از زمان «فرانکلین روزولت» بوده است. اما نامزدهای فعلی ریاست جمهوری دموکرات – به جز معاون سابق رئیس جمهور «جو بایدن» – به ندرت از او یاد می کنند. دلیل این امر این است که مانند حزب کارگر انگلستان، سیاست های حزب دموکرات خواسته های پایگاه را برآورده نمی کند. برای مثال، طرح مراقبت های بهداشتی اوباما، خواسته پایگاه حزب دموکرات بود اما دیگر پایگاه به آن اهمیت نمی دهد و اکنون، برخی خواستار لغو بیمه درمانی خصوصی هستند، برنامه ای بنیادی که می تواند اقتصاد را ارتقا بخشد.
دموکرات ها دقیقاً مانند حزب کارگر به حزب مراکز شهری تبدیل شده اند که عمدتا متشکل از نخبه های نیکوکار و روشنفکر، مانند دانشگاهیان یا رسانه ها می باشند و دقیقاً مانند محافظه کاران، جمهوریخواهان به حزب روستایی امریکایی تبدیل شده اند که متشکل از طبقه کارگر و کسانی که با جهانی شدن احساس «عقب ماندگی» می کنند می باشند.
بیست سال پیش، محافظه کاران و جمهوری خواهان احزاب ثروتمندان بودند اما امروزه حزب کارگر و دموکرات احزاب ثروتمندان هستند. انتخابات بریتانیا باید درس آشکار و بزرگی برای دموکرات ها باشد: آنها نمی توانند به عدم محبوبیت دونالد ترامپ جهت پیروزی در انتخابات ۲۰۲۰ اعتماد کنند. مطمئنا دموکراتها مانند حزب کارگر خیلی به حزب چپ گرایش ندارند اما با وجود همه مسائل، پایگاه دموکرات به طور چشمگیری خارج از جریان اصلی آمریکا حرکت کرده است.
حزب دموکرات برای انتخاب یک نامزد میانه رو باید عاقلانه رفتار کند زیرا اگر به امریکایی ها مانند انگلیسی ها حق انتخاب بین شیطان شناخته شده و شیطان ناشناخته داده شود، آنها نیز ممکن است شیطان شناخته شده را انتخاب کنند.