
۲۶۶ ۲۵۶
احزاب و حزب ها و سیاست گزاری خارجی


متن این نامه که در اختیار این پایگاه خبری قرار گرفته، به شرح زیر است:
رئیس محترم دیوان محاسبات کشور
خبر تاسف بار کیف اهدایی دیوان محاسبات به اعضای کمیسیون برنامه و بودجه حاوی ۳ میلیون تومان بُن خرید از شهروند را ما نیز شنیدهایم. این کار به جهات مختلف خلاف قانون و شرع است و دارای وصف مجرمانه است که مجازات آن در ماده ۵۹۸ قانون مجازات اسلامی تعیین شده است.
علاوه براین، پلشتی این کار که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آن را خیانت شمرده است وقتی آشکارتر میشود که توجه کنیم دریافت کنندگان، پیشنهاد کننده جنابعالی برای تصدی این سمت و ناظر بر کارکرد شما هستند. نام این را چه چیزی جز رشوه میتوان نهاد؟ از خدا بترسید و اگر از خدا نمیترسید لااقل از مردم بترسید!
۲۱۷۲۱۷

خبرگزاری مهر، سرویس بین الملل– فاطمه صالحی: کشور لیبی به ویژه طرابلس پایتخت آن طی روزهای گذشته شاهد شدت گرفتن درگیری های داخلی از یک سو و مداخله طرف های سوم از سوی دیگر بوده به طوریکه به نظر می رسد اوضاع در این کشور روز به روز وخیم تر می شود.
طی روزهای گذشته مداخله ترکیه در تحولات میدانی و درگیری های لیبی به وضوح شکلی رسمی تر و علنی تر به خود گرفته است به طوریکه آنکارا روزهای گذشته از اعزام نیروهای ویژه به طرابلس خبر داد.
این اقدام بعد از آن صورت گرفت که آنکارا یک توافقنامه امنیتی و دریایی با دولت وفاق ملی در لیبی امضا کرد. ترکیه، دولت وفاق ملی را تنها دولت مشروع در لیبی می داند و با اقدامات خلیفه حفتر فرمانده ارتش ملی این کشور که تحت حمایت عربستان و امارات به شمار میرود مخالف است.
امضای توافق نامه مذکور باعث شد برخی کشورها به ویژه مصر واکنش شدیدی به آن نشان دهد چرا که با منافع این کشور در ارتباط بود.
بعد از آن بود که وزیر امور خارجه ایتالیا طی سفری رسمی وارد لیبی شد تا موضع اروپا در مورد درگیریهای جاری در این کشور را به طرفهای درگیر اعلام کند. وی در بدو ورود به لیبی، به دیدار فایز السراج نخستوزیر دولت وفاق ملی لیبی در طرابلس رفته و با وی در مورد تحولات این کشور گفتوگو کرد. او بعد از این دیدار، راهی شهر بنغازی مقر حفتر شد تا با او نیز گفتوگو کند.
کشور لیبی بعد از براندازی نظام معمر قذافی دیکتاتور سابق این کشور در سال ۲۰۱۱ شاهد وقوع درگیری های داخلی میان شبه نظامیان مختلف بوده است. این درگیری ها تا به امروز ادامه داشته اما از چند ماه قبل که خلیفه حفتر با چراغ سبز عربستان و امارات برای تصرف طرابلس و به دست گرفتن قدرت در لیبی رسما لشکر کشی کرد رنگ دیگری به خود گرفت.

لیبی در سال ۲۰۱۵ در جریان حمایت سازمان ملل یک دولت با نام دولت وفاق ملی به ریاست فایز السراج در طرابلس تشکیل داد. به تبع این دولت، یک پارلمان نیز در طرابلس تشکیل شد.
بعد از آن بود که خلیفه حفتر یک دولت و پارلمان خودخوانده در طبرق ایجاد کرد. درگیری ها میان دو طرف نیز از همان زمان آغاز شد. این درگیری ها اما این روزها یک مشخصه اصلی دارد و آن، وارد شدن دیگر بازیگران منطقه ای در لیبی است.
ترکیه که هم پیمان دیرین قطر در برابر عربستان و امارات به شمار می رود همواره تلاش دارد تا در عرصه های مختلف رقابت خود را با این دو کشور نشان دهد و از هر فرصتی برای ایجاد یک درگیری نیابتی استفاده کند. علاوه بر این موضوع بحث انرژی لیبی و منابع نفتی آن از یک سو و اهمیت تعیین حدود دریایی لیبی برای ترکیه اهمیت بسزایی دارد.
ژئوپلیتیک لیبی همچنین در مناقشات ترکیه در دریای مدیترانه شرقی اهمیت ویژه ای برای دولت آنکارا دارد.
بنابراین دولت وفاق ملی را برای ورود به این درگیری انتخاب میکند. در حالی قطر و ترکیه از دولت فایز السراج حمایت می کنند که عربستان و امارات حمایت سفت و سختی از حفتر به عمل می آورند.
پیش از این گزارشهای رسانه ای در خصوص ارسال تجهیزات نظامی و نیرو به لیبی از سوی امارات برای حمایت از نیروهای حفتر منتشر شده بود و به نظر می رسد اینک ترکیه نیز برای حمایت از هم پیمان خود وارد عمل شده است.
از زمانیکه خلیفه حفتر طی روزهای گذشته از آغاز ساعت صفر شروع عملیات برای ورود به قلب پایتخت خبر داده مداخلات بین المللی در خصوص بحران این کشور شدت گرفته است. ترکیه و روسیه تماس ها و ارتباطات خود را با مسئولان لیبیایی افزایش داده اند. هم چنین رؤسای جمهور ترکیه و روسیه به تازگی در خصوص اوضاع لیبی رایزنی کرده اند و قرار است ماه آتی، پیشنهاد ترکیه در خصوص حمایت نظامی از دولت وفاق ملی توسط مسکو بررسی شود.
در این بین آمریکا و اتحادیه اروپا احساس می کنند که ممکن است اوضاع این کشور از دست آنها خارج شده و نتوانند در این خصوص نقش خاصی ایفا کنند به همین دلیل وزیر خارجه ایتالیا را به لیبی اعزام کردند.

در خصوص نگرانی ایتالیا مبنی بر واگذاری میدان به دیگر بازیگران سیاسی، یکی از اعضای کمیسیون امور خارجه سنای این کشور اعلام کرده بود که ایتالیا دیگر یک میانجی و یا بازیگر مؤثر در این میدان به شمار نمی رود.
مصر نیز از سوی دیگر تلاش دارد تا وارد عرصه شد و انتقادات شدید اللحنی را علیه دولت وفاق ملی و ترکیه مطرح کند. عبدالفتاح السیسی رئیس جمهور این کشور چند روز پیش یک تهدید سربسته علیه لیبی مطرح کرد. وی اعلام کرد که مصر از مداخله نظامی مستقیم در لیبی اجتناب کرده است گرچه می توانست اینکار را انجام دهد! مقامات مصری انتقادات شدیدی را نیز علیه مقامات ترکیه و مداخله این کشور در لیبی مطرح کرده اند.
به نظر می رسد ترکیه و مصر پا را از مجادلات لفظی و دیپلماتیک فراتر گذاشته و نگرانی بسیاری از تحلیل گران را در خصوص احتمال رویارویی نظامی در خاک لیبی افزایش داده اند. تحلیل گران در این خصوص به بررسی احتمال اقدام نظامی طرف مصری علیه کشتی های ترکیه حامل تجهیزات نظامی و نیرو پرداخته اند.
در این میان، حفتر با دیدن مداخله مستقیم ترکیه در طرابلس تلاش های نظامی برای تصرف پایتخت را افزایش داده است. تعدادی از شهرهای غرب لیبی نیز بسیج عمومی برای رویارویی با نیروهای حفتر اعلام کردند.
آنچه که مشخص است این است که لیبی در سایه شدت گرفتن درگیری های داخلی از یک سو و مداخلات بین المللی از سوی دیگر، رسما در معرض وقوع یک جنگ فراگیر قرار گرفته است.
در هر صورت باید گفت که قبل از آنکه اوضاع لیبی وخیم تر از شرایط کنونی شود، مجامع بین المللی به ویژه سازمان ملل باید برای آرام کردن اوضاع و کاهش شدت درگیری های نظامی که عمدتا مناطق مسکونی را هدف قرار می دهد و حل و فصل بحران این کشور از طریق مذاکرات سیاسی به دور از مداخلات خارجی وارد عمل شود تا لیبی بعد از سرنگونی نظام قذافی روی آرامش را به خود ببیند.


سیده حمیده زرآبادی، عضو فراکسیون امید مجلس، در گفتوگو با اعتمادآنلاین، در ارزیابی ترکیب مجلس آینده و حضور پررنگ اصولگرایان تندرو برای ثبتنام مجلس یازدهم گفت: اعتقاد ندارم مجلس آینده مجلس اصولگرایان تندرو باشد، زیرا در نظرسنجیهایی که انجام میشود نظر عموم مردم این است که یا در انتخابات شرکت نمیکنند یا با اختلاف نزدیک، اصلاحطلبان جلوتر از اصولگرایان هستند.
شرایط زمانی تعیینکننده پیروز انتخابات است
نماینده مردم قزوین در مجلس اظهار کرد: البته فضای انتخابات در کشور ما هیجانی است و شرایط زمانی تعیینکننده پیروز انتخابات است.
زرآبادی با این توضیح که اگر نارضایتیهای موجود در کشور حل نشود، سطح مشارکت مردمی پایین خواهد بود گفت: اگر پاسخی مناسب از سوی مسئولان به اعتراضات مردمی داده نشود، قطعاً میزان مشارکت از این موضوع تاثیر میپذیرد. ضمن اینکه حضور پرشور مردم پای صندوقهای رأی منوط به رفع مشکلات و دلجویی از آسیبدیدگان و معترضان است.
عضو فراکسیون امید مجلس با گفتن اینکه سطح مشارکت مردم در شهرستانها از کلانشهرها متفاوت است، ادامه داد: تفاوت شهرهای کوچکتر با کلانشهرها این است که سیاسی بودن سهم کمی در انتخاب دارد و باید موارد دیگری از جمله قومیت، شناخت و عملکرد فرد در شهرستان هم مد نظر قرار گیرد.
زرآبادی همچنین توصیح داد: ممکن است عملکرد نمایندگان تهران را هر چقدر هم که کار زیادی انجام داده باشند، نتوانید به درستی نشان دهید. نماینده شهرستان شاید فقط چند بار به روستاهای حوزه انتخابیه رفته باشد ولی همه مردم حوزه او را میشناسند و در صداوسیمای محلی همه او را میبینند، اما در تهران اینطور نیست. ممکن است مردم اسم نماینده خود را هم ندانند ولی این بدان معنا نیست که او عملکردی نداشته است.
فضای انتخابات از الان قابل تشخیص نیست
نماینده مردم قزوین در مجلس با تاکید بر اینکه فضای انتخابات از الان قابل تشخیص نیست تصریح کرد: ممکن است تا ۲ ماه آینده شرایط تغییر کند و فضا بازتر شود و اوضاع بهبود یابد. بنابراین شاخصها متفاوت است و به زمان انتخابات هم بستگی دارد.
عضو اصلاحطلب مجلس دهم در پایان گفت: باید منتظر ماند و دید فضای انتخابات تا اسفندماه چگونه رقم خواهد خورد، ممکن است تا اسفندماه شرایط تغییر کند. مطمئن هستم همه در حال تلاش برای بهتر شدن وضعیت هستند، ولی اینکه این تلاش اثری داشته باشد یا نداشته باشد، بستگی به همسو بودن، هدفگذاری یکسان و حرکت مشترک ما دارد. بنابراین جدا از انتخابات امیدوارم این تحرکات و تلاشهای ما همسو شود و به نتیجه برسند.
۲۱۷۲۱۵


به گزارش خبرنگار مهر، احمد امیرآبادی ظهر چهارشنبه در جلسه شورای اداری استان قم که در سالن کرامت استانداری قم برگزار شد، اظهار داشت: در بودجه سال اینده کشور به حقوق و مزایای کارکنان دولت کمتر بها داده شده است که باید به حقوقهای پایین در کشور توجه شود و پیشنهادهایی در این زمینه مطرح و ارائه شده است.
وی افزود: مدیران اجرایی باید در زمینه بودجه و اعتبار مورد نیاز پیشنهادهای خود را آماده تا ما پیگیر آن باشیم و از دستگاههای ذیصلاح بررسی کنیم.
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه با افزایش قیمت بنزین و رشد تورم باید در زمینه مالیات بر حقوق هم فکری اساسی شود، افزود: در قم در سایر زمینهها کسری داریم و باید در مجلس پیگیری شود تا این کسریها جبران شود.
برگزاری کنگره ملی شهدای قم
وی با اشاره به برگزاری کنگره ملی شهدای قم، افزود: این کنگره در استانهای دیگر برگزار شده است و در دور دوم آن در استان قم شروع خواهد شد که باید دستگاههای اجرایی در برگزاری باشکوه و مناسب آن همکاری کنند؛ کنگره برای ۶ هزار شهید قم است و مسئولان و مدیران این کنگره را در اولویت کاری خود قرار دهند.
به گفته امیرآبادی، خانوادههای شهدا و جانبازان چالش بزرگی با توجه به بدهی بیمه از دولت دارند و بیمه ویژه آنها دیگر در مراکز پزشکی و درمانی مورد قبول نیست در حالی که بسیاری از جانبازان ضمن تحمل جراحتهای جنگ پا به سن گذاشته و نیاز به کنترل و درمان بیشتری دارند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود بیان کرد: در اجرای بعضی بخشنامهها و دستورالعملهای اجرایی برخی مدیران اجرایی در قم مانند شاگرد اول یک مدرسه عمل کرده و در اجرا خود را اول میدانند؛ لزومی ندارد قم در اجرای بعضی دستورالعملها پایلوت و یا خود در ابتدا وارد عمل شود.
نماینده مردم قم در خانه ملت افزود: بیمارستان کامکار وضعیت مناسبی ندارد اورژانس این بیمارستان محدودیت دارد و به دلیل وجود دو درخت کار توسعه اورژانس آن عقب افتاده است آیا جان یک انسان از درختان مهمتر است؟ مگر باغات قم تخریب نشد.

حجت الاسلام حسن روحانی رئیس جمهور که بنا به دعوت رسمی نخست وزیر مالزی و به منظور شرکت در اجلاس سران کشورهای اسلامی شامگاه سه شنبه به وقت محلی وارد کوالالامپور پایتخت مالزی شده بود، امروز(چهارشنبه) با نخست وزیر مالزی دیدار کرد.
در این دیدار طرفین پیرامون مسائل دو جانبه و مهمترین رویدادهای جهان اسلام به گفتگو و تبادل نظر پرداختند.

اجلاس سران کوالالامپور با حضور ۲۵۰ نفر از رهبران، مقامها، شخصیتهای سیاسی و اندیشمندان از ۵۲ کشور جهان، در روزهای ۱۸ تا ۲۱ دسامبر (۲۷ تا ۳۰ آذر) در پایتخت مالزی برگزار میشود.
شرکت کنندگان دراین اجلاس قرار است ضمن بحث و گفتگو در مورد مهمترین چالشهای کشورهای اسلامی و مسائل تأثیرگذار در جهان اسلام، راهکارهایی را برای رفع این چالشها مطرح کنند.
رئیس جمهور همچنین روز جمعه در سفر به ژاپن با «شینزو آبه» نخست وزیر این کشور نیز دیدار و گفتگو می کند.
۲۱۷۲۱۷


خبرگزاری مهر، گروه سیاست-محسن احدی؛ در حالی که رئیس جمهور و مسئولان وزارت امور خارجه بارها برجام را توافقی برد-برد خطاب میکردند؛ ولی با نگاهی به سخنان آنها در طی یک ماه اخیر، به این نکته پی میبریم که خود آنها نیز به خسارتی که توافق این قرارداد به کشور وارد کرد، اعتراف میکنند.
چرخش ۱۸۰ درجهای مواضع شیخ دیپلمات
یکی از مصادیق چرخش دیدگاه و اظهارات مسئولان درباره برجام، «حسن روحانی رئیس جمهور» است. حسن روحانی در سخنانی در همایش ملی بیمه و توسعه (۱۳ آذرماه) در چرخشی آشکار نسبت به مواضع اولیه خود گفت: آمریکاییها میگفتند که اول ملاقات کنیم و بعد درباره تحریمها مذاکره کنیم. ما حربه را از دستشان گرفتیم و گفتیم اول تحریمها برداشته شود، بعد حاضر به گفتگو هستیم. ما «دیگر» حاضر نیستیم کلاه سرمان برود.
هر چند سخنان روحانی در مورد تلاش آمریکاییها برای کلاه گذاشتن سر ایران در بحث برداشته شدن تحریمها بود؛ ولی این جمله که «دیگر» حاضر نیستیم سرمان کلاه برود، نشانه آن است که واشنگتن پیش از این نیز توانسته است تیم حسن روحانی را فریب دهد.
با نگاهی به تجربه سیاست خارجی ۶ ساله دولت تدبیر و امید به این نکته پی میبریم که تنها مواجهه رسمی و مشخص دولت با آمریکا، موضوع برجام بوده و عبارت «کلاه سرمان رفتن» روحانی دقیقاً اعتراف به این موضوع است که واشنگتن در توافق هستهای شیخ دیپلمات و تیم وزارت امور خارجه را فریب داده است.
یا اینکه در جای دیگر حسن روحانی رئیس جمهور در سال ۱۳۹۵ در جلسه با مدیران وزارت صمت، با انتقاد از دور زدن تحریمها در دوران پیش از برجام اظهار داشت: زمانی عدهای میگفتند ما تحریمها را دور میزنیم. باید گفت از جیب چه کسی این کار را میکنید؟
اما باز هم حسن روحانی مواضعش تغییر میکند و همان روحانی که زمانی حل مسئله آب خوردن مردم را نیز به برجام گره میزد، در جلسه هیئت دولت در سوم بهمن ماه سال گذشته به یکباره و در چرخشی آشکارا نسبت به موضع سال ۹۵ تاکید میکند: «ما با افتخار تحریمهای ظالمانه را دور میزنیم.»
چرخش دیدگاه وزارت امور خارجه
علاوه بر رئیس جمهور، این روزها چرخش دیدگاه مسئولان وزارت خارجه نیز عیان شده است و میتوان اظهارات اخیر سیدعباس عراقچی معاون سیاسی وزارت امور خارجه و عضو ارشد تیم مذاکره کننده هستهای را در این زمینه عنوان کرد. عراقچی ۱۹ نوامبر سال جاری (۲۸ آبان) در گفتگو با پایگاه خبری ان. آر. سی هلند با اشاره به وضعیت توافق هستهای اظهار داشت: میخواهم تاکید کنم که یکی از درسهایی که ما از مسئله برجام گرفتیم، این است که ظاهراً نتیجه پایبندی به این توافق، اعمال تحریمهای جدید بود.
وی ادامه داد: دیگر درسی که یاد گرفتیم، این است که «مقاومت» بیشتر از همکاری اثر دارد.
این سخنان معاون وزارت امور خارجه که از قضا عضو ارشد تیم مذاکرات هستهای کشورمان بود، اعترافی دیرهنگام به عدم موفق بودن ایده «دیپلماسی» در مقابل «مقاومت» است. موضوعی که پیش از این بارها از سوی مسئولان دولت و همچنین دستگاه سیاست خارجی نفی میشد.
همچنین در جای دیگر عراقچی نیز در ادامه گفتگو با رسانه هلندی اظهار داشت: بسیاری در ایران از جمله خود من اعتقاد داریم که سیاست صادرات نفت صفر، برای کشور ما یک نعمت و فرصت طلایی است تا اقتصاد خود را از وابستگی به نفت خلاص کنیم.
علاوه بر این، معاون سیاسی وزیر امور خارجه همچنین در میزگرد کنفرانس عدم اشاعه در مسکو نیز روی دیگر چرخش دیدگاه خود را درباره خروج ایران از فصل ۷ شورای امنیت را به تریبون رسانهها میآورد و میگوید: در ۸ می ۲۰۱۹ (۱۸ اردیبهشت) ما گفتیم دیگر کافی است. ما نمیتوانیم در توافقی بمانیم که به هیچ وجه منفعتی برای ما ندارد. اگر پاداش ایران پس از این همه تعامل، مذاکره و همکاری با آژانس این باشد که دوباره تحت فصل هفتم قرار گیرد، این به معنای آن است که دکترین هستهای ما اشتباه بوده و ما باید سیاست و دکترین هستهای خود را مورد بازبینی و بررسی مجدد قرار دهیم.
این چرخش دیدگاه از رئیس جمهور تا دیپلماتهای وزارت امور خارجه در حالی است که بعد از امضای توافق هستهای توسط ایران و کشورهای ۱+۵، بسیاری از کارشناسان سیاسی و دلسوزان نظام با اشاره به تجارب بدعهدیهای مکرر آمریکا در قبال ایران و همچنین عهدشکنیهای مکرر واشنگتن در قبال معاهدات بینالمللی، هشدارهایی نسبت به گرفتن تضمینهای درست و اصولی از ایالات متحده توصیه کردند اما وزارت امور خارجه در مقابل این توصیهها امضای جان کری را تضمین دانست و روحانی منتقدان را بیشناسنامه خطاب و آنها را به جهنم حواله داد.
بر همین اساس، با توجه به خسارت بار بودن این توافق و همچنین تحمیل هزینه سنگین به کشور در چند سال گذشته، دولت و دستگاه دیپلماسی باید نسبت به ایجاد این خسارت پاسخگو باشند.


به گزارش خبرنگار مهر، عباس پاپی زاده پیش از ظهر امروز چهارشنبه در آئین اختتامیه نمایشگاه دستاوردهای پژوهشی شمال خوزستان در سالن آمفی تئاتر آیت الله قاضی دانشگاه صنعتی جندی شاپور، اظهار کرد: تفاوت کشورهای توسعه یافته با کشورهای جهان سوم در پیشرفت علمی ناشی از پژوهش است.
وی افزود: کشورهایی همچون آلمان و ژاپن که از کشورهای شکست خورده جنگهای جهانی بودهاند امروزه به قدرتمندترین کشورهای اقتصادی دنیا تبدیل شدهاند که دلیل این امر توجه این کشورهای توسعه یافته به تربیت نسل فرهیخته، منظم، دارای وجدان کاری و آماده به خدمت در راه پیشرفت و توسعه کشور بوده است. همین امر موجب شده تا ارزش افزوده در این کشورها از ثروت کشورهایی که دارای ثروتهای طبیعی همچون نفت و معادن هستند بیشتر باشد.
نماینده دزفول در مجلس شورای اسلامی، تربیت نیروی انسانی مسلط و مسلح به دانش را از دیگر عوامل موفقیت کشورهای توسعه یافته برشمرد و گفت: همین کشورهای توسعه یافته نفت را از ایران به طور متوسط با قیمت ۵۰ دلار خریداری میکنند سپس همین نفت را با استفاده از تکنولوژی به کالا تبدیل کرده و با قیمت ۲۵۰۰ دلار به ما میفروشند.
پاپی زاده درآمد سرانه ایران را بین ۳ هزار تا ۳ هزار و ۴۰۰ دلار عنوان کرد و افزود: این در حالی است که درآمد کشورهایی که در مقایسه با ما از منابع طبیعی برخوردار نیستند بین ۳۰ تا ۳۵ هزار دلار است. یعنی این کشورها ۱۰ برابر ما ثروت تولید کرده و رفاه بیشتری برای مردمشان ایجاد میکنند و از محل درآمد ناشی از مالیات به مردم خدمات خوبی ارائه میدهند.
وی در ادامه با بیان اینکه درآمد حاصل از فروش نفت کشور در سال گذشته بین ۴۰ تا ۴۵ هزار میلیارد تومان بوده، عنوان کرد: این درحالی است که دولت در بودجه ۹۹ درآمد مالیاتی کشور را ۱۸۰ هزار میلیارد تومان پیش بینی کرده که ۴ برابر درآمد حاصل از فروش نفت است.
پاپی زاده تصریح کرد: بنابراین اگر دولت بتواند سرمایه گذاری را افزایش دهد، تکنولوژی را توسعه بخشیده و بازدهی و درآمد مردم را افزایش دهد از محل دریافت مالیات بودجهای چندین برابر بودجه حاصل از فروش نفت برای کشور ایجاد میشود که همین امر نیز عامل پیشرفت کشورهای توسعه یافته است.
نماینده دزفول در مجلس شورای اسلامی در ادامه صحبتهای خود بودجه در نظر گرفته شده برای مراکز پژوهشی و پژوهشها در لایحه بودجه دولت برای سال ۹۹ را ۷۵۰ میلیارد تومان برشمرد و گفت: از این میزان نهایتاً ۵۰ درصد آن تخصیص داه خواهد شد در حالی که مجلس در بودجه سالانه در قوانین دائمی مصوب کرده که دولت موظف است یک درصد از کل بودجه کشور را برای پژوهش اختصاص دهد. بر این اساس اگر بودجه شرکتها در نظر گرفته نشود، این یک درصد از میزان ۴۷۰ هزار میلیارد تومان بودجه عمومی دولت، ۴ هزار و ۷۰۰ میلیارد تومان خواهد بود.
پاپی زاده ادامه داد: متأسفانه با وجود اینکه در کشورهای توسعه یافته چندین درصد از بودجه کشور صرف پژوهش میشود، دولت همین یک درصد را نیز رعایت نمیکند و با وجود مصوبات و قوانینی که مجلس تدوین کرده در عمل حداقلها نیز برای مراکز پژوهشی اجرایی نمیشود در حالی که دولت باید واقف باشد که هزینه در امر پژوهش یک سرمایه گذاری است.
ضرورت ارتباط دانشگاه با صنعت
وی در ادامه با تاکید بر ضرورت ارتباط دانشگاه با بخش کاربردی اقتصادی در تمامی حوزهها، اظهار کرد: در دنیا و همچنین ایران استارتاپ هایی شکل گرفته که با عملکرد مطلوب توانستهاند راه صد شبه را یک شبه طی کنند. به عنوان مثال در ایران استارتاپ ها در زمینه حمل و نقل شرایطی ایجاد کردهاند که هزینه حمل و نقل کاهش و سرعت آن افزایش یافته و در حال حاضر ارزش این شرکتها به چند هزار میلیارد تومان رسیده است.
پاپی زاده با تقدیر از فعالیتهای دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، بیان کرد: با توجه به اقداماتی که در زمینه سرمایه گذاری در دزفول رخ داده زمینه برای اتصال این دانشگاه با بخش صنعت فراهم شده است. در حال حاضر بزرگترین صنعت شمال خوزستان یعنی کارخانه فولاد در دزفول فعالیت میکند که اتصال دانشگاه جندی شاپور به این کارخانه علاوه بر رونق تولید، دانشگاه را نیز در حوزه کاربردی کمک میکند.
وی با اشاره به اخذ مجوز کانون دانش و صنعت مربوط به صنعت قند و شکر از سوی دانشگاه جندی شاپور دزفول گفت: در حال حاضر دو کارخانه قند با ظرفیت مجموعاً ۳۰ هزار تن در دزفول در حال احداث هستند که پس از احداث ظرفیت چغندرقند دزفول را به ۵۰ هزار تن خواهند رساند. بنابراین فعالیت این کانون در کنار این کارخانهها که تا یک سال و نیم دیگر به سرانجام خواهند رسید میتواند نوید آیندهای روشن در این حوزه باشد.
نماینده دزفول در مجلس شورای اسلامی در پایان دانشگاه علوم پزشکی را نیز یک ظرفیت دیگر برای این شهرستان دانست و افزود: در حال حاضر دو بیمارستان در دزفول وجود دارد و ۸ بیمارستان دیگر نیز در حال احداث است. تا پایان سال ۳ بیمارستان با ظرفیت بالغ بر ۴۰۰ تخت در دزفول فعالیت خود را آغاز خواهند کرد و دزفول را به قطب درمان منطقه تبدیل میکنند.

محمد فاضلی در پنل نوبت عصر نشست منطق اجتماعی اعتراضات آبان ماه گفت: بحث من اعتراضات آبان ماه از چیز باختگی تا نفرت است. طبقه بالا وضع اقتصادی اش خوب است اجازه بروز خواسته هایش را ندارد. طبقه پایین چیزی ندارد اصلا. طبقه متوسط سقوط طبقه اش را می بیند. تحصیل کردگان با آینده بی کار خود مواجهه هستند. آنهایی که کسب و کار دارند به دلیل نا امنی های دائمی تورم، نرخ ارز و تحریم ها وضعیت بی ثباتی دارند. این وضعیت مولد یک استرس دائمی و خستگی اجتماعی است.
وی ادامه داد: خستگی اجتماعی یعنی وضع آدمها مدام بدتر میشود. اگر کسی یک میلیونش بشود ۹۰۰ تومان و یکی دیگه دارایی اش از ۵۰۰ تومان به ۶۰۰ تومان برسد آن کسی که دارایی اش بیش تر است اما رشد منفی داشته حالش بد است؛ یعنی الان جهت حرکت ها در جامعه ما درست نیست. الان هرکسی یک چیزی را از دست داده است. این نارضایتی ها با سیاست هایی هم بیش تر می شود.
اهم اظهارات وی را در ادامه میخوانید؛
* بیش تر اعتراضات در شهرهایی رخ داد که نابرابری ها آنجا بیش تر است. مردم ماهشIر شاهد پتروشیمی های مدرن، کارمندان مدرن با دستمزدهای بالا هستند در حالی که شرایط زندگی مردم در حاشیه های این شهر خیلی بد است. توزیع نابرابر و گسترده و مهم تر از همه فزاینده در مردم اثر می گذارد. نابرابری مولد مرضهای جسمی و روحی است. این احساس به واسطه نقض بیطرفی توسط سیستم سبب شده است که نابرابری و احساس نابرابری به مجموعه چیزباختگی مردم اضافه شود.
* ما داریم از سه مرحله عبور میکنیم از نارضایتی به خشمگینی تا نفرت. غر زدن و از چیزی ناراضی بودن در همه جوامع هست؛ اما دست به کنشی نمی زنند. یک مرحله جلوتر آدمها خشمگین میشوند و حاضرند برای خشمشان یک کاری انجام دهند. خشم به نفرت که می رسد فقط می خواهند نابود کنند. این گذار خطرناک است.
* مردم ایران در قرن ۲۱ حق دارند به نظر سنجی ها دسترسی داشته باشند. به خدا به نفع جامعه است. اگر سیستم بداند نظر مردم در موردش چیست خود را اصلاح می کند. اگر نظر سنجی ها نباشد در بولتن ها و پستوها اطلاعاتی می دهند که درست نیست. اگر نظر سنجی ها درست و کامل منتشر شوند وضع بهتر میشود. از بولتن ها و پستو نامه ها، داده هایی می گیرند و نتیجهاش می شود همین که می بینیم.

* { با اشاره به گزارش ایسپا از اعتراضات آبان ماه}: نسل جدید شاکیتر است، نارضایتیاش بیشتر است. پنجاه سال به بالا راضیتر هستند؛ چون در یک دوره ای به دنیا آمدند که توانستند خانه بخرند و خانواده تشکیل دهند. من تردید ندارم اکثر دستگیر شدگان جوانان با سن کمتر، تحصیلات پایین تر و در حاشیه بیکاری بودند.
* وضع اقتصادی، بیکاری، تورم، معیشت و فساد دلایلی است که مردم در نظر سنجی اعلام کردند به خاطر آن در انتخابات شرکت نمی کنند. کشور باید تصمیم بگیرد می خواهد در این شرایط فقط بقا داشته باشد یا ارتقا پیدا کند.
* ۶۲.۵ درصد از مردم در این نظر سنجی گفته حاکمیت با مردم در مورد بنزین گفتوگو کند. همین مردم خواهان گفتوگو گفتند در حدود ۸۰ درصد خارجی ها از این اتفاقات سو استفاده می کنند. ۷۰.۳/. آنان گفتند راهی جز اعتراض نمانده است . حدود ۶۷ درصد اعتقاد دارند اعتراض فایده ندارد. حدود ۶۰ درصد هم گفتند اعتراض مضر است .
*در چنین شرایطی مسئولیت به عهده کسی است که قدرت بیشتری برای گشودن راه دارند. در درجه اول وظیفه حاکمیت است، درجه دوم به اصلاح طلبان و اصولگرایان باز می گردد که امیدواریم به گفتوگو بنشینند برای گشودن راه. و در نهایت باید قدر مردمی را دانست که ۶۲/. آنان میگویند در چنین شرایطی که نه راه پیش است و نه راه پس میگویند با حاکمیت می خواهند گفتوگو کنند. زمان زود می گذرد، نمی دانم تا چه زمانی این درصد از مردم همچنان به گفتوگو اعتقاد دارند.
۲۷۲۱۵

به گزارش خبرآنلاین، امیر محبیان در نشست منطق اجتماعی اعتراضات آبان ۹۸ با بیان آنکه لحظات اعتراضات دارد به هم نزدیک تر می شود، گفت: مسئولین باید خیلی مواظب باشند. آنچیزی که باعث شد اعتراضات با پایه بنزین گسترش پیدا کند این بود که چشم انداز منفی است؛ مردم گرانی فزاینده محتمل بر افزایش قیمت بنزین را متصور شدند.
وی ادامه داد: ۲۸ استان و بیش از صد شهر را اعتراضات در برگرفت ؛ تفاوتش به نسبت اعتراضات ۹۶ این است که شدتش بیش تر شد. شاخصه های این اعتراضات از ۹۶ شروع شد و در ۹۸ هم خود را نشان داد. بر خلاف اعتراضات سال ۸۸ که جریان اصلاحات از اعتراضات مردم حمایت کرد در این اعتراضات هیچ جریان سیاسی از آن حمایت نکرد. وقتی اعتراضات تحت حمایت جریان سیاسی است نظام سیاسی می داند با چه کسی صحبت کند، اما وقتی اعتراضات این طور اتمیزه می شود اعتراضها به شکل دینامیکی و انتظامی امنیتی تغییر میکند.
اهم اظهارات وی را در ادامه به نقل از ایسنا بخوانید؛
* فوران خشم و نفرت در این اعتراضات را شاهدیم. در این اعتراضات زنان خیلی فعال بودند. الان فشار اقتصادی بار زیادش بر عهده زنان است. فشار اقتصادی زنان را هم به حرکت آورده است.در سال ۹۶ وزارت کشور اعلام کرد که ۹۰ درصد دستگیر شدگان زیر ۲۵ سال سن بودند.

* { در پاسخ به این پرسش که تفاوت این اعتراضات با اعتراضات سال ۸۸ در چیست}: در سال ۸۸ دو طبقه مرفه و طبقه متوسط بودند. در سال ۹۶ و ۹۸ طبقات درگیر و طبقه فرودست هستند. آن ها طبقه نزدیک به سقوط به فرودست ها هستند. در سال ۸۸ احزاب اصلاح طلب از جمله گردانندگان اعتراضان بودند؛ در سال ۹۶ و ۹۸ مشکلات اقتصادی مطرح است و احزاب اصلاح طلب حمایت نکردند. بحثهایی که در باره حضور و ورود جریان های ضد انقلاب است در همین رابطه است.
* وجود عناصر واسط هم مطرح است. در سال ۸۸ به دلیل اینکه یک جریان عنصر واسط بود نظام می توانست با آن ها صحبت کند، اما در سال ۹۶ و ۹۸ چنین موضوعی وجود نداشت و همین موضوع می تواند قضیه را خطرناک تر کند.
* {با اشاره به نقش حاشیه نشینان و رانده شدگان سیاسی در اعتراضات اخیر}: جریان سریع شهر نشینی منجر به حاشیه نشینی می شود. بیشتر کشورهای جهان درگیر این موضوع هستند. ما هم درگیر شدیم. در ایران از ۱۱ میلیون تا ۲۰ و خرده ای میلیون حاشیه نشین معرفی شده است و این نشان می دهد بررسی دقیقی هم حتی در این باره نشده است. آقای رئیسی در دوران انتخابات گفت ۱۶ میلیون و بعدتر آقای آخوندی گفت ۱۸ میلیون حاشیه نشین و آمارهایی تا بالای بیست میلیون هم داده شده است. حالا درصدی از این حاشیه نشین ها را تصور کنید به اعتراضات بپردازند.
* معضل حاشیه نشینی باید حل شود، حاشیه نشین ها احساس نکنند ضد متن و ضد مردم هستند. اگر حاشیه علیه متن شود، به جایی می رسد که هیچ کاری نمی شود کرد. خطر دیگری که وجود دارد، تقلیل مسائل اجتماعی به حداقل ها است. اینکه جریان اعتراضی که وجود داشت را به ارازل و اوباش تقلیل بدیم انحراف در تحلیل است. نه که ارازل و اوباش نبودند اما کل قضیه را نباید به آن ها نسبت داد.
اعتراضات مردم سالهاست به اشکال مختلف وجود دارد
همچنین حسین راغفر در نشست منطق اعتراضات آبان ماه ۹۸، با اشاره به حوادث اخیر کشور گفت: کاملا قابل پیشبینی بود و ما سال ها است که پیشبینی اش را میکردیم. سال اول که دولت دهم سیاست های افزایش قیمت حامل ها را اعلام کرد همین استدلال هایی که رئیس دولت دوازدهم مطرح کرد را مطرح کردند.
وی ادامه داد: در آن زمان احتمال شورشها و اعتراضات مردمی مطرح شد خاطرم هست پایان سال ۸۹ سخنگوی دولت دهم در تلوزیون آمد و ادعا کرد مردم با آن ها همکاری کردند و کسانی پیشبینی شورش می کردند، اما شورشی رخ نداد. البته خاطرمان هست دی ۸۹ تمام پمپبنزین ها را نیروهای انتظامی کنترل میکرد، کاملا مشخص بود و این انتظار میان دولت مردان وجود داشت. اما وقتی سخنگو گفت مردم همکاری کردند و شورشی نشد، من جواب دادم این شورش اتفاق افتاد و شما ندید، مردم به جای آتش زدن پمپ بنزین ها خودشان را آتش زدند؛ رشد اعتیاد با افزایش قیمت بنزین بالا رفت.
اهم اظهارات وی را در ادامه به نقل از ایسنا بخوانید؛
* ما از آن سال شاهد اشکال مختلف شورش ها علیه خود هستیم. صف ها درب سفارتخانه ها شورش است، فرار مغزها شورش است. از بعد از جنگ که در آن پایگاه اصلی انقلاب گروه های مردمی بودند، با تغییر سیاست های اقتصادی شاهد ایدولوژی جدید بودهایم که حمایت از سرمایه و سرمایه دار و بعدها مفاهیمی مثل کارافرینی جایگزینش شد و مردم به کنار رفتند.
* وعده های دولتها طی سالیان گذشته مبنی بر کاهش درآمدهای دولت محقق نشد. آنچیزی که تحت عنوان خصوصی سازی ها، بانکهای خصوصی و تغییر اصل ۴۴ قانون اساسی به رخ داد، به نفع سرمایه داران بود ؛ امروز شاهد این هستیم که منابع معدنی بسیار بزرگی دست اصحاب قدرت است. بسیاری از پتروشیمی ها به احزاب سیاسی داده شد همه کسانی که در درون نظام تصمیم گیری هستند، می دانند بانک ها در چه وضعیتی هستند و میدانند چه فسادهایی صورت گرفته است، اما انگیزه ای برای برخورد با آنان وجود ندارد.
* اعتراضات واکنش مردم به افزایش قیمت بنزین نیست، بلکه سرکوب سه دهه نیروی کار و افزایش اشرافیگری است. چه کسانی مقصر بودن آن هایی که به قدرت نزدیک هستند و جالب آنکه خود آنان و خانواده هایشان معترض به نظام هم هستند.
* ۵۰۰ هزار میلیارد تومان سپرده های مردم نزد بانک های خصوصی گم شده است. سال ۹۶ مردم در اعتراض به عملکرد صندوق های اعتباری و بانک های خصوصی راه افتادند. مردم جلوی چشم میلیون ها نفر اعتراض می کردند. این ها همه نارضایتی هایی است که نارضایتی را در جامعه ما ریشه دار کرده است.

* حتی اگر مردم می دانستند این افزایش قیمت آخرین افزایش قیمت است حتما رفتارشان متفاوت می بود اما می دانند که این چرخه افزایش قیمت ادامه دار خواهد بود. بعد عده ای می گویند فنر فشرده شد؛ کاری نکنید که فنر ایجاد شود. متاسفانه همه ارزیابی ها به پیامدها فقط توجه میکند نه ریشه ها.
* آنقدر پول ملی سرکوب شد که برای افغانستان می ارزید از ایران سیب زمینی بخرد. ما برای اولین بار به افغانستان صادرات مواد غذایی داشتیم. ۷۵۰ تن سال گذشته پیاز و سیب زمینی صادر کردیم و شب عید مردم خودمان سیب زمینی و پیاز ندارند. سر ریز این ها روی زندگی مردم است. ۴۰۰ هزار میلیارد تومان پول کردند در جیب خصولتی ها. اسم ۲۰ شرکت خصولتی را نوشتیم و چاپ کردیم. کسی توجه نکرد. مالیاتی که دادند هیچ است. چرا از این ها مالیات نمی گیرد ؟ چرا از رانت ها مالیات نمیگیرید؟
* { با طرح این پرسش که چرا مردم در بعضی کشورها شورش نمیکنند}: مفهوم محرومیت نسبی از اینجا حاصل می شود که مردم خود را با گروه مرجع خود مقایسه می کنند. این احساسات در دولت های نهم تا دوازدهم ایجاد شده و این سبب شده است که نارضایتی ها افزایش یابد. رژه اشرافیت را هم باید اضافه کرد؛ بازنده ها می بینند یک الف بچه ای پشت ماشین شش هفت میلیارد تومنی عیاشی می کند. در شهر ما هم فساد به اشکال مختلف وجود دارد. مردم مگر نمی بینند با فاصله چند کیلومتری یک خانه آنچنانی در اندرزگو است و در شوش بچه می فروشند؟
* مکانیزم ها برای اعتراض بسته است، یک کارگر که چند ماه است حقوق نگرفته چگونه باید اعتراض خود را اعلام کند؟ طبیعی است که این انفجارها صورت می گیرد. عمدتا ایندفعه معترضین از طبقات پایین جامعه هستند. آمارها این موضوع را نشان می دهد. طبقه متوسط احساس نابرابری دارند، اما طبقه پایین با پوست و گوشت این نابرابری را درک می کنند.
۲۷۲۱۵