به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، مستند «پیرمرد و خواننده» که در جشنوارههای داخلی نیز به نمایش درآمده و در سیزدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» موفق به کسب تندیس طلایی آوینی شده بود در جشنواره «نمای حقیقت» سوییس به نمایش در میآید.
جشنواره «نمای حقیقت» Visions du Réel از ۱۹۶۹ هر ساله در ماه آوریل در نیون سوییس برگزار میشود. این رویداد سینمایی در آغاز راه خود به فیلمسازان سوییسی و آثار مانده در پشت پرده آهنین و کشورهای بلوک شرق در اروپای شرقی اختصاص داشت اما رفته رفته به جشنوارهای بینالمللی بدل شد.
این فستیوال توسط موریتز دی هادلن بنا شد؛ عکاس و مستندساز سوییسی که بعدها ریاست رویدادهای مهمی چون جشنواره فیلم لوکارنو، برلین و ونیز را نیز برعهده گرفت. او عقیده داشت انگیزه اولیه از به راهاندازی Visions du Réel کاملا سیاسی و بر مبنای ایده استفاده از مستند برای تغییر جامعهای بود که در آن زندگی میکردند.
پنجاه و یکمین دوره فستیوال «نمای حقیقت» از ۱۷ آوریل آغاز و به دلیل شیوع ویروس کرونا تنها به صورت آنلاین برگزار میشود.
امیر اصانلو کارگردان این مستند پیش از این مستند «حلب، سکوت جنگ» را که برنده جوایز داخلی و خارجی شد در کارنامه دارد و تازهترین اثر او نیز به موضوع جنگ سوریه میپردازد.
«پیرمرد و خواننده» که در شهر حلب سوریه تصویربرداری شده است روایتی از زندگی پیرمردی از اهالی حلب بهنام ابوعمر و رفیقش ابورامی بعد از ۶ سال جنگ است که سعی دارند زندگی خود را در میان خرابهها بسازند.
کامران جاهدی تدوین، حسن مهدوی صداگذاری، ضیا حاتمی تصویربرداری، احسان واثقی اصلاح رنگ و نور، عبدالمجید قوام عکاسی، کاوه فیروز آهنگسازی و مهدی مطهر تهیهکنندگی این مستند را برعهده داشتهاند.
«بازگشت به رودخانه» چگونه متولد شد؟/ اقبال به یک نجوای شخصی
به گزارش خبرنگار مهر، نماهنگ «بازگشت به رودخانه» عنوان یکی از تازهترین نماهنگهایی است که بهتازگی با موسیقی امیرحسین علیرضایی آهنگساز جوان موسیقی کشورمان در سبک موسیقی «نئوکلاسیک» در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.
این آهنگساز که در این نماهنگ بیکلام به عنوان نوازنده پیانو نیز حضور دارد با انتشار یادداشتی به بهانه تازهترین اثرش از تولید چند کار جدید سخن گفته است:
«من امیرحسین هستم و چیزی که برایم مهم است این است که در موسیقیام خود واقعیام باشم. از کودکی ساز تار و سه تار زدم و همیشه دوست داشتم موزیسین تمام وقت باشم نه اینکه در کنار شغل اصلی موسیقی هم کار کنم. من در ارکسترهای مختلفی ساز میزدم اما استارت تصمیمم برای آهنگساز شدن وقتی بود که در یکی از کنسرتها در تالار وحدت که بهعنوان نوازنده کنترباس حضور داشتم و به خودم گفتم که من دوست دارم بقیه نوازندهها کارهای من را اجرا کنند.
رشته آهنگسازی در دانشگاه واحد ۱۱ (هنرستان پسران) خواندم. تنها نکته مثبتی که دانشگاه برایم داشت آشنا شدن با دوستانی بود که همه زندگیشان مثل خودم موسیقی بود. و من تا قبل از آن کسانی مثل خودم را ندیده بودم. در حقیقت کلاسهای آهنگسازی تنها جایی بود که همه ما هدفهای یکسانی داشتیم و این برایم انگیزه بود.
فعالیتم را با آهنگسازی تئاتر در سن ۱۶ سالگی شروع کردم و همیشه آهنگسازی برام خیلی هیجانانگیز بوده چرا که میتوانم ذهنم را آزاد بگذارم و اجازه بدهم تا هر کجا که میتواند تخیل کند. من موسیقی بیکلام رو انتخاب کردم چون فرصت بیشتری برای تخیل به من میدهد ولی متاسفانه موسیقی بیکلام مخاطبان زیادی ندارد و فکر میکنم رسانهها نقش بسیار مهمی در شناختن این نوع موسیقی به افراد دارند.
از فعالیتهای شخصیام یک آلبوم به اسم «ابرهایی که بر دریا میبارند» منتشر شده و چندین موسیقی برای فیلم کوتاه و تئاتر و همینطور چند تک آهنگ و همین طور چندین کنسرت که در آن آثارم اجرا شدند. اخیرا هم روی موسیقی یک فیلم سینمایی کار میکنم و همینطور تکمیل آلبوم دومم. دو تک آهنگ منتشر کردم برای تک نوازی پیانو با نامهای «صبح خاکستری» و «بازگشت به رودخانه». تا قبل از این برای ساز سولو چیزی ننوشته بودم و همه کارهایم برای پیانو و کوارتت یا کوینتت زهی بود.
اینکه چه اتفاقی افتاد که تصمیم به نوشتن موسیقی برای تک نوازی پیانو گرفتم را نمیدانم. فقط این را میدانم که وقتی برای سولو پیانو مینویسم دیگر این موسیقی یک بانگ برای جامعه نیست. یک نجوا برای خودم است. جالب اینکه در کمال تعجب این دو قطعه خیلی موردتوجه قرار گرفت و بسیار پرشنونده بود تا جایی که قطعه بازگشت به رودخانه وارد پلی لیست رسمی اسپاتیفای شد و در کنار کارهای آهنگسازهای بزرگ و مطرح دنیا که همیشه خودم آثارشان را گوش میکردم، قرار گرفت و این برای من دست آورد بزرگ و افتخار بزرگی بود.
موزیک ویدیویی که همراه این قطعه منتشر شد در حقیقت بخشهایی از فیلمهای مختلفی است که در کنار هم تدوین کردم و جوری این بخشها را انتخاب کردم که موضوع جدیدی ساخته که به موضوع موسیقی ام هم خوانی داشته باشد. به این کار «کیوریت» میگویند و این ایده را از هنرمندان تجسمی گرفتم که از آثار بقیه هنرمندهای دنیا استفاده میکنند و اثری نویین تولید میکنند.
به طور مشخص در حال حاضر نمیتوان اسم یک سبک را روی یک موسیقی گذاشت به علت زیاد شدن ژانرهای مختلف موسیقی اما در مورد موسیقی خودم میتوانم بگویم یک موسیقی «نئوکلاسیک» است.»
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانهای بیتا فیلم، فیلم سینمایی «کوسه» بر اساس فیلمنامهای از پیمان عباسی، جدیدترین اثر علی عطشانی است که پروانه ساخت آن بهمن ماه سال گذشته صادر و پیش تولید آن از ۱۵ بهمن ماه و در سکوت خبری آغاز شده بود و قرار بود از اواسط فروردین ماه کلید زده شود که به دلیل شیوع کرونا به تعویق افتاد.
در این فیلم سینمایی پژمان جمشیدی به عنوان بازیگر حضور دارد.
پیش تولید فیلم سینمایی «کوسه» در روزهای آتی از سر گرفته خواهد شد و قرار است فیلمبرداری آن از اواخر خردادماه آغاز شود.
در روزهای آینده دیگر بازیگران این اثر که فیلمی پربازیگر است معرفی خواهند شد.
تعدادی از عوامل این فیلم که تاکنون حضورشان در این پروژه قطعی شده عبارتند از کارگردان: علی عطشانی، تهیهکننده: سید محمد احمدی، علی عطشانی، نویسنده: پیمان عباسی، طراح صحنه و لباس: مجید علیاسلام، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، صدابردار: محمد شاهوردی، طراح چهرهپردازی: امید گلزاده، چهرهپرداز: فرزانه زردشت، دستیار کارگردان و برنامهریز: وحید مهین دوست، مدیر تولید: سعید دلاوری، مدیر تدارکات: جواد قاسمی، مجری طرح: بیتا فیلم تهران، مشاور رسانهای و مدیر روابط عمومی بیتافیلم: مریم قربانینیا.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، فیلم کوتاه «امتحان» ساخته سونیا حدادی موفق به کسب جایزه بهترین فیلم در بخش بینالملل چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلمهای زنان Creteil فرانسه شد.
این جشنواره یکی از قدیمیترین جشنوارههای فیلم زنان و مکانی برای کشف و معرفی استعدادهای تازه فیلمسازی است.
چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلمهای زنان Creteil فرانسه به دلیل خطر شیوع ویروس کرونا آنلاین برگزار شد.
امیر سحرخیز رئیس هیات مدیره صنف انیمیشن در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به انیمیشن و جایگاه آن در فرهنگسازی آن در حوزه شیوع ویروس کرونا گفت: خوشبختانه یکی از رسانههای تأثیرگذار در حوزه اطلاعرسانی که میتواند همه گروههای سنی جامعه را تحت پوشش قرار دهد، انیمیشن و در کنار آن موشن گرافیهایی است که این روزها تولید آن در کشور زیاد شده است.
وی بیان کرد: با توجه به پیشرفت ابزار اطلاعرسانی در جوامع، عمده ارتباط و اطلاعاتی که مخاطب دریافت میکند در فضای مجازی است و این فرهنگ نیز جا افتاده است که خواندن متن برای دریافت اطلاعات برای همه مردم سخت است، به همین دلیل همه به سمت رسانههای جدیدی از جمله پادکست، کتاب صوتی و… میروند به گونهای که همه به دنبال گرفتن اطلاعات کپسولی و فشرده هستند.
از فضای بهوجود آمده باید استفاده مناسب کرد
رئیس هیات مدیره صنف انیمیشن تاکید کرد: البته این روند اطلاع رسانی چندان خوب نیست اما به هرحال از همین فضای بوجود آمده باید استفاده مناسب کرد. در این مدت اکثر نهادهای مرتبط با انیمیشن از جمله تلویزیون، مرکز پویانمایی صبا، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، انجمن سینمای جوان و بسیاری از نهادهای دیگر که به گونهای به انیمیشن ربط دارند، انیمیشنهایی را با موضوع کرونا و فرهنگسازی برای پیشگیری آن تولید کردهاند. در شرایط بحرانی وقتی سازمانها اینگونه سریع واکنش نشان میدهند، یعنی از اهمیت تأثیرگذاری انیمیشن برای فرهنگسازی مطلع هستند.
در شرایط بحرانی وقتی سازمانها اینگونه سریع واکنش نشان میدهند، یعنی از اهمیت تأثیرگذاری انیمیشن برای فرهنگسازی مطلع هستند وی ادامه داد: در واقع انیمیشن و رسانههای بصری میتوانند در مدت کوتاه اطلاعات را واضح و روشن به جامعه منتقل کنند. به همین دلیل جایگاه انیمیشن در این نوع فرهنگسازی در شرایط بحرانی کاملاً مشخص است.
سحرخیز گفت: مساله مهم این است که تولید این رسانه به شکلی اتفاق میافتد، آیا همان روشهای قدیمی در تولید و اطلاعرسانی کافی است و این نوع از تولیدات برای همه گروههای سنی پاسخگو است؟ بیشک بعضی از تولیدات مخاطبشان فقط بزرگسالان است چرا که جنس اطلاعات و نوع زبان بصری و حالت محتوایی به گونهای است که مناسب آن گروه سنی است.
وی با اشاره به اینکه باید برای گروههای سنی پایینتر که شامل کودک و نوجوان است تولید انیمیشن و اطلاعرسانی نوع دیگری باشد، توضیح داد: به این معنا که باید در زمینه تولید محتوا برای سنین مختلف یک تفکیک مناسب وجود داشته باشد. که این تفکیک نیازمند محتوای درست است و این محتوای درست حتماً باید از سوی کارشناسان تأیید شود. در چنین شرایطی نوع پیامهایی که باید ارائه شود برای گروههای سنی مختلف متفاوت است تا بتواند تأثیرگذار باشد.
رئیس هیات مدیره صنف انیمیشن تاکید کرد: بهعنوان مثال برای گروههای سنی بالاتر اطلاعات به صورت مستقیم ارائه میشود و برای گروههای سنی پایینتر این اطلاعات به صورت غیر مستقیم مطرح شود. معتقدم حالا که تولیداتی با مضمون فرهنگسازی برای پیشگیری از کرونا تولید میشود، بهتر است در دستهبندی گروههای سنی و موضوعات نیز یک کارشناسی شود تا بتواند تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد. نباید فراموش کرد که این شرایط ممکن است ادامه داشته باشد و همین امر باعث شده که نوع زندگی مردم جامعه را تغییر داده شود.
به سوژههای پساکرونایی نیز توجه کنیم
وی بیان کرد: این را هم نباید فراموش کرد که نه تنها برای تولیدات انیمیشنهای آموزشی نباید به زمان حال توجه کنیم، بلکه باید به مساله پساکرونایی نیز دقت کرد و باید دید از این رسانه چگونه میتوان برای فراهم کردن شرایط مناسب استفاده کرد.
سحرخیز با اشاره به اینکه شرایط فعلی باعث شده است که تولیدکننده و مصرفکننده هر دو در یک ردیف قرار گیرند، گفت: هر دو گروه به معنای واقعی مخاطب این نوع از تولیدات هستند. تاکید میکنم که باید کارشناسی محتوایی برای گروههای سنی مختلف صورت گیرد تا تولیدات مناسب و تأثیرگذاری به وجود آید. همچنین کسانی که وارد کار تولید انیمیشن با چنین موضوعاتی میشوند نباید نگاه سفارشی به این تولیدات داشته باشند؛ چرا که این تولیدات برای همه میتواند فرهنگساز باشد.
کسانی که وارد کار تولید انیمیشن با چنین موضوعاتی میشوند نباید نگاه سفارشی به این تولیدات داشته باشند؛ چرا که این تولیدات برای همه میتواند فرهنگساز باشد وی بیان کرد: تاکید من بر این است که دوستانی که تولیدکننده این نوع از انیمیشنها هستند باید بدانند که اطلاع رسانی در این زمینه موقت نیست و با موضوعات دیگر متفاوت است. در چنین موقعیتهایی که تولیداتی با موضوعهای مشابه وجود دارد باید باور کنیم که این تولید یک محصول بسیار با اهمیتی است که باید آنقدر خوب تولید شود تا خود تولیدکننده نیز بتواند از این محصول استفاده کند.
رئیس هیات مدیره صنف انیمیشن در بخش دیگری از صحبتهای خود توضیح داد: از این بحران و تولیدات انیمیشن میتوان به گونهای استفاده کرد تا برای همه افراد جامعه مفید باشد. امیدوارم که این بیماری دست از سر همه دنیا بردارد، اما فکر میکنم رعایت اصول خیلی ساده بهداشتی برای همه افراد جامعه در آینده ادامه داشته باشد و برای آن باید اطلاعرسانی دقیق شود.
وی بیان کرد: باید از این شرایط استفاده شود تا بتوان بازار جدیدی را برای انیمیشن فراهم کرد، بازاری که میتواند مخاطبانی در سطح جهانی داشته باشد.
سحرخیز در پایان گفت: موانعی هست که به دلیل تحریمهای اقتصادی که وجود دارد، بحث مراودات تجاری با کشورهای دیگر سخت شده است، این جریان باعث شده است که فضای ارتباط با کشورهای دیگر گسترده شود و محصولات تولید شده در حوزه فرهنگسازی کرونا با هوشمندی میتواند راه خود را به بازارهای بینالمللی باز کند. در حال حاضر فضای تعاملات با دیگر کشورها باز شده است و برای استفاده از این فضا نیازمند هوشمندی هستیم.
خاطرات مواجهه کودکان با گرگ عروسکی یک نمایش/پخش آنلاین ستودنی است
به گزارش خبرنگار مهر، با شیوع بیماری کووید-۱۹ در کشور، روزانه یکی از تولیدات امور سینمایی و تئاترهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بهصورت آنلاین در پرتال اینترنتی کانون پرورش فکری منتشر میشود. یکی از آثار پخش شده، نمایش «قصه نقلی و مادربزرگ» به کارگردانی حسن دادشکر است.
حسن دادشکر کارگردان باسابقه تئاتر کودک درباره روند تولید و اجرای نمایش «قصه نقلی و مادربزرگ» در گفتگو با خبرنگار مهر یادآور شد: این نمایش را در سال ۱۳۷۰ نوشتم و کارگردانی کردم که خوشبختانه با استقبال بسیار خوبی از سوی مخاطبان روبهرو شد. با توجه به جنبههای آموزشی، تربیتی و پرورشی آن و استقبال بسیار خوب مخاطبان، به درخواست مرکز تولید تئاتر کانون، در سال ۱۳۷۲ یکبار دیگر آن را به صحنه بردم و البته مدتی هم در کرمانشاه اجرا شد. در جشنواره بینالمللی نمایش عروسکی تهران مبارک هم بسیار مورد توجه قرار گرفت.
دادشکر درباره قصه این نمایش نیز توضیح داد: نقلی پسربچه روستایی باهوش و مهربانیست که میخواهد به دیدار مادربزرگش برود. اما در راه با جنگلبان برخورد کرده و او ضمن یادآوری خطرات جنگل، بوقی به نقلی میدهد که در مواجه با خطر آن را به صدا در بیاورد تا جنگلبان به کمکش بیاید. نقلی در مسیر با گرگی که خود را بهصورت گوسفند مریضی درآورده برخورد میکند. گرگ او را به بیراهه میکشاند. قصه با درگیری نقلی و گرگ در خانه مادربزرگ ادامه پیدا میکند. نقلی که متوجه خطر شده بوقش را به صدا در میآورد. در نتیجه جنگلبان میرسد و مادربزرگ و نقلی نجات پیدا میکنند. در پایان نمایش بازیگران تنبیه گرگ را به تماشاگران واگذار میکردند. اما در اولین دوره اجرای این نمایش در سال ۷۰ نوع برخورد کودکان تا حدودی تمایل به خشونت داشت و مایل بودند گرگ قصه در پایان کشته شود.
این هنرمند باسابقه تئاتر کودک و نوجوان با بیان اینکه من ۲ بار این نمایش را اجرا کردم، اولین بار در سال ۷۰ و دومین بار در سال ۷۲. برخورد تماشاگران کودک در هر دوره با این نمایش متفاوت بود، افزود: نکته مهمی که باید در این خصوص گفته شود این است که در اجرای سال ۷۰ با توجه به فاصله کمی که با دوران جنگ داشتیم، پایان نمایش اکثراً با خشونت مواجه میشد. یعنی کودکان تماشاگر هنگام تصمیمگیری برای تنبیه گرگ، تمایل به کشتن او داشتند. فکر میکنم این عکسالعمل از تأثیرات جنگ در روح و روان کودکان آن دوران بود. در آن شرایط گروه بازیگران تلاش میکردند جنبههای آموزشیتربیتی را رعایت کرده و مخاطبان را به مسیری منطقی و درست برای تصمیمگیری هدایت کنند اما گاهی هم مجبور میشدند تن به کشتن گرگ قصه بدهند. در صحنه آغازین نمایش قصه نقلی تماشاگران به صحنه دعوت میشدند تا بهصورت نمایشی از یک بازار سنتی ایرانی خرید کنند. بچهها ضمن لذت بردن از حضور در صحنه، ارتباطی صمیمانه با بازیگران برقرار میکردند که به درک، دقت و دخالت منطقی و مناسب تماشاگران در جریان نمایش به ما کمک میکرد.
کارگردان «قصه نقلی و مادربزرگ» اظهار کرد: به خاطر دارم که در یکی از اجراهای سال ۱۳۷۲ کودکی از گرگ نمایش ترسید. هر چند تا پایان در سالن بود اما من متوجه ترس او شدم. نمیخواستم او با ترسش سالن اجرا را ترک کند. از والدینش خواستم تا بعد از اجرای نمایش در سالن بمانند تا به مدد تجربههایی که در این زمینه داشتم او را با عروسکها آشتی دهم. روز اول به کمک بازیگران و عروسکها نتوانستیم توجه او را بهخوبی جلب کنیم. ناامید نشدم و در روزهای بعد که دوباره برای دیدن نمایش آمد، با او طرح دوستی ریختم و ماسک گرگ را روی سر گذاشتم و چهار دستوپا در صحنه با او بازی کردم. بعد از مدتی تلاش بالاخره کودک خندان پشت من سوار شد و گرگرانی کرد. بعد خودش ماسک گرگ را روی سر گذاشت و بازی گرگ عروسکی را بر صحنه پذیرفت و شادمان ما را ترک کرد.
وی تأکید کرد: با توجه به اینکه جنگ تحمیلی بهتازگی پایان یافته بود، محدودیتهای زیادی به لحاظ مالی وجود داشت اما آنچه که این اثر را ماندنی کرد حضور هنرمندانی عاشق، فداکار و متعهد و مسئول بود که دانش و توانایی خود را به کار گرفتند تا اثری درخور و شان کانون برای بچههای ایران تولید کنند. بهراستیکه کار فرهنگی و هنری در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان انسانهای توانا، صبور و بهخصوص عاشق میطلبد. در بین عوامل این نمایش، سه نفر از هنرمندان بزرگ کشور با بنده همکاری داشتند که دیگر در بین ما نیستند اما آثارشان جاودانه است. استاد کامبیز صمیمیمفخم طراح صحنه، استاد بیژن نعمتیشریف طراح و سازنده عروسک و استاد آندره آرزومانیان نوازنده و موزیسین که ساخت موسیقی این نمایش را بر عهده داشت. یاد این سه گوهر هنر ایران را گرامی میدارم.
دادشکر ادامه داد: از دیگر عوامل این نمایش میتوانم به اسدالله شعبانی اشاره کنم که اشعار نمایش را سرودند. همچنین ویدا قهرمانی، فروزان زاهدبیگی، فرزانه بهرامپور و اکرم قاسمپور نیز بازیگران و علیرضا حسینپور، محمدرضا شاملو عوامل دیگر نمایش قصه نقلی و مادربزرگ بودند. اما در سال ۱۳۷۲ که این نمایش یکبار دیگر اجرا شد، مجتبی معاف، همایون صلاحی، مهدی فرشیدیسپهر و غزاله مرادیان گروه بازیگران آن را تشکیل دادند و با بنده بهعنوان نویسنده و کارگردان اثر در این نمایش همکاری داشتند.
این بازیگر و کارگردان تئاتر با اشاره به اینکه بچههای امروز گونهای دیگر میاندیشند، بیان کرد: اما بهجرات میتوانم بگویم که این نمایش با مخاطبان امروز هم ارتباط مناسب و صمیمانه برقرار کند، چراکه جنبههای تخیلی و فانتزی عروسکها بر صحنه، جادو میآفریند از طرفی جنبههای دراماتیک، اشعار، موسیقی زیبا و تصویرسازیهای خلاقانه و بدیع آن در جذب مخاطب مؤثر و مفیدند. میشود گفت که این اثر بهواقع یک اثر کانونی است زیرا به همهی موارد تربیتی و پرورشی توجه ویژه دارد.
وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: اقدام کانون برای پخش آثار فرهنگی و هنری خود بهصورت آنلاین و مجازی در این دوران که دولت به علت شیوع بیماری کرونا مجبور به تعطیلی بسیاری مکانهای فرهنگی هنری و تفریحی کودکان شده است، ستودنی و تحسینبرانگیز است چراکه در راستای اهداف اصلی کانون که بردن فرهنگ و هنر در نزدیکی محل زندگی کودکان و نوجوانان است این بار آثار کانون مستقیم و بهراحتی در منازل یا محل کار آنها در اختیارشان قرار میگیرد این یعنی ارتباطی پیوسته و خلاق در خدمترسانی سازنده به ایشان. باشد تا این بار نیز کانون از زیر سایه ناخواسته یا از پشت ابرهای پراکنده بادآورده چون خورشیدی فروزان به درآید بر کودکان و نوجوانان دیارمان بتابد و بر ایشان گرمی و روشنی بخشد. چنین باد. آرزوی قلبی من برای بچههای ایران و جهان تندرستی پایدار؛ شادی دل؛ و پویایی همیشگی اندیشه همراه با زیستی پاک و سالم با امید به آینده درخشانی است که خودشان آن را میسازند.
به گزارش خبرنگار مهر، فیلم کوتاه «جبرئیل» به کارگردانی یوسف کارگر در بیستمین دوره جشنواره فیلم «آیوی» در ایالات متحده آمریکا به نمایش درمی آید.
«جبرئیل» در این دوره از جشنواره به عنوان نماینده ایران از میان ۴۰۰ فیلم از ۴۵ کشور مختلف انتخاب شده است و با فیلم هایی از آمریکا، برزیل، اسلوونی، لهستان، انگلیس، آلمان و … به رقابت خواهد پرداخت.
این جشنواره که که در ۲ بخش فیلم و فیلمنامه برگزار می شود و در دوره های گذشته مسترکلاس هایی با حضور چهره هایی همچون جک نیکلسون، مارتین اسکورسیزی، پارک چان ووک، جودی فاستر، تیم رابینز و … برگزار کرده است امسال میزبان چهره هایی چون الیزا هیتمن نویسنده «هرگز به ندرت گاهی همیشه» خواهد بود.
«جبرئیل» درباره پدری است که باید در شرایطی سخت، بین عشق و ایمان و وجدان تصمیمی بگیرد … .
بیستمین دوره جشنواره فیلم «آیوی» که در رودآیلند برگزار می شود، از ۲۴ تا ۳۰ آوریل برابر با ۵ تا ۱۱ اردیبهشت به دلیل شیوع بیماری کرونا به صورت خصوصی و آنلاین برگزار شود.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی باشگاه فیلم سوره، فیلم کوتاه «پرستار» به کارگردانی حسین دارابی و تهیهکنندگی محمدجواد موحد با اتمام فیلمبرداری در شرایط بهداشتی و تدوین اولیه، در حال حاضر مراحل فنی را میگذراند و به زودی برای پخش از رسانه ملی آماده میشود.
«پرستار» که مضمونی مرتبط با ماه مبارک رمضان و رشادتهای جامعه پرستاران در بیماری کرونا دارد، روایتی کوتاه از یک پرستار دارد که درگیر بیماران مبتلا به کرونا هستند.
نقش اول این فیلم کوتاه را پانتهآ میرفصیحی بازی کرده است که سابقه کارگردانی و بازیگری تئاتر و سینما را در کارنامه دارد.
سایر عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از تهیه کننده: محمدجواد موحد، نویسنده و کارگردان: حسین دارابی، مجری طرح: محمد علیزاده، مدیر تولید: حنیف عسگری، مدیر فیلمبرداری: پوریا پیشوایی، صدابردار: اکبر یعقوبی، تدوین: علی گورانی، صداگذار: رامین ابوالصدق، اصلاح رنگ: یحیی محمدعلی، طراح صحنه و لباس: علیرضا خلفی، دستیار کارگردان: علی شجاعی، بازیگران: پانتهآ میرفصیحی، حنانه آجرلو، رادمهر رزمجو، عکاس: نوید جهرمی.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پروژه، تصویربرداری مستند سینمایی «دلاوران سفیدپوش» به کارگردانی و تهیه کنندگی امیر کریم یزدی با حضور چهره های سینمایی به پایان رسید.
امیر کریم یزدی به مدت ۱۷ روز به صورت شبانه روزی در بیمارستان فیروزگر تهران حضور داشته و از نزدیک تلاش های کادر پزشکی و پرستاری این بیمارستان در خدمات رسانی به بیماران کرونایی را تصویربرداری کرده است.
در این مستند هنرمندانی همچون کتایون ریاحی، مرجانه گلچین، ساناز سماواتی، الهه حصاری، شبنم قلی خانی، بهار ارجمند، فلور نظری، علیرضا خمسه، محمدشیری، کیانوش گرامی، کاوه خداشناش، سپند امیرسلیمانی و امیر پارسی حضور داشتند که به صورت لایو در این فیلم به کادر پزشکی خدا قوت گفتند.
این مستند هم اکنون در مرحله تدوین است و به زودی آماده نمایش می شود.
عوامل مستند «دلاوران سفیدپوش» عبارتند از تهیه کننده، نویسنده و کارگردان و تصویربردار: امیر کریم یزدی، دستیار کارگردان: شیرین شعیبی، آهنگساز: مهرداد بلوچیان، تدوین: محمد وحیدیان.
امیر کریم یزدی در کارنامه خود ساخت فیلم های همچون «رویای مدرنیته»، «خانه کوچک بهشتی»، «شمع سجاده»، «بم و غم» و «فرشتگان زمینی» را داشته است.
دستنوشتههای ارزشمند فرامرز پایور، در دسترس اهالی موسیقی قرار خواهد گرفت
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، برای اولینبار پس از دسترسی خانه پایور به دستنوشتههای ارزشمند فرامرز پایور، آثار گروهنوازی این هنرمند منتشر شد. این سری از کتابهای خانه پایور برای طیف وسیعی از موسیقیدانان، هنرجویان و دانشجویان موسیقی و نوازندگان سازهای ایرانی، کاربردی هستند.
آثاری که فرامرز پایور برای گروه سازهای ایرانی نوشته است، میتواند در تجزیه و تحلیل، تمرین گروهنوازی و سازهای ایرانی، شناخت تاریخ گروهنوازی در ایران و بسیاری ایدهها و فعالیتهای دیگر به کار گرفته شوند.
با دسترسی خانه پایور به دستنوشتههای این هنرمند فقید موسیقی ایرانی، راه تصحیح و مقابله و انتشار این آثار هموار شده است و از این پس این سری از آثار ایشان در دسترس جامعه موسیقی ایرانی قرار خواهد گرفت.
فرامرز پایور این آثار را به صورت پارتیتور بلکه به شکل پارتهای جداگانه ثبت کردهاند. خانه پایور ضمن حفظ خصوصیات ثبت ایشان در کتابها، این آثار را به صورت پارتیتور هم به چاپ رسانده است که برای آهنگسازان و سرپرستان گروههای ایرانی بسیار راهگشاست.
در هر کتاب ابتدا توضیحاتی ضروری برای تشریح نتنویسی و مقایسۀ نسخهها آمده است، سپس پارتیتور اثر و در ادامه پارتهای جداگانه برای هر ساز که معمولاً شامل پارت: نی، کمانچه، قیچک، آلتو، سنتور، تار، رباب و عود است آمده است.