دسته: فرهنگ و هنر

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، پوستر فیلم سینمایی «لباس شخصی» به کارگردانی امیرعباس ربیعی و تهیه‌کنندگی حبیب والی‌نژاد با طراحی سینمای دهه ۶۰ رونمایی شد.

طراحی این پوستر برعهده خانه طراحان انقلاب اسلامی بوده است.

روز گذشته اولین اکران «لباس شخصی» در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی، مهیار شاپوری، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی، کیوان محمودنژاد، نجلا نظریان و ماه‌منیر بیطاری از بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان «لباس شخصی» آمده است: بهترین حربه برای ضربه، دوستی است. چون پیچیدگی در سادگی اوست. به لباس شخصی ها بیشتر شک کن!

این فیلم اولین تجربه امیرعباس ربیعی در مقام کارگردان است.

محمد کارت کارگردان جوان سینمای ایران که اولین حضور خود در جشنواره فیلم فجر را با «شنای پروانه» تجربه می‌کند، در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: برآیند تمام تجربیات من در حوزه مستندسازی و کشف و شهودی که در این طبقه از جامعه داشتم، با حسین دوماری و پدرام پورامیری و تجربیاتی که آن‌ها داشتند، فیلمنامه «شنای پروانه» را به نگارش درآوردیم. نگارش فیلمنامه مورد نظر نزدیک به ۸ ماه طول کشید و در نهایت بعد از آماده شدن فیلمنامه و چندین بازنویسی که روی آن صورت گرفت، رسول صدرعاملی به‌عنوان تهیه‌کننده، سید مازیار هاشمی به‌عنوان مجری طرح و محدصادق رنجکشان به عنوان سرمایه گذار در این پروژه من را همراهی و حمایت کردند.

وی بیان کرد: همچنین یک تیم پارتیزان و مستعد در پشت دوربین و بازیگران پرتوان با من همراه شدند تا بتوانیم در زمان بسیار کوتاهی پیش تولید فیلم را انجام دهیم و وارد مرحله تولید و سپس همزمان پس تولید شویم تا فیلم به جشنواره برسد.

این فیلمساز جوان تاکید کرد: پیش تولید «شنای پروانه» ۲۵ روزه و فیلمبرداری ۵۱ جلسه برای چنین فیلمنامه پرفراز و نشیب زمان کوتاهی است اما با تلاش تک تک عوامل این فیلم، «شنای پروانه» شکل گرفت، فیلمی که سرشار از انگیزه برای ارتباط با مخاطب است.

مسئله «شنای پروانه» مسئله روز است

کارگردان فیلم کوتاه «بچه خور» توضیح داد: امیدوارم که تلاش صورت گرفته برای ساخت «شنای پروانه» مذبوحانه نباشد و به جان و دل مخاطب بنشیند و با آن ارتباط برقرار کند.

وی تاکید کرد: «شنای پروانه» درباره مسائلی از بافت جنوب شهری جامعه است که این معضلات و ناهنجاری‌ها در تک‌تک اقشار مختلف می‌تواند واکاوی شود. مسائلی که در فیلم مطرح می‌شود یک مساله به‌روز است و سعی کرده‌ایم فیلمی تولید کنیم که روایت مدرنی از جامعه امروز باشد.

کارگردان مستند «آوانتاژ» توضیح داد: نگاه ما در «شنای پروانه» نگاه رهگذری به بافت جنوب شهر نبوده است و سعی کرده‌ایم که جزئیات این سبک از زندگی را روایت کنیم و با یک چیدمان بازیگری و ترکیبی از بازیگران سرشناس و بازیگران خوب تئاتر و آدم‌هایی که هیچ وقت دوربین سینما را تجربه نکرده‌اند و آن‌ها را از زندگی واقعی به مقابل دوربین آوردیم و نابازیگر هستند. کار را برایم به عنوان کارگردان سخت‌تر اما بسیار جذاب‌تر می‌کرد. چون در جهت یکدست شدن جنس بازی‌های فیلم مسیر عجیبی را طی کردیم که امیدوارم ذات باورپذیری در کاراکترها و بازیگران اتفاق افتاده باشد و مخاطب با جهان فیلم ملموس و واقعی ارتباط برقرار کند.

ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم جذاب است

وی بیان کرد: «شنای پروانه» یک فیلم قهرمان محور است که با داستانی پر فراز و نشیب ابتدا سعی دارد تماشاگرش را سرگرم سپس بر او تأثیر بگذارد. واقعاً به شخصاً ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم بسیار جذاب است و امیدوار هستم که این ارتباط شکل بگیرد.

کارت درباره انتخاب بازیگران توضیح داد: چیدمان و ترتیب بازیگران این فیلم به گونه‌ای است که سعی شده است از بازیگران سرشناس، بازیگران خوب تئاتر و کسانی که از دل زندگی واقعی به بیرون کشیده شده‌اند انتخاب و جلوی دوربین بروند و این چالش بزرگی برای من به شمار می‌رفت که این جنس‌های مختلف بازیگری را یک دست و باور پذیر بدون اینکه کسی بیرون بزند، همه را در جهان فیلم حل کنم.

وی ادامه داد: به نظر می‌رسد با توجه به زحمت و تلاش تک‌تک بازیگران از جواد عزتی که نقش اول فیلم را بازی می‌کند و بسیار باهوش و توانمند است تا تک‌تک بازیگران دیگر از جمله طناز طباطبایی، امیر آقایی، پانته‌آ بهرام، علی شادمان، آبان عسگری، مهدی حسین‌نیا، ایمان صفا، نادر شهسواری که نقش‌های مختلف فیلم را بازی کرده اند، تلاش کرده‌اند که یک خود متفاوتی نشان دهند.

کارت در پایان تاکید کرد: در واقع در «شنای پروانه» بازیگرانی که می‌شناسید همه با شکلی متفاوت و غافل‌گیرکننده در فیلم حضور دارند و این امر برای من بسیار جذاب است که کاراکترهای فیلم توسط بازیگرانی که سرشناس هستند بازی شده‌اند که این اعجاز را دارند که مخاطب در لحظه متوجه نشود که این کاراکتر پانته‌آ بهرام، علی شادمان یا امیر آقایی است و این امر یکی از ویژگی‌های «شنای پروانه» است که امیدوارم این تلاش موفق شود و بر مخاطب خود تأثیر گذار باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، صبح امروز ۱۳ بهمن ماه بیست و چهارمین دوره جوایز سالانه انجمن کارگردان‌های هنری آمریکا (‌ADG) برگزار شد و برندگان خود را در ۲ بخش فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی معرفی کرد.

در بخش سینمایی، باربارا لینگ برای طراحی صحنه «روزی روزگاری در هالیوود» جایزه فیلم تاریخی را برد و لی ها جون برای «انگل» در بخش فیلم معاصر برنده شد. چارلز وود نیز با «انتقام‌جویان: پایان بازی» در بخش فیلم فانتزی جایزه گرفت.

جایزه ویلیام کامرون منزیز این انجمن نیز امسال به سید مید طراح «بلید رانر» و «بیگانه‌ها» تعلق گرفت.

جایزه یک عمر دستاورد انجمن کارگردان‌های هنری نیز به استیون مایلز برگر طراح فیلم‌هایی چون «تنها در خانه» اهدا شد. جو آلوز طراح فیلم‌هایی چون «آرواره‌ها» و «برخورد نزدیک از نوع سوم» نیز دومین دریافت‌کننده جایزه یک عمر دستاورد انجمن کارگردان‌های هنری آمریکا بود.

در بخش تلویزیون نیز «آکادمی چتر»، «تئوری بیگ بنگ»، «چرنوبیل» و «عروسک روسی» جایزه بردند.

به گزارش خبرنگار مهر، روز شنبه ۱۲ بهمن و با آغاز بخش رقابتی سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ۸ اثر صحنه‌ای اجرا شدند. نمایش «بیگانه در خانه» محمد مساوات که اجرای خود از روز پنجشنبه ۱۰ بهمن در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده و روز شنبه ۱۲ بهمن اولین اجرای خود را در بخش رقابتی جشنواره سپری کرد، پرمخاطب‌ترین نمایش صحنه‌ای سومین روز جشنواره بود.

دیگر نمایش‌های صحنه‌ای سومین روز جشنواره تئاتر فجر که در عرصه رقابت جشنواره سی و هشتم حضور دارند با استقبال قابل توجهی از سوی مخاطبان همراه نبودند.

البته در این روز شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی به تماشای نمایش «باق وحش» امیربهاور اکبرپور دهکردی از شهرکرد نشست که در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.

اما وضعیت در بخش خیابانی جشنواره سی و هشتم تئاتر فجر متفاوت بود.

بخش خیابانی جشنواره روز ۱۲ بهمن با حضور نادر برهانی مرند دبیر سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در ایوان انتظار متروی میدان ولیعصر(عج) و اجرای نمایش‌های «دست…کاری» مهدی ضیاییان‌پور و «زینب پاشا» مهدی صالح‌یار آغاز به کار کرد.

بخش خیابانی جشنواره برخلاف بخش صحنه‌ای، اولین روز خود را با استقبال بهترین از سوی مخاطبان و شهروندان تهرانی سپری کرد.

در محوطه مجموعه تئاتر شهر اجرای نمایش‌های «شال برون»، «زینب پاشا»، «سیرک» و «تنها یک زمین داریم» فضای بیرونی جشنواره تئاتر فجر را گرمتر از فضای داخلی و اجراهای صحنه‌ای سومین روز آن کردند.

اجرای نمایش خیابانی «تنها یک زمین داریم» با استفاده از عروسک‌هایی نورانی که پیش از این نیز در جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی اجرا شده بود، تجربه‌ای متفاوت را برای شهروندان و مخاطبان حاضر در محوطه باز مجموعه تئاتر شهر رقم زد.

اما یکی از نکاتی که لازم است بیشتر به آن توجه شود، بحث تبلیغات محیطی در فضای باز مجموعه تئاتر شهر است.

هنوز این فضا با وجود افراشته شدن پرچم‌های جشنواره و نصب آن‌ها بر ستون‌های بنای مجموعه تئاتر شهر و همچنین اسپیس‌هایی که برنامه‌های جشنواره روی آن‌ها نصب شده، اما حال و هوای برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر فجر را ندارد.

طی چند سال اخیر همیشه فضاسازی محوطه مجموعه تئاتر شهر برای برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر کم رمق و کمرنگ بوده است و در جشنواره سی و هشتم نیز این فضا همچنان کمرنگ است.

با توجه به تمرکزی که روی تبلیغات و فضاسازی جشنواره فیلم فجر در محیط شهر تهران وجود دارد، نیاز است که این توجهات به جشنواره تئاتر فجر نیز وجود داشته باشد.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ: 

پیتیریم آلکساندروویچ سوروکین، جامعه شناس مشهور آمریکایی (با تباری روس) نظریات تمدنی خاصی را ارائه کرد که می‌توان بر اساس آنها به بررسی جوامع مختلف پرداخت. در تئوری سوروکین تمدن جهانی به سه دوره تقسیم می‌شود: «دوره عقلانی یونانی»، «دوره شهودی قرون وسطی» و «از قرن ۱۷ به بعد» که به دوره مادیات مشهور است. 

اما چه چیز از قرن هفدهم به بعد گریبانگیر جوامع شد؟ پاسخ به این سوال را «آنومی» ذکر کرده‌اند که می‌توان با اندکی اغماض آن را تهی شدگی از معنا نیز نامید. رهایی از این آنومی سخت است و همچنین نمی‌توان آن را پنهان کرد. پنهان کردن و سرپوش گذاشتن بر آن نیز نه تنها هیچ دردی را دوا نمی‌کند، بلکه به فروپاشی اجتماع نیز خواهد انجامید.

سوال اینجاست که آیا جامعه امروز ایران نیز دچار آنومی است؟ نمی‌توان و نباید بدون کار جامعه‌شناختی قوی به این سوال پاسخ داد، اما می‌توان مصادیق این معناباختگی (از جمله نمایشی شدن و میل به نمایش دادن در میان ایرانیان و بسیار مثال‌های دیگر) را در بطن جامعه دید. مصادیقی که احتمالا باعث افسردگی جمعی نیز شده‌اند. شاید بتوان گفت که این زمانه «زمانه عسرت» است. زمانه‌ای است که حقیقت میل به غیاب پیدا کرده و به قول سیداحمد فردید (و او هم به نقل از هایدگر) ذیل سیطره متافیزیک قرار گرفته است.

شاید بتوان وضعیت زمانه‌مان را به سخنی از هایدگر پیوند زد که اکنون «زمانه‌ای است که خدایان قدیم از میان ما رفته‌اند و خدای دیگری هنوز نیامده است.» در این بی‌معنایی ما منتظریم که تنها خدایی ما را نجات دهد، در صورتی که شعر می‌تواند نجات دهنده ما را از این بی‌معنایی (بی‌خدایی) باشد. پرسش این است که کار شاعر چیست؟ 

به قول فریدریش هولدرلین (شاعر برجسته آلمانی که هایدگر بسیار وامدار اوست) زندگی بشر در بنیاد خود شاعرانه است و اگر شعر و شاعر نبود ما ذات بشری خود را از دست می‌دادیم. بنابراین بنیاد هستی مردمان بر زمین را شاعران می‌گذارند. شاعران بیش از همه در آغاز یا فرجام دوران‌های جهانی تاریخ است که ظهور کرده‌اند. ملت‌ها با سرود از آسمان کودکی خود به زندگی کنش گرایانه‌شان، یعنی به سرزمین فرهنگ، پا می‌گذارند؛ و با سرود است که از این سرزمین به زندگی نخستین خود بازمی‌گردند. 

هولدرلین تعبیر دیگری نیز دارد که نظام فکری نیچه سخت به او نزدیک است: شاعران یاران و اتباع قدسی دیونیسوسند که در شبی قدسی در عین سرگردانی از سرزمینی به سرزمین دیگر می‌روند. با نگاهی نیچه‌وار به این تعریف باید گفت که دیونیسوس‌ مظهر وحدت‌ هستی‌ ناپایدار و فناپذیر است. در این‌ حالت‌ وحدانی‌ و بنیادین‌، انسان‌ نسبتی‌ حضوری‌ با عالم‌ و آدم‌ و مبدأ، شان‌ پیدا می‌کند.
دیونیسوس در اساطیر یونان‌ حاصل‌ پیوند جاودانگی‌ و فناست‌. (شرح اسطوره دیونیسوس را از منابع بخوانید) افسانه‌ دیونیسوس‌ او را مظهر ویژگی‌هایی دوگانه قرار می‌دهد و هستی‌ بشری‌ نیز با این‌ ویژگی‌های‌ متضاد و دوگانه‌ رقم‌ خورده‌ است‌. این میان شعر وجه سرخوشانه هستی (در عین حس تراژیک زندگی) هستی است که به حضور انسان در زمین معنا می‌دهد و مسیر حقیقت را روشن می‌کند. 

ستایش شعر ستایش زندگی است

آیا ما در ایران امروز با شعر نسبتی داریم؟ آیا به تعبیر هولدرلین بنیاد هستی ما را شاعران گذاشته‌اند؟ نمی‌دانم چه بر سر ما آمده، اما می‌دانیم که نه تنها از زیست شاعرانه فاصله گرفته‌ایم بلکه به کلی با شعر بیگانه شده‌ایم. تنها نسبت ما با شعر و جهان شاعرانه، یک وجه نمایشی سخیف ذیل صفحات اجتماعی است.

افسردگی جمعی حاصل از بی‌معنایی را بالاخره درمانی لازم است و این درمان را باید در شعر جست‌وجو کرد. هستی و نظام تفکر ایرانیان نیز شاعرانه است. ایرانیان هیچگاه در برهه‌های مختلف تاریخی پناهی جز شعر نداشته‌اند و هر زمان که شاعرانه زیستن را پیشه کرده‌اند، تاریخ مسیر خوبش را به آنها نشان داده است.

شعر معنایی به این هویت اکنون معناباخته ما می‌دهد و این یعنی ستایش زندگی. این ضرورت را هنوز رسانه‌های ایران درنیافته‌اند. به تازگی اما دوشنبه شب‌ها برنامه‌ای از شبکه چهارم سیما به زعامت و اجرای علیرضا بهرامی پخش می‌شود که عینا در ستایش زندگی است. برنامه «شب شعر» نام دارد، در سری جدید خود؛ و علیرضا بهرامی نیز نامی آشنا در دو حوزه ادبیات و رسانه است.

قسمت‌های پخش شده از این برنامه نشان دهنده آن است که تیم تولید فکر شده، با هوشمندی و همچنین رصد جامعه وارد گود شده‌اند. به نظر راقم این سطور کار آنها احتمالا پس از یک پژوهش جامعه شناختی وارد مرحله تولید شده است.

در زمانه‌ای که بدون تعارف یاس بر روان جامعه سیطره دارد، در این برنامه با هوشمندی هرچه تمامتر از ضرورت زیست شاعرانه سخن به میان می‌آید. آنها در عین اندوه زندگی را پیشنهاد می‌دهند. نگاه ایجابی آنها به خصلت شاعرانه و سعی آنها در بیداری دوباره این خصلت که در ناخودآگاه هر ایرانی وجود دارد، ستودنی است. آنها به خوبی در این زمانه پای شعر را وسط کشیده و چالش وظیفه اجتماعی شاعران را مطرح کرده‌اند. 

آنها (یعنی تیم تولید) از سیاست فاصله گرفته‌اند و تنها سیاست‌شان پالایش اجتماع است. آنها مرزها را نفی کرده و بحث پیرامون مرز و مرزبندی را به سیاستمداران وا گذاشته‌اند و توصیه‌شان این است که با شعر مرزها را به کناری بگذارید و «گفت‌وگو» کنید. دقت کنید که یک ضرورت مهم در جامعه امروز ما «گفت‌وگو» است. ما به گفت‌وگو به معنای واقعی کلمه نیاز داریم. شعر بستری مناسب برای گفت‌وگو، هم میان خود ایرانیان و هم میان ایرانیان با اهالی دیگر کشورهاست و این ضرورت را تولیدکنندگان شب شعر به فراست دریافته‌اند. 

ویژگی مهم این برنامه در این چند قسمت‌ پخش شده‌ از سری جدیدش، به‌جز موضوعات چالشی‌، آزادی در بیان عقیده‌ها و تفکرات است. اگر قرار به اثرگذاری است، چاره‌ای جز این هم وجود ندارد. بنابراین باید مسئولان پخش را نیز تحسین کرد. مجری برنامه که به طرز موثر اما به نرمی خود بخشی از متن است – نه صرفا ساقدوش رنگ و لعاب‌دهنده به آن – و نیز تیم تولید، به شکل مشهودی از دغدغه‌مندان هستند و «مساله» آنها جامعه فعلی است. ضرورت دارد که نگاه آنها در تولید ادامه پیدا کند. 

کار آنها قطعا به نتایج خوبی در جامعه خواهد انجامید. نگاه شورانگیز آنها به شعر و ستایشی که از شعر دارند، باعث می‌شود که آن مؤلفه فروخفته در نظام فکری ایرانیان دوباره بیدار شود. حتی اگر این «رخداد» پیش نیامد و شکل نگرفت، کمترین کار آنها ترویج کتابخوانی است. کتاب شعر و کتاب شعر ترجمه در این دوران متاسفانه به بحران مخاطب دچارند و این برنامه به یقین، توانایی حل این بحران را دارد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد خبری سی ‌و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، یکشنبه ۱۳ بهمن در چهارمین روز از سی‌وهشتمین جشنواره‌ بین‌المللی تئاتر فجر، نمایش «بیگانه در خانه» از بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای به کارگردانی محمد مساوات ساعت ۱۹ در تالار اصلی مجموعه‌ تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

نمایش «متساوی‌الساقین» نیز در ۲ سانس ۱۸:۳۰ و ۲۰:۳۰ در تالار چهارسوی مجموعه‌ تئاتر شهر اجرا می‌شود.

تالار سایه این مجموعه نیز برای ساعت‌های ۱۷ و ۱۹ میزبان نمایش «خوابگرد» به کارگردانی امیر کلهری‌پور است. نمایش «ستاره شناس» نیز ساعت ۱۷:۳۰ و ۱۹:۳۰ در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به نمایش درمی‌آید.

تالار مولوی در ۲ سانس ۱۷ و ۱۹ از نمایش «است» به کارگردانی پرنیا شمس میزبانی می‌کند. سالن ناظرزاده تماشاخانه‌ ایرانشهر برای ساعت‌های ۱۷ و ۲۰ نمایش «باق وحش» به کارگردانی امیر بهاور اکبرپور دهکردی را در برنامه اجرای خود دارد. در تالار سمندریان همین تماشاخانه نیز نمایش «ژنتیک…» به کارگردانی مهسا غفوریان در سانس های ۱۸ و ۲۰:۴۵ اجرا می‌شود.

تماشاخانه‌ سرو نیز برای ساعت ۱۸ نمایش «زندگی با طعم خردل» به کارگردانی سعید نجفیان را در برنامه دارد.

در بخش «به علاوه‌ ‌فجر»، نمایش «کاش چشم نمی‌دید» به کارگردانی فرزاد لباسی ساعت ۱۹ در تماشاخانه‌ ایران تماشا اجرا می‌شود. «قطع دست در اسپوکن» عنوان نمایشی است که به کارگردانی احمد بیستونی در خانه‌ نمایش مهرگان در سانس ۲۱ به صحنه می‌رود. نمایش «والس تصادفی» به کارگردانی محمدحسین صادقی‌زاده مقدم ساعت ۱۷:۳۰ در تماشاخانه‌ دیوار چهارم اجرا می‌شود. همچنین نمایش «۱۲ روز» به کارگردانی علی بیگدلی ساعت ۱۷ در تماشاخانه‌ شانو به صحنه می‌رود. نمایش محیطی «بیا جلوتر» به کارگردانی سجاد باقری نیز ساعت ۲۱ در عمارت نوفل لوشاتو اجرا می‌شود.

در بخش نمایش‌های خیابانی نمایش «بی‌پیش بی‌اجاره» به کارگردانی میثم سرآبادانی ساعت ۱۶ در محوطه‌ تئاتر شهر اجرا می‌شود. ساعت ۱۶:۳۰ نیز نمایش «صد سال به این سال‌ها» به کارگردانی نجمه مهرابی خوزانی نیز در این محوطه اجرا می‌شود. نمایش‌های «شال برون» به کارگردانی امیر امینی و «تنها یک زمین داریم» تولید بازار بزرگ ایران به ترتیب ساعت ۱۷ و ۱۷:۳۰ در محوطه‌ مجموعه تئاتر شهر اجرا می‌شود.

در محوطه‌ خانه‌ هنرمندان ایران هم نمایش «زینب پاشا» به کارگردانی مهدی صالحیار ساعت ۱۷ اجرا می‌شود.

ساعت ۱۰:۳۰ و ۱۱ نیز به ترتیب نمایش‌های «صد سال به این سال‌ها» به کارگردانی نجمه مهرابی خوزانی و «شال برون» به کارگردانی امیر امینی در ایوان انتظار متروی میدان ولیعصر اجرا می‌شوند.

نمایش چیدمان اجرا «اکسیر» با طراحی علی کاظمی در ساعت‌های ۱۶، ۱۶:۳۰، ۱۷، ۱۷:۳۰، ۱۸ در موسسه فرهنگستان صبا اجرا خواهد شد. نمایش «سکوت» به کارگردانی پاول ژو کوتاک از لهستان، ساعت ۱۸ در پارکینگ تالار وحدت اجرا خواهد داشت.

سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری نادر برهانی مرند تا ۲۱ بهمن در حال برگزاری است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، طی ۲ روز نخست برگزاری همایش ملی تئاتر «سردار آسمانی» ۱۵ اجرا در تهران و سایر استان های کشور در معرض دید عموم مردم قرار گرفت که گزارش های دریافتی حاکی از رضایت و استقبال عموم مردم و اقشار مختلف جامعه دارد.

تبریز ؛ «شور عشق» برداشتی مستند و آزاد از زندگی شهدای مدافع حرم

کارگردان نمایش شور عشق استقبال مردم از این نمایش را بسیار دلگرم کننده توصیف کرد.

محمد صالحیار نویسنده و کارگردان نمایش «شور عشق» در خصوص این نمایش اظهار کرد: این نمایش ب اساس مستندات واقعی زندگی یکی از شهدای مدافع حرم بود که داستانی بسیار دراماتیک و جذاب داشت. نمایش، در واقع همزمانی زندگی این شهید را در مقطع ازدواج حضور وی در سوریه و دفاع از حرم آل الله (علیهم السلام) را در بر می گیرد که با مواردی که خودم به داستان اضافه کردم شکل دراماتیک به خود گرفت و مورد استقبال مردم قرار گرفت.

وی گفت: با توجه به درخواست های مکرر، ما یک اجرای ویژه نیز در راهپیمایی ۲۲ بهمن شهریورماه خواهیم داشت.

صالحیار در خصوص اقدام انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس برای برگزاری این همایش گفت: اینکه انجمن تئاترانقلاب موضوعات به روزی را برای فعالیت هنرمندان ارائه می دهد اتفاق بسیار مثبتی است .برخلاف دیگر نهادها و سازمان های مسئول که فقط به دفاع مقدس می پردازند. انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس با وسعت نگاه خویش هنرمندان را در انتخاب موضوع آزاد می گذارد و این وسعت دید و نظر متولیان امر فضا را برای خلق اثر مهیاتر می کند.

کرمانشاه؛ «با کاروان چوبی» تلفیق آئین های محلی و حماسه شهید سلیمانی

کارگردان نمایش «کاروان چوبی» نیز از تلفیق آئین های محلی کرمانشاه و تکریم سردار آسمانی شهید سلیمانی در این آئین کهن و دیرینه خبر داد.

مرتضی اسدی مرام کارگردان نمایش «کاروان چوبی» اظهار رد: در نمایش کاروان چوبی سعی کردیم با تلفیق آئین کهن باستانی و دیرینه «چمر» که همراه با ساز و دهل و خواندن اشعار آئینی است و معرفی شهدای مدافع حرم کرمانشاه و نیز   سید الشهدای جبهه مقاومت، فضائی نو و بدیع را به وجود آوریم. خوشبختانه عکس العمل و بازخورد این کار نیز از سوی تماشاگرانی که کار را دیدند بسیار مناسب و دلگرم کننده بود که مایه امیدواری هنرمندان تئاتر است.

وی در خصوص طرح ریزی این همایش ملی از سوی انجمن تئاتر گفت: این حرکت انجمن تئاتر یک خیزش مردمی ارادتمندان به ساحت مقدس شهید سلیمانی بود و بسیار به موقع و به جا بود. برخی خیال می کردند که همزمانی این همایش با جشنواره های تئاتر و فیلم فجر ممکن است باعث شود که آثار دیده نشود اما انجمن با این کار ثابت کرد که دنبال کار تبلیغاتی و هیاهوی پروپاگاندا نبوده و برگزاری این همایش صرفاً به عشق حاج قاسم و ارادت هنرمندان به ایشان طرح ریزی شده است. برگزارکنندگان این همایش و شرکت کنندگان در آن در واقع تجدید بیعتی هنری با حاج قاسم سلیمانی داشتند که به نظرم در گسترده سرزمین پهناورایران کار بزرگ و کم نظیری است.

لاهیجان؛ شکل گیری ایده اولیه نمایش در مراسم تشیع پیکر سردار آسمانی

کارگردان نمایش «سردار آسمانی» نیز از شکل ایده اولیه این نمایش در مراسم تشیع شهید سلیمانی خبر داد.

آبسالان نویسنده و کارگردان نمایش «سردار آسمانی» در خصوص اجرای این نمایش در شهر لاهیجان گفت: نمایش سردار آسمانی بصورت پرفورمنس و با یک شکل و شیوه اجرائی خاص اجرا می شود و از نظر مفهومی اثری بسیار جذاب و پر محتواست.

وی اضافه کرد: استقبال در مساجد و پارکهائی که اجرای خود را در آن مکان ها داشتیم بسیار باشکوه بود و جمعیت زیادی این اجراها را دیدند که مایه قوت قلب من و گروه نمایشی بود.

آبسالان حرکت انجمن تئاتر انقلاب را درباره این موضوع و بزرگداشت هنری سردار سلیمانی از طریق تئاتر نیز گفت: این حرکت انجمن و برگزاری این همایش بسیار حرکت درستی بود. ممکن بود خیلی از گروه ها به خاطر ها به خاطر علاقه شخصی که به سردار آسمانی داشتند اثری را خلق کنند اما اینکه به صورت یک برنامه ساماندهی شیوه و مدون و برنامه ریزی دقیق این پروسه اجرائی شود قطعاً نتایج و ثمرات بهتری را برای اهالی تئاتر به همراه خواهد داشت. شکل گیری ایده اصلی این نمایش در زمان تشیع سردار سلیمانی در کرمان به ذهن من خطور کرد و هنگام بازگشت از کرمان طرح این نمایش را کردم که خوشبختانه با استقبال قابل توجه همشهریانم در لاهیجان و رشت همراه بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، ساعتی پیش انجمن نویسندگان آمریکا (WGA) طبق معمول در دو مراسم هم‌زمان در دو بخش شرقی و غربی در لس‌آنجلس و نیویورک، برندگان جوایز ۲۰۲۰ خود را اعلام کرد.

امسال در هفتاد و دومین دوره برگزاری این جوایز، برندگان بزرگ شامل «انگل» و «جوجو خرگوش» در بخش سینما و «جانشینی» و «بری» در بخش تلویزیونی شدند.

بونگ جون هو و جین وون که برای فیلم کره‌ای «انگل» یا «پارازیت» جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را از آن خود کردند، نامزدی چون «داستان ازدواج» را پشت سر گذاشتند.

در سخنان دریافت جایزه بونگ با تشکر از اعضای انجمن که فیلمنامه را به صورت ترجمه شده خوانده‌اند برای توجه به ساختار داستان و تفاوت‌های ظریف دیالوگ‌ها تشکر کرد. وی گریزی هم به سیاست‌های ترامپ زد و گفت: بعضی‌ها مرزها را بلندتر می‌کنند. ما نویسنده‌ها دوست داریم مرزها را خراب کنیم.

تایکا وایتیتی برنده جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی برای «جوجو خرگوش» نیز که بر رقیبی چون «جوکر» غلبه کرد، از کتاب «آسمان محبوس» نوشته کریستین لوننس یاد کرد که این فیلمنامه با اقتباس از آن نوشته شده است. وی همچنین از مادرش تشکر کرد که این کتاب را به او معرفی و وی را تشویق به خواندنش کرد.

در بخش مستند نیز «مخترع: تلاش برای خون در سیلیکون ولی» به قلم الکس گیبنی به عنوان برنده انتخاب شد.

در بخش تلویزیون اچ‌بی‌او برنده بزرگ شب بود: سریال «جانشینی» هم جایزه بهترین درام و هم بهترین اپیزود از یک درام را دریافت کرد. جایزه بهترین کمدی نیز به «بری» از همین شبکه رسید. «چرنوبیل» این شبکه نیز در بخش فیلمنامه اوریجینال یا غیراقتباسی برنده بزرگ دیگر بود و «فاسی/ وردون» از اف‌ایکس جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را از آن خود کرد.

در لس آنجلس جوایز افتخاری به نانسی مه‌یرز فیلمنامه‌نویس و کارگردان اهدا شد و مریل ماروکی نویسنده کمدی نیز جایزه دستاورد در بخش تلویزیونی را گرفت.

در نیویورک جوایز افتخاری دستاورد یک عمر به ریچارد پرایس نویسنده «رنگ پول» اهدا شد و پائولا پِل جایزه دستاورد در کمدی را برد.

این مراسم که یک هفته پیش از اسکار برگزار شده، پس از اهدای جوایز انجمن‌های مهم دیگر سینمایی از جمله انجمن کارگردان‌ها، انجمن تهیه کنندگان و انجمن بازیگران، برندگان خود را معرفی کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، جشنواره فیلم ساندنس جایزه بزرگ داوران در بخش سینمای آمریکا را به لی ایزاک چانگ برای فیلم «میناری» اهدا کرد و در بخش بین‌المللی فیلم «یلدا» مسعود بخشی را به عنوان بهترین فیلم انتخاب کرد. به صدف عسگری نیز برای «امتحان» به کارگردانی سونیا حداد جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری فیلم کوتاه اهدا شد.

فیلم «میناری» فیلمی نیمه خودزندگینامه‌ای نگاهی به زندگی کارگردان کره‌ای آمریکایی دارد.

ایتن هاوک و اعضای هیات داوران وی در بخش رقابت فیلم‌های دراماتیک آمریکا شامل جوروس واش وست‌مورلند و رودیگو گارسیا جایزه بهترین کارگردان را به رادا بلنک برای فیلمی با عنوان «نسخه ۴۰ ساله» اهدا کردند.

در تمجید از این فیلم داوران عنوان کردند: با این فیلم تصور می‌کنید که که یک رپر، یک پدر یا مادر و یک کارگردان چهل و چند ساله در وجودتان دارید.

در عین حال ۴ جایزه ویژه داوران این بخش برندگانش را شناخت و به گروه بازیگران فیلم «پادشاهان شهر افسون» درباره دوچرخه‌سوارانی که در خیابان‌های شهر بالتیمور کارهای خطرناک می‌کنند، جایزه داد. الیزا هیتمن کارگردان «هرگز به ندرت گاهی اوقات همیشه» هم برای نئورالیسم فیلمش برنده شد و جوزفین دکر جایزه مولف را برای «شرلی» دریافت کرد. جایزه فیلمنامه‌نویسی والدو سالت هم به ادسون اودا برای «۹ روز» اهدا شد.

در بخش مستند آمریکایی نیز جایزه بهترین کارگردان به گرت بردلی برای «زمان» رسید که نگاهی به خانواده‌ای است که با حکم زندانی ۶۰ ساله از هم پاشیده می‌شود. این فیلم با فیلمبرداری در طول ۲۰ سال ساخته شده است.

لیست کامل برندگان فستیوال ساندنس امسال در ادامه آورده شده است:

رقابت دراماتیک آمریکا

جایزه بزرگ هیات داوران دراماتیک آمریکا: «میناری» به کارگردانی لی ایزاک چانگ

جایزه مخاطبان آمریکا: «میناری»

جایزه کارگردانی: رادا بلنک برای «نسخه ۴۰ ساله»

جایزه فیلمنامه‌نویسی والدو سالت: ادسون اودا برای «۹ روز»

جایزه ویژه هیات داوران برای گروه بازیگران: «پادشاهان شهر افسون»

جایزه مولف ویژه هیات داوران: «شرلی» به کارگردانی جوزفین دِکِر

جایزه ویژه هیات داوران برای نئورالیسم: الیزا هیتمن «هرگز به‌ندرت گاهی اوقات همیشه»

رقابت مستند آمریکا

جایزه بزرگ هیات داوران مستند آمریکا: «دولت پسران» به کارگردانی

جایزه مخاطبان: «اردوگاه کریپ» به کارگردانی

جایزه کارگردانی مستند آمریکا: گرت بردلی برای «زمان»

جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمساز نوظهور: آرتور جونز برای «مرد حس خوبی دارد»

جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمساز با نگاه اجتماعی: الیسه اشتاین‌برگ، جاش کریگمان، ادی دسپرس برای «نبرد»

جایزه ویژه هیات داوران برای تدوین: تیلر اچ.واک برای «به چچن خوش آمدید»

جایزه ویژه هیات داوران برای نوآوری در داستان‌گویی غیرداستانی: کرستن جانسون برای «دیک جانسون مرده است»

رقابت دراماتیک سینمای جهان

جایزه بزرگ هیات داوران: «یلدا، شبی برای بخشش» به کارگردانی مسعود بخشی

جایزه کارگردانی: مایمونا دوکور برای «عیارها»

جایزه مخاطبان: فرناندا والادز برای «شناسایی ویژگی‌ها»

جایزه ویژه هیات داوران برای بهترین فیلمنامه: فرناندا والادز و آتسرید روندور برای «شناسایی ویژگی‌ها»

جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمسازی خلاقانه: لموآنگ جرمیا موسس برای «این یک خاکسپاری نیست، یک رستاخیز است»

جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری: بن ویشاو برای «شکر»

رقابت مستند سینمای جهان:

جایزه بزرگ هیات داوران: «اپی‌سنترو» به کارگردانی هوبرت ساپر

جایزه مخاطبان: جری راتول برای «دلیل که پریدم»

جایزه کارگردانی: ایرینا تسیلیک برای «جهان مثل یک پرتقال آبی است»

جایزه ویژه هیات داوران مستند سینمای جهان برای داستان‌سرایی خلاقانه: بنجامین ری برای «نقاش و دزد»

جایزه ویژه هیات داوران مستند سینمای جهان برای فیلمبرداری: میرسا توپلنو و رادو سیورنیسیوس برای «خانه من، آکاسا»

جایزه ویژه هیات داوران برای تدوین: میلا اونگ-توین، سم سوکو و ریان مولینس برای «ضعیف»

بخش نکست:

جایزه مخاطبان نکست: «من تو را با خودم حمل می‌کنم»

جایزه نوآوری نکست: «من تو را با خودم حمل می‌کنم»

جایزه ویژه:

جایزه فیلم بلند آلفرد پی.اسلوآن: مایکل آلمیریدا برای «تسلا»

جوایز هیات داوران فیلم کوتاه

جایزه بزرگ هیات داوران: سوفییا آلویی برای «اگر بزها بمیرند»

فیلم داستانی آمریکا: ترنس دیز برای «کشتی: یک شعر بصری»

داستان بین‌المللی: دیلن هولمز ویلیامز برای «هارمونی شیطان»

غیرداستانی: متیو کیلیپ برای «جان داشت سعی می کرد با بیگانگان ارتباط برقرار کند»

انیمیشن: داریا کاشچوا برای «دختر»

جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری فیلم کوتاه: صدف عسگری برای «امتحان» به کارگردانی سونیا حداد

جایزه ویژه هیات داوران برای کارگردانی فیلم کوتاه: مایکل ارکاس برای «روز بیرون والریو»