دسته: فرهنگ و هنر

جو دیفی و الن مریل دو خواننده آمریکایی بر اثر ابتلا به کرونا جان باختند. جودیفی ۶۱ ساله و برنده جایزه گرمی بود و دو روز بعد از تشخیص ویروس کرونا فوت کرد او به نژاد پرستی و همچنین سیاستهای دولت ترامپ معترض بود.

آلن مریل ، ترانه سرا و خواننده نیز  در ۶۹ سالگی  بر اثر ابتلا به بیماری کرونا درگذشت.

شرایط ساخت آثار خارجی در ایران فراهم شود

فرزاد اژدری کارگردان و تهیه‌کننده سینمای کودک و نوجوان در گفتگو با مهر درباره اولویت‌ها و شرایط سینمای ایران در سال جدید گفت: برخلاف نظر آقای سرتیپی که جایی گفته بودند سینمای ایران در سال ۱۳۹۹ فروش خوبی خواهد داشت، با توجه به فیلم‌هایی که در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر دیدیم باید بگویم معتقدم نه تنها فیلم‌ها فروش خوبی نخواهند داشت که اتفاق بدتر این است که در بخش عمده‌ای از این فیلم‌ها به نوعی شاهد تبلیغ «انتقام‌گیری شخصی» بودیم و این فرهنگسازی مناسبی برای سینمای ایران نیست.

وی بیان کرد: فیلم‌ها این حس را ایجاد می‌کنند که اگر کسی حق تو را گرفت باید بدون توجه و آگاه کردن پلیس و دادگاه‌های قضائی، باید خودت شخصاً حق‌ات را بگیری و این نوع از انتقام درست‌ترین کار است.

این کارگردان سینما توضیح داد: اگر در دهه ۴۰ و ۵۰ یک «قیصر» در سینمای ایران داشته‌ایم در سال ۹۹، قیصرهای بسیاری در سینما به تصویر کشیده شده‌اند که هرکدام به تنهایی به دنبال انتقام هستند و نمی‌دانم اگر این فیلم‌ها توسط نوجوانان و جوانان دیده شود چه اتفاقی در جامعه رخ می‌دهد.

وی با اشاره به اینکه اکثر فیلم‌هایی که در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند برای نمایش بالای ۱۷ سال مناسب بودند و حتماً باید رده‌بندی سنی شوند، ادامه داد: اتفاقاتی که در فیلم‌ها رخ می‌دهد خیلی دردناک‌تر از آن چیزی است که مخاطب فکرش را می‌کند. البته این را هم باید بگویم که اکثر فیلم‌ها خوش ساخت بودند اما تماشای آن‌ها برای مخاطب عام بسیار خطرناک است.

کارگردان فیلم سینمایی «سلام بر فرشتگان» گفت: باید برنامه‌ای برای چگونگی اکران این نوع از فیلم‌ها در نظر گرفت، معتقدم نمایندگان مجلس و کسانی که سیاست‌های کلان فرهنگی را برنامه‌ریزی می‌کنند باید این فیلم‌ها را ببینند، چرا که اگر ۱۰ تا از این فیلم‌ها در شهرستان‌ها نمایش داده شود، معلوم نیست چه اتفاقی برای جامعه رخ می‌دهد.

وی توضیح داد: البته امیدوارم فیلم‌ها در سال جدید فروش خوبی داشته باشند و مردم برای دیدن فیلم‌ها به سینما بیایند و رفتار قهرمانان منفی این آثار را دنبال نکنند، متأسفانه قهرمان مثبتی در این فیلم‌ها نمایش داده نشده اگر هم بوده یک قهرمان منفعل است.

اژدری ادامه داد: در نهایت به عنوان کسی که نسبت به بدنه سینما بدبین شده‌ام و احساس خوبی نسبت به حرکت‌های سینمایی ندارم، باید بگویم که بسیاری از کشورهای همسایه علاقه‌مند به ارتباط فرهنگی به خصوص ارتباط هنری با کشور ما هستند.

وی توضیح داد: با تمام تحریم‌هایی که صورت گرفته است فیلمسازی در ایران نسبت به کشورهای دیگر ارزان‌تر تمام می‌شود و اگر شرایط مناسب برای کشور ما فراهم باشد، بسیاری از سرمایه‌گذاران فیلم‌های خارجی می‌توانند در ایران فیلم بسازند.

کارگردان فیلم سینمایی «عملیات مهدکودک» بیان کرد: اگر ساخت فیلم‌های خارجی در ایران رخ نداده و یا تعداد آن اندک بوده است، به دلیل شرایط موجود در کشور است. اما باید فرهنگ و هنر ایران را به کشورهای دیگر معرفی کنیم تا فضا برای ساخت فیلم در ایران فراهم شود. امیدوارم با سیاست‌های کلانی که چندان در فرهنگ ما جا نیفتاده است این اتفاق رخ دهد و بتوانیم از طریق فرهنگ و هنر وجهه ایران را به خوبی نشان دهیم.

اژدری در پایان گفت: سینمای ایران در گذشته در کشورهای همسایه تأثیرگذار بوده است، اما در حال حاضر این کشورها در ساخت فیلم، سریال و انیمیشن از ما جلو افتاده‌اند و حتی بسیاری از داستان‌های ما را به عنوان داستان فولکلور خود استفاده می‌کنند و اگر به فکر نباشیم با مشکلات بسیاری مواجه می‌شویم.

برگزاری جشنواره فیلم کوتاه و مسابقه عکاسی در فرهنگسرای گلستان

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای گلستان، فرهنگسرای گلستان فراخوان جشنواره بزرگ فیلم کوتاه با تلفن همراه با موضوع «بازی های خانگی و بومی شهرهای ایران» را ویژه کودکان و نوجوانان اعلام کرد. با اعلام این فراخوان شهروندان می توانند با ارایه فیلم های کوتاه با تلفن همراه با موضوع بازی های خلاقانه ، خانگی و بومی شهرخود با رعایت شئون اسلامی و معرفی نام و شیوه  بازی ها در خانه در بین اعضای خانواده یا بازی کودکان و نوجوانان در محیط خانه با زمان حداکثر ۳ تا ۵ دقیقه در «جشنواره بزرگ فیلم کوتاه بازی خانگی و بومی شهرهای ایران» شر کت کنند.

علاقمندان برای شرکت در جشنواره «فیلم های کوتاه بازی خانگی و بومی شهرهای ایران» تا ۳۱ فروردین مهلت دارند آثار خود را به نشانی پست الکترونیک  golestan.farhangsara۸@gmail.com  یا شماره واتس آپ ۰۹۰۲۵۸۰۰۳۸۸ ارسال کنند.

به ۱۰ فیلم کوتاه برتر پس از داوری محتوای بازی ها و نکات مطر ح شده توسط داوران منتخب جوایز نفیس اهدا می شود.

همچنین مسابقه «با هم در کنار هم عکاسی کنیم» با هدف بهره مندی از هنر عکاسی در ایجاد نشاط و سرگرمی و انتقال پیام فرهنگی ویژه کودکان و نوجوانان به همت فرهنگسرای گلستان برگزار می شود.

شهروندان برای شرکت در مسابقه «باهم در کنارهم عکاسی کنیم» تا ۳۱ فروردین مهلت دارند حداکثر سه عکس با تلفن همراه خود با موضوع آشپزی، پاکیزگی خانه، بهداشت فردی، راه های کاهش زباله در خانه و باغبانی با رعایت شئونات اسلامی ارسال کنند.

علاقمندان برای شرکت در مسابقه می توانند آثار خود را به نشانی پست الکترونیک  golestan.farhangsara۸@gmail.com  یا شماره واتس آپ ۰۹۰۲۵۸۰۰۳۸۸ ارسال کنند.

به ۱۰ نفر برگزیده مسابقه پس از داوری عکس ها توسط داوران منتخب جوایز نفیس اهدا می شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی مراکز فرهنگی هنری منطقه ۱۱، فرهنگسرای رازی در ایام تعطیلات کرونایی به صورت مجازی اقدام به برگزاری و اجرای نمایش «قندک و نبات» کرده است. نمایش «قندک و نبات» در ۴ قسمت و با موضوعات متنوعی از قبیل تخم مرغ های رنگی و سفره هفت سین، نیکوکاری و راه های مقابله با کرونا بصورت عروسکی و با همکاری مربیان مهد کودک و پیش دبستان رازی تهیه و در فضای مجازی نشر داده شد.

علاقه مندان می توانند برای تماشای این نمایش ها به اینستاگرام فرهنگسرای رازی به آدرس farhangsara_razi و یا کانال آپارات منطقه به آدرس www.aparat.com/razi_farhangsara مراجعه و در صورت تمایل به کسب اطلاعات بیشتر با تلفن ۵۵۴۲۰۵۸۵ تماس بگیرند.

حضور مجازی ستاره‌های هالیوود در خانه کانادایی‌ها/ در خانه بمانیم

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، از کانادایی‌هایی که خود را در خانه قرنطینه کرده‌اند خواسته شده پاپ‌کورن بردارند و به رهبری کامرون بِیلی مدیر هنری فستیوال فیلم تورنتو با ستاره‌های هالیوودی چت مجازی داشته باشند و بعد از آن هم با استفاده از سرویس استریمینگ کرِیو فیلم سینمایی تماشا کنند.

در حالی که فستیوال فیلم تورنتو هم به جمع دیگر فستیوال‌ها پیوسته و طی همه‌گیری کروناویروس به صورت آنلاین آموزش را انجام می‌دهد، بیلی سینما «در خانه بمانیم» را راه‌اندازی کرده است.

نخستین ستاره مهمان او مندی پتینکین بازیگر سریال «هوملند» بود که پس از حضور در چت مجازی، فیلم «عروس شاهزاده» سال ۱۹۸۷ ساخته راب راینر با نقش‌آفرینی پتینکین در کریو نمایش داده شد. کریو در بازار کانادا رقیب غول‌هایی مانند نت‌فلیکس و آمازون پرایم است.

نت‌فلیکس، آمازون و کریو مدت‌هاست که در حال رقابت برای جذب مشتریان کانادایی هستند که فیلم‌ها و سریال‌های خود را در تلویزیون، تبلت‌ها و تلفن‌های همراه هوشمندشان تماشا می‌کنند. حالا که کانادا تدابیر سفت‌وسخت فاصله‌گذاری فیزیکی را برای مقابله با همه‌گیری کووید-۱۹ اجرا کرده، این رقابت جدی‌تر هم شده است.

رندی لنوکس رییس بل میدیا مالک کریو در بیانیه‌ای گفت: در این دوران چالش‌برانگیز ما دنبال راه‌هایی برای متصل، راحت و سرگرم نگه داشتن مردم هستیم و قدرت فیلم و تلویزیون می‌تواند به این مهم دست پیدا کند.

فستیوال فیلم تورنتو در حال حاضر هنوز قرار است در ماه سپتامبر برگزار شود. اگر این کار ممکن نباشد فستیوال در فصل پاییز به صورت آنلاین برگزار خواهد شد. این رخداد مدت‌هاست که به عنوان سکوی پرش کلیدی به سمت فصل جوایز هالیوود شناخته می‌شود.

حضور مجازی ستارگان هالیوود در خانه کانادایی ها

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، از کانادایی‌هایی که خود را در خانه قرنطینه کرده‌اند خواسته شده پاپ‌کورن بردارند و به رهبری کامرون بِیلی مدیر هنری فستیوال فیلم تورنتو با ستاره‌های هالیوودی چت مجازی داشته باشند و بعد از آن هم با استفاده از سرویس استریمینگ کرِیو فیلم سینمایی تماشا کنند.

در حالی که فستیوال فیلم تورنتو هم به جمع دیگر فستیوال‌ها پیوسته و طی همه‌گیری کروناویروس به صورت آنلاین آموزش را انجام می‌دهد، بیلی سینما «در خانه بمانیم» را راه‌اندازی کرده است.

نخستین ستاره مهمان او مندی پتینکین بازیگر سریال «هوملند» بود که پس از حضور در چت مجازی، فیلم «عروس شاهزاده» سال ۱۹۸۷ ساخته راب راینر با نقش‌آفرینی پتینکین در کریو نمایش داده شد. کریو در بازار کانادا رقیب غول‌هایی مانند نت‌فلیکس و آمازون پرایم است.

نت‌فلیکس، آمازون و کریو مدت‌هاست که در حال رقابت برای جذب مشتریان کانادایی هستند که فیلم‌ها و سریال‌های خود را در تلویزیون، تبلت‌ها و تلفن‌های همراه هوشمندشان تماشا می‌کنند. حالا که کانادا تدابیر سفت‌وسخت فاصله‌گذاری فیزیکی را برای مقابله با همه‌گیری کووید-۱۹ اجرا کرده، این رقابت جدی‌تر هم شده است.

رندی لنوکس رییس بل میدیا مالک کریو در بیانیه‌ای گفت: در این دوران چالش‌برانگیز ما دنبال راه‌هایی برای متصل، راحت و سرگرم نگه داشتن مردم هستیم و قدرت فیلم و تلویزیون می‌تواند به این مهم دست پیدا کند.

فستیوال فیلم تورنتو در حال حاضر هنوز قرار است در ماه سپتامبر برگزار شود. اگر این کار ممکن نباشد فستیوال در فصل پاییز به صورت آنلاین برگزار خواهد شد. این رخداد مدت‌هاست که به عنوان سکوی پرش کلیدی به سمت فصل جوایز هالیوود شناخته می‌شود.

دو دهه خاطره‌سازی با «اسباب‌بازی‌ها»

خبرگزاری مهر– گروه هنر- سیدسعید هاشم‌زاده: «داستان اسباب‌بازی» حالا به یک اثر دنباله دار کلاسیک تبدیل شده است. اثری که بیش از بیست سال از نمایش نسخه اول آن گذشته و آن شاهکار انیمیشن که مرزهای خلاقیت و تکنولوژی را در نوردیده بود حالا به نسل‌های بعد انتقال یافته است؛ نسل‌هایی که دغدغه مواجهه با اسباب‌بازی‌های ماجراجو یا دغدغه دیدار با کاراکترهای محبوب‌شان را دارند.

در میان کودک تا بزرگسال بر سر «داستان اسباب‌بازی» این اتفاق نظر وجود دارد که بحث درام، فانتزی و ماجراجویی در این سری انیمیشن به شکلی قوام یافته و با خلاقیت ارائه می‌شود. پس اگر سه قسمت پیشین داستان اسباب‌بازی را دیده‌ایم حالا و با مرور تمام نکات فوق می‌توانیم به تماشای قسمت چهارم هم بنشینیم.

بهتر است برای متقاعد کردن خود حضور جان لستر و اندرو استنتن در داستان و فیلمنامه را به ترکیب سازنده این انیمیشن را نیز اضافه کنیم، تا بتوانیم شاهد اثری دیگر باشیم از این دو غول خلاق و نوآور پیکسار.

چرا خوب – چرا بد؟

بگذارید پیش از فصل چهارم، ‌ «داستان اسباب‌بازی» را از قسمت نخست تا سوم مرور کنیم؛ اندی صاحب عروسکی به نام «وودی» است و وودی تمام جهان اوست، وودی هم از این موقعیت لذت می‌برد اما با ورود «باز لایتر» اوست که عروسک محبوب اندی می‌شود، جدال بر سر اینکه بازلایتر واقعیت عروسک بودن را بپذیرد و هر دو عروسک‌های اندی باشند مسئله قسمت اول است.

در قسمت دوم بزرگ شدن اندی و اضافه شدن دیگر عروسک‌ها و واگذاری آن‌ها مسئله بعدی است و در قسمت سوم گم شدن عروسک‌ها و در چنگال یک عروسک بد افتادن به نام «لوتسو» سوژه روایت می‌شود که با عملیاتی نجات بخش همراه و همگی به صاحب جدیدشان بانی می‌رسند.

ماجرای بانی در قسمت چهارم ادامه می‌یابد اما قسمت چهارم، با وجود دریافت جایزه اسکار، که فکر می‌کنم از محبوبیت این قسمت بیاید و نه از کیفیتش، مسئله محوری یا به هم پیوسته‌ای ندارد.

اول رفتن لیتل بو، عروسک محبوب وودی را شاهدیم، سپس گرفتن لقب کلانتر از وودی را می‌بینیم و بعد بحث مراقبت از بانی پیش می‌آید. در این حین بازلایتر توسط نویسنده، فراموش شده و به گوشه‌ای رانده می‌شود و وودی در عملیات‌هایی تک نفره مراقب بانی است.

سپس عروسکی به نام فورکی به داستان اضافه می‌شود. عروسکی که دست ساخته خود بانی است و خودش فکر می‌کند آشغال است. ما فکر می‌کنیم جدل آشغال بودن یا عروسک بودن فورکی تبدیل به جدال اصلی وودی با او خواهد شد (مانند قسمت اول که بازلایتر باور نداشت که عروسک است)، اما این کشمکش نیز رنگ می‌بازد و در دام «گبی‌گبی» افتادن این دو، یعنی وودی و فورکی، باعث می‌شود تا کشمکش دوباره تغییر کند.

گبی‌گبی گویا قرار است شخصیتی همچون لاتسو باشد. شخصیتی هیولایی با ظاهری با نمک. اما این هم دیری نمی‌پاید که از بین می‌رود. زیرا گبی‌گبی شخصیت‌پردازی قدرتمندی ندارد و اصلا فاقد فلسفه و عقبه لاتسوست که به نظر نگارنده شاهکار قسمت سوم بود.

داستان سرگیجه و جهش‌های موضوعی خود را ادامه می‌دهد، کشمکش بازگشت پیش بانی هدف کلی می‌شود که وودی باید فولکی را باز گرداند، اما خود وودی نیز باز نمی‌گردد و پیش لیتل بو می‌ماند.

قسمت چهارم از تمامی سه قسمت قبلی کشمکش‌ها و موقعیت هایش را به عاریه می‌گیرد اما مشکل اینجاست که این ملغمه تبدیل به یک کل واحد و منسجم نمی‌شود تا یک اثر مستقل و عمیق را همچون قسمت سوم بسازد؛ بلکه بیشتر اسیر ماجراجویی و اتفاقات هیجان انگیز می‌شود تا فیلمنامه و داستانی با شخصیت پردازی‌های چند بعدی و دارای با کیفیت لازم برای یک درام فانتزی.

بهترین سکانس؛ یک ماشین‌ربایی بامزه!

در این میان انتخاب بهترین سکانس باید از میان اتفاقات هیجان‌انگیز این انیمیشن صورت بگیرد و فکر می‌کنم سکانس انحراف و ربودن ماشین یکی از بامزه‌ترین صحنه‌هاست. جایی که اسباب‌بازی‌ها برای رسیدن به وودی و فولکی و بازلایتر مجبور هستند مثل مسیر یاب پدر بانی را راهنمایی کنند و پدر بانی را که از این راهنمایی عجیب گیج شده از رانندگی عادی بیندازند و خود فرمان ماشین را به دست گیرند.

عدم کنترل پدر بانی و ترمز و گازهای پیاپی اسباب‌بازی‌ها و توقف ماشین در شهر بازی یکی از موقعیت‌های منسجم کمدی در فیلم را شکل می‌دهد.

اگر از این فیلم خوشتان آمد…

بی‌شک دیدن قسمت‌های قبلی این مجموعه و نیز نگاه کردن به انیمیشن‌های «شرکت هیولاها» و «شگفت انگیزان» هم پیشنهاد می‌شود که همگی آن‌ها چون «داستان اسباب‌بازی» محصول مشترک دیزنی و پیکسار هستند.

نگرش‌های نقادانه‌ای که می‌توانید دنبالش کنید…

شاید با دیدن این فیلمنامه سرگردان نتوان موضوع واحد و اساسی را در نظر گرفت و به آن پرداخت اما فورکی به عنوان یک دست ساخته از وسایل دور انداختنی می‌توانست استعاره‌ای از وضعیت «آشغال بودن» در جوامع را بسازد و اثر جنبه جامعه شناسانه پیدا کند، که البته فیلم هرگز چنین ظرفیتی را پیدا نمی‌کند.

به گزارش خبرنگار مهر، با توجه به تعطیلی تماشاخانه‌ها و مراکز هنری به دلیل جلوگیری از شیوع بیماری کرونا در ایام تعطیلات نوروزی و لزوم در منزل ماندن اکثر مردم به علاقه مندان تئاتر و هنرهای نمایشی پیشنهاد می‌شود برای پر کردن اوقات فراغتشان به دیدن فیلم-تئاترهای مختلف بنشینند که در همین راستا دیدن فیلم-تئاتر «باغ آلبالو» به کارگردانی اکبر زنجانپور می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

«باغ آلبالو» نوشته آنتوان چخوف و کارگردانی اکبر زنجانپور سال ۹۵ با حضور بازیگرانی چون کریم اکبری مبارکه، مهدی میامی، پرستو گلستانی، هوشنگ قوانلو، قربان نجفی، بهناز بستان دوست، محسن بهرامی، بهار نوحیان، گیلدا حمیدی، حامد زحمتکش، مهسا باقری، حمیدرضا حیات در تالار وحدت به صحنه رفت.

«باغ آلبالو» داستان یک زن اشراف‌زاده روس و خانواده‌اش است که به علت مغروض بودن، رو به ورشکستگی هستند و باغ آلبالوی خاطره‌انگیزشان در گرو بانک است و چون خانواده غیر از قرض عایداتی ندارد، قرار است در موعد معینی باغ و ملکشان حراج شود.

زنجانپور سال ۶۶ نیز این نمایش را برای اجرا آماده کرده بود اما به دلیل موشک باران تهران و اصابت موشک در نزدیکی تالار وحدت اجرای نمایش در شب دوم متوقف شد و این کارگردان بعد از ۲۹ سال و در سال ۹۵ توانست مجددا این اثر نمایشی را روی صحنه بیاورد.

این هنرمند پیشکسوت تئاتر در سال‌های قبل آثار دیگر چخوف از جمله «مرغ دریایی»، «سه خواهر»، «ایوانف» و «دایی وانیا» را به صحنه برده و مجددا به سراغ «باغ آلبالو» آمده است تا در عین وفادار بودن به نگاه و جهان بینی نویسنده با دیدگاهی امروزی به این اثر شناخته شده و جذاب دنیای نمایش بنگرد.

فیلم-تئاترها این روزها در اکثر شهر کتاب‌ها، فروشگاه‌های فروش فیلم‌های شبکه نمایش خانگی و بعضی کتاب‌فروشی‌های معتبر قابل خرید هستند همچنین علاقه‌مندان می‌توانند با خرید اینترنتی و تماشا در وی او دی‌های مختلف این محصولات را با هزینه مناسب‌تری تماشا کنند

خبرگزاری مهر – گروه هنر- عطیه مؤذن: احتمالاً این روزها که سریال‌های نوروزی را دنبال می‌کنید اولین سوالی که در ذهنتان نقش می‌بندد درباره نحوه تولید و ساخت پروژه‌ها در شرایط کرونایی است؛ اینکه همزمان با بحرانی که این روزها همه فعالیت‌های جمعی را تحت‌الشعاع خود قرار داده و با هر بار بیرون رفتن از خانه همه مجبورند سر تا پا با محافظ و ماسک و دستکش باشند و فاصله‌های خود با دیگران را تا یک متر افزایش دهند، بازیگران و عوامل سریال‌ها چگونه کار می‌کنند؟

«کامیون» ساخته مسعود اطیابی یکی از همین سریال‌های نوروزی است. برای پاسخ به همین سوالات به پشت صحنه این سریال رفتیم تا یک شب تصویربرداری سریال را در اوج روزهای کرونایی مرور کنیم و شاید این گزارش پشت صحنه بیشتر از اکت بازیگران و مرور دیالوگ‌ها و فضای قصه و محتوا تحت‌الشعاع همین فضای کرونایی قرار گرفته باشد. در آخرین روزهای اسفندماه که سریال برای سرعت بیشتر و رسیدن به کنداکتور با ۲ گروه در حال تصویربرداری بود به پشت صحنه آن با حضور گروهی می‌رویم که به کارگردانی خود اطیابی در حال کار بودند.

خبرگزاری مهر – گروه هنر- عطیه مؤذن: احتمالاً این روزها که سریال‌های نوروزی را دنبال می‌کنید اولین سوالی که در ذهنتان نقش می‌بندد درباره نحوه تولید و ساخت پروژه‌ها در شرایط کرونایی است؛ اینکه همزمان با بحرانی که این روزها همه فعالیت‌های جمعی را تحت‌الشعاع خود قرار داده و با هر بار بیرون رفتن از خانه همه مجبورند سر تا پا با محافظ و ماسک و دستکش باشند و فاصله‌های خود با دیگران را تا یک متر افزایش دهند، بازیگران و عوامل سریال‌ها چگونه کار می‌کنند؟

«کامیون» ساخته مسعود اطیابی یکی از همین سریال‌های نوروزی است. برای پاسخ به همین سوالات به پشت صحنه این سریال رفتیم تا یک شب تصویربرداری سریال را در اوج روزهای کرونایی مرور کنیم و شاید این گزارش پشت صحنه بیشتر از اکت بازیگران و مرور دیالوگ‌ها و فضای قصه و محتوا تحت‌الشعاع همین فضای کرونایی قرار گرفته باشد. در آخرین روزهای اسفندماه که سریال برای سرعت بیشتر و رسیدن به کنداکتور با ۲ گروه در حال تصویربرداری بود به پشت صحنه آن با حضور گروهی می‌رویم که به کارگردانی خود اطیابی در حال کار بودند.

در چنین شبی ساعت هفت و نیم عصر به لوکیشنی واقع در اتوبان حکیم می‌رسیم؛ به واحد آپارتمانی در یک مجتمع که منزل یکی از کاراکترهای سریال است. طبقه پنج آسانسور را با همه موارد بهداشتی انتخاب می‌کنیم. دستکش بر دست و ماسک بر صورت. جلوی آپارتمان پر از کفش است. کسی نیست که از او آداب و مقررات چگونه رفتن به داخل را بپرسم چون این روزها از کنار آدم‌ها هم که رد می‌شوید باید همه جوانب بهداشتی را رعایت کنید تا داد کسی درنیاید!

لوکیشنی با بوی وایتکس!

در باز است و درحالی که بعد از کمی انتظار فکر می‌کنم کسی به کسی کاری ندارد و می‌توان وارد واحد شد، مسعود اطیابی در مقابلمان سبز می‌شود به همراه کسی که قرار است به نوعی با تب‌سنج مجوز ورود را صادر کند. احوال‌پرسی می‌کنیم و به شوخی و جدی همه جوره چکاپ می‌شویم. تب سنج را مقابل پیشانی‌ام می‌گیرند، درجه تبم روی ۳۷ است. یک نفر دیگر هم به دست‌هایم اسپری می‌زند.

اطیابی می‌خواهد همه کسانی که به تازگی وارد لوکیشن شده‌اند با همین تب‌سنج چک شوند. برخی از عوامل ماسک دارند، عده بیشتری دستکش دارند و برخی هم هیچ کدام را ندارند. با این حال اسپری‌های ضدعفونی‌کننده در دسترس همه هست. برخی در جیب‌های لباس‌هایشان هم اسپری دارند و همانقدر که موبایل در می‌آورند و حتی اگر کسی پیامی نداده باشد آن را چک می‌کنند، دم به دم اسپری‌هایشان را در می‌آورند به دست‌هایشان می‌زنند و گاهی هم در فضا اسپری می‌کنند و دوباره به داخل جیب می‌گذارند!

البته این قطرات ریز اسپری که در هوا پخش می‌شود حس اطمینان می‌دهد. فضای خانه بوی وایتکس و همه ضدعفونی‌کننده‌های دنیا را یک جا می‌دهد. یک نفر از تدارکاتی‌ها هر چند ساعت یک بار کف سرامیکی زمین را با آب و وایتس تمیز می‌کند.

هنوز فیلمبرداری را شروع نکرده‌اند که چند دقیقه‌ای با اطیابی صحبت می‌کنم، گوشه‌ای را انتخاب می‌کنیم با فاصله‌ای یک متری از یکدیگر قرار می‌گیریم و اولین سوالات را از کارگردان سریال می‌پرسم. سوالاتی که بخش عمده آنها بیشتر از اینکه درباره قصه و محتوای سریال باشد به شرح سختی‌های کار در چنین فضایی منحصر می‌شود.

خانواده‌ام درگیر تولید این سریال هستند

اطیابی در واکنش به انتقادها نسبت به عدم توقف پروژه‌ها و حساسیت نسبت به سلامت عوامل به خبرنگار مهر توضیح می‌دهد: در همین سریال دخترم تدوین‌گر و پسرم عکاس است و به این ترتیب خانواده ام هم درگیر هستند. با این حال من نگران حدود ۵۰ نفر از عواملی هستم که در حال کار هستند و فکر می‌کنم مبادا اتفاقی برایشان رخ دهد. هر شب که به منزل می‌روم به این فکر می‌کنم که فردا پروژه را تعطیل کنم.

اطیابی: ما هیچ گاه اجبار نکرده‌ایم و اگر کسی تمایل به رفتن داشت پروژه را ترک کرده است که یکی دو نفر بیشتر نبودند. یکی دو نفر هم تب داشتند و ما آن‌ها را مرخص کردیم اما بعداً دیدند مشکلی نبوده و دوباره بازگشتند وی درباره اینکه در این مدت خود عوامل خواهان تعطیلی پروژه شده‌اند یا خیر می‌گوید: ما هیچ گاه اجبار نکرده‌ایم و اگر کسی تمایل به رفتن داشت پروژه را ترک کرده است که یکی دو نفر بیشتر نبودند. یکی دو نفر هم تب داشتند و ما آن‌ها را مرخص کردیم اما بعداً دیدند مشکلی نبوده و دوباره بازگشتند.

حین مصاحبه اطیابی یک باره گفتگو را قطع می‌کند و با جدیت و قاطعیت به دو نفر از عوامل سریال می‌گوید «خانم‌ها چی کار می‌کنید؟ این چه مدل دوستی‌ای است؟» دو نفر از خانم‌ها که ظاهراً مدتی است همدیگر را ندیده‌اند بدون اینکه با هم دست بدهند، همدیگر را در آغوش می‌کشند. هر دو از یکدیگر جدا می‌شوند و اطیابی از آن‌ها می‌خواهد فاصله‌شان را در این اوضاع و شرایط حفظ کنند و نه تنها دست ندهند بلکه به یکدیگر نزدیک هم نشوند و بعد از عذرخواهی آن‌ها دوباره مصاحبه را از سر می‌گیرد.

این کارگردان سینما و تلویزیون درباره اینکه چه نکاتی را برای در نظر گرفتن مراقبت‌های سلامتی در طول پروژه در نظر گرفته است، توضیح می‌دهد: ما دو بخش مراقبت‌های سلامتی داریم که بخشی به خود افراد مربوط می‌شود و می‌توان گفت در گروه صد نفره یک صد نوع واکنش‌های متفاوت نسبت به این بیماری دیده می‌شود؛ یک نفر ممکن است بی‌خیال باشد و یک نفر هم به شکلی وسواسی باشد که یک تنه روزی چند لیتر الکل مصرف می‌کند. بخشی هم رفتار مدیریتی است به طور مثال من غذای سرد را ممنوع کرده‌ام و یا خواسته‌ام که شیرینی و دیگر خوردنی‌های غیرقابل شستشو فقط بسته‌بندی خریداری شود.

یکی از بازیگران حاضر در لوکیشن امشب امید روحانی است. امید روحانی علاوه بر بازیگری منتقد هم هست و خودش هم پزشک است و حضورش اینجا می‌تواند با نوعی اطمینان بیشتر همراه باشد. خودش البته اسمش را حساسیت بیشتر می‌گذارد. البته ابتدا تمایلی برای مصاحبه ندارد و از چنین فضاهایی دوری می‌کند اما در ادامه خیلی خلاصه به سوالات پاسخ می‌دهد. با یک متر فاصله دور از من می‌ایستد و حتی تاکید می‌کند که رکوردر را بالاتر بیاورم و خودم دورتر بایستم و بعد می‌گوید این کار برای این است که «شما یک وقت از من نگیرید.»

فقط به‌خاطر اطیابی آمده‌ام

روحانی درباره اینکه با توجه به حرفه‌اش چقدر حساسیت‌هایش برای کار در چنین شرایطی بیشتر شده است؟ می‌گوید: وسواس من ۱۰ برابر بیشتر شده است. به لوکیشن هم نیامدم تا اینکه گفتند اینجا را ضد عفونی کرده‌اند. در واقع من فقط به خاطر آقای اطیابی آمده‌ام.

وی درباره اینکه در چنین شرایط بحرانی چقدر مردم نیاز دارند سریال‌های طنز ببیند؟ توضیح می‌دهد: ما ابتدا باید مشخص کنیم مردم چه کسی هستند؟ مردمی که تلویزیون را می‌بینند چند درصد هستند؟ البته در همه جای دنیا تعریف جامعه‌شناسی دارد اما ما اینجا حرف‌های کلی می‌زنیم. حتماً این سریال در شهرستان‌ها مخاطب دارد اما شاید آن جوانی که در ولنجک می‌نشیند ماهواره ببیند و اصلاً تلویزیون را نگاه نکند. حضور ما به این دلیل است که بالاخره بخشی از این مردم به این سریال‌ها نیاز دارند و هدف ما هم این است که بتوانیم با این سریال‌ها امید را زنده کنیم.

بازیگر «مرد دو هزار چهره» و «ساختمان پزشکان» درباره اینکه نیاز است پزشک هر روز سر صحنه پروژه‌های تلویزیونی حاضر باشد یا خیر؟ نیز می‌گوید: اصلاً حضور پزشکِ ناظر اهمیت چندانی ندارد. خود ما باید دائم شرایط را بهداشتی نگه داریم به طور مثال کف اینجا دائم ضدعفونی شود. همین الان اینجا تجمع افراد بیش از حد مجاز است و یا گروه زیادی از خبرنگاران اینجا هستند که باید همین موارد را مراقبت کرد.

امید روحانی که با یک دستش که دستکش دارد فیلمنامه را ورق می‌زند و نگاهی به آن می‌اندازد و برای صحنه خود را آماده می‌کند. در کار تعارف ندارد و صریح است مثلاً به یکی از عوامل می‌گوید هم با فاصله بایستد و هم وقتی سخن می‌گوید صورتش را مستقیم در صورت او نگه ندارد.

بهنام شرفی، علی هاشمی و هادی مرتضی‌زاده سه بازیگر اصلی سریال چهره‌های جدیدی هستند که شاید پیش از این بیشتر در تئاتر فعالیت داشته‌اند و یا مثل مرتضی‌زاده برای اولین بار بعد از حضور در «عصر جدید» در تصویر دیده می‌شود و امشب هر سه در لوکیشن حضور دارند.

شرفی پیش از این هم در یکی دو سریال بازی کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «سال‌های دور از خانه» به کارگردانی مجید صالحی در شبکه نمایش خانگی اشاره کرد. شرفی در توضیحاتی از حضور خود در این سریال به خبرنگار مهر می‌گوید: فضا برای هر یک از ما به شدت محتاطانه است و هر کدام‌مان تحت تأثیر اخبار و… قرار می‌گیریم. با این حال سعی کردیم مسائل بهداشتی را رعایت و یا فاصله‌ها را حفظ کنیم. خدا را شکر هر یک از محتاط‌ترین افراد پروژه را که در نظر بگیرید اقای اطیابی از او هم یک قدم جلوتر است و همه موارد مراقبتی و سلامتی در نظر گرفته شده است.

وی اضافه می‌کند: خود من فکر می‌کنم ادامه کاری که چندین ماه پیش تولید داشته خیلی بهتر از توقف است. درواقع ما هم با همه آن دلهره‌هایی که مردم دارند کار می‌کنیم ولی فکر می‌کنم باید کارمان را به سرانجام برسانیم.

حالا ساعت حدود ۲۱ است و قرار است صحنه‌ای را ضبط کنند که بازیگران دور میز هستند. سه جوان دانشجو، امید روحانی، شیوا خسرومهر و مهسا طهماسبی بازیگران اصلی این سکانس هستند که دور یک میز نشسته‌اند. میز به طور کامل چیده شده است و نوشابه و سالاد بر سر میز است. ابتدا ضبط تمرینی می‌گیرند، همه سر میز نشسته‌اند و اشرف خانم آشپز منزل، دور میز و تک به تک برای همه به شکلی فرمالیته سوپ می‌کشد؛ ابتدا برای امید روحانی که در دیالوگی می‌گوید چقدر سوپ‌هایش را دوست دارد و بعد برای دانشجوها، آخر از همه هم می‌رسد به بهنام شرفی که همان زمان و براساس قصه ظاهراً پیامکی برایش می‌آید که طبق آن با دیدن اشرف خانم متعجب می‌شود و یک باره به او می‌گوید که سوپ نمی‌خورد و رژیم گرفته است! سپس آشپز دور می‌زند تا به مهسا طهماسبی بازیگر نقش ندا و شیوا خسرو مهر مادر او برسد و برای آن‌ها هم سوپ بریزد.

برای انتقال حس و حال رمز گونه اتفاقات و پیامکی که سر میز شام برای شرفی می‌رسد یکی دو باری این صحنه را تمرین می‌کنند و بعد سراغ ضبط اصلی می‌روند.

شستشوی مدام ظرف‌های سوپ خوری!

سلفون‌هایی را که برای جلوگیری از آلودگی روی ظرف‌های غذا و سالاد کشیده‌اند برمی‌دارند. افشین علیزاده مدیر فیلمبرداری ابتدا می‌پرسد سوپ‌ها واقعی است یا خیر تا بداند باید با همه جزئیات بگیرد یا نه. سوپ را برای خوردن و ضدعفونی شدن داغ می‌کنند و تصویربرداری آغاز می‌شود. دور اول را با یک جابه‌جایی دوباره می‌گیرند. کات می‌دهند همه بشقاب‌ها به دلیل سوپ‌های ریخته شده، جمع آوری شده، شسته می‌شود و دوباره روی میز و در مقابل هر بازیگر قرار می‌گیرد. این اتفاق اما فقط یک بار و دو بار انجام نمی‌شود و تقریباً به اندازه ظرف‌های چند مهمانی باید ظروف سوپ خوری به آشپزخانه برود شسته شود و برگردد.

این صحنه از این حیث از قسمت‌های پردردسر بخش‌های تصویربرداری شده امشب است که ممکن است در چشم مخاطب خیلی هم ساده به نظر بیاید!

البته دردسر آن هم به پشت صحنه مربوط می‌شود چراکه هر بار دیالوگی، حرکتی، اکتی و… اشتباه پیش می‌رود یا مشکلات فنی صدا و تصویر پیش می‌آید باعث می‌شود که تصویربرداری دوباره انجام شود و بشقاب‌ها هر بار به آشپزخانه رفته، شسته شده، خشک و بعد چیده شوند.

مدیر صدابرداری سریال از جمله کسانی است که هر چند دقیقه‌ای یک بار دست‌ها و وسایلش را ضدعفونی می‌کند و به قول خودش می‌گوید آنقدر ضدعفونی کرده است که دستگاهش هنگ می‌کند.

مدل کاری اطیابی معمولاً با یک دوربین است با این حال در این سریال از ۲ دوربین استفاده می‌شود و شاید همین دلیلی است تا کار با زمان بیشتری جلو برود. همین صحنه را تا آخر شب چند بار دیگری تصویربرداری می‌کنند و از زوایای مختلف ضبط می‌شود تا حدوداً به ساعت ۲۳ می‌رسد و البته عوامل هنوز در حال کارند تا بتوانند صحنه‌های امشب را به پایان برسانند.

سریال «کامیون» در چنین شرایطی به‌عنوان یکی از گزینه‌های پیش روی مخاطبان سیما در شب‌های نوروز مراحل تولید را سپری کرده است، شرایطی که البته درباره دو سریال دیگر نوروزی یعنی «دوپینگ» و «پایتخت ۶» هم برقرار بوده است.