مزینانی در گفتوگو با ایسنا، در مورد وضعیت آب چشمه علی گفت: در حال حاضر آب چشمه علی در وضعیت مناسبی قرار دارد به گونه ای که براساس آخرین اندازهگیری ۷۰متر مکعب آب در ثانیه وارد این چشمه میشود.
وی افزود: تقریبا عملیات حفر تونل مترو از محدوده چشمه علی عبور کرده و دیگر شاهد کاهش سطح دبی آب نخواهیم بود هرچند که قطعا در فصل تابستان به دلیل شرایط اقلیمی شاهد کاهش سطح آب در همه چشمهها هستیم.
انتهای پیام
به گزارش خبرنگار مهر، اولین بار در فرانکفورت آلمان موزهای ایجاد شد که چیزی برای دیدن نداشت، نام این موزه «دیالوگ در تاریکی» بوده و هست. این موزه یکی از عجیبترین و متفاوتترین موزههای جهان است و با بازدید از آن میتوانید دنیایی ناشناخته را تجربه کنید. در موزه دیالوگ فرصتی برای بازدیدکننده فراهم میشود که برای چند ساعت مانند افراد نابینا زندگی کند، احساس آنها را درک کرده، همانند آنها غذا بخورد، مثل آنها راه برود و دنیا را از نگاه نابینایان ببیند!
در واقع در موزه دیالوگ آلمان برخلاف تمامی موزههای جهان، هیچ چیز برای دیدن وجود ندارد! اما دنیایی برای شنیدن، احساس کردن، بوییدن و مزه کردن وجود دارد که تجربه آن، شما را با دنیای جدید و سرشار از معانی ویژه آشنا میکند! هدف اصلی ایجاد این موزه تغییر نگرش عموم مردم درباره ناتوانی و افزایش تحمل آنها در برخورد با «انسانهای متفاوت» و ایجاد اشتغال برای افراد نابینا و یا کم بینا در سراسر جهان است.
شکل گیری اولین موزه دیالوگ
مفهوم گفتگو در تاریکی توسط دکتر آندریاس هاینکه در سال ۱۹۸۸ پایه گذاری شد. آندریاس که فارغ التحصیل فلسفه بود، کار خود را در یک ایستگاه رادیویی در زادگاهش «بادن آلمان» آغاز کرد. روزی از وی خواسته شد به جوانی که بینایی خود را در اثر تصادف رانندگی از دست داده بود، روزنامه نگاری را آموزش دهد. آندریاس هیچ ایدهای در مورد معلولیت نداشت و نمیتوانست تصور کند که زندگی بدون بینایی چگونه میتواند باشد. اما برخورد با روزنامه نگار نابینا زندگی او را تغییر داد. این همکار نابینا، مردی بسیار خوش بین و سرشار از حس شوخ طبعی بود که با شرایط خود کاملاً کنار آمده بود. آندریاس فهمید که نابینا بودن پتانسیلهایی دارد که هرگز در موردش فکر نکرده بود.
در آن زمان آندریاس شاهد بود که افراد نابینا از فرصت دسترسی برابر به آموزش و پرورش و بازار کار محرومند. او تصمیم گرفت کار خود را در زمینه معلولیت ادامه دهد، تصمیم گرفت رویدادی با این مضمون ایجاد کند: چرا چراغها را خاموش نکنیم و افراد نابینا و بینا را به ملاقات در یک اتاق تاریک دعوت نکنیم؟ آندریاس شروع به آزمایش با طناب و صداها در تاریکی کرد و اولین نمایشگاه با موضوع ” گفتگو در تاریکی” را در سال ۱۹۸۹ افتتاح کرد.
در آن زمان بود که آندریاس به عنوان کارآفرین اجتماعی شناخته شد و زندگی خود را وقف تبلیغ مفهوم ایده خود کرد. این ایده به طور پیوسته در حال رشد بود و موضوعات جدیدی مانند شام در تاریکی (۱۹۹۳) و کارگاههای شغلی در تاریکی (۱۹۹۴) به آن اضافه شدند.
امروزه این موزهها در قالب یک شبکه بین المللی فعالیت میکنند. تاکنون ۲۱ موزه به صورت دائمی در کشورهایی مانند ژاپن، استرالیا، مصر، مکزیک، برزیل و … دایر شده اند و برخی دیگر به صورت نمایشگاه تنها برای چند روز برپا بوده اند. تاکنون بیش از ۹ میلیون بازدید کننده، «گفتگو در تاریکی» را تجربه کرده اند و هزاران راهنمای نابینا از طریق این نمایشگاهها و کارگاههای آموزشی مشغول به کار شده اند.
چگونه موزه را ببینیم؟!
در بدو ورود به موزه دیالوگ شما باید همه وسایل شخصیتان مثل تلفن همراه، ساعت و هر آنچه که تولید نور میکند را در کمدی قرار دهید. سپس یک راهنمای نابینا نزد شما میآید و توضیحات مختصری از آنچه که قرار است برایتان در موزه دیالوگ اتفاق بیفتد را ارائه میکند و چگونگی استفاده از عصای مخصوص نابینایان را نیز یادتان میدهد. بعد از تمام شدن توضیحات او، همه جا تاریک میشود! تاریکی مطلقی که در آن نمیتوان هیچ چیزی را حتی با وضوح کم دید!
احتمالاً بعد از این تاریکی برای دقایقی سعی خواهید کرد که چشمانتان به این تاریکی عادت کند و بالاخره جایی را ببینید! اما بهتر است که خودتان را اذیت نکنید، چرا که همه جا در تاریکی مطلق فرو رفته است و امکان دیدن برای شما وجود ندارد. پس انرژی خودتان را هدر ندهید و به جای آن تمرکزتان را روی استفاده درست از عصای سفیدتان بگذارید. برای بازدید از موزه دیالوگ باید به صدای راهنمای خود گوش دهید و با دنبال کردن صدای او راهتان را پیدا کنید. در نهایت به ۴ اتاق مختلف هدایت میشوید که هر کدامشان ویژگیهای خاصی دارند.
در این اتاقها میتوانید مسائلی را درک کنید که دیدنی نیستند و فقط قابل حس کردن هستند! مثلاً در یکی از اتاقها به یک موسیقی خاص گوش دهید! در اتاقی دیگر که پر از صدای ماشینها و خیابان است باید یاد بگیرید که چگونه مثل نابینایان در تاریکی مطلق از خیابانهای شلوغ عبور کنید و چگونه بفهمید که چراغ راهنما برای عابر پیاده سبز است یا قرمز!
تجربههای دیگر در موزه دیالوگ
در اتاقهای این موزه رایحه، صدا، باد، دما و بافت تنها چیزهایی هستند که احساس میشوند و تنها با کمک آنها میتوانید درک واقعی از فضای موزه داشته باشید. همچنین میتوانید در یک رستوران تاریک غذایتان را میل کنید! در این رستوران باید به عطر و مزه غذاها اعتماد کنید و غذایی را که در حال خوردن آن هستید، شناسایی کنید!
در آخر هم میتوانید در اتاق بازی موزه دیالوگ با دوستانتان بازیهای جذابی را انجام دهید و معماهای خاص طراحی شده را بدون استفاده از حس بینایی حل کنید! احتمالاً بعد از بازدید از موزه دیالوگ آلمان و تجربه این دنیای ناشناخته، طرز تفکر جدیدی پیدا خواهید کرد و نحوه نگرشتان به دنیا دستخوش تغییرات بسیار زیادی خواهد شد!
چرا خاص و جذاب است؟
موزه دیالوگ شما را از دایره راحت و امن تان بیرون میبرد و به دنیایی بدون تصویر و نور سوق میدهد. نابینایان استاد راهنمایی در چنین محیطهایی هستند و از این رو احساس امنیت به بازدید کنندگان میدهند. این موزه با بیش از ۲۷ سال سابقه، در بیش از ۴۱ کشور در سراسر اروپا، قاره آمریکا، آفریقا و آسیا شعبه دارد. هزاران بازدید کننده از طریق این موزه توسط هزاران فرد نابینا هدایت شده اند و یاد گرفته اند که در تاریکی ببینند.
گزارش از محبوبه عزیزی
«مائوریتسیو داوُلیوُ» (Maurizio Davolio)، معاون رییس سازمان بینالمللی گردشگری اجتماعی و رییس انجمن گردشگری مسؤولانه در ایتالیا نیز است که در جریان پروژه مشارکتی ایران و ایتالیا برای توسعه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی سفری یک هفتهای به ایران داشت و پنج استان تهران، کردستان، کرمانشاه، خوزستان و فارس را ارزیابی کرد. او در گفتوگو با ایسنا درباره ذهنیتهای ساخته شده از ایران، اظهار کرد: ایران آثار تاریخی و تمدنی منحصربفردی دارد، اما در بیرون از این کشور به هیچوجه درباره آنها صحبت نمیشود. یک گپ و خلاء بین واقعیت و آنچه از این کشور نشان داده میشود، وجود دارد.
داولیو نخستین بار سال ۲۰۰۶ به انگیزه سخنرانی در یک کنفرانس گردشگری به تهران سفر کرد که نتوانست در سه روز اقامتش در تهران، جایی را ببیند. او گفت که در آن سفر فقط موفق شد به یکی از ارتفاعات تهران برود، سپس نقشه ایران را نشان داد و اضافه کرد که یقین دارم در شرق ایران، کویر و سواحل خلیج فارس به ویژه جزیره کیش و یا گوشه جنوب شرقی دریای خزر (جایی مثل آشوراده و یا میانکاله) چیزهای شگفتانگیزتری برای دیدن وجود دارد.
او از بنیانگذاران شبکه اروپایی EARTH و عضو شورای مشورتی کارشناسان گردشگری دانشگاه «بولونیا» در ایتالیا است که در زمینه گردشگری مسؤولانه سخنرانیهای متعدد داشته و کتابها و مقالههای زیادی در این رابطه نوشته است. داولیو با این توضیح که در زیرمجموعه انجمن گردشگری مسؤولانه که در ایتالیا دایر کرده با یکسری از آژانسهای ایرانی در ارتباط است و سعی دارند تورهای مسؤولانه برگزار کنند، گفت: تعداد توریستهایی که به ایران میآیند خیلی کمتر از ظرفیت و توانمندیهای این کشور است. ایران استحقاق بیشتر دیده شدن را دارد.
سفر مسؤولانه در ایران هنوز عمومی نشده، البته دیدم یکسری متوجه قضیه شدهاند اما راه طولانی در پیش استوی که در جریان پروژه مشترک ایران و ایتالیا تعدادی از روستاها را در غرب ایران دیده است، درباره وضعیت توریست مسؤولانه در ایران، اظهار کرد: سفرهای مسؤولانه در ایران هنوز عمومیت پیدا نکرده است، البته دیدم که یکسری افراد متوجه قضیه شدهاند اما راه طولانی در پیش است تا در جریان سفر آسیب به جامعه محلی و محیط زیست کمتر شود.
رییس انجمن گردشگری مسؤولانه ایتالیا درباره این نوع سفرها بیشتر توضیح داد: گردشگرانی که در جریان این تورها سفر میکنند آموزش دیدهاند و سعی میکنند کمترین آثار مخرب فرهنگی و زیستمحیطی را داشته باشند. ما حتی پول جمع میکنیم و به موسسههای خیریه که در مقصدمان است، اهدا میکنیم. مکانهایی را برای اقامت انتخاب میکنیم که توسط خانوادههای روستایی مدیریت میشوند و یا هتلهای کوچکی که خانوادگی و یا از سوی محلیها اداره میشوند. غذاهایی را انتخاب میکنیم که سنتی است و توسط محلیها آماده شده، با وسایل نقلیه محلیها تردد میکنیم و خرید صنایع دستی هم از اصول سفرمان است.
داولیو با این اعتقاد که در سفر مسؤولانه باید به طبیعت و جامعه محلی احترام گذاشت، افزود: اصلیترین هدف گردشگری مسؤولانه این است که جامعه محلی بیشتر از گردشگر نفع ببرد، چون این توریست است که از محیط بیرونی به این جمع اضافه شده و باید خود را با آن تطبیق دهد و به جامعه محلی احترام بگذارد. نباید برعکس این قضیه باشد که جامعه محلی به خاطر گردشگر، شیوه زندگی و یا رفتار خود را تغییر دهد. تمام شرکتهای گردشگری که با ما کار میکنند تمام این اصول و استانداردها را در سفر رعایت میکنند.
وی بیان کرد: وقتی به جامعه محلی احترام گذاشته شود، آنها هم رفتار دوستانهتری از خود بروز میدهند. این احترام گاهی باعث میشود جامعه محلی توریست را به حریم خصوصی خود، خانهاش و در بین خانوادهاش بپذیرد و حتی به عروسی دعوت کند و ارتباط عمیقی بین دو طرف شکل بگیرد. به عقیده ما این روشِ درست سفر کردن است.
او اضافه کرد: اگر توریستی میخواهد راحت سفر کند و نمیتواند در خانه روستایی بخوابد و یا با جامعه محلی محترمانه رفتار کند، بهتر است این سفرها را انجام ندهد. ما هم در گردشگری مسؤولانه دنبال چنین افرادی نیستیم. معمولا اشخاصی که میخواهند مسؤولانه سفر کنند، از قبل افکار آمادهای دارند و توجیه شدهاند. البته قرار نیست ما آنها را در سفر سورپرایز کنیم، چون آنها میدانند چه سفری را انتخاب کردهاند.
معاون سازمان بینالمللی گردشگری اجتماعی ایتالیا در پاسخ به این نکته که با توجه به ارتباط بیشتر گردشگران در سفرهای مسؤولانه با جامعه محلی و استفاده از خدمات روستایی یا بومی، این ذهنیت وجود دارد که سفرهای مسؤولانه ارزانتراند، گفت: لزوما این طور نیست. در روش روتین گردشگری، شرکتهای توریستی با هواپیماها و هتلها قرارداد میبندند و تضمین میدهند که مثلا ۲۰۰ صندلی هواپیما و یا حداقل نصف اتاقهای هتل را پر کنند، طبیعتا در این روش چون تمرکز بر خدمات و توریست انبوه است، تخفیفهای بهتری داده میشود و قیمت سفر ارزانتر است اما در سفرهای مسؤولانه دیگر از توریست انبوه، هواپیمای غولپیکر یا هتلهای لوکس خبری نیست؛ گروه توریستها کوچکتر و جامعه محلی خدماتدهنده است.
داولیو اضافه کرد: هدف اصلی سفرهای مسؤولانه حمایت از جامعه محلی است، در نتیجه سعی میکنیم چانهزنی درباره قیمت را به پایینترین سطح برسانیم. ممکن است ما از یک هتل محلی که در حد سه ستاره است اما قیمت هتل ۵ ستاره را دارد خدمات بخریم، با این حال چانه نمیزنیم، برای همین هزینه این سفرها گاهی زیاد میشود اما مواقعی هم هست که سفر مسؤولانه و هدفمند با قیمت کمتری تمام شود.
انتهای پیام
علی متقیان ـ مدیرعامل ایسنا ـ در نشستی که با حضور اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی و با موضوع بحث و بررسی فعالیت کمیسیون «هنر و معماری» در شورای عالی انقلاب فرهنگی در محل این خبرگزاری برگزار شد، در ابتدای سخنانش با ابراز خرسندی از برگزاری این نشست به میزبانی ایسنا، سالگرد تبدیل ستاد انقلاب فرهنگی به شورای عالی انقلاب فرهنگی را نیز تبریک گفت.
متقیان در این زمینه یادآور شد: ستاد عالی انقلاب فرهنگی در خرداد سال ۵۹ به دستور امام راحل تاسیس شد و جهاد دانشگاهی هم مولود انقلاب فرهنگی است؛ ما (ایسنا) هم زاده این تشکیلات هستیم. در سال ۶۴ ستاد انقلاب فرهنگی به شورای عالی انقلاب فرهنگی تبدیل شد و در آذر ماه ۶۴ سالگرد تاسیس شورای عالی انقلاب فرهنگی را جشن گرفتیم.
وی در ادامه به معرفی فعالیتها و دستاوردهای خبرگزاری دانشجویان ایران که در آغاز دهه سوم فعالیت خود قرار دارد، پرداخت و گفت: ۱۶ آذر ۷۸ آغاز فعالیت ایسنا بود و در ۱۶ آذر امسال جشن ۲۰ سالگی ایسنا را برگزار کردیم و به دهه سوم فعالیت این خبرگزاری وارد شدیم. در ۲۰ سال قبل که خبر در انحصار چند روزنامه یا یک خبرگزاری و صداوسیما بود، دانشجویان و جهاد دانشگاهی در راستای فعالیتهای فرهنگی طرحی را ارائه کردند که مورد توجه جامعه رسانهای کشور قرار گرفت و خوشبختانه موفق شد ظرف مدت کوتاهی رشد و توسعه پیدا کند.
مدیرعامل ایسنا اضافه کرد: این خبرگزاری مبنای فعالیت خود را با کار دانشجویان آغاز کرد تا از این طریق دانشجویان در حین تحصیل بتوانند با مشکلات جامعه آشنا شوند و در فضای کار قرار بگیرند. خوشبختانه در مدت کوتاهی آنچنان رشد و جایگاهی برای خود پیدا کرد که مرحوم استاد معتمدنژاد در وصف ایسنا میگوید، اطلاعرسانی در جمهوری اسلامی به دو قسمت تقسیم میشود؛ قبل از تاسیس ایسنا و بعد از تاسیس ایسنا. با این خبرگزاری یک تحول و نقطه عطفی در خبرگزاریهای کشور ایجاد شد.
علی متقیان در ادامه دانشجویی بودن را یکی از امتیازهای ایسنا برشمرد و تاکید کرد که همچنان پس از گذشت ۲۰ سال این ویژگی حفظ شده است.
او اضافه کرد: ۹۰ درصد خبرنگاران ما دانشجویانی هستند که در دانشگاه تحصیل و کار خبری میکنند. با این تفاوت که مدیران میانی و دروازهبانان خبر از ویژگی دیگری برخوردار هستند و آن ثبات مدیریتی است. عمده مدیران در ایسنا سابقه بیست ساله دارند و مدیران میانی سابقه بالای ۱۰ سال دارند. در این سالها مدیرعاملان زیادی در ایسنا حضور پیدا کردهاند اما بنده در سال ۸۹ که به این خبرگزاری آمدم و در سال ۹۰ رفتم و مجددا در سال ۹۳ برگشتم، تمام مدیران ارشد و میانی که در سال ۸۹ در این خبرگزاری فعالیت داشتند در سال ۹۳ هم حضور داشتند و اکنون که در سال ۹۸ هستیم ثبات مدیریتی را حفظ کردهایم. بدنه دانشجویی و ثبات مدیریتی یکی از نکاتی است که باعث موفقیت ایسنا شده است.
وی سپس خاطرنشان کرد: نکته دیگر این است که تمام پرسنل و خبرنگاران ایسنا را خودمان آموزش دادهایم و خبرنگاری نداریم که در جای دیگری آموزش دیده باشد. تمام خبرنگاران با خط مشی و تربیت ایسنا بدون هیچگونه وابستگی تربیت شدهاند. نکته دیگر اینکه ما به هیچ جناح سیاسی وابستگی نداریم و از نظام جمهوری اسلامی دفاع میکنیم که شامل تمام ارکان نظام است و برای ما یک رکن با سایر رکنها تفاوتی ندارد. وابسته به نهاد انقلابی جهاد دانشگاهی هستیم و همین امر حضور ما را در دانشگاهها پررنگتر کرده است.
متقیان افزود: در خبر، صداقت، امانتداری، درستنویسی و صحت خبر را در رأس کار قرار دادهایم. با اطمینان به شما استادان بزرگوار اعلام میکنم اگر خبری را در ایسنا دیدید، با اطمینان تمام آن خبر را پذیرا باشید. شاید خبری را منتشر نکنیم اما آنچه منتشر میکنیم خبر درست و صحیح است. ما سخنان یک گوینده را عین کلام او منتشر میکنیم نه اینکه با تفکرات سیاسی و دلخواه خودمان به نفع خودمان آن را تغییر بدهیم. امانتدار خبر هستیم و همین امر باعث پرمخاطبتر شدن ایسنا شده است. بین خبرگزارهای رسمی از اعتبار خبری خاصی برخوردار هستیم و بیشتر مراجعه استفاده خبر در مطبوعات و سایتها از ایسنا است. اگر در یک سال جمع کنیم، شاید یک ماه ما دوم شده باشیم وگرنه در اغلب موارد و در برآیند کلی، به عنوان اولین خبرگزاری مطرح هستیم. خداوند به ما لطف کرده و این اعتماد خبری را به ما داده است.
در ادامه اسماعیل آذر ـ پژوهشگر و نویسنده ـ با تایید سخنان مدیرعامل ایسنا، ادامه داد: بنده تاکنون چندین مصاحبه در اتاق جلسات و نشستهای ایسنا داشتهام و برای دریافت خبر همیشه ابتدا به سراغ خبرگزاری ایسنا میروم. تمام افراد اینجا مانند یکدیگر، مهربان هستند و با فراغ بال صحبتهای ما را منتشر میکنند.
مجید فروغی ـ مدیر روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ـ نیز با تقدیر و تشکر از فعالیتهای ایسنا و خصوصا مدیریت و اعضای اداره فرهنگی و هنری این خبرگزاری، گفت: حوزه فرهنگ و هنر از ابتدا در این خبرگزاری شکل گرفت و ما شاهد این بودیم که همیشه با اخلاق حرفهای و با رعایت اصول اخلاق، این خبرگزاری به فرهنگ و هنر پرداخته و به همین دلیل از فعالیت ایسنا تقدیر و تشکر میکنیم.
محمد خزایی ـ فعال سینمایی و یکی از اعضای کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با تایید صحبتهای مدیرعامل ایسنا یادآور شد: اینکه مدیران ایسنا از قدیمیها و باسابقههای ایسنا هستند، کاملا صحیح است. مدیرانی که از دوران دانشجویی در این خبرگزاری فعالیت داشته و اکنون به سطح مدیران ردهبالای ایسنا رسیدهاند و همین امر از دلایل موفقیت ایسنا است؛ چراکه آنها حوزه و نیروهای خود را میشناسند و با آنها مراودات بهتری دارند. بچههای ایسنا، سرمایه خوبی در حوزهی فرهنگی هستند. به مدیریت ایسنا تبریک میگوییم چراکه ایسنا در سالهای اخیر جهشهای خوبی در حوزه تولید خبر داشته و به مصاحبهشوندگان خود امنیت خاطر روانی داده است. پر مخاطب بودن از شاخصهای مهم این خبرگزاری است. اگر به رسانههای مکتوب مراجعه کنیم بعضا میبینیم که با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع از خبرهای ایسنا استفاده کردهاند و این شاخص خوبی برای این خبرگزاری محسوب میشود.
مجتبی آقایی ـ عکاس و مدیر فرهنگی ـ در ادامه این جلسه با یادی از ابوالفضل فاتح ـ اولین مدیرعامل ایسنا ـ گفت: ایسنا اخلاق حرفهای دارد و همواره در عرصه خبر وفادار است. ایسنا در بخش اخلاق و سلامت حرفهای عمل میکند. متاسفانه اکنون میبینیم تریبون در دست برخی از افراد است که از آن سوء استفاده میکنند اما دوستان ایسنایی مطلقا این کار را انجام نمیدهند. فضای حرفهای و اخلاق حرفهای را در ایسنا همواره شاهد هستیم. امیدواریم این فضا هر روز بیشتر در جریان رسانهای ما شکل بگیرد. خوشبختانه همیشه شاهد سلامت خبری در ایسنا بودهایم.
محمدعلی خبری ـ عضو کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با مطرح کردن دغدغهای در حوزه فرهنگ و هنر دانشجویی کشور، گفت: طبق آمار از سال ۶۵ تا ۹۵ در حوزه هنر سه میلیون و ۲۲ هزار فارغالتحصیل رشتههای گوناگون داشتهایم؛ یعنی سالی ۱۰۰ هزار نفر. ما به عنوان جهاد دانشگاهی و ایسنا میتوانیم در این حوزه اتفاق بزرگ و عظیمی را رقم بزنیم. امکانات لازم برای بروز خلاقیت در سطح کشور و دانشگاهها برای دانشجویان هنر وجود ندارد اما میبینیم که خانوادهها و جوانان نسبت به رشتههای گوناگون هنر استقبال زیادی دارند. اگر قرار است دانشجویان هنر به مسیری برسند خبرگزاری ایسنا میتواند اتفاقات و مسائل خوبی را در این عرصه رقم بزند. ما میتوانیم به مسائل و اندیشههای آنها بپردازیم. جدای از خبرهای سادهای که در این رابطه منتشر میشود ما میتوانیم با اینها رفت و آمد کنیم و آنها در سالهای آینده مخاطبان دائمی ما باشند. در اثربخشی و دروازهبانی خبر میتوانیم با اینها ارتباط برقرار کرده و به اثربخشی آنها سمت و سو بدهیم که مطابق با نیازهای جامعه و نظام فعالیت کنند. آنها در آینده، هنرمندان و هنرشناسان جامعه خواهند بود و باید اتفاقی را رقم بزنیم که از استعداد آنها حمایت کنیم. این وظیفه جهاد دانشگاهی و خبرگزاری دانشجویان ایسنا است که هم سبب رونق تولید هنر و هم باقیات و صالحات برای فرهنگ کشور میشود.
محمدرضا جعفری جلوه ـ از اعضای کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با بیان اینکه ذات دانشجویی خبرگزاری ایسنا موجب شادابی، جوانی و اثرگذاری این خبرگزاری شده است، گفت: یکی از رمزهای موفقیت ایسنا وسعت مخاطبان آن است که این امر در چهار ویژگی حفظ شده است و آن چهار ویژگی عبارتند از: ثبات قدم، اخلاق حرفهای و صمیمیت، وسعت نگاه و اعتدالبخشی میان فرهنگ و سیاست؛ اینها دلایلی است که این مجموعه را مجموعهای مؤثر معرفی میکند.
مدیر شبکه دو سیما سپس بیستمین سالگرد تاسیس ایسنا را تبریک گفت و افزود: از همکارانی که سالیان سال در این خبرگزاری با آنها در ارتباط بودهام و همواره موثر، کارآمد و کارساز بودهاند، تشکر میکنم. برای ایسنا مهم نیست چه دولتی و سیاستی در رأس کار باشد، ایسنا با مدیران حوزههای مختلف کشور ارتباطی تنگاتنگ دارد.
رسانه بیش از آنکه مولد باشد، راوی است
علیرضا بهرامی ـ مدیر اداره اخبار فرهنگی و هنری ایسنا ـ در ادامه با تشکر از سخنان مطرحشده، خاطرنشان کرد: ما نبودیم، اگر نبود حضور و فعالیتهای این همه سال ادامهدار دوستانی که در این جلسه جمع و از نیکان جامعه هستند. از آغاز فعالیت در خدمت بزرگواران این جمع در کسوتهای مختلف بودهایم و مسیری را با هم طی کردهایم.
وی گفت: شما استادان بهتر از هر کسی میدانید برخلاف نظر خیلیها، اکنون اولویت با کار فرهنگی است. در خیلی از مناسبتهای جامعه برخورد مناسبی نسبت به فرهنگ صورت نمیگیرد. آنهایی که به حوزه فرهنگ و هنر مومن و آگاه و وفادار هستند این را میدانند که اکنون فرهنگ باید در اولویت جامعه ما باشد.
بهرامی با تایید صحبتهای محمد علی خبری، در عین حال گفت: البته درباره این موضوع باید این نکته را مد نظر قرار بدهیم که رسانه بیش از آنکه مولد باشد، راوی است. ما در جنبه روایت سعی میکنیم که توجه بیشتری نسبت به موضوعهای دانشجویی هنر داشته باشیم. اکنون در نهادهای مرتبط با دانشجویان هنر، از جمله جهاد دانشگاهی و وزارت علوم در این زمینهها چه حرکتهایی انجام میشود که ما راوی آنها نیستیم؟ در چند دوره در جهاددانشگاهی شاهد این هستیم که فرهنگ از اولویت نه تنها خارج، بلکه به زعم بنده تضعیف شده است. وزارت آموزش عالی ما کلا تمایل ندارد که فعالیت جمعی در دانشگاهها انجام شود. اینها نهادهایی هستند که باید مولد باشند و ما راوی آنها.
بهرامی در ادامه مبحث لزوم توجه به مقوله فرهنگ، تصریح کرد: وزارت ارشاد در زمینه فعالیت دانشجویی رویکردی ندارد. وزارت بهداشت هم یک رویداد فرهنگی در حوزه ادبیات داشت که در زمان تغییر وزیر، به تخلف متهم شد. با همکاری ایسنا و جهاد دانشگاهی جشنواره شعر دانشجویی با تلاشهای زیادی برگزار شده اما برخی دانشگاهها از جهاد دانشگاهی برای اجاره سالن هزینه دریافت میکنند. اینها برای آن خیل عظیم دانشجویان مورد اشاره شما در رشتههای هنری، پیام دلگرمکنندهای ندارند.
در ادامه ویدئوی حضور اعضای کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی در ایسنا را میتوانید مشاهده کنید:
انتهای پیام
علی متقیان ـ مدیرعامل ایسنا ـ در نشستی که با حضور اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی و با موضوع بحث و بررسی فعالیت کمیسیون «هنر و معماری» در شورای عالی انقلاب فرهنگی در محل این خبرگزاری برگزار شد، در ابتدای سخنانش با ابراز خرسندی از برگزاری این نشست به میزبانی ایسنا، سالگرد تبدیل ستاد انقلاب فرهنگی به شورای عالی انقلاب فرهنگی را نیز تبریک گفت.
متقیان در این زمینه یادآور شد: ستاد عالی انقلاب فرهنگی در خرداد سال ۵۹ به دستور امام راحل تاسیس شد و جهاد دانشگاهی هم مولود انقلاب فرهنگی است؛ ما (ایسنا) هم زاده این تشکیلات هستیم. در سال ۶۴ ستاد انقلاب فرهنگی به شورای عالی انقلاب فرهنگی تبدیل شد و در آذر ماه ۶۴ سالگرد تاسیس شورای عالی انقلاب فرهنگی را جشن گرفتیم.
وی در ادامه به معرفی فعالیتها و دستاوردهای خبرگزاری دانشجویان ایران که در آغاز دهه سوم فعالیت خود قرار دارد، پرداخت و گفت: ۱۶ آذر ۷۸ آغاز فعالیت ایسنا بود و در ۱۶ آذر امسال جشن ۲۰ سالگی ایسنا را برگزار کردیم و به دهه سوم فعالیت این خبرگزاری وارد شدیم. در ۲۰ سال قبل که خبر در انحصار چند روزنامه یا یک خبرگزاری و صداوسیما بود، دانشجویان و جهاد دانشگاهی در راستای فعالیتهای فرهنگی طرحی را ارائه کردند که مورد توجه جامعه رسانهای کشور قرار گرفت و خوشبختانه موفق شد ظرف مدت کوتاهی رشد و توسعه پیدا کند.
مدیرعامل ایسنا اضافه کرد: این خبرگزاری مبنای فعالیت خود را با کار دانشجویان آغاز کرد تا از این طریق دانشجویان در حین تحصیل بتوانند با مشکلات جامعه آشنا شوند و در فضای کار قرار بگیرند. خوشبختانه در مدت کوتاهی آنچنان رشد و جایگاهی برای خود پیدا کرد که مرحوم استاد معتمدنژاد در وصف ایسنا میگوید، اطلاعرسانی در جمهوری اسلامی به دو قسمت تقسیم میشود؛ قبل از تاسیس ایسنا و بعد از تاسیس ایسنا. با این خبرگزاری یک تحول و نقطه عطفی در خبرگزاریهای کشور ایجاد شد.
علی متقیان در ادامه دانشجویی بودن را یکی از امتیازهای ایسنا برشمرد و تاکید کرد که همچنان پس از گذشت ۲۰ سال این ویژگی حفظ شده است.
او اضافه کرد: ۹۰ درصد خبرنگاران ما دانشجویانی هستند که در دانشگاه تحصیل و کار خبری میکنند. با این تفاوت که مدیران میانی و دروازهبانان خبر از ویژگی دیگری برخوردار هستند و آن ثبات مدیریتی است. عمده مدیران در ایسنا سابقه بیست ساله دارند و مدیران میانی سابقه بالای ۱۰ سال دارند. در این سالها مدیرعاملان زیادی در ایسنا حضور پیدا کردهاند اما بنده در سال ۸۹ که به این خبرگزاری آمدم و در سال ۹۰ رفتم و مجددا در سال ۹۳ برگشتم، تمام مدیران ارشد و میانی که در سال ۸۹ در این خبرگزاری فعالیت داشتند در سال ۹۳ هم حضور داشتند و اکنون که در سال ۹۸ هستیم ثبات مدیریتی را حفظ کردهایم. بدنه دانشجویی و ثبات مدیریتی یکی از نکاتی است که باعث موفقیت ایسنا شده است.
وی سپس خاطرنشان کرد: نکته دیگر این است که تمام پرسنل و خبرنگاران ایسنا را خودمان آموزش دادهایم و خبرنگاری نداریم که در جای دیگری آموزش دیده باشد. تمام خبرنگاران با خط مشی و تربیت ایسنا بدون هیچگونه وابستگی تربیت شدهاند. نکته دیگر اینکه ما به هیچ جناح سیاسی وابستگی نداریم و از نظام جمهوری اسلامی دفاع میکنیم که شامل تمام ارکان نظام است و برای ما یک رکن با سایر رکنها تفاوتی ندارد. وابسته به نهاد انقلابی جهاد دانشگاهی هستیم و همین امر حضور ما را در دانشگاهها پررنگتر کرده است.
متقیان افزود: در خبر، صداقت، امانتداری، درستنویسی و صحت خبر را در رأس کار قرار دادهایم. با اطمینان به شما استادان بزرگوار اعلام میکنم اگر خبری را در ایسنا دیدید، با اطمینان تمام آن خبر را پذیرا باشید. شاید خبری را منتشر نکنیم اما آنچه منتشر میکنیم خبر درست و صحیح است. ما سخنان یک گوینده را عین کلام او منتشر میکنیم نه اینکه با تفکرات سیاسی و دلخواه خودمان به نفع خودمان آن را تغییر بدهیم. امانتدار خبر هستیم و همین امر باعث پرمخاطبتر شدن ایسنا شده است. بین خبرگزارهای رسمی از اعتبار خبری خاصی برخوردار هستیم و بیشتر مراجعه استفاده خبر در مطبوعات و سایتها از ایسنا است. اگر در یک سال جمع کنیم، شاید یک ماه ما دوم شده باشیم وگرنه در اغلب موارد و در برآیند کلی، به عنوان اولین خبرگزاری مطرح هستیم. خداوند به ما لطف کرده و این اعتماد خبری را به ما داده است.
در ادامه اسماعیل آذر ـ پژوهشگر و نویسنده ـ با تایید سخنان مدیرعامل ایسنا، ادامه داد: بنده تاکنون چندین مصاحبه در اتاق جلسات و نشستهای ایسنا داشتهام و برای دریافت خبر همیشه ابتدا به سراغ خبرگزاری ایسنا میروم. تمام افراد اینجا مانند یکدیگر، مهربان هستند و با فراغ بال صحبتهای ما را منتشر میکنند.
مجید فروغی ـ مدیر روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ـ نیز با تقدیر و تشکر از فعالیتهای ایسنا و خصوصا مدیریت و اعضای اداره فرهنگی و هنری این خبرگزاری، گفت: حوزه فرهنگ و هنر از ابتدا در این خبرگزاری شکل گرفت و ما شاهد این بودیم که همیشه با اخلاق حرفهای و با رعایت اصول اخلاق، این خبرگزاری به فرهنگ و هنر پرداخته و به همین دلیل از فعالیت ایسنا تقدیر و تشکر میکنیم.
محمد خزایی ـ فعال سینمایی و یکی از اعضای کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با تایید صحبتهای مدیرعامل ایسنا یادآور شد: اینکه مدیران ایسنا از قدیمیها و باسابقههای ایسنا هستند، کاملا صحیح است. مدیرانی که از دوران دانشجویی در این خبرگزاری فعالیت داشته و اکنون به سطح مدیران ردهبالای ایسنا رسیدهاند و همین امر از دلایل موفقیت ایسنا است؛ چراکه آنها حوزه و نیروهای خود را میشناسند و با آنها مراودات بهتری دارند. بچههای ایسنا، سرمایه خوبی در حوزهی فرهنگی هستند. به مدیریت ایسنا تبریک میگوییم چراکه ایسنا در سالهای اخیر جهشهای خوبی در حوزه تولید خبر داشته و به مصاحبهشوندگان خود امنیت خاطر روانی داده است. پر مخاطب بودن از شاخصهای مهم این خبرگزاری است. اگر به رسانههای مکتوب مراجعه کنیم بعضا میبینیم که با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع از خبرهای ایسنا استفاده کردهاند و این شاخص خوبی برای این خبرگزاری محسوب میشود.
مجتبی آقایی ـ عکاس و مدیر فرهنگی ـ در ادامه این جلسه با یادی از ابوالفضل فاتح ـ اولین مدیرعامل ایسنا ـ گفت: ایسنا اخلاق حرفهای دارد و همواره در عرصه خبر وفادار است. ایسنا در بخش اخلاق و سلامت حرفهای عمل میکند. متاسفانه اکنون میبینیم تریبون در دست برخی از افراد است که از آن سوء استفاده میکنند اما دوستان ایسنایی مطلقا این کار را انجام نمیدهند. فضای حرفهای و اخلاق حرفهای را در ایسنا همواره شاهد هستیم. امیدواریم این فضا هر روز بیشتر در جریان رسانهای ما شکل بگیرد. خوشبختانه همیشه شاهد سلامت خبری در ایسنا بودهایم.
محمدعلی خبری ـ عضو کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با مطرح کردن دغدغهای در حوزه فرهنگ و هنر دانشجویی کشور، گفت: طبق آمار از سال ۶۵ تا ۹۵ در حوزه هنر سه میلیون و ۲۲ هزار فارغالتحصیل رشتههای گوناگون داشتهایم؛ یعنی سالی ۱۰۰ هزار نفر. ما به عنوان جهاد دانشگاهی و ایسنا میتوانیم در این حوزه اتفاق بزرگ و عظیمی را رقم بزنیم. امکانات لازم برای بروز خلاقیت در سطح کشور و دانشگاهها برای دانشجویان هنر وجود ندارد اما میبینیم که خانوادهها و جوانان نسبت به رشتههای گوناگون هنر استقبال زیادی دارند. اگر قرار است دانشجویان هنر به مسیری برسند خبرگزاری ایسنا میتواند اتفاقات و مسائل خوبی را در این عرصه رقم بزند. ما میتوانیم به مسائل و اندیشههای آنها بپردازیم. جدای از خبرهای سادهای که در این رابطه منتشر میشود ما میتوانیم با اینها رفت و آمد کنیم و آنها در سالهای آینده مخاطبان دائمی ما باشند. در اثربخشی و دروازهبانی خبر میتوانیم با اینها ارتباط برقرار کرده و به اثربخشی آنها سمت و سو بدهیم که مطابق با نیازهای جامعه و نظام فعالیت کنند. آنها در آینده، هنرمندان و هنرشناسان جامعه خواهند بود و باید اتفاقی را رقم بزنیم که از استعداد آنها حمایت کنیم. این وظیفه جهاد دانشگاهی و خبرگزاری دانشجویان ایسنا است که هم سبب رونق تولید هنر و هم باقیات و صالحات برای فرهنگ کشور میشود.
محمدرضا جعفری جلوه ـ از اعضای کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ در ادامه با بیان اینکه ذات دانشجویی خبرگزاری ایسنا موجب شادابی، جوانی و اثرگذاری این خبرگزاری شده است، گفت: یکی از رمزهای موفقیت ایسنا وسعت مخاطبان آن است که این امر در چهار ویژگی حفظ شده است و آن چهار ویژگی عبارتند از: ثبات قدم، اخلاق حرفهای و صمیمیت، وسعت نگاه و اعتدالبخشی میان فرهنگ و سیاست؛ اینها دلایلی است که این مجموعه را مجموعهای مؤثر معرفی میکند.
مدیر شبکه دو سیما سپس بیستمین سالگرد تاسیس ایسنا را تبریک گفت و افزود: از همکارانی که سالیان سال در این خبرگزاری با آنها در ارتباط بودهام و همواره موثر، کارآمد و کارساز بودهاند، تشکر میکنم. برای ایسنا مهم نیست چه دولتی و سیاستی در رأس کار باشد، ایسنا با مدیران حوزههای مختلف کشور ارتباطی تنگاتنگ دارد.
رسانه بیش از آنکه مولد باشد، راوی است
علیرضا بهرامی ـ مدیر اداره اخبار فرهنگی و هنری ایسنا ـ در ادامه با تشکر از سخنان مطرحشده، خاطرنشان کرد: ما نبودیم، اگر نبود حضور و فعالیتهای این همه سال ادامهدار دوستانی که در این جلسه جمع و از نیکان جامعه هستند. از آغاز فعالیت در خدمت بزرگواران این جمع در کسوتهای مختلف بودهایم و مسیری را با هم طی کردهایم.
وی گفت: شما استادان بهتر از هر کسی میدانید برخلاف نظر خیلیها، اکنون اولویت با کار فرهنگی است. در خیلی از مناسبتهای جامعه برخورد مناسبی نسبت به فرهنگ صورت نمیگیرد. آنهایی که به حوزه فرهنگ و هنر مومن و آگاه و وفادار هستند این را میدانند که اکنون فرهنگ باید در اولویت جامعه ما باشد.
بهرامی با تایید صحبتهای محمد علی خبری، در عین حال گفت: البته درباره با این موضوع باید این نکته را مد نظر قرار بدهیم که رسانه بیش از آنکه مولد باشد، راوی است. ما در جنبه روایت سعی میکنیم که توجه بیشتری نسبت به موضوعهای دانشجویی هنر داشته باشیم. اکنون در نهادهای مرتبط با دانشجویان هنر، ازجمله جهاد دانشگاهی و وزارت علوم در این زمینهها چه حرکتهایی انجام میشود که ما راوی آنها نیستیم؟ در چند دوره در جهاددانشگاهی شاهد این هستیم که فرهنگ از اولویت نه تنها خارج، بلکه به زعم بنده تضعیف شده است. وزارت آموزش عالی ما کلا تمایل ندارد که فعالیت جمعی در دانشگاهها انجام شود. اینها نهادهایی هستند که باید مولد باشند و ما راوی آنها.
بهرامی در ادامه مبحث لزوم توجه به مقوله فرهنگ، تصریح کرد: وزارت ارشاد در زمینه فعالیت دانشجویی رویکردی ندارد. وزارت بهداشت هم یک رویداد فرهنگی در حوزه ادبیات داشت که در زمان تغییر وزیر، به تخلف متهم شد. با همکاری ایسنا و جهاد دانشگاهی جشنواره شعر دانشجویی با تلاشهای زیادی برگزار شده اما برخی دانشگاهها از جهاد دانشگاهی برای اجاره سالن هزینه دریافت میکنند. اینها برای آن خیل عظیم دانشجویان مورد اشاره شما در رشتههای هنری، پیام دلگرمکنندهای ندارند.
انتهای پیام
مسیحیان ایران نیز مشابه همکیشان خود در تدارک جشن زمستانه کریسمس هستند.
به گزارش ایسنا، در تهران این روزها خیابان میرزای شیرازی به عنوان محلهای که تعدادی از ساکنان آن را هموطنان ارمنی تشکیل میدهد، مطابق سیاق چند سال گذشته، به بازار کریسمس تبدیل شده است.
درختان کاج، گویهای رنگی رنگی، ریسهها و چراغهای ماه و ستارهای ریز و درشت، بابانوئلهای لاغر و چاق، آدم برفیهای شالگردنقرمزی، رنگ شادی به این خیابان پاشیده است.
بازار کریسمس تقریباً از ۱۵ آذر تا ۱۵ دی ماه هر سال داغِ داغ است؛ بویژه شبها و روزهای تعطیل.
مهرنوش، یکی از هموطنان مسیحی که برای اولین بار به همراه دوستش، سری به خیابان میرزای شیرزای زده و حسابی میخکوب چراغانی یکی از ویترینها شده، کریسمس را نماد و نشانه صلح، عشق و شادی میداند. موقع حرف زدن، چشمانش برق میزند. با خنده بزرگی که روی لب دارد، میگوید: «در این خیابان بهخاطر بابانوئل و درختان کریسمس همه خوشحالند و لبخند میزنند. آرزو میکنم همه جای ایران مثل این خیابان رنگی و شاد باشد و همه مردم به هم مهر بدهند و همدیگر را دوست داشته باشند.»
اینجا واقعا انگار همه مهربانتر شدهاند، به هم هم لبخند میزنند. برای شادی هم دست به دست دادهاند. حبیب مسلمان است اما برای هموطنان مسیحیاش، آواز «بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی» سر میدهد تا سوز سرمای زمستانی این روزها را از جان عابران بگیرد.
مغازهدارهای بازار کریسمس میرزای شیرازی این شبها، سرشان نسبتا شلوغ است. البته خیلیهایشان وقتی اسم گزارش، خبر و رسانه میآمد از هر گپ و گفتی اجتناب میکنند. دلیلش را دقیق متوجه نشدیم اما گویا ترجیح میدادند هیچ اسم و آدرسی ازشان نباشد.
یکی از مغازهدارها به اسم سعید، که دلش حسابی از شرایط اقتصادی پر بود، در حالیکه جنسهای جدید را در قفسههای میچید، به زمین و زمان بد و بیراه میگفت و از وضعیت بد بازار گله میکرد. میگفت: «امسال جنس جدید زیاد نیاوردیم. همه چیز گران شده. ماشین ۲۰ هزار تومانی شده ۱۷۰ هزار تومان. یک جعبه گوی رنگی که ۱۰ هزار تومان ارزش دارد، ۹۰ هزار تومان فروخته میشود. راستش را بخواهی، این جنسها برای آدمهای خاص است. کلا کریسمس برای دهک بالای جامعه است نه برای کارمند و کارگر و …
امسال مشتریها هم کمتر بودند. مشتری ما بیشتر مسیحیان هستند، البته هتلدارها و رستوراندارهای بزرگ هم برای خرید وسایل تزیینی کریسمس میآیند. میخواهند به مناسبت کریسمس رنگ و روی مغازه یا هتلشان را عوض کنند».
سعید البته “ایشالله” کشداری میگوید و آرزو میکند، روزی بیاید که پایین شهر و بالاشهر وجود نداشته باشد و همه بتوانند در جشن مشارکت داشته باشند و حال دل همهمان خوب باشد. میگوید، من خودم مسلمانم اما معتقدم که کریسمس بهانه خوبی برای شادی مردم است. هر چیزی که باعث شادی مردم باشد، خوب است، فرقی هم ندارد که برای کدام فرهنگ یا مذهب باشد.
البته این روز و شبها غیر مسیحیها هم برای دیدن و گاه خرید عروسکهای جورواجور و نمادهای کریسمسی رنگارنگ سری به میرزای شیرازی میزنند. مثلا پسربچه پنج، شش سالهای بود که خودش را بابانوئل معرفی میکرد. البته به گفته خودش، اسمش بابانوئل بود و فامیلیاش محمدرضا!
او که با لباس بابانوئلی تنش، حسابی شبیه بابانوئلهای واقعی شده بود، میگفت عاشق بابانوئل است، چون به همه هدیه میدهد. بابانوئل محمدرضا هم یک جعبه کادویی آبی رنگ کوچک با پاپیونی صورتی در دست داشت که میخواست به عروسش (!) هدیه بدهد.
در بین قدم زدن در خیابان میرزای شیرازی، یکی دو نفر از همکارهای رسانهای را هم دیدیم که برای ثبت و ضبط حال و هوای خوب این خیابان آمده بودند اما از تصویربرداری منع شده بودند. شنیدیم که دوربین یکی از عکاسان دیشب ضبط شده است. این هم از سختی کار بچههای رسانهای است که گاه با وجود داشتن مجوزهای لازم از نهادهای متولی، باز هم با مشکلاتی از این دست روبهرو میشوند.
یکی از مغازهدارها در یک گپِ درِ گوشی میگفت: بعد از گران شدن بنزین و اعتراضات آبان ماه، کمی مردم ناراحت و افسرده هستند. من هم راستش دوست نداشتم مغازه را بچینم. باورت میشود وقتی دکور را میچیدم گریهام گرفته بود؟ آرزو میکنم شادی همیشه برای همه مردم باشد.
بابانوئلهای درازقد و کاجهای چراغانیشده میرزای شیرزای که بیرون مغازهها ردیف شدهاند، بهانه عابران خستهاند تا برای لحظاتی هم شده، به ریش سفید بابانوئل لبخند بزنند و سلفیهای رنگارنگشان را در اینستاگرام پست کنند.
برخی از این موارد را هر آدم متمدنی میداند اما گاهی اوقات فراموش میکند که منجر به بحث، دعوا و گاهی فرود اضطراری میشود.
شما فقط پول صندلی خود را دادهاید و اجازه دارید تا جایی که میتوانید از آن لذت ببرید. خلبانها به افرادی که بیش از حد در طول پرواز در کابین پرسه میزنند تذکر میدهند. رفتن به دستشویی و یا یک کشش مختصر به بدن دادن مشکلی ایجاد نمیکند. اما مسافری که دائما در کابین رفت و آمد میکند باعث نگرانی خدمه میشود.
خلبان ها به تنهایی کارشان را انجام نمی دهند، بلکه در تیمی همراه مهماندارها کار میکنند در نتیجه حواسشان هست که مسافرها چگونه با مهماندارها برخورد میکنند. تعرض به مهاندارها از جمله اشتباهات بزرگی است که باعث میشود فرد را از پرواز بیرون کنند.
این کار از جمله اشتباهاتی است که افراد انجام میدهند و فراموش میکنند که آرام باشند. آنها عصبی و نگران می شوند و این استرس را به دیگر مسافران و خدمه نیز منتقل می کنند.
درست است که همه میخواهند در طول پرواز راحت باشند اما این راحتی حدی دارد. در آوردن کفشها هیچ وقت کار درستی نیست. این کار بیاحترامی به باقی مسافران است.
در برخی از پروازهای طولانی، چرت زدن ایده ی خوبی است اما به شرطی که سبب آزار فرد دیگری نشود. اگر قصد خوابیدن در هواپیما را دارید حتما با خود بالش مخصوص گردنی ببرید تا مطمئن شوید که سر خود را بر روی مسافر کناری تکیه نمیدهید.
صندلی کنار پنجره معمولا صندلی محبوب همه است، در نتیجه اگر خوش شانس بودید و آن جا نشستید قدر آن را بدانید. در نظر نگرفتن دیگران برای بستن یا باز نگه داشتن کاور پنجره بی احترامی محسوب میشود و بهتر است زمانی که دیگران خوابند کاور پنجره را قبل از اینکه بحثی صورت بگیرد تا نیمه ببندید.
تقریبا همه ی مسافران کیفی دارند که در ابتدا در جاهای مخصوص گذاشتهاند. از جابهجایی آنها در طول پرواز بپرهیزید. زیرا هم باعث اشغال شدن راهرو میشوید و هم فردی که زیر آن نشسته را آزرده میکنید.
بهداشت شخصی حتما علتی دارد که شخصی خوانده میشود. برای جلوگیری از دعوا و بحث نباید کارهای مربوط به بهداشت شخصی مانند کوتاه کردن ناخن، نخ کشیدن دندان و یا شانه کردن مو را در صندلی هواپیما انجام داد.
مهماندارها آن جا هستند که کمک کنند اما این کمک نیز حد و حدودی دارد. اشتباهی که اغلب مردم می کنند این است که ار آنها میخواهند که چمدانشان را بلند کنند. مهماندارها نباید چمدانها را بلند کنند تا از آسیبهای احتمالی دوری شود.
یکی از نگرانی های اصلی خلبانان حفظ آرامش کابین است و گاهی مردم در این مورد اشتباهاتی را مرتکب میشوند. باید حواستان باشد که در هواپیما آرام صحبت کنید زیرا هواپیما خیلی بزرگ نیست و صدای شما دیگران را آزار خواهد داد.
خلبان ها معتقدند نبستن کمربند در هر زمانی اشتباه است. حتی اگر چراغ مخصوص روشن نیست شما باید همواره کمربند خود را ببندید زیرا تکان ها و چاله های هوایی ممکن است به یکباره رخ دهند.
معمولا وقتی خانوادهای با فرزند کوچک وارد هواپیما می شود حس نارضایتی را در چهره دیگر مسافران می توان دید. درست است که کودکان غیر قابل پیش بینی هستند اما والدین موظف به کنترل آنها هستند و اگر در مسئولیت خود کوتاهی کنند، خلبان میتواند به راحتی از آنها بخواهد که پرواز را ترک کنند.
منبع:thetravel.com
مومیاییها در سراسر جهان یکی از قدرتمندترین تصاویر موجود از تاریخ باستانی ما هستند. عمل پیچیدن بدن با پارچه که امروزه نیز در برخی سنتها به چشم میخورد، به لطف مصریان، حالا بسیار شناخته شده است. اما سایر فرهنگها نیز در این زمینه آداب و رسوم مخصوص به خود را دارند. در اینجا به برخی از عجیبترین مومیاییهای اقصی نقاط جهان اشاره میکنیم، پس در لست سکند با ما همراه باشید.
بدنهای باتلاقی
در این روش خبری از تابوت و پارچه نیست. قرنها پیش در ایرلند، اجساد مردگان را داخل باتلاقها رها میکردند. شاید آنها فکر میکردند که این قبرستان گلآلود بتواند اجساد مردگانشان را بپوشاند. اما در حقیقت این وضعیت باعث حفظ اجساد حداقل بر اساس استانداردهای باستانشناسی میشد.
سر جسد یک مرد دانمارکی که در باتلاق رها شده است.
زغالسنگ چگونه جادو میکند؟ نبود اکسیژن باعث از بین رفتن باکتری میشود. اما برخی از عوامل ژنتیکی نیز از بین میروند، بنابراین این اجساد ازنظر DNA کامل نیستند و محققان تنها میتوانند بر اساس رژیم غذایی و سبک زندگی جسد یافت شده، حدس و گمانهایی درباره آنها داشته باشند.
مردی از اهالی گرابال که در باتلاق پیدا شده است.
به نوشته نشنال جئوگرافیک: برخی از دانشمندان بر این باورند که اجساد ایرلندیهای یافت شده در باتلاق متعلق به پادشاهانی باشد که به خاطر ناتوانی در حفاظت از مردمانشان در برابر بیماری یا قحطی در باتلاق رها شدهاند.
چهره فردی که بهعنوان یکی از اهالی گرابال شناخته میشود که در سال ۱۹۵۲ در دانمارک کشف شد.
اجساد متعددی که در زغالسنگ دفن شده بودند در اسکاندیناوی کشف شدند و توانستند مانند مرد دانمارکی توجه بسیاری را بهسوی خود جلب کنند.
مومیاییهای سیاه
مصریها امتیاز انحصاری مومیایی را در دست داشتند اما نمونههایی که هماکنون یافت شده از مومیاییهای مصری نیز قدیمیتر هستند. صحرای آتاکاما در شمال شیلی دارای یک قبرستان قدیمی است که آرامگاه مردمان مرموز چینکورو میباشد.
مومیایی یک نوزاد چینکورو که در موزه باستانشناسی سن میگوئل د آزاپا در شیلی به نمایش گذاشته شده است.
این قوم که حدود ۹۰۰ سال پیش در حوالی شیلی و پرو زندگی میکردند، زندگی خود را از طریق شکار و ماهی گیری میگذراندند. آنها مردگان خود را به شکل عجیبی مومیایی میکردند که به مومیاییهای سیاه معروفاند.
سر یک مومیایی متعلق به قوم چینکورو که در شمال شیلی کشف شده است.
طبق گزارش نشنال جئوگرافیک: پوست جسد کنده شده بود و مجدداً به بدن چسبانده شده بود، مانند درآوردن و پوشیدن جوراب. سپس قبل از چسباندن مجدد پوست، داخل بدن را با گیاهان مختلف، شن و ماسه و چوب پر میکردند و صورتش را با یک ماسک میپوشاندند.
مومیایی چینکورو
قدیمی بودن این مومیاییها (به باور عدهای قدیمیترین مومیاییهای جهان) به معنای عدم تأثیر دنیای امروزی بر روی آنها نیست. تغییر الگوهای آب و هوایی بر روی این مومیاییها تأثیر گذاشته است و رطوبت به نسبت زمان خشکی آن روزگار افزایش یافته است. حالا در موزه شرایطی فراهم شده تا از این مومیاییهای سیاه حفاظت بهتری به عمل آورد.
مومیاییهای چین
چین نیز روش خاصی برای حفظ اجساد در اختیار دارد که با باور عموم درباره مومیایی تفاوت دارد. کشف مومیاییهای مو قرمز نشان میدهد که چگونه هزاران سال پیش جمعیت بروی زمین پراکنده شد.
یافتن مومیاییهای چینی در سلت در سال ۲۰۰۶ توسط ایندیپندنت انجام شد. به گفته این روزنامه: «موی مردان قهوهای متمایل به قرمز با رگههایی از خاکستری است و دارای گونههایی برجسته، دماغی دراز، با لبانی برجسته و ریش هستند. سه هزار سال پیش این اجساد دارای ۶ فوت قد بودند و یک لباس دوتکه و پابندی از جنس پارچه پیچازی به پا داشتند.»
این مومیاییها را بانام “چرچن” میشناسند و اولین بار در سال ۱۹۷۸ در حوزه رود تارم کشف شدند. این رودخانه هماکنون در صحرای ترکمنستان در غرب چین قرار دارد. چرچن نام رودخانه یک شهر بیابانی است. در این مکان سه زن به همراه یک نوزاد کشف شدهاند. طبق گزارش نوزاد در داخل یک پارچه قهوهای بسیار زیبا پیچیده شده بود که با یک نوار آبی و قرمز قنداق شده بود و یک سنگ آبی بروی هریک از چشمانش قرار داده بودند.
چیزی که باعث شده این افراد به این مکان غیرمسکونی بیایند هنوز مشخص نیست اما نشانههایی از سفرهای عجیب سلت ها را در اختیار کارشناسان قرار میدهد.
مومیاییهای مصریان
مصریان باستان ایده مومیایی کردن را به جهان معرفی کردند. بر اساس نوشته نشنال جئوگرافیک: «مومیایی کردن مصریان از نظر محققان همچون گشوده شدن پنجرهای به سمت گذشته بود.»
مومیایی مصری از دوره بطلیموس
فراعنهای مانند توتانخامون افسانهای و رامسس دوم برای سفر به زندگی و جهان دوم خود در داخل پارچههای رنگی پیچیده شده بودند. یکی از کارهای ترسناکی که برای مومیایی کردن انجام میدادند، خارج کردن مغز از داخل حفرههای بینی بود که برای این کار باید مغز را به حالت مایع درمیآوردند.
اما مومیایی کردن تنها مخصوص پادشاهان و افراد بلندمرتبه اجتماع نبود. مثلاً مومیایی پرندگان در مصر برای خشنود کردن خدایان انجام میشد. گربهها نیز به خاطر حرمتی که در جامعه داشتند مومیایی میشدند.
مومیایی مصریان در موزه بریتیش
مومیاییهای مصری باندپیچیشده
طبق گزارش گاردین: «لکلک بهعنوان خدای بصیرت، خدای جادو و قضاوت و با نام توت در نظر گرفته میشد. اگر شما رئیسی داشتید که شما را اذیت کرده بود، نزد توت میرفتید و از او عدالت و دادخواهی طلب میکردید، در عوض باید یک لکلک مومیاییشده را در جشن سالانه به او تقدیم میکردید.»
بهترین مومیایی
مومیایی یک زن ریشدار که در یک خیریه در غرب فرانسه به نمایش درآمد.
مومیایی یک فرد پرویی با موهای سالم
مومیاییهای جهان
سر یک مومیایی فراعنه، ستی اول متعلق به سلسله نوزدهم پادشاهی مصر، پسر رامسس اول و سیتره و پدر رامسس دوم
به نوشته نشنال جئوگرافیک: «راهبان وقتی که به پایان زندگی خود نزدیک میشدند درحالیکه یک لوله هوا و یک زنگوله به دست داشتند وارد معبد میشدند. این راهبان هرروز زنگوله را به صدا درمیآورند تا به افراد بیرون از معبد، زنده بودن خود را نشان دهند. وقتی زنگوله دیگر به صدا درنمیآمد، لوله هوا قطع میشد و معبد مهروموم میشد.
آیا شما هم به مومیایی شدن علاقه دارید؟ به نظرتان اگر تمام انسانهای کره زمین مومیایی میشدند، چه اتفاقی رخ میداد؟ حتی تصور این همه جسد سالم هم لرزه به اندام انسان میاندازد!
منبع: thevintagenews.com
اگر تاکنون چمدان سنگینی را در سنگفرش خیابانهای شهری خارجی با خود حمل کرده باشید و یا ناامیدانه به دنبال تختهسنگی برای قراردادن کولهپشتی خود گشته باشید، حتماً بهخوبی میدانید جمعکردن وسایل برای تعطیلات، کاری است که بسیاری از ما در آن زیادهروی میکنیم. اگرچه هستند افرادی که ۳ کولهپشتی را برای دو شب محیا میکنند و یا افراد کهنهکاری که یک کولهپشتی عظیم برای پیادهروی را تنها در ۳۰ دقیقه جمع میکنند. ولی بسیاری از ما برخلاف این افراد مدت زیادی را صرف این کار میکنیم، حتی ممکن است نیمی از مدت تعطیلات را فقط در خانه و مشغول جمعآوری وسایل سفر باشیم. اما با کمی نظم و خلاقیت میتوانید با یک کولهپشتی متوسط به هر جای دنیا سفر کنید. کولهپشتیهایی که دقیقا شبیه کیفی هستند که فقط کتابهایتان را در آنها میگذارید. در لست سکند ما روش کار را به شما نشان میدهیم، پس همراهمان بمانید.
عزیزانتان را بکُشید! (از اقلام موردعلاقه غیرضروری خود چشمپوشی کنید.)
این توصیهای است که اغلب به نویسندگان جهت خلاصهنویسی میشود که راهی کاربردی در بستهبندی کولهپشتی سفر نیز میباشد.”عزیزانتان را بکُشید!”اغلب ما تمایل داریم هر آنچه که در کمد لباسمان است با خود بیاوریم اما همهی آنها ضروری نیستند. اگر قرار است مسافرت ۳ شبه داشته باشید قطعاً به ۵ دست پیراهن، ۴ شلوار و ۳ جفت کفش نیازی ندارید. اگر در مورد هرکدام از آنها درست فکر کنید هنگام دیدن لباسها متوجه خواهید شد به خیلی از آنها نیازی نخواهید داشت. به روزهای سفر خود فکر کنید و ببینید قصد انجام چه کارهایی را دارید و چه لباسهایی واقعاً مورد نیازتان است. با این رویکرد وزن کولهپشتیتان نصف خواهد شد.
کمی هوشمندی
در مورد نبردن ضروریات و لباسها نگران نباشید، زیرا همیشه برای آنها جایی پیدا می شود. اما هوشمندانه عمل کنید، برای جوراب و یا لوازم آرایشتان به کیف دیگری نیاز ندارید. جمعآوری لوازم سفر را با ملزومات بزرگتر آغاز کنید و سپس اقلام کوچکتر را در هرجایی جا دهید. میتوانید با قراردادن کفشها بقیه لوازم را مانند قطعات پازل جا بدهید، یعنی بعد از کفش، شلوارها و تیشرتها را قرار دهید. لباس زیر و جورابها در جیبهای کنار کولهپشتی جا میشود، اگر پیراهن زیبایی دارید که نمیخواهید چروک شود از محفظه لپ تاپ استفاده کنید. این محفظه فقط برای کامپیوتر شما نیست، لباس را بهدرستی تا کنید، از شکافها بهخوبی استفاده کنید و مطمئن باشید هنوز جا برای لپ تاپتان هست.
به قسمت بیرونی کولهپشتی هم فکر کنید
در جمعآوری وسایل، خلاقیت بسیار راه گشاست. کولهی خود را خیلی سنگین نکنید، بطوری که بهراحتی قادر به حرکت باشید، مخصوصاً برای مسافرت به مناطق سردسیر! زیرا در آنجا نیاز به ژاکت و لباسهای سنگینتر نیز دارید و ممکن است لباسها در کوله جا نشود. پوشیدن چند لایه لباس روی هم زمانی که در هواپیما هستید وحشتناک است، اما میتوانید یک شال پشمی به دور کمرتان ببنید و یک جفت چکمه به بند کولهپشتیتان اضافه کنید. اگر از بدن خود خلاقانه استفاده کنید خواهید دید که چقدر وسایل بیشتری را میتوانید با خود بیاورید و درعینحال در هواپیما راحت باشید. پیراهنتان را مثل کمربند به دور کمرتان ببندید و زیر پیراهن و ژاکت خود یک عایق حرارتی به تن کنید. البته برای جلوگیری از احساس گرما در هواپیما میتوانید لباس حرارتی را در هواپیما به تن نداشته باشید. شلوارهای چندلایه نیز گزینه خوبی هستند، آنها را بپوشید چراکه جای زیادی در کولهتان میگیرند. البته درآوردن شلوار اضافه در هواپیما ممکن است کمی خجالتزدهتان کند.
منبع: matadornetwork.com
مارفا (Marfa) شهری در غرب تگزاس (Texas) است که به دلیل طراحیهای خاصش معروف است اما با این وجود طراحی مجموعه ویلووی هاوس در این میان چیز دیگری است. مجموعه ویلووی هاوس در ترلینگ (Terlingua) در چند کیلومتری پارک ملی بیگ بِند (Big Bend) قرار گرفته است. این گوشهی دنجِ کویر شامل ۱۲ خانه کوچک است که در زمینی به مساحت بیش از ۱۰۰ هکتار قرار گرفتهاند. منظره آنها نیز چشمانداز کوه چیسوس و دره سانتا اِلنا است. همراه ما در لست سکند باشید تا بیشتر با این مجموعه آشنا شویم.
مغز متفکر ساخت این خانهها طراح یا معمار نیست، بلکه بنیانگذار آن کسی است که اولین هتلداری خود را تجربه میکند. لورن ورنر و تیمش سعی کردهاند با وجود اینکه طراحی مدرنی را ایجاد کردهاند ولی طرحی مطابق با زیباییهای بیگ بِند ایجاد کنند. هدف آنها این بوده است که ماهیت محیطی را حفظ کنند.
در جایجای این ساختمانها عشقِ ورنر به بیابان احساس میشود. او علاوه بر اینکه سعی کرده است از نشانههای غرب تگزاس در طراحی الهام بگیرد عناصر مختلفی ازجمله ماسهها، مرجانها و سنگهای کهربا را در کنار هم قرار داده است.
او همچنین اهمیت بسزایی برای آثار هنری که ماهیت منطقهی محل قرارگیری خانهها را منعکس میکند قائل است. تقریباً همهچیز در آنجا توسط طراحانی صورت گرفته است که یا ساکن غرب تگزاس بودهاند و یا مدتی در محل ساخت ویلووی هاوس اقامت داشتهاند.
همچنین در فضای داخلی از گل رز لسآنجلسی و در مبلمان خارجی از سرسبزی به شیوه ویرجینیایی الهام گرفته شده است. مهمانان میتوانند یکی از شفافترین و زیباترین قسمتهای آسمان تگزاس را برای داشتن خلوتی همراه با سکوت در اختیار داشته باشند.
بااینحال قسمت اشتراکی و فضای باز این محل بخصوص قسمتی که گودال آتش در آن قرار گرفته است در کنار یک نوشیدنی گرم میتواند فرصت پیدا کردن دوستان جدیدی را برای مهمانان فراهم کند.
نظر شما درباره خانههایی در دل طبیعت و سازگاری بصری آنها با محیط اطراف چیست؟
منبع: wallpaper.com