یکی از رستورانهای بانکوک پس از آنکه کاربران یوتیوب یکدیگر را برای خوردن بزرگترین برگر این رستوران به چالش کشیدند، بهسرعت بر سر زبانها افتاد. این ساندویچ برگر که مملو از حلقههای پیاز سرخشده، بیکن و مایونز است، حدود ۶ کیلوگرم وزن و ۱۰ هزار کیلو کالری دارد.
رستوران کریس استیک و برگر (Chris Steaks and Burgers)، به هرکسی که بتواند این ساندویچ بسیار بزرگ را در عرض ۹ دقیقه تمام کند، ۱۰ هزار بات (۳۳۰ دلار) جایزه میدهد، به عبارتی بهازای هر کالری، یک بات میپردازد.
مقالههای مرتبط:
غذاهای بانکوک، از غذاهای محلی تا خوراکی های غربی
با بهترین رستوران های بانکوک آشنا شوید
مالک رستوران میگوید که این برگر، بزرگترین برگر در کشور تایلند است و پس از آنکه دید، سه مشتری موفق به خوردن چنین برگر بزرگی شدند، این برنامه را به راه انداخت. هر روز افراد جدیدی که میخواهند خود را به چالش بکشند، به این رستوران میآیند.
در میان مشتریان رستوران کریس استیک و برگر که مهارت خود را در خوردن بزرگترین برگر بانکوک محک زدهاند، پارکون پرنچیوانگکون (Pakorn Porncheewangkoon) نیز قرار دارد که نتوانست در زمان تعیینشده، کل برگر را بخورد. او میگوید:
در آینده باز هم برگر خواهم خورد، اما نه به این زودی.
برگر گوشت گاو ۶ کیلوگرمی حدود ۸۳ دلار و قیمت بالاتر برای برگر با سایر گوشتها نیز موجود است.
اگر شما هم مشتاق سفر به تایلند و شرکت در این مسابقه هستید، میتوانید تور تایلند را در کجارو جستوجو کرده و بهترین آفر تور را از میان آژانسهای معتبر مسافرتی با پایینترین قیمت خریداری کنید. همچنین برای داشتن برنامهریزی دقیقتر برای سفر خود، کجارو فهرست کاملی از جاهای دیدنی تایلند را در اختیار شما قرار داده است که ضمن کسب اطلاعات لازم درباره آنها، سفر راحتتر و بهتری داشته باشید.
افتتاح گذرگاه صلح هند – پاکستان، پیروان آیین سیک به رویای خود رسیدند
پس از گذشت قریب به ۷۰ سال، پیروان آیین سیک اهل هند اکنون میتوانند با عبور از مرز بینالمللی با پاکستان بدون ویزا، از یکی از مقدسترین مکانهای این مذهب دیدن کنند. کارتارپور، یک گذرگاه مرزی ۴٫۱ کیلومتری است که معبد درا بابا نانا (Dera Baba Nana shrine) در شمالغرب منطقهی گورداسپور هند را به گردواره دربار صاحب (Gurdwara Darbar Sahib) در کارتارپور پاکستان متصل میکند.
اعتقاد بر این است که معبد سیک (Sikh temple) موسوم به معبد گردواره داربا صاحب، همان جایی است که گورو نانک (Guru Nanak)، بنیانگذار آیین سیک زندگی میکرد و در آغاز قرن شانزدهم از دنیا رفت.
مقالههای مرتبط:
حقایقی جالب در مورد هند
۱۰ شهر زیبای هند که حتما باید ببینید
راهنمای سفر به هند
۱۸ آبان (۹ نوامبر)، لحظهای تاریخی برای بسیاری از پیروان آیین سیک به شمار میرود؛ زیرا از زمان تقسیم هند بریتانیا به دو بخش هند و پاکستان، این برای اولین باری است که زائران سیک میتوانند بین این دو معبد سفر کنند. حدود ۵۰۰۰ طرفدار سیک از هند میتوانند روزانه از این گذرگاه استفاده کنند. منجیندر سینگ سیرسا (Manjinder Singh Sirsa)، رئیس کمیتهی مدیریت دهلی سیک گردواره که روز شنبه با گروهی ۵۵۰ نفری به این مکان مسافرت کرد، میگوید:
در طول ۷۰ سال گذشته، ما برای چنین اتفاقی دعا میکردیم. هیچ لحظهای شادتر از این لحظه برایم نبوده است.
محل ظهور آیین سیک
پنجاب، زادگاه آیین سیک است که بهعنوان سرزمین پنج رودخانه شناخته میشود، جایی که مذهب سیک پایهگذاری شد. این مذهب اکنون بین هند و پاکستان تقسیم شده است و بیش از ۲۷ میلیون نفر از پیروان آن در هند زندگی میکنند. کارتارپور در حدود ۱۱۸ کیلومتری لاهور در منطقهی نارووال و در امتداد رودخانهی راوی قرار دارد. در همین مکان بود که گورو نانک ۱۸ سال پایان عمرش را زندگی کرد. فلسفهی وی اساس و پایهی آیین سیک را بنیان نهاد که پنجمین مذهب بزرگ دنیا به حساب میآید و شامل اصول اساسی برابری و خدمت به دیگران است. سیرسا میگوید:
گورو نانک، بیشتر عمر خود را در کارتارپور سپری کرد. فلسفهی او در همین مکان توسعه یافت و منتشر شد و اینجا آخرین مکانی است که پیش از مرگش زندگی کرده است؛ به همین دلیل کارتارپور، مهمترین مکان آیین سیک در دنیا به شمار میرود.
هارلین سینگ (Harleen Singh) که دربارهی زنان گمشده در پنجاب دوران استعمار مستند تهیه میکند، میگوید که گورو نانک، این شهر را در سال ۱۵۱۵ بنیان نهاد، مزارع را شخم زد و خانهی خیرات راهاندازی کرد. او ادامه میدهد:
اولین گردواره دنیا (محل اجتماع و نیایش پیروان سیک) در همین مکان توسط نانک احداث شد، زیرا پیروان او از سراسر پنجاب در اینجا گرد هم میآمدند. او جانشین خود، گورو آنگاد را بهعنوان دومین معلم مذهبی در آیین سیک انتخاب کرد.
افسانه و معجزه
تغییر مسیر رودخانهی راوی، روستای اصلی را به زیر آب برد و در طول قرنها معبد آن چندین بار مورد بازسازی و نوسازی قرار گرفت. طبق یک افسانهی معروف، پس از مرگ نانک، بین هندوها و مسلمانان محلی درگیری رخ میدهد. هندوها ادعا میکنند که نانک بهعنوان معلم مذهبی آنها میخواسته که بدنش سوزانده شود؛ اما مسلمانان که او را بهعنوان همکیش خود میدانستند، قصد دفن او را داشتند. اما همین افسانه میگوید که بدن گورو نانک به گلهایی تبدیل و سپس بین این دو گروه تقسیم شده است.
تاریخی خونین
جادهی کارتارپور که در رسانههای محلی هند و پاکستان بهعنوان «گذرگاه صلح» نامگذاری شده است، جدیدترین تلاش برای بهبود روابط فرهنگی بین دو کشور به حساب میآید. پس از شکلگیری کشورهای مدرن هند و پاکستان که با خروج دولت استعماری انگلیس در سال ۱۹۷۴ اتفاق افتاد، این دو کشور با شورشهای خونینی مواجه شدند و متعاقب آن برای دهها سال به خشونت متوسل شده بودند. این خشونتها باعث فرار ۱۲ تا ۱۵ میلیون نفر از خانههایشان شد و به این ترتیب هندوها و سیکها، کشور جدیدالتأسیس پاکستان را ترک کردند و راهی هند شدند، جایی که بسیاری از مسلمانها را وادار به کوچ اجباری به پاکستان کرده بود. تخمین زده میشود که یک میلیون نفر در طول راه جان خود را از دست دادند و بسیاری از آنها قربانی خشونت شدند. مرز جدید هند و پاکستان نهتنها منطقهی پنجاب را تقسیم کرد، بلکه اتصال دو معبد مقدس را نیز قطع کرد. هارلین سینگ میگوید:
پس از این جداسازی، ساختمان متروکه و ویرانهی معبد کارتارپور به نمادی از نابودی و تخریب جغرافیای مقدس سیکها تبدیل شد.
در دههی ۱۹۸۰، قاچاقچیان بهدلیل محل استقرارشان در نزدیکی مرز، معبد گردواره دربار صاحب را تصاحب کردند. با اینکه سیکهای اهل هند میتوانستند برای ادای احترام به معبدشان، به پاکستان سفر کنند، اما این سفر بهدلیل روابط تنشآلود هند و پاکستان و نگرانیهای امنیتی، چالشبرانگیز بود. سینگ میگوید که برجهای مذهبی با دوربین دوچشمی در امتداد بخش مرزی هند احداث شد تا زائران سیک بتوانند از آنها بالا بروند و این معبد را از دور تماشا کنند. مانلین کائور سیرسا (Manleen Kaur Sirsa)، جوان ۲۱ سالهای است که در ۱۹ آبان از دهلی نو به این معبد سفر میکند. او میگوید:
ما سالها در انتظار چنین لحظهای بودهایم. من میدانم که این اتفاق، موضوع بسیار مهمی برای پدربزرگ و مادربزرگم است که بالاخره میتوانند این معبد را در طول عمرشان ببینند.
نارندرا مودی، نخستوزیر هند در ۱۷ آبان از خاک هند این گذرگاه صلح را افتتاح کرد، در حالی که عمران خان، نخستوزیر پاکستان یک روز بعد، همین کار را از خاک این کشور انجام داد. افتتاح این گذرگاه مصادف با ۵۵۰ سالگی تولد گورو نانک است که امسال در ۲۱ برگزار میشود و انتظار میرود که هزاران زائر سیک از سراسر دنیا خود را به این معبد برسانند. سیرسا میگوید که این اتفاق صرفاً برای بازدید و عکسگرفتن نیست، بلکه زمانی که زائران به این مکان میرسند، شروع به خواندن آهنگ kirtan (آهنگهای مذهبی سیک) و عبادت میکنند. سپس لانگار یا آشپزخانهی جمعی رایگان برپا میشود که در آن همهی افراد به نوبت مشغول آشپزی، خوردن، سرو غذا و همین طور تمیزکردن میشوند.
سیرسا توضیح میدهد:
گندمی که در لانگار استفاده میشود از همان مزارعی است که روزگاری گورو نانک محصولات خود را میکاشت.
بازدیدکنندگان قبل از ورود به معابد سیک باید برای تطهیر خود، دست و پایشان را بشویند یا بهطور کامل در استخر آب مقدس غسل کنند. بر اساس باور مردم، این آب که به آن آمریت گفته میشود، آبی مقدس است. مرد و زن باید سر، دست و پاهای خود را بپوشانند و کفشهایشان را دربیاورند. با توجه باورهای سیک درباره جهانشمول بودن و برابری، مردم با هر دین و مذهبی میتوانند به معابد سیک قدم بگذارند.
زائران میتوانند با پای پیاده یا خودرو از گذرگاه صلح استفاده کنند. هرچند که ترمینال مسافربری جدیدی در مرز پاکستان ساخته شده است تا به مسافران خدماترسانی کند. هارون خلید (Haroon Khalid)، نویسندهی کتاب «همگام با نانک»، میگوید:
پاکستان بهدنبال تبلیغ و نشاندادن چهرهای ملایم از خود است. دولت این کشور متوجه محوطههای ارزشمند و پتانسیل پولی که از زائران سیک وارد پاکستان میشود، شده است.
زائران سیک اهل دهلی نو برای بازدید از معبد محبوبشان باید با هواپیما به آمریتسار در شمالغرب ایالت پنجاب هند سفر کنند که فقط ۲۸ کیلومتر با مرز پاکستان فاصله دارد و از آنجا با خودرو به شهر درا بابا نانک بروند، جایی که گذرگاه صلح شروع میشود.
معبد طلایی آمریتسار یا دربار صاحب (Golden Temple) که زیارتگاه اصلی پیروان آئین سیک به شمار میرود نیز در ۵۰ کیلومتری شهر آمریتسار قرار دارد.
اگر برای سفر به هند برنامهریزی میکنید، میتوانید تور هند را در کجارو جستجو کرده و بهترین آفر تور را از میان آژانسهای معتبر مسافرتی با پایینترین قیمت خریداری کنید. همچنین برای داشتن برنامهریزی دقیقتر برای سفر خود، کجارو فهرست کاملی از جاهای دیدنی هند را در اختیار شما قرار داده است که ضمن کسب اطلاعات لازم درباره آنها، سفر راحتتر و بهتری داشته باشید.
به گزارش خبرنگار مهر، بودجه دستگاههای سیاستگذار در سال ۹۹ طبق لایحه پیشنهادی رئیس جمهور که امروز تقدیم مجلس شد، مشخص شده است .
بر این اساس بودجه بخش هزینه ای وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ۵۴۷ میلیارد و ۷۳۰ میلیون تومان هست و بخش تملک دارایی های سرمایه ای (پروژه های عمرانی ) ۷۳۲ میلیارد تومان تعیین شده است.
در مجموع بودجه پیشنهادی این وزارت خانه با احتساب بخش تملک دارایی های سرمایه ای حدود یک هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان پیش بینی شده است.این میزان نسبت به سال گذشته حدود ۲۷ درصد افزایش داشته است. سال گذشته بودجه سازمان میراث فرهنگی یک هزار و ۱۱۰ میلیارد و ۳۷۲ میلیون تومان (۱۱,۱۰۳,۷۲۰ میلیون ریال) تعیین شد که این بودجه شامل دو بخش هزینهای و تملک داراییهای سرمایهای میشد.
اعتبارات هزینه ای دستگاههای اجرایی نیز برحسب برنامه، خروجی و بهای تمام شده در اینجا آمده است. بر این اساس اعتبار بخش های مختلف به صورت جزئی تر آورده شده است.
به گزارش خبرنگار مهر، بودجه دستگاههای سیاستگذار در سال ۹۹ طبق لایحه پیشنهادی رئیس جمهور که امروز تقدیم مجلس شد، مشخص شده است .
بر این اساس بودجه بخش هزینه ای وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ۵۴۷ میلیارد و ۷۳۰ میلیون تومان هست و بخش تملک دارایی های سرمایه ای (پروژه های عمرانی ) ۷۳۲ میلیارد تومان تعیین شده است.
در مجموع بودجه پیشنهادی این وزارت خانه با احتساب بخش تملک دارایی های سرمایه ای حدود یک هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان پیش بینی شده است. این میزان نسبت به سال گذشته حدود ۱۱.۸ درصد افزایش داشته است. سال گذشته بودجه سازمان میراث فرهنگی یک هزار و ۱۱۰ میلیارد و ۳۷۲ میلیون تومان (۱۱,۱۰۳,۷۲۰ میلیون ریال) تعیین شد که این بودجه شامل دو بخش هزینهای و تملک داراییهای سرمایهای میشد.
اعتبارات هزینه ای دستگاههای اجرایی نیز برحسب برنامه، خروجی و بهای تمام شده در اینجا آمده است. بر این اساس اعتبار بخش های مختلف به صورت جزئی تر آورده شده است.
به گزارش ایسنا، یکی از شروط مجلس و شورای نگهبان برای تصویب لایحه تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تحمیل نشدن بار مالی اضافه به دولت بود. در نتیجه دولت در لایحه بودجه ۹۹ که روز یکشنبه ۱۷ آذرماه به مجلس تقدیم کرد، سهم این وزارتخانه تازهنفس را که قرار است منبع جایگزینی برای درآمدهای کاهش یافته همچون نفت باشد، ۱۲ هزار و ۷۹۷ میلیارد و ۳۵۹ میلیون ریال (۱۲۷۹ میلیارد و ۷۳۵ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان) تعیین کرد، مبلغی که ۱۳ درصد بیشتر از رقم پیشنهادی در لایحه بودجه سال ۱۳۹۸ است.
این بودجه پیشنهادی در دو بخش هزینهای به مبلغ ۵۴۷۷ میلیارد و ۳۰۳ میلیون ریال و در بخش تملک داراییهای سرمایهای ۷۳۲۰ میلیارد و ۵۶ میلیون ریال برآورد شده است.
در لایحه بودجه که براساس برنامه دستگاهها تدوین شده، برنامه «اکتشافات باستانشناسی و تاریخی» ۲۳۲میلیارد و ۶۱۵ میلیون ریال، «تامین، حفاظت، مرمت و معرفی میراث غیرمنقول، ناملموس، طبیعی و فرهنگی» ۳۶۶۷ میلیارد و ۸۷۳ میلیون ریال، «تامین، حفاظت، مرمت و معرفی اشیای فرهنگی و تاریخی» ۲۰۶ میلیارد و ۶۱۰ میلیون ریال، «شناسایی و حفظ میراث فرهنگی ناملموس» ۲۰ میلیارد ریال، «گسترش خدمات موزهای» ۲۰۲۳ میلیارد و ۱۸۸ میلیون ریال، «بررسی، شناسایی، تجهیز، مرمت و آمادهسازی آثار بناها، بافتها و محوطههای باستانشناختی و تاریخی» ۱۰۲میلیارد و ۸/۲۰میلیون ریال، «جذب گردشگران ورودی» ۳۲۲۹ میلیارد و ۷۹۰ میلیون ریال، «توسعه گردشگری داخلی» ۱۳۶۵ میلیارد و ۴۴۶ میلیون ریال، «توسعه سرمایهگذاری و اقتصاد گردشگری» ۳۵۷میلیارد و ۷۲۹ میلیون ریال، «توسعه گردشگری پایدار و الکترونیک» ۱۲۲ میلیارد ریال، «احیا و رشد تولیدات صنایع دستی» ۴۲۶ میلیارد و ۸۲ میلیون ریال، «طراحی و ترویج صنایع دستی» ۲۹۰ میلیارد و ۳۳۰ میلیون ریال، «حمایت از توسعه صادرات صنایع دستی» ۴۲۰ میلیارد و ۲۳۵ میلیون ریال، «برنامه پژوهشهای کاربردی در زمینه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» ۲۷۸ میلیارد و ۳۲۲ میلیون ریال، «برنامه آموزشهای مهارتی در حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» ۵۴ میلیارد و ۳۱۹ میلیون ریال برآورد شده است.
جزییات بودجه پیشنهادی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برای سال ۹۹ به این شرح است:
برترینها: آیا میدانستید اختلالی به نام «سندرم شوهر بازنشسته» هم وجود دارد؟ این سندرم، زنان خانه داری را تحت تاثیر قرار میدهد که شوهرانشان بازنشسته شده و حالا هر روز در خانه هستند. خیلی از این خانمها دچار احساس خستگی و فرسودگی، تحریک پذیری عصبی و بینهایت افسرده میشوند.
تئوری سندرم شوهر بازنشسته (Retired Husband Syndrome)، سی سال پیش توسط دکتر چارلز کلیفورد جوهانسون ارائه شد که گفتگوهایی با زنان خانهداری داشت که همسرانشان بازنشسته شده و از در خانه بودن مردهایشان شاکی بودند. این زنان احساس بدی داشتند و دلشان میخواست فریاد بزنند، چون شوهرانشان مدام جلوی دست و پایشان بودند و آنها را دیوانه کرده بودند!
به نظر میرسد زنان ژاپنی بیشتر از بقیهی زنان از سندرم شوهر بازنشسته رنج میبرند. بیش از ۹۰ درصد از خانمهای ژاپنی که بالای ۶۵ سال دارند، هرگز بیرون از خانه کار نکردهاند، بنابراین وقتی ناگهان با این مشکل روبرو میشوند که شوهرانشان، هفت روز هفته و بیست و چهار ساعت شبانه روز در خانهاند، تعادل زندگی و امورشان به هم میخورد. آمار طلاق در میان زوجهای بازنشسته در ژاپن، طی ۲۰ سال اخیر به شدت افزایش یافته است.
آیا شما هم از تبعات بازنشستگی شوهرتان میترسید؟ نگران هستید که او قرار است تمام روز ور دل شما بنشیند و نمیدانید با او چه باید بکنید؟ آیا فکر میکنید بیکاری و اینهمه وقت آزاد، ممکن است شوهرتان را بدخلق و لجباز و ناسازگار کند؟ یا شاید هم تا الان این اتفاقها افتادهاند!
بازنشستگی میتواند هم برای مرد و هم برای همسرش که هنوز برای این تغییر اساسی آماده نیستند، سخت و ناراحت کننده باشد. به طور کلی مردها خودشان را با کارشان و نقشی که در حرفهشان دارند تعریف میکنند و سپس خود را شوهر و پدر میدانند. از طرفی دیگر، زنها چند نقش را همزمان حفظ میکنند و فرقی نمیکند کارشان در بیرون از خانه چه باشد و معمولا اجتماعیتر از مردها هستند؛ بنابراین عجیب نیست که بازنشستگی میتواند احساس آشفتگی و سردرگمی و تنهایی به مردها بدهد و آنها را به همسرشان وابستهتر کند. در نتیجه بازنشستگی گاهی واقعا منجر به نوعی جدیدی از استرس و اختلاف در رابطه زناشویی میشود. زنانی که از بازنشستگی همسر خود ناراحت و عصبانیاند (دچار سندرم شوهر بازنشسته شدهاند) اغلب علت را اینگونه عنوان میکنند:
شوهرم توقعاتش زیاد و غیرمنطقی شده، مثلا با اینکه خودش وقت آزاد دارد انتظار دارد من همیشه برایش غذا درست کنم.
شوهرم واقعا آداب معاشرت را فراموش کرده و بیادب شده.
شوهرم دست و پا چلفتی شده و بدون من هیچ کاری را نمیتواند درست انجام بدهد و من باید مدام به او بگویم چه بکند و چه نکند.
شوهرم دربارهی همه چیز غُر میزند و ایراد میگیرد.
شوهرم در کارهای مربوط به من دخالت میکند و سرک میکشد.
نکاتی برای نجات از سندرم شوهر بازنشسته
یادتان باشد، بازنشستگی ربطی به تنبلی ندارد. بازنشستگی مرحلهای طبیعی از زندگی برای افراد شاغل است که پنجرهای کاملا جدید به زندگی باز میکند، اما نیاز به برنامه ریزی، درایت و منطق برای لذت بردن از این دوران و کنار آمدن با بحرانهای آن دارد.
سراغ رویاهایتان بروید و برایشان برنامه ریزی کنید. زوجهایی که طی سالهای زندگی مشترک خود عادت کردهاند با هم برای مسائل مالی و خانوادگی و … برنامه ریزی کنند، در دوران بازنشستگی موفقتر عمل میکنند. حتما شما هم رویاهایی داشتهاید که مشغلهی کار و زندگی و امور بچهها به شما اجازه نداده به دنبالشان بروید. با همسرتان حرف بزنید و ببینید امکان برآورده کردن کدام یک از خواستهها و برنامههایتان را دارید.
فعالیتهایی انجام دهید که هر دوی شما از آن لذت میبرید. اکنون که همسرتان بازنشسته شده، زمان زیادی برای با هم بودن دارید. انجام فعالیتهای مناسبی که برای هر دویتان جالب باشد میتواند از تنش و استرستان کم کند و شرایطی فراهم کند که از بودن در کنار هم به جای اینکه حرص بخورید لذت ببرید.
برای هر کدامتان یک فضای شخصی در خانه در نظر بگیرید و به هم اجازه دهید به علاقه مندیهای فردیتان برسید. همهی ما به فضا و زمانی برای خودمان نیاز داریم تا تنها باشیم و به کاری که دوست داریم بپردازیم. به فضای خصوصی هم احترام بگذارید و از اینکه زمانهایی را فقط اختصاص به خودتان دهید، احساس گناه نکنید. زمانهایی که تنها هستید و به فعالیت محبوبتان مشغولید، در واقع برای سایر زمانها که در کنار همسر و فرزندانتان هستید انرژی میگیرید و شارژ میشوید.
در مورد احساسات و نگرانیها و ترسهایتان در این مرحلهی جدید از زندگی، راحت و صمیمی با همسرتان حرف بزنید. همسرانی که از ترسها و نگرانیهایشان با هم حرف نمیزنند، معمولا در درک عقاید و رفتارهای همدیگر به مشکل برمیخورند. مثلا مردی که تمام روزش را با کار و حرفهاش پُر میکرده و حالا اجبارا زودتر بازنشسته شده ممکن است بابت اینکه دیگر کار نمیکند عصبانی و آشفته باشد. اگر با همسرش در مورد نگرانی و ناراحتی که دارد حرف نزند، او را با رفتارهایش غافلگیر و آزرده خواهد کرد. ارتباط همیشه، مهمترین جزء از رابطه است که اکنون مهمتر هم شده است.
برای گوش دادن به حرفهای همسرتان وقت بگذارید. خیلی وقتها، خصوصا زمانی که تنشی وجود دارد، فکر میکنیم میدانیم طرف مقابل چه دارد میگوید و برای شنیدن حرفهایش حوصله نمیکنیم، در واقع اصلا به آنچه میگوید گوش نمیدهیم. رابطه به همدلی نیاز دارد و همدلی زمانی است که درد و نگرانیها و ترسهای طرف مقابلتان را احساس کنید. در این مرحله یا بحران از زندگی، نیاز به همدلی بیشتر میشود.
نسبت به هم مهربانتر باشید. مهربانی واگیر دارد. وقتی با همسرتان مهربانی میکنید و ملایمت به خرج میدهید، او کمتر میتواند از دستتان عصبانی بشود و به شما پرخاش کند. مهربانی کمک میکند ارتباط تان قویتر شود و بیشتر ملاحظهی هم را بکنید.
نکتهای که نباید فراموش کنید این است که شما نمیتوانید همسرتان را تغییر دهید. همهی ما یاد گرفتهایم که نمیتوانیم دیگران را تغییر دهیم، بلکه فقط میتوانیم خودمان را تغییر دهیم. شما میتوانید روی دیگران تاثیر بگذارید و این دقیقا همان کاری است که باید بکنید. با برنامه ریزی جدید برای دوران بازنشستگی میتوانید روی زندگی زناشوییتان اثر بگذارید و از این طرق کنترل امور را به دست بگیرید. اگر هر دو اهل ورزش هستید میتوانید از این به بعد با هم ورزش کنید، با هم به خرید بروید، با هم غذا درست کنید یا اینکه برنامه ریزی کنید چه زمانی شما و چه زمانی همسرتان آشپزی کند، به دیدار دوستانتان بروید، در فعالیتهای خیرخواهانه شرکت کنید و البته اوقات شخصی خود را نیز در برنامه بگنجانید.
اگر همسرتان بعد از بازنشستگی افسرده شده …
گاهی دست از کار کشیدن و بازنشسته شدن میتواند آنقدر استرس برانگیز باشد که فرد احساس افسردگی کند و این مسئله بیشتر از آنچه فکر میکنید شایع است. اگر همسرتان با افسردگی بعد از بازنشستگی دست و پنجه نرم میکند یا اصلا حال و حوصلهی روزهای بازنشستگیاش را ندارد، بهترین کار این است که او را تشویق کنید در مورد احساسش حرف بزند و او را وارد فعالیتهایی کنید. اغلب بیحوصلگی به این دلیل روی میدهد که همسر شما احساس میکند دیگر مفید نیست یا کسی به او نیاز ندارد و این مسئله نیز با تعیین هدف جدید و پذیرفتن مسئولیت برطرف شدنی است.
اگر همسرتان هیچ کاری نمیکند …
شاید احساس کنید همسرتان بعد از بازنشستگی تنبل شده و هرگز از خانه بیرون نمیرود یا زیاد تلویزیون تماشا میکند. شاید همسر شما تنبل یا بیانگیزه نیست بلکه برداشت او از بازنشستگی، هیچ کاری نکردن است. بسیار خب ایرادی ندارد، اما مسئله اینجاست که اگر شما برنامهی دیگری داشته باشید، این رفتار و طرز فکر میتواند خودخواهانه به نظر برسد. پس چه باید بکنید؟ با همسرتان با صبر و حوصله حرف بزنید و به او بفهمانید که لحظاتی در زندگی وجود دارد که تکرار شدنی نیستند و نباید با غفلت آنها را از دست بدهید، چون هیچوقت نمیدانید زندگی چقدر برای بیشتر باهم بودن به شما فرصت میدهد.
اگر همسرتان هرگز از خانه بیرون نمیرود …
وقتی کسی خودش را از دیگران کنار میکشد، مثلا هرگز دوست ندارد از خانه خارج شود، لزوما به این دلیل نیست که نمیخواهد با دیگران برخورد کند، بلکه میتواند علامت این باشد که ناراحت و افسرده است یا دچار بیرون هراسی (agoraphobia) شده است. نکته اینجاست که ممکن است این رفتار بیشتر به احساس خود شما برگردد. اگر شما از این ناراحتید که همسر بازنشستهتان هرگز از خانه بیرون نمیرود، شاید به این دلیل است که میخواهید زمانی را در خانه تنها باشید. یا شاید دوست دارید با هم بیرون بروید و کارهایی بکنید. پس اول باید ببینید چرا میخواهید همسرتان بیشتر از خانه بیرون برود. با او حرف بزنید و نظر و احساسش را بپرسید تا نظر شما جنبهی محبت و توجه داشته باشد نه انتقاد و بهانه جویی.
اگر همسرتان همیشه بداخلاق و غُرغُرو است …
به نظر میرسد بعضی از مردها با بالا رفتن سن بدخلق میشوند و شما تنها نیستید. انگار این مردها از هر چیزی میتوانند ایراد بگیرند و غرولند کنند، از رفتار همسایه گرفته تا برنامههای تلویزیون! شاید به دلایلی که در بالا گفتیم، همسرتان حس خوبی نسبت به روزهای بازنشستگیاش ندارد و این حس را بدین صورت بروز میدهد و یا شاید هم از اول بداخلاق بوده، اما چون تمام روز سرکار بوده است و زمان کمتری را با او میگذراندهاید متوجه نشدهاید!
اما اگر نوسانات خلقی همسرتان بخشی از شخصیت او نیست و بعد از بازنشستگیاش روی داده میتواند علامتی از افسردگی یا آلزایمر زودهنگام باشد. اگر تغییرات خلقی همسرتان جوری است که حتی دوست ندارید با کسی معاشرت کنید، بهتر است از یک مشاور حرفهای کمک بگیرید. ممکن است همسرتان نگرانیهایی داشته باشد یا خسته و ناامید شده باشد و از این بابت که نمیداند باقی زندگیاش چطور خواهد بود، مضطرب است. به هر حال این احتمالات را بررسی کنید، شاید فقط به این نتیجه برسید که همسرتان تبدیل به یک پیرمرد غرغرو شده!
بازنشستگی قرار نیست رابطه و زندگیتان را بهم بزند، بلکه صرفا یک تغییر است و هر تغییری با استرس همراه است. بین خودتان راههای ممکن برای حفظ آرامش و ارتباط بهتر و ضمنا حفظ فضای شخصیتان را پیدا کنید تا از این مرحله از زندگیتان لذت ببرید.
به گزارش ایسنا، “ساختمان موسوم به جیپ بلیز” در خیابان اکباتان تهران، تیر ماه امسال در فهرست مزایدههای منتشر شدهی شرکتی دولتی در روزنامههای کثیرالانتشار دیده شد. بنایی تاریخی که متعلق به شرکت ماشینسازی جیپ که توسط وارطان در دوره پهلوی دوم ساخته شد، اما از حدود ۳۰ سال گذشته متروکه مانده بود، بعد از کاربریاش به عنوان دفتر شرکت جیپ، مدتی نیز دفتر فروش داروهای کارخانه «لدرولی» خاندان خسروشاهی بود و پس از آن هرچند در مالکیت شرکت پارسا درآمد، اما فقط مدت کوتاهی دفتر این شرکت بود و سپس متروکه شد.
ساختمانی که از نظر پلان معماری، بخصوص معماری مدرن در بین معماریهای همدوره خود مطرح بود، قیمت پایهی آن در زمان مزایده، دو هزار و ۶۶۳ میلیارد ریال اعلام شده بود.هر چند مزایدهی یک بنای تاریخی به منزلهی تخریب آن نخواهد بود اما در این میان یک نکته این احتمال را قویتر میکند که مالک بعدی بتواند راحتتر برای تخریب آن قدم بردارد. هر چند بهمن ۱۳۹۱ محسن علمدار – معاون وقت میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران – در گفتوگو با ایسنا اعلام کرده بود: ساختمان «جیپ» در خیابان اکباتان در هشتمین همایش شورای سیاستگذاری ثبت شد، اما هیچ شماره و تاریخِ ثبتِ رسمی از این بنای تاریخی در میراث فرهنگی استان تهران وجود نداشت.
اکنون علیاصغر مونسان -وزیر میراث فرهنگی – لوح ثبتی این بنای تاریخی را قرار گرفته در میدان امام خمینی ، خیابان اکباتان، بین خیابان سعدی و ملت (ضلع شمالی خیابان اکباتان) را به شماره ۳۲۵۵۳ در تاریخ پنجم مرداد ۱۳۹۸ امضا کرده است.
“دژ تاریخی رشکان”، یادگار اشکانیها در طول سالهای گذشته، یکی از بیپناهترین آثار تاریخی است که به جز ماشینآلات روغنی، کثیف و سنگین کارخانههای اطرافش، هیچ چیز دیگری را به چشم نمیبیند، به جز حضور گاه و بیگاه گردشگرانی که از سالهای دور از وجود چنین اثر تاریخی در این محوطه آگاهاند.
شاید ثبت ملی این محوطهی تاریخی و ارزشمند که با توجه به حضور باستانشناسان در دهههای گذشته، گمان میرفت تاریخ ثبت ملی آن به نیم قرن قبل برگردد، بتواند زنگِ هشدارها را برای جلوگیری از هر نوع تخریب در این محوطه آرامتر کند و حتی امکانِ فروش بلیت ورودی برای این تپهی ۲۳۰۰ ساله را از گردشگران فراهم کند، البته بعد از برداشتن نخستین قدمها برای حفاظت از این دژ باستانی چند هزار ساله.
مونسان سرانجام لوح ثبتی، دژ تاریخی رشکان در شهرستان ری، بخش مرکزی، شهر ری، صفائیه، خیابان رشکان، را که ۲۶ تیر امسال به شماره ۳۲۵۴۶ ثبت شده بود، را امضا کرد.
حمید فرخنژاد – بازیگر سینما – یکی از نخستین کسانی بود که نسبت به وضعیت “پادگان ۰۶ “ در منطقه ۳ خیابان پاسداران بین گلستان دهم و خیابان شهید حسین بطاحی به عنوان یک اثر تاریخی در دل تهران، هشدار داد.
او مهر دو سال گذشته در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشت: «سه سال است هر روز میبینم چه بلایی سر «پادگان ۰۶» میآید، درختانی که آب به خود نمیبینند و بناهای قدیمی که از بیتوجهی فرتوت شدهاند و هیچکس به فکرشان نیست.» محوطهای نظامی در چهارراه پاسداران تهران که سربازانِ آموزشیاش آنجا را «جهنم سبز» مینامیدند و او سرانجام طاقتاش تاق شد و نسبت به این محوطهی نظامی و تاریخی اظهار نگرانی کرد و نسبت به آنچه در طول سه سال گذشته از وضعیت این پادگان دیده بود، هشدار داد.
هشداری که هر چند بعد از ثبت ملی این اثر تاریخی یعنی ۱۰ اردیبهشت امسال به شماره ۳۲۵۱۵ بود اما سرانجام لوحِ این اثر تاریخی هم با امضای وزیر وزارتخانه میراث فرهنگی به دستگاههای ذیربط ابلاغ شد تا شاید حفاظت از آن محوطهی تاریخی هم بهتر انجام شود.
“بانک ملی شعبه دانشگاه تهران” نیز از دخل و تصرفهای گاه و بیگاه هر چند کمتر از دیگر بناهای تاریخی تهران، مستثنی نبوده است. آبان سال ۱۳۹۴ مسوولان بانک تصمیم گرفتند فقط یک عمل به ظاهر زیبایی روی بنای «بانک ملی» انجام دهند، اقدامی که نمیدانستند با انجامش نه تنها زیرابرویش را برنمیدارند بلکه چشمش را کور میکنند، به اندازهای که معماران نگران را مجبور به تحصن کردند.
هر چند در آن زمان «بانک ملی» شعبه دانشگاه تهران، ثبت ملی نشده بود، اما به واسطهی قرارگرفتناش در حریم درجه دو «دانشگاه تهران»، انجام هر اقدامی برای این بنا نیازمند رعایت مقررات و ضوابط خاص خود بود و هشدارها باعث شدند تا همتی مدیرعامل بانک ملی ایران دستور توقف فوری این اقدام و برگرداندن نمای شعبه مذکور به همان حالت قبلی را بدهد.
در حال حاضر نیز با ثبت بانک ملی خیابان انقلاب، روبهروی دانشگاه تهران، بین خیابان ابوریحان و خیابان دانشگاه در فهرست آثار ملی در هشتم مرداد امسال به شماره ۳۲۵۹۵ وزیر میراث فرهنگی لوح ثبتی ان را امضا کرد.
کاخ سلطنتآباد تهران
“مجموعه سلطنتآباد”، در خیابان پاسداران، خیابان شهید حسین بطاحی که ۱۰ اردیبهشت امسال شمارهی ثبتی ۳۲۵۱۶ را گرفت، از مجموعه تسلیحاتی است که سازمان صنایع دفاع در دوره پهلوی اول ساخته است، این مجموعه که در عرصهی کاخهای سلطنتآباد قرار دارد، سولههای صنعتی بزرگی را شامل میشود که برای ساخت تسهیلات نظامی استفاده میشد.
در هر کدام از پنج لوح ثبتی که وزیر وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به صورت جداگانه امضا کرده و نسخهی اصلی آن به دفتر انوشیروان محسنی بندپی – استاندار تهران – فرستاده شده؛ نوشته شده است: «در اجرای بند (ج) ماده واحده قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور مصوب ۱۳۶۴ مجلس شورای اسلامی و بند ششم ماده سوم قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنکی کشور مصوب ۱۳۶۷ مجلس شورای اسلامی مبنی بر ثبت آثار ارزشمند منقول و غیرمنقول فرهنگی – تاریخی در فهرست آثار ملی و فهرستهای ذیربط، مراتب ثبت اثر فرهنگی – تاریخی …. ( نام اثر و موقعیت جغرافیایی آن) که پس از طی تشریفات قانونی لازم به شماره ثبت (-) در تاریخ (-) در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، ابلاغ میشود.
اثر مذکور تحت حفاظت و نظارت این سازمان است و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام و عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود، برابر مواد ۵۵۸ لغایت ۵۶۹ از کتاب پنجم قانون مجازاتهای اسلامی، تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده، جرم محسوب میشود و مرتکب مشمول مجازاتهای قانونی خواد شد و مرمت و بازسازی اثر صرفا با تایید و نظارت این سازمان ممکن خواهد بود.
خواهشمند است دستور فرمایید مراتب جهت اطلاع و اجرا به مقامات و مسوولان ذیربط در استان، ابلاغ و از نتیجه این سازمان را مطلع کنید.»
همچنین پینوشت این لوحهای ثبتی به دفتر ۲۴ مسوول دیگر فرستاده میشود؛ «معاون رییس جمهور و رییس سازمان برنامه و بودجه کشور»، «دادستان عمومی و انقلاب استان تهران، جهت آگاهی و دستور انعکاس مراتب ثبت به مراجع قضایی»، «رییس دادگستری استان تهران»، «مدیر کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران»، «فرماندار شهرستان تهران برای لحاظ کردن در طرحهای توسعه و عمران»، «مدیر کل راه و شهرسازی استان تهران برای اطلاع و لحاظ کردن ضوابط در تهیه و اجرای طرحهای توسعه و عمران منطقه مربوط»، «رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان تهران»، «مدیر بنیاد مسکن انقلاب استان تهران برای لحاظ کردن در طرحهای توسعه و عمران»، «فرماندهی نیروی انتظامی شهرستان تهران»، «رییس اداره ثبت و اسناد و املاک شهرستان تهران»، «شهردار تهران برای لحاظ کردن در طرحهای توسعه و عمران»، «رییس شورای شهر تهران»،« رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی»، «معاون میراث فرهنگی وزارتخانه»، «معاون گردشگری وزارتخانه»، «معاون سرمایهگذاری وزارتخانه»، «امور حقوقی و مجلس»، «مشاور وزیر و مدیر کل دفتر ریاست»، «مدیرکل روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارتخانه»، «مدیر کل دفتر ثبت آثار تاریخی وزارتخانه»، «مدیر کل دفتر حفظ و احیای بناها و بافتها و محوطههای تاریخی»، «مدیر کل امور حقوقی و املاک»، «فرماندهی یگان حفاظت وزارتخانه»، «مدیر کل میراث فرهنگی استان تهران»، «مدیر مرکز اسناد و کتابخانه ملی» و «رییس گروه ثبت آثار فرهنگی تاریخی».
جدیدترین جاذبهی گردشگری نروژ، یک بنای معماری جذاب و خیرهکننده بهنام دوال (The Whale) است که این فرصت را به گردشگران منطقهی آندینیس (Andenes) در جزیرهی آندویا (Andøya) میبخشد که در این منطقه، شاهد مهاجرت نهنگها از نزدیک باشند.
مجموعه مقالات راهنمای نروژ
ساختمان مذکور که در فاصلهی ۳۰۰ کیلومتری در شمال مدار شمالگان قرار دارد، از مناظری دیدنی از چشماندازهای طبیعی و ناهموار این جزیره برخوردار است و انتظار میرود که تا سال ۲۰۲۲ باز شود. آبهای سرد و تیرهای که به عمق ۱۰۰۰ متر در ساحل شمال غربی آندویا جریان دارد، هر سال ماهیهای مرکب زیادی را به خود جذب میکند که آنها نیز، نهنگهایی را به این منطقه میکشانند که عاشق اسپرم اینگونه ماهیها هستند. در نتیجه، تماشای نهنگها تبدیل به تفریح پرتماشاگری در آندینیس شده است؛ طوری که این منطقه هر سال بیشاز ۵۰ هزار بازدیدکننده دارد.
شرکت معماری دانمارکی دورته ماندراپ (Dorte Mandrup) برای خلق ساختمان دوال (The Whale) انتخاب شده است. این شرکت میگوید طراحی ساختمان این بنا بهگونهای است که گویی از دل طبیعت دیدنی نروژ سر بر آورده است.
در توضیحات شرکت آمده است:
ساختمان مانند تپهای نرم از دل ساحل صخرهای بیرون میآید؛ گویی یک هیولا، لایهی نازکی از پوستهی زمین را برچیده و حفرهای زیر آن ایجاد کرده است.
از گردشگران و محلیها دعوت میشود تا روی سقف ساختمان رفته و نگاهی به چشماندازهای دستنخوردهی اقیانوس، کوهها، آفتاب نیمهشب یا شفقهای شمالی رقصان در آسمان بیندازند.
سقف منحنی ساختمان پوشیده از سنگهایی خواهد بود که پیوند میان مناظر نروژی و ساختمان را برقرار میکند. این ساختمان شامل فضاهای نمایشگاهی، ادارات، یک کافه و یک فروشگاه خواهد بود و داستان ساکنان بزرگ دنیای زیر آب را بازگو میکند.
بوری برگلاند (Børre Berglund)، مدیرعامل شرکت Whale AS و سرپرست هیئت داوران برای انتخاب این طرح معماری، میگوید:
این ساختمان شاعرانه و بیادعا و در عین حال، بسیار هیجانانگیز و نامتعارف است.
با وجود چنین پیشنهاد فوقالعادهای، آنچه را که برای ساخت یک جاذبهی دیدنی در سطح جهانی نیاز است را در اختیار داریم.
برای آشنایی با سایر جاهای دیدنی نروژ و رزرو تور نروژ میتوانید از موتور جستجوی کجارو کمک بگیرید و بهترین و مناسبترین تورهای اروپا را از این طریق انتخاب کنید.
برای سفر در سال ۲۰۲۰ به کدام نقطه از دنیا سفر خواهید کرد؟ اگر طبق توصیههای نشنال جئوگرافی عمل کنید، در سال آینده برای تماشای فُکها راهی کبک خواهید شد، برای کوهنوردی به مجارستان میروید یا شجاعت خود را با عبور از روی بلندترین پل دنیا در گوئیژو چین به بوتهی آزمایش میگذارید. در این مقاله از کجارو، اطلاعات بیشتری از فهرست نشنال جئوگرافی در اختیار شما میگذاریم.
سایت نشنال جئوگرافی بهتازگی در جدیدترین فهرست بهترین سفرها، ۲۵ مقصد برتر دنیا برای سفرهای تحولآمیز در سال ۲۰۲۰ را معرفی کرده است.
جورج استون (George Stone)، سردبیر اجرایی سفر در نشنال جئوگرافی میگوید:
بهترین سفرها (Best Trips) شامل فهرست سالانهی ما از جاهایی است که گردشگران باید بروند، اطلاعاتی است که باید بدانند و اینکه چطور دنیا را در سال پیش رو بگردند. برای تهیهی این فهرست با سردبیران نشنال جئوگرافی در سراسر دنیا و همین طور عکاسان، نویسندگان، کاوشگران و مسافران پرشور همکاری داشتیم تا جاذبههای مهم دنیا برای تماشا و مکانهایی برای اقامت در سال ۲۰۲۰ را معرفی کنیم.
این انتخابها به چهار دستهبندی تقسیم شدهاند: فرهنگ، شهر، طبیعت و ماجراجویی.
بهترین گزینههای فرهنگی برای سال ۲۰۲۰
سال آینده، گردشگران عاشق غذا باید راهی آستوریاس در اسپانیا شوند که با خورشهای خوشمزهی فابادا و پنیرهای کابرالس پذیرای آنها خواهد بود، یا مندوزا در آرژانتین را انتخاب کنند، جایی که حدود دوسوم از نوشیدنیهای آرژانتینی را تولید میکند.
آن دسته از گردشگرانی هم که به تاریخ علاقهمند هستند، میتوانند از گوبکلیتپه در ترکیه دیدن کنند که قدیمیترین مکان پرستش و رسوم دینی دنیا شمرده میشود. به کاوش در میراث مایاها در نقاطی از گواتمالا مثل تیکال مشغول شوند یا با تماشای میراث معماری رامسس دوم، فرعون مصر باستان در ابو سمبل در بهت و حیرت فرو روند.
آستوریاس، اسپانیا
استان گوئیژو، چین
گوبکلیتپه، ترکیه
مایا، گواتمالا
استان مندوزا، آرژانتین
ابو سمبل، مصر
بهترین شهرها برای سال ۲۰۲۰
نشنال جئوگرافی توصیه میکند که گردشگران در سال ۲۰۲۰ پس از عبور از مکزیکو سیتی، راهی شهر پرهیاهوی پوئبلا شوند که حدود دو ساعت رانندگی با شرق مکزیکو سیتی فاصله دارد و در آنجا شاهد معماری استعماری مزین به رنگهای شاد و ۳۶۵ کلیسا باشند.
بهترین شهرهای اروپا برای بازدید در سال آتی عبارتاند از شهر تلچ در جمهوری چک با خانههای سبک باروک؛ موستار از شهرهای بوسنی و هرزگووین، جایی که پل تاریخی موستار را در خود جای داده است؛ شهر پارما در ایتالیا که کلیهی ژامبونهای خوشمزهی پارما و پنیر پارمزان از همین منطقه نشئت میگیرند.
اگر عاشق فُک هستید، به جزایر مگدالن در کبک کانادا بروید. دوستداران لاکپشت نیز میتوانند به مالدیو سفر کنند، جایی که یک تفرجگاه چهار فصل با مرکزی برای توانبخشی لاکپشتها دارد.
اما اگر دوست دارید گاومیشهایی که آزادانه به اینسو و آن سو در حرکت هستند را تماشا کنید، قطعاً باید به جنگل بیاوویسکا بروید که بزرگترین جمعیت گاومیش اروپایی آزاد دنیا را در خود جای داده است.
جزایر مگدالن، کبک، کانادا
بیابان کالاهاری، بوتسوانا
جنگل بیاوویسکا، بلاروس و لهستان
مسیر ملی آبی، مجارستان
جزایر قناری، اسپانیا
مالدیو
پارک ملی گرند کنیون، آریزونا
بهترین گزینههای ماجراجویی برای سال ۲۰۲۰
ولز با اینکه کشور کوچکی به حساب میآید، اما مجموعهای از جاذبههای مختلف از جمله تعداد زیادی قلعه، سواحل بکر فوقالعاده زیبا و برخی از چشمگیرترین کوهستانها در آن به چشم میخورد. هیئت گردشگری ولز برای استفاده از این جاذبههای متعدد اقدام به راهاندازی مسیر ولز کرده است که شامل سه مسیر گردشگری میشود، از نقاط مختلف ولز عبور میکند و قطعاً یکی از نقاطی است که گردشگران عاشق ماجراجویی باید تجربه کنند.
در فهرست نشنال جئوگرافی به مناطق کمبازدیدی نظیر منطقهی توهوکو در ژاپن و شبهجزیرهی کامچاتکا در روسیه نیز اشاره شده است که با وجود برف بسیار زیادش، بازدیدکنندهی چندانی ندارد.
اگر قصد سفر به هر یک از این شهرها و کشورها را دارید، همواره میتوانید از طریق کجارو، ارزانترین تورهای خارجی به مقصد مورد نظر خود را یافته و از فروشندههای معتبر خرید کنید.
به گزارش خبرگزاری رویترز، اولین پل جادهای برای برقراری ارتباط بین روسیه و چین تکمیل شد. این پل شهر بلاگووشچنسک در روسیه را به شهر هایهه در چین متصل میکند. این پل با هدف افزایش رفتوآمد بین دو کشور ساخته شد.
رویترز گزارش داده است که وزارت توسعهی شرق دور و قطب شمال روسیه با اعلام این خبر در روز جمعه، گفت که پل مذکور از بهار ۲۰۲۰ بهروی همه باز خواهد شد. عملیات احداث این پل که روی رودخانهی آمور بنا شده است، شامل ساختن جادهای جدید به مسافت ۲۰ کیلومتر بود و توسط شرکت روسو – چاینز (Russo-Chinese) انجام شد.
واسیلی اورلوف، فرماندار منطقهی آمور، به خبرگزاری رویترز گفت:
ما در حال ایجاد مسیر حمل و نقلی بینالمللی جدیدی هستیم. این کار به ما این اجازه را خواهد داد تا به ظرفیت کامل حمل و نقلی خود دست یابیم.
خبرگزاری دولتی روسیه TASS در ژانویهی گذشته طی گزارشی گفته بود که عملیات ساختوساز پل مذکور در سال ۲۰۱۶ و با هزینهای در حدود ۱۹٫۸ میلیارد روبل آغاز شد. این پل، یکی از جدیدترین پروژههای عمرانی به شمار میآید که با هدف ایجاد پیوند بین دو شهر طراحی و اجرا شده است.
قرار است تلهکابین مرزی بین دو شهر بلاگووشچنسک و هایهه در سال ۲۰۲۰ راهاندازی شود. طراحی این تلهکابین بهعهده شرکت معماری هلندی UNStudio بود و زمان سفر بین دو شهر با استفاده از این تلهکابین در حدود هفت و نیم دقیقه تخمین زده میشود.