دسته: اخبار ورزشی

به گزارش ایسنا، مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی فوتبال ایران قرعه کشی شد که این مرحله از مسابقات دوم دی ماه برگزار می‌شود.

در حساس‌ترین بازی این مرحله استقلال و سپاهان در ورزشگاه آزادی به مصاف هم می‌روند و پرسپولیس مهمان شهرداری ماهشهر است.

هنوز ساعت دقیق مسابقات اعلام نشده اما اگر تغییری رخ ندهد، مسابقات دوم دی ماه برگزار خواهد شد.

برنامه مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی:

میزبان – میهمان

* استقلال –  سپاهان

* شهرداری ماهشهر  – پرسپولیس

* نفت مسجد سلیمان – شاهین شهرداری بوشهر

*  تراکتور – مس کرمان

انتهای پیام

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم, مراسم قرعه‌کشی مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی فوتبال ایران, در سالن کنفرانس سازمان لیگ برگزار شد. ادموند بزیک و سیروس دین محمدی میهمانان مراسم قرعه کشی بودند.

تیم های راه یافته به این مرحله عبارتند از:

استقلال – سپاهان اصفهان (هر دو تیم مرحله قبل میزبان بودند و باید برای تعیین میزبان قرعه کشی شود.)

شهرداری ماهشهر – پرسپولیس (هر دو تیم مرحله قبل میزبان بودند و باید برای تعیین میزبان قرعه کشی شود.)

تراکتور تبریز – مس کرمان

نفت مسجدسلیمان – شاهین شهرداری بوشهر

این خبر تکمیل می شود

تاریخ معمولا برای اولین هاست و آنان هستند که همچون فاتحان در ذهنش می مانند اما مارادونا چه بود و چه کرد که اینچنین پر رنگ تر از هر ورزشکاری(فراتر از فوتبال) یاد و نامش در قرن بیستم بر اذهان خالکوبی شد؟ اگر قرار باشد از ابتدای پیدایش ورزش حرفه ای( از ابتدای قرن بیستم) تا امروز دو سه نام را انتخاب کنیم بدون شک مارادونا یکی از آن چند نفر است. پر بیراه نیست حتی اگر او را انسان شماره یک ورزش بدانیم. نامی آنقدر بلند آوازه و معروف که هرگاه فیلمسازی سراغ ساخت مستندش رفت از هیچ اسمی استفاده نکرد جز همان دیه گو مارادونا.

ابر قهرمانی از جنس توده و زاده فقر مطلق که در اوج جنگ سرد به عنوان یک حاشیه نشین از پست ترین منطقه بوینس آیرس نامش را مطرح کرد و سپس تبدیل به بزرگترین نام عصر خویش شد. فوتبالیستی که خودش را میراث دار هم وطنش چگوارا می دانست و با تتوی چهره “چه” روی بازویش ادای دینی تمام قد به بزرگترین چریک چپ تاریخ کرد. اظهارات همیشه ضد امپریالیستی او در نقد نظام سرمایه داری در صورتی مطرح می شد که خودش در اواسط و اواخر دهه هشتاد میلادی بزرگترین کالای همان نظام بود. همین جمع اضداد از مارادونا ویژه ترین چهره تاریخ فوتبال و ورزش را ترسیم کرد.

تا پیش از این، فیلم مستند امیر کاستاریکا در مورد این افسانه زنده، مشهورترین فیلمی بود که همه را با زوایای تاریک زندگی او آشنا کرد. اما سال ۲۰۱۹ “آصف کاپادیا” با ساخت مستندی جدید، نورافکن قوی‌تری را به زوایای پنهان زندگی او تاباند. مهمترین ویژگی مستند “کاپادیای بریتانیایی”، دسترسی به تصاویر و فیلم هایی است که شاید برای نخستین بار مشتاقان مارادونا آنها را ببینند. مستند آصف را باید از جهاتی ویژه و متمایز دانست چون برای اولین بار به صورت صریح از رابطه مافیای قوی شهر ناپل با مارادونا پرده برداشت و در این فیلم حتی تماس های شنود شده تلفن خانه اش در ناپل که توسط پلیس ایتالیا ضبط شده بود پخش شد.

تفاوت مستند کاپادیا با فیلم کاستاریکا

در مستند کاستاریکا، این فیلسماز مولف و صاحب سبک منطقه بالکان، سعی داشت کوکائین را بزرگترین عامل تباهی مارادونا معرفی کند.تا جایی که در مهمترین و تاثیرگذارترین بخش آن مستند، مارادونا وقتی رو به روی امیر نشست با چهره ای نادم و بغضی که حتی سعی در خوردنش هم نداشت صریحا به کوکائین اشاره کرد و گفت: «اگر این گرد سفید نبود من بازیکن بسیار بهتری می شدم! » همین جمله تن عاشقان دن دیگو را لرزاند. لعنتی مگر بهتر از آن دیگر قرار بود چه شود؟ این گرد سفید چه با افسانه مستطیل سبز کرد؟ جواب این سوال را می بایست در مستند جدید کاپادیا یافت. فیلمساز بریتانیایی بی آنکه قصد قدیس سازی و تاباندن نور به منظور زیباتر کردن چهره سوژه داشته باشد، عامدانه زاویه پرژکتور را بر قسمت های تاریک زندگی او تنظیم کرد تا از خود دیگو این حرف را به گوش مخاطب برساند؛ «من قدیس نبودم». مارادونا که در حال اعتراف به اشتباهاتش در ناپل بود، صریحا گفت: «من عاشق کلودیا(مادر دو دخترش) بودم اما هرگز قدیس نبودم. زنان زیبا و فراوانی اطراف من بودند. زنان بسیار زیاد» دیگو همانند مستند قبل که ابایی از اعتراف به اشتباهاتش نداشت این بار هم همان حرف ها را تکرار کرد. از مسیری که اشتباه انتخاب کرد و از اتفاقاتی که خودش می توانست از بروز و ظهور آنها جلوگیری کند. آنچه بالاتر از کوکائین و رابطه مخفیانه یا حتی لو رفته اش با زنان مختلف، مقصر اصلی این سقوط معرفی شد تنها یک چیز بود؛ رابطه با مافیای شهر ناپل.

در مستند کاپادیا بر خلاف ساخته قبلی کاستاریکا، فیلمساز مستقیم به عامل اصلی می پردازد؛ مافیای شهر ناپل. گروه … که دسترسی نامحدودی به همه فسادهای سازمان یافته شهر داشتند، یک مصونیت آهنین اطراف مهمترین فوتبالیست جهان و همچنین ستاره بی بدیل تیم شان پدید آوردند. در این مستند ، کارگردان عکس ها و فیلم های مختلف را به تصویر می کشد تا نشان می دهد دیگو چگونه کنار خانواده جولیانو (تبهکاران جرم های سازمان یافته) در جشن های گوناگون حضور دارد.

مافیا و کوکائین در خدمت ستاره

آیا برای نخستین بار مارادونا در شهر ناپل با قاتلش( کوکائین) آشنا شد؟ در این مستند جواب را او صریحا می دهد: «نه! قبل از این در بارسلون در یک کلوپ شبانه، کک را تجربه کرده بودم» از آنجایی که فیلمساز سعی داشت بخش های ورزشی را زیر سایه موارد حاشیه ای ببرد، دیگر فرصت نشد تا به این موضوع مهم بپردازد که چرا مارادونا در بارسلون درگیر کوکائین نشد؟ اما جواب آن چندان سخت نیست. اگرچه آن سال ها سری آ بالاتر از لالیگا و دیگر لیگ ها، بهترین لیگ جهان بود اما ساختار باشگاه بارسلونا بر خلاف ناپولی آن روز و حتی ناپولی امروز به گونه دیگری تعریف شده بود. در بارسلون مراقبت های بیشتری از ستاره ها می شد و مضاف بر آن، تیمی که یک دهه بعد بابی رابسون فقید آن را ارتش کشور کاتالونیا نامید، هرگز در سیطره مافیا و دیگر گروه های سازمان یافته تبهکاری نبود. به عنوان مثال اگر مارادونا قصد داشت در سال ۱۹۸۴ در شهر بارسلون، بدون آنکه رسانه ها متوجه شوند  هفته ای ۴ روز کوکائین تهیه کند، تقریبا غیر ممکن بود و مهمتر از آن به احتمال فراوان باشگاه بارسا با سازمان های تبهکار دست به یکی نمی کرد که آزمایشات دوپینگ بازیکنش را فرد دیگری انجام دهد. در مستند به صراحت می شنویم که مارادونا می گوید به گونه ای از زندان بارسلونا فرار کردم. او یک آزادی بی حد و مرز می خواست که تمام و کمال مافیا  در شهر جنوبی ناپل در اختیارش گذاشت. کوکائین کلید در ورودی ساختمان مخوفی بود که مافیا در دستان دیگو گذاشت.

او در این مستند به روشنی می گوید از یکشنبه تا چهارشنبه روی کک بودم؛ سپس دوره پاکسازی بدن تا شنبه روز مسابقه. البته آنچه در این فیلم به آن اشاره جامعی نشد و به صورت گذرا از آن عبور کرد، داستان آزمایشات دوپینگی بود که در همان برهه در سری آ به صورت سفت و سخت انجام می شد. از آنجایی که اعتیاد مارادونا بیشتر از قبل شده بود، با هماهنگی صورت گرفته گروه تبهکاری افراد دیگری به جای مارادونا تست ادرار می دادند. از این رو هرگز در دهه هشتاد میلادی، هیچگاه هیچ آزمایشی از او مثبت از آب در نیامد در صورتی که به اعتراف خودش آن موقع تمام قد آلوده این گرد سپید بود.

مافیا یا فیفا؟

خط روایی مستند وقتی به جام جهانی ۹۰ که می رسد، تیر خلاص را شلیک می‌کند. مارادونا مصونیت آهنینش را از دست داد چرا که در جام جهانی برابر ایتالیا پیروز شد. مستندساز قصه سقوط را از اینجا به بعد با تصاویر آرشیوی بکر به تصویر می کشد. شنود تلفن خانه مارادونا در ناپل توسط پلیس. بحث در مورد کوکائین و زن های روسپی. دستگیری های وسیع و برداشتن دست مافیا از پشت سر دیه گو. اولین محرومیت به واسطه کوکائین و در ادامه قصه ای که کم و بیش فوتبالی ها از آن آگاه هستند. دیگر تست های دوپینگ واقعی بود. با آنکه عاشقان مارادونا همه آن سال ها و حتی بعضا تا امروز اصرار دارند تا فیفا و شخص “هاوه لانژ” برزیلی را عامل سقوط قهرمان شان بدانند، در این مستند به خوبی نشان داده می شود که اگر فیفا و فوتبال نگاه سخت گیرانه امروز را آن روزها داشتند، شاید مارادونا خیلی پیش تر از سال ۱۹۹۱ داستان اعتیادش به کوکائین و همچنین رابطه با مافیای ناپل افشا می شد و محرومیت های چند ساله گریبانش را می گرفت.

نقش خانواده در سقوط دیگو

این مستند همانند هر قصه حماسی دیگری که می خواهد قصه صعود قهرمانش را تعریف کند با فلش بک به دوره کودکی مارادونا و زندگی به غایت فقیرانه اش کلید می خورد. مستند کاپادیا نشان می دهد چگونه دیه گو با اولین قرارداد نسبتا حرفه ای خود در ۱۵ سالگی خانواده اش را به آپارتمانی آبرومند می برد. خودش در فیلم می گوید همیشه آرزویش تهیه خانه ای برای خانواده اش بود. او با استعدادش، همه اعضای خانواده را به دندان کشید و هر چه بالاتر رفت آنها را نیز با خود بالا برد. به زندگی آنها در بارسلون اشاره نمی شود اما وقتی پای ناپل به وسط می آید و قرار است قصه اولین اشتباه بزرگ او گفته شود، کاپادیا در مستندش دختری را نشان می دهد که می گوید: « دوست خواهر دیگو بودم و خانه مان نزدیک آنها بود همیشه پیش انها بودم و خودم می دانم چه چیزی بین مان بود برای همین وقتی متوجه شدم باردارم چندان تعجب نکردم». نخستین فرزند مارادونا که پسر هم بود توسط این دختر به دنیا آمد. فیلمساز شاید به گونه ای زیرپوستی در حال انتقال این پیام است که خانواده دیگو در کنارش بود و خیلی از مسائل را می دید اما گویی برایشان هیچ اهمیتی نداشت و تنها با خوشحال بودن دیه گو و رفاه خانواده، آنها هم راضی بودند. در قسمت دیگری از مستند نشان داده می شود که هنگام برگزاری جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک که نقطه عطف زندگی فوتبالی دیه گو است، دوست خواهر او، بچه ای را آبستن است که پدرش دیگو است. به اعتراف خودش در آن برهه برای او این موضوع، خالی از اهمیت بود اما وقتی  پدر مارادونا در مستند نشان داده می شود، گویا کارگردان می خواهد بگوید پدر کاپیتان تیم به عنوان کمک آشپز یا هر فرد دیگری اجازه حضور در اردوی تیم ملی  را داشت تا از نزدیک مراقب روحیه پسرش به واسطه آن جریان ناپل باشد.

کارگردان ملاحظه دیگو را کرد؟

کاپادیا با نشان دادن بخش دیگری از رابطه مارادونا و خانواده اش نشان می دهد که آنها همچنان نزدیک به هم هستند. جایی که در یک مصاحبه تلویزیونی بعد از قهرمانی آرژانتین در جام جهانی ۸۶، مادر او در کنارش نشسته و می گوید: «می خواهم پسرم را به خانه ببرم و با تغذیه خوب از او نگهداری کنم.» مصاحبه ای که نشان از وابستگی و انسجام خانواده ولو در ظاهر دارد اما متاسفانه در ناپل و در حد فاصل سالهای ۸۶ تا ۹۰ که دوره اوج اوست هم از لحاظ فوتبالی و از حیث فساد در مواد مخدر و همچنین انحطاط شدید اخلاقی، به جز کلودیا (همسرش) هیچ خبری از پدرو مادر و خواهران دیه گو در این مستند نیست. خانواده ای که اگر کمی تا قسمتی شبیه خانواده امروز مسی بودند شاید دیگوی افسانه ای هرگز آنگونه اسیر مافیا و بعد از آن گرد سفید و مسائل غیر اخلاقی نمی شد.

شاید کاپادیا آنچه لازم بود را به صورت کد و کوتاه نمایش داد تا بیننده  با هوش خودش متوجه شود آن حفاظتی که مادرش در مصاحبه وعده اش را داده بود از سوی آنها هرگز به هر دلیلی محقق نشد. طبیعتا فیلمساز متوجه تعصب دیگو به خانواده اش است از این رو شاید عامدانه از بی توجهی عجیب آنها عبور کرد اما انفعال خانواده دیگو که در آن سال ها  که دوره قبل از سی سالگی اش بود، کاملا مشخص است.

آخرین سکانس فیلم که بعد از تیراژ پایانی به نمایش در آمد، در آغوش کشیدن دیگو و پسر جوانی که مادرش (همان دوست خواهر دیگو) در سال ۱۹۸۶ او را در ناپل به دنیا آورد اما مارادونا ۳۰ سال تمام منکر این شد که پدر این پسر است. اما در آخرین سکانس مستند ،تصاویری که برای سال ۲۰۱۶ بوده نمایش داده می شود؛ به هم رسیدن پسری که سی سال معروف ترین پدر جهان را داشت اما با وجود اینکه همه ناپل قصه اش را می دانستند، هرگز از سوی پدر پذیرفته نشد!

یوهان کرایف که سال های پایانی زندگی اش را با سرطان دست و پنجه نرم کرد، در جمله ای ماندگار علیه دخانیات گفت؛ فوتبال به من همه چیز داد و سیگار همه آنها را گرفت. پیش از دیدن مستند “آصف کاپادیا” فکر می کردم اگر قرار بود روزی مارادونا مانند کرایف فقید اعتراف کند، به جای سیگار از کوکائین نام می برد اما کاپادیا نشان داد مافیا بود که همه چیز را از افسانه ما گرفت.

۲۵۱ ۲۵۱

به گزارش خبرگزاری مهر، حسن یزدانی، قهرمان وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد جهان در سال ۲۰۱۹ که در نوزدهمین دوره لیگ برتر کشتی آزاد در ترکیب تیم تا ثبت جهانی توس روی تشک رفت، برای جام باشگاههای جهان با تیم بازار بزرگ ایران به توافق رسید.

امروز قرارداد حسن یزدانی با تیم بازار بزرگ ایران با همراهی کیومرث محرابی سرپرست و پژمان درستکار سرمربی این تیم در محل سازمان لیگ امضا شد.

همچنین امیرحسین زارع، مهران نصیری، نادر حاج‌آقانیا و محمدمهدی یگانه‌جعفری دیگر کشتی‌گیرانی بودند که امروز قرارداد خود را با تیم بازار بزرگ ایران امضا کردند تا این تیم را در ششمین دوره مسابقات جام باشگاههای جهان همراهی کنند.

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم, جواد نکونام به دلیل شرایط جوی و تاخیر در پرواز به نشست خبری پیش از دیدار با سایپا نرسید. این نشست خبری قرار بود در محل سازمان لیگ در تهران برگزار شود.

دیدار سایپا و فولاد ساعت ۱۵:۱۵ فردا در ورزشگاه پاس قوامین برگزار می‌شود.

انتهای پیام/

به گزارش ایسنا، امروز (سه‌شنبه) گزارشی با تیتر “آقای بهاروند! چه خبر از داربی‌های خیرخواهانه و نمایشی؟” روی خروجی ایسنا قرار گرفت. این گزارش درباره دستور هشت ماه پیش حیدر بهاروند، رئیس سازمان لیگ برای برگزاری داربی‌های خیرخواهانه برای کمک به سیل‌زدگان بود.

در همین راستا، سازمان لیگ فوتبال به این گزارش ایسنا واکنش نشان داده و با ارسال مطلبی به این خبرگزاری درباره مطالب مطرح شده در گزارش توضیح داده است. در ادامه این مطلب را می‌خوانید:

بعد از سیل ویرانگر فروردین ۹۸، سازمان لیگ فوتبال ایران در راستای مسئولیت‌های اجتماعی خود به باشگاه‌های لیگ برتر پیشنهاد داد که برای کمک به سیل زدگان در پایان لیگ هجدهم دربی‌های خیرخواهانه‌ای برگزار کنند. 

با این حال به دلیل آغاز روند استانداردسازی ورزشگاه‌ها امکان برگزاری مسابقات خیرخواهانه فراهم نشد و از سوی دیگر باشگاه‌های مختلف لیگ برتر نیز در راستای مسئولیت‌های فرهنگی و اجتماعی خود و همچنین پیشنهاد ریاست محترم سازمان لیگ فوتبال ایران اقدام به ارسال کمک‌های نقدی و غیرنقدی به هموطنان سیل زده نمودند.

سازمان لیگ نیز خودش با همکاری هیات‌های فوتبال استان‌های لرستان و خوزستان در همان روزهای سخت و نخستین بعد از سیل، موکب‌هایی در این دو استان راه‌اندازی کرد و ضمن ارسال و اهدای کمک‌های غیر نقدی، اقدام به پخت و توزیع غذای گرم بین سیل زدگان در دور دست‌ترین نقاط استان خوزستان و لرستان کرد.

گزارش‌های این کمک‌ها ضمن این‌که در رسانه‌های معتبر کشور منتشر شد روی سایت سازمان لیگ فوتبال ایران نیز جهت تشویق سایر اقشار جامعه به کمک به سیل زدگان منتشر شد.

پیشنهاد می‌شود به جای اینکه پس از ۸ ماه نامه خیرخواهانه سازمان لیگ به باشگاه‌ها را نمایشی انگاریم، اقدامات تاثیرگذار این سازمان، فدراسیون فوتبال و باشگاه‌ها را در دو استان سیل زده لرستان و خوزستان را مد نظر قرارداده و منصفانه قضاوت نماییم.”

به گزارش ایسنا، سازمان لیگ فوتبال در حالی عنوان کرده که نامه هشت ماه پیش بهاروند به باشگاه‌ها به صورت پیشنهاد مطرح شده که متن نامه جنبه دستوری به باشگاه‌ها دارد. نامه بهاروند به شرح زیر بود:

“نظر به حادثه تاسف بار سیل ویرانگر که برخی استان‌های کشور عزیزمان ایران اسلامی را درگیر خود ساخته و مردم عزیز استان‌های مذکور را از خانه و کاشانه خود محروم ساخته است، این سازمان با هماهنگی فدراسیون فوتبال و باشگاه‌های کشور در نظر دارد نسبت به برگزاری داربی‌های استانی اقدام نموده و کلیه درآمدهای ناشی از تبلیغات و بلیت‌فروشی انجام این دیدارها را به مناطق سیل زده اختصاص دهد، لذا خواهشمند است در این زمینه برنامه‌ریزی فرمایید تا بلافاصله پس از اتمام مسابقات لیگ این دیدارها به شکل ذیل برگزار گردد.

استان تهران:

استقلال – پرسپولیس
پیکان – سایپا

استان اصفهان:

ذوب آهن – سپاهان

استان آذربایجان شرقی:

تراکتور سازی – ماشین سازی

استان خوزستان:

فولاد خوزستان – صنعت نفت آبادان
نفت مسجد سلیمان – استقلال خوزستان

استان‌های حاشیه دریاچه خزر:

سپید رود رشت، نساجی مازندران

باشگاه‌های لیگ‌های دسته‌های دیگر با هماهنگی و اعلام برنامه به این سازمان زمان دیدار را تعیین نمایند.”

انتهای پیام

به گزارش خبرگزاری مهر، در پنجمین روز از رقابت‌های بسکتبال با ویلچر قهرمانی آسیا – اقیانوسیه که در تایلند جریان دارد، تیم ملی مردان ایران برابر تیم میزبان به میدان رفت و با نتیجه ۸۵ بر ۳۷ به پیروزی رسید.

این در حالی است که شاگردان میرعظیمی در نخستین دیدار خود مقابل تیم ملی چین به پیروزی رسیده و در دیدار دوم و سوم به ترتیب نتیجه را برابر ژاپن و استرالیا واگذار کرده بودند.

تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران فردا چهارشنبه پنجمین دیدار خود در رقابت های قهرمانی آسی و اقیانوسیه را برابر کره جنوبی برگزار می کند.

رقابت های بسکتبال با ویلچر قهرمانی آسیا – اقیانوسیه در پاتایا تایلند جریان دارد. ۸ تیم برگزارکننده این رقابت ها در بخش بانوان هستند. در بخش مردان هم ۱۴ تیم شرکت دارند.

در چارچوب این رقابت ها امروز تیم ملی بانوان به مصاف تایلند می رود.

به گزارش خبرنگار مهر، فدراسیون جهانی تنیس روی میز رنکینگ جدید ورزشکاران این رشته در آخرین ماه سال میلادی جاری را اعلام کرد.

در رده بندی منتشر شده و در بخش مردان نیما عالمیان با سقوط ۱۲ پله ای مواجه شده است. در بخش بانوان اما بازیکنی مانند ندا شهسواری ۸ پله صعود داشته است.

در رده بندی زیر ۲۱ سال نیز امیرحسین هدایی با ۴ پله صعود در جایگاه اول جهان ایستاده است.

رده بندی پینگ پنگ بازان ایران در رنکینگ جدید ITTF به این شرح است:

بخش مردان – بزرگسالان

* نوشاد عالمیان: از جایگاه ۶۳ به ۶۲ صعود کرده است
* نیما عالمیان: از جایگاه ۹۵ به ۱۰۷ سقوط کرده است
* امیر حسین هدایی: از جایگاه ۱۸۷ به ۱۵۵ صعود کرده است
* امین احمدیان: از جیاگاه ۱۸۷ به ۱۸۳ صعود کرده است
* میعاد لطفی: از جایگاه ۳۴۰ به ۳۴۵ سقوط کرده است
* افشین نوروزی: از جایگاه ۵۱۱ به ۵۱۲ سقوط کرده است

بخش بانوان – بزرگسالان

* ندا شهسواری: از جایگاه ۲۰۶ به ۱۹۸ صعود کرده است
* مهشید اشتری: از جایگاه ۳۲۰ به ۳۰۲ صعود کرده است
* مریم صامت: ازجایگاه ۳۷۲ به ۳۸۵ سقوط کرده است
* مهشید صامت: از جایگاه ۵۰۸ به ۵۱۹ سقوط کرده است

بخش زیر ۲۱ سال پسران

* امیرحسین هدایی: از رده ۵ به رده اول جهان صعود کرد
* امین احمدیان: از رده ۲۴ به رده ۱۹ صعود کرده است

بهنام محمودی در گفتگو با مهر درباره برگزاری جلسه هم اندیشی فدراسیون والیبال گفت: جلسه بسیار خوبی بود و برگزاری جلسات هم اندیشی باید همیشگی در فدراسیون باشد. نخبگان والیبال در این جلسه حضور داشتند و برخی نیز علی رغم دعوت شدن نتوانستند شرکت کنند. این چنین همفکری ها و خرد جمعی در راهبرد و برنامه ریزی برای فدراسیون والیبال بسیار خوب است.

کارشناس والیبال ادامه داد: ان شالله تیم ملی به المپیک صعود کند و شرایطی ایجاد شود پس از صعود به المپیک وضعیت لیگ، کمیته‌ها و سال آینده والیبال برنامه ریزی خوبی داشته باشیم تا ان شالله والیبال موفق شود.

وی افزود: برای برگزاری هرچه بهتر لیگ باید برنامه ریزی خوبی انجام دهیم و از لیگ های دنیا از جمله ایتالیا الگوبرداری کنیم و با تقویم یکی شویم مانند فوتبال. اعتقادم این است هدف نخست صعود به المپیک است که محاسن‌های زیادی از جمله جذب اسپانسر و شور مجدد والیبال را دارد. پس از آن باید نگاه ویژه ای به لیگ داشته باشیم تا سرمایه گذاران در والیبال نیز بهره ببرند. لیگ بعد از تیم ملی اهمیت زیادی دارد که باید برای آن برنامه ریزی کرد.

محمودی تاکید کرد: قطعا باید اردوها آغاز شود و با حضور بازیکنان روحیه هایشان را افزایش دهیم و از حاشیه دورشان کرد. امیدوارم با روحیه خوب راهی انتخابی المپیک شویم. از خانواده بزرگ والیبال خواهش می کنم به کمک والیبال بیایند تا والیبال ابتدا به المپیک صعود کند و پس از آن اگر دغدغه ای است درون خانواده دعواها را حل کنیم تا ان شالله بتوانیم به نفع والیبال کار کنیم.

مهدی مومنی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم با اشاره به نتایج خوب صنعت نفت در فصل جاری گفت: ما قبل از شروع فصل خیلی دیر تمرینات را شروع کردیم، ولی خوشبختانه تا اینجا نتایج خوبی گرفتیم. صنعت‌نفت تلفیقی از بازیکنان جوان و باتجربه است، در ضمن ما کادرفنی خوبی هم داریم. مسئله مهم در تیم ما بحران مالی است که متأسفانه ذهن بازیکنان را به‌هم ریخته است و بعد از گذشته ۱۱ بازی هنوز یک ریال هم پول دریافت نکرده‌ایم.

هافبک تیم فوتبال صنعت نفت آبادان در ادامه تأکید کرد: بچه‌های ما دیگر به این باور رسیده‌اند که پولی نیست و همه منتظر نیم‌فصل هستند تا ببیند شرایط چگونه پیش خواهد رفت. من هم با ادامه این وضعیت باید به فکر جدایی باشد، چون شرایطم خیلی سخت است. تا اینجا با جان و دل برای صنعت نفت بازی کردیم و این به خاطر هواداران و مردم خوب آبادان است، ولی آنها هم مشکلات ما را درک می‌کنند. دلخوشی مردم آبادان همین صنعت نفت است، ولی هیچ‌کس به فکر این تیم نیست.

وی در خاتمه اظهار داشت: نمی‌دانم چرا به آقای عیسی‌زاده کمک نمی‌کنند و چرا مسئولان و نماینده‌های آبادان در مجلس به فکر این تیم نیستند. نماینده‌های آبادان هیچ کاری برای این تیم و هوادارانش انجام ندادند و شرایط صنعت نفت واقعاً اسفناک است. ما خانواده داریم و فشار زیادی روی ماست، الان با این وضعیت اقتصادی قیمت‌ها چهار برابر شده، ولی ما یک ریال هم نگرفتیم و این واقعاً ناراحت‌کننده است. ما برای برنامه غذایی، تغذیه، رفت و آمد و خیلی چیزهای ابتدایی دیگر نیاز به پول داریم و نمی‌دانم چه زمانی قرار است این مشکلات برطرف شود.

انتهای پیام/