دسته: اخبار سیاسی

محمدعلی ابطحی، عضو مجمع روحانیون مبارز در بخشی از گفتگوی لایو اینستاگرامی با خبرگزاری خبرآنلاین گفت: باور من این است که آمریکایی‌ها دوست ندارند که ایران در یک فضای «آرامش» به سر ببرد. ایجاد یک فضای بحرانی در کشور فقط از جانب داخلی‌ها شکل نمی‌گیرد و عوامل خارجی نیز دارد.

در همین رابطه بخوانید؛

محمدعلی ابطحی: محسن رضایی قطعا برای ۱۴۰۰ می آید، عارف هم شاید

وی افزود: این یک روند سیاسی است که در جهان از آن استفاده می‌کنند؛ برای مثال زمانی که آقای احمدی نژاد از قدرت کنار رفت، نتانیاهو اعلام کرد که امروز روز عزای من است! زیرا وی از بحرانی که احمدی نژاد برای دولت او ایجاد می‌کرد، بهره سیاسی می‌گرفت.

این چهره اصلاح طلب در بخش دیگری از این گفتگو تصریح کرد: «برجام» در زمان آقای «اوباما» شکل گرفت و اگر روند طبیعی خود را طی می‎کرد در نهایت منفعت زیادی برای مردم ما داشت.  البته بنده باید تأکید کنم که هم اکنون نیز وقت مذاکره با آمریکا و فردی مانند «ترامپ» نیست. تجربه ترامپ نشان می‌دهد که به دنبال گرفتن انتقام از ایران است و نیت مذاکره ندارد.

ابحی گفت: بنده هم فکر می‌کنم ترامپ برای پیروزی در انتخابات نیاز به مذاکره با ایران دارد. از نظر آمریکایی‌ها بهترین اتفاق ممکن این است که دوربین‌های خبری لحظه نشست مشترک آنها در مذاکرات با رهبران ایران را ثبت کند. در قضیه کره شمالی هم همین سیاست را داشتند.

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین، نه انتخابات ۱۴۰۰ انتخابات ۹۲ است و نه عارف، عارف هشت سال پیش؛ آن زمان که بعد از چندسال گوشه‌نشینی، اصلاح‌طلبان تصمیم گرفتند وارد کارزار انتخابات شوند تنها نقطه امیدشان، آیت الله هاشمی رفسنجانی بود اما همینکه خبر ردصلاحیت او یک روز قبل در روزنامه کیهان منتشر و روز بعد رسما اعلام شد، سکوت سنگینی جبهه اصلاحات را فراگرفت؛ بعد از آن بود که محمدرضا عارف معاون اول سید محمد خاتمی به عنوان تنها گزینه روی میز مطرح شد و البته حسن روحانی گزینه پنهانی بود که لحظات آخر نهایی شد.

آن روزهای سال ۹۲، عارف  اگر نگوییم به عنوان ناجی بلکه به عنوان یک روزنه‌ و نقطه امیدی در جریان اصلاحات مطرح بود. او رویای ریاست جمهوری را در میتینگ‌های انتخاباتی شلوغ و دست در دست همسر دنبال می کرد. «زندگی آبرومندانه و شرافتمنداته در سایه کشورداری خردمندانه» شد شعار انتخاباتی‌ عارف  اما سرنوشت این شعار به خیابان پاستور ختم نشد و آن گزینه پنهان شد راه تنفس اصلاح طلبان بعد از سال ها انزوا و دوری از قدرت.

بهارستان و قصه‌ای تازه

هرچند داستان محمدرضا عارف و انتخابات سال ۹۲ آخر خوشی برایش رقم نزد و در نهایت با نامه سید محمد خاتمی مجبور شد به نفع  حسن روحانی از خیر کرسی ریاست جمهوری بگذرد اما پایان این ماجرا اتفاق تازه‌تری را برای او رقم زد. یک سال و نیم بعد از یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری اصلاح‌طلبان عارف را به پاس همراهی‌اش در سال ۹۲ سرلیست اصلاح‌طلبان تهران برای انتخابات مجلس کردند.

عارف هم که چندان از این وضعیت بدش نمی‌آمد وارد میدان رقابت شد. همان سال تازه برجام امضا شده بود و اولین بارقه‌های امید برای تغییر شرایط و فردایی بهتر در دل مردم جوانه زد همین موضوع موجب شد تا انتخابات اسفند ۹۴ با نرخ مشارکت ۶۲ درصد کار را به نفع اصلاح‌طلبان و لیست امید تمام کند و محمدرضا عارف بیشترین رای را به دست بیاورد.

حالا وقت بازی با کارت‌های سیاست در میدان پارلمان بود بازی‌هایی که یا عارف قواعد آن را نمی‌دانست یا آنقدر در نقش دانشگاهی‌ بودن خود غرق شده بود که نتوانست بازی را به نفع فراکسیونی که راستش را به عهده داشت و یا به کام یک میلیون و ششصد هزار نفری که به او رای دادند تمام کند.

اولین قاعده بازی پارلمان استفاده از قدرت لابی بالا است موضوعی که نه عارف اهل آن بود نه از نیروهای کاربلد در این زمینه استفاده کرد نتیجه بازی پر از ایراد او باختن غائله به طیف اصولگرایان میانه رو و باخت۴ ساله به علی لاریجانی در رقابت بر سر کرسی ریاست که سودای آن را در سر داشت.

اما بازی دوم که عارف چندان از آن استقبال نکرد تریبونی بود که بعد از سال‌ها به دست اصلاح‌طلبان افتاده بود اما دریغ از استفاده به موقع از آن؛ چهارسال گذشت اما معدود دفعاتی بود که رئیس مجمع نمایندگان تهران، رئیس فراکسیون امید و رئیس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان پشت تریبون قرار بگیرد و به قول اسحاق جهانگیری (در مناظره‌های انتخاباتی سال ۹۶) نماینده جریانی باشد که از همه چیز محروم شده بود؛ عارف کمتر سخن می‌گفت و با وجود نقدهای فراوان از این سکوتش سرسختانه و مجدانه حمایت می‌کرد. حرفش هم این بود که «وقتی با یک تلفن می‌توانم کاری را درست کنم چرا با سر و صدا این گره را کورتر کنم»

تصمیم عارف صدای همه را در آورد

کم‌کم ایرادات بازی عارف در میدان پارلمان انتقادات اطرافیان به ویژه حزب کارگزاران را به دنبال داشت تا آنجا که آخرین اجلاسیه مجلس دهم به سیلاب نقدها علیه عارف بدل شد؛ در آن مقطع محمدرضا عارف که در این چهار سال مهمترین رقیب علی لاریجانی برای کرسی ریاست به حساب می‌آمد در اخرین سال به جای آنکه وارد تعامل با طیف نزدیک به لاریجانی شود دوباره از قاعده لابی فاصله گرفت و میدان را برای پیروزی اصولگرایان باز کرد. داستان با آن پایان خوشی که عارف برای خودش تصور کرده بود فاصله زیادی داشت و در نهایت کرسی نائب رئیسی دوم که در این سه سال با آرایی لغزنده نصیب علی مطهری شده بود در آخرین سال با پاس اشتباه رئیس فراکسیون امید به طیف رقیب واگذار شد.

این اتفاق آنقدر برای اصلاح‌طلبان گران تمام شد که غلامحسین کرباسچی در انتقاد و کنایه به عارف گفت: «  به نظر می‌رسد برخی از افرادی که در جریان اصلاح‌طلبی هستند این پیشتازی آقای مطهری را در شرایطی که خودشان همیشه ساکت بودند تا جایی که به برخی از آنها گفته شده بود تا به حال در این مدت نمایندگی یک فوت هم در این میکروفن خود نکرده‌اید را به ضرر خود می‌دیدند.»

عارف و تصمیمات پسا پارلمانی

محمدرضا عارف که به قول خودش بسیاری از انتقادات تند و تیز را سوی خودی‌ها در این سال‌ها تحمل کرده بود، کم‌کم سکوتش را برای رسیدن به عاقبتی خوش‌تر به کار بست؛ اولین اتفاقی که هرچند پیش‌بینی می‌شد اما در آخرین دقایق هم انتظار می‌رفت به گونه‌ای دیگر عمل شود موضوع کنارکشیدنش از انتخابات مجلس یازدهم بود؛ آذر ماه بود که زنگ ثبت نام برای انتخابات مجلس یازدهم به صدا درآمد؛ ناامیدی مردم از عملکرد چند ساله اصلاح طلبان در پارلمان، مشکلات اقتصادی و حوادث آبان ۹۸ و… رخوت و بی رمقی مضاعفی را در اردوگاه چپ حاکم کرده بود.

با این وجود توصیه سید محمد و خاتمی و حتی تماس‌های تلفنی‌اش با وزرای دولت و سیاسیون اصلاحات از مجید انصاری تا شهین‌دخت مولاوردی و علی صوفی را راهی وزرات کشور کرد تا برای یازدهمین انتخابات مجلس اعلام آمادگی کنند؛ هرچند این انتخابات غایبان زیادی داشت اما غیبت محمدرضا عارف در جریان انتخابات اسفند ۹۸ مانند یک چراغ چشمک‌زن واضح بود؛ به هر صورت عارف تصمیمش را گرفته بود تا بر خلاف سال ۹۲ زیربار حرف خاتمی نرود و با علم به اینکه شانس پایینی برای بازگشت به پارلمان دارد، به قول معروف در اوج خداحافظی کند تا یک سال و اندی دیگر وارد میدان رقابت انتخابات ریاست جمهوری شود.

تصمیمات بدون مشورت و شوک آور عارف اما به نادیده گرفتن نظر بزرگان اصلاحات برای حضور حداکثری همه اصلاح طلبان در جریان انتخابات مجلس ختم نشد. او که در همه این سالها به لطف تعارفات و احترامات در جریان اصلاحات، ریاست شورایعالی اصلاحات را نیز عهده دارد بود و از قضا آن جایگاه هم برایش نقدهای زیادی را سبب شده بود، به یکباره در روزهایی که نقدها بالا گرفته بود به جای گزارش دهی و رفع نواقص این شورا نامه استعفا را راهی این شورا کرد و دوماه بعد از آنکه نائب رئیسش در شورای عالی سیاست‌گذاری استعفا داد او هم چند روز پیش از این پست انصراف داد و استعفا کرد.

خبر استعفای عارف در شرایطی علنی شد که برخی زمزمه های علنی و پشت پرده حکایت از عزم آقای نماینده سابق برای آمدن به کارزا انتخاباتی ۱۴۰۰ داشت. آنهم در روزهایی که اصلاح طلبان در بیم و امید فرستادن یا نفرستادن کاندیدا به میدان رقابت هستند و نگرانی ها از بابت روند بررسی صلاحیت ها بیش از گذشته شده است اما گویی عارف که همواره بی دغدغه ردصلاحیت به شورای نگهبان چشم دوخته است، قرار است ۱۴۰۰ بازگشتی دوباره به میدان رقابت داشته باشد. اما آیا اینبار اصلاح طلبان به مانند سال ۹۲ او را گزینه روی میز می دانند؟

عارف در قاب ۱۴۰۰  

حالا دیگر با یک مرور ۷ ساله می‌توان به خوبی حس کرد، محمدرضا عارف در نقطه ۱۴۰۰ اصلا مشابه عارف سال ۹۲ نیست. هشت سال پیش وقتی تازه اسمش به عنوان گزینه اصلاح‌طلبان برای انتخابات ریاست جمهوری بر سر زبان‌ها افتاده بود کسی از رفتارهای او در سیاسی‌ترین بزنگاه‌ها خبر نداشت؛ مناظره‌های انتخاباتی هم که در آن سال به راه افتاده بود نشان نمی‌داد سکوتی اینچنین سنگین دوران نمایندگی عارف را در بر بگیرد؛ اما ۱۴۰۰ دیگر اکثریت بدنه اصلاحات، با چم و خم نماینده سابق تهران آشنا هستند.

با این وجود او برای رسیدن به پاستور از خیر ریاست شورایعالی سیاست‌گذاری گذشته است. با این وجود دیگر حتی در بدنه اصلاحات نیز حامیانش چندان به مناسب بودن او برای کرسی ریاست جمهوری اعتماد ندارند و بعید است حمایت از او در سال ۱۴۰۰ رنگ و بویی از حمایت ها در سال ۹۲ داشته باشد.

۲۷۲۱۶

محبوبه همسر شهید مدافع حرم محمد بلباسی زنی که از سال ۹۵ تا کنون ۴ فرزند به یادگار مانده همسرش را تنها بزرگ کرده. همسری که هنوزم که هنوز است خاک خان طومان سوریه را رها نکرده و پیکرش مفقود الاثر است.

وقتی از او خواستم مانند دیگر خانواده شهدای مدافع حرم اگر دیداری با حاج قاسم داشته را برایمان روایت کند. آهی از عمق جان می‌کشد و می‌گوید: «خواهرجان من جا ماندم. زینبم تب داشت و نتوانستم به دیدار این مرد بزرگ بروم. اما بعد از شهادتش مهمان خانه شان شدیم.» محبوبه خانم از دوستی اش با زینب دختر حاج قاسم می‌گوید و خاطره فردای شهادت را اینگونه روایت می‌کند:

جمله دختر «حاج قاسم» به همسر شهید مدافع حرم چه بود؟

این جهان پر است از ساعت‌ها و ثانیه‌های وهم آلود، ساعت‌ها و ثانیه‌هایی که تو فقط در آن معلقی و هیچ اراده‌ای در آن نداری. بعضی از ساعت‌ها و دقیقه‌ها و ثانیه‌ها از آن زمان‌های لعنتی است.

سرسخت و بی رحم! به در و دیوار هم بزنی نمی‌توانی درستش کنی. دلتنگ می‌شوی و احساس غربت می‌کنی بی آنکه دلیلش را بدانی. می‌خواهی بمیری، ولی نمی‌میری! ناخودآگاه اشکت سرازیر میشود زیر لب با خودت میگویی “خدا به خیر کنه”!

تلویزیون را که‌روشن‌کردم حسن بیدار شده بود، شبکه خبر از اصابت موشک آمریکایی به ماشین حاج‌قاسم و ابومهدی می‌گفت!

سوال‌های ممتد حسن و سکوت مطلق من…

نشستیم ونشستیم و تماشا کردیم، حرفی نبود، پیکرهای اربا اربا و مردمانی که بازهم کینه‌ی علی را داشتند!

به خودم آمدم یقه‌ای از اشک خیس شده. همه از انتقامی سخت صحبت می‌کردند. یاد دعای ندبه‌ی صبحم افتادم. دو روز گذشت (و شاید نگذشت! اصلا راستش را بخواهی بعد از مصیبت، زمان نمی‌گذرد، همان زمان لعنتی که خود را کوک می‌کند برای تیک نخوردن…)

زمستان سال قبل بود که حاجی برای دیدار با خانواده‌های شهدا به مازندران آمده بود؛ و من مثل همیشه جامانده! زینب تب داشت و من نتوانستم بروم. خب مادر بودم. مثل الان. با حاجی حرف میزنم عکسش را می‌بینم و حرف می‌زنم نمیدانم چقدر باید بگذرد تا از حسرت ندیدنت کم شود.

حالا هم مادر هستم. بچه‌ها امتحان دارند هوا سرد سرد سرد است. زینب هنوز کوچک است.

این بار هم جامانده ام و نمیتوانم بدرقه ات کنم. شب را با همین حال گذراندم نفهمیدم کی خوابم برد. بعد نماز صبح به گوشی ام پیام آمد مریم بود همسر شهید حاجی زاده: «محبوب می‌خوایم الان راه بیفتیم بریم تهران خونه حاجی زود آماده شو.»

شوکه شده بودم. مثل برق از جا پریدم آماده شدم بچه‌ها را سر و سامان دادم و گذاشتم بمانند که صبح به خانه‌ی عمویشان بروند، زینب را هم گذاشتم بماند…

راهی تهران شدیم، با مریم و همسر و پسر شهید ولایی. جاده‌ی هراز یخبندان بود. آرام آرام برف می‌آمد روی شیشه‌ی بخار کرده با انگشتانم شعر می‌نوشتم: «من خود به چشم خویشتن…»

مریم خیره به گوشی اش بود گفت محبوب این و ببین، یک دست نوشته بود: “دختر عزیز و خوبم!

همانطور که شهید تو را انتخاب کرد امیدوارم خدا هم در عرش اعلی انتخابت کند. دخترم دعایم کن.

گفت حاجی بچه‌ها رو بغل کرد و گفت من بچه‌های شهدایی که شهید شدن (مکث کرد و گفت) نه ما باعث شهادتشون شدیم و که می‌بینم شرمنده میشم. من و حلال کنین.

مریم گفت و بغض هر دوتایمان ترکید. نه داغمان کم میشد نه بغض شکسته‌ای سبکمان میکرد؛ پسر شهید ولایی انگشترش را از دستش در آورد و گفت من که رفتم پیش حاجی بدون اینکه حرفی بزنم خود حاجی انگشترش و داد به من. دانه دانه خاطراتشان را مرور میکردند؛ و میان تمامی این خاطره‌ها من نبودم! بگذریم… بالاخره رسیدیم.

خانه‌ای قدیمی و وسایلی قدیمی تر، اما روح‌انگیز! در و دیواری که پر از عکس‌های شهدا بود. همسر حاجی که آرام نشسته بود و خروشش درونی بود، وقتی دور خانم حاجی جمع شدیم و اشک هایمان را دید مدام قربان صدقه مان رفت. گفت: «اگر حاجی براتون کم کاری کرد بر من ببخشید!»

انگار زن و شوهر از یک روح بلند مشترک برخوردار بودند؛ و من نمیدانم کدام کم کاری بود؟ مردی که از وقتی نبودیم برای ما جنگید و وقتی بودیم همرزم همسرهایمان بود و وقتی آن‌ها رفتند نورِ امید ما!

و کدام کم کاری که مرهم بود و مانند خیلی‌ها زخم نبود…

زینب دختر حاجی وارد اتاق شد و ما را در آغوش گرفت و گفت: «خودم نوکر بچه هاتون هستم پدرم اگه نیست، من هستم!»

با خودم گفتم: کاش پیکرت این طور نامرتب نبود تا همسرت بعد از سال‌ها یک دل سیر تو را تماشا کند.

از آنجا که بیرون آمدیم دیگر برف نمی‌بارید. ولی سوز عجیبی داشت مریم و بقیه برای تشییع حاجی تهران می‌مانند، اما من باید برگردم سوار ماشین می‌شوم و به سمت شمال حرکت میکنم. حالا، اما آرامم و میدانم که این خود حاجی بود که مرا به خانه اش دعوت کرد.

۲۷۲۷

محسن رهامی، نماینده دوره های اول و دوم مجلس در گفتگو با خبرآنلاین با اشاره به ماجرای انتخاب نخست وزی از سوی بنی صدر و اختلافات او با مجلس گفت: در موضوع انتخاب نخست وزیر اختلاف تشدید شد. نظر بنی صدر به سمت کسانی بود که مجلس حاضر نبود زیر بار آنها برود، نظر مجلس هم بیشتر آقای رجایی بود. آقای رجایی هم مورد قبول او نبود.

وی ادامه داد: مجلس مدت ها کلنجار می رفت که مساله نخست وزیر را با بنی‌صدر حل کند. به هر حال او باید نخست وزیر را پیشنهاد میداد و ما رای میدادیم. در مورد وزیر خارجه و وزیر اقتصاد و دارایی همین اختلاف نظر های شدید وجود داشت.

>>>> بیشتر بخوانید؛

>>>> رهامی: منافقین آیت الله بهشتی را کانون مخالفت با بنی صدر می دانستند

بنی صدر گفته بود با عراق مثل اشکانیان جنگ کنیم، زمین بدهیم و زمان بخریم

رهامی خاطر نشان کرد: این مسائل تشدید شد تا اینکه ما به مساله جنگ رسیدیم. در زمان بنی‌صدر بخش های از خوزستان، ایلام و جاهای حساس دیگر در غرب کشور به تصرف عراق درآمد. مجلس بخشی از این قضایا را متوجه بنی‌صدر می دانست و می گفت که او نمی تواند فرماندهی کند. در مجلس جلساتی تشکیل شد، فرماندهان نظامی دعوت شدند که مشکل چیست؟ سپاه هم تازه تشکیل شده بود و توانایی به عهده گرفتن مسئولیت جنگ را نداشت.

نماینده ادوار مجلس گفت: تعبیراتی از بنی‌صدر نقل می شد میگفتند که اگر عراقی ها به جلو بیاییند ما آنها را غافلگیر می کنیم. یا تعبیر دیگری که گفته بود مثل اشکانیان جنگ کنیم، زمین بدهیم تا زمان به دست بیاوریم. البته نمی دانم این حرف چقدر درست بود.

۲۷۲۱۵

به گزارش خبرآنلاین، علی ربیعی، سخنگوی دولت روز سه‌شنبه در نشست خبری با خبرنگاران گفت: تصمیم گرفتیم قراردادهای مسکونی استیجاری که مدت آنها تا ماه مهر بود در صورت عدم توافق موجر و مستاجر تمدید شود.

>>>> بیشتر بخوانید؛

>>>> خواهش ربیعی از مردم: همه به پویش «استفاده از ماسک» بپیوندید

ربیعی گفت: افزایش اجاره‌بها در تهران حداکثر ۲۵ درصد، شهرهای بزرگ ۲۰ و شهرهای کوچک ۱۵ درصد است. ما دنبال حمایت مالی از مستأجران در قالب پرداخت وام هم هستیم.

وی با تاکید بر تکمیل مسکن مهر گفت: تا پایان ۹۹ به سمت اتمام مسکن مهر می رویم. به هیچ وجه، کسی به مسکن‌سازی نقد نداشت، نقد ما به نبود امکانات در برخی طرح های مسکن مهر بود؛ بنای ما تکمیل مسکن مهر بوده است. دولت و شهرداری طرح های مختلفی برای کاهش قیمت مسکن دارند.

۲۷۲۱۵

سیدباقر پیش‌نمازی رئیس ستاد نماز جمعه تهران گفت: آیین عبادی سیاسی نماز جمعه ۱۳ تیر در تهران برگزار نخواهد شد.

وی افزود: به دلیل اهمیت حفظ سلامت شهروندان و رعایت شیوه نامه‌های بهداشتی، نماز جمعه این هفته تهران برگزار نمی‌شود.

گفتنی است روزهای اخیر آمار ابتلا به ویروس کووید ۱۹ در کشور افزایش یافته است و مسئولان هر چه بیشتر بر رعایت شیوه نامه‌های بهداشتی تاکید دارند.

۲۷۲۱۹

به گزارش خبرآنلاین به نقل از صفحه شخص محمدباقر قالیباف در اینستاگرام، رئیس مجلس شورای اسلامی  از برنامه جدید مجمع نمایندگان برای رفع مشکلات مردمی در تهران خبر داد.

قالیباف در پست اینستاگرامی خود نوشته است؛

جلسات مجمع نمایندگان استان تهران باید زمانبندی مشخص و ثابتی داشته باشد تا از وظیفه اصلی خودمان که نمایندگی مردم شهر است، باز نمانیم؛ بنده هم خودم را موظف می‌دانم به صورت مداوم در این جلسات شرکت کنم.

امروز بیش از هر چیز نیازمند ارتباط چهره به چهره و مستقیم با مردم هستیم. ملاقات‌های مردمی بیش از آنکه برای مردم موثر باشد، برای ما اثرگذار است و باعث می‌شود به طور مداوم در جریان مشکلات از زبان مردم قرار بگیریم و طبق اولویت‌های مردم عمل کنیم.

نمایندگان استان تهران باید براساس مناطق تهران تقسیم و به مشکلات مردم رسیدگی کنند. بهتر است مساجدی را برای حضور نمایندگان در ساعت معین از هفته مشخص کرده و به مردم نیز اطلاع رسانی شود تا برای بیان مشکلات و مطالباتشان به نمایندگان حاضر مراجعه کنند.

اگر در ۴ موضوع مدرسه، محله، مسجد و منزل متمرکز شویم، بسیاری از مشکلات مربوط به شهر تهران حل خواهد شد. علاوه بر جلسات چهره به چهره با مردم، برای بررسی مشکلات استان تهران، مجمع نمایندگان هر ۱۵ روز یکبار پس از نماز مغرب و عشا جلسه خواهد داشت.

۲۷۲۱۹