به گزارش ایسنا، نیروی انتظامی ایران (ناجا) شاخهای از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است که تحت نظارت وزارت کشور قرار دارد. برای ایجاد تصویر مناسب از نیروی انتظامی در ذهن افراد، باید رفتار مطلوب نیروی انتظامی در ذهن افراد شناسایی شود تا در رفتار نیروی انتظامی نمود پیدا کند.
به عقیده پژوهشگران این مطالعه، برای شناسایی رفتارهای مطلوب نیروی انتظامی در ذهن افراد میتوان از شیوههای غیر مستقیم استفاده کرد و با واسط شدن پژوهشگران و استفاده از روشهای مبتنی بر فرافکنی، رفتار مطلوب نیروی انتظامی در دیدگاه افراد را شناسایی کرد و پس از بررسی سازگاری با اهداف نیروی انتظامی آنها را به ماموران منتقل کرد. به منظور انجام این کار پژوهشگران دانشگاههای علوم انتظامی امین، علامه طباطبائی و دانشگاه خوارزمی، عناصری که به عنوان رفتار مطلوب نیروی انتظامی در ذهن دانشجویان وجود دارد را شناسایی کردند.
اصغر آقایی، پدرام جاهدی و حامد کرمی؛ پژوهشگرانی بودند که در این مطالعه مشارکت داشتند.
در این پژوهش ابتدا از افراد خواسته شد پس از پر کردن پرسشنامه در خصوص اطلاعات فردی مثل سن، جنسیت، تحصیلات و… ، به صورت کتبی و خلاصه تجربهای مطلوب و بهیادماندنی از رفتار نیروی انتظامی را توصیف کنند. در مرحله بعد پژوهشگران عناصر موجود در این روایتها را شناسایی و کدگذاری کردند و سپس این عناصر با مراجعه به منابع در قالب ارتباطات کلامی و غیر کلامی، دستهبندی شدند.
افرادی که در این پژوهش شرکت داشتند، ۱۰۰ نفر از دانشجویان پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبائی بودند که به دلیل دشواری جلب نظر افراد برای شرکت در پژوهش، از روش نمونهگیری غیرتصادفی در دسترس استفاده شد.
بر اساس دادههای بهدست آمده از این پژوهش، بیشتر افراد شرکتکننده در بازه سنی ۳۶ تا ۴۵ سال قرار داشتند، از نظر جنسیت مذکر و از نظر وضعیت تاهل مجرد و دارای مدرک کارشناسی بودند.
پس از بررسی عناصر موجود در روایتهای افراد، ۲۸ عنصر درباره رفتار مطلوب نیروی انتظامی از آنها استخراج شد و در دو دسته ارتباطات کلامی و غیر کلامی قرار گرفتند.
ارتباطات کلامی شامل: گوش شنوا، ادبیات مناسب، بله گفتن، سلام کردن، استفاده از زبان مادری، شعر خواندن، تایید کلامی سخن، شما خطاب کردن، جدی بودن، چشم گفتن و همصحبتی با کودکان بود.
همچنین عناصری مانند: احترام، تایید با حرکت سر، نگاه روبه پایین، همدلی، سکوت، آراستگی، تمرکز، چهره گشاده، حفط فاصله، لحن ملایم، حمایت از مظلوم، آهسته سخن گفتن، حمایت از زنان، اشتیاق، لبخند زدن، استواری و تسلط بر خویشن عناصری بودند که در دسته ارتباطات غیر کلامی قرار گرفتند.
نتایج این مطالعه نشان داد که تصویری به شدت منسجم از رفتار مطلوب نیروی انتظامی در ذهن افراد وجود دارد. چرا که این مطالعه به سرعت و پس از ۷۳ روایت یا داستان به اشباع نظری رسید. یعنی؛ در روایت هفتاد و سوم، هیچ عنصر جدید دیگری وجود نداشت و مضامین مطرح شده در روایت، تکرار عناصر قبلی بودند. همچنین تنها ۲۸ عنصر برای رفتار مطلوب نیروی انتضامی شناسایی شد و تکرار زیادی در مورد رفتار مطلوب در روایتها وجود داشت.
یافتهها حاکی از این است که عناصر «گوش شنوا» با ۹۳ تکرار، «بله گفتن» با ۹۰ تکرار و «سلام کردن» با ۸۹ تکرار، پرتکرارترین عناصر ارتباط کلامی بودند. همچنین عناصر «احترام» با ۹۸ تکرار، «تایید با حرکت سر» و «نگاه رو به پایین» با ۹۵ بار تکرار، بیشترین تکرار را در عناصر ارتباط غیرکلامی داشتند.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که رفتار مطلوب نیروی انتظامی بیشتری از اینکه حاوی عناصر ارتباطات کلامی باشد، بر عناصر ارتباطات غیر کلامی تاکید میکند. با توجه به این نکته پژوهشگران پیشنهاد میکنند که «اولویت آموزش ماموران نیروی انتظامی در نحوه مواجهه باید بر استفاده صحیح از ارتباط غیرکلامی و استفاده از ابزارهایی برای سنجش آن، متمرکز باشد».
نتایج این مطالعه به صورت مقاله علمی پژوهشی در فصلنامه علمی «پژوهشهای مدیریت انتظامی» وابسته به دانشگاه علوم انتظامی امین، منتشر شده است.
انتهای پیام
