دسته: اخبار اقتصادی

مسعود دانشمند عضو سابق اتاق بازرگانی، صنایع و معادن تهران گفت: ۸۰‌درصد اعتراض ثروتمندان به حذف یارانه‌ها منطقی نبوده است. این موضوعی است که حسین میرزایی، سخنگوی ستاد هدفمندی یارانه‌ها به رسانه‌ها گفته است و البته بارها از مدیران ایرانی شنیده‌ایم که ثروتمندان و میلیاردرها نسبت به حذف یارانه ۴۵‌هزار تومانی‌شان شاکی شده‌اند.

 این ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود و به هرجا که بروید، عده‌ای به دنبال یارانه و حمایت دولت آمده‌اند؛ از شهروندان گرفته تا تولیدکننده و تاجر… همه و همه چشم‌انتظار دریافت حمایت از دولت هستند و کار به جایی رسیده است که یک ایرانی اگر بخواهد تا سر کوچه برود، مدعی است که این وظیفه دولت است که مرا تا سر کوچه برساند! اما این میل عجیب ایرانی‌ها به یارانه‌خواهی از کجا آمده است؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که این مسأله ریشه تاریخی دارد. در ایران دولت‌ها صاحب اختیار تمام امکانات اقتصادی بوده‌اند.

آن‌ها مالک پول و بانکدار بوده‌اند، آن‌ها ساخت‌وساز می‌کنند، تجارت و واردات انجام می‌دهند، صادرکننده هستند، کارخانه‌دار هستند، بازاری هستند و درعین حال مجوز صادر می‌کنند، ممنوعیت ایجاد می‌کنند، تعرفه تعیین می‌کنند، قیمت‌گذاری می‌کنند و به‌طور خلاصه اقتصاد در مشت‌شان است؛ بنابراین شهروندان به ناچار به دولت‌ها روی آورده‌اند و از آن‌ها درخواست حمایت می‌کنند.

در واقع  تصدیگری بیش از اندازه دولت‌های ایرانی در اقتصاد موجب شده است که اعتماد به‌نفس و عزت‌نفس ملی مخدوش شود و مردم تصور کنند که انجام کوچکترین کارها وظیفه دولت است و خودشان ناتوان از انجام هرکاری هستند. از همین زاویه است که می‌بینیم عزت‌نفس شهروندان مخدوش شده است و بسیاری از آن‌ها با وجود عدم نیازمندی، به دنبال دریافت ۴۵‌هزار تومان در ماه هستند و برای این کار پروسه‌های طولانی اداری را پشت‌سر می‌گذارند یا گهگدار می‌بینیم که صاحبان کسب‌وکار دنبال مدیران و مسئولان ارشد می‌دوند تا نامه‌ای را به دست آن‌ها برسانند و درخواست حمایت داشته باشند و حتی رفتاری را مرتکب شوند که خارج از شأن و کرامت انسانی است.

این درحالی است که در کشورهای پیشرفته دولت تصدیگری را رها کرده و امور اقتصادی را به مردم سپرده است. در چنین بستری شهروندان می‌دانند که نیازی به حمایت دولت ندارند. آن‌ها می‌دانند که اگر یک ایده یا طرح درآمدزا داشته باشند، می‌توانند به راحتی به بانک‌ها و سرمایه‌گذاران مراجعه کنند و از ایده‌شان درآمدزایی کنند.

شهروندان کشورهای پیشرفته می‌دانند که نظام قیمت‌گذاری و شاخص‌های تعیین قیمت کالا دست دولت نیست و مردم یا همان نظام عرضه و تقاضا تعیین‌کننده‌اند؛ بنابراین در چنین سیستمی مردم برای تأمین معیشت‌شان خود را نیازمند حمایت دولت نمی‌دانند. درکشورهای پیشرفته شهروندان می‌دانند که دولت تنها در مقام ناظر یا سیاست‌گذار است و امکانات در جای دیگری است؛ بنابراین ما شاهدیم که این موج یارانه‌خواهی در کشورهای پیشرفته وجود ندارد.

در ایران، اما تقاضای عجیب یارانه‌خواهی پیچیدگی‌ها و گرفتاری‌هایی در بخش‌های مختلف اقتصاد ایجاد کرده است که حل این گرفتاری‌ها به یک جراحی بزرگ اقتصادی نیاز دارد. در واقع گرفتاری‌های بزرگ ایران در اقتصاد یک شاهراه اصلی دارد و آن این است که دولت تصدیگری را رها کند و به نقش سیاست‌گذار و ناظر اکتفا نماید.

۱۷۱۷

در این میان قرار بود طرح رمز دوم پویا (یک‌بار مصرف) به جای رمز دوم ایستا (ثابت) برای کارت‌های بانکی از خرداد امسال به صورت اجباری اجرا شود اما به دلیل فراهم نبودن شرایط برخی موبایل‌ها که قرار بود این رمزها را از طریق اپلیکیشن‌های بانکی در اختیار مردم قرار دهد، این طرح به تعویق افتاد اما روزهای اخیر رئیس‌کل بانک مرکزی اعلام کرد که بیش از ۳۰ بانک، فعال‌سازی رمز پویا را شروع کرده‌اند و بانک مرکزی یک سیستم متمرکز مبتنی بر پیامک راه‌اندازی کرده است که همه بانک‌ها باید تا دی ماه به آن متصل شوند.

روز گذشته نیز این بانک طی اطلاعیه‌ای به مشتریان شبکه بانکی کشور اعلام کرد که انجام تراکنش‌های بانکی و پرداخت از ابتدای دی‌ماه سال جاری صرفا با رمز دوم پویا امکان‌پذیر خواهد بود؛ لذا مشتریان به‌منظور دریافت رمز و تایید شماره تلفن همراه خود باید به بانک صادرکننده کارت خود مراجعه کنند.

در این میان بسیاری مشتریان هنوز دقیقا نمی‌دانند که دریافت رمز یک بار مصرف از بانک‌ها به چه صورت است.

بر اساس گزارش میدانی ایسنا از چند بانک پرمشتری باید گفت که به راحتی می‌توان برای اخذ رمز پویا اقدام کرد. برای گرفتن این رمز در مرحله اول باید به دستگاه ATM مراجعه و گزینه رمز فعال‌سازی را از بین گزینه‌های موجود انتخاب کرد.

روی دستگاه ATM دو راهکار وجود دارد که بتوان این رمز را فعال کرد؛ روش اول از طریق اپلیکیشن و روش دوم از طریق نسخه پیامکی است.

بعد از فعال‌سازی از طریق دستگاه عابر بانک، یک پیامک به شماره موبایل شخص ارسال می‌شود.

در عین حال باید به سایت بانک مربوطه مراجعه و اپلیکیشن بانک را دریافت کرد و عدد پیامک شده را به همراه سریال مندرج باید در آن اپلیکیشن قید کرد و رمز دوم یکبار مصرف را دریافت کرد.

برای دریافت رمز پویای پیامکی نیز چهار رقم آخر کارت را به سرشناسه‌ای که برای شخص ارسال می‌شود باید در پیامی جداگانه ارسال کرد.

لازم به توضیح است که اخذ رمز دوم یکبار مصرف (رمز پویا) هیچ هزینه‌ای برای شخص ندارد. باید دقت شود که تنها شماره موبایل شخص که در بانک به ثبت رسیده برای انجام مراحل معتبر است و اگر به هر دلیلی شخص با یک خط دیگری بخواهد این مراحل را انجام دهد، باید آن شماره را در سیستم بانک به صورت حضوری در یکی از شعب به ثبت برساند.

۱۷۱۷

ابتدا توافقنامه برجام بخش زیادی از تعهدات خود را از دست داد. ترامپ رییس‌جمهوری امریکا از همان ابتدا صحبت از خروج از این توافق می‌کرد و سرانجام با نهایی کردن تصمیم خود، هم به توافق هسته‌ای ضربه زد و هم بار دیگر تحریم‌هایی را علیه ایران فعال کرد. پس از خروج امریکا از برجام، اروپا به عنوان یک اتحادیه قاره‌ای زیر بار خروج از برجام نرفت و در برابر ایالات متحده ایستادگی کرد اما در عمل بانک‌های اروپایی از بیم جریمه‌های امریکا زیر بار مبادله پولی و بانکی با ایران نرفتند و دولت‌ها نیز در اروپا توان آمریت بر بانک‌ها و فعالان اقتصادی‌شان را ندارند.

در کنار آن نهادهایی مانند سوییفت هم ما را دوباره تحریم کردند و این موضوع مشکلات جدیدی را به وجود آورد. در ماه‌های گذشته اروپا تلاش کرد راه‌هایی برای تبادل مالی با ایران حفظ کند که اس پی وی و صندوق اینستکس یکی از این گزینه‌ها بودند. ساز و کارهایی که در راستای حفظ برجام طراحی شدند اما متاسفانه هیچگاه عملیاتی نشدند.

دولت تلاش زیادی کرد تا لوایح اف‌ای‌تی‌اف که شرط عملیاتی شدن ساز و کارهای مالی اروپا بود را تصویب کند اما در عمل هیچگاه کار نهایی نشد و همین مساله باعث شد مدت زمانی که دولت‌های اروپایی برای ما در نظر گرفته بودند به پایان برسد و ما از گزینه‌هایی مثل اینستکس نیز محروم شویم.

امروز چندگانگی نهادهای تصمیم‌گیری، باعث شده ما به یک بی‌تصمیمی برسیم و به نظر می‌رسد در این بین نهادهای مختلف توان رسیدن به یک جمع‌بندی نهایی را ندارند.

FATF نوعی اقدام مالی است که شامل چهار کنواسیون است که باید توسط دولت ایران تصویب شود. یک اینکه شفافیت مالی باید ایجاد شود. در حال حاضر تراکنش‌های کشور از شفافیت برخوردار نیست. حتی شفافیت تراکنش‌های مالی کشور توسط دولت هم گاهی قابل تشخیص نیست چرا که غیردولتی‌ها، حضور بیشتری بر تراکنش‌های مالی دارند به نحوی که تصمیمات این نهادها در تعیین سیاستگذاری‌های اقتصادی کشور تاثیرگذار است.

استمرار چنین روندی درسیاستگذاری های اقتصادی بر دیپلماسی خارجی هم اثر گذاشته است. برخی گروه‌های اقتصادی هستند که با اف ‌ای تی اف مخالفند. زیرا یکی از شروط آن شفاف‌سازی تراکنش‌های مالی است. اینها نمی‌خواهند تراکنش‌های مالی شفاف باشد. زیرا اگر شفاف باشد خیلی از رانت‌ها و فسادها عیان می‌شود.

همین الان نیز بدهی دولت و بخش دولتی به بانک‌ها بسیار زیاد است. این بدهی حدود ۳۶۰ میلیارد دلار با نرخ ۴۲۰۰ تومانی بوده که رقم بزرگی است که مربوط به ابتدای سال جاری است و ممکن است به فلج شدن نظام بانکی بینجامد. همین الان هم می‌بینید که بانک‌ها منابع لازم را برای اعطای تسهیلات به بخش خصوصی واقعی ندارند.

اکنون چندگانگی قدرتها شرایط را برای تصویب این لوایح سخت‌تر کرده و به نظر می‌رسدکار دولت برای مقابله با تفکر کنونی حاکم که مانع تصویب نهایی چهار لایحه متصل به اف‌ای‌تی‌اف که مبارزه با پولشویی،(پالرمو) مبارزه با جرایم سازمان‌یافته. سی‌اف‌تی (مبارزه با تامین مالی تروریسم) و همچنین جلوگیری از اقدامات تروریستی را دربرمی‌گیرد ‌دشوار و حتی نشدنی باشد به‌ویژه آنکه مراجع مربوطه که دو بار فرصت دو ماهه برای تصویب لوایح فوق با ایران را تمدید کرده بود اینک برای سومین بار مهلت دیگری تعیین کرده که با تشدید دوگانگی‌های داخلی و به نتیجه نرسیدن تصویب لوایح مذکور به طور قطع برجامی در کار نخواهد بود و دولت با تشدید تحریم‌ها و بسته شدن منافذ ورود ارز با کمبود های مالی و کسر بودجه غیر قابل جبران روبرو خواهد شد.

لذا لازم است دولت در راستای تقویت قدرت خرید مردم و جلوگیری از فقر بیشتر که پتانسیل اعتراضات مردمی را افزایش می‌دهد در مورد هزینه‌ها به‌ شدت صرفه جویی کند و روند مالیات ستانی خود را هر چه سریع تر تغییر دهد تا از فرار مالیاتی بیش از ۴۰ هزار میلیاردی ممانعت به عمل آورد. همچنین همزمان با تقدیم لایحه‌ای به مجلس بسیاری از ردیف‌های بودجه برخی نهادها یا بنیادها که هیچ نقشی در تولید ناخالص داخلی ندارند را حذف کند.

۲۳۳۰۲

سال۹۷ برای اقتصاد ایران سال خوبی نبود. شوک حاصل از تحریم‌ها و نوسان نرخ ارز در اقتصاد ایران موجب شد، مردم و فعالان اقتصادی خاطره خوبی از سال قبل نداشته باشند. شرایط امروز نسبت به گذشته تغییرات محسوسی را نشان می‌دهد و اقتصاد ایران در شرایط تحریم به ثبات نسبی رسیده است. بر اقتصاد ایران در سال قبل چه گذشت و ثبات امروز تا چه حد قابل اعتناست؟

در ۳ ماهه سال ۱۳۹۷ چند شوک مهم به اقتصاد ایران وارد شد. خروج امریکا از برجام به تحریم‌های جدید منجر شد، تصمیم دولت در ارز چند نرخی منجر به امنیتی شدن فضای خرید و فروش ارز شد؛ از سوی دیگر، ‌بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های ضد و نقیض و دردسر ساز نیز باعث شد، بازار تکلیف خود را نداند و تصمیم‌گیری اقتصادی دشوار شود. این شرایط جدید به قدرت گرفتن دلال‌ها و سودجویان انجامید که منافع شخصی برخی افراد در کنار برخی تصمیم‌های غلط برای اقتصاد کشور هزینه زیادی به وجود آورد. با در کنار هم قرار دادن تمام این شرایط مشخص می‌شود که اقتصاد ایران با چه بحران و مشکلات بزرگی دست و پنجه نرم کرد و فشاری که بر مردم وارد شد از دل همین عوامل بیرون آمد.

در ماه‌های گذشته مشکل تحریم همچنان بر جای خود باقی مانده اما در دیگر عوامل تاثیرگذار، تغییرات جدی به وجود آمد که نتیجه آن را امروز می‌بینیم. پس از اشتباهات سال گذشته، دولت توانسته نرخ ارز را به یک ثبات قابل دفاع برساند و لااقل دیگر از شوک‌های سال گذشته و نگاه‌های امنیتی خبری نیست. از سوی دیگر دستورالعمل‌های متناقض و مشکل‌آفرین نیز به شکل قابل توجهی کاهش یافته‌اند. هر چند هنوز برخی تصمیمات موجب رنجش صادرکنندگان و مشکل‌آفرینی برای آنها می‌شود اما در نگاه کلان بسیاری از این تصمیمات کاهش یافته و ثباتی که امروز اقتصاد ایران با آن روبه‌روست از دل تغییر در همین عوامل بیرون می‌آید. البته نباید فراموش کرد که با وجود حل برخی مشکلات همچنان در بسیاری از شاخص‌ها با معضلاتی مواجهیم که نیاز به برنامه‌ریزی کلان دارند. نرخ تورم در اقتصاد ایران هنوز در کانال ۴۰ درصدی است این یعنی قیمت کالا همچنان بر مردم فشار جدی می‌آورد. برای کنترل ارز، سیاست انقباضی واردات پیش‌بینی شده که هر چند در دوران تحریم یکی از گزینه‌های موجود است اما شاید قدری تغییر در این حوزه به اقتصاد کشور کمک کند. دولت باید برای این تغییرات از نظر و توان کارشناسان استفاده کند و با در نظر گرفتن همه نظرها بهترین تصمیم را بگیرد.

آمارهایی که از اقتصاد ایران منتشر می‌شود، نشان از آن دارد که رشد اقتصادی ایران از سال‌های گذشته منفی شده و از سوی دیگر تورم نیز همان‌گونه که ذکر کردید در کانال ۴۰ درصدی قرار دارد. رکود تورمی شرایطی است که دولت برای حل هر یک از این دو مشکل که برنامه‌ریزی کند، کار در دیگر بخش‌ها دشوار خواهد شد. آیا در شرایط امروز می‌توان به راهکاری برای حمله به رکود تورمی رسید؟

ایران در طول ۴۰ سال گذشته به دلایل مختلف و در راس آنها تحریم‌ها همواره با مشکلات جدی در رکود تورمی مواجه شده و هر بار تلاش کرده، راهکار توامانی برای عبور از آنها پیدا کند. در کنار آن تجربه کشورهای خارجی که در دهه‌های گذشته با رکود تورمی مواجه بوده‌اند نیز می‌تواند کمک حال ما باشد تا راهکارهایی جدید برای برون‌رفت از این شرایط پیدا کنیم. در این شکی وجود ندارد که عبور از رکود تورمی، مساله جدی و پیچیده‌ای است اما استفاده از توان کارشناسی و نظرات محافل آکادمیک به دولت کمک خواهد کرد. برای مثال مشکل ارز که از ماه‌ها قبل با مشکلات جدی مواجه شد با دریافت نظرات کارشناسان و فعالان اقتصادی، راهکارهایی عرضه شده که در نهایت به ثبات نسبی بازار انجامید. ما باید به یک نکته مهم نیز توجه داشته باشیم که امریکا و تحریم‌کنندگان ایران نیز باهوش‌تر و مسلط‌تر شده‌اند و هر تصمیم ما می‌تواند با تصمیم جدید و بدل آنها مواجه شود. از این رو استفاده از کمیته‌های تخصصی و کارگروه‌هایی که به شکل جدی در این حوزه کار کرده و بهترین راهکارها را ارایه دهند، بهترین راهکار خواهد بود. ما باید بپذیریم که اشتغال‌زایی اهمیت جدی دارد، باید از ظرفیت امروز بهترین استفاده را کرد تا اشتغال ایجاد شود. هر چند در شرایط رکود نمی‌توان توقع سرمایه‌گذاری جدید داشت؛ اما در فضای فعلی نیز می‌توان اقداماتی انجام داد که اشتغال بالا رود. با حمایت از واحدهای تولیدی فعلی و برنامه‌هایی که می‌توان در اختیار آنها قرار داد، بیکاری می‌تواند کاهش یابد. مدیریت منابع یارانه‌ها و حرکت به سمتی که یارانه دولت به دست نیازمندان واقعی برسد نیز در این دوره زمانی بسیار مهم است. زیرا از سویی دولت منابع مالی کمتری در اختیار دارد و از سوی دیگر فشاری که قدرت خرید اقشار مختلف مردم را کاهش داده، بالاتر رفته است. از این رو چگونگی مدیریت منابع یارانه‌ها و تخصیص آنها به اقشار هدف، موضوعی کلیدی در مدیریت شرایط فعلی کشور است.

استفاده از ظرفیت‌های موجود برای افزایش اشتغال به چه معناست؟‌ چه منابعی وجود داشته که دولت تا امروز سراغ آنها نرفته است؟

با وجود تلاش‌هایی که صورت گرفته ما در سال‌های گذشته از بسیاری از ظرفیت‌ها غافل بوده‌ایم. یکی از این گزینه‌ها، توانایی و ظرفیت جدی ایرانیان خارج از کشور است. ما امروز در بسیاری از کشورهای دنیا ایرانیانی داریم که سرمایه‌های کلان دارند و دلشان برای کشورشان می‌تپد. در صورتی که مقدمات حضور آنها در کشور فراهم شده و از ظرفیت سرمایه‌گذاری و توانایی‌های فنی و دانش آنها استفاده شود، می‌توان امید داشت که ظرفیتی کلان در اقتصاد ایران به وجود ‌آید. برخی کشورهای در حال توسعه در سال‌های قبل چنین برنامه‌هایی را پی گرفتند و در ایران نیز می‌توان چنین راهبردی را پیگیری کرد.

اخیرا با توجه به محدودیت‌های درآمدی دولت، موضوع اصلاح یارانه و نظام پرداخت آن جدی‌تر شده است. رقم‌هایی مانند پرداخت ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان یارانه‌های پنهان که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان بیش از آنکه به اقشار کم درآمد برسد، نصیب بخش برخوردار جامعه شده، باعث شکل‌گیری این نظر که دولت باید تغییری اساسی در نظام پرداخت یارانه ایجاد کند، شده است. آیا با توجه به شرایط امروز اقتصاد ایران می‌توان ریسک جراحی نظام یارانه‌ای را قبول کرد؟

رقم کلان یارانه‌ها در ایران را باید با توجه به مختصات اقتصاد ایران مقایسه کرد. اگر بنا باشد شرایط قیمتی در اقتصاد ایران را با کشورهای توسعه یافته مقایسه کنیم، بله می‌توان گفت که یارانه کلانی پرداخت می‌شود. اما آیا میزان درآمد و شرایط عادلانه اقتصادی در ایران نیز مانند کشورهایی که از آنها مثال زده می‌شود، برابر است؟ ‌از سوی دیگر اقتصاد ما از درآمد نفت برخوردار بوده و همین مساله یارانه را به جزئی قدیمی از سیاست‌های اقتصادی دولت‌های ایران تبدیل کرده که حرکت به سمت حذف ناگهانی آن قطعا به صلاح نیست. اما در این شکی وجود ندارد که با اصلاح نظام یارانه ‌لااقل می‌توان سهم اقشار کم درآمد به عنوان اصلی‌ترین گروه هدف این طرح را افزایش داد. در سال‌های گذشته یک بار بحث هدفمندی یارانه‌ها مطرح شد که به پرداخت یارانه نقدی برابر به همه اقشار جامعه انجامید. این یارانه نه عدالت را رعایت کرد و نه پس از چند سال توانست خود را از فشار نرخ تورم خلاص کند تا جایی که یارانه نقدی که امروز پرداخت می‌شود ‌عملا قدرت تاثیرگذاری خود در زندگی مردم و مخارج آنها را از دست داده است. این در حالی است که بنا بود این یارانه هر سال اصلاح شود اما در این طرح عملا ثابت ماند. از سوی دیگر مردم نیاز به اعتمادسازی دارند، برای مثال وقتی بحث حذف یارانه ثروتمندان مطرح می‌شود چه اشکالی دارد که دولت حتی به اندازه ماهی هزار تومان به یارانه نقدی اقشار باقیمانده اضافه کند؟ با چنین تصمیم‌هایی مردم می‌فهمند که طرح‌های اصلاحی دولت در مسیر افزایش بهره‌مندی آنهاست و نه حذف تسهیلاتی که تاکنون دریافت می‌کردند. تغییر در نظام پرداخت یارانه یک پیش‌نیاز مهم دارد و آن ضرورت شکل‌گیری گفت‌وگو میان دولت و مردم است. متاسفانه در سال‌های گذشته صدا و سیما با این سیاست همراهی نکرده و فضای گفت‌وگویی در جامعه شکل نگرفته که بتواند نظر دولت و مردم را به هم نزدیک کند و همین امر باعث شده، دولت هر بار از شکل‌گیری اعتراض و نارضایتی در جامعه بترسد و از اصلاح امور پرهیز کند.

با وجود تمام مشکلات داخلی در این شکی وجود ندارد که تحریم‌های امریکا عامل بسیاری از مسائلی است که اقتصاد ایران در ماه‌های گذشته با آن روبه‌رو شده است. با توجه به رویکرد ترامپ و سیاست‌های او نمی‌توان انتظار داشت که در زمان باقی ماندن او در کاخ سفید، تحولی جدی در روابط دو کشور و کنار رفتن تحریم‌ها به وجود ‌آید. در چنین فضایی استفاده از گزینه‌هایی که رابطه ایران با سایر دولت‌ها و نهادهای جهانی را بهبود می‌دهد، یکی از راهکارهای باقی مانده است. ایران در رابطه با نهادهایی مانند اف‌ای‌تی‌اف باید چه تصمیمی بگیرد؟ آیا عضویت در آنها به کاهش فشار ختم خواهد شد؟

همانطور که همه کشورها و دولت‌ها به قانون اساسی خود استناد می‌کنند، ایران نیز از ۴۰ سال قبل یک قانون اساسی قابل دفاع و مستحکم داشته است. در قانون اساسی ما به تمام پرسش‌ها و مسائل کلان پاسخ داده شده یا راهکار اختلاف نظرها و ابهام‌ها در آن دیده شده است. از این رو در مواردی مانند اف‌ای‌تی‌اف، شورای عالی امنیت ملی می‌تواند نهاد تصمیم‌گیر در این زمینه باشد. ما باید تلاش کنیم که از فضای پوپولیستی به یک فضای عقلایی حرکت کنیم. در شورای امنیت ملی سران قوا و مسوولان امنیتی و نظامی حضور دارند و وقتی این شورا بررسی‌های خود را نهایی کند و این تصمیم به تایید رهبری انقلاب برسد، این تصمیم لازم‌الاجراست. متاسفانه در ماه‌های گذشته آنچه ما دیده‌ایم بیشتر حرف‌های بی‌مبنا بوده است. برخی در تریبون می‌گویند اگر عضو نشویم، فاجعه است و برخی می‌گویند، عضویت ما بحران‌آفرین خواهد بود. در حالی که اگر نهادهای تصمیم‌گیر بر اساس نتیجه‌گیری‌های خود اعلام نظر کنند دیگر این حرف‌ها دلیلی نخواهد داشت. ما باید منافع ملی را از پوپولیسم دور کنیم، منافع ملی بالاتر از نظرات شخصی و گروهی و جناحی است و متاسفانه در این مورد خاص ما می‌بینیم که بحث‌ها بیش از آنکه بر اساس منافع ملی باشد، رویکردی پوپولیستی دارند. من نفعا یا اثباتا در این مورد صحبت نمی‌کنم زیرا بحث تخصصی و کلان است اما اگر نهادهای تصمیم‌گیر به یک جمع‌بندی رسیدند باید به این جمع‌بندی نهایی عمل کرد. الان نزدیک انتخابات مجلس هستیم و به نظر بسیاری از این بحث‌ها بیش از آنکه تخصصی و کارشناسی باشد بیشتر خوراک جناحی و حزبی دارد.

امروز اقتصاد وابسته به نفت ایران از مهم‌ترین درآمد خود محروم شده و دولتمردان در برابر این سوال قرار گرفته‌اند که در شرایط نبود نفت باید به چه سمتی حرکت کرد. سرمایه‌گذاری در کدام بخش‌ها می‌تواند فشار محدود شدن درآمدهای نفتی را کاهش دهد؟

در سال‌های گذشته، سرمایه‌گذاری‌هایی در برخی بخش‌ها صورت گرفت که نشان داد چه ظرفیتی در اقتصاد ایران وجود دارد. یکی از این حوزه‌ها معدن بود. ما در سال‌های ابتدایی دهه ۹۰ واردکننده بسیاری از مواد معدنی بودیم اما با سرمایه‌گذاری که در این بخش صورت گرفت امروز ما در بسیاری از این بخش‌ها صادرکننده‌ایم. با این وجود تحریم‌ها و برخی تصمیمات غلط، به خصوص در سال ۹۷، مشکلاتی در فرآیند تولید و صادرات ایجاد کرد که در نهایت به فشار بر فعالان اقتصادی منجر شد. ما باید تکلیفمان را روشن کنیم که اگر می‌خواهیم به جای نفت به دیگر ظرفیت‌های اقتصادی فکر کنیم باید تمام مقدمات لازم فراهم شود و اگر داخل نمی‌تواند تحریم‌ها را خنثی کند لااقل مشکل جدید برای تولیدکنندگان به وجود نیاید تا ما از این دوران سخت عبور کنیم.

۲۳۳۰۲

علیرضا تابش در جلسه ستاد مدیریت بحران استانداری آذربایجان شرقی با اشاره به تجربه زلزله اهر، هریس و ورزقان در سال ۹۱ بر ضرورت استفاده از تجارب گذشته برای بازسازی مساکن آسیب دیده تاکید کرد.

وی در ادامه ضمن موافقت با پیشنهاد رئیس سازمان مدیریت بحران کشور مبنی بر پرداخت مبلغی به منظور تامین اسکان موقت زلزله زدگان به جای استفاده از کانکس، گفت: راهکاری اندیشیده شود تا این پول سریع‌تر به مردم تزریق شود. تامین کانکس ضمن هزینه بر بودن، زمانبر نیز است.

وی اضافه کرد: مدیریت این هزینه بر عهده خود مردم بوده و باید هرچه سریعتر تشکیل پرونده  شده و کمک‌های بلاعوض نیز پرداخت شوند.

تابش بیان کرد: خانه‌ها نیز در برخی موارد به طور کامل تخریب نشده‌ و قابل بازسازی هستند که مسئولیت این بازسازی خانه‌ها بر عهده خود مردم بوده و همچنین برخی مصالح خانه‌های تخریب شده مانند سنگ و چوب نیز قابل استفاده است و مردم خودشان باید این را مدیریت کنند.

وی در ادامه متذکر شد: تلاش می‌کنیم بازسازی خانه‌هایی که ۱۰۰ درصد تخریب شده‌اند، تا پایان سال به اتمام رسیده و بازسازی خانه‌های غیر مقاوم نیز بعد از فصل زمستان آغاز شود.

۱۷۲۳۱